«Սիրելի հանդիսատեսներ մեր MWGFD մամուլի սիմպոզիումի թեման՝ «Բժշկությունը Կորոնայից հետո. վերանայում և տեսլական»»
Սիրելի ընկերներ և աջակիցներ, իմ «Անվանվող կորոնավիրուսային ճգնաժամը որպես նոր բժշկության կատալիզատոր» վերնագրով
հոդվածում ցանկանում եմ անդրադառնալ այն հարցին, թե ինչպիսի՞ խելամիտ բժշկություն կարող է լինել կորոնավիրուսից հետո։
Մի տեսակ դեղամիջոց, որը մարդկանց կրկին դնում է կենտրոնում, և առողջապահական համակարգ, որը, հուսանք, շուտով կազատվի
շահագործողական համակարգի կախվածություններից և սահմանափակումներից։
Ես նաև կցանկանայի քննարկել, թե ինչ պետք է անենք անցումային շրջանում, երբ դեռևս ենթարկված ենք այս անմարդկային օրակարգի
առողջապահական դիկտատուրային, և, մասնավորապես, ինչ կարող է յուրաքանչյուր անհատ անել իր
առողջությունը պաշտպանելու և պահպանելու համար։
2020 թվականից ի վեր, այսպես կոչված կորոնավիրուսի համաճարակի և դրան հաջորդած տարիների ընթացքում ավելի ու ավելի շատ մարդիկ,
մեծապես իրենց սեփական ցավոտ փորձառությունների շնորհիվ, գիտակցել են, թե որքան դրամատիկ, իսկապես ավերածական, ինչքան աղավաղված է
դարձել մեր առողջապահական համակարգի և բժշկության վիճակը, այնպես կոչված կորոնավիրուսային ճգնաժամը կարելի է դիտարկել նաև որպես
հնարավորություն, որպես շրջադարձային պահ, երբ մենք ցավով կարող ենք ճանաչել, որ վերջին տասնամյակներում բժշկությունը ամբողջությամբ
շեղվել է իր ճիշտ ճանապարհից և հրատապորեն պետք է վերադառնա իր իսկական արժեքին և իր դերին որպես ամբողջական բուժման արվեստ,
որը կենտրոնացած է արժանապատվության վրա, մարդու կյանքն ու առողջությունը որպես մարմնի, մտքի և հոգու անբաժանելի միություն։
Իմ տեսանկյունից կորոնավիրուսային ճգնաժամը կարելի է նաև դիտարկել որպես աչքաբացիչ, արթնացման
կանչ և, հետևաբար, որպես նոր բժշկության մանկաբարձ։
Նախքան ես կներկայացնեմ մի քանի կոնկրետ առաջարկներ այն մասին, թե ինչպիսին կարող է լինել այդպիսի նոր դեղամիջոցը՝ գաղափարներ և
առաջարկություններ, որոնք, հուսով եմ, կընդունվեն և հետագայում կզարգացվեն բազմաթիվ այլ նվիրված անհատների կողմից,
ցանկանում եմ կարճ, բայց հստակ հիշեցնել մեզ բոլորիս մեր առողջապահական համակարգի ներկայիս աղետալի վիճակի մասին։
Նույնիսկ ուսման տարիներին, բայց անշուշտ 1989 թվականից, երբ սկսեցի աշխատել որպես բժիշկ, նկատել եմ, որ
ֆարմացևտիկական արդյունաբերության ազդեցությունը բժշկության վրա տարեց տարի աճում է։
Շուկայում ավելի ու ավելի թանկ դեղեր են հայտնվում, որոնց ռիսկ-շահ հարաբերակցությունը երբեմն չափազանց կասկածելի է, և դրանք ագրեսիվ
գովազդվում են դեղագործական ընկերությունների կողմից՝ օրինակ՝ խոլեստերինը իջեցնող ստատիններ կամ ստամոքսի թթուն արգելակող
պրոտոնային պոմպի ինհիբիտորներ, ինչպես նաև ավելի ու ավելի շատ պատվաստանյութեր, օրինակ՝ կոչված վզիկի քաղցկեղի պատվաստանյութը կամ
HPV պատվաստանյութը, որը այժմ խորհուրդ է տրվում STIKO-ի կողմից, Վակցինացիայի մշտական հանձնաժողովը, ոչ միայն աղջիկների, այլև
տղաների համար ինը տարեկանից, առանց հստակ գիտական ուսումնասիրությունների արդյունքների, որոնք
կհաստատեին այս միջոցառման իրական օգտակարությունը։
Չնայած բազմաթիվ նոր պատրաստուկների համար առկա չափազանց սահմանափակ գիտական ապացույցներին, օրենքով նախատեսված
առողջապահական ապահովագրական ֆոնդերը միշտ արագ էին հաստատում ծախսերի փոխհատուցումը։
Միևնույն ժամանակ՝ 2004 թվականին ամբողջությամբ վերացվեց էժան, գրեթե կողմնակի ազդեցություններից զերծ ֆիտոֆարմացևտիկների
(նատուրոպաթիայում կիրառվող բուսական պատրաստուկների) փոխհատուցումը, իսկ բժշկական
ծառայությունների փոխհատուցումն էլ աստիճանաբար կրճատվեց։
Առողջապահական միջոցների այն մասնաբաժինը, որը դեղագործական ոլորտը ստանում է, տարեց տարի աճում է։
Սա նաև նշանակում է, որ բժշկական ոլորտում ծառայություններ մատուցողների համար կլինի ավելի քիչ գումար։
