"ליבע צוקוקער פֿון אונדזער MWGFD פּרעסע־סימפּאָזיום אויפֿן טעמע: 'מעדיצין נאָך קאָראָנאַ, איבערבליק און וויזיע'.
ליבע פֿרײַנד און שטיצער, אין מײַן אַרטיקל, וואָס איך האָב גערופֿן "דער אַזוי גערופֿענער קאָראָנאַווירוס־קריזיס ווי אַ
קאַטאַליזאַטאָר פֿאַר אַ נײַער מעדיצין", וויל איך באַהאַנדלען די פֿראַגע, ווי אַזאַ מעדיצין קען אויסזען נאָך דעם קאָראָנאַווירוס.
אַ פֿאָרעם פֿון מעדיצין וואָס שטעלט מענטשן צוריק אין צענטער, און אַ געזונטהייט־סיסטעם וואָס וועט, האָפֿנטלעך,
באַלד זײַן פֿרײַ פֿון די אָפּהענגיקייטן און באַגרענעצונגען פֿון אַן אויסבײַטערײַשער סיסטעם.
איך וואָלט אויך געוואָלט דיסקוטירן וואָס מיר דאַרפֿן טאָן בעת דער איבערגאַנג־צײַט, אין וועלכער מיר נאָך זײַנען אונטער דער
געזונטהייט־דיקטאַטור פֿון דער אוממענטשלעכער אַגענדע, און בפרט וואָס יעדער איינצעלנער קען
טאָן צו באַשיצן און אויפרעכטן זײַן געזונטהייט.
זינט 2020, אין מיטן פֿון דער אַזוי-גערופֿענער קאָראָנאַווירוס-פּאַנדעמיע און די יאָרן וואָס זענען געקומען,
זענען אַלץ מער מענטשן געוואָרן באַוווּסטזיניק, בעיקר דורך זייערע אייגענע ווייטיקדיקע איבערלעבונגען, ווי דראַמאַטיש, למעשה
פֿאַרלאָזן, ווי פאַרקרימט דער מצב פון אונדזער געזונט־סיסטעם און מעדיצין איז געוואָרן, קען דער אַזוי־גערופענער
קאָראָנאַווירוס־קריזיס אויך געזען ווערן ווי אַ געלעגנהייט, אַ ווענדפּונקט, בײַ וועלכן מיר קענען ווייטיקדיק דערקענען, אַז
מעדיצין איז אין די לעצטע צענדליקער יאָרן אינגאַנצן אַרויס פון די רילאַסן און מוז דרינגענדיק צוריקקערן צו איר אמתן ווערט און איר
ראָלע ווי אַ האָליסטישע היילונג־קונסט וואָס פאָקוסירט זיך אויף דער ווערט, לעבן און געזונט פֿון מענטשלעכע באַשעפֿענישן
ווי אַן אומאָפּטיילבאַרע איינהייט פֿון גוף, גייסט און נשמה.
פֿון מײַן זײַט קען מען דערפֿאַר דעם קאָראָנאַווירוס־קריזיס אויך זען ווי אַ אויג־עפֿענער, אַ אויפֿרופֿ און
אַזוי אויך ווי די מיילעפֿרוי פֿאַר אַ נײַער מעדיצין.
איידער איך געב עטלעכע קאָנקרעטע פֿאָרשלאָגן וועגן ווי אַזאַ נײַע מעדיצין קען אויסזען, געדאַנקען און פֿאָרשלאָגן וואָס איך האָף
וועלן ווײַטער אַנטוויקלט און אויסגעאַרבעט ווערן דורך פילע אַנדערע איבערגעגעבענע מענטשן, וויל איך אונדז אַלע
קורץ אָבער קלאָר דערמאָנען דעם איצטיקן קאַטאַסטראָפֿאַלן מצבֿ פֿון אונדזער געזונט־סיסטעם.
אפילו בשעת מײַנע שטודיעס, אָבער זיכער זינט איך האָב אין 1989 אָנגעהויבן אַרבעטן ווי דאָקטער, האָב איך
באַמערקט אַז דער השפּעה פֿון דער פֿאַרמאַסיוטישער אינדוסטריע אויף מעדיצין וואַקסט יאָר פֿאַר יאָר.
אַלץ טײַערערע מעדיקאַמענטן מיט אַ מאָל זייער צווייפֿלהאַפֿטיקע ריזיקע-נוצן באַציִונגען זענען אַרויסגעלאָזט געוואָרן אויפֿן מאַרק
און אַגרעסיוו רעקלאַמירט געוואָרן דורך פֿאַרמאַצעווטישע פֿירמעס, ווי למשל סטאַטינען צו נידערן דעם כאָלעסטעראָל אָדער
פּראָטאָן-פּאָמפּע אינהיביטאָרן צו בלאָקירן מאָגן-זויער, ווי אויך אַלץ מער וואַקסינאַציעס, ווי די אַזוי-גערופֿענע וואַקסינאַציע
קעגן האַלדז-קרעפּס אָדער HPV-וואַקסינאַציע, וואָס ווערט איצט רעקאָמענדירט דורך STIKO, דער שטענדיקער קאָמיטעט פֿאַר
וואַקסינאַציע, ניט נאָר פֿאַר מיידלעך נאָר אויך פֿאַר ייִנגלעך פֿון נײַן יאָר אָלט, אָן קלאָרע
וויסנשאַפֿטלעכע שטודיע־רעזולטאַטן וואָס וואָלטן באַוויזן די אמתע ניצלעכקייט פֿון דער דאָזיקער מאָסנאַם.
טראָץ די זייער באַגרענעצטע וויסנשאַפֿטלעכע בײַווייַזן וואָס זענען בנימצא פֿאַר פילע פֿון די נײַע פּרעפּאַראַציעס,
זענען די געזעצלעכע געזונטהייט־פֿאַרזיכערונג־פֿאָנדן שטענדיק געווען גרייט צו צאָלן די קאָסטן.
אין דער זעלבער צײַט איז די דעקונג פֿאַר ביליקע פֿיטאָפֿאַרמאַצעווטישע פּרעפּאַראַטן, דאָס הייסט
קרײַטע־באַגרייטונגען וואָס ווערן גענוצט אין נאַטוראָפּאַטיע און וואָס האָבן כּמעט קיין זייַט־ווירקונגען, אין 2004 גאָר
אָפּגעשטעלט געוואָרן, און די צוריקצאָלונג פֿאַר מעדיצינישע באַדינונגען איז אויך שטענדיק רידוצירט געוואָרן.
דער טייל פֿון די געזונטהייט־פֿאָנדן וואָס דער פֿאַרמאַצעווטישער סעקטאָר באַקומט, וואַקסט יאָר פֿאַר יאָר.
