"Mga minamahal na manonood ng aming MWGFD press symposium sa paksa: 'Medisina pagkatapos ng Corona, pagsusuri at bisyon'.
Mga minamahal kong kaibigan at tagasuporta, sa aking artikulong pinamagatang "Ang tinatawag na krisis ng coronavirus bilang
katalista para sa bagong medisina," nais kong talakayin kung ano ang maaaring hitsura ng isang
makatuwirang medisina pagkatapos ng coronavirus.
Isang uri ng gamot na muling inilalagay ang tao sa sentro at isang sistemang pangkalusugan na sana'y malaya
na sa lalong madaling panahon mula sa mga pag-asa at limitasyon ng isang mapagsamantalang sistema.
Nais ko rin talakayin kung ano ang kailangan nating gawin sa panahon ng transisyon, kung kailan tayo ay nasasailalim pa rin sa
diktadurang pangkalusugan ng hindi makataong adyendang ito, at, partikular na, kung ano ang maaaring gawin ng bawat indibidwal
upang protektahan at panatilihin ang kanilang kalusugan.
Mula pa noong 2020, sa kalagitnaan ng tinatawag na pandemya ng coronavirus at sa mga sumunod na taon, dumarami ang mga taong
nakakaalam, higit sa lahat sa pamamagitan ng kanilang sariling masakit na karanasan, kung gaano ka-dramatiko, sa katunayan ay
nakapanglalamang, Gaano man kalubha ang pagkasira ng kalagayan ng ating sistema ng pangangalagang pangkalusugan at medisina, ang
tinatawag na krisis sa coronavirus ay maaari ring tingnan bilang isang pagkakataon, isang punto ng pagbabago kung saan maaari
nating masakit na kilalanin na ang medisina ay tuluyang naligaw sa mga nakaraang dekada at apurahan nang bumalik sa tunay nitong
halaga at sa papel nito bilang isang holistikong sining ng pagpapagaling na nakatuon sa dangal, buhay at
kalusugan ng mga tao bilang hindi mapaghihiwalay na pagkakaisa ng katawan, isip, at kaluluwa.
Sa aking pananaw, ang krisis ng coronavirus ay maaari ring makita bilang isang pampagising ng kamalayan,
isang panawagan na magising, at sa gayon din bilang tagapagpaanak ng isang bagong medisina.
Bago ako magbigay ng ilang kongkretong mungkahi kung ano ang maaaring hitsura ng ganitong bagong gamot—mga ideya at suhestiyon
na inaasahan kong ikatutuwa ng maraming nakatuong tao na paunlarin pa at pagyamanin—nais kong maikli ngunit malinaw na
paalalahanan tayong lahat tungkol sa kasalukuyang mapaminsalang kalagayan ng ating sistema ng pangangalagang pangkalusugan.
Kahit noong ako'y nag-aaral pa, ngunit lalo na nang magsimula akong magtrabaho bilang doktor noong 1989,
napansin kong lumalaki taon-taon ang impluwensya ng industriya ng parmasyutiko sa medisina.
Patuloy na lumalabas sa merkado ang mga parmasyutiko na lalong nagiging mahal at kung minsan ay lubhang kaduda-duda ang ratio ng
panganib at benepisyo, at agresibong ini-anunsyo ng mga kumpanyang parmasyutiko, gaya ng mga statin para pababain ang
kolesterol o mga proton pump inhibitor para harangan ang asido sa tiyan, pati na rin ang dumaraming pagbabakuna, gaya ng tinatawag
na bakuna laban sa kanser sa cervix o bakunang HPV, na ngayon ay inirerekomenda ng STIKO, ang Standing Committee on Vaccination,
hindi lamang para sa mga babae kundi pati na rin para sa mga lalaki mula sa siyam na taong gulang, nang walang
malinaw na resulta ng siyentipikong pag-aaral na magpapatunay sa tunay na kapakinabangan ng hakbang na ito.
Sa kabila ng napakakaunting ebidensiyang siyentipiko para sa maraming bagong paghahanda, palaging mabilis
pumayag ang mga pondo ng segurong pangkalusugan na itinakda ng batas na sagutin ang mga gastos.
Kasabay nito, tuluyang itinigil noong 2004 ang pagsaklaw sa gastos ng mga murang halamang-gamot na halos walang epekto, i.e.
mga halamang-inumin na ginagamit sa naturopathy, at unti-unting binawasan din ang reimbursement para sa mga serbisyong medikal.
Ang bahagi ng pondo para sa pangangalagang pangkalusugan na nakukuha ng sektor ng parmasyutiko ay lumalaki taon-taon.
Ibig sabihin nito ay mas kaunting pera para sa mga nagbibigay ng serbisyo sa sektor ng medikal.