Այդ պատճառով ապահովագրված անձանց վճարումներից ստացվող եկամուտը չի հասնում բժիշկներին, հիվանդանոցի
անձնակազմին, ֆիզիոթերապևտներին կամ բուժքույրական անձնակազմին։
Փողը չի ներդրվում հիվանդանոցային սարքավորումների, ընթացիկ վերանորոգումների կամ արդիականացման մեջ,
այլ ուղղակի հոսում է իշխանական էլիտայի պատկանող դեղագործական ընկերությունների գանձարան։
Նրանք տարիներ շարունակ լցրել են իրենց գրպանները, մինչդեռ մեր առողջապահական համակարգի ամենակարևոր բաղադրիչը՝
մարդկանց առողջությունն ու բարեկեցությունը, անտեսվել է։
Այն, ինչը կոչվում է կորոնավիրուսային ճգնաժամ, այժմ մեզ համար ակնհայտ է դարձրել, թե որքան լայնածավալ է դարձել
դեղագործա-արդյունաբերական համալիրի այս գերիշխանությունը։
Առանց որևէ խղճի խայթոցի՝ Pfizer, Moderna, BioNTech և AstraZeneca-ի նման խոշոր դեղագործական ընկերությունները շուկա
հանեցին լիովին անբավարար փորձարկված, գենային հիմքով, փորձարարական, այսպես կոչված կորոնավիրուսային պատվաստանյութեր,
դրանք շահութաբեր միլիարդավոր ֆունտ ստերլինգների գործարքներով մատակարարեցին առանձին երկրներին և բժիշկների
մեծամասնության կողմից առանց որևէ հարցադրման կամ քննադատության ներարկեցին աշխարհի բնակչության ավելի քան 70%-ին։
Գիտությունը, որը նույնպես վաղուց կոռումպացված է , ինչպես այն կիրառվում է համալսարաններում և հրապարակվում է մասնագիտական
ամսագրերում, նույնպես իր դերն է խաղացել այս հարցում։
Նույնիսկ պատվաստումների ամենահուժկու կողմնակիցները այլևս չեն կարող հերքել այս ամենից առաջացած լուրջ վնասների
անչափելի չափը, այդ թվում՝ միլիոնավոր մարդկանց մահերը։
Բժշկական մասնագետներն ու փաստաբանները երկար տասնամյակներ շարունակ կզբաղվեն հետևանքներով։
Պատկերների հետևը նայելուց ստացված մեր եզրակացությունները նույնքան ցնցող են, որքան անհավանական՝ այն է՝ թե կոչված կորոնավիրուսային
պանդեմիան, և դրա հետ մեկտեղ իրականացվող պատվաստումների արշավը նախապատրաստվել և իրականացվել են ամենա
perfidious ձևով՝ որպես թելերը քաշողների օրակարգի մի մաս։
Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպության, ՄԱԿ-ի և ԵՄ-ի օգնությամբ, որոնք վերինների անունից ամբողջը կազմակերպեցին, և
աշխարհի մեծամասնության երկրների կառավարությունների համագործակցությամբ, որոնք նույնպես
ներթափանցվել և կոռումպացվել են իշխանական մաֆիայի կողմից։
Սա անհերքելի սկանդալ է, որ, չնայած այս գենային պատվաստանյութերի կողմից առաջացած ահռելի վնասի հնարավորությանը, կոչված mRNA
տեխնոլոգիան այժմ Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպության պահանջով կիրառվելու է նաև բազմաթիվ այլ, այսպես կոչված,
պաշտպանական պատվաստումների համար մարդկանց և կենդանիների շրջանում։
Այս օրակարգը լիովին ընթացքի մեջ է, և այն այլևս միայն ֆինանսական շահի մասին չէ, այլ մարդկությանը դիտավորությամբ
վնասելու, թուլացնելու, նույնիսկ ոչնչացնելու մասին։
Լավ կլիներ, եթե կարողանայի ասել, որ սա ամբողջը ընդամենը կոնսպիրոլոգիական տեսություն է։
Ինքներս պատրաստվելու համար բնականաբար մեզ անհրաժեշտ է տեղեկություն, թե այս օրակարգի շրջանակում ևս ինչ է նախատեսված։
Եկեք նայենք Բեռլինին։
Ինչպես ոմանք ձեզնից նկատած կլինեն, Առողջապահության համաշխարհային գագաթնաժողովը մի քանի օր առաջ՝
հոկտեմբերի 13-ից 15-ը, 15-րդ անգամ տեղի ունեցավ Բեռլինում։
Այս «միակ, միջազգային, ռազմավարական ֆորում համաշխարհային առողջության համար», ինչպես նշված է կազմակերպիչների կայքում, և ես
մեջբերում եմ, առաջատար դեղագործական ընկերությունները հանդիպում են համաշխարհային առողջապահության ոլորտի խաղացողների,
որոշում կայացնողների և ազդեցիկ դերակատարների հետ և մշակում են մեր առողջության համար նոր համաշխարհային ծրագրերի պլաններ։
Ես կարծում եմ, որ պետք է ասեմ՝ մեր առողջության վնասին։
Բացի խոշոր դեղագործական ընկերություններից, Ուելքոմ Թրասթի դեղագործական հիմնադրամից և Ռոքֆելլեր հիմնադրամից, այս կասկածելի
