"Para panonton anu dipikahormat dina simposium pers MWGFD kami ngeunaan topik:
'Kedokteran sanggeus Corona, tinjauan jeung visi'."
Para rerencangan sareng nu ngadukung anu dipikacinta, dina artikel abdi anu judulna "Krisis coronavirus anu disebut-sebut
salaku katalis pikeun ubar anyar," abdi hoyong ngabahas patarosan kumaha kira-kira ubar anu
wijaksana bakal katingali sanggeus coronavirus.
Hiji wangun ubar anu nempatkeun jalma deui di puseur jeung hiji sistem kasehatan anu mugia enggal bébas
tina kagantungan jeung watesan tina sistem éksploitasi.
Abdi ogé hoyong ngabahas naon anu kedah urang lakukeun salila periode transisi, nalika urang masih kénéh tunduk kana diktator
kaséhatan tina agenda anu teu manusa ieu, sarta khususna naon anu tiasa dilakukeun ku unggal
individu pikeun ngajaga jeung ngajaga kaséhatanana.
Ti saprak taun 2020, di tengah-tengah nu disebut pandemi coronavirus jeung taun-taun saterusna, beuki loba jalma nu jadi
sadar, utamana ngaliwatan pangalaman nyeri maranéhna sorangan, kumaha dramatis, komo deui nyirorot, sanajan kaayaan sistem
kasehatan jeung kadokteran urang geus nyimpang, krisis korona nu disebut-sebut ieu ogé bisa dianggap minangka kasempetan, hiji
titik balik dimana urang bisa nyadar kalayan nyeri yén kadokteran geus leungit jalanna sacara tuntas dina sababaraha dekade ka
tukang jeung darurat pisan kudu balik deui ka ajén sajati jeung peranna minangka seni panyageuhan holistik nu museur kana
martabat, hirup jeung kasehatan manusa salaku kasatuan anu teu bisa dipisahkeun antara awak, pikiran, jeung jiwa.
Tina sudut pandang abdi, krisis coronavirus ku kituna ogé tiasa dianggap minangka pamedaran panon,
panggero hudang, sarta ogé salaku bidan pikeun ubar anyar.
Sateuacan abdi masihan sababaraha saran konkrit ngeunaan kumaha rupa ubar anyar éta, ideu jeung saran anu mugia bakal leuwih
dimekarkeun jeung dijelaskeun ku loba individu séjén anu komitmen, abdi hoyong sacara ringkes tapi
jelas ngingetkeun urang sadayana ngeunaan kaayaan parah pisan tina sistem kasehatan urang ayeuna.
Malah nalika abdi diajar, tapi tangtu saprak abdi ngamimitian damel salaku dokter dina taun 1989, abdi
parantos nyadar yén pangaruh industri farmasi kana kadokteran beuki ngaronjat taun ka taun.
Ubar-ubaran anu beuki mahal kalayan rasio résiko-manfaat anu kadang-kadang kacida diragukeun geus dileupaskeun ka pasar sarta
diiklankeun sacara agrésif ku pausahaan farmasi, saperti statin pikeun nurunkeun kolesterol atawa inhibitor pompa proton pikeun
ngahalangan asam lambung, ogé beuki loba vaksinasi, saperti nu disebut vaksinasi kanker serviks atawa vaksinasi HPV, anu ayeuna
disarankeun ku STIKO, Komite Tetap Vaksinasi, henteu ngan ukur pikeun budak awéwé tapi ogé pikeun budak lalaki ti
umur salapan taun, tanpa aya hasil studi ilmiah anu jelas anu bisa ngabuktikeun mangpaat nyata tina léngkah ieu.
Sanaos bukti ilmiah anu kacida tebatasna pikeun loba persiapan anyar, dana asuransi kasehatan
wajib sok gancang satuju pikeun nutupan biaya.
Dina waktos anu sami, cakupan pikeun fitofarmasétikal murah, nyaéta persiapan tutuwuhan nu dipaké dina naturopati anu ampir
teu boga épék samping, dihapuskeun sacara lengkep dina taun 2004, sarta pangbalikeun biaya jasa médis ogé terus-terusan dikirangan.
Proporsi dana kasehatan anu dicekel ku séktor farmasi beuki ningkat sataun ka sataun.
Ieu ogé hartosna kirang artos pikeun jalma-jalma anu nyayogikeun jasa dina séktor médis.
