Ang pagbagsak ng Berlin Wall noong 9 Nobyembre 1989 ay naitala sa kasaysayan bilang
bunga ng matagal na mapayapang protesta sibil.
Gayunpaman, inilalarawan ng kontemporaryong saksi na si Michael Wolski ang pagbagsak ng Pader bilang isang planadong estratehikong
hakbang ng mga puwersang nasa likod ng "tabing-usok".
Batay sa kanyang sariling karanasan at masusing pananaliksik, inilalarawan ni Michael Wolski ang isang
sinadyang pagbabago ng lipunan mula sa simula ng Rebolusyong Oktubre noong 1917 hanggang sa kasalukuyan.
Nagtrabaho siya sa kalakalang panlabas ng GDR noong dekada 1980, na nagbigay sa kanya ng mga internasyonal na
kontak sa antas ng pamamahala sa Silangan at Kanluran.
Ganito niya natuklasan ang mga hindi pagkakatugma sa kuwento ng pagbagsak ng Berlin Wall.
Sa kalagitnaan ng kanyang mga imbestigasyon, nagulat si Wolski nang matuklasan na ang ilang pinuno, sa
Kanluran man o sa Silangan, ay may paunang kaalaman tungkol sa pagbagsak ng Berlin Wall.
Ipinakita ng kanyang pananaliksik ang isang ganap na naiibang larawan kaysa sa itinuturo sa atin ng mga aklat ng kasaysayan.
Binanggit ni Michael Wolski ang ilang mga pangyayari na nagpapakita ng pinag-ugnay na kilos ng mga pinuno sa
Silangang at Kanlurang bloke bago bumagsak ang Pader ng Berlin.
Kaganapan 1: Sa katapusan ng Mayo 1987, hiniling ng Pangulo ng Sobyet na si Mikhail Gorbachev at ng kanyang Ministro ng Ugnayang
Panlabas na si Eduard Shevardnadze na buksan ni Erich Honecker, pinuno ng estado ng GDR, ang Pader. Tumanggi si Honecker.
Kaganapan 2: Labing-apat na araw pagkatapos, nagsalita si Pangulong Ronald Reagan ng Estados Unidos sa kanlurang bahagi
ng Brandenburg Gate at nanawagan din ng pagbagsak ng Pader.
Ginoong Gorbachev, gibain ang pader na ito!
Kaganapan 3: Noong 1989, winasak ang mga kuta sa hangganan ng Hungary, na nagpadali sa mga mamamayan ng GDR
na tumakas patungong Kanluran sa pamamagitan ng Austria.
Kaganapan 4: Noong 9 Enero 1990, isang korporasyong Amerikano na akreditado sa Ministri ng Kalakalan Panlabas
ng Silangang Berlin ang nagkansela ng isang order na inilagay kay Wolski noong Disyembre 1989.
Ang takdang-aralin na ito ay bilang paghahanda para sa pagtatatag ng isang subsidiarya para
sa pamamahagi ng mga produkto ng Grupo sa GDR.
Dahilan: Wala nang GDR.
Sa isang detalyadong panayam , mas detalyado pang tinalakay ni Michael Wolski ang "pagbagsak ng Pader", na
nagbunyag ng isang planadong pamamaraan na may nakatagong interes mula sa pamunuan sa Silangan at Kanluran.
Ipinapaliwanag din ni Wolski kung paano itinaguyod at sinamantala ng mga lihim na serbisyo ng
Sobyet at Kanluran ang mga mapayapang demonstrasyon.
Dahilan: Naabot na ng GDR ang punto ng hindi na mapamamahalaan at pagbagsak ng ekonomiya.
Malinaw na hindi gumagana ang planadong ekonomiyang sosyalista.
Dahil sa mabilis na pagbagsak ng GDR, napilitan ang mga puwersa sa likod ng eksena na baguhin ang
kanilang estratehiya. Ngunit ano ang mga puwersang ito?
Pakinggan si Michael Wolski:
"Nagkaroon ng Rebolusyong Oktubre noong 1917, at may ilang mga aklat, lalo na mula sa Estados Unidos, na naglalarawan
nang detalyado ng ugnayan sa pagitan ng Wall Street at ng Rebolusyong Bolshevik, halimbawa ni Anthony Sutton."
Inilarawan din nito kung paano sina Trotsky at Lenin, na may pinansiyal na pondo—ang isa mula sa isa sa mga nagtatag ng Federal
Reserve at ang isa naman mula sa German Abwehr—ay naglakbay patungong Petrograd upang pasiklabin ang rebolusyon doon.