Kaya't ang kita mula sa mga kontribusyon ng mga inasiguradong tao ay hindi nakakarating sa mga doktor,
kawani ng ospital, mga pisiyoterapista, o mga nars.
Ang pera ay hindi inilalagak sa kagamitan ng ospital o sa patuloy na pagkukumpuni o modernisasyon, kundi dumadaloy
nang direkta sa kaban ng mga kumpanyang parmasyutiko na pag-aari ng mga makapangyarihang elitista.
Matagal na nilang pinupuno ang kanilang sariling bulsa, habang ang pinakamahalagang bahagi ng ating sistema
ng pangangalagang pangkalusugan, ang kalusugan at kapakanan ng mga tao, ay napabayaan.
Ang tinatawag na krisis ng coronavirus ay ngayo'y lubos nang nagpabulaan sa atin kung gaano na kalawak ang saklaw ng
dominasyong ito ng kompleks ng industriya ng parmasyutiko.
Walang kahit kaunting pag-aalinlangan, dinala ng malalaking kumpanyang parmasyutiko tulad ng Pfizer, Moderna, BioNTech, at
AstraZeneca sa merkado ang mga ganap na hindi sapat na nasubok, nakabatay sa gene, eksperimento at tinatawag na bakuna laban sa
coronavirus, ipinadala ang mga ito sa mga indibidwal na bansa sa pamamagitan ng kumikitang bilyong-pounds na kasunduan, at
ipinainiksyon ang mga ito sa mahigit 70% ng populasyon ng mundo ng karamihan sa mga doktor nang walang tanong o kritisismo.
Ang agham, na matagal nang nabulok , gaya ng isinasagawa sa mga unibersidad at inilalathala sa mga
dalubhasang journal, ay nagkaroon din ng bahagi rito.
Kahit ang matitinding tagapagtaguyod ng pagbabakuna ay hindi na maaaring itanggi ang hindi masukat na lawak ng malubhang pinsalang
idinulot nito, kabilang ang pagkamatay ng milyun-milyong tao.
Pareho ang mga propesyonal sa medisina at mga abogado na haharap sa mga kahihinatnan nito sa loob ng mga darating na dekada.
Ang mga pananaw na aming nakuha mula sa pagsilip sa likod ng mga eksena ay kasing nakakagulat at kasing hindi kapanipaniwala, na
ang tinatawag na pandemya ng coronavirus at ang kasabay nitong kampanya sa pagbabakuna ay inihanda at isinagawa sa
pinakapanlilinlang at kasuklam-suklam na paraan bilang bahagi ng isang agenda ng mga taong kumokontrol sa likod ng mga eksena.
Sa tulong ng WHO, UN at EU, na nag-orkestra ng buong pangyayari para sa kapakinabangan ng mga nasa tuktok, at sa pakikipagtulungan
ng mga pamahalaan ng karamihan sa mga bansa sa buong mundo, na na-infiltrate at na-korapti rin ng mafia ng kapangyarihan.
Isang nakakagulat na iskandalo na, sa kabila ng napakalaking potensyal na panganib na dulot ng mga bakunang batay sa gene na
ito, ay gagamitin na rin ngayon ang tinatawag na teknolohiyang mRNA sa maraming iba pang tinatawag na
bakunang pangprotekta para sa mga tao at hayop sa utos ng WHO.
Ang adyenda para dito ay nasa buong sigla na, at hindi na ito tungkol sa pinansiyal na pakinabang lamang,
kundi tungkol sa sadyang pananakit at pagpapahina, pati na rin sa pagwasak sa sangkatauhan.
Maganda sana kung masasabi kong puro teoryang konspirasyon lang ito.
Upang ihanda ang ating mga sarili, kailangan natin ng impormasyon tungkol sa iba pang nakaplano bilang bahagi ng adyendang ito.
At tingnan natin ang Berlin.
Tulad ng napansin ng ilan sa inyo, ginanap sa Berlin ang World Health Summit sa ika-15 pagkakataon ilang araw
na ang nakalipas, mula ika-13 hanggang ika-15 ng Oktubre.
Sa forum na ito – ayon sa website ng tagapag-ayos, at binabanggit ko – "isang natatangi, internasyonal, estratehikong forum para sa
pandaigdigang kalusugan", nagkikita ang mga pangunahing kumpanya ng parmasyutiko kasama ang mga kalahok, tagapagpasya, at may
kapangyarihan sa larangan ng pandaigdigang kalusugan at pinag-uusapan ang mga plano para sa mga
bagong pandaigdigang programa para sa ating kalusugan.
Sa tingin ko ay dapat kong sabihin, na nakasasama sa ating kalusugan.
