"Para pamirsa simposium pers MWGFD kita babagan topik: 'Kedokteran sawisé Corona, tinjauan lan visi'."
Kanca-kanca lan para panyengkuyung sing kinurmatan, ing artikelku sing tak judhulake "Krisis coronavirus sing diarani minangka
katalis kanggo obat anyar," aku kepengin ngrembug pitakon babagan kepiye wujud obat sing wicaksana sawisé coronavirus.
Sawijining wujud obat sing mbalekake manungsa dadi pusat lan sawijining sistem layanan kesehatan sing muga-muga enggal
bebas saka ketergantungan lan watesan saka sistem eksploitasi.
Aku uga pengin ngrembug apa sing kudu kita lakoni sajrone periode transisi, nalika kita isih kena diktator kesehatan saka agenda
sing ora manungsawi iki, lan utamane apa sing bisa ditindakake saben individu kanggo nglindhungi lan njaga kasehatane.
Wiwit taun 2020, ing tengah-tengah sing diarani pandemi koronavirus lan taun-taun sabanjure, saya akeh wong sing dadi
sadar, utamane liwat pengalaman lara sing dialami dhewe, sepira dramatis, malah sepi, sanajan kahanan sistem kesehatan lan
kedokteran kita wis nyimpang banget, krisis coronavirus sing diarani iki uga bisa dianggep minangka kasempatan, titik balik
ing ngendi kita bisa kanthi lara ati nyadari manawa kedokteran wis nyasar sakabehe ing puluhan taun kepungkur lan kanthi
mendesak kudu bali menyang ajine sejati lan perané minangka seni penyembuhan holistik sing fokus marang martabat,
urip lan kasehatan manungsa minangka kesatuan sing ora bisa dipisahake saka awak, pikiran, lan jiwa.
Miturut panemuku, krisis coronavirus mula uga bisa dianggep minangka pambuka mripat, panggilan tangi, lan
mula uga dadi katalis kanggo wangun anyar saka kedokteran.
Sadurunge aku menehi saran tartamtu babagan kepiye rupa obat anyar kaya ngono, gagasan lan saran sing muga-muga bakal luwih
dikembangake lan dirinci dening akeh wong sing setya, aku kepengin kanthi cekak nanging cetha ngelingake kita kabeh
babagan kahanan sistem kesehatan kita saiki sing bencana.
Malah nalika aku sinau, nanging mesthi wiwit aku miwiti makarya dadi dhokter ing taun 1989, aku wis nyumurupi yèn pangaribawa
industri farmasi marang kedokteran saya mundhak saben taun.
Obat-obatan sing saya larang kanthi rasio risiko-manfaat sing kadhangkala banget diraguhi wis diluncurake menyang pasar lan
diiklanké kanthi agresif déning perusahaan farmasi, kaya statin kanggo nurunaké kolesterol utawa inhibitor pompa proton kanggo
ngalangi asam lambung, uga vaksinasi sing saya tambah akèh, kaya sing diarani vaksinasi kanker serviks utawa vaksinasi HPV, sing
saiki disaranaké déning STIKO, Komite Tetap babagan Vaksinasi, ora mung kanggo bocah wadon nanging uga kanggo bocah lanang
wiwit umur sangang taun, tanpa asil panaliten ilmiah sing cetha sing bisa mbuktekake manfaate nyata saka langkah iki.
Sanajan bukti ilmiah sing kasedhiya kanggo akèh persiapan anyar kuwi winates banget, dana asuransi
kesehatan statutori tansah cepet nyetujoni cakupan biaya.
Ing wektu sing padha, jaminan kanggo fitofarmaka murah, yaiku persiapan herbal sing digunakake ing naturopati lan meh
ora ana efek samping, wis mandheg sakabehe ing taun 2004, lan penggantian biaya layanan medis uga terus dikurangi.
Proporsi dana kesehatan sing dikuasai sektor farmasi saya mundhak saben taun.
Iki uga ateges dhuwit sing luwih sithik kanggo wong-wong sing nyedhiyakake layanan medis.