דאָס מיינט אויך ווייניקער געלט פֿאַר די וואָס צושטעלן דינסטן אין דעם מעדיצינישן סעקטאָר.
די אײַנקונפֿט פֿון די בײַשטײַערונגען פֿון די פֿאַרזיכערטע פּערזאָנען דערגרייכט דעריבער נישט די
דאָקטוירים, די שפּיטאָל־פּערסאָנאַל, די פֿיזיאָטעראַפּיסטן אָדער די נערזינג־פּערסאָנאַל.
דאָס געלט ווערט נישט אינוועסטירט אין שפּיטאָל־אויסרוסטונג אָדער אין לויפנדיקע אויפֿהאַלטונג אָדער מאָדערניזאַציע,
נאָר פֿליסט גלײַך אין די קאַסעס פֿון די פֿאַרמאַצעווטישע פֿירמעס וואָס געהערן צו די מאַכט־עליטעס.
זיי האָבן זיך יאָרן לאַנג געפּאַקט די קעשענע, בשעת די וויכטיקסטע זאַך אין אונדזער געזונטהייט־סיסטעם, די
געזונטהייט און גוט־זײַן פֿון מענטשן, איז אויפֿן וועג פֿאַרפאַלן.
דער אַזוי־גערופֿענער קאָראָנאַווירוס־קריזיס האָט אונדז איצט גאַנץ קלאָר געמאַכט, ווי ווײַט־פֿאַרצײַטיק די דאָמינאַנץ פֿונעם
פֿאַרמאַצעווטיש־אינדוסטריעלן קאָמפּלעקס איז שוין געוואָרן.
אָן דעם קלענסטן געוויסן־בעס, האָבן גרויסע פֿאַרמאַצעווטישע קאָמפּאַניעס ווי פֿײַזער, מאָדערנאַ, בײַאָנטעך און אַסטראַזענעקאַ
אַרויסגעבראַכט אויפֿן מאַרק גאָר אומגענוג אויסגעפּרוּווטע, גענעטיש־באַזירטע, עקספּערימענטאַלע אַזוי־גערופֿענע
קאָראָנאַווירוס־וואַקצינען, זיי צוגעשטעלט צו איינצלנע לענדער דורך לוקראַטיווע ביליאָן־פּאָונד געשעפֿטן, און געלאָזט זיי
אַרײַנשפּריצן אין איבער 70% פֿון דער וועלט־באַפֿעלקערונג דורך דעם רובֿ דאָקטוירים אָן קיין פֿראַגע אָדער קריטיק.
וויסנשאַפֿט, וואָס אויך לאַנג איז געווען קאָרומפּירט , ווי מען פּראַקטיצירט זי אין אוניווערסיטעטן און פּובליצירט אין
ספּעציאַליסטישע זשורנאַלן, האָט אויך געשפּילט איר טייל אין דעם.
אפילו די שטאַרקע שטיצער פֿון וואַקסינאַציע קענען שוין נישט מער אָפּלייגן דעם אוממעסטלעכן אומפֿאַנג פֿון די
ערנסטע שאָדנס, וואָס דאָס האָט גורם געווען, אַרײַנגערעכנט די טויטן פֿון מיליאָנען מענטשן.
מעדיצינישע פאַכמענטשן און אַדוואָקאַטן וועלן ביידע האַנדלען מיט די קאָנסעקווענצן נאָך דעקאַדעס.
די אײַנבליקן וואָס מיר האָבן באַקומען פֿון אַ קוק הינטער די קוליסן זענען אַזוי שאָקירנדיק ווי זיי זענען אומגלויבלעך, נעמלעך
אַז סײַ די אַזוי-גערופֿענע קאָראָנאַווירוס-פּאַנדעמיע און סײַ די באַגלייטנדיקע וואַקסינאַציע-קאַמפּאַניע זענען צוגעגרייט און
דורכגעפֿירט געוואָרן אויף דעם פּערפֿידסטן אופֿן, ווי אַ טייל פֿון אַן אַגענדע דורך די וואָס ציִען די שטריקן הינטער די קוליסן.
מיט דער הילף פֿון דער WHO, UN און EU, וואָס האָבן אָרגאַניזירט די גאַנצע זאַך אין נאָמען פֿון די אויבן, און מיט דער קאָאָפּעראַציע
פֿון די רעגירונגען פֿון די מערסטע לענדער וועלטווייט, וואָס זענען אויך אינפֿילטרירט און
קאָרומפּירט געוואָרן דורך די מאַכט־מאַפֿיאַ.
עס איז אַ שרעקלעכער סקאַנדאַל, אַז טראָץ דעם ריזיקן פּאָטענציאַל פֿאַר שאָדן וואָס שטאַמט פֿון די דאָזיקע גענעטיש-באַזירטע
וואַקצינען, זאָל די אַזוי-גערופֿענע mRNA-טעכנאָלאָגיע איצט אויך גענוצט ווערן אין אַ סך אַנדערע אַזוי-גערופֿענע
שוץ-אימוניזאַציעס פֿאַר מענטשן און חיות, לויט דער פֿאָדערונג פֿון דער וועלט-געזונט-אָרגאַניזאַציע (WHO).
די אַגענדע פֿאַר דעם איז אין פולן גאַנג, און עס גייט שוין נישט נאָר וועגן פינאַנציעלן געווינס, נאָר וועגן בכיוון
צו שאָדן און צו שוואַכן, אפילו צו דעצימירן די מענטשהייט.
עס וואָלט געווען שיין אויב איך קען זאָגן אַז דאָס איז אַלעס נאָר אַ קאָנספּיראַציע־טעאָריע.
כדי זיך צוגרייטן, דאַרפֿן מיר נאַטירלעך אינפֿאָרמאַציע וועגן וואָס נאָך איז פּלאַנירט אלס טייל פֿון דער אַגענדע.
און לאָמיר אַ קוק טאָן אויף בערלין.
ווי עטלעכע פֿון אײַך האָבן מעגלעך באַמערקט, איז דער וועלט־געזונטהייט־סאַמיט פֿאַר דעם 15טן מאָל אַ פּאָר טעג
צוריק אין בערלין פֿאָרגעקומען, פֿון 13טן ביזן 15טן אָקטאָבער.
בײַ דעם – ווי עס שטייט אויף דער וועבזײַט פֿון דעם אָרגאַניזאַטאָר, און איך ציטיר – "איינציקער, אינטערנאַציאָנאַלער,
סטראַטעגישער פֿאָרום פֿאַר גלאָבאַלער געזונט", טרעפֿן זיך די גרעסטע פֿאַרמאַצעווטישע פֿירמעס מיט די שפּילערס, באַשלוס־טרעפֿערס
און מאַכט־ברעכערס אין דעם געביט פֿון גלאָבאַלער געזונט און אַרבעטן אויס פּלענער פֿאַר נײַע
וועלטווײַטע פּראָגראַמען פֿאַר אונדזער געזונט.
