"Gure MWGFDren prentsa-sinfposioaren ikusle maiteok, gaia: 'Medikuntza Koronaren ondoren, berrikuspena eta ikuspegia'."
Lagun eta babesle maiteak, nire "Koronabirus deituriko krisia medikuntza berri baterako katalizatzaile gisa" izenburuko
artikuluan, koronabirusaren ondoren medikuntza zentzuzko batek nolakoa izan daitekeen galdera jorratu nahi nuke.
Medikuntza mota bat, pertsonak berriro erdigunean jartzen dituena, eta espero denez laster ustiapen-sistema baten
mendekotasun eta murrizketetatik askatuko den osasun-sistema bat.
Era berean, trantsizio-aldian zer egin behar dugun eztabaidatu nahi nuke, oraindik agenda inhumano honen osasun-diktadurapean
gauden bitartean, eta, bereziki, pertsona bakoitzak bere osasuna babestu eta mantentzeko zer egin dezakeen.
2020tik aurrera, koronabirusaren izeneko pandemiaren erdian eta ondorengo urteetan, gero eta jende gehiagok konturatu da, batez
ere beren esperientzia mingarrien bitartez, nola modu dramatikoan, egiazki hutsalduan, Gure osasun-sistemaren eta
medikuntzaren egoera zenbateraino usteldu den kontuan hartuta, koronabirus deitutako krisia aukera gisa ere ikus daiteke,
mugarri bat, non mingotsaz aitortu dezakegun azken hamarkadetan medikuntza guztiz bide okerretik joan dela eta premiaz itzuli
behar duela bere benetako balioetara eta duintasunean zentratzen den sendaketa-arte holistiko gisa duen
eginkizunera, bizitza eta osasunaren arteko batasuna, gorputz, burmuin eta arimaren batasuna, bereiztezinak direla.
Nire ustez, koronabirusaren krisia, beraz, begi-irekita-ilea, esnatzeko deia eta, ondorioz,
medikuntza berri baten erizaina ere izan daiteke.
Medikamentu berri horrek nolakoa izan beharko lukeen proposamen zehatz batzuk egin aurretik, beste konprometitutako pertsona
askok garatu eta mamitu ditzatela espero ditudan ideiak eta iradokizunak, denoi labur baina argi gogorarazi nahi
nieke gure osasun-sistemaren egungo egoera hondamendikoa dela.
Nire ikasketetan zehar ere, baina, zalantzarik gabe, 1989an mediku gisa lanean hasi nintzenetik, ohartu naiz farmazia-industriaren
eragina medikuntzan urtez urte handitzen ari dela.
Gero eta garestiagoak diren sendagaiak merkatura atera eta farmazeutikoek modu oldarkorrean sustatu dituzte, batzuetan
arrisku-onura erlazio oso zalantzagarriak dituztenak, hala nola kolesterola jaisteko estatinak edo urdailean azidoa blokeatzeko
proton-ponpa inhibitzaileak, baita gero eta txerto gehiago ere, hala nola umetokiko minbiziaren aurkako txertoa edo HPV txertoa,
STIKOk gomendatzen duena, Vakunazioen Batzorde Iraunkorra, ez bakarrik neskentzako, baita bederatzi urtetik gorako
mutilentzako ere, neurri honen benetako erabilgarritasuna frogatzeko ikerketa zientifiko argirik gabe gomendatzen duena.
Prestaketa berri askorentzat eskuragarri dagoen zientifikoki oso mugatua den ebidentzia gorabehera, osasun aseguru estatutarioko
funtsak beti azkar ados egoten ziren gastuak estaltzeko.
Era berean, 2004an naturopatian erabiltzen diren, merkeak eta ia albo-ondorio gabekoak diren fitofarmazeutikoen (hau da,
belar-prestakinen) estaldura erabat kendu zuten, eta zerbitzu medikoen ordainketa ere etengabe murriztu zuten.
Farmazia sektoreak bereganatzen duen osasun-funtsen proportzioa urtez urte handitzen ari da.
Honek ere diru gutxiago ekarriko die mediku sektorean zerbitzuak ematen dituztenei.
Beraz, aseguratutako pertsonen ekarpenetatik datorren diru-sarrera ez da iristen medikuei,
ospitaleko langileei, fisioterapeutak edo erizain-taldeari.