Ang ilan ay dahil nakita nila ang bansa bilang hinog na para kunin, lalo na ang mga bangkero ng Estados Unidos, upang mailagay
ang bansa sa ilalim ng kanilang pakpak, gaya ng sinasabi.
"At noong panahong iyon, itinalaga ng mga Amerikano ang isang lalaki na kilala na si Lenin at nakipagkasundo sa kanya
sa unang pagkakataon. Ang lalaking iyon ay si Armand Hammer."
At hanggang sa kanyang kamatayan noong 1990, sandaling bago siya mamatay, siya ang tagapamagitan sa pagitan
ng kabiserang lungsod ng Estados Unidos at ng Politburo.
At lahat ng mga pangunahing proyektong pang-angkat ng Unyong Sobyet na kinapapalooban ng mga planta, mga hydroelectric power
station, pati na rin ang kasunduang "Land and Lease" noong Ikalawang Digmaang Pandaigdig ay
napasailalim sa kanyang pangangalaga, gaya ng sinasabi.
Ah, at saka, si Armand Hammer ay naging bilyonaryo sa paglipas ng mga taon.
Ang kanyang ama ang nagtatag ng Partido Komunista, at isa sa mga nagtatag ng Partido Komunista ng Estados Unidos.
At siyempre, isa rin siya sa mga tumanggap ng Order of Lenin.
br] Mahal na mga manonood: Kailangan ninyong hayaang tumimo muna iyon nang sandali.
Ang mga bangkero na nagtatag ng Federal Reserve noong 1913 ang nagpondo sa Rebolusyong Oktubre apat na
taon pagkatapos at sa pagkakatatag ng USSR noong 1922.
Ang resulta ay isang napakalaking alon ng muling pamamahagi ng mga ari-ariang Ruso sa
mga kamay ng mga kaduda-dudang bangkero sa US!
Una, inagaw ng mga Sobyet ang ari-arian ng mga maharlika, ng simbahan, ng mga burges , at ng mga mataas na opisyal.
Sa paggawa nito, nilikha nila ang tinatawag na pampublikong ari-arian, nagbayad ng interes sa mga bangkero ng Estados Unidos,
at nakipagkontrata sa mga bangkero para sa industriyalisasyon.
Ang Bangko Sentral ng Unyong Sobyet ay pag-aari noon ni Rothschild, gaya ng sa ngayon.
Binubuod ni Wolski ang panahon mula sa Rebolusyong Oktubre hanggang sa pagbagsak ng Pader ng Berlin sa ganitong paraan:
"Walang sinuman ang mag-aakala na ang mga komunistang Ruso ay sa huli ay pinondohan ng Kanluran sa
yugto ng pagsisimula at kalaunan ay kontrolado nila."
Iyon din ang dahilan kung bakit maraming tao ang hindi makaintindi na winasak ng Unyong Sobyet ang sarili nitong sistema.
Nang ang sosyalismo, na pinamumunuan ng Unyong Sobyet at ng mga bansang Bloke ng Silangan tulad ng GDR, ay naging matigas
at hindi na umuunlad, kinakailangan ang pagbabago ng sistema.
Kung naghintay sila nang masyadong matagal, guguho nang hindi makontrol ang sistema.
Sa pamamagitan lamang ng isang kontroladong pagbagsak at isang makiramay na bagong simula kasama ang mga bagong mukha, nagawa
ng mga puwersa sa likod ng eksena na mapanatili ang kontrol.
Pagkatapos ng pagbagsak ng Berlin Wall, ang Unyong Sobyet ay nabuwag noong 1991.
Ang kontroladong pagbabago ng estratehiya ng mga nasa likod ng eksena ay inihanda sa Institute for Systems Analysis sa
Vienna, kung saan ang mga lihim na serbisyo mula sa Silangan at Kanluran ay nagtutulungan mula pa noong 1972.
Doon pinlano ang pagbuwag ng Unyong Sobyet at, kasama nito, ang buong Bloke ng Silangan.
Ang institusyong ito ay nag-ensayo sa mga piling batang junior manager para sa panahong kasunod ng pagbagsak ng Berlin Wall.
"At isa pang punto ay, upang makipag-ugnayan sa Unyong Sobyet, itinatag ang isang pinagsamang institusyon malapit sa Vienna
kasama ang mga Amerikano, kung saan, simula 1982, sinanay ang mga politikal na tauhan para sa panahon pagkatapos ng perestroika."
Ibig sabihin, may mga pangalan tulad nina Chubais, Wechselberg, Arwen at iba pa na sinanay doon at, sa pagtatapos
ng perestroika, ay nakibahagi sa pagpribatisar ng pampublikong ari-arian at ari-arian ng estado.