Panghasilan tina iuran nu diasuransikeun ku kituna henteu nepi ka dokter, staf rumah sakit, fisioterapis, atawa perawat.
Duitna henteu diinvestasikeun kana parabot rumah sakit atawa kana pangropéa anu lumangsung atawa modérnisasi, tapi ngalir langsung
kana kas pausahaan farmasi anu dipiboga ku élit kakawasaan.
Aranjeunna geus lila ngeusian kantong sorangan, sedengkeun hal anu paling penting dina sistem kasehatan urang,
nyaéta kasehatan jeung karaharjaan masarakat, geus diabaikan.
Krisis coronavirus nu disebut-sebut éta ayeuna geus ngajelaskeun pisan ka urang sabaraha jembarna
dominasi kompleks industri farmasi ieu geus sumebar.
Tanpa sakali ragu, pausahaan farmasi badag saperti Pfizer, Moderna, BioNTech, jeung AstraZeneca ngaluncurkeun kana pasar
vaksin korona anu sacara géne basis, ékspérimén, jeung tésna kacida kurangna, nganteurkeunana ka sababaraha nagara ngaliwatan
pasatujuan milyaran pound anu nguntungkeun, sarta nyuntikkeunana ka leuwih ti 70% populasi dunya
ku kalolobaan dokter tanpa patalékan atawa kritik.
Élmu, anu ogé geus lila dikorupsi , sakumaha dipraktékkeun di universitas jeung diterbitkeun dina
jurnal khusus, ogé geus maénkeun peranna dina ieu.
Malahan para pendukung vaksinasi anu paling gigih ogé teu bisa deui nampik sabaraha gedéna karuksakan serius anu teu bisa
diukur anu disababkeun ku ieu, kaasup pupusna jutaan jalma.
Profesional médis jeung pengacara sarua bakal ngungkulan akibatna salila puluhan taun ka hareup.
Wawasan anu kami tampi tina ningali di balik layar téh matak kaget tur hese dipercaya, nya éta boh nu disebut pandemi
coronavirus boh kampanye vaksinasi anu ngiringanana geus disiapkeun jeung dilaksanakeun ku cara anu
paling licik tur hina salaku bagian tina hiji agenda ku jalma-jalma anu ngadalikeun di balik layar.
Kalayan bantosan WHO, PBB jeung Uni Éropa, anu ngarancang sakabéhna pikeun kapentingan jalma-jalma di puncak, sarta kalayan
gawé bareng pamaréntah kalolobaan nagara di sakuliah dunya, anu ogé geus diinfiltrasi jeung dikorup ku mafia kakawasaan.
Ieu téh skandal anu kacida ngageunjleungna yén, sanajan poténsi karuksakan anu kacida gedéna tina vaksin basis gén ieu, téknologi
anu disebut mRNA ayeuna ogé rék dipaké dina loba vaksinasi panyalindung séjén pikeun
manusa jeung sasatoan nurut kana paréntah WHO.
Agénda ieu ayeuna geus ngalir pinuh, sarta henteu deui ngan ukur ngeunaan kauntungan finansial, tapi ngeunaan niat
ngarugikeun jeung ngaleuleuskeun, malah ngancurkeun umat manusa.
Bakal saé lamun kuring bisa nyebut yén ieu sadayana ngan saukur téori konspirasi.
Pikeun nyiapkeun diri urang, tangtu urang peryogi inpormasi ngeunaan naon deui anu
direncanakeun salaku bagian tina agenda ieu.
Sareng hayu urang tingali Berlin.
Sakumaha sabagian di antara anjeun panginten parantos nyadar, Konférénsi Kaséhatan Dunya geus lumangsung di
Berlin pikeun ka-15 kalina sababaraha dinten ka tukang, ti tanggal 13 nepi ka 15 Oktober.
Di dieu – sakumaha anu disebatkeun dina situs wéb panyelenggara, sareng abdi nyutat – "forum anu unik, internasional, strategis
pikeun kasehatan global", pausahaan farmasi utama patepung sareng pamaén, nu nyieun kaputusan, sareng nu boga kakawasaan
dina widang kasehatan global sarta ngarancang rencana pikeun program anyar di sakuliah dunya pikeun kasehatan urang.
Kuring pikir kuring kedah nyarios, anu ngarugikeun kaséhatan urang.