Dirua ez da ospitaleko ekipamenduetan, mantentze-lan etengabeetan edo modernizazioan inbertitzen, baizik eta zuzenean
botere-eliteek dituzten farmazeutika-enpresen kutxetara doa.
Urteetan zehar beren poltsikoak betetzen aritu dira, bitartean gure osasun-sistemako garrantzitsuena
den pertsonen osasun eta ongizatea baztertu dute.
Koronabirus krisi deiturikoak orain argi eta garbi erakutsi digu farmazia-industria konplexuaren
nagusitasun honek jada zein hedadura zabala hartu duen.
Gutxieneko zalantzarik gabe, Pfizer, Moderna, BioNTech eta AstraZeneca bezalako farmazeutika handiek koronabirusaren aurkako
deituriko txerto esperimentalak, geneetan oinarritutakoak eta erabat nahikoa probatu gabeak, merkatura atera zituzten;
herrialde bakoitzari miliardoen balioko akordio irabazgarrien bidez hornitu zizkieten; eta mediku gehienek,
zalantzarik eta kritikarik gabe, munduko biztanleriaren %70 baino gehiagori injektatu zizkieten.
Zientzia, aspalditik usteldu izan dena, unibertsitateetan praktikatuta eta aldizkari espezializatuetan
argitaratuta, honetan ere bere papera jokatu du.
Vakunazioaren aldeko defendatzaile sutsuek ere ezin dute gehiago ukatu honek eragindako kalte larriaren
neurririk gabeko zabalera, milioika pertsonen heriotzak barne.
Mediku profesionalek eta abokatuak berdin-berdin hamarkada askotan ondorioekin egin beharko dute.
Atzean gertatzen dena ikusita lortutako ikuspegiak harrigarriak eta sinestezinak dira aldi berean, alegia, koronabirusaren
pandemia deiturikoa eta horrekin batera doan txertaketa-kanpaina perfidioren moduan prestatu eta gauzatu zituztela,
atzean hariak mugitzen dituztenen egitarauaren zati gisa.
Osasunaren Mundu Erakundea, Nazio Batuen Erakundea eta Europako Batasunaren laguntzarekin, goikoen alde guztia antolatu zutenak,
eta mundu osoko herrialde gehienen gobernuen lankidetzarekin, gobernu horiek ere botere
mafiaren eskutik infiltratu eta usteldu baitira.
Ezin da onartu eskandalu izugarria dela, geneetan oinarritutako txerto hauek eragindako kalte-potentzial izugarria kontuan
hartuta, mRNA teknologia deiturikoa orain gizakientzako eta animalientzako beste hainbat babes-txertaketa deiturikoetan
ere erabiliko dela Osasunaren Mundu Erakundearen aginduz.
Agenda hau martxan dago, eta ez da gehiago diru-irabaziari buruzkoa bakarrik, baizik eta gizateriari nahita
kalte egitea, ahultzea eta, are gehiago, suntsitzea.
Atsegina litzateke esatea hau guztia konspirazio-teoria hutsa dela.
Gure burua prestatzeko, naturalki behar dugu informazioa agenda honen barruan beste zer aurreikusita dagoen.
Eta begiratu dezagun Berlinera.
Zuen batzuek ohartu izan zaretenez, Munduko Osasun Goren Bilera Berlinen egin zen 15.
aldiz duela egun batzuk, urriaren 13tik 15era.
Hau – antolatzaileen webgunean adierazi bezala, eta aipatuz – "osasun globalerako foro bakarra, nazioartekoa eta estrategikoa"
deitzen den honetan, farmazia handiek osasun globaleko eragile, erabaki-hartzaile eta botere-jabeekin elkartzen dira eta gure
osasunerako mundu osoko programen plan berriak zehazten dituzte.
Uste dut esan behar dudala, gure osasunaren kaltetan.
Farmazia-enpresa handiez gain, Wellcome Trust farmazia-fundazioa eta Rockefeller Fundazioa, ekitaldi zalantzagarri hau ere
finantzatzen dute ohiko susmagarriek, hala nola Bill & Melinda Gates Fundazioak eta CEPIk, Epidemien Prestakuntzarako Koalizioa,
hau da, epidemia prebentzioko berrikuntzetarako koalizioa, ikerketa eta garapenerako lankidetza publiko-pribatuko mundu
mailako txerto-aliantza, – Wikipedian irakur daitekeen bezala, eta aipatuko dut – "birus-infekzio berri potentzialki
gertu dauden agerraldiei erantzun hobe eta zuzenagoa emateko".