איך מיין אַז איך זאָל זאָגן, צו שאָדן פֿון אונדזער געזונט.
אויסער די גרויסע פֿאַרמאַצעווטישע קאָמפּאַניעס, דער וועלקאָם טראַסט פֿאַרמאַצעווטישער פֿונדאַמענט און די ראָקפֿעלער
פֿונדאַציע, ווערט די דאָזיקע צווייפֿלהאַפֿטיקע געשעעניש אויך פֿינאַנצירט דורך די געוויינטלעכע פֿאַרדעכטיקטע, ווי למשל די ביל
און מעלינדאַ גייטס פֿונדאַציע און CEPI, די קאָאַליציע פֿאַר עפּידעמיע־גרייטקייט אינאָוואַציעס, דאָס הייסט, די קאָאַליציע
פֿאַר אינאָוואַציעס אין עפּידעמיע־פֿאַרהיטונג, אַ גלאָבאַלער וואַקצין־אַליאַנץ אין אַן עפֿנטלעך־פּריוואַטער פּאַרטנערשאַפֿט
פֿאַר דער פֿאָרשונג און אַנטוויקלונג פֿון נײַע וואַקצינען, כּדי – ווי מע קען לייענען אויף וויקיפּעדיע, און איך ציטיר –
"אַ בעסערע און מער דירעקטע רעאַקציע צו סײַ־וועלכע דערנענטערנדיקע אויסברוכן פֿון נײַע ווירוס־אינפֿעקציעס".
צווישן די פילע רעדנער בײַ דער געשעעניש איז געווען דער דײַטשער קאַנצלער שולץ, וואָס, מיט גרויס אַפּלאָדיסמענטן, האָט ווידער
צוגעזאָגט אַ דרײַ־ציפֿריקן מיליאָן־יוראָ־פּעקל, נעמלעך פּונקט 360 מיליאָן יוראָ, פֿון די קאַסעס פֿון די
דײַטשע שטייערצאָלער צו דער וועלט־געזונטהייט־אָרגאַניזאַציע.
דאָס האָט נאָך מער פֿאַרשטאַרקט די פֿירנדיקע פּאָזיציע פֿון דײַטשלאַנד אין פֿינאַנצירן די
גרעסטע פֿאַרמאַצעווטישע לאָבי־אָרגאַניזאַציע.
צווישן די רעדנער זענען געווען געזונט־עקספּערטן און פֿילאַנטראָפּן ווי ביל גייטס און דער גענעראַל־דירעקטאָר פֿון דער
וועלט־געזונט־אָרגאַניזאַציע, טעדראָס, וועלכער איז מסתּמא נאָך אַלץ געווען באַגײַסטערט פֿון זײַן קופּ אין זשענעווע דעם 1טן יוני
הײַיאָר, דאָס הייסט דער ענדערונג אין די אינטערנאַציאָנאַלע געזונטהייט־רעגולאַציעס וואָס איז דורכגעפֿירט געוואָרן אויף אַ
גאָר אומדעמאָקראַטישן אופֿן אין אַ קלאָק־און־דאַגער אָפּעראַציע, וואָס איצט גיט אים די געלעגנהייט שנעל צו דערקלערן
פּאַנדעמיעס אויף חשד און גלייך באַפֿעלן די פּאַסיקע וואַקסינען.
און די נײַע געזונטהייט־רעגולאַציעס זאָלן ווערן בינדנדיק פֿאַר אַלע לענדער, אויב נישט די רעגירונגען פֿון די
מיטגליד־שטאַטן דערקלערן זיך קעגן ביז אַפּריל קומענדיקן יאָר.
ווײַל דאָס שטעלט אַ ריזיקע סכּנה פֿאַר אונדז אַלעמען אויב מיר קענען עס מער נישט פֿאַרהיטן, און מיר ווילן אויך אינפֿאָרמירן
וויפֿל פּאַרלאַמענטאַרן מעגלעך וועגן וויפֿל נאַציאָנאַלע סאָווערעניטעט איז אין סכּנה, וועלן מיר זיך ספּעציעל באַהאַנדלען
דעם ענין בײַ אונדזער קומענדיקן MWGFD פּרעס־סימפּאָזיום דעם 22סטן פֿעברואַר 2025 – איר קענט שוין אָנשרײַבן דעם טאָג.
אָבער לאָמיר צוריקקערן צו די טעמעס פֿון דער וועלט־געזונטהייט־סאַמיט.
צוזאַמען מיט די שטענדיק מער שטאַרק און אָפֿענע וואָרענונגען פֿון פילע אַנדערע קאַמיטעטן וועגן נײַע געפֿערלעכע קראַנקייטן און
פּאַטאָגענען, ווי פֿויגל־גריז און דער מאַרבורג־ווירוס, זענען בײַ דער געשעעניש אין בערלין אויך די פאלגנדיקע פּונקטן
דיסקוטירט געוואָרן, וואָס זאָלן אונדז אויפמערקזאַם מאַכן.
איך ציטיר: "פּאַנדעמישע סכנה צוליב קלימאַט־ענדערונג אָדער געזונטהייט אין מלחמה און קאָנפליקט".
דאָס גיט אונדז אַ געדאַנק וווּהין די אַגענדע גייט.
אולי דער איינציקער טרייסט איז דער מוטאָ פֿון דער געשעעניש פֿון דעם יאָר, וואָס איז: "בויען צוטרוי פֿאַר אַ געזונטערע וועלט".
דאָס ווייזט אַז די מיזאַנטראָפּישע קלייקע איז איצט, מסתּמא, באַזאָרגט אַז מער און מער
מענטשן דערקענען זייערע פּערפֿידעזשע מאַכינאַציעס.
און די פּראָטאַגאָניסטן פֿון דער וועלט־עקאָנאָמישער פֿאָרום (WEF) אַרום קלאַוס שוואַב זעען זיך אויס צו פילן ענלעך, ווײַל
זיי האָבן אויסגעקליבן "איבערבויען צוטרוי" אלס זייער מוטטאָ.
עס וואָלט געווען גאַנץ נאַיוו צו שליסן פֿון דעם אויף אַ באַלדיקן האַרץ־ענדערונג אָדער
אַפֿילו אַ קורס־ענדערונג פֿון דער מאַכט־מאַפֿיע.
אַז לאַנג ווי די דאָזיקע אומגעלומפּערטע, אויסערגעוויינטלעך געפֿערלעכע סיטואַציע האַלט אָן, אָדער ווערט אפֿשר אַפֿילו ערגער,
און מיר בלײַבן אונטער דעם שווערד פֿון דאַמאָקלעס פֿון דער דאָזיקער סאַטאַנישער קאָנספּיראַציע, די הויפּט־אויפֿגאַבע פֿון
אונדז דאָקטוירים, אָבער אויך פֿון אַלטערנאַטיווע פּראַקטיקער, למעשה פֿון אַלע וואָס אַרבעטן אין מעדיצין, וועט זײַן צו באַשיצן
די מענטשן וואָס פֿאַרלאָזן זיך אויף אונדז, ווי ווײַט מיר קענען, פֿון די אַטאַקעס פֿון דער דאָזיקער מיזאַנטראָפּישער קליקע.