Salian ti pausahaan farmasi badag, yayasan farmasi Wellcome Trust jeung Rockefeller Foundation, kajadian anu diragukeun ieu ogé
dibiayaan ku pihak-pihak anu biasana dicurigai, saperti Bill & Melinda Gates Foundation jeung CEPI, Coalition for Epidemic
Preparedness Innovations, nyaéta koalisi pikeun inovasi dina pencegahan epidemi, hiji aliansi vaksin global dina kemitraan
publik-swasta pikeun panalungtikan jeung pamekaran vaksin anyar, pikeun – sakumaha anu bisa dibaca dina Wikipedia, sareng
abdi nyutat – "respon anu langkung saé sareng langkung langsung kana wabah anyar inféksi virus anu sigana bakal datang".
Di antara réa panyatur dina acara ieu aya Kanselir Federal Scholz, anu kalayan sorak-sorai nu gedé sakali deui
ngajangjikeun pakét euro jutaan angka tilu, nyaéta pas 360 juta euro, tina kas pajeg warga Jerman ka Organisasi Kaséhatan Dunia.
Ieu geus langkung ngukuhkeun posisi pamimpin Jerman dina ngabiayaan organisasi lobi farmasi panggedéna.
Nu nyarita di antarana ahli kasehatan jeung filantropis saperti Bill Gates jeung Diréktur Jéndral WHO Tedros, anu sigana masih
bungah ku kudéta-na di Jenewa tanggal 1 Juni taun ieu, nyaéta parobahan anu pisan teu demokratis kana peraturan kasehatan
internasional, anu dilaksanakeun ngaliwatan operasi rusiah, anu ayeuna masihan anjeunna kasempetan pikeun
gancang ngumumkeun pandemi dumasar kana dugaan sarta langsung mesen vaksin anu cocog.
Sareng peraturan kasehatan anyar ieu bakal jadi wajib pikeun sakabéh nagara, kajaba pamaréntah nagara
anggota sacara tegas nolak dugi ka April taun payun.
Kusabab ieu ngabahayakeun pisan ka urang sadayana lamun urang teu tiasa nyegahna deui, sareng kami ogé hoyong ngawartosan
sabisa-bisa ka para anggota parlemen ngeunaan sabaraha gedéna kedaulatan nasional anu aya dina résiko, kami bakal ngabahas
topik ieu sacara husus dina simposium pers MWGFD salajengna dina 22 Pébruari 2025 – anjeun tiasa nyatet tanggalna ayeuna.
Tapi hayu urang balik deui ka topik-topik Konperénsi Kaséhatan Dunya.
Sajaba ti peringatan anu beuki nyaring ti loba badan séjén ngeunaan panyakit anyar anu ngabahayakeun jeung patogén saperti
flu manuk jeung virus Marburg, poin-poin di handap ieu ogé dibahas dina acara di Berlin,
anu kudu nyieun urang hudang tur merhatikeun.
Kuring nyutat: "Ancaman pandemi tina parobahan iklim atawa kasehatan dina perang jeung konflik".
Ieu masihan urang gambaran ngeunaan kamana agenda ieu nuju.
Meureun hiji-hijina panglipur téh moto acara taun ieu, nyaéta: "Ngawangun Kapercayaan pikeun Dunya nu Leuwih Sehat".
Ieu nunjukkeun yén kelompok misantropik ieu ayeuna katingalina hariwang yén beuki loba jalma anu ningali tipu daya licikna.
Sareng para protagonis WEF, Forum Ékonomi Dunya di sabudeureun Klaus Schwab, sigana ngarasa sarua, geus milih
"Ngawangun Deui Kapercayaan" minangka motto maranéhna.
Bakal rada polos lamun nyimpulkeun tina ieu yén bakal aya parobahan haté anu geuwat
atawa malah parobahan arah ti mafia kakawasaan.
Sajauh kaayaan anu ngancam pisan ieu lumangsung atawa malah beuki parah, sarta urang tetep dina kaayaan ancaman Damocles tina
konspirasi satanik ieu, tugas utama urang para dokter, tapi ogé praktisi alternatif, sabenerna sadayana nu damel dina widang
kedokteran, nyaéta ngajaga jalma-jalma anu masrahkeun kapercayaan ka urang sabisa-bisa tina serangan klompok misantropik ieu.