միջոցառումը ֆինանսավորվում է նաև սովորական կասկածյալների կողմից, ինչպիսիք են Բիլ և Մելինդա Գեյթսների հիմնադրամը և CEPI-ն՝
Համաճարակների պատրաստության նորարարությունների կոալիցիան, այսինքն՝ համաճարակների կանխարգելման նորարարությունների կոալիցիան,
հանրային-մասնավոր գործընկերության շրջանակներում նոր պատվաստանյութերի հետազոտության և մշակման համար ստեղծված
համաշխարհային պատվաստանյութային դաշինք, որպեսզի, ինչպես կարելի է կարդալ Վիքիպեդիայում, և մեջբերում եմ՝ «ավելի
լավ և ավելի ուղիղ արձագանք հնարավոր մոտեցող նոր վիրուսային ինֆեկցիաների բռնկումներին»:
Այս միջոցառման բազմաթիվ բանախոսների թվում էր Գերմանիայի կանցլեր Շոլցը, ով մեծ ծափողջույնների ուղեկցությամբ կրկին խոստացավ
երեքանիշ միլիոն եվրոյի փաթեթ՝ հենց 360 միլիոն եվրո, Գերմանիայի հարկատուների միջոցներից
Համաշխարհային Առողջապահական Կազմակերպությանը։
Սա ավելի է ամրապնդել Գերմանիայի առաջատար դիրքը ամենամեծ դեղագործական լոբբիստական կազմակերպության ֆինանսավորման մեջ։
Խոսնակների թվում էին առողջապահական փորձագետներ և բարերարներ, ինչպիսիք են Բիլ Գեյթսը և ԱՀԿ գլխավոր տնօրեն Թեդրոսը, ով,
հավանաբար, դեռ ուրախ էր այս տարվա հունիսի 1-ին Ժնևում իր հաջողությամբ, մասնավորապես՝ միջազգային առողջապահական
կանոնակարգերի լիովին ոչ դեմոկրատական փոփոխությունը, որը իրականացվեց գաղտնի գործողությամբ և այժմ նրան հնարավորություն
է տալիս արագ հայտարարել համաճարակներ միայն կասկածի հիման վրա և անմիջապես պատվիրել համապատասխան պատվաստանյութեր։
Եվ այս նոր առողջապահական կանոնակարգերը պարտադիր կդառնան բոլոր երկրների համար, եթե անդամ պետությունների կառավարությունները
հաջորդ տարվա ապրիլին բացահայտ առարկություն չհայտնեն։
Քանի որ սա մեզ բոլորիս համար ահռելի սպառնալիք է ներկայացնում, եթե մենք այլևս չենք կարող դա կանխել, և քանի որ ցանկանում ենք
հնարավորինս շատ պատգամավորների տեղեկացնել, թե որքան մեծ վտանգի տակ է գտնվում ազգային ինքնիշխանությունը, մենք այս հարցին հատուկ
անդրադառնալու ենք մեր հաջորդ MWGFD մամուլի սիմպոզիումում՝ 2025 թ. փետրվարի 22-ին – կարող եք արդեն նշել այդ օրը ձեր օրացույցում։
Բայց եկեք վերադառնանք Առողջապահության համաշխարհային գագաթնաժողովի թեմաներին։
Բացի բազմաթիվ այլ հանձնաժողովների կողմից նոր վտանգավոր հիվանդությունների և հարուցիչների, ինչպիսիք են թռչնագրիպը և
Մարբուրգի վիրուսը, վերաբերյալ ավելի ու ավելի հնչեղ նախազգուշացումներից, Բեռլինում կայացած այս
միջոցառման ընթացքում քննարկվեցին նաև հետևյալ կետերը, որոնք պետք է ստիպեն մեզ զգաստանալ և ուշադրություն դարձնել։
Ես մեջբերում եմ. «Պանդեմիայի սպառնալիք՝ կապված կլիմայի փոփոխության կամ պատերազմի և հակամարտության ժամանակ առողջության հետ»։
Սա մեզ պատկերացում է տալիս, թե ուր է ուղղված այս օրակարգը։
Միգուցե միակ մխիթարանքը այս տարվա միջոցառման կարգախոսն է՝ «Վստահություն կառուցելով ավելի առողջ աշխարհի համար»։
Սա ցույց է տալիս, որ այս մարդատյաց խմբակը այժմ, ըստ երևույթին, անհանգստացած է, որ ավելի ու
ավելի շատ մարդիկ են տեսնում նրանց դավադիր հնարքները։
Եվ Կլաուս Շվաբի շուրջ ձևավորված Համաշխարհային տնտեսական ֆորումի (WEF) գլխավոր դերակատարները, կարծես, նույնպես այդպես են
զգում՝ իրենց կարգախոս ընտրելով «Վստահության վերակառուցում»։
Շատ պարզամիտ կլիներ այսից եզրակացնել, որ իշխանական մաֆիան շուտով կփոխի իր մտադրությունը կամ նույնիսկ իր կուրսը։
Մինչ այս մռայլ, չափազանց սպառնալիքային իրավիճակը շարունակվում է կամ նույնիսկ վատթարանում է, և մենք շարունակում ենք մնալ այս
սատանայական դավադրության Դամոկլեսի սուրի տակ, մեր՝ բժիշկներիս, հիմնական առաջադրանքը, բայց նաև այլընտրանքային բուժման
մասնագետների, ընդհանրապես բժշկության ոլորտում աշխատող բոլոր նրանց գլխավոր առաջադրանքը կլինի հնարավորինս լավ պաշտպանել
մեզ վստահող մարդկանց այս մարդատյաց խմբավորման հարձակումներից։
