၁၂၃၄၃၂၁ "ကျွန်ုပ်တို့၏ MWGFD သတင်းစာဆွေးနွေးပွဲ 'ကော်ရိုနာပြီးနောက် ဆေးပညာ၊ ပြန်လည်သုံးသပ်ခြင်းနှင့်
အမြင်' ခေါင်းစဉ်အပေါ် ကြည့်ရှုနေကြသူများခင်ဗျား။"
ချစ်ခင်ရပါသော မိတ်ဆွေများနှင့် ထောက်ခံပံ့ပိုးသူများခင်ဗျား၊ ကျွန်ုပ်၏ ဆောင်းပါးတွင် "ဆိုခေါ်သော
ကိုရိုနာဗိုင်းရပ်စ်အကျပ်အတည်းသည် ဆေးပညာအသစ်တစ်ခုအတွက် လှုံ့ဆော်ချက်တစ်ခုအဖြစ်" ဟု ခေါင်းစဉ်ပေးထားပြီး၊
ကိုရိုနာဗိုင်းရပ်စ်ပြီးနောက် သင့်တော်သော ဆေးပညာတစ်ခု ဘယ်လိုဖြစ်သင့်သည်ဆိုသည့် မေးခွန်းကို ဖြေရှင်းလိုပါသည်။
လူများကို ပြန်လည်ဗဟိုပြုထားသည့် ဆေးဝါးပုံစံတစ်ခုနှင့် အမြတ်ရှာယူမှုစနစ်၏ မူတည်မှုများနှင့်
ကန့်သတ်ချက်များမှ မကြာမီ လွတ်မြောက်လာမည့် ကျန်းမာရေးစနစ်တစ်ခု။
ကျွန်ုပ်သည် ဤမသနားစိတ်မဲ့ အစီအစဉ်၏ ကျန်းမာရေးအာဏာရှင်စနစ်အောက်၌ ဆက်လက်ရှိနေရမည့် ပြောင်းလဲကာလအတွင်း ကျွန်ုပ်တို့
ဘာလုပ်ဆောင်သင့်သည်ကို ဆွေးနွေးလိုပါသည်။ အထူးသဖြင့် တစ်ဦးချင်းစီသည် မိမိတို့၏ ကျန်းမာရေးကို
ကာကွယ်ထိန်းသိမ်းရန် ဘာလုပ်ဆောင်နိုင်သည်ကိုလည်း ဆွေးနွေးလိုပါသည်။
၂၀၂၀ ခုနှစ်မှစ၍၊ ကိုရိုနာဗိုင်းရပ်စ် ကပ်ရောဂါဟု ခေါ်ဆိုကြသည့် ကာလနှင့် ထိုနောက်နှစ်များအတွင်း၊ လူအများပိုမိုသတိပြုလာကြပြီး၊
အများအားဖြင့် ကိုယ်တိုင်ခံစားခဲ့ရသည့် နာကျင်စရာအတွေ့အကြုံများမှတဆင့်၊ ဆေးဘက်ဆိုင်ရာသည် မည်မျှ
အလွန်အမင်း၊ တကယ့်ကို ဝမ်းနည်းဖွယ်အခြေအနေသို့ ပြိုကွဲသွားကြောင်း သိရှိလာကြသည်၊ ကျွန်ုပ်တို့၏ ကျန်းမာရေးစနစ်နှင့် ဆေးပညာအခြေအနေသည်
မှားယွင်းပျက်စီးသွားပြီဖြစ်သော်လည်း၊ အဆိုပါ ကိုရိုနာဗိုင်းရပ်စ်အကျပ်အတည်းကို အခွင့်အလမ်းတစ်ခု၊ ပြောင်းလဲမှု၏
အရေးကြီးဆုံးအချိန်တစ်ခုအဖြစ်လည်း မြင်နိုင်ပါသည်။ ဤအချိန်တွင် နာကျင်စရာဖြစ်စေကာမူ ဆေးပညာသည် လွန်ခဲ့သည့် နှစ်ပေါင်းများစွာအတွင်း
လမ်းမှားသွားခဲ့ကြောင်း သိရှိကာ၊ ဂုဏ်သိက္ခာကို အခြေခံထားသည့် စုစုပေါင်းကုထုံးအနုပညာတစ်ခုအဖြစ် ၎င်း၏ မူလတန်ဖိုးနှင့် တာဝန်သို့
အရေးပေါ်ပြန်လည်ရောက်ရှိရန် လိုအပ်ကြောင်း နာကျင်စွာ သဘောပေါက်နိုင်ပါသည်။ လူသား၏ဘဝနှင့်ကျန်းမာရေးကို ကိုယ်ခန္ဓာ၊
စိတ်နှင့်ဝိညာဉ်တို့၏ မခွဲမခွာ တစ်ခုတည်းအဖြစ် သဘောထားခြင်း။
ကျွန်ုပ်မြင်ချက်အရ ကော်ရိုနာဗိုင်းရပ်စ်ကပ်ရောဂါအခြေအနေကို မျက်စိဖွင့်ပေးခြင်း၊ နိုးထခေါ်ဆိုခြင်းအဖြစ်သာမက
ဆေးပညာအသစ်တစ်ခုအတွက် မွေးဖွားသူအဖြစ်လည်း မြင်နိုင်ပါသည်။
ဒီလိုအသစ်ဖြစ်လာမယ့် ဆေးဝါးဟာ ဘယ်လိုပုံစံရှိမလဲဆိုတာအတွက် တိကျတဲ့ အကြံပြုချက်တွေ မပေးခင်မှာ – အခြားစိတ်အားထက်သန်သူများကလည်း
ယူဆောင်ပြီး ပိုမိုတိုးတက်အောင် ဖွံ့ဖြိုးနိုင်မယ့် အတွေးအမြင်တွေနဲ့ အကြံပြုချက်တွေကို မျှော်လင့်ထားပေမယ့် –
ကျွန်ုပ်တို့ ကျန်းမာရေးစနစ်ရဲ့ လက်ရှိအခြေအနေဟာ ဘယ်လောက်အထိ ဆိုးရွားနေလဲဆိုတာကို
အကျဉ်းချုပ်ပြီး သေချာရှင်းလင်းစွာ သတိပေးလိုပါတယ်။
ကျွန်ုပ် သင်တန်းတက်နေစဉ်ကတည်းက၊ အထူးသဖြင့် ၁၉၈၉ ခုနှစ်တွင် ဆရာဝန်အဖြစ် အလုပ်စတင်လုပ်ကိုင်ချိန်မှစ၍
ဆေးဝါးလုပ်ငန်း၏ ဆေးပညာပေါ် သက်ရောက်မှုသည် နှစ်နှစ်တိုင်း တိုးတက်လာနေသည်ကို ကျွန်ုပ် သတိပြုမိပါသည်။
စျေးနှုန်းမြင့်မားလာသော ဆေးဝါးများကို အန္တရာယ်နှင့် အကျိုးကျေးဇူးအချိုးအစား မသေချာသေးသည့်အခြေအနေများဖြင့်
စျေးကွက်ထဲသို့ ထုတ်လွှင့်ကာ ဆေးကုမ္ပဏီများက ပြင်းထန်စွာ ကြော်ငြာနေကြသည်။ ဥပမာအားဖြင့် ကိုလက်စထရောလ်လျော့စေရန် statin
များ၊ အစာအိမ်အက်ဆစ်ကို တားဆီးရန် proton pump inhibitors များနှင့် ယခု STIKO မှ အကြံပြုထားသည့် ဆီးရိုးကင်ဆာကာကွယ်ဆေး (HPV ကာကွယ်ဆေး)
ကဲ့သို့ ကာကွယ်ဆေးများ ပိုမိုထိုးနှံရန် ကြော်ငြာနေကြသည်။ ကာကွယ်ဆေးထိုးရေး အမြဲတမ်းကော်မတီ (Standing Committee on
Vaccination) မှ မိန်းကလေးများအတွက်သာမက အသက် ၉ နှစ်ပြည့်သော ကျားကလေးများအတွက်ပါ အကြံပြုထားသော်လည်း၊
ဤစီမံချက်၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုကို သက်သေပြမည့် သိပ္ပံနည်းကျ သုတေသနရလဒ်များ မရှင်းလင်းသေးပါ။
အသစ်ထွက်ရှိသည့် ဆေးဝါးပြင်ဆင်မှုများအတွက် သိပ္ပံဆိုင်ရာ သက်သေများ အလွန်ကန့်သတ်ထားသော်လည်း၊ ဥပဒေအရ သတ်မှတ်ထားသော
ကျန်းမာရေးအာမခံ ရန်ပုံငွေများသည် ထိုကုန်ကျစရိတ်များကို အမြဲတမ်း အလျင်အမြန် အတည်ပြုလေ့ရှိသည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ သက်သာစွာ ဝယ်ယူနိုင်ပြီး အကျိုးဆိုးများနည်းပါးသော ဖိုက်တိုဖာမက္ဆူတီကယ်များ
(နက်ချူရိုပသီတွင် အသုံးပြုသည့် ဆေးဖက်ဝင်အပင်ပြင်ဆင်ကုန်များ) ၏ ကုန်ကျစရိတ်များကို ၂၀၀၄ ခုနှစ်မှစ၍ အစားထိုးမထည့်ဘဲ
ရပ်ဆိုင်းခဲ့ပြီး ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ ဝန်ဆောင်မှုများအတွက် ကုန်ကျစရိတ် ပြန်လည်ပေးချေမှုကိုလည်း
တဖြည်းဖြည်း လျော့နည်းအောင် လျှော့ချခဲ့သည်။
ဆေးဝါးကဏ္ဍသည် ကျန်းမာရေးဘဏ္ဍာငွေများထဲမှ ရရှိသည့် အချိုးနှုန်းသည် နှစ်စဉ် တစ်နှစ်ထက်တစ်နှစ် တိုးလာနေသည်။
ဒါကလည်း ဆေးဘက်ဆိုင်ရာဝန်ဆောင်မှုပေးသူများအတွက် ငွေကြေးနည်းပါးသွားမည်ကို ဆိုလိုသည်။