Dina hal ieu, penting pikeun kami para dokter, anu diiket ku standar étika kami, Sumpah Hipokrates jeung Déklarasi
Jenewa ti Asosiasi Médis Dunya, pikeun émut kana kutipan anu dirumuskeun di dinya, anu eusina kieu, sareng abdi nyutat:
Sanajan keur diancam, abdi moal ngagunakeun élmu médis abdi pikeun ngalanggar hak asasi manusa jeung kabébasan sipil.
Ieu hartosna yén kami para dokter, anu museurkeun lampah kami kana kasehatan jeung karaharjaan jalma-jalma anu néangan bantosan
kami, henteu meunang ngantep diri kami ditakut-takuti ku balas dendam jeung panganiayaan nalika
ngajaga kasehatan jeung kahirupan pasién kami.
Lamun urang, sababaraha profésional médis jeung élmuwan anu masih aya sarta geus nolak nuturkeun agenda jahat ieu, babarengan jeung
sakabéh umat manusa anu can kénéh dikawasa ku propaganda, teu gancang ngalakukeun tindakan ngalawan
ieu, urang bakal nyanghareupan ancaman neraka sajati.
Janten kami darurat pisan ka dokter jeung profésional médis.
Mugi sadayana anu ngadéngé abdi ngarasa diundang pikeun ngagabung sareng kami.
Urang peryogi dokter anu moal ngantep dirina korup ku kapentingan kartél farmasi, anu bakal bertindak gagah berani jeung
tegas dina ngajaga kaséhatan pasién anu ngandelkeun maranéhna.
Dokter-dokter anu sacara jelas nampik ideologi jeung agenda para dalang di balik layar, anu dijual dina kamuflase kemanusiaan:
Agenda 2030, The Great Reset, Perjanjian Pandemi jeung amandemen peraturan kasehatan internasional
WHO, ogé nu disebut Perjanjian Mangsa Hareup PBB.
Sareng tangtosna, sertipikat vaksinasi digital sareng rékaman pasién éléktronik, anu ogé
dimekarkeun sacara husus pikeun tujuan pangawasan total.
Sareng tangtosna, unggal warga kedah pisan teu satuju ka aranjeunna, abdi ngan tiasa masihan naséhat.
Tanggung jawab kana kasehatan urang salawasna, kahiji jeung pangpentingna, aya dina leungeun urang sorangan.
Ieu ogé mangrupa titik krusial dina ubar anyar ieu, anu bakal kuring coba ringkeskeun di dieu.
Unggal jalma kudu tanggung jawab kana dirina sorangan jeung tangtu ogé kana anakna anu masih kénéh di handapeun umur, sarta
ngajaga kasehatanana anu berharga ti mimiti ku cara hirup séhat.
Dokter, praktisi alternatif, jeung panyadia jasa médis séjénna tiasa maénkeun peran pangrojong anu penting di dieu
salaku penasihat jeung sobat dina hal pencegahan, ngajaga kaséhatan, sarta nyegah atawa nyingkahan gering.
Tanggung jawab pribadi pikeun kasehatan urang dimimitian ku diet anu séhat.
Sakumaha Hippocrates, tabib jeung guru ti Yunani, nyarios leuwih ti 2.400 taun ka tukang:
"Mangga jantenkeun dahareun minangka ubar anjeun."
Kadaharan sajati dina harti anu paling leres diwangun ku sayuran organik, buah-buahan, kacang-kacangan, rempah-rempah,
minyak perasan tiis, uyah laut alami atawa uyah batu tanpa bahan tambahan, jeung cai mata cai anu sabisa-bisa bersih.
Numutkeun pamadegan abdi, kaayaan idéalna nyaéta sangkan unggal jalma gaduh lahan sorangan pikeun melak sayuran, buah-buahan,
jeung rempah-rempah, utamana tina varietas kolot anu tahan bibit, teras ngalegaan pasokan kadaharan ku silih
tukeur bibit jeung hasil panén jeung tatangga ogé rerencangan.
Ieu nyayogikeun cara pikeun ngalawan tipu daya licik pausahaan bibit badag saperti Monsanto jeung mitrana, anu keur
ngudag ngarebut pasar di sakuliah dunya ku tutuwuhan modifikasi genetik nu dihasilkeun maké pestisida pangbahaya.
Saha waé anu hayang ngalebetkeun lauk atawa daging kana dietna kudu mastikeun yén sasatoan anu dipaké dipiara
sacara saluyu jeung kabutuhan spésiésna atawa asalna tina moro atawa panangkapan di alam liar.