Bilang karagdagan sa malalaking kumpanyang parmasyutiko, ang Wellcome Trust pharmaceutical foundation at ang Rockefeller
Foundation, pinondohan din ang kahina-hinalang kaganapang ito ng mga karaniwang pinaghihinalaan, tulad ng Bill & Melinda Gates
Foundation at CEPI, ang Coalition for Epidemic Preparedness Innovations, ibig sabihin, ang koalisyon para sa mga inobasyon sa
pag-iwas sa epidemya, isang pandaigdigang alyansang bakuna sa pampubliko-pribadong pakikipagtulungan para sa pananaliksik at
pag-unlad ng mga bagong bakuna, para – ayon sa mababasa sa Wikipedia, at aking binabanggit – "isang mas
mahusay at mas direktang tugon sa mga posibleng nalalapit na paglaganap ng mga bagong impeksiyong viral".
Kabilang sa maraming tagapagsalita sa kaganapang ito si Pederal na Kanselor Scholz, na sa malakas na palakpakan ay muling
nangakong magbibigay ng isang tatlong-digit na milyong euro na pakete, katangi-tanging 360 milyong euro,
mula sa kaban ng mga nagbabayad ng buwis sa Alemanya para sa World Health Organisation.
Lalo nitong pinatibay ang nangungunang posisyon ng Alemanya sa pagpopondo sa pinakamalaking organisasyong lobi ng parmasyutiko.
Kabilang sa mga tagapagsalita ang mga eksperto sa kalusugan at mga pilantropo tulad nina Bill Gates at ng Direktor-Heneral ng
WHO na si Tedros, na marahil ay tuwang-tuwa pa rin sa kanyang tagumpay sa Geneva noong 1 Hunyo ngayong taon, Ito ay ang lubos
na di-demokratikong pagbabago sa mga pandaigdigang regulasyon sa kalusugan, na isinulong sa isang lihim na operasyon, na ngayon ay
nagbibigay sa kanya ng pagkakataong mabilis na ideklara ang mga pandemya batay sa hinala
at agad na mag-utos ng angkop na mga bakuna.
At ang mga bagong regulasyong pangkalusugan na ito ay magiging may bisa para sa lahat ng mga bansa, maliban
kung tahasang tutol ang mga pamahalaan ng mga estadong kasapi pagsapit ng Abril sa susunod na taon.
Dahil nagdudulot ito ng napakalaking banta sa ating lahat kung hindi na natin ito mapipigilan, at nais din naming ipaalam sa
pinakamaraming mambabatas hangga't maaari kung gaano kalaki ang panganib sa pambansang kasarinlan, tatalakayin namin nang
partikular ang isyung ito sa aming susunod na MWGFD press symposium sa 22 Pebrero 2025 – maaari na ninyong itala ang petsa.
Ngunit bumalik tayo sa mga paksa ng World Health Summit.
Bilang karagdagan sa mga lalong malalakas na babala mula sa maraming iba pang komite tungkol sa mga bagong mapanganib na
sakit at mga mikrobyo gaya ng bird flu at Marburg virus, tinalakay rin sa kaganapang ito sa Berlin ang mga
sumusunod na punto na dapat magpabigat sa atin ng pansin.
Binabanggit ko: "Banta ng pandemya dahil sa pagbabago ng klima o kalusugan sa digmaan at tunggalian".
Nagbibigay ito sa atin ng ideya kung saan patutungo ang adyendang ito.
Marahil ang tanging aliw ay ang motto ng kaganapan ngayong taon, na: "Pagtatag ng Tiwala para sa Mas Malusog na Mundo".
Ipinapakita nito na ang grupong ito ng mga misantrópiko ay tila nababahala na ngayon dahil dumarami ang mga
taong nakikita na ang kanilang mapanlinlang na mga pakana.
At tila ganoon din ang pakiramdam ng mga pangunahing tagapaglahok sa WEF, ang World Economic Forum na
pinamumunuan ni Klaus Schwab, nang piliin nila ang "Pagtatayo Muling ng Tiwala" bilang kanilang moto.
Masyadong inosente kung huhubugin mula rito ang isang nalalapit na pagbabago ng puso o kahit
pagbabago ng direksyon ng mafia ng kapangyarihan.
Hangga't nagpapatuloy o lalo pang lumalala ang nakakatakot at lubhang mapanganib na sitwasyong ito, at nananatili tayong nasa
ilalim ng tabak ni Damocles ng satanicong sabwatan na ito, ang pangunahing tungkulin nating mga doktor, ngunit pati na rin ng
mga alternatibong manggagamot, at sa katunayan ng lahat ng nagtatrabaho sa larangan ng medisina, ay ang protektahan ang mga
taong nagtitiwala sa amin sa abot ng aming makakaya mula sa mga pag-atake ng makitid na grupong ito na may poot sa sangkatauhan.