Ekitaldi honetan hizlari ugarien artean Alemaniako Kancelari Federal Scholz egon zen; txalo beroen artean, berriro ere hiru
zifrako milioi euroko pakete bat, hain zuzen ere 360 milioi euro, Alemaniako zergadunen diru-kutxetatik
Osasunaren Mundu Erakundeari emateko konpromisoa hartu zuen.
Honek Alemaniaren posizio nagusia sendotu du farmazia-lobby handienaren finantzaketan.
Hizlarien artean zeuden osasun adituak eta filantropoak, hala nola Bill Gates eta Osasunaren Mundu Erakundeko zuzendari nagusi
Tedros, ziurrenik oraindik pozik zegoena ekainaren 1ean Genevan egindako kolpearekin, zehazki, nazioarteko osasun-araudietan
egindako aldaketa, guztiz antidemokratikoki eta sekretu-operazio batean aurrera eraman zena, eta orain susmo
hutsean pandemiei azkar deklaratzeko eta beharrezko txertoak berehala agintzeko aukera ematen diona.
Eta osasun-araudi berri hauek herrialde guztientzat lotesgarriak izango dira, estatu kideetako gobernuek
datorren urteko apirilerako berariaz aurka egin ezean.
Prevenirik ezean, honek guztiontzat mehatxu izugarria suposatzen duelako, eta parlamentari ahalik eta gehienei nazio-soberanitatea
zenbaterainoko arriskuan dagoen jakinarazi nahi diegun aldetik, gai hau bereziki jorratuko dugu gure hurrengo
MWGFD prentsa-sinfonioan, 2025eko otsailaren 22an – data hau jada zure egutegian markatu dezakezu.
Baina Munduko Osasun Gorenaren Gailurraren gaieetara itzul gaitezen.
Txori-gripea eta Marburg birusa bezalako gaixotasun eta patogeno berri eta arriskutsuei buruz beste hainbat batzordek gero eta
ozenago egiten dituzten ohartarazpenen gain, Berlinen eginiko ekitaldi honetan honako puntu hauek ere eztabaidatu ziren,
eta horiek adi egotera eta kontuan hartzera behartzen gaituzte.
Hona hemen aipu: "Pandemia-mehatxua klima-aldaketagatik edo gerra eta gatazketako osasunagatik".
Honek ideia bat ematen digu nondik doan agenda honek.
Agian kontsolamendu bakarra aurtengo ekitaldiaren leloa da: "Osasuntsuagoa den mundu baterako konfiantza eraikitzen".
Honek erakusten du gizakiaren gorrotako talde honek orain, dirudienez, kezkatuta dagoela gero eta jende
gehiagok beren traiziozko makineriak ikusten dituela.
Eta Klaus Schwab inguruko Munduko Ekonomia Foroaren (WEF) protagonistak antzeko sentimendua dutela dirudi,
"Konfiantza berreraikitzea" lelo gisa hautatu dutelako.
Nahiko naif litzateke horretatik botere mafiaren bihotz-aldaketa hurbil bat edo, are
gehiago, norabide-aldaketa bat ondorioztatzea.
Baldin eta egoera mehatxagarri eta izugarri beldurgarri hau irauten badu edo are okerrera egin dezakeen bitartean, eta
sataniko konspirazio honen Damoklesen ezpata azpian gauden bitartean, medikuen gure eginkizun nagusia, baina baita mediku
alternatiboena ere, eta, egiaz, medikuntzan diharduten guztiena, guregan konfiantza jartzen duten pertsonak ahalik eta
ondoen babestea izango da, klika misantrópiko honen erasoetatik.
Hori dela eta, garrantzitsua da guretzat, gure etika-arauen, Hipokratesen Zinaren eta Munduko Medikuen Elkartearen
Genevako Adierazpenaren mende gaudenok, bertan jasotako pasarte hau kontuan izatea, honela dioena, eta aipatuko dut:
Mehatxupean ere, ez dut nire mediku-ezagutzarik erabiliko giza eskubideak eta askatasun zibilak urratzeko.