אין דעם זין איז עס וויכטיק פֿאַר אונדז דאָקטוירים, וואָס זענען געבונדן דורך אונדזערע עטישע סטאַנדאַרטן, דעם היפּפּאָקראַטישן
שבֿועה און די דעקלאַראַציע פֿון זשענעװע פֿון דער וועלט־מעדיצינישער אַסאָציאַציע, צו האַלטן אין זינען דעם אָפּזאַץ וואָס
דאָרטן איז פֿאָרמולירט, וואָס לייענט זיך אַזוי, און איך ציטיר:
אפילו אונטער דער דראָונג וועל איך נישט נוצן מײַן מעדיצינישע וויסן צו פֿאַרברעכן מענטשנרעכטן און בירגערלעכע פֿרײַהייטן.
דאָס מיינט אַז מיר דאָקטוירים, וואָס פאָקוסירן אונדזערע אַקטן אויף דער געזונטהייט און גוטן צושטאַנד פֿון די מענטשן וואָס זוכן
אונדזער הילף, זאָלן זיך נישט לאָזן אָפּשרעקן דורך נקמה און פֿאַרפֿאָלגונג ווען עס קומט צו באַשיצן
די געזונטהייט און לעבן פֿון אונדזערע פּאַציענטן.
אויב מיר, די ווייניק געבליבענע מעדיצינישע פּראָפֿעסיאָנאַלן און וויסנשאַפֿטלער וואָס האָבן זיך אָפּגעזאָגט מיטצולויפֿן מיט דער
פֿאַרפֿירערישער אַגענדע, צוזאַמען מיטן איבעריקן מענטשהייט וואָס איז נאָך נישט אונטערגעבראַכט געוואָרן דורך פּראָפּאַגאַנדע,
וועלן נישט מצליח זײַן זייער שנעל צו האַנדלען קעגן דעם, שטייען מיר פֿאַר דער סכנה פֿון אַ אמתדיקן גיהנום.
אַזוי מיר דרינגענדיק דאַרפֿן דאָקטוירים און מעדיצינישע פאַכמענטשן.
און זאָל יעדער וואָס הערט מיך זיך געפֿילן געלאַדנט זיך צו אונדז אָנצושליסן.
מיר דאַרפֿן דאָקטוירים וואָס וועלן זיך נישט לאָזן קאָרומפּירן דורך די אינטערעסן פֿון די פֿאַרמאַצעווטישע קאַרטעלן, וואָס
וועלן האַנדלען מיט מוט און באַשלאָסנקייט ווען עס קומט צו באַשיצן די געזונט פֿון די פּאַציענטן וואָס האָבן אין זיי בטחון.
דאָקטוירים וואָס קלאָר אָפּװײַזן די אידעאָלאָגיעס און אַגענדעס פֿון די פּופּעט־מאַסטערס אין דער הינטערגרונט, פֿאַרקויפֿט אונטער
דער פֿאַרשטעלונג פֿון הומאַניטאַריזם: אַגענדע 2030, דער גרויסער ריסעט, דער פּאַנדעמיע־אַגרימענט און די ענדערונג
פֿון די אינטערנאַציאָנאַלע געזונטהייט־רעגולאַציעס, די WHO, ווי אויך דער אַזוי גערופענער UN Future Pact.
און, כמובן, דער דיגיטאַלער וואַקסינאַציע־צערטיפֿיקאַט און די עלעקטראָנישע פּאַציענט־רעקאָרדן, וואָס זענען אויך
אַנטוויקלט געוואָרן בלויז מיטן ציל פֿון גאַנצער איבערוואכונג.
און, כמובן, יעדער איינציקער בירגער זאָל שטאַרק נישט מסכים זײַן מיט זיי; איך קען נאָר ראַטן.
די אחריות פֿאַר אונדזער געזונט איז שטענדיק געווען, קודם־כּל, אין אונדזער אייגענע הענט.
דאָס איז אויך אַ קריטישער פּונקט אין דער נײַער מעדיצין, וואָס איך וועל דאָ קורץ אויסלייגן.
יעדער מוז נעמען אחריות פֿאַר זיך און, כמובן, פֿאַר זיינע מינאָר־קינדער, און פֿון אָנהייב אָן
באַשיצן זייער טײַער געזונט דורך אַ געזונטן לעבנסשטייגער.
דאָקטוירים, אַלטערנאַטיווע פּראַקטיקער און אַנדערע מעדיצינישע סערוויס־אַנבאָטער קענען דאָ שפּילן אַ וויכטיקע שטיצנדיקע ראָלע
ווי ראַטגעבער און באַגלייטער אין פֿאַרהיטונג, אין דערהאַלטונג פֿון געזונט און אין פֿאַרהיטונג אָדער אויסמיידונג פֿון קראַנקייט.
די פּערזענלעכע אחריות פֿאַר אונדזער געזונטהייט הייבט זיך אָן מיט אַ געזונטער דיעטע.
ווי היפּאָקראַטעס, דער גריכישער דאָקטער און לערער, האָט געזאָגט איבער 2,400 יאָר צוריק: "לאָז עסן זײַן דײַן מעדיצין."
אמתדיקע עסנוואַרג אין דעם אמתן זין פֿון דעם וואָרט באַשטייט פֿון אָרגאַניש געוואַקסענע גרינסן, פֿרוכטן, ניס און ניס, ווי אויך
קרויטער, געווירצן, קאַלט-געפּרעסטע אוילן, נאַטירלעכע ים-זאַלץ אָדער שטיין-זאַלץ אָן צוגאָבן, און
קוועל-וואַסער וואָס איז אַזוי אומפֿאַרפּעסטיקט ווי מעגלעך.
לויט מײַן מיינונג וואָלט די אידעאַלע סיטואַציע געווען, אַז יעדער מענטש זאָל האָבן זײַן אייגענעם שטיק ערד, אויף וועלכן ער קען
וואַקסן גרינסן, פֿרוכטן און קרויטער, בעסער פֿון אַלטע, זוימען־שטאַרק סאָרטן, און דערנאָך
פֿאַרגרעסערן זײַן עסן־פֿאַרזאָרגונג דורך אויסטוישן זוימען און גערעטענישן מיט שכנים און פֿרײַנד.