Sa ganitong konteksto, mahalaga para sa amin na mga doktor, na nakatali sa aming mga pamantayang etikal, sa Panunumpa ni
Hippocrates at sa Deklarasyon ng Geneva ng World Medical Association, na tandaan ang talatang nakasaad
dito, na nagsasaad ng sumusunod, at aking binabasa:
Kahit na nasa ilalim ng banta, hindi ko gagamitin ang aking kaalaman sa medisina upang labagin
ang mga karapatang pantao at mga sibil na kalayaan.
Ibig sabihin nito, kami, ang mga doktor, na nakatuon ang aming mga gawain sa kalusugan at kapakanan ng mga taong humihingi ng
aming tulong, ay hindi dapat hayaang matakot kami sa mga paghihiganti at pag-uusig kapag
pinoprotektahan ang kalusugan at buhay ng aming mga pasyente.
Kung tayo, ang iilang natitirang mga propesyonal sa medisina at mga siyentipiko na tumangging sumunod sa mapanlinlang na agendang
ito, kasama ang natitirang bahagi ng sangkatauhan na hindi pa nasasakop ng propaganda, ay hindi agad kikilos
laban dito, haharap tayo sa banta ng isang tunay na impyerno.
Kaya't kailangan namin kaagad ng mga doktor at mga propesyonal sa medisina.
At sana'y maramdaman ng lahat na makakarinig sa akin na sila'y iniimbitahan na sumali sa amin.
Kailangan natin ng mga doktor na hindi papayag na masira ng interes ng mga kartel ng parmasyutiko, na
kikilos nang matapang at matatag sa pagprotekta sa kalusugan ng mga pasyenteng nagtitiwala sa kanila.
Mga doktor na malinaw na tinatanggihan ang mga ideolohiya at adyenda ng mga marionetang nagmamaneho sa likod ng eksena, na
ipinagbibili sa ilalim ng balatkayo ng makataong layunin: Agenda 2030, ang Great Reset, ang Kasunduan sa Pandemya at ang
pag-amyenda sa mga pandaigdigang regulasyon sa kalusugan ng WHO, pati na rin ang tinatawag na UN Future Pact.
At siyempre, ang digital na sertipiko ng pagbabakuna at elektronikong talaan ng pasyente, na binuo rin
nang eksklusibo para sa layunin ng ganap na pagsubaybay.
At siyempre, dapat mariing tutol sa kanila ang bawat mamamayan; ako'y maaari lamang magpayo.
Ang responsibilidad para sa ating kalusugan ay palaging, una sa lahat, nasa ating sariling mga kamay.
Ito rin ay isang mahalagang punto sa bagong gamot na ito, na susubukan kong buodin nang maikli dito.
Dapat mag-ako ng pananagutan ang bawat isa para sa kanilang sarili at, siyempre, para sa kanilang mga menor de edad
na anak, at protektahan ang kanilang mahalagang kalusugan mula sa simula sa pamamagitan ng pamumuhay nang malusog.
Maaaring gumanap ang mga doktor, mga alternatibong manggagamot, at iba pang tagapagbigay ng serbisyong medikal ng mahalagang
papel bilang tagapayo at kasama sa pag-iwas, pagpapanatili ng kalusugan, at pag-iwas o pag-iwasan ng karamdaman.
Ang personal na responsibilidad para sa ating kalusugan ay nagsisimula sa malusog na diyeta.
Tulad ng sinabi ni Hippocrates, ang Griyegong manggagamot at guro, mahigit 2,400 taon na ang
nakalipas: "Hayaan mong maging gamot ang pagkain."
Ang tunay na pagkain, sa pinakatotoong kahulugan ng salita, ay binubuo ng mga organikong gulay, prutas, mani at mga butil, pati
na rin ng mga halamang-gamot, pampalasa, langis na piniga nang malamig, likas na asin-dagat o asin-bato na walang anumang
dagdag, at tubig-balon na hangga't maaari ay hindi kontaminado.
Sa aking pananaw, ang pinakamainam na sitwasyon ay ang bawat tao ay magkaroon ng sariling piraso ng lupa kung saan maaari silang
magtanim ng gulay, prutas, at halamang-gamot, mas mabuti kung mga lumang uri na hindi kailangang punahin, at pagkatapos ay
palawakin ang kanilang suplay ng pagkain sa pamamagitan ng pagpapalitan ng mga buto at ani sa mga kapitbahay at kaibigan.
Ito ay nagbibigay ng paraan upang labanan ang mapanlinlang na pakana ng malalaking kumpanya ng binhi tulad ng Monsanto at ng
mga kaakibat nito, na naglalayong sakupin ang mga pamilihan sa buong mundo gamit ang mga halamang binago ang
genetika na ginawa gamit ang pinakamapanganib na pestisidyo.
Sinumang nais magsama ng isda o karne sa kanilang diyeta ay dapat matiyak na ang hayop ay inalaga nang naaayon sa pangangailangan
ng species nito o nagmula sa pangangaso o paghuli sa ligaw.