Horrek esan nahi du guk, medikuek, gure ekintzak gure laguntza eskatzen duten pertsonen osasun eta ongizatean zentratzen
ditugunak, ezin dugula errepresaliek eta jazarpenek beldurtu uzten gure pazienteen osasuna eta bizitza babesteko orduan.
Guk, agenda maltzurrarekin bat egiteari uko egin dioten mediku profesional eta zientzialari gutxi batzuk, eta oraindik
propagandaren menpe ez dauden gizateriaren gainerakoek, azkar ekin ezean, benetako infernu baten mehatxua dugu aurrean.
Beraz, premiaz behar ditugu medikuak eta osasun-profesionalak.
Eta nire hitzak entzuten dituen edonork gonbidatua sentitu dadila gurekin bat egiteko.
Farmazia-kartelen interesek ustelduko ez dituzten medikuak behar ditugu, haiengan konfiantza jartzen duten pazienteen
osasuna babesteko ausardiaz eta erabakitasunez jardungo dutenak.
Doktorak, atzean dauden marionetisten ideologia eta egitarau humanitarismoaren itxurapean saltzen direnak argi eta garbi
baztertzen dituztenak: Agenda 2030, Erreseteo Handia, Pandemia Ituna eta nazioarteko osasun araudien
zuzenketa, Osasunaren Mundu Erakundea (OME), baita Nazio Batuen Etorkizun Paktu deiturikoa ere.
Eta, noski, zaintza osoa helburu bakarra zuten digitaleko txertaketa-ziurtagiria eta
pazienteen erregistro elektronikoak ere garatu ziren.
Eta, noski, herritar bakoitzak gogor desadostasun handia erakutsi beharko lieke; nik bakarrik aholkatzen dezaket.
Gure osasunaren ardura beti izan da, lehen eta behin, gure eskuetan.
Medikuntza berri honetan ere puntu funtsezkoa da hau, eta hemen laburki azalduko saiatuko naiz.
Denek beren buruaren eta, noski, beren adingabeen ardura hartu behar dute, eta hasieratik babestu
beren osasun preziatua bizimodu osasuntsu batekin.
Medikuek, osasun alternatiboko praktikarioek eta beste osasun-zerbitzu-emaile batzuek aholkulari eta lagun gisa
funtsezko laguntza-rol bat bete dezakete prebentzioan, osasuna zaintzean eta gaixotasunak saihesteko edo prebenitzeko orduan.
Gure osasunaren gaineko ardura pertsonala dieta osasuntsu batekin hasten da.
Grezianoko mediku eta irakasle Hipokratesek 2.400 urte baino gehiago lehenago esan zuenez: "Janaria izan bedi zure sendagaia."
Egiazko janaria, hitzaren zentzurik egiazkoenean, modu organikoan hazitako barazki, fruta, intxaurrak eta fruitu lehorrak, belar
aromatikoak, espeziak, hotz-prentsatutako olioak, gehigarririk gabeko itsas gatza edo harri gatza naturalak
eta ahalik eta kutsatu gabeko iturri-ura osatzen dute.
Nire ustez, egoera egokiena litzateke pertsona bakoitzak bere lursail txiki bat izatea, bertan barazkiak, frutak eta belar
aromatikoak landatzeko, ahal den neurrian zaharrak eta hazi bidez ugaltzen diren barietateak, eta gero elikagaien hornidura
zabaltzea auzokide eta lagunekin haziak eta uzta trukatuaz.
Honek Monsanto bezalako hazi-enpresa handien eta haren bazkideen trikimailu maltzurrak kontrajartzeko bitarteko bat eskaintzen du;
enpresa horiek mundu osoko merkatuak menderatu nahi dituzte pestizida arriskutsuenekin
ekoizturiko landare genetiko-modifikatuekin.
Bere dietan arraina edo haragia sartzea nahi duen edonork ziurtatu behar du erabilitako animalia espezieentzako egoki den
moduan hazi dela edo ehizatik edo basoko harrapatik datorrela.