ထို့ကြောင့် အာမခံထားသူများ၏ ပံ့ပိုးငွေများမှ ရရှိသော ဝင်ငွေသည် ဆရာဝန်များ၊ ဆေးရုံဝန်ထမ်းများ၊ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာကုထုံးဆရာများ
သို့မဟုတ် သူနာပြုဝန်ထမ်းများထံ မရောက်ရှိပါ။
ဒီငွေကို ဆေးရုံပစ္စည်းများ၊ ဆက်လက်ပြုပြင်ထိန်းသိမ်းရေး သို့မဟုတ် ခေတ်မီပြောင်းလဲတိုးတက်ရေးများတွင် မရင်းနှီးမြှုပ်နှံဘဲ
အာဏာရှင်အဆင့်မြင့်များပိုင် ဆေးဝါးကုမ္ပဏီများ၏ ငွေကြေးသိုလှောင်ခန်းထဲသို့ တိုက်ရိုက် စီးဆင်းသွားသည်။
သူတို့က နှစ်ပေါင်းများစွာ ကိုယ်ပိုင်အိတ်ထဲ ငွေထည့်နေခဲ့ကြပြီး ကျွန်ုပ်တို့၏ ကျန်းမာရေးစနစ်တွင် အရေးကြီးဆုံးဖြစ်သည့် လူထု၏
ကျန်းမာရေးနှင့် ကောင်းမွန်မှုကို လုံးဝ မစောင့်ရှောက်ခဲ့ကြပါ။
အဆိုပါ ကိုရိုနာဗိုင်းရပ်စ်အကျပ်အတည်းကတော့ ဆေးဝါးနှင့် စက်မှုလုပ်ငန်းပေါင်းစည်းမှုကြီးမားမှုသည်
ယခုအခါ ဘယ်လောက်ထိ ကျယ်ပြန့်နေပြီလဲဆိုတာ ကျွန်ုပ်တို့အား အလွန်ရှင်းလင်းစွာ ပြသလိုက်ပါပြီ။
အနည်းငယ်မှစ၍ စိတ်ပူပန်ခြင်းမရှိဘဲ Pfizer၊ Moderna၊ BioNTech နှင့် AstraZeneca ကဲ့သို့ ကြီးမားသော ဆေးကုမ္ပဏီများသည်
စမ်းသပ်မှုမလုံလောက်သေးသော၊ ဂျင်အခြေပြု စမ်းသပ်ကာကွယ်ဆေးများကို ဈေးကွက်ထဲသို့ ထည့်သွင်းကာ အမြတ်အစွန်းကြီးမားသော
ဘီလျံပေါင်စာချုပ်များဖြင့် တစ်နိုင်ငံချင်းစီသို့ ပို့ဆောင်ခဲ့ပြီး ဆရာဝန်အများစုက မေးခွန်းမမေး၊
ဝေဖန်ချက်မပြုဘဲ ကမ္ဘာ့လူဦးရေ၏ ၇၀% ကျော်ကို ထိုးနှံစေခဲ့သည်။
သိပ္ပံကိုလည်း တက္ကသိုလ်များတွင် လက်တွေ့ကျင့်သုံးပြီး အထူးဂျာနယ်များတွင် ထုတ်ဝေသလို ကြာရှည်ကတည်းက
ဖျက်ဆီးခံထားရပြီး ငွေကြေးဖြင့် ဝယ်ယူခံထားရသည်၊ ဤကိစ္စတွင်လည်း ထိုသိပ္ပံက သူ၏ အခန်းကဏ္ဍကို ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။
ကာကွယ်ဆေးထိုးခြင်းကို ပြင်းထန်စွာ ထောက်ခံသူများပင် ယခုဖြစ်ပေါ်နေသော ပြင်းထန်ထိခိုက်မှုများ၏
မတွက်မရအောင် ကြီးမားသော အကျယ်အဝန်းနှင့် သန်းပေါင်းများစွာသော လူသေဆုံးမှုများကို မငြင်းဆိုနိုင်တော့ပါ။
ဆေးဘက်ဆိုင်ရာကျွမ်းကျင်သူများနှင့် ဥပဒေသမားများသည် လာမည့် နှစ်ပေါင်းများစွာအတွင်း ထိုအကျိုးဆက်များကို ကိုင်တွယ်ရမည်ဖြစ်သည်။
နောက်ကွယ်အခြေအနေများကို ကြည့်ရှုလေ့လာရာမှ ကျွန်ုပ်တို့ ရရှိခဲ့သည့် အတွေးအမြင်များမှာ အံ့ဩဖွယ်ကောင်းသလို
မယုံနိုင်လောက်အောင် ထိတ်လန့်စရာဖြစ်ပြီး၊ ဆိုလိုသည်မှာ နောက်ကွယ်မှ ကြိုးကိုင်သူများ၏ အစီအစဉ်တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းအဖြစ် လူသိများသော
ကိုရိုနာဗိုင်းရပ်စ် ကပ်ရောဂါနှင့် ထိုကပ်ရောဂါဆိုင်ရာ ကာကွယ်ဆေးထိုးနှံရေး လှုပ်ရှားမှုတို့ကို
အလွန်လိမ်လည်ယုတ်မာစွာ ပြင်ဆင်ကာ ဆောင်ရွက်ခဲ့ကြောင်း ဖြစ်သည်။
ကိစ္စအားလုံးကို ထိပ်ဆုံးရှိသူများအတွက် စီမံညှိနှိုင်းခဲ့သည့် ကမ္ဘာ့ကျန်းမာရေးအဖွဲ့ (WHO), ကုလသမဂ္ဂ (UN) နှင့် ဥရောပသမဂ္ဂ (EU)
တို့၏ အကူအညီဖြင့်၊ ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းရှိ နိုင်ငံအများစုအစိုးရများလည်း ပါဝါမာဖီးယားမှ ထိုးနှက်ခံရပြီး ဖျက်ဆီးခံထားရသည်။
ဒီဂျင်အခြေခံ ကာကွယ်ဆေးများက ဖြစ်ပေါ်နိုင်သည့် အလွန်ကြီးမားသော အန္တရာယ်များ ရှိနေသေးပေမယ့်၊ mRNA နည်းပညာဟု ခေါ်ဆိုသော နည်းပညာကို
WHO ၏ တိုက်တွန်းချက်အရ လူနှင့် တိရစ္ဆာန်များအတွက် အခြားကာကွယ်ဆေးများတွင်လည်း ယခုအသုံးပြုတော့မည့်အခြေအနေသည်
အလွန်အမင်း ရိုင်းစိုင်းသော အရှက်တရားဖြစ်သည်။
ဒီအစီအစဉ်ဟာ အပြည့်အဝ လှုပ်ရှားနေပြီဖြစ်ပြီး၊ ငွေကြေးအကျိုးအမြတ်အတွက်သာမက
လူသားမျိုးနွယ်ကို ရည်ရွယ်ချက်ရှိစွာ ထိခိုက်စေ၊ အားနည်းစေ၊ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းအထိ ဖျက်ဆီးရန် ရည်ရွယ်ထားတာပါ။
ဒါအားလုံးဟာ စီစဉ်ဖန်တီးထားတဲ့ သီအိုရီတစ်ခုသာဖြစ်တယ်လို့ ပြောနိုင်ခဲ့ရင် ကောင်းမယ်။
ကျွန်ုပ်တို့ကိုယ်တိုင် ပြင်ဆင်နိုင်ရန်အတွက် ဤအစီအစဉ်တွင် အခြားဘာတွေကို စီစဉ်ထားသည်ဆိုတာအကြောင်း အချက်အလက်များ လိုအပ်ပါသည်။
ကဲ၊ ဘာလင်ကို ကြည့်ကြရအောင်။
သင်တို့ထဲမှ တချို့က သတိပြုမိသလို၊ ကမ္ဘာ့ကျန်းမာရေး ထိပ်သီးအစည်းအဝေးကို အောက်တိုဘာ ၁၃ ရက်မှ ၁၅ ရက်အထိ
ဘာလင်မြို့၌ ၁၅ ကြိမ်မြောက်အဖြစ် မကြာသေးမီက ကျင်းပခဲ့သည်။
ဒီမှာ – အဖွဲ့အစည်း၏ ဝက်ဘ်ဆိုဒ်တွင် ဖော်ပြထားသလို၊ ကျွန်ုပ်က ကိုးကားပါမည် – "ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ ကျန်းမာရေးအတွက် ထူးခြား၊
အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာ၊ မဟာဗျူဟာဆိုင်ရာ ဖိုရမ်" တွင် အကြီးစား ဆေးဝါးကုမ္ပဏီများသည် ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ ကျန်းမာရေးကဏ္ဍမှ
ပါဝင်သူများ၊ ဆုံးဖြတ်ခွင့်ရှိသူများနှင့် အာဏာသုံးစွဲသူများနှင့် တွေ့ဆုံကာ ကျွန်ုပ်တို့၏ ကျန်းမာရေးအတွက် ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ
အစီအစဉ်အသစ်များအတွက် စီမံကိန်းများကို ဆွေးနွေးညှိနှိုင်းကြသည်။
ကျွန်ုပ်ထင်ပါသည်၊ ကျွန်ုပ်တို့၏ ကျန်းမာရေးကို ထိခိုက်စေမည်ဟု ဆိုသင့်ပါသည်။