At tungkol sa paksang ito, nais ko ring ipaalala sa inyo kung gaano kahalaga na hikayatin ang mga magsasaka na bumalik sa
organikong pagsasaka gamit ang likas na pamamaraan ng pagtatanim, tulad ng karaniwang ginagawa tatlong henerasyon na ang nakalipas,
nang walang industriyal na kemikal na pataba o pestisidyo, nang walang mga binhi na binago ang henetika at nagdudulot
ng sakit, na may kaakibat ding mataas na bayad sa lisensya.
Magbibigay-daan din ito sa mga magsasaka na palayain ang kanilang sarili mula sa mahigpit na pagkakapit ng mga
korporasyong agrokemikal at teknolohiyang pang-agrikultura.
Naniniwala ako na dapat tayong maging mas maingat sa pagpili ng ating pagkain.
Karaniwan naming itinatapon agad ang 80% ng mga produkto sa supermarket, na sa totoo lang ay
trabaho ng tinatawag na proteksyon sa mamimili.
Ang mga pagkaing ito, na tinatawag na pagkain, ay hindi karapat-dapat tawaging pagkain.
At hindi sila nakakatulong sa ating pangmatagalang kapakanan.
Ang kabaligtaran ang totoo. Sa katagalan, nagdudulot sila ng pangmatagalang pinsala sa ating kalusugan.
Ang malawak na hanay ng mga hindi malusog na pagkain na magagamit ay isang pangunahing salik na nag-aambag sa patuloy na pagtaas ng
insidente ng tinatawag na mga sakit sa pamumuhay, gaya ng pagkabulok ng ngipin, labis na katabaan, type 2 diabetes,
mataas na presyon ng dugo, osteoarthritis na may pagkasira ng kasu-kasuan, Alzheimer's at iba pang uri ng demensya.
Upang manatiling malusog, mahalagang gumamit ng mga pagkaing kasing natural hangga't maaari at maghanda ng
masasarap at madaling matunaw na pagkain sa paraang nakakapreserba ng pinakamaraming bitamina.
Dito rin, tiyak na marami ang kailangang matutunan ng maraming tao. Sa pinakamainam,
dapat itong simulan sa mga bata sa paaralan.
At dito rin, may malawak na hanay ng mga gawain para sa mga tagapagbigay ng serbisyong medikal.
Dapat magsimula ang malusog na pagkain sa panahon ng pagbubuntis at pagpapasuso at ipagpatuloy sa sanggol at maagang pagkabata.
Upang manatiling malusog, siyempre kinakailangan ding magkaroon ng sapat na ehersisyo at pisikal na aktibidad o palakasan, mas
mabuting gawin ito sa labas at may sapat na pagkakalantad sa sikat ng araw, gaya ng paglalakad-lakad at pag-hiking, na
pinakamainam sa mga hindi pa nasisiraang likas na lugar, sa mga kagubatang sagana sa iba't ibang uri
ng buhay, sa mga bundok, o sa tabing-ilog o lawa.
Inirerekomenda rin ang paglalakad nang walang sapin bilang paraan upang makaugat sa lupa, na nagpapahintulot sa
iyong katawan na sumipsip ng mga elektron mula sa lupa sa pamamagitan ng talampakan ng iyong mga paa.
Maaari ring makamit ang pagiging groundado sa pamamagitan ng paglangoy o pagligo sa mga likas na
anyong-tubig tulad ng dagat, lawa, ilog, o sapa.
Napatunayan na ang nagresultang balanse ng karga sa katawan ay nakapagpapabilis ng paggaling ng sugat at pag-regenerate,
at nakababawas ng mga negatibong epekto ng elektrosmog.
Mahalaga rin para sa ating kalusugan ang pagpapanatili ng mabuting ugnayan sa lipunan, gaya ng sa pamilya, sa mga kaibigan
at kakilala, o kahit sa trabaho, pati na rin, huli ngunit hindi rin dapat kaligtaan, ang
mabuting relasyon sa Diyos, ang ating Maylalang.
Kung muling gampanan ng mga tao ang kanilang responsibilidad sa sarili sa pamamagitan ng pagsunod sa mga simpleng hakbang
na inilarawan sa itaas, hindi na nila kailangang magmadali sa doktor o uminom ng gamot sa bawat maliit na bagay.
Maaaring medyo kakaiba pakinggan ito mula sa isang doktor – pagkatapos ng lahat, maaaring isipin ng ilan na kumikita
ang mga doktor sa bawat pagbisita ng kanilang mga pasyente.
Ngunit hindi ito tungkol sa paglikha ng pag-asa at sa gayon ay pag-uudyok sa mga pasyente na magpatingin nang regular sa
doktor, kundi tungkol sa pagtulong sa lahat na akuin hangga't maaari ang responsibilidad para sa kanilang sariling kalusugan.