דאָס גיט אַ מיטל צו קעגנשטעלן די פֿאַרפֿירערישע מאַכינאַציעס פֿון גרויסע זוימען־פֿירמעס ווי מאָנסאַנטאָ און אירע גלײַכן, וואָס זוכן
צו באַהערשן די מאַרקן איבער דער גאַנצער וועלט מיט גענעטיש מאָדיפֿיצירטע געוויקסן,
פּראָדוצירט מיט די געפֿערלעכסטע פּעסטיצידן.
ווער עס וויל אַרײַננעמען פֿיש אָדער פֿלייש אין זײַן דיעטע, זאָל זיכער מאַכן אַז די חיה איז געהאַלטן
געוואָרן אויף אַ ספּעציע־פּאַסיקן אופֿן אָדער שטאַמט פֿון יאַגד אָדער ווילדער פאַנג.
און וועגן דעם וויל איך אײַך אויך דערמאָנען ווי וויכטיק עס איז צו דערמוטיקן די בויערן צוריקצוקערן צו אָרגאַנישער לאַנדווירטשאַפֿט
מיט נאַטירלעכע קולטיוואַציע־מעטאָדן, ווי עס איז געווען געוויינטלעך דרײַ דורות צוריק, אָן אינדוסטריעל־געשאַפֿענע כעמישע
דונערמיטלען אָדער פּעסטיצידן, אָן גענעטיש מאָדיפיצירטע, קראַנקייט־פֿאַרורזאַכנדיקע
זוימען, וואָס אויך פֿאָדערן הויך ליצענץ־געלט.
דאָס וועט אויך דערמעגלעכן די פֿאַרמער זיך צו באַפֿרײַען פֿון דער שטרענגער קלאַמערשאַפֿט פֿון אַגראָכעמישע
און לאַנדווירטשאַפֿטלעכע טעכנאָלאָגיע־קאָרפּאָראַציעס.
איך גלייב אַז מיר זאָלן זיך פיל מער אָפּגעבן ווען מיר קלײַבן אונדזער עסן.
מיר קענען געוויינטלעך גלייך אַרויסוואַרפֿן 80% פֿון די פּראָדוקטן אין אַ סופּערמאַרק, וואָס איז
טאַקע די אַרבעט פֿון די אַזוי גערופענע קאָנסומער־שוץ.
די עסנוואַרג, אַזוי גערופֿן עסנוואַרג, פאַרדינען נישט צו ווערן גערופֿן עסנוואַרג.
און זיי טראָגן נישט בײַ צו אונדזער לאַנג־טערמין געזונטהייט.
גאַנץ דערקעגן איז אמת. אויף לאַנג צײַט פאַרשאַפֿן זיי לאַנג־האַלטנדיקן שאָדן צו אונדזער געזונט.
די ברייטע אויסוואַל פֿון אומגעזונטע עסנוואַרג איז אַ הויפּטער גורם צו דער שטענדיק וואַקסנדיקער אינצידענץ פֿון אַזוי גערופענע
לעבנס־שטייגער־קראַנקייטן, ווי צאָנפֿויל, איבערוואָג, צוקערקרענק טיפּ 2, הויכער בלוטדרוק, אָסטעאָאַרטריט מיט
געלענק־אַבענױט, אַלצהיימער און אַנדערע פאָרמען פֿון דעמענציע.
צו בלײַבן געזונט, איז וויכטיק צו נוצן עסנוואַרג וואָס זענען אַזוי נאַטירלעך ווי מעגלעך און צו צוגרייטן געשמאַק,
גרינג צו פאַרדייען מאָלצייטן אויף אַ אופֿן וואָס באַוואַהרט אַזוי פיל וויטאַמינען ווי מעגלעך.
דאָ איז אויך זיכער אַ סך וואָס פֿיל מענטשן קענען לערנען. אידעאַלערװײַז זאָל דאָס אָנהייבן מיט קינדער אין שולן.
און דאָ איז אויך אַ ברייטער קייט פֿון אויפֿגאַבעס פֿאַר מעדיצינישע סערוויס־פּראָוויידערס.
געזונט עסן זאָל אָנהייבן בעת דער שוואַנגערשאַפֿט און ברוסטגעבן און זיך פאָרזעצן אין דער תינוקייט און פריערדיקער קינדשאַפֿט.
צו בלײַבן געזונט, איז עס כמובן אויך נייטיק צו האָבן גענוג געניטונג און גשמיות־אַקטיוויטעט אָדער ספּאָרט, בעסער דרויסן און
מיט גענוג זונליכט; שפּאַצירן, וואַנדערונגען, אידעאַל אין אומגעשעדיקטע נאַטור־געביטן, אין אַרטן־רײַכע
וואַלדער, אין די בערג אָדער לענגס פֿליסן אָדער לייקס.
גיין אָן שיך ווערט אויך רעקאָמענדירט ווי אַ וועג זיך צו ערדערן, וואָס דערמעגלעכט דעם גוף
אײַנצוזאַפּן עלעקטראָנען פֿון דער ערד דורך די פֿיס־זאָלן.
די ערדיקונג קען מען אויך דערגרייכן דורך שווימען אָדער באָדן זיך אין נאַטירלעכע וואַסער־גופים, ווי ים, אָזערעס, טייכן אָדער פליסן.
דער רעזולטירנדיקער לאָד־באַלאַנס אין דעם גוף איז באַוויזן געוואָרן אַז ער פֿאַרבעסערט די וואונד־היילונג און רעגענעראַציע
און רעדוצירט די נעגאַטיווע ווירקונגען פֿון עלעקטראָסמאָג.
אויפֿהאַלטן גוטע געזעלשאַפֿטלעכע קאָנטאַקטן, למשל אין דער משפּחה, צווישן פֿרײַנד און באַקאַנטע, אָדער אפילו בײַ דער אַרבעט, איז
אויך וויכטיק פֿאַר אונדזער געזונט, ווי אויך, לעצטנס אָבער נישט ווייניקער וויכטיק, אַ גוטע באַציִונג מיט גאָט, אונדזער באַשעפֿער.
אויב מענטשן נעמען ווידער מער אחריות פֿאַר זיך אַליין דורך נאָכפאָלגן די פּשוטע מיטלען וואָס זענען אויבן
באַשריבן, וועלן זיי ניט מער דאַרפֿן צו לויפן צום דאָקטער אָדער נעמען מעדיקאַמענטן פֿאַר יעדן קלייניקייט.
דאָס קען קלינגען אַ ביסל מאָדנע פֿון אַ דאָקטער – נאָך אַלעמען, מען קען מיינען אַז דאָקטוירים פאַרדינען
זייער געלט מיט יעדן באַזוך פֿון זייערע פּאַציענטן.
אָבער עס גייט נישט וועגן שאַפֿן תלות און דערמיט באַדינגען די פּאַציענטן צו באַזוכן דעם דאָקטער רעגולער, נאָר וועגן העלפֿן יעדן
צו נעמען אַזוי פיל ווי מעגלעך אחריות פֿאַר זייער אייגענעם געזונט.