Mula, penghasilan saka iuran wong-wong sing diasuransikake ora tekan marang dhokter,
staf rumah sakit, fisioterapis, utawa perawat.
Dhuwit kuwi ora diinvestasikake kanggo piranti rumah sakit utawa kanggo perbaikan lan modernisasi sing
terus-terusan, nanging langsung mili menyang kas perusahaan farmasi sing diduweni para elit berkuasa.
Wis pirang-pirang taun padha ngisi kantongé dhéwé, déné bab sing paling wigati ing sistem kesehatan kita,
yaiku kasehatan lan kesejahteraan wong, wis diabaikan.
Krisis coronavirus sing diarani kuwi saiki wis maringi kita pangerten sing cetha banget sepira jembaré
dominasi kompleks industri farmasi iki sing wis ana.
Tanpa rasa sungkan sakcil, perusahaan farmasi gedhe kaya Pfizer, Moderna, BioNTech, lan AstraZeneca ngetokake vaksin korona
eksperimen adhedhasar gen sing dites kanthi ora cukup, ngirimake menyang saben negara liwat perjanjian milyaran pound sing
nguntungake, lan nyuntikake marang luwih saka 70% populasi donya dening mayoritas dhokter tanpa pitakon utawa kritik.
Ilmu pengetahuan, sing wis suwe uga dirusak , kaya sing dipraktèkaké ing universitas lan diterbitaké ing
jurnal-jurnal khusus, uga wis nduwèni peran ing bab iki.
Sanajan para pendukung vaksinasi sing fanatik ora bisa maneh mbantah ambané karusakan serius sing ora bisa
diukur sing disebabake iki, kalebu pati yuta-yuta wong.
Para profesional medis lan para pengacara padha bakal ngadhepi akibaté nganti puluhan taun sing bakal teka.
Wawasan sing kita entuk saka ndeleng ing balik layar kuwi nggegirisi lan ora bisa dipercaya, yaiku manawa pandemi
coronavirus sing diarani lan kampanye vaksinasi sing nyertai wis disiapake lan dilaksanakake kanthi cara sing
paling licik lan keji minangka bagéan saka agenda wong-wong sing narik tali saka balik layar.
Kanthi pitulungan WHO, PBB, lan Uni Éropa, sing ngatur kabèh iki kanggo kapentingan wong-wong ing pucuk, lan kanthi
kerjasama pamaréntah akèh negara ing saindenging donya, sing uga wis diinfiltrasi lan dirusak déning mafia kuwasa.
Iki skandal sing nggegirisi, amarga sanajan ana potensi cilaka sing gedhé banget saka vaksin basis gen iki, teknologi sing
diarani mRNA saiki bakal digunakaké ing akèh vaksinasi pelindung liyané kanggo manungsa lan kéwan miturut dhawuh WHO.
Agenda iki saiki lagi ing puncak, lan ora mung babagan entuk bathi finansial, nanging babagan sengaja
nyilakake lan nglemahake, malah ngancurake umat manungsa.
Bakal apik yen aku bisa ngomong yen kabeh iki mung teori konspirasi.
Kanggo nyiapake awake dhewe, mesthi wae kita butuh informasi babagan apa sing liyane sing
direncanakake minangka bagean saka agenda iki.
Lan ayo padha ndeleng Berlin.
Kaya sing wis disadari sawetara saka kowe, Konferensi Puncak Kesehatan Donya wis dianakake ing Berlin kaping 15
sawetara dina kepungkur, saka tanggal 13 nganti 15 Oktober.
Ing forum iki – kaya sing kacathet ing situs web panitia, lan aku kutip – "forum unik, internasional, strategis kanggo kesehatan
global", perusahaan-perusahaan farmasi utama ketemu karo para pemain kunci, pembuat keputusan, lan pemegang kekuasaan
ing babagan kesehatan global lan ngrancang rencana kanggo program anyar saindenging jagad kanggo kesehatan kita.
Aku kira aku kudu ngomong, sing ngrusak kesehatan kita.