At hindi mo palaging kailangan ng doktor para doon.
Napatunayan pa nga sa estadistika na kapag mas mataas ang densidad ng mga doktor sa isang rehiyon at mas
madalas na bumibisita ang mga tao sa doktor, mas mababa ang inaasahang haba ng kanilang buhay.
Maaari rin itong dahil karaniwang umuwi ang mga pasyente na may isang karagdagang gamot matapos ang bawat pagbisita sa doktor.
At alam natin na limang beses na mas maraming tao ang namamatay sa Alemanya dahil sa mga side effect
ng mga tableta kaysa sa mga aksidente sa kalsada.
At hindi pa rito kasama ang mga pagkamatay na sanhi ng interaksyon sa pagitan ng iba't ibang indibidwal na gamot.
Kaya't kailangan nating muling matutunan ito at ituro ito sa mga paaralan: kung anong mga kahanga-hangang pagkakataon ang patuloy
na iniaalok ng kalikasan sa atin at kung anong napakalaking kapangyarihan ng katawan
ng tao sa sariling paggaling at regulasyon.
Kailangan nating agad na muling pag-isipan ang ating pamamaraan at magtatag ng bagong anyo ng
medisina na muling inilalagay ang tao sa sentro.
Ang pinakamahalagang gawain natin para sa bagong pamamaraang ito sa medisina ay ang palayain ang ating sarili mula sa kontrol at
pag-asa sa mga kumpanyang parmasyutiko at sa mga institusyong nakikipagtulungan sa kanila, gaya ng
WHO at ng mga pambansang awtoridad sa kalusugan.
Halimbawa, kailangan nating protektahan ang ating mga anak mula sa mga bakuna – ang tinatawag na mga bakunang pangprotekta – na
nagsisimula pa sa maagang pagkabata. Sa masusing pagsusuri sa mga pag-aaral, walang siyentipikong ebidensya para sa mga bakunang
ito, ngunit napatunayan na sinisira nila ang umuunlad na sistemang pang-imyunidad at dahil dito mas nagiging madaling magkasakit
ang mga tao sa halip na patatagin ang kanilang kalusugan.
Itinuturing kong lubhang kaduda-duda ang pagbabakuna sa mga bagong silang, o kahit ang anim na beses na pagbabakuna.
Ang mga bagong silang at mga sanggol na pinapasusuan ay may proteksyong pugad, ibig sabihin ay pinoprotektahan sila ng
kanilang ina, na ipinapasa sa kanila ang mahahalagang antibodies laban sa iba't ibang uri ng mikrobyo sa pamamagitan
ng inunan at kalaunan sa pamamagitan ng gatas ng ina.
Pagkatapos, nakakasalamuha sila ng mga mikrobyo sa kanilang kapaligiran at natural na nakararanas ng iba't ibang uri
ng impeksyon, kaya't lalo pang nauunlad at napapalakas ang kanilang mahusay na idinisenyong sistema ng immune.
Dapat nating mas magtiwala sa kalikasan dito at huwag itong guluhin ng napakaraming panlabas na impluwensya.
Sa mga nakaraang taon at dekada, isang napakalaking bilang ng tinatawag na mga bakunang pangprotekta para sa mga bata
at kabataan ang ipinakilala at isinama sa mga rekomendasyon ng STIKO, ang Standing Committee on Vaccination.
Maraming ebidensya, kabilang ang mga resulta ng pag-aaral, na nagpapakita na hindi nito pinapalusog ang mga bata; sa katunayan,
mas nagiging madaling kapitan sila sa lahat ng uri ng alerhiya, mga autoimmune na sakit tulad ng diabetes o
Hashimoto's thyroiditis, mga karamdaman sa nerbiyos tulad ng autism o ADHD, at mga talamak na impeksyon sa paghinga.
Sa masusing pagsusuri, nagiging malinaw na ang medikal na siyentipikong ebidensya
tungkol sa pagbabakuna ay higit pa sa kakaunti.
Marami sa mga pag-aaral na ginamit bilang batayan para sa mga rekomendasyon sa pagbabakuna ay may napakaliit na bilang ng mga
kalahok, walang wastong grupong kontrol, at madalas na nauugnay sa malawakang tunggalian ng interes, dahil sa karamihan ng mga
kaso ang mga kumpanyang parmasyutiko, ang mismong mga tagagawa ng bakuna, ang nagsisilbing sponsor ng mga pag-aaral, o ang
mga empleyado ng kumpanya o mga may-akda na binayaran ng mga kumpanyang parmasyutiko ay nag-ambag sa mga publikasyon.
Ito ay naaangkop din sa tinatawag na bakunang HPV o bakunang laban sa kanser sa cervix, na ako bilang isang
gynaecologist ay palagi nang binabalaan mula pa sa simula.