און פֿאַר דעם דאַרף מען נישט שטענדיק אַ דאָקטער.
עס איז אפילו סטאַטיסטיש באַוויזן געוואָרן אַז ווי העכער די צאָל דאָקטוירים אין אַ געגנט און ווי אָפֿט מענטשן
באַזוכן אַ דאָקטער, אַזוי נידעריקער זייער לעבן־ערוואַרטונג.
דאָס קען אויך זײַן צוליב דעם, אַז פּאַציענטן גייען געוויינטלעך היים מיט נאָך איין מעדיקאַמענט נאָך יעדן באַזוך בײַם דאָקטער.
און מיר ווייסן אַז פינף מאָל מער מענטשן שטאַרבן אין דײַטשלאַנד פֿון די זייַט־ווירקונגען
פֿון טאַבלעטן ווי אין וועג־טראַפיק־אַקסידענטן.
און דאָס אַרײַנרעכנט אפילו נישט די טויטן וואָס ווערן פֿאַראורזאַכט דורך די אינטעראַקשאַנז
צווישן די פֿאַרשיידענע איינצעלנע מעדיקאַמענטן.
אַזוי מוזן מיר דאָס ווידער לערנען און לערנען עס אין שולן: וואָס פֿאַר ווונדערלעכע געלעגנהייטן די נאַטור נאָך
אָפפערט אונדז, און וואָס פֿאַר ריזיקע זעלבסט־היילונג־ און רעגוליר־כּוחות ליגן אינעם מענטשלעכן גוף.
מיר מוזן דרינגענדיק איבערטראַכטן אונדזער צוגאַנג און אויפֿשטעלן אַ נײַע פֿאָרעם פֿון מעדיצין וואָס שטעלט מענטשן צוריק אין צענטער.
אונדזער וויכטיקסטע אויפֿגאַבע פֿאַר דעם נײַעם צוגאַנג צו מעדיצין וועט זײַן זיך באַפֿרײַען פֿון דער קאָנטראָל און אָפּהענגיקייט
פֿון פֿאַרמאַצעווטישע פֿירמעס און די אינסטיטוציעס וואָס קאָאָפּערירן מיט זיי, די וועלט־געזונטהייט־אָרגאַניזאַציע
(WHO) און נאַציאָנאַלע געזונטהייט־אויטאָריטעטן.
למשל, מיר מוזן באַשיצן אונדזערע קינדער פֿון וואַקסינאַציעס – אַזוי גערופענע פּראָטעקטיווע וואַקסינאַציעס – וואָס הייבן אָן אין
פרי ינקע. בײַ אַ נעענטערער דורכקוק פֿון די שטודיעס איז ניטאָ קיין וויסנשאַפֿטלעכע באַווייַזן פֿאַר די וואַקסינאַציעס, אָבער זיי
האָבן זיך באַווייזט צו שעדיקן די אַנטוויקלענדיקע אימיון־סיסטעם און דערמיט מאַכן מענטשן מער
אָנפֿאַליק צו קראַנקייטן אַנשטאָט זיי צו שטאַרקן.
איך האַלט וואַקסינאַציעס פֿאַר נײַגעבוירענע, אָדער אפילו די זעקספֿאַכיקע וואַקסינאַציע, פֿאַר זייער צווייפֿלדיק.
נײַגעבוירענע און ברוסטגעזויגענע קינדער האָבן נעסט־שוץ, וואָס מיינט אַז זיי ווערן באַשיצט דורך זייער מוטער, וואָס איבערגעבט
זיי וויכטיקע אַנטיבאָדיעס קעגן אַ ברייטער פאַרשיידנקייט פֿון פּאַטאָגענען דורך די פּלאַצענטע און שפּעטער דורך ברוסטמילך.
שפּעטער קומען זיי אין קאָנטאַקט מיט די מיקראָבן אין זייער סביבה און דערפֿאַרן נאַטירלעך אַ ברייטע פֿאַרשיידנקייט פֿון
אינפֿעקציעס, און דערמיט ווײַטער אַנטוויקלען און שטאַרקן זייער אייגענעם אויסגעצייכנט־געפֿורעמטן אימון־סיסטעם.
מיר זאָלן דאָ פיל מער פֿאַרטרויען די נאַטור און זי נישט שטערן מיט אומצאָליקע אויסערלעכע השפּעות.
אין די לעצטע יאָרן און דעקאַדעס זענען אַרײַנגעפֿירט געוואָרן אַ ריזיקע צאָל אַזוי גערופענע שוץ-אימוניזאַציעס פֿאַר קינדער און
יוגנטלעכע, און זיי זענען אַרײַנגענומען געוואָרן אין די רעקאָמענדאַציעס פֿון STIKO,
דער שטענדיקער קאָמיטעט פֿאַר וואַקסינאַציע.
עס זענען גענוג בײַװײַזן, אַרײַנגערעכנט שטודיע־רעזולטאַטן, וואָס ווײַזן אַז דאָס מאַכט קינדער נישט געזונטער; למעשה, עס מאַכט זיי
מער אָנפֿאַליק צו אַלע מינים אַלערגיעס, אויטאָימיון־קראַנקייטן ווי דיאַבעטעס אָדער האַשימאָטאָ־טיראָידיטיס,
ניראָלאָגישע דיסאָרדערס ווי אָטיזם אָדער ADHD, און כראָנישע רעספּיראַטאָרישע אינפֿעקציעס.
בײַ אַ נעענטערער איבערבליק ווערט קלאָר אַז די מעדיצינישע וויסנשאַפֿטלעכע בײַװײַזן
וועגן וואַקסינאַציעס זענען מער ווי קנאַפּ.
אַ סך פֿון די שטודיעס, וואָס דינען ווי יסוד פֿאַר וואַקסינאַציע־רעקאָמענדאַציעס, האָבן בלויז אַ ניגלידזשעבאַלע צאָל
באַטייליקטע, קיין פּאַסיקע קאָנטראָל־גרופּע, און זענען אָפֿט פֿאַרבונדן מיט ריזיקע אינטערעסן־קאָנפֿליקטן, ווײַל אין רובֿ
פֿאַלן די פֿאַרמאַצעווטישע פֿירמעס, די וואַקסין־פּראָדוצירער אַליין, דינען ווי די ספּאָנסאָרן פֿון די שטודיעס, אָדער
מיטאַרבעטער פֿון די פֿירמעס אָדער מחברים, באַצאָלט דורך די פֿאַרמאַצעווטישע פֿירמעס, האָבן בײַגעשטײַערט צו די פּובליקאַציעס.
