«Եվրոպայի համար օրինագիծ» – այս վերնագրով նախկին Շվեյցարիայի Ազգային խորհրդի անդամ և Բեռնի մեծ խորհրդի անդամ
Թոմաս Ֆուքսը «DIE IDEE» թերթում հրապարակել է սատիրական հոդված Եվրոպայի ֆինանսական վիճակի մասին։
Տասը տղամարդ՝ հույն, իտալացի, ֆրանսիացի, պորտուգալացի, իսպանացի, կիպրացի, ֆին, ավստրիացի, հոլանդացի և
գերմանացի, պարբերաբար հանդիպում են ընթրիքի համար։
Այդպես կրկին էր անցած շաբաթ։
Բոլորի համար միասին հաշիվը կազմեց ճիշտ €500, քանի որ նրանք վայելում էին բարձրակարգ ճաշկերույթը։
Հյուրերը վճարեցին իրենց հաշիվը՝ ինչպես մենք վճարում ենք մեր հարկերը, և դա նման էր այսպիսին.
Չորս հյուրեր (հույնը, պորտուգալացին, իսպանացին և իտալացին) ոչինչ չվճարեցին։
Կիպրացին վճարեց €1. Ֆրանսիացին վճարեց €5. Ավստրիացին վճարեց €50. Ֆինն վճարեց €80. Նիդեռլանդացին վճարեց €100.
Տասներորդը (գերմանացին) վճարեց 264 եվրո։
Դա արդեն բավական երկար ժամանակ էր, որ այսպես էր ընթանում։
Նրանք բազմիցս հանդիպել են ճաշելու համար։
Բոլորը գոհ էին, մինչև տանտերը խախտեց համաձայնությունը, երբ առաջարկեց ճաշի գինը նվազեցնել 50 եվրոյով։
«Քանի որ դուք բոլորը այդքան լավ հյուրեր եք!»
Ի՜նչ բարի է նա։ Հիմա տասի համար ճաշը ընդամենը 450 եվրո արժեց։
Խումբը վճռական էր շարունակել վճարել, ինչպես նախկինում էին անում։
Առաջին չորսի համար ոչինչ չփոխվեց. նրանք շարունակում էին անվճար ուտել։
Իսկ մնացած վեցի մասին ի՞նչ կասեք։
Ինչպե՞ս կարող էին նրանք բաժանել 50 եվրոյի տնտեսումը, որպեսզի բոլորը օգտվեին։
Վեցը արագ հասկացան, որ 50 եվրոն բաժանած վեց վճարողների վրա հավասար է 8,33 եվրոյի։
Բայց եթե նրանք դա հանեին անհատական բաժիններից, հինգերորդ և վեցերորդ հյուրերը իրականում
կստանային գումար դուրս գալու և ուտելու համար։
Այսպիսով, տանտերը հյուրերին առաջարկեց, որ յուրաքանչյուրը վճարի իր ընդհանուր ներդրման համամասնորեն պակաս։
Այդպես նա նստեց և սկսեց հաշվել սա իր հյուրերի համար։
Արդյունքը հետևյալն էր՝ Կիպրացին, ինչպես առաջին չորսը, այդ պահից սկսած այլևս ոչինչ չվճարեց (100% խնայողություն)։
Ֆրանսիացին վճարեց 3 եվրո 5-ի փոխարեն (40% տնտեսում)։
Ավստրիացին վճարեց €45՝ €50-ի փոխարեն (10%-անոց տնտեսում).
Ֆիննը վճարեց 72 եվրո՝ 80-ի փոխարեն (10%-անոց տնտեսում)։
Հոլանդացին վճարեց 90 եվրո՝ 100-ի փոխարեն (10%-անոց տնտեսում)։
Գերմանացին վճարեց 239 € փոխարեն 264 €-ի (11%-անոց տնտեսում)։
Վեցից յուրաքանչյուրը այս լուծմամբ ավելի լավ վիճակում հայտնվեց, քան նախկինում, և առաջին չորսը դեռ անվճար կերան։
Բայց երբ նրանք կրկին հաշվարկեցին պաբի առջև, պարզվեց, որ դա այնքան էլ իդեալական չէր, որքան նրանք էին կարծում։
«Ես միայն £2 ստացա £50-ից!» ասաց ֆրանսիացին՝ մատնացույց անելով գերմանացուն, «բայց նա ստանում է £25!»
«Ճիշտ է!» — բացականչեց կիպրացին, — «Ես միայն մեկ եվրո եմ խնայել, իսկ նա ավելի քան քսան անգամ ավելի շատ է խնայել, քան ես»:
«Ինչքան ճիշտ է!» — բացականչեց ավստրիացին, — «ինչու՞ նա ստանում է 25 եվրո, իսկ ես միայն 5?»
Մեկ անգամ ևս հարուստ գերմանացիները ամեն ինչ ստանում են!
«Մի րոպե սպասեք», միաբերան գոչեցին հույնը, պորտուգալացին, իսպանացին և իտալացին, «մենք ընդհանրապես ոչինչ չենք ստացել»։
Համակարգը շահագործում է ամենաաղքատներին։
Անսպասելիորեն նրանցից իննը հարձակվեցին գերմանացի տղամարդու վրա և ծեծեցին նրան։
Հաջորդ երեկո գերմանացին ընթրիքի չեկավ։
Ուստի մնացած իննը նստեցին և առանց նրա ուտեցին։
Բայց երբ եկավ հաշիվը վճարելու պահը, նրանք նկատեցին ինչ-որ արտասովոր բան:
Ընդհանուր առմամբ նրանց մոտ անգամ կեսը վճարելու համար բավարար գումար չկար։
Եվ եթե նրանք մինչ օրս սովամահ չեն եղել, ապա մինչև այսօր էլ դրա մասին են մտածում։
ԵՎՐՈՊԱՆ այդքան պարզ է!