Kaya't dapat nating mariing tutulan ang anumang sapilitang pagbabakuna.
Ang sapilitang pagbabakuna ay labag din sa konstitusyon, kahit na nagpasiya ang Pederal na Hukuman ng Konstitusyon pabor sa
sapilitang pagbabakuna sa ilang institusyon, isang desisyong malamang na ginawa sa ilalim ng politikal na presyon.
Gayunpaman, maaari nating asahan na kailangang muling suriin ito sa lalong madaling panahon kasunod ng
makasaysayang desisyon ng Administratibong Hukuman ng Osnabrück noong ika-3 ng Setyembre ngayong taon.
Ang mas pinipili kong bagong gamot ay dapat magpatibay ng holistikong pamamaraan, na tinitingnan ang tao bilang hindi
mapaghihiwalay na pagkakaisa ng katawan, isip, at kaluluwa.
Ang pagbabalik sa mga tradisyonal na lunas at pamamaraan, halimbawa ang paggamit ng mga lokal na ligaw na halamang-gamot,
na karaniwan sa karamihan ng mga pamilya dekada na ang nakalipas, ay dapat ding makatulong sa
pagpapanatili ng kalusugan at pag-iwas sa sakit.
Sa aking pananaw, ang isang mahalagang tuntunin sa pagsasagawa ng medisina, lalo na sa paggamot at mga interbensyon – ang paggamit
ng mga kemikal na gamot at mga kirurhikong pamamaraan – ay dapat: "Kasing dami ng kinakailangan, kasing
kaunti hangga't maaari" at "Mas kaunti, mas mabuti."
At gayon din ang "primum non nocere", na nangangahulugang huwag gumawa ng anumang maaaring magdulot ng mas
malaking pinsala sa pasyente bukod pa sa umiiral na karamdaman.
Ang katutubong panggamot at naturopathy, halimbawa, ay lubos na naaangkop sa mga panuntunang ito.
Sa bawat bansa sa mundo, nagkaroon at, sa ilang kaso, nananatili pa rin ang tradisyon ng katutubong
panggagamot na ipinamana mula henerasyon hanggang henerasyon.
Kasama rito ang paggamit ng mga halamang panrehiyon sa anyo ng tsaa, katas, alkoholikong ekstrak o kahit halo ng pamahid, na
maaari mong ihanda sa bahay, pati na rin ang masahe, paliligo, enema, balot at pagbubuhos ng mainit o
malamig na tubig o iba pang pisikal na paraan tulad ng paglakad sa hamog o pag-oorso sa araw.
Sinasaklaw nito ang karamihan sa mga karaniwang reklamo at karamdaman nang hindi kinakailangang kumonsulta sa doktor.
Kasabay nito, pinatitibay ang awtonomiya at personal na pananagutan sa mga usaping pangkalusugan at
hinihikayat ang mga tao na mamuhay nang natural.
Ang makatuwirang tradisyonal na gamot na napatunayan sa loob ng maraming siglo ay unti-unting napalitan nang lumitaw ang
malalaking kumpanya ng parmasyutiko at ang mga produktong inilabas nila sa merkado, gaya ng mga antibiotiko, pampababa ng
lagnat, at mga pampawala ng sakit. Sinasadyang nakalimutan o pinagtawanan pa ito bilang walang muwang, kaya halos walang
nakapansin kung gaano kalaking kayamanang ninakaw sa kanila.
Bilang bahagi ng pagtatatag ng bagong holistikong medisinang ito, dapat nating gawin ang lahat ng makakaya upang
maalala ang mga tradisyonal na pamamaraang ito at maibalik ang mga ito sa paggamit sa ating mga pamilya.
Dito rin, makatuwiran na turuan ang mga tao ng mga pangunahing kaalaman at kinakailangang kaalaman para dito
sa mga kurso o sa pamamagitan ng angkop na mga libro.
Ang siyentipikong medisina – na tinatawag ding karaniwang medisina – ay mayroon ding mahalagang lugar, siyempre,
kapag ito ay ginamit alinsunod sa mga nabanggit na pamantayan.
Siyempre, maaari rin tayong magpasalamat sa mga biyaya ng makabagong medisina kapag, sa mga sitwasyong talagang
kinakailangan, mayroon tayong tinatawag na karaniwang medikal na paghahanda gaya ng corticosteroids, antihistamines, at
mga solusyong pang-infusion, halimbawa sa kaso ng anapylaktikong shock sa isang taong allergic sa mga putakti.
At siyempre, kailangan din natin ng makatuwiran at nakabatay sa pangangailangan na sistema ng parmasya.
Ang mga kumpanyang parmasyutiko na gumagawa ng mahahalagang gamot sa makatarungang presyo o ng mga likas na lunas ay tiyak na may
mahalagang papel na sumusuporta, ngunit hindi dapat payagang mangibabaw sa praktis
medikal, gaya ng kasalukuyang malawakang nangyayari.