דאָס געלט אויך פֿאַר די אַזוי גערופענע HPV-וואַקסינאַציע אָדער וואַקסינאַציע קעגן צערװיקאַל-קענסער, קעגן וועלכע איך,
ווי אַ גינעקאָלאָג, האָב זי פֿון אָנהייב אָן שטענדיק געווארנט.
מיר מוזן דעריבער שטאַרק זיך קעגן יעדער פֿאַרפֿליכטעטער וואַקסינאַציע אַנטקעגנשטעלן.
פֿאַרפֿליכטעטע וואַקסינאַציע וואָלט אויך געווען אומקאָנסטיטוציאָנעל, כאָטש דער פֿעדעראַלער קאָנסטיטוציאָנעלער
געריכט האָט באַשלאָסן צו שטיצן פֿאַרפֿליכטעטע וואַקסינאַציע אין געוויסע אינסטיטוציעס, אַ באַשלוס וואָס
מסתּמא איז געמאכט געוואָרן אונטער פּאָליטישן דרוק.
אָבער מיר קענען האָפֿן אַז דאָס וועט באַלד מוזן איבערגעקוקט ווערן נאָך דעם גרונטברעכנדיקן באַשלוס פֿון דער אַדמיניסטראַטיווער
געריכט אין אָסנאַבריק דעם 3טן סעפּטעמבער דעם יאָר.
מײַן באַליבטסטע נײַע מעדיצין זאָל נעמען אַ האָליסטישן צוגאַנג, באַטראַכטן דעם מענטש ווי אַ
אומאָפּטיילבאַרע איינהייט פֿון גוף, גײַסט און נשמה.
דער צוריקקער צו טראדיציאָנעלע רפֿואות און מעטאָדן, למשל דורך ניצן היגע ווילדע קרויטער, ווי עס איז געווען
געוויינטלעך אין רוב משפּחות דעקאַדעס צוריק, זאָל אויך דינען צו אויפרעכטן געזונט און פאַרמיידן קראַנקייט.
לויט מײַן מיינונג זאָל אַ וויכטיקער מאַקסימ פֿון מעדיצינישער פּראַקטיק, בפרט בנוגע באַהאַנדלונגען און אינטערווענציעס – דער
באַנוץ פֿון כעמישע מעדיקאַמענטן און כירורגישע פּראָצעדורן – זײַן: "ווי פיל ווי נייטיק, ווי
ווייניק ווי מעגלעך" און "ווייניקער איז מער".
און אַזוי אויך "פּרימום נאָן נאָסערע", וואָס מיינט: גאָרנישט טאָן דעם פּאַציענט וואָס קען גורם זײַן
נאָך גרעסערן שאָדן צוגאָב צו דער איצטיקער קראַנקייט.
פֿאָלקס־מעדיצין און נאַטוראָפּאַטיע, למשל, זענען גוט קאָמפּאַטיבל מיט די פֿירער־פּרינציפּן.
אין יעדן לאַנד אויף דער ערד איז געווען און אין עטלעכע פאַלן נאָך הײַנט אַ טראַדיציע פֿון
פֿאָלקס־מעדיצין, וואָס איז איבערגעגעבן געוואָרן פֿון דור צו דור.
דאָס אַרײַננעמט די נוצן פֿון געגנטלעכע געוויקסן אין דער פֿאָרעם פֿון טיי, זאַפֿט, אַלקאָהאָלישע עקסטראַקטן אָדער אפילו
שמיר־מישונגען, וואָס מען קען זיך אַליין צוגרייטן אין דער היים, אָבער אויך מאַסאַזשן, באַדן, קליסטערן, וויקעלעך
און גיסונגען מיט וואַרעם אָדער קאַלט וואַסער אָדער אַנדערע פיזישע מיטלען ווי טוי־טרעטן אָדער זון־באַדן.
דאָס דעקט די מערסטע טיפּישע קלאָגן און קראַנקייטן אָן דעם וואָס מען מוז נייטיק זײַן צו קאָנסולטירן אַ דאָקטער.
אין דער זעלבער צײַט ווערן אויטאָנאָמיע און פּערזענלעכע אחריות אין געזונט־ענינים געשטאַרקט, און
מענטשן ווערן דערמוטיקט צו לעבן אַ נאַטירלעכן לעבן.
די געזונט־פֿאַרשטענדיקע טראַדיציאָנעלע מעדיצין, וואָס איז איבער יאָרהונדערטער באַווייזט געוואָרן, איז מיט דער אָנקומען פֿון
גרויסע פֿאַרמאַסוטישע פֿירמעס און די פּרעפּאַראַציעס וואָס זיי האָבן אַרײַנגעבראַכט אין דעם מאַרק — אַזאַ ווי אַנטיביאָטיקן,
פֿיבער־נידריקער און ווייטיק־מיטלען — שטענדיק מער אָפּגעטוישט געוואָרן. זי איז באַוווּסט פֿאַרגעסן אָדער אפילו געשפּאָטלט
געוואָרן ווי נאַיוו, אַזוי אַז כּמעט קיינער האָט נישט באַמערקט, וואָס פֿאַר אַ גרויסן אוצר זיי זענען געראָבן געוואָרן.
אלס טייל פֿון דער אויפֿשטעלונג פֿון דער נײַער, האָליסטישער מעדיצין, זאָלן מיר זיכער טאָן אַלץ וואָס מיר
קענען, צו געדענקען די טראַדיציאָנעלע מעטאָדן און זיי צוריקברענגען אין באַניץ אין אונדזערע משפּחות.
אויך דאָ איז עס לאָגיש צו לערנען מענטשן די יסודות און די נויטיקע וויסן דערפֿאַר אין קורסן אָדער דורך פּאַסיקע ביכער.
וויסנשאַפֿטלעכע מעדיצין – אַזוי גערופֿן קאָנווענציאָנעלע מעדיצין – האָט אויך זיכער איר וויכטיקן אָרט,
ווען זי ווערט גענוצט לויט די אויבן דערמאָנטע קריטעריע.
פֿאַרשטייט זיך, מיר קענען אויך דאַנקבאַר זײַן פֿאַר די ברכות פֿון דער מאָדערנער מעדיצין, ווען אין סיטואַציעס וווּ עס איז טאַקע
נייטיק, האָבן מיר אַזוי גערופענע קאָנווענציאָנעלע מעדיצינישע פּרעפּאַראַטן, ווי למשל קאָרטיקאָסטעראָידן,
אַנטי־היסטאַמינען און אינפֿוזיע־לייזונגען, למשל אין פאַל פֿון אַנאַפֿילאַקטישן שאָק בײַ עמעצן וואָס איז אַלערגיש צו וואַספּס.
און, כמובן, דאַרפֿן מיר אויך אַ פֿאַרשטענדיקן, אויף די באַדערפֿענישן באַזירטן אַפּטייק־סיסטעם.