Saliyane perusahaan farmasi gedhe, yayasan farmasi Wellcome Trust lan Rockefeller Foundation, acara sing diraguhi iki uga dibiayai
dening tersangka biasane, kaya Bill & Melinda Gates Foundation lan CEPI, Koalisi Kanggo Inovasi Kesiapan Epidemi, yaiku koalisi
kanggo inovasi ing pencegahan epidemi, sawijining aliansi vaksin global ing kemitraan publik-swasta kanggo riset lan pangembangan
vaksin anyar, kanggo – kaya sing bisa diwaca ing Wikipedia, lan aku kutip – "tanggapan sing luwih apik lan luwih langsung
marang kemungkinan wabah infeksi virus anyar sing bakal teka".
Ing antarané akèh pambicara ing acara iki ana Kanselir Jerman Scholz, sing kanthi sorak-sorai gedhé manèh njanjèkaké paket dana
yuta euro kanthi angka telu digit, yaiku persis 360 yuta euro, saka kas pajak warga Jerman kanggo Organisasi Kesehatan Dunia.
Iki luwih ngukuhake posisi pamimpin Jerman ing pembiayaan organisasi lobi farmasi paling gedhé.
Para pembicara kalebu ahli kesehatan lan dermawan kaya Bill Gates lan Direktur Jenderal WHO Tedros, sing mbokmenawa isih bungah
karo kudeta-e ing Jenewa tanggal 1 Juni taun iki, yaiku owah-owahan ing peraturan kesehatan internasional sing
dipaksakake kanthi cara sing ora demokratis ing operasi rahasia, sing saiki maringi dhèwèké kasempatan kanggo
kanthi cepet ngumumaké pandemi adhedhasar kecurigaan lan langsung mréntahaké vaksin sing cocog.
Lan peraturan kesehatan anyar iki bakal dadi wajib kanggo kabèh negara, kajaba pamaréntah nagara
anggota kanthi tegas nolak sadurungé April taun ngarep.
Amarga iki nyebabake ancaman gedhe banget kanggo kita kabeh yen kita ora bisa nyegah maneh, lan kita uga pengin ngandhani sak
akèh-akèhé anggota parlemen babagan sepira gedhéné kedaulatan nasional sing ana ing risiko, kita bakal ngrembug masalah
iki sacara khusus ing simposium pers MWGFD sabanjuré tanggal 22 Februari 2025 – sampeyan bisa nyatet tanggalé saiki.
Nanging ayo bali menyang topik-topik ing KTT Kesehatan Donya.
Saliyane saka peringatan sing saya kerep saka akèh panitia liya babagan penyakit anyar sing mbebayani lan patogen kaya flu manuk
lan virus Marburg, poin-poin ing ngisor iki uga dibahas ing acara iki ing Berlin, sing
kudu nggawe kita luwih waspada lan merhatiin.
Aku ngutip: "Ancaman pandemi saka owah-owahan iklim utawa kasehatan ing perang lan konflik".
Iki maringi kita gambaran ngendi arah agenda iki.
Mbok menawa siji-sijiné panglipur mung moto acara taun iki, yaiku: "Mbangun Kapercayan kanggo Donya sing Luwih Sehat".
Iki nuduhaké yèn klompok misantropik iki saiki katon kuwatir amarga saya akèh wong sing
bisa ndeleng liciké konspirasi-konspirasié.
Lan para protagonis WEF, Forum Ekonomi Dunia ing saubengé Klaus Schwab, kayane padha rumangsa kaya ngono,
amarga wis milih "Nggawe Kapercayan Manèh" dadi semboyané.
Bakal rada polos yen nyimpulake saka iki ana owah-owahan ati sing bakal teka cepet
utawa malah owah-owahan arah saka mafia kuwasa.
Sajeroning kahanan nggegirisi lan banget ngancam iki isih ana utawa malah saya parah, lan kita isih ana ing sangisore pedhang
Damocles saka konspirasi setan iki, tugas utama kita para dhokter, lan uga saka praktisi alternatif, pancen saka kabèh sing
ngladèni ing babagan medis, yaiku nglindhungi wong-wong sing nyerahaké dhiri marang kita sak
apik-apiké saka serangan klompok misantropik iki.