At ganoon sila naging mga bilyonaryo o oligarko na pinag-uusapan natin.
"At ang mga oligarko mula sa Kanluran, ang mga pinansyal na oligarko, ay kasangkot din.
At napili na nila ang mga pinakamahusay na bahagi sa industriya ng hilaw na materyales.
At si Khodorkovsky ay isang halimbawa nito, si Abramovich naman ay isa pang halimbawa, na tumatanggap ng mga
pautang mula sa Kanluran na ipinangako pa noong 1988.
Ginamit ng mga kapangyarihan sa likod ng mga eksena ang mga piniling batang baguhan na sinanay sa Vienna Institute.
Sa tulong ng mga Kanluraning pinansiyero, nagawa nilang makuha ang pambansang kayamanan ng Unyong Sobyet.
Ang mga lalaking tulad ni Roman Abramovich ay nagawang gawing nakakamanghang $13.5 bilyong kita mula sa
$100 milyon sa pamamagitan ng muling pamamahagi ng pambansang kayamanan sa Russia.
"At ang aming naranasan noon ay lumitaw mula rito ang kastang oligarko, at ang Politburo at ang partido, kasama
ang lahat ng kanilang mga istruktura, ay biglang nawala."
At ang pakikibakang pang-uri noon ay nagbago at naging pakikibakang pangklima.
At ang binomba sa amin hanggang 1990 sa Eastern Bloc ay ang partidong manggagawa, ang pakikibakang panlipunan, mga proletaryo
ng lahat ng bansa, magsanib – lahat ng mga hungkag na pananalita na pinalitan na ngayon ng iba pang hungkag na pananalita.
Pansamantalang konklusyon: Ang pagbagsak ng Berlin Wall at ang paglusaw ng Unyong Sobyet ay maingat na
pinlano at isinagawa sa pamamagitan ng sinadyang kontrol.
Ang Vienna Institute ang nagbigay ng kadalubhasaan, ibig sabihin, ang bagong ideolohiya ng kakulangan sa yaman at proteksyon
sa klima, at ang mga pangunahing bangko ang nagbigay ng pera.
Ang paglilipat ng mga pampublikong ari-arian sa bulsa ng iilan ay nagpapatuloy hanggang ngayon.
Nagbago lamang ang mga slogan. Ang pakikibakang panlipunan ay naging pakikibaka para sa klima.
Ayon kay Wolski sa panayam na ito, ang parehong mga grupo ng tao ay muling nakikinabang sa maraming
hakbang na isinagawa para sa proteksyon ng klima.
"Oo, at ito ang nagdadala sa atin sa mga target na itinakda sa Unyong Sobyet noong 1966."
Ang unang layunin ay hayaang lumago ito sa Kanluran.
At ang pangalawang layunin ay kumita mula sa klima. Iyon ang nangyari.
Kaya ngayon pinag-uusapan natin ang mga buwis sa CO2, mga bagong sistema ng pag-init – 40% ng mga tao sa Alemanya ang may sariling
bahay, at hindi ko alam kung ilan sa kanila ang makakaya ang bagong sistema ng pag-init – at saka ang kilalang Black Rocks at
iba pang katulad na mga kumpanya ay malamang na sasabihin, sige, bibilhin namin ito mula sa ari-arian
ng pagkabangkarote, mula sa subasta ng foreclosure.
Konklusyon: Sa buod, masasabi na ang mga bilog ng mataas na pananalapi sa likod ng tabing-usok ay nagpapalawak ng kanilang
kayamanan at impluwensya sa bawat makasaysayang pag-aalsa.
Kung titingnan nang obhetibo, ang mga kilalang pangyayari gaya ng Rebolusyong Oktubre, ang pag-usbong ng sistemang pakikibakang
panlipunan, at ang pagbagsak ng Silangang Bloke ay napatunayang isang modelo ng negosyo at mga hakbang tungo sa
pagtatatag ng isang pandaigdigang totalitaryong rehimen.
Ngayon, sa ilalim ng tabing ng tinatawag na "laban para sa klima o proteksyon ng klima", ipinagpapatuloy ang parehong adyenda.
Ang pangangalaga sa kapaligiran ay lubhang kailangan, ngunit hindi ito maaasahan mula sa mga kumikita sa mga krisis na ito.
Dahil sa personal na pakikilahok, mas maraming tao ang nag-iimporma sa kanilang sarili tungkol sa mga ganitong isyu.
Umalis ang ulap at bumigat ang timbangan.