"Rekening vir Europa" – onder hierdie titel het die voormalige Switserse Nasionale Raadslid en Bernese Grootraadslid
Thomas Fuchs 'n satiriese artikel oor die finansiële situasie in Europa in die koerant DIE IDEE gepubliseer.
Tien mans – 'n Griek, 'n Italiaan, 'n Fransman, 'n Portugees, 'n Spanjaard, 'n Cypriot, 'n Fin, 'n Oostenrykse, 'n
Nederlander en 'n Duitser – kom gereeld vir aandete bymekaar.
So was dit weer verlede week.
Die rekening vir almal saam het presies €500 beloop, omdat hulle regtig daarvan gehou het om op 'n hoë vlak te eet.
Die gaste het hul rekening betaal – net soos ons ons belasting betaal – en dit het iets soos volg gelyk:
Vier gaste (die Griek, die Portugees, die Spanjaard en die Italiaan) het niks betaal nie.
Die Cypriot het €1 betaal. Die Fransman het €5 betaal. Die Oostenrijker het €50 betaal. Die Fin
het €80 betaal. Die Nederlander het €100 betaal.
Die tiende (die Duitser) het €264 betaal.
Dit het al vir 'n geruime tyd so aangegaan.
Hulle het herhaaldelik saam geëet.
Almal was tevrede totdat die verhuurder onrus in die reëlings veroorsaak het toe hy voorgestel
het om die prys van die ete met €50 te verlaag.
"Omdat julle almal so goeie gaste is!"
Hoe vriendelik van hom! Nou het die ete vir die tien van hulle net €450 gekos.
Die groep was vasbeslote om voort te gaan betaal soos hulle voorheen gedoen het.
Niks het vir die eerste vier verander nie; hulle het voortgegaan om gratis te eet.
Maar wat van die oorblywende ses?
Hoe kon hulle die €50-besparing verdeel sodat almal baat gevind het?
Die ses het gou besef dat €50 gedeel deur ses betalers €8,33 is.
Maar as hulle dit van die individuele porsies aftrek, sou die vyfde en sesde gaste eintlik geld kry vir uitgaan eet.
So het die verhuurder aan die gaste voorgestel dat almal proporsioneel minder as hul totale bydrae betaal.
So het hy gaan sit en begin dit vir sy gaste uitrek.
Die resultaat was soos volg: Die Cypriot, soos die eerste vier, het van daardie punt af niks meer betaal nie (100% besparing).
Die Fransman het €3 betaal in plaas van €5 (40% besparing).
Die Oostenrykse het €45 betaal in plaas van €50 (10% besparing).
Die Fin het €72 betaal in plaas van €80 (10% besparing).
Die Nederlander het €90 betaal in plaas van €100 (10% besparing).
Die Duitser het €239 betaal in plaas van €264 (11% besparing).
Elkeen van die ses het met hierdie oplossing beter daarvan af gekom as voorheen, en die eerste vier het steeds gratis geëet.
Maar toe hulle weer die berekeninge voor die kroeg doen, was dit nie so ideaal soos hulle gedink het nie.
"Ek het net £2 gekry van die £50!" sê die Fransman en wys na die Duitser, "maar hy kry £25!"
"Dis reg!" roep die Cypriot uit, "Ek het net 1 euro gespaar, en hy spaar meer as twintig keer soveel as ek."
"Hoe waar!" roep die Oostenrykse uit, "Hoekom kry hy £25 terug en ek kry net £5?"
Weer eens kry die ryk Duitsers alles!
"Wag 'n oomblik," roep die Griek, die Portugees, die Spanjaard en die Italiaan in unisono, "ons het glad niks ontvang nie."
Die stelsel benut die armste uit!
Uit die bloute het die nege van hulle die Duitse man aangeval en hom geslaan.
Die volgende aand het die Duitser nie vir aandete opgedaag nie.
Toe het die oorblywende nege gaan sit en sonder hom geëet.
Maar toe dit tyd was om die rekening te betaal, het hulle iets buitengewoons opgemerk:
Al saam het hulle nie genoeg geld gehad om selfs die helfte van die rekening te betaal nie!
En as hulle nie aan honger gesterf het nie, wonder hulle nog steeds daaroor vandag.
EUROPA is so eenvoudig!