Eta gai honi dagokionez, gogorarazi nahi nizuke zenbaterainoko garrantzia duen nekazariei naturazko landaketa-metodoak erabiliz
nekazaritza ekologikora itzultzea sustatzea, hiru belaunaldi lehenago ohikoa zen bezala, industria bidez ekoiztutako ongarri
kimikorik edo intsektizidarik gabe, genetikoki eraldatutako eta gaixotasunak eragiten dituzten hazirik gabe, eta
horiek lizentzia-tasa altuak ere eskatzen dituztelarik.
Honek, halaber, nekazariei agrokimiko eta nekazaritza-teknologia korporazioen menpekotasun estutik askatzen lagunduko die.
Uste dut gure janaria aukeratzerakoan askoz kontu handiagoa hartu beharko genukeela.
Normalean supermerkatu bateko produktuen %80 berehala baztertu ditzakegu, eta hori, egiaz,
kontsumitzaileen babes deiturikoaren lana da.
Elikagai hauek, hain deitutako elikagai hauek, ez dute elikagai izena merezi.
Eta ez dute gure epe luzeko ongizateari ekarpenik egiten.
Alderantzizkoa da egia. Epe luzera, gure osasunari iraunkor kalteak eragiten dizkiete.
Eskura dauden osasungabe elikagai ugariek ekarpen nagusia egiten diote etengabe handitzen ari den 'bizimodu gaixotasun'
deiturikoen intzidentzia-tasari (denbora-tarte jakin batean gaixotasun kasu berrien maiztasun erlatiboa), hala nola
hortz-kariesa, obesitatea, 2. motako diabetesa, hipertentsio arteriala, artikulazioen higadurarekin lotutako
osteoartritis, Alzheimerra eta dementzia bestelako formak.
Osasuntsu egoteko, garrantzitsua da ahalik eta naturaltasun handieneko elikagaiak erabiltzea, horiekin zaporetsu
eta digeritzeko errazak diren platerak prestatu ahal izateko, bitaminak ahalik eta gehien kontserbatuz.
Hemen ere, zalantzarik gabe, jende askok ikasteko asko du. Idealean, hori eskoletako haurrekin hasi beharko litzateke.
Eta hemen ere, osasun-zerbitzu-emaileentzat zeregin sorta zabala dago.
Elikadura osasuntsua haurdunaldian eta edoskitzaroan hasi eta haurtzaro goiztiarrean eta
lehen haur hezkuntzan jarraitu beharko litzateke.
Osasuntsu egoteko, noski, beharrezkoa da ariketa fisiko nahikoa egitea edo kirol jarduera izatea, ahal den neurrian kanpoan eta
eguzki-argi nahikoarekin; ibilaldiak eta mendi-ibilaldiak, ahal den neurrian natur eremu garbietan, espezie askodun
basoetan, mendietan edo ibaien eta aintziretako ertzetan.
Oinutsik ibiltzea ere gomendatzen da noizean behin lurrean konektatzeko modu gisa, zure gorputzak
lurraren elektroiak oin-azpietatik xurgatzea ahalbidetuz.
Lurreratzearen sentsazioa itsasoan, aintziretako, ibaien edo erreken ur naturaletan igeri eginez edo bainatuz ere lor daiteke.
Gorputzean sortutako karga-balantzeak zaunen sendaketa eta birsorkuntza sustatzen dituela eta
elektrosmogaren ondorio negatiboak murrizten dituela frogatu da.
Gizarte-harreman onak mantentzea, adibidez familiaren barruan, lagun eta ezagunen artean edo laneko ingurunean ere, gure
osasunerako garrantzitsua da; eta, azkenik baina ez gutxienez, Jainkoarekin, gure Sortzailearekin, harreman ona izatea ere.
Jendeak berriro bere gain hartzen badu ardura gehiago, goian deskribatutako neurri sinpleak jarraituz, ez
dute beharko medikuarengana korrika joatea edo gauza txiki guztientzat medikazioa hartzea.
Mediku baten aldetik hau apur bat bitxia dirudien arren – azken finean, pentsa liteke medikuek beren
dirua pazienteen bisita bakoitzean irabazten dutela.
Baina ez da mendekotasunak sortzea eta, horrela, pazienteak medikuarengana bisita erregularrak egitera
baldintzatzeari buruzkoa, baizik eta denei beren osasunaren gaineko ahalik eta ardurarik handiena hartzen laguntzea.
Eta horretarako ez duzu beti medikurik behar.