ကြီးမားသော ဆေးဝါးကုမ္ပဏီများ၊ Wellcome Trust ဆေးဝါးအခြေပြုဖောင်ဒေးရှင်းနှင့် Rockefeller
ဖောင်ဒေးရှင်းတို့အပြင်၊ ဤသံသယဖြစ်ဖွယ်ဖြစ်ရပ်ကို Bill & Melinda Gates ဖောင်ဒေးရှင်းနှင့် CEPI (ကူးစက်ရောဂါပြင်ဆင်ရေး
ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရေးအဖွဲ့) ကဲ့သို့ ယေဘုယျအားဖြင့် သံသယဖြစ်စေသော အဖွဲ့အစည်းများကလည်း ငွေကြေးထောက်ပံ့နေသည်။ အဓိပ္ပာယ်မှာ
ကပ်ရောဂါကာကွယ်ရေးဆိုင်ရာ တီထွင်ဆန်းသစ်မှုများအတွက် ပူးပေါင်းအဖွဲ့ဖြစ်ပြီး၊ ပြည်သူ့နှင့်
ပုဂ္ဂလိကပူးပေါင်းဆောင်ရွက်သည့် ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ ကာကွယ်ဆေးမဟာမိတ်တစ်ခုဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ကာကွယ်ဆေးအသစ်များ၏
သုတေသနနှင့် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေးအတွက် ဖြစ်ပြီး၊ Wikipedia တွင် ဖော်ပြထားသည့်အတိုင်း "အနာဂတ်တွင်
ဖြစ်ပေါ်နိုင်သည့် ဗိုင်းရပ်စ်ကူးစက်ရောဂါအသစ်များအတွက် ပိုမိုထိရောက်ပြီး တိုက်ရိုက်တုံ့ပြန်နိုင်ရန်" ဖြစ်ပါသည်။
ဤအခမ်းအနားတွင် မိန့်ခွန်းပြောကြားသူများစွာထဲမှ ဖက်ဒရယ်ချန်ဆယ်လာ ရှိုလ်ဇ်ကလည်း ကြီးမားသော လက်ခုပ်များကြားတွင်
ဂျာမနီအခွန်ပေးသူများ၏ ဘဏ္ဍာငွေမှ ကမ္ဘာ့ကျန်းမာရေးအဖွဲ့သို့ သုံးလုံးဂဏန်းရှိ မီလီယံယူရိုအထုပ်ပိုးငွေတစ်ခု၊
တိတိကျကျ ၃၆၀ မီလီယံယူရိုကို ထပ်မံကတိပြုခဲ့သည်။
ဤကိစ္စသည် ဆေးဝါးလောဘအဖွဲ့အစည်းအကြီးဆုံးအား ငွေကြေးထောက်ပံ့ရာတွင် ဂျာမနီ၏ ဦးဆောင်နေရာကို ပိုမိုခိုင်မာစေခဲ့သည်။
စကားပြောသူများအဖြစ် ကျန်းမာရေးကျွမ်းကျင်သူများနှင့် လူမှုကူညီသူများဖြစ်သည့် Bill Gates နှင့်
ကမ္ဘာ့ကျန်းမာရေးအဖွဲ့ချုပ် (WHO) ဥက္ကဋ္ဌ Tedros တို့ ပါဝင်ခဲ့ပြီး၊ သူသည် ယခုနှစ် ဇွန်လ ၁ ရက်နေ့ ဂျနီဗာတွင် သူ၏
အောင်မြင်မှုကြောင့် မကြာသေးမီကတည်းက ဝမ်းမြောက်နေဆဲဖြစ်နိုင်သည်၊ အထူးသဖြင့် ဒီပြောင်းလဲမှုဟာ နိုင်ငံတကာကျန်းမာရေးစည်းမျဉ်းများတွင်
ဖြစ်ပြီး၊ ဒီမိုကရေစီမဲ့နည်းဖြင့် လျှို့ဝှက်စွာ ဆောင်ရွက်ခဲ့သော လှုပ်ရှားမှုတစ်ခုဖြစ်သည်။ ယခုအခါ၌ သံသယပေါ်မူတည်၍
ကပ်ရောဂါများကို အလျင်အမြန် ကြေညာနိုင်ပြီး သင့်တော်သော ကာကွယ်ဆေးများကို ချက်ချင်း အမိန့်ပေးနိုင်စေသည်။
ဤကျန်းမာရေးစည်းမျဉ်းအသစ်များကို နိုင်ငံအားလုံးအတွက် ချုပ်ဆိုအကောင်အထည်ဖော်ရမည်၊ သို့သော် အဖွဲ့ဝင်နိုင်ငံအစိုးရများက
လာမည့်နှစ် ဧပြီလအထိ တိတိကျကျ ဆန့်ကျင်ကြောင်း မဖော်ပြပါကသာ။
ဤကိစ္စကို ကျွန်ုပ်တို့ မတားဆီးနိုင်တော့ပါက ကျွန်ုပ်တို့အားလုံးအတွက် အလွန်ကြီးမားသော
အန္တရာယ်ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သောကြောင့်၊ နှင့် နိုင်ငံတော်အာဏာပိုင်ခွင့်သည် မည်မျှအန္တရာယ်ရှိနေသည်ကို
လွှတ်တော်ကိုယ်စားလှယ်များအများဆုံးသို့ အသိပေးလိုသောကြောင့်၊ ကျွန်ုပ်တို့သည် ၂၀၂၅ ခုနှစ် ဖေဖော်ဝါရီလ ၂၂ ရက်နေ့တွင် ကျင်းပမည့်
MWGFD သတင်းစာဆွေးနွေးပွဲတွင် ဤကိစ္စကို အထူးအာရုံစိုက်ဆွေးနွေးမည်ဖြစ်ပြီး၊ သင်သည်
ယခုကတည်းက အဆိုပါရက်စွဲကို မှတ်သားထားနိုင်ပါသည်။
ဒါပေမယ့် ကမ္ဘာ့ကျန်းမာရေး ထိပ်သီးအစည်းအဝေး ခေါင်းစဉ်များသို့ ပြန်သွားကြရအောင်။
ငှက်ဖလူးနှင့် မာဘတ်ဂ်ဗိုင်းရပ်စ်ကဲ့သို့ အန္တရာယ်ရှိသော ရောဂါအသစ်များနှင့် ပိုးမွှားများအကြောင်းကို အခြားကော်မတီများစွာက
ပိုမိုပြင်းထန်စွာ သတိပေးနေသလို၊ ဘာလင်မြို့၌ ကျင်းပသော ဤအစည်းအဝေးတွင်လည်း အောက်ပါ အချက်များကို
ဆွေးနွေးခဲ့ပြီး ၎င်းတို့သည် ကျွန်ုပ်တို့အား သတိထားစေလိုသည်။
ကျွန်ုပ်က ကိုးကားပါသည်။ "ရာသီဥတုပြောင်းလဲမှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်နိုင်သည့် ကပ်ရောဂါအန္တရာယ် သို့မဟုတ်
စစ်ပွဲနှင့် ပဋိပက္ခအတွင်း ကျန်းမာရေးဆိုင်ရာ အန္တရာယ်"။
ဒါက ဒီအစီအစဉ် ဘယ်လို ဦးတည်သွားမလဲဆိုတာကို ကျွန်ုပ်တို့အား အကြံပေးသည်။
တစ်ခုတည်းသော အာသာဖြေဖြစ်နိုင်တာကတော့ ဒီနှစ်ပွဲရဲ့ ဆောင်ပုဒ်ပဲ ဖြစ်ပြီး၊ အဲဒါကတော့ "ကျန်းမာရေးပိုမိုကောင်းမွန်သော
ကမ္ဘာကြီးအတွက် ယုံကြည်မှုတည်ဆောက်ခြင်း" ဖြစ်ပါတယ်။
ဤသည်မှာ လူသားအားမုန်းတီးသော အဖွဲ့သည် ယခုအခါ ပိုမိုများပြားလာသော လူများက သူတို့၏ လိမ်လည်သော အကြံအစည်များကို
မြင်မြင်ထင်ထင် သိရှိလာနေကြသည်ဟု စိုးရိမ်နေကြောင်း ပြသသည်။
ကမ္ဘာ့စီးပွားရေးဖိုရမ် (WEF) ၏ ဦးဆောင်သူများဖြစ်သည့် Klaus Schwab အနီးကပ်သူများကလည်း "ယုံကြည်မှု
ပြန်လည်တည်ဆောက်ခြင်း" ဟု မော်တိုအဖြစ် ရွေးချယ်ထားခြင်းကြောင့် ထိုအတိုင်း ခံစားနေကြသည်ဟု ထင်ရသည်။
ဤအချက်မှ အာဏာမဖီယာအဖွဲ့၏ စိတ်ပြောင်းလဲမှု သို့မဟုတ် လမ်းကြောင်းပြောင်းလဲမှု
မကြာမီဖြစ်လာမည်ဟု ယူဆခြင်းမှာ အလွန်ရိုးရှင်းလွန်းပါသည်။
ဤအန္တရာယ်ကြီးမား၍ အလွန်ခြိမ်းခြောက်နေသည့် အခြေအနေသည် ဆက်လက်တည်ရှိနေသေးသော်လည်း၊ သို့မဟုတ်
ပိုမိုဆိုးရွားလာနိုင်သော်လည်း၊ ဤဆိုးရွားသော စီမံကိန်း၏ ဒမိုကလက်စ်ဓားအောက်၌ ကျွန်ုပ်တို့ ဆက်လက်နေရသမျှကာလပတ်လုံး၊
ဆရာဝန်များအနေနှင့် အဓိကတာဝန်မှာ၊ အခြားကုထုံးဆရာများနှင့် ဆေးဘက်ဝန်ထမ်းအားလုံး၏ အဓိကတာဝန်မှာလည်း လူထုကို ကျွန်ုပ်တို့ထံ