Ing babagan iki, penting kanggo kita para dhokter, sing kaiket dening standar etika kita, Sumpah Hipokrates lan Deklarasi Jenewa
saka World Medical Association, supaya éling marang teks sing dirumusake ing kono, sing buné kaya mangkéné, lan aku kutip:
Sanajan diancam, aku ora bakal nggunakake kawruh medisku kanggo nglanggar hak asasi manungsa lan kabebasan sipil.
Iki ateges kita para dhokter, sing ngarahake tumindak kita marang kasehatan lan karaharjaning wong-wong sing njaluk pitulungan
marang kita, ora kena ngidini awake dhewe wedi marang balesan lan panganiayaan nalika nglindhungi kasehatan lan nyawa pasien kita.
Yen kita, sawetara profesional medis lan ilmuwan sing isih ana lan wis nolak melu agenda licik iki, bebarengan karo manungsa
liya sing durung dikendhalèkaké déning propaganda, ora cepet tumindak nglawan iki, kita bakal ngadhepi ancaman neraka sejati.
Mula saka iku, kita butuh dhokter lan tenaga medis kanthi darurat.
Mugi saben wong sing krungu aku krasa diundang kanggo melu kita.
Kita butuh dhokter sing ora bakal ngidini awake dhewe korup amarga kapentingan kartel farmasi, sing bakal
tumindak kanthi wani lan tegas nalika nglindhungi kesehatan pasien sing wis percaya marang dheweke.
Para dhokter sing kanthi cetha nolak ideologi lan agenda para dalang boneka ing balik layar, sing didol kanthi kedok
kemanusiaan: Agenda 2030, The Great Reset, Perjanjian Pandemi lan amandemen peraturan kesehatan internasional
WHO, uga sing diarani Perjanjian Mangsa Ngarep PBB.
Lan, mesthi wae, sertifikat vaksinasi digital lan cathetan pasien elektronik, sing uga
dikembangaké mung kanggo tujuan pangawasan total.
Lan mesthi wae saben warga kudu banget ora sarujuk karo dheweke, aku mung bisa menehi saran.
Tanggung jawab marang kesehatan kita mesthi wae, sepisanan lan paling utama, ana ing tangan kita dhéwé.
Iki uga dadi titik krusial ing obat anyar iki, sing bakal tak ringkes kanthi cekak ing kene.
Saben wong kudu njupuk tanggung jawab marang awake dhewe lan mesthi marang anak-anaké sing isih cilik,
lan nglindhungi kasehatané sing wigati wiwit awal kanthi nglakoni gaya urip sing sehat.
Para dhokter, praktisi alternatif, lan panyedhiya layanan medis liyane bisa nduweni peran dhukungan sing penting ing
kene minangka penasihat lan kanca ing babagan pencegahan, njaga kesehatan, lan nyegah utawa ngindhari lara.
Tanggung jawab pribadi kanggo kesehatan kita diwiwiti karo diet sing sehat.
Kaya déné Hippocrates, dhokter lan guru Yunani, ngendika luwih saka 2.400 taun kepungkur: "Manganana dadi ubatmu."
Panganan sejati ing tegesé sing paling bener dumadi saka sayuran organik, woh-wohan, kacang-kacangan, uga rempah-rempah,
minyak perasan adhem, uyah segara alami utawa uyah watu tanpa bahan tambahan, lan banyu mata air sing sak resik-resiké.
Miturut panemuku, kahanan sing paling ideal yaiku saben wong nduwé sapotong tanah dhéwé kanggo nandur sayuran, woh-wohan, lan
rempah-rempah, luwih becik saka jinis lawas sing tahan wiji, banjur nambah pasokan pangan kanthi tukar
wiji lan panen karo tangga teparo lan kanca-kanca.
Iki nyedhiyakake cara kanggo nglawan tipu daya licik saka perusahaan bibit gedhe kaya Monsanto lan kanca-kancane, sing
nyoba ngrebut pasar saindenging jagad nganggo tanduran sing dimodifikasi genetik sing
diprodhuksi nganggo pestisida paling mbebayani.