Այս առնչությամբ մեզ՝ բժիշկներիս համար, ովքեր կապված ենք մեր բարոյական չափանիշներով, Հիպոկրատական երդմամբ և Համաշխարհային
բժշկական ասոցիացիայի Ժնևի հռչակագրով, կարևոր է հիշել դրանում ձևակերպված հատվածը, որը հնչում է այսպես, և ես մեջբերում եմ՝
Նույնիսկ սպառնալիքի տակ ես չեմ օգտագործի իմ բժշկական գիտելիքները մարդու իրավունքներն ու
քաղաքացիական ազատությունները խախտելու համար։
Սա նշանակում է, որ մենք՝ բժիշկներս, ովքեր մեր գործողությունները կենտրոնացնում ենք օգնություն խնդրող մարդկանց առողջության և
բարեկեցության վրա, չպետք է թույլ տանք, որ վրեժխնդրությունից և հետապնդումներից վախենանք, երբ խոսքը գնում է
մեր հիվանդների առողջության և կյանքի պաշտպանության մասին։
Եթե մենք՝ մի քանի մնացած բժշկական մասնագետներ և գիտնականներ, որոնք հրաժարվել են մասնակցել այս նենգ ծրագրին, և մարդկության
մնացած մասը, որը դեռ չի ենթարկվել քարոզչությանը, չկարողանանք շատ արագ միջոցներ ձեռնարկել դրա դեմ,
ապա կանգնած ենք իսկական դժոխքի սպառնալիքի առջև։
Ուստի մեզ հրատապորեն անհրաժեշտ են բժիշկներ և բժշկական մասնագետներ։
Եվ թող բոլորը, ովքեր ինձ լսում են, զգան, որ հրավիրված են միանալ մեզ։
Մեզ անհրաժեշտ են բժիշկներ, որոնք թույլ չեն տա, որ դեղագործական կարտելների շահերը կոռումպացնեն իրենց, և որոնք
կգործեն քաջությամբ ու վճռականորեն՝ պաշտպանելով իրենց վրա հույս դրած հիվանդների առողջությունը։
Բժիշկներ, որոնք հստակ մերժում են կուլիսների հետևում գտնվող տիկնակառավարիչների գաղափարախոսություններն ու օրակարգերը, որոնք
վաճառվում են մարդասիրության քողի տակ՝ Աजेंդա 2030-ը, Մեծ վերագործարկումը, Պանդեմիայի համաձայնագիրը և
միջազգային առողջապահական կանոնակարգերի փոփոխությունը, ԱՀԿ-ն, ինչպես նաև կոչված ՄԱԿ-ի ապագա պայմանագիրը։
Եվ, իհարկե, թվային պատվաստման վկայականը և էլեկտրոնային հիվանդների բժշկական քարտերը, որոնք նույնպես
մշակվել էին բացառապես ընդհանուր հսկողության նպատակով։
Եվ, իհարկե, յուրաքանչյուր քաղաքացի պետք է կտրականապես անհամաձայն լինի նրանց հետ, ես միայն կարող եմ խորհուրդ տալ։
Մեր առողջության պատասխանատվությունը միշտ էլ, առաջին հերթին, մեր ձեռքերում է եղել։
Սա նույնպես այս նոր բժշկության կարևոր կետն է, որը ես կփորձեմ կարճ ներկայացնել այստեղ։
Յուրաքանչյուրը պետք է ստանձնի պատասխանատվություն ինքն իր նկատմամբ և, իհարկե, իր անչափահաս երեխաների նկատմամբ, և սկզբիցই
պաշտպանի իր անգին առողջությունը՝ վարելով առողջ ապրելակերպ։
Բժիշկները, այլընտրանքային բուժման մասնագետները և այլ բժշկական ծառայություններ մատուցողները կարող են այստեղ կարևոր աջակցող դեր
կատարել՝ որպես խորհրդատուներ և ուղեկիցներ կանխարգելման, առողջության պահպանման և
հիվանդությունների կանխարգելման կամ խուսափման գործում։
Մեր առողջության նկատմամբ անձնական պատասխանատվությունը սկսվում է առողջ սննդակարգից։
Ինչպես ավելի քան 2400 տարի առաջ ասել է հույն բժիշկն ու ուսուցիչը՝ Հիպոկրատեսը. «Թող սնունդը լինի քո դեղը»։
Իրական սնունդը, բառի ամենաիրական իմաստով, բաղկացած է օրգանական եղանակով աճեցված բանջարեղենից, մրգերից, ընկույզներից և սերմերից,
ինչպես նաև խոտաբույսերից, համեմունքներից, սառը ճզմված յուղերից, բնական ծովային կամ քարաղաղ աղից՝
առանց հավելումների, և հնարավորինս անաղտոտ գետնաջրից։
Իմ կարծիքով, իդեալական իրավիճակը կլիներ, եթե յուրաքանչյուր մարդ ունենար իր սեփական հողակտորը, որտեղ նա կարողանար աճեցնել
բանջարեղեն, մրգեր և բույսեր՝ նախընտրելի հին, սերմերով բազմացվող տեսակներ, և այնուհետև ընդլայներ իր սննդի
պաշարները՝ սերմեր և բերք փոխանակելով հարևանների և ընկերների հետ։
Սա հնարավորություն է տալիս հակազդելու Մոնսանտոյի և նրա գործընկերների նման խոշոր սերմնաբուծական ընկերությունների նենգ
մանիպուլյացիաներին, որոնք ձգտում են նվաճել համաշխարհային շուկաները՝ օգտագործելով ամենավտանգավոր
պեստիցիդներով աճեցված գենետիկորեն մոդիֆիկացված բույսեր։