ယုံကြည်အပ်နှံထားသူများအား ဤ လူသားမုန်းတီးသော အဖွဲ့၏ တိုက်ခိုက်မှုများမှ ကျွန်ုပ်တို့၏
အကောင်းဆုံးစွမ်းအားဖြင့် ကာကွယ်ပေးခြင်း ဖြစ်ပါသည်။
ဤအကြောင်းနှင့်ပတ်သက်၍ ကျွန်ုပ်တို့ ဆရာဝန်များသည် ကျွန်ုပ်တို့၏ ကျင့်ဝတ်စံနှုန်းများ၊ ဟစ်ပိုကရက်စ်ကတိနှင့် ကမ္ဘာ့ဆေးဘက်အသင်း၏
ဂျနီဗာကြေညာချက်တို့ဖြင့် ချုပ်ဆိုထားသူများအနေဖြင့် ထိုစာတမ်းများတွင် ဖော်ပြထားသည့်
အောက်ပါအပိုဒ်ကို မှတ်သားထားရခြင်းမှာ အရေးကြီးပါသည်။
ခြိမ်းခြောက်ခံရစေကာမူ ကျွန်ုပ်သည် ဆေးပညာအသိပညာကို အသုံးပြု၍ လူ့အခွင့်အရေးနှင့်
ပြည်သူ့လွတ်လပ်ခွင့်များကို ဖောက်ဖျက်မည်မဟုတ်ပါ။
ဆိုလိုသည်မှာ ကျွန်ုပ်တို့ ဆရာဝန်များသည် ကူညီမှုလိုအပ်သူများ၏ ကျန်းမာရေးနှင့် ကောင်းမွန်မှုကို ဦးတည်၍ လုပ်ဆောင်ရာတွင် လူနာများ၏
ကျန်းမာရေးနှင့် အသက်ကို ကာကွယ်ရာတွင် ပြန်လည်တုံ့ပြန်မှုများနှင့် နှိပ်စက်ခံရခြင်းတို့ကြောင့် မကြောက်ရွံ့ဘဲ ရပ်တည်ရမည်ဖြစ်သည်။
ဤမကောင်းဆိုးဝါးသော အစီအစဉ်နှင့် ပူးပေါင်းရန် ငြင်းဆန်ထားသည့် ကျန်ရှိသေးသော ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ ပညာရှင်များနှင့်
သိပ္ပံပညာရှင်အနည်းငယ်ဖြစ်သည့် ကျွန်ုပ်တို့နှင့်၊ ပရိုပဂန်ဒါဖြင့် မထိခိုက်သေးသော လူသားအများစုသည် အမြန်ဆုံး အရေးယူ၍ မရပါက
တကယ့်မီးဘုံဘီကြီးတစ်ခုကဲ့သို့သော အန္တရာယ်ကို ရင်ဆိုင်ရမည်ဖြစ်သည်။
ဒါကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့သည် ဆရာဝန်များနှင့် ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ ကျွမ်းကျင်သူများကို အရေးပေါ်လိုအပ်ပါသည်။
ကျွန်ုပ်၏စကားကို ကြားသူတိုင်းသည် ကျွန်ုပ်တို့နှင့်အတူ ပူးပေါင်းရန် ဖိတ်ခေါ်ခံစားကြပါစေ။
ကျွန်ုပ်တို့သည် ဆေးဝါးကတ်တယ်များ၏ အကျိုးစီးပွားများကြောင့် ကိုယ်ပိုင်သမာဓိမပျက်စီးစေဘဲ၊ သူတို့အား ယုံကြည်အားထားသော
လူနာများ၏ ကျန်းမာရေးကို ကာကွယ်ရာတွင် ရဲရဲတင်းတင်းနှင့် တိတိကျကျ ဆောင်ရွက်နိုင်မည့် ဆရာဝန်များလိုအပ်ပါသည်။
နောက်ကွယ်မှ ထိန်းချုပ်သူများက လူသားချင်းစာနာမှု၊ Agenda 2030၊ The Great Reset၊ ကပ်ရောဂါသဘောတူစာချုပ်နှင့် အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာ
ကျန်းမာရေးစည်းမျဉ်းများ ပြင်ဆင်ခြင်း၊ ကမ္ဘာ့ကျန်းမာရေးအဖွဲ့ (WHO) နှင့် ဆိုခေါ်သော UN Future Pact စသည့်
အမည်အောက်တွင် ရောင်းချထားသည့် အယူဝါဒများနှင့် ရည်မှန်းချက်များကို ထင်ရှားစွာ ငြင်းပယ်သော ဆရာဝန်များ။
နှင့်၊ တကယ်တော့ အပြည့်အစုံစောင့်ကြည့်ရေးရည်ရွယ်ချက်ဖြင့်သာ ဖန်တီးထားသော ဒစ်ဂျစ်တယ် ကာကွယ်ဆေးလက်မှတ်နှင့်
အီလက်ထရွန်နစ် လူနာမှတ်တမ်းများလည်း ပါဝင်သည်။
ဒါ့အပြင်၊ တကယ်တော့ နိုင်ငံသားတစ်ဦးချင်းစီတိုင်းက သူတို့နဲ့ ပြင်းပြင်းထန်ထန်
မသဘောတူသင့်ကြောင်းသာ ကျွန်ုပ်က အကြံပေးနိုင်ပါသည်။
ကျွန်ုပ်တို့၏ ကျန်းမာရေးအတွက် တာဝန်သည် အမြဲတမ်း ပထမဦးဆုံး ကျွန်ုပ်တို့ကိုယ်တိုင်၏ လက်ထဲတွင် ရှိခဲ့ပါသည်။
ဤဆေးအသစ်တွင်လည်း အရေးကြီးသောအချက်တစ်ခုဖြစ်ပြီး၊ ဤနေရာတွင် အကျဉ်းချုပ်ဖော်ပြရန် ကြိုးစားပါမည်။
လူတိုင်းသည် ကိုယ်တိုင်နှင့် မိမိတို့၏ အသက်မပြည့်သေးသော ကလေးများအတွက် တာဝန်ယူကာ ကျန်းမာရေးကို အစကတည်းက
ကာကွယ်ထိန်းသိမ်းရန် ကျန်းမာသော ဘဝစတိုင်ဖြင့် နေထိုင်ရမည်။
ဆရာဝန်များ၊ အခြားကုထုံးဆရာများနှင့် အခြားဆေးဘက်ဆိုင်ရာဝန်ဆောင်မှုပေးသူများသည် ကာကွယ်ခြင်း၊
ကျန်းမာရေးထိန်းသိမ်းခြင်းနှင့် ရောဂါဖြစ်ပွားခြင်းကို ကာကွယ်ရှောင်ရှားခြင်းဆိုင်ရာတွင် အကြံပေးသူနှင့်
မိတ်ဖက်အဖြစ် အရေးပါသော ထောက်ပံ့မှု ပေးနိုင်ပါသည်။
ကျွန်ုပ်တို့၏ ကျန်းမာရေးအတွက် ကိုယ်ပိုင်တာဝန်ယူမှုသည် ကျန်းမာသော အစားအစာမှ စတင်သည်။
ဂရိဆရာဝန်နှင့် ဆရာတော် ဟစ်ပိုကရေးတက်စ်က နှစ် ၂၄၀၀ ကျော်က ပြောခဲ့သလို၊ "အစားအစာကို သင့်ဆေးဖြစ်စေ"။
စကားလုံး၏ အမှန်တကယ် အဓိပ္ပါယ်အရ "အမှန်တကယ် အစားအစာ" ဆိုသည်မှာ သဘာဝအတိုင်း စိုက်ပျိုးထားသော ဟင်းသီးဟင်းရွက်များ၊ သစ်သီးများနှင့်
သစ်စေ့များ၊ ဆေးဖက်ဝင်အပင်များ၊ ဟင်းခတ်အနံ့ပစ္စည်းများ၊ အအေးဖိနှိပ်ထုတ်ဆီများ၊ ထည့်စပ်ပစ္စည်းမပါသော
သဘာဝ ပင်လယ်ဆား သို့မဟုတ် ကျောက်ဆား၊ နှင့် အလွန်သန့်ရှင်းစင်ကြယ်သော ရေမြောင်းရေတို့ ပါဝင်သည်။
ကျွန်ုပ်မြင်ရာတွင် အကောင်းဆုံးအခြေအနေမှာ လူတိုင်းမှာ ကိုယ်ပိုင်မြေကွက်တစ်ခုရှိပြီး အဲဒီမြေမှာ ဟင်းသီးဟင်းရွက်၊
အသီးနှင့် ဆေးဖက်ဝင်အပင်များကို စိုက်ပျိုးနိုင်ခြင်းဖြစ်သည်။ အထူးသဖြင့် မျိုးကွဲဟောင်းများ၊ စေ့ထွက်ကောင်းသော မျိုးများကိုသာ
စိုက်ပျိုးပြီး အိမ်နီးချင်းများနှင့် မိတ်ဆွေများနှင့် စေ့များနှင့် သီးနှံများကို လဲလှယ်၍
စားနပ်ရိက္ခာကို ပိုမိုချဲ့ထွင်နိုင်ခြင်းဖြစ်သည်။
ဤသည်က မွန်ဆန်တိုနှင့် ၎င်းနှင့်ဆင်တူသော ကြီးမားသော စေ့ကုမ္ပဏီကြီးများသည် အန္တရာယ်ဆုံး ပိုးမွှားဆေးများဖြင့်
ထုတ်လုပ်ထားသည့် ဂျင်နီယိုပြင်ဆင်ထားသော အပင်များဖြင့် ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းရှိ စျေးကွက်များကို