פֿאַרמאַצעווטישע פֿירמעס וואָס פּראָדוצירן וויכטיקע מעדיצינען צו אַ גלײַכן פּרײַז אָדער נאַטירלעכע רעמעדיעס האָבן זיכער אַ
וויכטיקע שטיצנדיקע ראָלע צו שפּילן, אָבער מען זאָל זיי נישט דערלויבן צו דאַמינירן די מעדיצינישע
פּראַקטיק, ווי עס איז הײַנט נאָך אויף אַ גרויסן מאָס.
און, פֿאַרשטייט זיך, דאַרף מען אויך געפֿיליקע, געניטע כירורגן, וואָס קענען דורכפֿירן די נויטיקע כירורגישע פּראָצעדורן
אויף אַן אופֿן וואָס היט אָפּ דאָס געוועב, אין פֿאַל זיי זאָלן ווערן נויטיק נאָך אַן אומגליק אָדער אַ שווערער קראַנקייט.
איינער פֿון די הויפּט־אויפֿגאַבעס פֿאַר אונדז דאָקטוירים, אָבער אויך פֿאַר אַלטערנאַטיווע פּראַקטיקער, אין דער נײַער
מעדיצין וועט זײַן צו פֿירן מענטשן צו אַ געזונטן לעבנס־שטייגער אין טערמינען פֿון פּרעווענטיאָן און קראַנקייט־פֿאַרהיטונג.
ווי אַ גינעקאָלאָג, איז פֿאַר מיר, למשל, באַראַטונג און טרענירונג וועגן נאַטירלעכער קאָנטראַצעפּציע און משפּחה־פּלאַנירונג
אָן דער נוצן פֿון סינטעטישע הורמאָנען אַ וויכטיקער ענין.
מיר וועלן אויך מוזן באַטראַכטן ווי מיר קענען באַפרײַען די וויסנשאַפֿטלעכע פאָרשונג און לערנונג פֿון
קאָרופּציע דורך גרויסע פֿאַרמאַצעווטישע פֿירמעס און, כמובן, דורך די פּופּעט־מאַסטערס הינטער די סצענעס.
ווי קענען מיר ווידער אויפֿשטעלן זעלבסטשטענדיקע בילדונגס־אינסטיטוציעס און אוניווערסיטעטן, ווי אויך אַ
גערעכטערן צוטריט צו מעדיצינישע שול־פּלאַץ, אַזוי אַז מיר ווידער האָבן מער אמתדיק געווידמעטע, מיטגעפֿילדיקע דאָקטוירים.
אויך, ווי אַזוי מען קען בעסער אָרגאַניזירן און פאַרוואַלטן שפּיטאָלן לטובֿת די
פּאַציענטן און די דינסט־געבער וואָס אַרבעטן דאָרט.
אָדער ווי אַזוי צו אויפֿשטעלן גלײַכע, באַצאָלבאַרע געזונטהייט־פֿאַרזיכערונג־סיסטעמען.
אָבער, צוליב צײַט־באַגרענעצונגען, וועל איך דאָ נישט אַרײַנגיין אין ווײַטערע פּרטים.
איינער פֿון די וויכטיקסטע פֿאָדערונגען פֿאַר דעם נײַעם מעדיצין איז, אַז ער מוז זײַן האָליסטיש און מענטשלעך.
האָליסטיש מיינט דערקענען מענטשן ווי אַ אומטיילבאַרע איינהייט פֿון גוף, גײַסט און נשמה.
אַלע דרײַ מוזן ווערן באַטראַכט בײַם אויפרעכטן דעם געזונט און אויך בײַ די פּרוּוון צו צוריקצוברענגען דעם געזונט דורך מעדיצין.
דאָ, דער גוף רעפּרעזענטירט פיזישע שטאַרקייט, בשעת דער גייסט רעפּרעזענטירט אונדזער אינטעלעקטואַלער מאַכט,
וואָס באַשטייט אונדזער באַוווסט אינדיווידואַליטעט און אונטערשיידט אונדז פֿון חיות און געוויקסן.
אין הײַנטיקער באַניץ ווערט די נשמה אָפֿט באַטראַכט ווי דער זיצפּלאַץ פֿון געפילן, און דאָס גריכישע וואָרט
פֿאַר נשמה, "פסיכע", ווערט אויך אָפֿט גענוצט פֿאַר דעם ציל.
לעסאָף באַשטימט די נשמה אונדזער פּערזענלעכקייט.
פֿאַר מיר איז דאָס דער אומשטערבלעכער, גאָט־געגעבענער, ניט־פֿיזישער טייל פֿון אונדז, וואָס וווינט אין אונדזער גוף,
פֿאָרמירט אים, און לעבט ווײַטער נאָך דעם טויט פֿונעם פֿיזישן גוף.
ווי מיר ווייסן, פֿיזישע סימפּטאָמען ווײַזן אויך ווי עס גייט מיט דער נשמה.
פּסיכאָסאָמאַטישע מעדיצין ווייסט פֿון אַ סך ביישפּילן דערפֿון.
לויט מײַן מיינונג, דאָס אויפֿהאַלטן די געזונטהייט פֿון אונדזער נשמה פֿאָדערט אויך קאָנטאַקט מיט גאָט, וואָס מען
קען אויפֿשטעלן און פֿאַרשטאַרקן דורך תּפֿילה און אמונה.
אַ גוטער דאָקטער אָדער טעראַפּיסט זאָל דעריבער שטענדיק זײַן אַ גײַסטיקער ראַטגעבער, וואָס דערמוטיקט די פּאַציענטן זיך ווידער
פֿאַרבינדן מיט גאָט, זייער שאַפֿער, כּדי צו העלפֿן זיי צוריקצושטעלן זייער גוף,
זייער גײַסט און זייער נשמה צום געטלעכן סדר.
עס וועט זײַן די וויכטיקע אויפֿגאַבע פֿון איבערגעגעבענע, מיטגעפֿילדיקע דאָקטוירים, אַלטערנאַטיווע פּראַקטיקער און אַנדערע
מעדיצינישע דינסט־צושטעלער, צו ברענגען די נײַע מעדיצין צו די מענטשן און צוריקצושטעלן אונדזער געזונטהייט־סיסטעם
צו דעם, וואָס זי איז אָריגינעל געמיינט געווען צו זײַן.
אַ געמיינזאַמער אָנשטרענג פֿון מאָטיווירטע מעדיצינישע דינסט־געבער און היילערס פֿאַר דעם גוטן פֿון מענטשן.
דערמיט טאָן מיר אויך אַ וויכטיקן בײַשטײַער צו דער לעצטיקער באַפֿרײַונג פֿון דער
מענטשהייט פֿון די קלאַמערן פֿון די מאַכט־עליטעס.
אַ גרויסן דאַנק פֿאַר אײַער אויפמערקזאַמקייט!