Sapa waé sing péngin nyakup iwak utawa daging ing dieté kudu mesthekake yèn kéwané dirawat kanthi cara sing cocog karo
spésièsé utawa asalé saka moro utawa panangkapan ing alam liar.
Lan ing babagan iki, aku uga pengin ngelingake sampeyan sepira wigatine nyengkuyung para petani supaya bali marang tatanen
organik kanthi cara budidaya alamiah, kaya sing biyen lumrah telung generasi kepungkur, tanpa pupuk kimia sing diprodhuksi
sacara industri utawa pestisida, tanpa wiji sing dimodifikasi genetis lan nyebabake penyakit,
sing uga mbutuhake biaya lisensi sing dhuwur.
Iki uga bakal ngidini para petani mbebasake awake dhewe saka cengkraman ketat perusahaan agrokimia lan teknologi pertanian.
Aku yakin kita kudu luwih ngati-ati nalika milih panganan kita.
Biasane kita bisa langsung mbuwang 80% saka produk ing supermarket, sing saktenane iku
tugase sing diarani perlindungan konsumen.
Panganan iki, sing diarani panganan, ora pantes diarani panganan.
Lan padha ora nyumbang marang kesejahteraan kita ing jangka panjang.
Kosok baline sing bener. Ing jangka panjang, kuwi nyebabake karusakan sing langgeng marang kesehatan kita.
Ragam panganan ora sehat sing kasedhiya iku dadi faktor utama sing nyumbang marang mundhake insidèn penyakit gaya urip sing
terus-terusan, kaya karies untu, obesitas, diabetes tipe 2, tekanan darah dhuwur, osteoartritis
karo aus sendi, Alzheimer lan wujud demensia liyane.
Kanggo tetep sehat, penting nggunakake panganan sing sak alamiahé bisa, saka kono sampeyan bisa nyiyapake
panganan sing enak lan gampang dicerna kanthi cara sing njaga sak akèh vitamin sing bisa.
Ing kene uga mesthi ana akèh sing bisa dipelajari déning akèh wong. Sacara ideal, iki
kudu diwiwiti karo bocah-bocah ing sekolah.
Lan ing kene uga ana maneka warna tugas kanggo panyedhiya layanan medis.
Ngonsumsi panganan sing sehat kudu diwiwiti nalika meteng lan nyusoni, lan diterusake nalika bayi lan bocah cilik.
Supaya tetep sehat, mesthi wae uga perlu nindakake olah raga lan aktivitas fisik sing cukup, luwih becik ing njaba ruangan lan
kena sinar srengenge sing cukup, kaya mlaku-mlaku lan pendakian, paling apik ing alam sing isih asri, ing alas sing maneka
warna spesies, ing gunung utawa ing pinggir kali lan tlaga.
Mlaku tanpa sepatu uga disaranake minangka cara kanggo nyambungake awakmu karo bumi, supaya awakmu
bisa nyerep elektron saka bumi liwat telapak sikilmu.
Pangubatan bumi iki uga bisa diraih kanthi renang utawa adus ing perairan alam kaya segara, tlaga, kali, utawa kruwuk.
Sisa muatan ing awak wis kabukten bisa nyepetake penyembuhan tatu lan regenerasi lan nyuda efek negatif elektrosmog.
Njaga kontak sosial sing apik, umpama ing kulawarga, antarané kanca-kanca lan kenalan, utawa malah ing papan kerja, uga penting
kanggo kesehatan kita, lan sing pungkasan nanging ora kalah penting, yaiku hubungan
sing apik karo Gusti Allah, Sang Pencipta kita.
Yen wong-wong manèh njupuk tanggung jawab marang awaké dhéwé kanthi ngetutaké langkah-langkah prasaja sing wis
diterangaké ing ndhuwur, dheweke ora perlu manèh kesusu menyang dhokter utawa ngombe obat kanggo saben bab cilik.
Iki bisa muni rada aneh saka dhokter – soale wong bisa mikir yèn dhokter entuk dhuwit saben rawuhe pasien.
Nanging iki dudu babagan nggawe ketergantungan lan kanthi mangkono nggawe pasien dadi kebiasaan rawuh rutin marang
dhokter, nanging luwih babagan mbantu saben wong supaya bisa njupuk tanggung jawab marang kasehatane dhewe sakabehe.