သိမ်းပိုက်လိုကြသည့် လျှို့ဝှက်ဆိုးရွားသော လှည့်ကွက်များကို ကျွန်ုပ်တို့အား တုံ့ပြန်တိုက်ဖျက်နိုင်စေပါသည်။
အစားအစာထဲတွင် ငါး သို့မဟုတ် အသား ထည့်လိုသူတိုင်းသည် အသုံးပြုမည့် တိရစ္ဆာန်ကို ၎င်း၏ မျိုးစိတ်နှင့် ကိုက်ညီစွာ
ထိန်းသိမ်းထားခြင်း သို့မဟုတ် သဘာဝမှ ဖမ်းဆီးခြင်း သို့မဟုတ် တောထဲမှ ဖမ်းဆီးခြင်းမှ ရရှိကြောင်း သေချာစေရမည်။
ဒီအကြောင်းအရာနဲ့ပတ်သက်ပြီး သုံးမျိုးဆက်ကဲ့သို့ သဘာဝစိုက်ပျိုးနည်းများဖြင့် စိုက်ပျိုးခဲ့သည့်အတိုင်း
စက်မှုထုတ်ဓာတုမြေဓာတ်များ၊ ပိုးမွှားဆေးများ၊ မျိုးဗီဇပြောင်းလဲထားပြီး ရောဂါဖြစ်စေတတ်သော စေ့များနှင့်
လိုင်စင်ကြေးမြင့်မားသော ထုတ်ကုန်များမပါဘဲ သဘာဝအော်ဂဲနစ်စိုက်ပျိုးရေးသို့ လယ်သမားများ ပြန်လည်ပြောင်းရွှေ့ရန်
အားပေးခြင်းသည် မည်မျှအရေးကြီးကြောင်း သတိပေးလိုပါသည်။
ဒါကလည်း လယ်သမားတွေကို စိုက်ပျိုးရေးဓာတုဗေဒနှင့် စိုက်ပျိုးရေးနည်းပညာ ကုမ္ပဏီတွေရဲ့
ဖိနှိပ်မှုမှ လွတ်မြောက်စေနိုင်ပါလိမ့်မယ်။
ကျွန်ုပ်ထင်ပါသည် ကျွန်ုပ်တို့သည် အစားအစာရွေးချယ်ရာတွင် ပိုမိုဂရုစိုက်သင့်သည်။
ကျွန်ုပ်တို့သည် စူပါမားကတ်ရှိ ထုတ်ကုန်များ၏ ၈၀% ကို ပုံမှန်အားဖြင့် ချက်ချင်းပယ်ပစ်နိုင်ပြီး၊ ၎င်းသည်
တကယ်တော့ 'စားသုံးသူကာကွယ်ရေး' ဟုခေါ်သော အလုပ်ဖြစ်ပါသည်။
ဤအစားအစာများ၊ အစားအစာဟုခေါ်ဆိုထားသော်လည်း အစားအစာဟုခေါ်ရန်မထိုက်တန်ပါ။
ဒါတွေက ကျွန်ုပ်တို့ရဲ့ ရေရှည်ကောင်းမွန်မှုအတွက် အကျိုးမပြုပါ။
တကယ်တော့ ဆန့်ကျင်ဘက်ပဲမှန်ပါသည်။ ရေရှည်ကြာလာရင် သူတို့က ကျွန်ုပ်တို့၏ ကျန်းမာရေးကို အမြဲတမ်းထိခိုက်စေပါသည်။
ရရှိနိုင်သည့် ကျန်းမာရေးမကောင်းသော အစားအစာများ၏ ကျယ်ပြန့်သော အမျိုးအစားများသည် သွားပိုးစားခြင်း၊ အလေးချိန်ပိုခြင်း၊ အမျိုးအစား
၂ သကြားရောဂါ၊ သွေးဖိအားမြင့်ခြင်း၊ အဆစ်ပျက်စီးခြင်းနှင့် အတူဖြစ်သော အဆစ်နာခြင်း၊ အယ်လ်ဇိုင်းမားနှင့် အခြား
မေ့လျော့ရောဂါပုံစံများကဲ့သို့ ခေါ်ဆိုသော ဘဝနေထိုင်မှုဆိုင်ရာ ရောဂါများ၏ ဖြစ်ပွားမှုနှုန်း
တိုးလာခြင်းတွင် အဓိက ပါဝင်သော အကြောင်းတစ်ခုဖြစ်သည်။
ကျန်းမာနေရန်အတွက် သဘာဝအတိုင်းဖြစ်နိုင်သမျှ အစားအစာများကို အသုံးပြုပြီး အရသာကောင်းကောင်း၊ အစာချေဖို့လွယ်ကူတဲ့
အစားအစာများကို ဗီတာမင်များကို အများဆုံး ထိန်းသိမ်းနိုင်အောင် ပြင်ဆင်စားသုံးခြင်းမှာ အရေးကြီးပါသည်။
ဒီမှာလည်း လူအများအတွက် သင်ယူစရာများစွာ ရှိနေပါသည်။ အကောင်းဆုံးမှာတော့ ကျောင်းရှိ ကလေးများမှ စတင်သင့်ပါသည်။
ဒီမှာလည်း ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ ဝန်ဆောင်မှု ပံ့ပိုးသူများအတွက် တာဝန်အမျိုးမျိုး ကျယ်ပြန့်စွာ ရှိပါသည်။
ကျန်းမာရေးအတွက် အာဟာရပြည့်ဝသော စားသောက်မှုကို ကိုယ်ဝန်ဆောင်ကာလနှင့် နို့တိုက်ကာလတွင် စတင်ပြီး
ကလေးငယ်ကာလနှင့် မူကြိုကလေးကာလတွင် ဆက်လက်ပြုလုပ်သင့်သည်။
ကျန်းမာနေရန်အတွက် လုံလောက်သော လေ့ကျင့်ခန်းနှင့် ကိုယ်လက်လှုပ်ရှားမှု သို့မဟုတ် အားကစား လုပ်ရန်လည်း အရေးကြီးပြီး၊
အထူးသဖြင့် ပြင်ပတွင် နေကြာအလင်းရောင်လုံလောက်စွာ ခံယူကာ လမ်းလျှောက်ခြင်း၊ တောင်တက်ခြင်းများကို သဘာဝမပျက်စီးသေးသော
ဒေသများ၊ အမျိုးအစားစုံလင်သော သစ်တောများ၊ တောင်တန်းများ သို့မဟုတ် မြစ်နှင့် ကန်ဘက်များတွင် အကောင်းဆုံး ပြုလုပ်သင့်သည်။
ခြေဖဝါးမဝတ်ဘဲ လျှောက်ခြင်းကိုလည်း ကိုယ်ကို မြေပြင်နှင့် ချိတ်ဆက်စေပြီး ခြေဖဝါးမှတဆင့် မြေကြီးမှ
အီလက်ထရွန်များကို ကိုယ်ခန္ဓာထဲသို့ စုပ်ယူနိုင်စေရန် အကြံပြုသည်။
ဤမြေပြင်နှင့် ချိတ်ဆက်ခံစားခြင်းကို ပင်လယ်၊ ကန်၊ မြစ် သို့မဟုတ် မြစ်ငယ်ကဲ့သို့ သဘာဝရေဧရိယာများတွင်
ရေကူးခြင်း သို့မဟုတ် ရေချိုးခြင်းဖြင့်လည်း ရရှိနိုင်သည်။
ကိုယ်တွင်း၌ ဖြစ်ပေါ်လာသော ဓာတ်အားကျန်ငွေသည် အနာကျက်ခြင်းနှင့် ပြန်လည်ထူထောင်ခြင်းကို မြှင့်တင်ကာ အီလက်ထရိုစမော့ဂ်၏
အနုတ်ဆိုးသက်ရောက်မှုများကို လျော့နည်းစေကြောင်း သက်သေပြထားသည်။
မိသားစုအတွင်း၊ မိတ်ဆွေများနှင့် မိတ်ဆက်သူများအကြား၊ အလုပ်ခွင်တွင်ပါ ကောင်းမွန်သော လူမှုဆက်ဆံရေးများကို
ထိန်းသိမ်းထားခြင်းသည် ကျွန်ုပ်တို့၏ ကျန်းမာရေးအတွက် အရေးကြီးပြီး၊ နောက်ဆုံးအနေနဲ့ ကျွန်ုပ်တို့ကို ဖန်တီးသူဖြစ်သော ဘုရားသခင်နှင့်
ကောင်းမွန်သော ဆက်ဆံရေးတစ်ခုရှိထားခြင်းလည်း အရေးကြီးပါသည်။
လူတွေက အထက်ဖော်ပြထားတဲ့ ရိုးရှင်းတဲ့နည်းလမ်းတွေကို လိုက်နာပြီး ကိုယ်တိုင်တာဝန်ယူမှုကို
ထပ်မံယူဆောင်လာမယ်ဆိုရင်၊ အနည်းငယ်ဖြစ်တဲ့ အရာတိုင်းအတွက် ဆရာဝန်ဆီပြေးရခြင်း သို့မဟုတ် ဆေးဝါးသောက်ရခြင်း မလိုတော့ပါဘူး။
ဒါက ဆရာဝန်တစ်ယောက်က ပြောတာဆိုတော့ နည်းနည်းထူးဆန်းနိုင်ပါတယ်။ လူတွေကတော့ လူနာတွေဆီက
တစ်ခါတိုင်းလာတိုင်း ဆရာဝန်တွေက ငွေရှာတယ်လို့ ထင်တတ်ကြပါတယ်။
ဒါဟာ လူနာတွေကို ဆရာဝန်ဆီ ပုံမှန်လာစေဖို့ မူတည်မှုတွေ ဖန်တီးပေးတာ မဟုတ်ဘဲ၊ လူတိုင်းကို ကိုယ်ပိုင်ကျန်းမာရေးအတွက်
ဖြစ်နိုင်သမျှ တာဝန်ယူနိုင်အောင် ကူညီပံ့ပိုးပေးတာပါ။
ဒါအတွက် ဆရာဝန်ဆီ သွားဖို့ မလိုအပ်ပါဘူး။