Ով ցանկանում է իր սննդակարգում ներառել ձուկ կամ միս, պետք է համոզվի, որ կենդանին պահվել է տեսակին համապատասխան պայմաններում
կամ որ այն ստացվել է որսի կամ վայրի որսի արդյունքում։
Եվ այս առնչությամբ ուզում եմ նաև հիշեցնել ձեզ, թե որքան կարևոր է խրախուսել գյուղացիներին վերադառնալ օրգանական գյուղատնտեսությանը՝
օգտագործելով բնական մշակման մեթոդներ, ինչպես դա երեք սերունդ առաջ սովորական էր, առանց արդյունաբերական եղանակով արտադրված քիմիական
պարարտանյութերի կամ պեստիցիդների, առանց գենետիկորեն մոդիֆիկացված, հիվանդություններ առաջացնող սերմերի,
որոնց համար նաև բարձր լիցենզավորման վճարներ են գանձվում։
Սա նաև հնարավորություն կտա գյուղացիներին ազատվել ագրոքիմիական և գյուղատնտեսական տեխնոլոգիաների կորպորացիաների խեղդող բռնակից։
Ես կարծում եմ, որ մենք պետք է շատ ավելի ուշադիր լինենք մեր սնունդը ընտրելիս։
Մենք սովորաբար կարող ենք անմիջապես գցել սուպերմարկետի ապրանքների 80%-ը, ինչը, իրականում, կոչվում է սպառողների պաշտպանություն։
Այս սննդամթերքները, այսպես կոչված սննդամթերքները, չեն արժանի կոչվելու սնունդ։
Եվ դրանք չեն նպաստում մեր երկարաժամկետ բարեկեցությանը։
Հակառակը ճիշտ է։ Երկարաժամկետ հեռանկարում դրանք մեր առողջությանը պատճառում են տևական վնաս։
Առկա անառողջ սննդամթերքի լայն տեսականին հանդիսանում է այնպիսի կոչվող կենսակերպային հիվանդությունների՝ ատամնափտություն,
ճարպակալում, 2-րդ տիպի շաքարախտ, բարձր արյան ճնշում, հոդերի մաշվածությամբ օստեոարթրիտ, Ալցհեյմերի հիվանդություն և այլ
դեմենցիայի ձևերի դեպքերի շարունակական աճի (նշված ժամանակահատվածում նոր դեպքերի հարաբերական
հաճախականություն) հիմնական գործոններից մեկը։
Առողջ մնալու համար կարևոր է օգտագործել հնարավորինս բնական սնունդ և պատրաստել համեղ, հեշտ յուրացվող
ուտեստներ՝ այնպես, որ հնարավորինս շատ վիտամիններ պահպանվեն։
Այստեղ նույնպես անշուշտ շատ բան կա, որ շատ մարդիկ պետք է սովորեն։ Իդեալական կլիներ, եթե դա սկսվեր դպրոցներում երեխաներից։
Եվ այստեղ նույնպես բժշկական ծառայություններ մատուցողների համար առկա է լայն շրջանակի առաջադրանքներ։
Առողջ սննդառությունը պետք է սկսվի հղիության և կրծքով կերակրման ժամանակ և շարունակվի մանկության առաջին տարիներին։
Առողջ մնալու համար, իհարկե, անհրաժեշտ է նաև բավարար ֆիզիկական վարժություններ և ակտիվություն կամ սպորտով զբաղվել, նախընտրելի է
դրսում և բավարար արևի ճառագայթների ազդեցության տակ՝ զբոսանքներ, արշավներ, իդեալական է անխաթար բնության մեջ, բազմազան տեսակներով
հարուստ անտառներում, լեռներում կամ գետերի ու լճերի ափերին։
Բare ոտքով քայլելը նույնպես խորհուրդ է տրվում որպես ինքնուրույն հողի հետ կապ հաստատելու միջոց, որը թույլ է տալիս ձեր
մարմնին ոտքերի տակ գտնվող հողի մակերեսից էլեկտրոններ կլանել։
Այս հողի հետ կապը կարելի է նաև ստանալ բնական ջրերում՝ ծովում, լճերում, գետերում կամ առվակներում լողալով կամ լողանալով։
Մարմնի մեջ առաջացած լիցքային հավասարակշռությունը ապացուցվել է, որ խթանում է վերքի ապաքինումն ու վերականգնումը
և նվազեցնում է էլեկտրոսմոգի բացասական ազդեցությունները։
Լավ սոցիալական կապեր պահպանելը՝ օրինակ՝ ընտանիքում, ընկերների և ծանոթների շրջանում կամ նույնիսկ աշխատանքի վայրում, նույնպես
կարևոր է մեր առողջության համար, ինչպես նաև, վերջին հերթին ոչ պակաս կարևոր, լավ հարաբերություն ունենալ Աստծո՝ մեր Ստեղծչի հետ։
Եթե մարդիկ կրկին իրենց վրա ավելի մեծ պատասխանատվություն վերցնեն՝ հետևելով վերևում նկարագրված պարզ
միջոցառումներին, նրանց այլևս չի հարկավոր լինի ամեն մանրուքի համար շտապել բժշկի կամ դեղեր ընդունել։
Սա կարող է մի փոքր տարօրինակ հնչել բժշկից՝ ի վերջո, կարելի է կարծել, որ բժիշկները
իրենց գումարը վաստակում են յուրաքանչյուր այցից։
Բայց խոսքը ոչ թե կախվածություններ ստեղծելու և այդպիսով հիվանդներին պարբերաբար բժշկի մոտ այցելելու ստիպելու մասին
