«Рахунак за Еўропу» — пад такой назвай былы член Швейцарскага Нацыянальнага савета і член Вялікага савета
Бернскага кантона Томас Фукс апублікаваў сатырычны артыкул пра фінансавае становішча ў Еўропе ў газеце DIE IDEE.
Дзесяць мужчын – грэк, італік, француз, партугалец, іспанец, кіпрыёт, фінец, аўстрыец,
галандзец і немец – рэгулярна сустракаюцца на вячэры.
Такім чынам было зноў на мінулым тыдні.
Рахунак за ўсіх разам склаў роўна 500 еўра, бо яны сапраўды атрымалі асалоду ад вытанчанай вячэры.
Госці аплацілі свой рахунак – гэтак жа, як мы плацім падаткі – і ён выглядаў прыкладна так:
Чатыры госці (грэк, партугалец, іспанец і італьянец) нічога не заплацілі.
Кіпрыёт заплаціў 1 €. Француз заплаціў 5 €. Аўстрыец заплаціў 50 €. Фін заплаціў 80 €. Галандзец заплаціў 100 €.
Дзясяціна (нямецкі) заплаціў 264 еўра.
Так ужо даволі доўга працягвалася.
Яны неаднаразова сустракаліся за абедам.
Усе былі задаволеныя, пакуль гаспадар не ўнёс разлад у дамоўленасць, прапанаваўшы знізіць кошт абеду на 50 еўра.
"Таму што вы ўсе такія добрыя госці!"
Які ж ён добры! Цяпер абед для ўсіх дзесяці каштаваў усяго 450 еўра.
Група была поўная рашучасці працягваць плаціць, як яны рабілі гэта раней.
Для першых чатырох нічога не змянілася, яны працягвалі есці бясплатна.
А што наконт астатніх шасці?
Як яны маглі падзяліць эканомію ў 50 еўра так, каб кожны атрымаў выгаду?
Шэсць чалавек хутка зразумелі, што 50 еўра, падзеленыя на шэсць плацельшчыкаў, роўныя 8,33 еўра.
Але калі б яны аднялі гэта з асобных порцый, пяты і шосты госці насамрэч атрымалі б грошы за тое, што пайшлі паесці.
Такім чынам, гаспадар прапанаваў гасцям, каб кожны заплаціў прыкладна такі ж працэнт менш, які ён унёс у агульную суму.
Таму ён сеў і пачаў разлічваць гэта для сваіх гасцей.
Вынік быў наступным: Кіпрыёт, як і першыя чатыры, з таго часу больш нічога не плаціў (100% эканомія).
Француз заплаціў 3 еўра замест 5 (зэканомія 40%).
Аўстрыец заплаціў 45 еўра замест 50 (эканомія 10%).
Фін заплаціў 72 еўра замест 80 (эканомія 10%).
Галандзец заплаціў 90 еўра замест 100 (эканомія 10%).
Нямец заплаціў 239 еўра замест 264 (эканомія 11%).
Кожны з шасці ў выніку гэтага рашэння апынуўся ў лепшым становішчы, чым раней, і першыя чатыры ўсё яшчэ елі бясплатна.
Але калі яны зноў падлічылі перад пабам, усё аказалася не такім ідэальным, як яны думалі.
«Я атрымаў усяго 2 фунты з 50!» — сказаў француз, паказваючы на немца, — «а ён атрымлівае 25!»
«Правільна!» — усклікнуў кіпрыёт, — «Я зэканоміў усяго 1 еўра, а ён — больш чым у дваццаць разоў больш, чым я».
«Ах, як слушна!» — усклікнуў аўстрыец. — «Чаму ён атрымлівае назад 25 еўра, а я ўсяго 5?»
Зноў багатыя немцы ўсё атрымліваюць!
— Пачакайце хвілінку, — адначасова ўсклікнулі грэк, партугалец, іспанец і італьянец, — мы зусім нічога не атрымалі.
Сістэма эксплуатае самых бедных!
Знянацку яны ў дзевяцёх накінуліся на немца і пабілі яго.
На наступны вечар немец не з'явіўся на вячэру.
Таму астатнія дзевяць селі і елі без яго.
Але калі прыйшоў час аплаціць рахунак, яны заўважылі нешта незвычайнае:
Усе разам яны не мелі дастаткова грошай, каб заплаціць нават палову рахунку!
І калі яны не памерлі з голаду, то дагэтуль задаюцца пытаннем пра гэта.
ЕЎРОПА — гэта так проста!