ဒေသတစ်ခုတွင် ဆရာဝန်များ၏ ထုထည်ပမာဏ မြင့်မားလာသလို လူတွေ ဆရာဝန်ဆီသို့ ပိုမိုကြိမ်နှုန်းများစွာ
သွားလာတိုင်း သူတို့၏ အသက်ရှည်ခန့်မှန်းချက် ပိုနည်းလာကြောင်းကို စာရင်းအင်းဆိုင်ရာ သက်သေပြထားသည်။
ဒါကလည်း လူနာတွေဟာ ဆရာဝန်ဆီ သွားတိုင်း ဆေးတစ်မျိုးပို ယူပြီး အိမ်ပြန်သွားကြတာကြောင့် ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။
ကျွန်ုပ်တို့သိထားတာက ဂျာမနီမှာ တက်ဘလက်ဆေးများ၏ ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးကြောင့်
သေဆုံးသူအရေအတွက်ဟာ လမ်းပေါ်ယာဉ်မတော်တဆမှုကြောင့် သေဆုံးသူထက် ငါးဆပိုများကြောင်း ဖြစ်သည်။
ဒါကတော့ ဆေးတစ်ခုချင်းစီအကြား အပြန်အလှန်သက်ရောက်မှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော သေဆုံးမှုများကို မပါသေးပါဘူး။
ဒါကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့သည် ဤအချက်ကို ထပ်မံလေ့လာကာ ကျောင်းများတွင် သင်ကြားပေးရမည်။ သဘာဝက ယနေ့တိုင် ကျွန်ုပ်တို့အား ပေးအပ်နေဆဲဖြစ်သော
အံ့ဩဖွယ် အခွင့်အလမ်းများနှင့် လူ့ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ကိုယ်တိုင်ကုသနိုင်ခြင်းနှင့် ကိုယ်ထိန်းညှိနိုင်ခြင်းဆိုင်ရာ
အလွန်ကြီးမားသော စွမ်းအားများကို သိရှိနားလည်စေရန်။
ကျွန်ုပ်တို့သည် အရေးပေါ်အခြေအနေတစ်ရပ်အဖြစ် ကျွန်ုပ်တို့၏နည်းလမ်းကို ပြန်လည်စဉ်းစားပြီး လူများကို
ပြန်လည်ဗဟိုထားသည့် ဆေးပညာအသစ်တစ်မျိုးကို တည်ထောင်ရန် လိုအပ်ပါသည်။
ဆေးပညာဆိုင်ရာ ဤနည်းလမ်းအသစ်အတွက် ကျွန်ုပ်တို့၏ အရေးကြီးဆုံးတာဝန်မှာ ဆေးဝါးကုမ္ပဏီများနှင့် ၎င်းတို့နှင့်
ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်နေသည့် အဖွဲ့အစည်းများ၊ ကမ္ဘာ့ကျန်းမာရေးအဖွဲ့ (WHO) နှင့် နိုင်ငံတော်ကျန်းမာရေးအာဏာပိုင်များ၏ ထိန်းချုပ်မှုနှင့်
မူတည်မှုမှ ကိုယ်တိုင်လွတ်မြောက်စေရန် ဖြစ်ပါသည်။
ဥပမာအားဖြင့် ကလေးငယ်များကို မွေးကင်းစကတည်းက စတင်ထိုးနှံသည့် "ကာကွယ်ဆေး" ဟုခေါ်သော ကာကွယ်ဆေးများမှ ကာကွယ်ပေးရမည်။
သုတေသနများကို နီးကပ်စွာ စစ်ဆေးကြည့်လျှင် ဤကာကွယ်ဆေးများအတွက် သိပ္ပံဆိုင်ရာ သက်သေများ မရှိသော်လည်း၊ ၎င်းတို့သည်
ကိုယ်ခံစွမ်းအားစနစ် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်နေစဉ်ကို ထိခိုက်စေပြီး လူများကို ကျန်းမာရေးအားကောင်းစေခြင်းမပြုဘဲ
ရောဂါခံစားရလွယ်ကူစေကြောင်း သက်သေပြထားသည်။
ကျွန်ုပ်သည် မွေးကင်းစကလေးများအတွက် ကာကွယ်ဆေးထိုးခြင်းများ၊ အထူးသဖြင့် ခြောက်မျိုးပေါင်း
ကာကွယ်ဆေးထိုးခြင်းကို အလွန်မေးခွန်းဖြစ်စေသည်ဟု ထင်ပါသည်။
မွေးကင်းစကလေးများနှင့် နို့တိုက်ခံကလေးများတွင် နက်စ်ကာကွယ်မှု ရှိသည်။ ၎င်းသည် မိခင်မှ ပလက်ဆင်တာနှင့် နောက်ပိုင်း နို့ရည်မှတဆင့်
ရောဂါပိုးမျိုးစုံကို တိုက်ဖျက်နိုင်သည့် အရေးကြီးသော အန္တီဘော်ဒီများကို ကလေးထံသို့ ပို့ဆောင်ကာ ကာကွယ်ပေးခြင်းဖြစ်သည်။
နောက်ပိုင်းတွင် သူတို့သည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ပိုးမွှားများနှင့် ထိတွေ့ကာ သဘာဝအတိုင်း အမျိုးမျိုးသော ကူးစက်ရောဂါများကို
ခံစားရပြီး၊ ထိုကြောင့် သူတို့၏ ထူးချွန်စွာ ဒီဇိုင်းထုတ်ထားသော ကိုယ်ခံစနစ်ကို ပိုမိုဖွံ့ဖြိုးကာ ပိုမိုခိုင်မာစေသည်။
ဒီမှာ သဘာဝကို ပိုမိုယုံကြည်သင့်ပြီး အပြင်ပိုင်း သက်ရောက်မှု များစွာကြောင့် ထိခိုက်စေခြင်း မပြုသင့်ပါ။
နောက်နှစ်များနှင့် ဆယ်စုနှစ်များအတွင်း ကလေးများနှင့် လူငယ်များအတွက် "ကာကွယ်ဆေး" ဟုခေါ်ဆိုသော ကာကွယ်ဆေးများ
အများအပြားကို မိတ်ဆက်ကာ STIKO (Standing Committee on Vaccination) ၏ အကြံပြုချက်များတွင် ထည့်သွင်းခဲ့သည်။
သုတေသနရလဒ်များအပါအဝင် သက်သေများစွာက ဒီနည်းဟာ ကလေးတွေကို ကျန်းမာစေခြင်းမဟုတ်ဘဲ အမျိုးမျိုးသော အာလျှင်ရောဂါများ၊
သကြားချိုရောဂါ (diabetes) သို့မဟုတ် Hashimoto's thyroiditis ကဲ့သို့ ကိုယ်ခံစနစ်ဆိုင်ရာရောဂါများ၊ အော်တစ်ဇင် (autism)
သို့မဟုတ် ADHD ကဲ့သို့ အာရုံကြောဆိုင်ရာပြဿနာများနှင့် ရေရှည်ခံရှူလမ်းကြောင်းကူးစက်ရောဂါများ
ဖြစ်ပွားနိုင်ခြေကို ပိုမိုမြှင့်တင်ပေးသည်ဟု ပြသထားသည်။
နီးကပ်စွာစစ်ဆေးကြည့်လျှင် ကာကွယ်ဆေးထိုးခြင်းဆိုင်ရာ ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ သိပ္ပံအထောက်အထားများသည်
အလွန်နည်းပါးခြင်းထက်ပို၍ ရှိကြောင်း ထင်ရှားလာသည်။
ကာကွယ်ဆေးထိုးအကြံပြုချက်များအတွက် အခြေခံထားသော သုတေသနအများစုတွင် ပါဝင်သူအရေအတွက်နည်းပါးပြီး ထိန်းချုပ်အုပ်စုမှန်ကန်စွာမရှိကြ၊
အကျိုးစီးပွားပဋိပက္ခကြီးများနှင့်လည်း ဆက်စပ်နေကြသည်။ အကြောင်းကတော့ အများအားဖြင့် ဆေးဝါးကုမ္ပဏီများ သို့မဟုတ်
ကာကွယ်ဆေးထုတ်လုပ်သူများပင် သုတေသနကို ထောက်ပံ့ကြပြီး၊ ဆေးဝါးကုမ္ပဏီမှ ဝန်ထမ်းများ သို့မဟုတ် ကုမ္ပဏီမှ
ငွေပေးချေ၍ ရေးသားသူများက ထုတ်ဝေချက်များတွင် ပါဝင်ကူညီခဲ့ကြသည်။
ဤကိစ္စသည် လူသိများသော HPV ကာကွယ်ဆေး သို့မဟုတ် သားဆိုင်ကင်ဆာ ကာကွယ်ဆေးအဖြစ် ခေါ်ဆိုကြသည့်