Estatistikoki frogatu da, gainera, eskualde bateko medikuen dentsitatea handiagoa den eta jendeak medikuarengana
maizago joaten den heinean, bizitza-itxaropen txikiagoa dutela.
Hau ere izan daiteke pazienteek normalean medikuaren bisita bakoitzaren ondoren botika
berri bat gehiago hartuta etxera joaten direlako.
Eta badakigu Alemanian pilulen albo-ondorioengatik bost aldiz gehiago hiltzen direla errepide-istripuetan baino.
Eta hori ere ez du barne hartzen medikamentu desberdinen arteko elkarrekintzek eragindako heriotzak.
Beraz, hau berriro ikasi eta eskoletan irakatsi behar dugu: naturak oraindik eskaintzen dizkigun aukera
zoragarriak eta giza gorputzean dauden auto-sendatze eta erregulazio ahalmen izugarriak.
Premiazkoa da gure hurbilketa berrikustea eta medikuntza-forma berri bat ezartzea, pertsonak berriro erdigunean jartzen dituena.
Medikuntzako ikuspegi berri honetarako gure eginkizun garrantzitsuena farmazeutika enpresen eta haiekin lankidetzan
diharduten erakundeen –Osasunaren Mundu Erakundea eta nazio osasun agintariak– kontrol eta menpekotasunetik askatzea izango da.
Adibidez, haurtzaro goiztiarrean hasten diren, hain deitutako babes-txertoetatik gure haurrak babestu behar ditugu. Ikerketak
arretaz aztertuta, txerto horientzat ez dago ebidentzia zientifikorik, baina frogatuta dago garatzen ari den
immunitate-sistema kaltetu egiten dutela eta, ondorioz, pertsonak gaixotasunen aurrean
ahulago bihurtzen dituztela, indartu beharrean.
Jaiotako haurrentzako txertoak, baita sei txertoko txertaketa ere, oso zalantzagarriak direla uste dut.
Jaiotako haurrak eta edoskitzen diren haurrak habi-babespean daude, hau da, ama babesten ditu, eta amak patogeno mota
askoren aurkako antigorputz garrantzitsuak transmititzen dizkie plazentaren bidez eta, ondoren, edoski-esnearen bidez.
Geroago, beren inguruneko mikrobioekin harremanetan jartzen direnean, modu naturalean infekzio anitzak jasaten
dituzte, eta horrela beren bikain diseinatutako immunitate-sistema propioa garatu eta indartu egiten dute.
Hemen naturan askoz gehiago fidatu beharko genuke eta ez genuke nahastu behar kanpoko eragin ugari eta zenbakiezinekin.
Azken urte eta hamarkadetan, haur eta nerabeentzako deituriko babes-txerto ugari aurkeztu eta STIKOren,
Txertaketarako Batzorde Iraunkorraren, gomendioetan sartu dira.
Ustezko froga ugari dago, ikerketen emaitzak barne, hauek erakusten dutenez honek ez dituela haurrak osasuntsuago
bihurtzen, baizik eta, alderantziz, mota guztietako alergietarako, diabetesa edo Hashimotoren tiroideitisa bezalako
gaixotasun autoimmunetarako, autismoa edo TDAH bezalako nahasmendu neurologikorako eta infekzio
kroniko arnasetarako sentikorrago bihurtzen dituela.
Arretaz aztertuta, argi geratzen da txertoei buruzko mediku-zientifikoko ebidentziak
oso zalantzagarriak baino gehiago direla.
Txertaketa-gomendioetarako oinarri gisa erabiltzen diren ikerketetako askok parte-hartzaile kopuru ia hutsala besterik ez
dute, ez dute kontrol-talde egokirik, eta askotan interes gatazka masiboekin lotuta daude, kasu gehienetan farmazeutika-enpresek,
txertoen fabrikatzaileek berak, ikerketen babesle gisa jarduten dutelako, edo enpresako langileek edo farmazeutika-enpresek
ordaindutako egileek argitalpenetan parte hartu dutelako.
Hau ere deituriko HPV txertaketari edo umetokiko minbiziaren aurkako txertaketari aplikatzen zaio, eta nik,
ginekologo gisa, hasieratik beti horren aurka ohartarazi dut.