Jeung dina hal ieu, abdi ogé hoyong ngingetkeun anjeun sabaraha pentingna ngadorong patani balik kana tatanén organik maké métode
tatanén alami, saperti nu biasa dilakukeun tilu generasi ka tukang, tanpa pupuk kimia atawa pestisida nu dihasilkeun
sacara industri, tanpa bibit nu dirobah génétikana nu nyababkeun panyakit, anu ogé merlukeun waragad lisénsi nu luhur.
Ieu ogé bakal ngamungkinkeun patani ngabébaskeun diri tina cengkraman ketat pausahaan agrokimia jeung téknologi tatanén.
Kuring yakin urang kudu leuwih ati-ati nalika milih dahareun urang.
Biasana urang bisa langsung miceun 80% produk di supermarket, anu sabenerna mah éta tugas nu disebut perlindungan konsumen.
Kadaharan ieu, nu disebut kadaharan, teu pantes disebut kadaharan.
Sareng maranéhna henteu nyumbang kana karaharjaan urang jangka panjang.
Sabalikna mah leres. Dina jangka panjang, éta nyababkeun karuksakan anu langgeng kana kasehatan urang.
Rupa-rupa kadaharan teu séhat anu aya téh mangrupa faktor utama anu nyumbang kana naékna insidénsi sacara ajeg tina nu disebut
panyakit gaya hirup, saperti karuksakan huntu, obesitas, diabetes tipe 2, tekanan darah tinggi, osteoartritis
kalayan aus sendi, Alzheimer jeung wangun déménsia séjénna.
Pikeun tetep séhat, penting pikeun ngagunakeun kadaharan anu sabisa mungkin alami, tina éta anjeun tiasa
nyiapkeun tuangeun anu ngeunah jeung gampang dicerna kalayan cara anu ngajaga sabisa mungkin vitamin.
Di dieu ogé, pasti aya loba hal anu bisa diajar ku loba jalma. Sacara idéal, ieu kedah dimimitian ti barudak di sakola.
Sareng di dieu ogé aya rupa-rupa tugas pikeun panyadia jasa médis.
Dahar séhat kudu dimimitian nalika kakandungan jeung nyusuan, teras diteruskeun nalika orok nepi ka budak leutik.
Pikeun tetep séhat, tangtos ogé diperlukeun pikeun ngalakukeun olah raga jeung kagiatan fisik anu cukup, leuwih hade di luar
ruangan jeung cukup kakeunaan cahaya panonpoé, saperti leumpang jeung pendakian, idéalna di wewengkon alam anu tacan
kakeunaan gangguan, di leuweung anu beunghar spésiés, di pagunungan atawa di gigir walungan atawa situ.
Leumpang suku taranjang ogé disarankeun minangka cara pikeun nyambungkeun diri jeung bumi, ngamungkinkeun awak
anjeun nyerep éléktron ti bumi ngaliwatan tapak suku anjeun.
Panggroundingan ieu ogé bisa dihontal ku ngojay atawa mandi di badan cai alamiah saperti
sagara, situ, walungan, atawa walungan leutik.
Saimbangan muatan anu dihasilkeun dina awak geus kabuktian ngamajukeun nyageurkeun tatu jeung
régenerasi sarta ngurangan pangaruh négatip elektrosmog.
Ngajaga hubungan sosial anu hadé, contona di kulawarga, di antara rerencangan jeung kenalan, atawa komo di tempat damel, ogé
penting pikeun kasehatan urang, kitu deui, pamungkas tapi henteu kirang penting, nyaéta
hubungan anu hadé jeung Gusti, Nu Maha Nyipta urang.
Lamun jalma-jalma deui nyokot tanggung jawab leuwih kana dirina sorangan ku nuturkeun léngkah-léngkah basajan anu
geus dijelaskeun di luhur, maranéhna moal kudu buru-buru ka dokter atawa nginum ubar pikeun sagala hal leutik.
Ieu panginten rada anéh lamun diucapkeun ku dokter – sanggeus sagala, jalma bisa waé nyangka yén
dokter meunang artosna dina unggal kunjungan pasienna.
Tapi ieu sanés ngeunaan nyiptakeun kagantungan jeung ku kituna ngajadikeun pasién kabiasaan datang rutin ka
dokter, tapi ngeunaan ngabantu sadayana supaya sabisa-bisa tanggung jawab kana kasehatan sorangan.