Lan kowe ora mesthi perlu dhokter kanggo kuwi.
Wis kabukten sacara statistik yèn luwih dhuwur kerapatan dhokter ing sawijining wilayah lan luwih kerep
wong-wong marani dhokter, luwih cendhek pangarep-arep uripé.
Iki uga bisa amarga pasien biasane mulih karo siji obat maneh sawisé saben kunjungan menyang dhokter.
Lan kita ngerti yèn limang kaping luwih akèh wong mati ing Jerman amarga efek samping tablet
tinimbang amarga kacilakan lalu lintas dalan.
Lan kuwi durung kalebu pati sing disebabake déning interaksi antarane macem-macem obat individu.
Mula kita kudu sinau maneh iki lan mulangake ing sekolah-sekolah: apa wae kesempatan apik banget sing isih diwenehake
alam marang kita lan sepira gedhene daya penyembuhan lan pangaturan dhiri sing ana ing awak manungsa.
Kita kudu kanthi cepet mikir maneh babagan pendekatan kita lan netepake wujud anyar saka
kedokteran sing ngletakake manungsa bali ing tengah.
Tugas paling penting kanggo pendekatan anyar ing kedokteran iki yaiku mbebasake awake dhewe saka kendali lan ketergantungan
marang perusahaan farmasi lan lembaga-lembaga sing kerja bareng karo dheweke, kayata WHO lan panguwasa kesehatan nasional.
Contone, kita kudu nglindhungi anak-anak kita saka vaksinasi – sing diarani vaksinasi pelindung – sing diwiwiti wiwit isih bayi.
Sawise ditliti luwih jero, ora ana bukti ilmiah kanggo vaksinasi iki, nanging wis kabukten ngrusak sistem
kekebalan awak sing lagi berkembang lan mula ndadekake wong luwih rentan lara tinimbang luwih kuwat.
Aku nganggep vaksinasi kanggo bayi anyar lair, utawa malah vaksinasi enem gabungan, iku banget diraguhi.
Bayi anyar lair lan bayi sing disusoni duwé perlindungan sarang, tegesé padha dilindhungi déning ibuné, sing
nransfer antibodi penting nglawan manéka patogen liwat plasenta lan sabanjuré liwat susu ibu.
Mengko, padha kena kuman ing lingkungané lan kanthi alamiah ngalami manéka rupa infeksi, saéngga sistem kekebalan awaké sing
wis dirancang kanthi apik bisa luwih berkembang lan saya kuwat.
Kita kudu luwih percaya marang alam ing kene lan ora ngganggu kanthi akèh pangaruh saka njaba.
Ing taun-taun lan dasawarsa pungkasan iki, akèh banget vaksinasi pelindung sing diarani kanggo bocah lan remaja wis dikenalké lan
kalebu ing rekomendasi STIKO, Komite Tetap babagan Vaksinasi.
Ana akèh bukti, kalebu asil panaliten, sing nuduhaké yèn iki ora ndadékaké bocah-bocah luwih séhat; malah, iki ndadékaké
bocah-bocah luwih rentan marang kabèh jinis alergi, penyakit autoimun kaya diabetes utawa tiroiditis
Hashimoto, gangguan neurologis kaya autisme utawa ADHD, lan infeksi saluran ambegan kronis.
Sawisé dipriksa luwih jero, dadi cetha yèn bukti ilmiah medis babagan vaksinasi luwih saka sithik.
Akeh panaliten sing dadi dhasar rekomendasi vaksinasi mung nduwèni jumlah peserta sing sithik banget, ora ana kelompok
kontrol sing pantes, lan asring ana gegayutan karo konflik kapentingan gedhé, amarga ing umume kasus perusahaan farmasi,
yaiku pabrikan vaksiné dhéwé, dadi sponsor panaliten, utawa karyawan perusahaan utawa panulis sing dibayar
déning perusahaan farmasi wis nyumbang ing publikasi kasebut.