է, այլ յուրաքանչյուրին օգնելու, որ ինքը հնարավորինս մեծ պատասխանատվություն ստանձնի իր սեփական առողջության նկատմամբ։
Եվ դրա համար միշտ բժիշկի կարիք չկա։
Ստատիստիկորեն ապացուցվել է, որ որքան բարձր է բժիշկների խտությունը մի շրջանում և որքան հաճախ են մարդիկ
այցելում բժշկի, այնքան ցածր է նրանց կյանքի միջին տևողությունը։
Սա կարող է նաև պայմանավորված լինել նրանով, որ հիվանդները սովորաբար յուրաքանչյուր բժշկի այցից
հետո տուն են վերադառնում մեկ նոր դեղամիջոցով։
Եվ մենք գիտենք, որ Գերմանիայում դեղահատերի կողմնակի ազդեցություններից մահացող մարդկանց թիվը հինգ անգամ գերազանցում է
ճանապարհային երթևեկության պատահարներում մահացողների թվին։
Եվ դա անգամ չի ներառում տարբեր անհատական դեղերի փոխազդեցությունների հետևանքով առաջացած մահերը։
Ուստի մենք պետք է կրկին սովորենք սա և դասավանդենք դպրոցներում՝ թե ինչ հրաշալի հնարավորություններ է բնությունը դեռևս
առաջարկում մեզ և ինչ հսկայական ինքնառեկավորման և կարգավորման ուժեր են թաքնված մարդու մարմնի մեջ։
Մենք հրատապորեն պետք է վերանայենք մեր մոտեցումը և ստեղծենք բժշկության նոր ձև, որը մարդկանց կրկին կենտրոնում կդնի։
Այս բժշկության նոր մոտեցման առջև մեր ամենակարևոր առաջադրանքը կլինի ազատվել դեղագործական ընկերությունների և նրանց հետ
համագործակցող հաստատությունների, այդ թվում՝ Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպության (ԱՀԿ) և ազգային
առողջապահական մարմինների վերահսկողությունից և կախվածությունից։
Օրինակ՝ մենք պետք է պաշտպանենք մեր երեխաներին վակցինացիաներից՝ այսպես կոչված պաշտպանիչ պատվաստումներից, որոնք սկսվում են վաղ
մանկության շրջանում։ Հետազոտությունները մանրակրկիտ ուսումնասիրելիս պարզ է դառնում, որ այս պատվաստումների համար
գիտական որևէ ապացույց չկա, սակայն ապացուցվել է, որ դրանք վնասում են զարգացող իմունային համակարգին և, հետևաբար,
մարդկանց ավելի հակված են դարձնում հիվանդությունների նկատմամբ, այլ ոչ թե ամրացնում դրանք։
Ես նորածինների, նույնիսկ վեցակի պատվաստումները, համարում եմ չափազանց կասկածելի։
Նորածիններն ու կրծքով սնվող երեխաները ունեն «բույդի պաշտպանություն», ինչը նշանակում է, որ նրանք պաշտպանված են իրենց
մոր կողմից, ով պլացենտայի միջոցով, իսկ հետո՝ կրծքի կաթի միջոցով, նրանց փոխանցում է տարբեր պաթոգենների դեմ կարևոր հակամարմիններ։
Հետագայում նրանք իրենց շրջակա միջավայրում շփվում են միկրոօրգանիզմների հետ և բնականաբար հանդիպում են
բազմազան ինֆեկցիաների, ինչի շնորհիվ իրենց գերազանց կառուցված իմունային համակարգը ավելի է զարգանում և ամրապնդվում։
Մենք այստեղ պետք է շատ ավելի վստահենք բնությանը և չխանգարենք նրան անթիվ արտաքին ազդեցություններով։
Վերջին տարիներին և տասնամյակներում երեխաների և դեռահասների համար կոչված պաշտպանիչ պատվաստումների մեծ թվով
տեսակներ են ներդրվել և ընդգրկվել պատվաստումների մշտական հանձնաժողովի (STIKO) առաջարկություններում։
Կան բազմաթիվ ապացույցներ, այդ թվում՝ հետազոտությունների արդյունքներ, որոնք ցույց են տալիս, որ սա երեխաներին առողջ չի
դարձնում; իրականում դա նրանց ավելի հակված է դարձնում բոլոր տեսակի ալերգիաների, ինքնաիմունային հիվանդությունների, ինչպիսիք են
շաքարախտը կամ Հաշիմոտոյի թիրեոիդիտը, նյարդաբանական խանգարումների, ինչպիսիք են աուտիզմը կամ ADHD-ն, և քրոնիկ շնչառական ինֆեկցիաների:
Մանրակրկիտ զննության դեպքում պարզ է դառնում, որ պատվաստումների վերաբերյալ բժշկական գիտական ապացույցները չնչին են։
Վակցինացման առաջարկությունների հիմքում ընկած բազմաթիվ ուսումնասիրություններում մասնակիցների թիվը չնչին է, չկա պատշաճ
վերահսկիչ խումբ, և դրանք հաճախ կապված են զանգվածային շահերի բախումների հետ, քանի որ մեծ մասամբ դեղագործական ընկերությունները
կամ հենց պատվաստանյութերի արտադրողները հանդես են գալիս ուսումնասիրությունների հովանավորների դերում, կամ ընկերության
աշխատակիցներն ու դեղագործական ընկերությունների կողմից վճարված հեղինակները մասնակցել են հրապարակումների պատրաստմանը։