ကာကွယ်ဆေးအတွက်လည်း သက်ဆိုင်ပြီး၊ ကျွန်ုပ်သည် မိန်းမရောဂါဆရာဝန်တစ်ဦးအနေဖြင့် အစကတည်းက အမြဲတမ်း သတိပေးခဲ့ပါသည်။
ထို့ကြောင့် မည်သည့် မဖြစ်မနေ ကာကွယ်ဆေးထိုးခြင်းကိုမဆို ပြင်းထန်စွာ ဆန့်ကျင်ရမည်။
အတင်းအကျပ်ကာကွယ်ဆေးထိုးခြင်းသည် ဖွဲ့စည်းပုံအခြေခံဥပဒေနှင့် မကိုက်ညီပါ၊ ဖက်ဒရယ် ဖွဲ့စည်းပုံအခြေခံတရားရုံးက အဆောက်အအုံအခြေပြု
အတင်းအကျပ်ကာကွယ်ဆေးထိုးခြင်းကို ထောက်ခံခဲ့ပေမယ့် ထိုဆုံးဖြတ်ချက်ကို နိုင်ငံရေးဖိအားကြောင့် ထုတ်ပြန်ခဲ့နိုင်သည်။
သို့သော် ဒီနှစ် စက်တင်ဘာ ၃ ရက်နေ့တွင် အော့စ်နာဘရွတ်ခ် အုပ်ချုပ်ရေးတရားရုံးမှ ထူးခြားစွာ
ဆုံးဖြတ်ချက်ချမှတ်ခဲ့ခြင်းကြောင့် မကြာမီ ပြန်လည်သုံးသပ်ရန် လိုအပ်လာမည်ဟု မျှော်လင့်နိုင်ပါသည်။
ကျွန်ုပ်နှစ်သက်သော ဆေးအသစ်သည် လူသားကို ကိုယ်ခန္ဓာ၊ စိတ်နှင့် ဝိညာဉ်တို့ မခွဲမခွာ တစ်ခုတည်းအဖြစ်
ကြည့်မြင်ကာ စုစုပေါင်းဆိုင်ရာနည်းလမ်းဖြင့် ကုသသင့်သည်။
ဥပမာ ဒေသတွင်း တောဆေးဖက်ဝင်အပင်များကို အသုံးပြုခြင်းကဲ့သို့၊ နှစ်ပေါင်းများစွာက မိသားစုအများစုတွင် ရိုးရာဆေးကုထုံးနှင့်
နည်းလမ်းများသို့ ပြန်လည်အသုံးပြုခြင်းသည် ကျန်းမာရေးကို ထိန်းသိမ်းကာ ရောဂါဖြစ်ပွားမှုကို ကာကွယ်ပေးနိုင်သည်။
ကျွန်ုပ်မြင်ရာတွင် ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ လက်တွေ့ကျင့်စဉ်၊ အထူးသဖြင့် ကုသမှုနှင့် ဝင်ရောက်ဆောင်ရွက်မှုများ—ဓာတုဆေးဝါးများနှင့်
ခွဲစိတ်ကုသမှုများ အသုံးပြုခြင်း—အတွက် အရေးကြီးဆုံး သဘောတရားမှာ "လိုအပ်သမျှသာ၊ ဖြစ်နိုင်သမျှ
အနည်းဆုံးသာ" နှင့် "နည်းနည်းပိုကောင်း" ဖြစ်သည်။
ထိုနည်းတူ "primum non nocere" ဟုခေါ်ပြီး၊ ၎င်းသည် လူနာအား ရှိပြီးသား ရောဂါအပြင် ပိုမိုဆိုးရွားသော
ထိခိုက်မှု မဖြစ်စေရန် ဘာမှ မလုပ်ခြင်းကို ဆိုလိုသည်။
ဥပမာအားဖြင့် ရိုးရာဆေးကုထုံးနှင့် သဘာဝကုထုံးများသည် ဤလမ်းညွှန်မူများနှင့် ကောင်းစွာ ကိုက်ညီသည်။
ကမ္ဘာပေါ်ရှိ နိုင်ငံတိုင်းတွင် မျိုးဆက်မှ မျိုးဆက်သို့ ဆက်လက်လွှဲပြောင်းခံခဲ့ရပြီး တချို့နေရာများတွင် ယနေ့တိုင်
ဆက်လက်ကျန်ရှိနေသေးသည့် ရိုးရာဆေးကုထုံးဓလေ့တစ်ခု ရှိခဲ့သည်။
ဤတွင် ဒေသခံအပင်များကို လက်ဖက်ရည်၊ သစ်သီးရည်၊ အရက်ထုတ်ရည် သို့မဟုတ် ဆေးဆီရောနှောပုံစံဖြင့် အသုံးပြုခြင်းများ ပါဝင်ပြီး၊
၎င်းတို့ကို ကိုယ်တိုင် အိမ်တွင် ပြင်ဆင်နိုင်သည်။ ထို့အပြင် မက်ဆေ့ခ်ျ၊ ရေချိုး၊ အင်မာ၊ ပတ်ဆေးနှင့် ပူ/အေးရေဖြင့်
ဆေးထိုးခြင်းများ၊ နံနက်စိုခြေဖြင့် ခြေလှမ်းခြင်း သို့မဟုတ် နေရောင်ခြည်ခံခြင်းကဲ့သို့သော
အခြား ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာနည်းလမ်းများလည်း ပါဝင်သည်။
ဒါက ဆရာဝန်ဆီ မသွားဘဲ ပုံမှန်တွေ့ရတဲ့ တိုင်ကြားချက်များနဲ့ ရောဂါများကို အများအားဖြင့် ကုသနိုင်ပါတယ်။
တစ်ပြိုင်နက်တွင် ကျန်းမာရေးဆိုင်ရာ အလိုအလျောက်ဆုံးဖြတ်ခွင့်နှင့် ကိုယ်ပိုင်တာဝန်ယူမှုများကို ခိုင်မာအောင်
မြှင့်တင်ကာ လူများကို သဘာဝကျသော ဘဝဖြင့် နေထိုင်ရန် အားပေးသည်။
ဤသဘောကျပြီး ရာစုပေါင်းများစွာက သက်သေပြထားသော ရိုးရာဆေးဝါးကို ကြီးမားသော ဆေးကုမ္ပဏီကြီးများ ပေါ်ပေါက်လာပြီး သူတို့က
ဈေးကွက်ထဲသို့ ထုတ်လွှတ်သော အန်တီဘိုင်ယော့တစ်စ်၊ ဖျားနာလျော့ဆေးနှင့် နာကျင်သက်သာစေသော ဆေးများက တဖြည်းဖြည်း
အစားထိုးသွားသည်။ ထိုဆေးများကို ရိုးရှင်းလွန်း၍ မသိမြင်ကြောင်း သဘောထားကာ ရည်ရွယ်၍ မေ့လျော့ခြင်း သို့မဟုတ် ရယ်စရာအဖြစ်
ချေဖျက်ခဲ့ကြသည်။ ထို့ကြောင့် မည်သူမျှ မသိဘဲ သူတို့ထံမှ အလွန်တန်ဖိုးရှိသော ရတနာတစ်ခုကို ခိုးယူခံနေရသည်ကို မသိခဲ့ကြ။
ဤအသစ်ဖြစ်သော စုံလင်ဆေးပညာစနစ်ကို တည်ထောင်ရာတွင် ကျွန်ုပ်တို့သည် ရိုးရာနည်းလမ်းများကို မမေ့ဘဲ မိသားစုအတွင်း
ပြန်လည်အသုံးပြုနိုင်ရန် အပြည့်အဝ ကြိုးပမ်းသင့်ပါသည်။
ဒီမှာလည်း လူတွေကို လိုအပ်တဲ့ အခြေခံအချက်များနဲ့ အသိပညာတွေကို သင်တန်းများ သို့မဟုတ် သင့်တော်တဲ့
စာအုပ်များမှတဆင့် သင်ကြားပေးတာဟာ သင့်တော်ပါတယ်။
သိပ္ပံဆိုင်ရာဆေးပညာ (ဓလေ့ထုံးစံဆေးပညာဟုခေါ်သော) သည် အထက်ဖော်ပြပါ စံနှုန်းများနှင့် ကိုက်ညီစွာ
အသုံးပြုပါက သဘာဝအတိုင်း အရေးပါတဲ့ နေရာတစ်ခု ရှိပါသည်။
တကယ်တော့ လိုအပ်တဲ့အခါ ခေတ်မီဆေးပညာရဲ့ ကောင်းကျိုးတွေကိုလည်း ကျေးဇူးတင်နိုင်ပါတယ်။ ဥပမာ ပျားပိုးကို အာလေဂျီရှိသူတစ်ယောက်မှာ
anaphylactic shock ဖြစ်လာတဲ့အခါ corticosteroids၊ antihistamines နဲ့ infusion
ဖြေရှင်းချက်တွေလို ရိုးရာဆေးဝါးတွေကို အသုံးပြုနိုင်ပါတယ်။
ဒါ့အပြင် ကျွန်ုပ်တို့သည် လိုအပ်ချက်အခြေပြု၍ သင့်တော်သော ဆေးဝန်ဆောင်မှုစနစ်တစ်ခုလည်း လိုအပ်ပါသည်။
တရားမျှတသောဈေးနှုန်းဖြင့် အရေးကြီးဆေးဝါးများ သို့မဟုတ် သဘာဝဆေးကုထုံးများ ထုတ်လုပ်သည့် ဆေးကုမ္ပဏီများသည် အရေးပါသော
ထောက်ပံ့မှုအခန်းကဏ္ဍကို ထမ်းဆောင်သင့်သော်လည်း ယခုအခါ ကျယ်ပြန့်စွာ ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ လုပ်ငန်းများတွင် ထိန်းချုပ်ခွင့် မပေးသင့်ပါ။
ဒါ့အပြင် မတော်တဆမှုဖြစ်ပွားပါက သို့မဟုတ် ပြင်းထန်သောရောဂါကြောင့် လိုအပ်လာပါက အသားအရေကို ထိခိုက်မှုနည်းစွာ