Iki uga ditrapake kanggo sing diarani vaksinasi HPV utawa vaksinasi kanker serviks, sing aku, minangka ginekolog,
wis tansah ngelingake supaya ora nindakake wiwit wiwitan.
Mula saka iku, kita kudu kanthi tegas nentang vaksinasi wajib apa waé.
Vaksinasi wajib uga bakal bertentangan karo konstitusi, sanajan Mahkamah Konstitusi Federal wis netepake putusan
sing ndhukung vaksinasi wajib ing sawetara lembaga, putusan sing kamungkinan digawe amarga tekanan politik.
Nanging, kita bisa ngarep-arep manawa iki bakal enggal kudu direvisi sawisé putusan pionir saka Pengadilan
Administrasi Osnabrück tanggal 3 September taun iki.
Obat anyar sing dakkarepake kudu njupuk pendekatan holistik, ndeleng manungsa minangka kesatuan sing
ora bisa dipisahake saka awak, pikiran, lan jiwa.
Mbalèk marang obat lan cara tradisional, umpama nganggo tanduran liar lokal, kaya sing biyasa ditindakake ing
akèh kulawarga puluhan taun kepungkur, uga kudu migunani kanggo njaga kasehatan lan nyegah lara.
Miturut panemuku, sawijining prinsip wigati ing praktik medis, utamane babagan perawatan lan intervensi – panggunaan
obat kimia lan prosedur bedah – yaiku: "Sak akèh sing perlu, sak sethithik sing bisa" lan "Luwih sithik luwih apik."
Lan uga "primum non nocere", sing artiné ora nindakake apa-apa marang pasien sing bisa nyebabake
cilaka luwih gedhé saliyané saka lara sing wis ana.
Tembung obat tradisional lan naturopati, umpama, cocog banget karo prinsip-prinsip pandhuan iki.
Ing saben negara ing donya iki, wis ana lan ing sawetara kasus isih ana tradisi obat tradisional sing wis
diwarisake saka generasi siji menyang generasi sabanjure.
Iki kalebu panggunaan tanduran regional ing wangun teh, jus, ekstrak alkohol utawa malah campuran salep, sing bisa sampeyan
siapake dhéwé ing omah, uga pijet, rendhem, enema, balutan lan siraman nganggo banyu anget utawa adhem utawa cara
fisik liyane kaya nginjak embun utawa nyenengi srengenge.
Iki nyakup umume keluhan lan penyakit umum tanpa kudu konsultasi karo dhokter.
Ing wektu sing padha, otonomi lan tanggung jawab pribadi ing babagan kesehatan saya dikuatake
lan wong-wong diajak urip kanthi cara alamiah.
Obat tradisional sing wicaksana iki, sing wis kabukten sajrone atusan taun, saya ngalih panggonane amarga munculé perusahaan
farmasi gedhé lan persiapan sing digawa menyang pasar, kaya antibiotik, obat penurun panas, lan obat nyeri. Obat iki kanthi
sengaja dilalekake utawa malah diolok-olok minangka naif, nganti meh ora ana sing nyadari sepira
gedhene harta karun sing lagi dirampas saka dheweke.
Minangka bagéan saka ngadegaké pengobatan holistik anyar iki, kita mesthi kudu nindakake apa waé sing bisa
kanggo éling marang cara-cara tradisional iki lan nggawa manèh kanggo digunakaké ing kulawarga kita.
Ing kene uga, pantes mulang wong-wong bab-bab dhasar lan kawruh sing dibutuhake kanggo
iki liwat kursus utawa buku-buku sing cocog.
Pengobatan ilmiah – sing diarani pengobatan konvensional – uga nduwèni panggonan penting, mesthi
waé, nalika digunakaké manut kriteria ing ndhuwur.
Mesthi wae, kita uga bisa matur nuwun marang berkahé obat modhèrn nalika ing kahanan sing pancèn perlu, kita nduwèni obat
konvensional kaya corticosteroid, antihistamin, lan larutan infus, umpama ing kasus syok
anafilaksis marang wong sing alergi marang tawon.
Lan mesthi wae, kita uga butuh sistem apotek sing wicaksana lan adhedhasar kabutuhan.