Սա վերաբերում է նաև կոչված HPV պատվաստանյութին կամ արգանդի վզիկի քաղցկեղի պատվաստանյութին, որի դեմ
ես, որպես գինեկոլոգ, սկզբից ի վեր միշտ զգուշացրել եմ։
Ուստի մենք պետք է վճռականորեն դեմ լինենք ցանկացած պարտադիր պատվաստմանը։
Պարտադիր պատվաստումը նույնպես հակաօրինական կլիներ, չնայած որ Ֆեդերալ Սահմանադրական Դատարանը որոշում է կայացրել որոշ
հաստատություններում պարտադիր պատվաստումների օգտին, ինչը, ամենայն հավանականությամբ, ընդունվել է քաղաքական ճնշման տակ։
Այնուամենայնիվ, մենք կարող ենք հուսալ, որ այս որոշումը շուտով ստիպված կլինի վերանայվել այս տարվա սեպտեմբերի 3-ին
Օսնաբրյուկի վարչական դատարանի պատմական որոշման արդյունքում։
Իմ նախընտրած նոր դեղամիջոցը պետք է ընդունի հոլիստիկ մոտեցում՝ մարդուն դիտելով որպես մարմնի, մտքի և հոգու անբաժանելի միություն։
Ավանդական բուժումների և մեթոդների վերադարձը, օրինակ՝ տեղական վայրի բույսերի օգտագործումը, ինչպես տասնամյակներ առաջ
սովորական էր շատ ընտանիքներում, պետք է ծառայի նաև առողջության պահպանմանը և հիվանդությունների կանխարգելմանը։
Իմ կարծիքով՝ բժշկական պրակտիկայի կարևոր առաքելությունն է, հատկապես բուժման և միջամտությունների՝ քիմիական դեղամիջոցների
կիրառման և վիրաբուժական ընթացակարգերի առումով՝ «քանի որ անհրաժեշտ է, այնքան քիչ, որքան հնարավոր է» և «ավելի քիչը ավելի շատ է»։
Նույնպես՝ «primum non nocere», որը նշանակում է հիվանդին ոչինչ չանել, ինչը կարող է առկա
հիվանդությանը գումարվելով պատճառել ավելի մեծ վնաս։
Օրինակ՝ ժողովրդական բժշկությունն ու նատուրոպաթիան լավ համատեղելի են այս ուղեցույց սկզբունքների հետ։
Երկրի յուրաքանչյուր երկրում եղել է և որոշ դեպքերում մինչ օրս պահպանվում է ժողովրդական
բժշկության ավանդույթ, որը սերունդից սերունդ փոխանցվել է։
Սա ներառում է տարածաշրջանային բույսերի օգտագործումը թեյերի, հյութերի, ալկոհոլային էքստրակտների կամ նույնիսկ մածուկային
խառնուրդների տեսքով, որոնք կարող եք ինքնուրույն պատրաստել տանը, ինչպես նաև մերսումներ, լոգանքներ, կլիզմներ, փաթեթներ և
ջերմ կամ սառը ջրով թրջումներ կամ այլ ֆիզիկական միջոցներ, ինչպիսիք են ցողի վրա ոտքով քայլելը կամ արևայրուք ընդունելը։
Սա ընդգրկում է ամենատարածված բողոքներն ու հիվանդությունները՝ առանց պարտադիր բժշկի խորհրդակցության։
Միևնույն ժամանակ առողջության հարցերում ինքնավարությունն ու անհատական պատասխանատվությունը ամրապնդվում
են, և մարդկանց խրախուսում են ապրել բնական կյանքով։
Այս խելամիտ ավանդական բժշկությունը, որը դարեր շարունակ փորձարկվել և ապացուցվել էր, մեծ դեղագործական ընկերությունների հայտնությամբ և
շուկայում նրանց կողմից ներկայացված պատրաստուկներով՝ օրինակ՝ հակաբիոտիկներ, ջերմ իջեցնողներ և ցավազրկողներ, աստիճանաբար
փոխարինվեց։ Այն դիտմամբ մոռացվեց կամ նույնիսկ ծաղրուվեց որպես պարզամիտ, այնպես որ գրեթե
ոչ ոք չնկատեց, թե ինչ մեծ գանձից են զրկվել։
Այս նոր, համապարփակ բժշկությունը հիմնելու շրջանակում մենք անպայման պետք է ամեն ինչ անենք, որպեսզի հիշենք այս ավանդական
մեթոդները և վերականգնենք դրանց կիրառումը մեր ընտանիքներում։
Այստեղ նույնպես իմաստ ունի մարդկանց դասընթացների միջոցով կամ համապատասխան գրքերի օգնությամբ սովորեցնել
այս գործի համար անհրաժեշտ հիմունքներն ու գիտելիքները։
Գիտական բժշկությունը՝ այսպես կոչված ավանդական բժշկությունը, իհարկե, նույնպես ունի իր կարևոր տեղը, երբ
այն կիրառվում է վերոհիշյալ չափանիշներին համապատասխան։
Իհարկե, մենք կարող ենք նաև երախտապարտ լինել ժամանակակից բժշկության օրհնություններին, երբ իսկապես անհրաժեշտ է, ունենք այն,
ինչ կոչվում է ավանդական բժշկական պատրաստուկներ՝ օրինակ՝ կորտիկոստերոիդներ, հակահիստամիններ և ինֆուզիոն
լուծույթներ, օրինակ՝ երբ օձիքների նկատմամբ ալերգիա ունեցող անձի մոտ առաջանում է անաֆիլակտիկ շոկ։