Sareng anjeun henteu salawasna peryogi dokter pikeun éta.
Malahan geus kabuktian sacara statistik yén beuki luhur padetna dokter di hiji wewengkon jeung beuki sering
jalma nganjang ka dokter, beuki handap harepan hirupna.
Ieu ogé bisa kusabab pasién biasana balik ka imah kalayan hiji deui obat sanggeus unggal kunjungan ka dokter.
Sareng urang terang yén lima kali leuwih loba jalma maot di Jérman alatan efek samping tablet
tibatan dina kacilakaan lalu lintas jalan raya.
Jeung éta mah can kaasup pati anu disababkeun ku interaksi antara rupa-rupa obat individu.
Janten urang kedah diajar deui ieu sareng ngajarna di sakola: kasempetan anu endah pisan anu masih disayogikeun ku alam
ka urang sareng kakuatan anu luar biasa pikeun nyageurkeun diri sorangan sareng ngatur diri anu aya dina awak manusa.
Urang kudu buru-buru mikir deui pendekatan urang jeung ngadegkeun wangun anyar kedokteran anu nempatkeun jalma deui di puseur.
Tugas pangpentingna urang pikeun pendekatan anyar dina widang kedokteran ieu nyaéta ngabébaskeun diri urang tina kendali jeung
kagantungan ka pausahaan farmasi jeung lembaga-lembaga anu gawé bareng jeung maranéhna,
saperti WHO jeung otoritas kasehatan nasional.
Contona, urang kudu ngajaga barudak urang tina vaksinasi – nu disebut vaksinasi panyalindung – anu dimimitian ti mimiti orok.
Nalika diteliti leuwih jero, teu aya bukti ilmiah pikeun vaksinasi ieu, tapi geus kabuktian yén éta
ngaruksak sistem imun nu keur mekar sarta ngajadikeun jalma leuwih rawan gering tibatan nguatkeunana.
Kuring nganggap vaksinasi pikeun orok anyar, atawa malah vaksinasi genep kali, téh kacida diragukeun.
Orok anyar lahir jeung orok nu disusuan ku indung miboga perlindungan sarang, hartina maranéhna dilindungi ku indungna
anu ngalihkeun antibodi penting ngalawan rupa-rupa patogén ka maranéhna ngaliwatan plasénta jeung engké ngaliwatan susu indung.
Engkéna, maranéhna papanggih jeung kuman di lingkunganana sarta sacara alami ngalaman rupa-rupa inféksi, ku
kituna maranéhna terus ngembangkeun jeung nguatkeun sistem imun maranéhna anu geus dirancang saé pisan.
Urang kudu leuwih percaya ka alam di dieu jeung ulah ngaganggu éta ku pangaruh luar anu teu kaétang.
Dina sababaraha taun jeung dasawarsa ka tukang, loba pisan vaksinasi pelindung keur barudak jeung
rumaja geus diwanohkeun sarta kaasup kana rekomendasi STIKO, Komite Tetap ngeunaan Vaksinasi.
Aya loba bukti, kaasup hasil panalungtikan, nu nunjukkeun yén ieu henteu ngajadikeun barudak leuwih séhat; sabenerna, éta malah
ngajadikeun maranéhna leuwih rawan kana sagala rupa alérgi, panyakit autoimun saperti diabetes atawa
tiroiditis Hashimoto, gangguan neurologis saperti autisme atawa ADHD, jeung inféksi pernapasan kronis.
Nalika ditilik langkung jero, jadi écés yén bukti ilmiah médis ngeunaan vaksinasi téh leuwih ti saeutik pisan.
Seueur panalungtikan anu dijadikeun dasar pikeun rekomendasi vaksinasi ngan miboga jumlah pamilon anu saeutik pisan, teu aya
kelompok kontrol anu pantes, sarta mindeng patali jeung konflik kapentingan anu gedé, sabab dina kalolobaan kasus pausahaan
farmasi, produsén vaksin sorangan, nu jadi sponsor panalungtikan éta, atawa pagawé pausahaan atawa panulis anu
dibayar ku pausahaan farmasi geus nyumbang kana publikasi éta.
Ieu ogé lumaku pikeun nu disebut vaksinasi HPV atawa vaksinasi kanker serviks, anu ku abdi salaku
ginekolog salawasna parantos ngingetkeun ti mimiti.
Ku kituna urang kudu pisan nolak sagala vaksinasi wajib.