Beraz, edozein derrigorrezko txertaketari gogor aurka egin behar diogu.
Derrigorrezko txertaketa ere konstituzioaren aurkakoa litzateke, nahiz eta Alemaniako Konstituzio Auzitegi Federalak
erakunde jakin batzuetan derrigorrezko txertaketa onartzeko erabakia hartu zuen, agian presio politikoaren pean hartutakoa.
Hala ere, espero dezakegu laster berriro ebaluatu beharko dela, aurten, irailaren 3an, Osnabrückeko Administrazio
Auzitegiak hartu zuen erabaki aitzindariaren ondoren.
Nire medikamentu berri gogokoenak ikuspegi holistikoa izan beharko luke, gizakia gorputz, burmuin eta
arimaren batasuna bereiztezina dela kontuan hartuta.
Sendabelar tradizionaletara eta metodo tradizionaletara itzultzea, adibidez bertako basoko sendabelarrak erabiltzea,
hamarkada batzuk lehenago famili gehienetan ohikoa zen bezala, osasuna mantentzeko eta
gaixotasunak prebenitzeko ere balio beharko luke.
Nire ustez, medikuntza-praktikaren maxim garrantzitsu bat, batez ere tratamendu eta esku-hartzeei dagokienez – sendagai kimikoen
eta ebakuntza-prozeduren erabilera – honakoa izan beharko litzateke: "Beharrezkoa den neurrian,
ahalik eta gutxien" eta "Gutxiago da gehiago."
Eta halaber, "primum non nocere", gaixoari dagoen gaixotasunaz gain kalte handiagoa
eragin diezaiokeen ezer ez egitea esan nahi du.
Herensuge-medikuntza eta naturopatia, adibidez, ondo bateragarriak dira printzipio gidari hauekin.
Lurreko herrialde guztietan, belaunaldiz belaunaldi transmititutako sendabelar tradizio bat
egon da eta, kasu batzuetan, oraindik ere badago.
Honek eskualdeko landareak te, zuk, estraktu alkoholiko edo pomada-nahasketa moduan erabiltzea dakar, etxean zuk zeuk
prestatu ditzakezunak; baita masajeak, bainuak, enemaak, bilgarriak eta ur bero edo hotzarekin egindako
isurketak, baita beste neurri fisiko batzuk ere, hala nola rosadako urratsak edo eguzkitan egotea.
Honek kexa eta gaixotasun ohikoen gehienak estaltzen ditu, medikuarengana jo behar izan gabe.
Era berean, osasun gaietan autonomia eta erantzukizun pertsonala indartzen dira, eta
jendea bizitza naturala bizitzera animatzen da.
Mendeetan zehar frogatutako sendagintza tradizional zentzuzko hau gero eta gehiago baztertu zuten farmazeutika handien
agerpenarekin eta haiek merkatura ekarritako prestakinak—antibiotikoak, sukar murriztagarriak eta
min-arintzaileak—hedatu ahala. Nahita ahaztu edo are naif gisa barregarri hartu zuten, eta ia inork
ez zuen ohartu zein altxor handia lapurtu zitzaien.
Medikuntza holistiko berri hau ezartzeko parte gisa, zalantzarik gabe, ahal dugun guztia egin beharko genuke
metodo tradizional hauek gogoratzeko eta gure familietan berriro erabiltzen jartzeko.
Hemen ere, zentzuzkoa da pertsonei oinarrizkoak eta beharrezko ezagutzak ikastaroetan edo liburu egokien bidez irakastea.
Medikuntza zientifikoa – konbentziozko medikuntza deiturikoa – ere, noski, bere garrantzizko lekua du, goian
aipatutako irizpideekin bat etorriz erabiltzen denean.
Jakina, medikuntza modernoaren bedeinkapenen alde ere eskertuta egon gaitezke; benetan beharrezkoak diren egoeretan, hain
deitutako medikamentu konbentzionalak ditugu, hala nola kortikosteroideak, antihistaminikoak eta
infusio-soluzioak, adibidez, erle-alergia duen norbaitek anafilaktiko-shocka jasaten duenean.
Eta, noski, behar oinarritutako farmazia sistema zentzuzko bat ere behar dugu.