Եվ, իհարկե, մեզ նաև անհրաժեշտ է խելամիտ, կարիքների վրա հիմնված դեղատնային համակարգ։
Դեղարտադրող ընկերությունները, որոնք արդար գնով արտադրում են կարևոր դեղեր կամ բնական միջոցներ, անշուշտ կարևոր աջակցող դեր
ունեն, սակայն ոչ մի դեպքում չպետք է գերիշխեն բժշկական պրակտիկայում, ինչպես դա
ներկայումս լայնածավալ կերպով դեռևս տեղի է ունենում։
Եվ, իհարկե, դա նաև պահանջում է զգայուն, հմուտ վիրաբույժներ, որոնք կարող են անհրաժեշտ վիրաբուժական միջամտությունները
իրականացնել այնպես, որ հյուսվածքները պահպանվեն, եթե դրանք անհրաժեշտ դառնան վթարի կամ ծանր հիվանդության հետևանքով։
Մեզ՝ բժիշկներիս, ինչպես նաև այլընտրանքային բուժող մասնագետների համար այս նոր բժշկության մեջ գլխավոր առաջադրանքներից
մեկը կլինի մարդկանց ուղղորդել առողջ ապրելակերպի՝ կանխարգելման և հիվանդությունների կանխարգելման առումով։
Օրինակ, որպես գինեկոլոգ ինձ համար կարևոր է խորհրդատվություն տալ և ուսուցում անցկացնել բնական հակաբեղմնավորման և ընտանեկան
պլանավորման վերաբերյալ՝ առանց սինթետիկ հորմոնների օգտագործման։
Մենք նույնպես պետք է հաշվի առնենք, թե ինչպես կարող ենք ազատել գիտական հետազոտություններն ու ուսուցումը խոշոր
դեղագործական ընկերությունների և, իհարկե, կուլիսների հետևում գործող տիկնակառավարիչների կոռուպցիայից։
Ինչպե՞ս կարող ենք վերականգնել անկախ կրթական հաստատություններն ու համալսարանները, ինչպես նաև ապահովել բժշկական
դպրոցների տեղերի ավելի արդար մուտք, որպեսզի կրկին ունենանք ավելի իսկապես նվիրված, կարեկցող բժիշկներ։
Նաև՝ ինչպես հիվանդանոցները կարելի է ավելի լավ կազմակերպել և կառավարել՝ հիվանդների և այնտեղ աշխատող ծառայողների օգտին։
Կամ ինչպես ստեղծել ողջամիտ, մատչելի առողջապահական ապահովագրության համակարգեր։
Այնուամենայնիվ, ժամանակի սահմանափակումների պատճառով այստեղ մանրամասն չեմ անդրադառնա։
Այս նոր դեղամիջոցի ամենակարևոր պահանջներից մեկը այն է, որ այն պետք է լինի ամբողջական և մարդասիրական։
Հոլիստիկ նշանակում է մարդուն ընկալել որպես մարմնի, մտքի և հոգու անբաժանելի միություն։
Առողջությունը պահպանելիս և բժշկության միջոցով այն վերականգնելու ջանքերում պետք է հաշվի առնել երեքն էլ։
Այստեղ մարմինը ներկայացնում է ֆիզիկական ուժը, իսկ միտքը՝ մեր ինտելեկտուալ ուժը, որը կազմավորում է մեր գիտակից
անհատականությունը և առանձնացնում մեզ կենդանիներից ու բույսերից։
Ժամանակակից լեզվում հոգին հաճախ համարվում է զգացմունքների նստավայրը, և հունարեն հոգու համար օգտագործվող
«պսիխե» բառը նույնպես հաճախ կիրառվում է այս համատեքստում։
Վերջիվերջո հոգին սահմանորոշում է մեր անհատականությունը։
Ինձ համար դա մեր անմահ, Աստծուց տրված, ոչ ֆիզիկական մասն է, որը բնակվում է մեր մարմնի մեջ, ձևավորում է
այն և շարունակում ապրել ֆիզիկական մարմնի մահից հետո։
Ինչպես գիտենք, ֆիզիկական ախտանիշները նույնպես ցույց են տալիս, թե հոգին ինչ վիճակում է։
Փսիխոսոմատիկ բժշկությունը այսինքն շատ օրինակներ գիտի։
Իմ կարծիքով, մեր հոգու առողջությունը պահպանելու համար անհրաժեշտ է նաև Աստծո հետ կապ ունենալ, որը
կարելի է հաստատել և ամրապնդել աղոթքի և հավատքի միջոցով։
Լավ բժիշկը կամ թերապևտը, հետևաբար, պետք է միշտ լինի հոգևոր խորհրդատու, որը հորդորում է հիվանդներին վերականգնել
կապը Աստծո՝ իրենց Ստեղծչի հետ, որպեսզի օգնի նրանց վերականգնել իրենց մարմինը, միտքը և հոգին աստվածային կարգին։
Նվիրված, կարեկցող բժիշկների, այլընտրանքային բուժման մասնագետների և այլ բժշկական ծառայություններ մատուցողների կարևոր առաջադրանքն է
այս նոր դեղամիջոցը հասցնել մարդկանց և վերականգնել մեր առողջապահական համակարգը
այնպես, ինչպես այն սկզբնականորեն նախատեսված էր։
Մոտիվացված բժշկական ծառայություններ մատուցողների և բուժիչների համատեղ ձեռնարկություն՝ մարդկանց օգտին։
Այսպիսով մենք նաև կարևոր ներդրում ենք բերում մարդկության վերջնական ազատագրմանը իշխանական էլիտաների ճիրաններից։
Շատ շնորհակալություն ձեր ուշադրության համար!