Vaksinasi wajib ogé bakal bertentangan jeung konstitusi, sanajan Mahkamah Konstitusi Federal geus ngaluarkeun
kaputusan ngeunaan vaksinasi wajib di lembaga-lembaga, anu sigana dijieun dina tekanan politik.
Sanajan kitu, urang tiasa ngaharepkeun yén ieu moal lami deui kedah ditinjau deui sanggeus kaputusan pionir ti
Pangadilan Administrasi Osnabrück dina 3 Séptémber taun ieu.
Ubar anyar anu kuring pilih kedah nyandak pendekatan holistik, ningali manusa salaku hiji kasatuan anu
teu tiasa dipisahkeun antara awak, pikiran, jeung jiwa.
Balik deui ka ubar jeung cara tradisional, contona maké tutuwuhan liar lokal, saperti anu biasa dilakukeun ku
kalolobaan kulawarga puluhan taun ka tukang, ogé kudu dijadikeun cara pikeun ngajaga kasehatan jeung nyegah gering.
Numutkeun pamadegan abdi, hiji prinsip penting dina prakték médis, utamana ngeunaan pangubaran jeung intervensi – pamakéan
ubar kimia jeung prosedur bedah – nyaéta: "Sakumaha diperlukeun, sabisa-bisa saeutik" jeung "Leuwih saeutik mah leuwih hadé."
Sarua ogé "primum non nocere", nu hartina ulah ngalakukeun nanaon ka pasien anu bisa nyababkeun
karugian nu leuwih gedé salian ti panyakit anu geus aya.
Ubar tradisional jeung naturopati, contona, cocog pisan jeung prinsip-prinsip pituduh ieu.
Di unggal nagara di dunya, geus aya jeung, dina sababaraha kasus, masih aya tradisi ubar
tradisional anu geus diwariskeun ti generasi ka generasi.
Ieu ngalibatkeun pamakéan tutuwuhan daérah dina wangun téh, jus, ékstrak alkohol atawa malah campuran salep, anu bisa anjeun
siapkeun sorangan di imah, ogé pijet, mandi, enema, balutan jeung pancuran cai haneut atawa tiis atawa ukuran
fisik séjén saperti nginjak embun atawa mandi panonpoé.
Ieu ngawengku kalolobaan keluhan jeung panyakit umum tanpa kudu konsultasi ka dokter.
Dina waktos anu sami, otonomi jeung tanggung jawab pribadi dina urusan kasehatan dikuatkeun sarta
jalma-jalma dirojong pikeun hirup sacara alami.
Ubar tradisional anu wijaksana ieu, anu kabuktian salila ratusan taun, beuki ngaleutikan ayana nalika munculna pausahaan farmasi
badag jeung persiapan ubar nu maranéhna pasarkeun, saperti antibiotik, pangurangan panas, jeung pangilang nyeri. Éta sacara
sengaja dilalekkeun atawa malah dihina minangka naif, nepi ka ampir euweuh nu nyadar sabaraha
ageungna harta karun anu keur dirampas ti maranéhna.
Salaku bagian tina ngadegkeun pangobatan holistik anyar ieu, urang pasti kudu ngalakukeun sagala upaya
pikeun émut kana métode tradisional ieu sarta ngabalikeunana deui kana pamakéan di kulawarga urang.
Di dieu ogé, masuk akal pikeun ngajar jalma-jalma dasar-dasar jeung élmu anu diperlukeun pikeun ieu
dina kursus atawa ngaliwatan buku-buku anu cocog.
Kedokteran ilmiah – nu disebut ogé kedokteran konvensional – ogé miboga tempat penting, tangtu
waé, lamun dipaké saluyu jeung kriteria di luhur.
Tangtosna, urang ogé tiasa ngahaturkeun nuhun kana rahmatna kedokteran modéren, nalika dina kaayaan anu sabenerna
diperlukeun, urang gaduh ubar-ubaran konvensional sapertos kortikosteroid, antihistamin, jeung larutan infus, contona
dina kasus syok anafilaksis ka jalma anu alergi kana tawon.
Sareng tangtosna, urang ogé peryogi sistem apoték anu wijaksana tur dumasar kana kabutuhan.
Pausahaan farmasi anu ngahasilkeun ubar penting kalayan harga anu adil atawa ubar alamiah tangtu miboga peran pangrojong
anu penting, tapi maranéhna henteu meunang ngadominasi prakték médis, saperti anu ayeuna masih kajadian sacara lega.