At siyempre, kailangan din nito ang mga sensitibo at bihasang siruhano na kayang isagawa ang mga kinakailangang pamamaraan sa
pag-opera sa paraang nagpapanatili ng mga tisyu kung kinakailangan ito pagkatapos ng aksidente o dahil sa malubhang karamdaman.
Isa sa mga pangunahing tungkulin namin bilang mga doktor, gayundin ng mga alternatibong manggagamot, sa bagong
medisinang ito ay ang gabayan ang mga tao patungo sa isang malusog na pamumuhay sa usapin ng pag-iwas sa sakit.
Bilang isang gynaecologist, mahalaga sa akin, halimbawa, ang pagbibigay ng payo at pagsasanay sa natural
na kontrasepsyon at pagpaplano ng pamilya nang hindi gumagamit ng sintetikong mga hormone.
Kailangan din nating isaalang-alang kung paano natin mapalaya ang siyentipikong pananaliksik at pagtuturo mula sa
korapsyon ng malalaking kumpanyang parmasyutiko at, siyempre, ng mga marionetista sa likod ng eksena.
Paano natin maibabalik ang mga independiyenteng institusyong pang-edukasyon at mga unibersidad, pati na rin ang mas patas na
pag-access sa mga upuan sa paaralan ng medisina, upang muling magkaroon tayo ng mas
tunay na dedikado at may empatiyang mga doktor.
Gayundin, kung paano mas mahusay na maayos at mapamahalaan ang mga ospital para sa kapakinabangan ng mga pasyente
at ng mga tagapagbigay ng serbisyo na nagtatrabaho doon.
O kung paano magtatag ng makatwiran at abot-kayang sistema ng segurong pangkalusugan.
Gayunpaman, dahil sa kakulangan ng oras, hindi ko na ito lalong ipapaliwanag dito.
Isa sa pinakamahalagang kinakailangan para sa bagong gamot na ito ay dapat itong holistiko at makatao.
Ang holistik ay nangangahulugang tinitingnan ang mga tao bilang isang hindi mapaghihiwalay
na pagkakaisa ng katawan, isip, at kaluluwa.
Dapat isaalang-alang ang lahat ng tatlo sa pagpapanatili ng kalusugan at pati na rin sa mga pagsisikap
na maibalik ang kalusugan sa pamamagitan ng gamot.
Dito, ang katawan ay kumakatawan sa pisikal na lakas, habang ang isip ay kumakatawan sa ating intelektwal na
kapangyarihan, na bumubuo sa ating malay na pagkatao at nagpapakilala sa atin mula sa mga hayop at halaman.
Sa kasalukuyang wika, madalas itinuturing ang kaluluwa bilang pinagmumulan ng mga emosyon, at ang salitang Griyego para sa
kaluluwa, psyche, ay madalas ding ginagamit sa kontekstong ito.
Sa huli, ang kaluluwa ang nagbibigay-kahulugan sa ating personalidad.
Para sa akin, ito ang walang kamatayang bahagi na ipinagkaloob ng Diyos at hindi pisikal na naninirahan sa ating
katawan, humuhubog dito, at nagpapatuloy nang mabuhay pagkatapos ng kamatayan ng pisikal na katawan.
Tulad ng alam natin, ipinapakita rin ng mga pisikal na sintomas kung kumusta ang kaluluwa.
Maraming halimbawa nito ang alam ng medisinang psychosomatic.
Sa aking pananaw, ang pagpapanatili ng kalusugan ng ating kaluluwa ay nangangailangan din ng
pakikipag-ugnayan sa Diyos, na maaaring maitatag at mapalakas sa pamamagitan ng panalangin at pananampalataya.
Kaya't ang isang mabuting doktor o therapist ay dapat palaging maging tagapayo sa espirituwal na naghihikayat sa mga pasyente na
muling makipag-ugnayan sa Diyos, ang kanilang Maylalang, upang matulungan silang maibalik ang kanilang
katawan, isipan, at kaluluwa sa banal na kaayusan.
Mahalagang tungkulin ng mga dedikado at may empatiyang doktor, mga alternatibong manggagamot, at iba pang tagapagbigay ng
serbisyong medikal na dalhin ang bagong gamot na ito sa mga tao at ibalik ang ating sistema ng
pangangalagang pangkalusugan sa orihinal nitong layunin.
Isang pinagsamang pagsisikap ng mga masigasig na tagapagbigay ng serbisyong medikal at mga
tagapaghilom para sa kapakinabangan ng mga tao.
Sa paggawa nito, nagbibigay din tayo ng mahalagang ambag sa huling kalayaan ng sangkatauhan
mula sa mga kuko ng mga eliteng may kapangyarihan.
Maraming salamat sa inyong pansin!