Prezio bidezkoan sendagai garrantzitsuak edo erremedio naturalak ekoizten dituzten farmazeutika-enpresek zalantzarik gabe
funtsezko laguntza-papera dute, baina inola ere ez lukete mediku-praktika nagusitu behar, gaur
egun oraindik eskala handian gertatzen den bezala.
Eta, noski, istripu edo gaixotasun larri baten ondoren ehunak babesteko moduan beharrezko ebakuntza-prozedurak egin ditzaketen
sentikor eta trebeak diren kirurgialariak ere behar dira.
Medikuontzat, baina baita mediku alternatiboentzat ere, medikuntza berri honetan eginkizun nagusietako bat
izango da pertsonei prebentzioari eta gaixotasunen prebentzioari dagokienez bizimodu osasuntsu batera bideratzea.
Ginekoologoa naizen aldetik, hormona sintetikorik erabili gabe kontrazepzio naturalari eta
familia-plangintzari buruzko aholkularitza eta prestakuntza ematea, adibidez, niretzat garrantzitsua da.
Era berean, kontuan hartu beharko dugu nola askatu dezakegun ikerketa zientifikoa eta irakaskuntza handien farmazeutikoen
ustelkeriatik eta, noski, atzean dauden marionetisten eskuetatik.
Nola berreraiki ditzakegun hezkuntza-instituzio eta unibertsitate independenteak, baita medikuntza-eskolako
plazetarako sarbide bidezkoagoa ere, berriro benetan dedikatu eta enpatikoak diren mediku gehiago izan ditzagun.
Era berean, nola antolatu eta kudeatu daitezkeen ospitaleak hobeto, pazienteen eta bertan
lan egiten duten zerbitzu-emaileen onurarako.
Edo nola ezarri arrazoizko eta eskuragarri osasun-aseguru-sistemak.
Hala ere, denbora mugak direla eta, hemen ez dut honi buruz xehetasun gehiagorik emango.
Medikamentu berri honen eskakizun garrantzitsuenetako bat da osotasunekoa eta gizatasuna izan behar duela.
Holistikoa esan nahi du gizakiak gorputz, adimen eta arimaren batasuna bereiztezin gisa hautematea.
Osasuna mantentzeko eta medikuntzaren bidez osasuna berreskuratzeko
ahaleginetan, hiru hauek kontuan hartu behar dira.
Hemen, gorputzak indar fisikoa adierazten du, eta burmuinak gure ahalmen intelektuala, gure kontzientezko banakotasuna osatzen
duena eta animalietatik eta landareetatik bereizten gaituena.
Gaur egungo hizkuntzan, arima askotan emozioen egoitza gisa hartzen da, eta arimarako grezierazko hitzak,
psyche-k, ere maiz erabiltzen da testuinguru honetan.
Azken finean, arimak gure nortasuna definitzen du.
Niretzat, gure gorputzean bizi den, Jainkoak emandako, betiko eta ez-fisikoa den gure zatia da, gorputza moldatzen duena eta
gorputz fisikoaren heriotzaren ondoren bizirik jarraitzen duena.
Jakin dugunez, sintoma fisikoek arimaren egoera ere agerian uzten dute.
Psikosomatiko medikuntzak honen adibide asko ezagutzen ditu.
Nire ustez, gure arimaren osasuna mantentzeko Jainkoarekin harremanetan egotea ere beharrezkoa da, eta harreman hori
otoitzaren eta fedearen bidez ezarri eta indartu daiteke.
Beraz, mediku edo terapeuta on batek beti izan beharko luke aholkulari espirituala, pazienteak Jainkoarekin, beren
Sortzailearekin, berriro konektatzera animatuz, gorputza, burmuina eta arima ordena jainkorrera itzultzen laguntzeko.
Mediku konprometituen eta enpatikoen, mediku alternatiboen eta beste osasun-zerbitzu-emaile batzuen eginkizun garrantzitsua
izango da medikuntza berri hau herritarrei eramatea eta gure osasun-sistema bere jatorrizko helburuetara itzultzea.
Motibatuta dauden zerbitzu mediko-hornitzaile eta sendatzaileek pertsonen onurarako egindako ahalegin bateratua.
Horrela eginez, gizateriaren azken askatasuna botere-eliteen eskuetatik lortzeko ere ekarpen garrantzitsua egiten ari gara.
Eskerrik asko zure arretagatik!