Sareng tangtosna ogé merlukeun dokter bedah anu sénsitip jeung trampil anu tiasa ngalaksanakeun prosedur bedah anu
diperlukeun ku cara ngajaga jaringan lamun éta jadi diperlukeun sanggeus kacilakaan atawa alatan panyakit serius.
Salah sahiji tugas utama pikeun kami dokter, ogé pikeun praktisi alternatif, dina ubar anyar ieu nyaéta
nungtun jalma kana gaya hirup séhat dina hal pencegahan jeung panyalindungan tina panyakit.
Salaku ahli ginekologi, masihan konseling jeung palatihan ngeunaan kontrasepsi alami jeung perencanaan kulawarga tanpa ngagunakeun
hormon sintétik téh hal anu penting pikeun abdi, contona.
Urang ogé kudu mertimbangkeun kumaha urang bisa ngabébaskeun panalungtikan ilmiah jeung pangajaran tina korupsi ku pausahaan
farmasi badag sarta tangtu waé ku para dalang di balik layar.
Kumaha urang tiasa ngadegkeun deui lembaga atikan mandiri jeung paguron luhur, ogé nyayogikeun aksés anu leuwih adil ka
tempat di sakola kedokteran, sangkan urang sakali deui miboga dokter-dokter anu bener-bener satia tur empatik.
Ogé, kumaha rumah sakit tiasa diatur sareng diurus langkung saé pikeun kapentingan
pasien sareng panyadia jasa anu damel di dinya.
Atawa kumaha ngadegkeun sistem asuransi kasehatan anu wajar jeung mampu dibayar.
Nanging, kusabab watesan waktos, abdi moal ngajelaskeun langkung jéntré ngeunaan ieu di dieu.
Salah sahiji sarat anu paling penting pikeun ubar anyar ieu nyaéta kudu holistik jeung berperikemanusiaan.
Holistik hartina ningali manusa minangka hiji kasatuan anu teu bisa dipisahkeun antara awak, pikiran, jeung jiwa.
Katilu-tiluna kudu diperhatoskeun dina ngajaga kaséhatan ogé dina usaha mulangkeun kaséhatan ngaliwatan ubar.
Di dieu, awak ngagambarkeun kakuatan fisik, sedengkeun pikiran ngagambarkeun kakuatan intelektual urang, anu
ngawangun individualitas sadar urang sarta ngabédakeun urang ti sasatoan jeung tutuwuhan.
Dina pamakéan kiwari, jiwa mindeng dianggap minangka tempat cicingna émosi, sarta kecap Yunani pikeun
jiwa, psyche, ogé sering dipaké pikeun tujuan ieu.
Pamustunganana, jiwa nu nangtukeun kapribadian urang.
Pikeun abdi, éta téh bagian anu abadi, dipasihkeun ku Gusti, anu teu fisik, anu cicing dina awak urang,
ngabentukna, sarta terus hirup sanggeus paéhna awak fisik.
Sakumaha urang terang, gejala fisik ogé némbongkeun kumaha kaayaan jiwa.
Kedokteran psikosomatik nyaho loba conto ngeunaan ieu.
Numutkeun abdi, ngajaga kasehatan jiwa urang ogé merlukeun kontak jeung Gusti, anu tiasa
diadegkeun jeung diperkuatkeun ngaliwatan doa jeung iman.
Ku kituna, dokter atawa terapis anu hadé kudu salawasna janten penaséhat spiritual anu nyorong pasién pikeun mulangkeun hubungan
maranéhna jeung Gusti, Nu Maha Nyipta, sangkan maranéhna tiasa balik kana tatanan ilahi kalayan awak, pikiran, jeung jiwa.
Bakal jadi tugas penting pikeun dokter-dokter anu satia jeung empatik, praktisi alternatif, jeung panyadia jasa médis
séjén pikeun mawa ubar anyar ieu ka masarakat sarta mulangkeun deui sistem kasehatan urang kana tujuan aslina.
Usaha babarengan ku panyadia jasa médis anu sumanget jeung para penyembuh pikeun mangpaatna masarakat.
Ku ngalakukeun éta, urang ogé nyumbang kontribusi penting pikeun kabébasan pamungkas umat manusa tina cengkraman élit kakawasaan.
Hatur nuhun pisan kana perhatian anjeun!