Perusahaan farmasi sing ngasilake obat-obatan penting kanthi rega sing adil utawa obat-obatan alami mesthi nduweni peran dhukungan
sing penting, nanging ora kena diijini nguwasani praktik medis, kaya sing saiki isih kedadeyan kanthi skala gedhe.
Lan mesthi wae, iki uga mbutuhake dhokter bedah sing peka lan trampil sing bisa nindakake prosedur bedah sing
perlu kanthi cara sing ngreksa jaringan, yen iki dadi perlu sawisé kacilakan utawa lara abot.
Salah siji tugas utama kanggo kita dhokter, nanging uga kanggo praktisi alternatif, ing obat anyar iki yaiku nuntun
wong marang gaya urip sing sehat kanggo nyegah penyakit.
Minangka ginekolog, konseling lan pelatihan babagan kontrasepsi alamiah lan perencanaan keluarga tanpa
nggunakake hormon sintetis iku penting kanggo aku, umpama.
Kita uga kudu nimbang carane mbebasake riset ilmiah lan pangajaran saka korupsi déning perusahaan farmasi
gedhe lan mesthi waé déning para dalang ing balik layar.
Kepiye carane kita bisa mbangun maneh lembaga pendidikan lan universitas sing mandiri, uga nggawe akses sing luwih adil
menyang panggonan ing sekolah kedokteran, supaya kita bisa duwe maneh dokter-dokter sing pancen setya lan empatik.
Uga, kepiye carane rumah sakit bisa diatur lan dikelola luwih apik kanggo kapentingan pasien
lan para panyedhiya layanan sing makarya ing kana.
Utawa carane ngadegake sistem asuransi kesehatan sing wajar lan terjangkau.
Nanging, amarga watesan wektu, aku ora bakal nerangake luwih rinci babagan iki ing kene.
Salah siji syarat paling penting kanggo obat anyar iki yaiku kudu holistik lan manungsawi.
Holistik tegesé nggatekake manungsa minangka kesatuan sing ora bisa dipisahaké saka awak, pikiran, lan jiwa.
Kabeh telu kudu digatekake ing njaga kasehatan lan uga ing upaya mulihake kasehatan liwat obat-obatan.
Ing kéné, awak makili kekuwatan fisik, déné pikiran makili daya intelektual kita, sing mbentuk individualitas
sadar kita lan mbedakaké kita saka kéwan lan tanduran.
Ing basa saiki, nyawa asring dianggep minangka panggonan emosi, lan tembung Yunani kanggo
nyawa, psyche, uga kerep digunakake ing konteks iki.
Ing pungkasané, jiwa nemtokaké pribadhi kita.
Kanggo aku, iku bagéan kita sing abadi, sing diparingi Gusti, lan ora fisik, sing manggon ing awak
kita, mbentuké, lan terus urip sawisé awak fisik mati.
Kaya sing kita ngerti, gejala fisik uga nuduhake kahanan jiwa.
Kedokteran psikosomatik ngerti akèh conto bab iki.
Miturut panemuku, njaga kasehatan jiwaku uga mbutuhake sesambungan karo Gusti Allah, sing bisa
diadegake lan dikuatake liwat pandonga lan iman.
Dokter utawa terapis sing apik mula kudu tansah dadi penasihat spiritual sing nyengkuyung pasien supaya bisa nyambung
maneh karo Gusti Allah, Penciptané, supaya bisa mbantu mulihaké awak, pikiran, lan jiwa marang tatanan ilahi.
Bakal dadi tugas wigati para dhokter sing setya lan empatik, praktisi alternatif, lan panyedhiya layanan medis liyane
kanggo nggawa obat anyar iki marang masyarakat lan mulihake sistem kesehatan kita kaya sing sejatine dirancang.
Upaya bebarengan saka panyedhiya layanan medis lan penyembuh sing termotivasi kanggo kabecikan wong.
Kanthi nindakake kuwi, kita uga menehi kontribusi penting kanggo kamardikan pungkasan manungsa saka cengkraman elit kuwasa.
Matur nuwun sanget amarga wis maringi perhatian!