ထိန်းသိမ်းကာ လိုအပ်သော ခွဲစိတ်ကုသမှုများကို ပြုလုပ်နိုင်သည့် သတိထားကျွမ်းကျင်သော ခွဲစိတ်ဆရာဝန်များလည်း လိုအပ်ပါသည်။
ဒီဆေးပညာအသစ်တွင် ကျွန်ုပ်တို့ ဆရာဝန်များနှင့် အခြားကုထုံးဆရာများအတွက် အဓိကတာဝန်တစ်ခုမှာ
လူများကို ကာကွယ်ရေးနှင့် ရောဂါကာကွယ်ရေးဆိုင်ရာ ကျန်းမာသော ဘဝစတိုင်သို့ ဦးတည်လမ်းပြပေးခြင်းဖြစ်ပါသည်။
မိန်းမရောဂါဆရာဝန်တစ်ဦးအနေနဲ့ ဥပမာအားဖြင့် သဘာဝကျသော ကိုယ်ဝန်ကာကွယ်နည်းများနှင့် မိသားစုစီမံခန့်ခွဲမှုကို
ဓာတုဟော်မုန်းမပါဘဲ ဆွေးနွေးပို့ချခြင်းနှင့် လေ့ကျင့်သင်ကြားပေးခြင်းသည်
ကျွန်ုပ်အတွက် အရေးကြီးသောကိစ္စတစ်ခုဖြစ်ပါသည်။
ကျွန်ုပ်တို့သည် ကြီးမားသော ဆေးဝါးကုမ္ပဏီများနှင့် နောက်ကွယ်မှ ထိန်းချုပ်သူများ၏ လိမ်လည်မှုမှ သိပ္ပံသုတေသနနှင့် သင်ကြားရေးကို
မည်သို့ လွတ်မြောက်အောင် ဆောင်ရွက်နိုင်မည်ကိုလည်း စဉ်းစားရမည်။
ကျွန်ုပ်တို့သည် လွတ်လပ်သော ပညာရေးအဖွဲ့အစည်းများနှင့် တက္ကသိုလ်များကို ပြန်လည်တည်ထောင်နိုင်ပြီး
ဆေးတက္ကသိုလ်နေရာများအတွက် ပိုမိုတရားမျှတစွာ ဝင်ခွင့်ရရှိစေရန် ဘယ်လိုလုပ်ဆောင်နိုင်မလဲ၊ ထိုကြောင့်
ကျွန်ုပ်တို့သည် တကယ့်စိတ်နှလုံးဖြင့် လူနာကို ဂရုစိုက်နိုင်သော ဆရာဝန်များကို ထပ်မံရရှိနိုင်ပါစေ။
ထို့အပြင် လူနာများနှင့် အဲဒီမှာ အလုပ်လုပ်နေသော ဝန်ဆောင်မှုပေးသူများအတွက် အကျိုးဖြစ်စေရန် ဆေးရုံများကို
ဘယ်လို ပိုမိုကောင်းမွန်စွာ စီမံခန့်ခွဲနိုင်မည်နည်း။
သို့မဟုတ် သင့်တော်ပြီး စျေးနှုန်းသက်သာသော ကျန်းမာရေးအာမခံစနစ်များကို မည်သို့ တည်ထောင်ရမည်။
သို့သော် အချိန်ကန့်သတ်ချက်များကြောင့် ဒီမှာတော့ ထပ်မံအသေးစိတ် မရှင်းပြတော့ပါဘူး။
ဒီဆေးအသစ်အတွက် အရေးကြီးဆုံးလိုအပ်ချက်တစ်ခုမှာ အပြည့်အစုံဖြစ်ပြီး လူသားချင်းစာနာမှုရှိရမည်ဖြစ်သည်။
Holistic ဆိုသည်မှာ လူသားများကို ကိုယ်ခန္ဓာ၊ စိတ်နှင့် ဝိညာဉ်တို့ကို ခွဲခြား၍
မရနိုင်သော တစ်ခုတည်းအဖြစ် မြင်ခြင်းကို ဆိုလိုသည်။
ကျန်းမာရေးထိန်းသိမ်းရာတွင်နှင့် ဆေးဝါးဖြင့် ကျန်းမာရေးပြန်လည်ကောင်းမွန်စေရန်
ကြိုးပမ်းရာတွင် ဤသုံးခုလုံးကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားရမည်။
ဒီမှာ ခန္ဓာကိုယ်သည် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာအားကို ကိုယ်စားပြုပြီး စိတ်သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ ဉာဏ်စွမ်းအားကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ဤစိတ်သည်
ကျွန်ုပ်တို့၏ သတိရှိသော ကိုယ်ပိုင်တစ်ဦးချင်းဖြစ်မှုကို ဖွဲ့စည်းကာ တိရစ္ဆာန်များနှင့် အပင်များထက် ကျွန်ုပ်တို့ကို ကွဲပြားစေသည်။
ယနေ့ခေတ် ဘာသာစကားအရ ဝိညာဉ်ကို စိတ်ခံစားချက်များ၏ အခြေစိုက်ရာအဖြစ် မကြာခဏ ယူဆကြပြီး၊ ဂရိဘာသာစကားတွင် ဝိညာဉ်ကို ဆိုလိုသည့် psyche
ဟူသော စကားလုံးကိုလည်း ထိုအဓိပ္ပာယ်ဖြင့် မကြာခဏ အသုံးပြုကြသည်။
နောက်ဆုံးတွင် ဝိညာဉ်သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ ကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေးကို သတ်မှတ်ပေးသည်။
ကျွန်ုပ်အတွက် ၎င်းသည် မသေဘဲ ရှင်သန်နိုင်ပြီး ဘုရားသခင်က ပေးအပ်ထားသော ကိုယ်ခန္ဓာအတွင်းတွင် နေထိုင်ကာ ကိုယ်ခန္ဓာကို
ဖွဲ့စည်းပေးပြီး ကိုယ်ခန္ဓာသေဆုံးပြီးနောက်တွင်လည်း ဆက်လက်ရှင်သန်နေသော
ကျွန်ုပ်တို့၏ မရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အစိတ်အပိုင်းဖြစ်သည်။
ကျွန်ုပ်တို့သိသလို ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ လက္ခဏာများကလည်း ဝိညာဉ်၏ အခြေအနေကို ဖော်ပြပေးသည်။
စိတ်ဆိုင်ရာခန္ဓာဆေးပညာတွင် ဤကဲ့သို့သော ဥပမာများ များစွာ ရှိသည်။
ကျွန်ုပ်မြင်ရာတွင် ကျွန်ုပ်တို့၏ဝိညာဉ်ကျန်းမာရေးကို ထိန်းသိမ်းရန် ဘုရားသခင်နှင့် ဆက်သွယ်မှုလည်း
လိုအပ်ပြီး ၎င်းကို ဆုတောင်းခြင်းနှင့် ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် တည်ဆောက်ကာ ခိုင်မာစေနိုင်ပါသည်။
ထို့ကြောင့် ကောင်းမွန်သော ဆရာဝန် သို့မဟုတ် စိတ်ကုထုံးပညာရှင်တစ်ဦးသည် လူနာများအား သူတို့ဖန်တီးသူဖြစ်သော
ဘုရားသခင်နှင့် ပြန်လည်ချိတ်ဆက်ရန် အားပေးကာ ကိုယ်ခန္ဓာ၊ စိတ်နှင့် ဝိညာဉ်တို့ကို ဘုရားသခင်၏
စနစ်တကျအတိုင်း ပြန်လည်ထိန်းသိမ်းနိုင်ရန် ကူညီပံ့ပိုးသင့်သည်။
ဤဆေးအသစ်ကို လူထုထံသို့ ယူဆောင်ပို့ဆောင်ခြင်းနှင့် ကျွန်ုပ်တို့၏ ကျန်းမာရေးစနစ်ကို မူလရည်ရွယ်ချက်အတိုင်း ပြန်လည်တည်ဆောက်ခြင်းသည်
တာဝန်ယူစိတ်ရှိ၍ သနားစိတ်ရှိသော ဆရာဝန်များ၊ အခြားကုထုံးဆရာများနှင့် အခြားဆေးဘက်ဆိုင်ရာ
ဝန်ဆောင်မှုပေးသူများ၏ အရေးကြီးသော တာဝန်ဖြစ်ပါမည်။
လူထုအကျိုးအတွက် စိတ်အားထက်သန်သော ဆေးဘက်ဝန်ဆောင်မှုပေးသူများနှင့် ဆေးကုသူများ၏ ပူးပေါင်းကြိုးပမ်းမှု။
ဒီလိုလုပ်ခြင်းဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့သည် အာဏာရှင်အုပ်စုများ၏ ဖမ်းဆီးမှုမှ လူသားမျိုးနွယ်စုအား နောက်ဆုံးလွတ်မြောက်ရေးအတွက်
အရေးပါတဲ့ ထောက်ပံ့မှုတစ်ခုလည်း ပေးနေပါသည်။
သင့်ဂရုစိုက်မှုအတွက် အထူးကျေးဇူးတင်ပါသည်။