"Сметка за Европа" – под овој наслов поранешниот член на Швајцарскиот национален совет и бернски голем
советник Томас Фукс објави сатирична статија за финансиската состојба во Европа во весникот DIE IDEE.
Десет мажи – еден Грк, еден Италијан, еден Французин, еден Португалец, еден Шпанец, еден Кипранец, еден
Финец, еден Австриец, еден Холанѓанец и еден Германец – редовно се среќаваат на вечера.
Така беше повторно минатата недела.
Сметката за сите заедно изнесуваше точно 500 евра, бидејќи навистина уживаа во јадењето на високо ниво.
Гостите ја платиле сметката – исто како што ние ги плаќаме даноците – и изгледаше нешто вака:
Четири гости (Гркот, Португалецот, Шпанецот и Италијанецот) не платиле ништо.
Кипријанецот плати 1 €. Французинот плати 5 €. Австриецот плати 50 €. Финланѓанецот плати 80 €. Холанѓанецот плати 100 €.
Десетината (Германецот) плати 264 евра.
Веќе подолго време се одвиваше вака.
Тие повеќепати се среќаваа за да јадат.
Сите беа задоволни сè додека газдата не предизвика немири во договорот кога предложи
да ја намали цената на оброкот за 50 евра.
"Затоа што сите сте толку добри гости!"
Колку е тој љубезен! Сега оброкот за нив десет чинеше само 450 евра.
Групата беше решена да продолжи да плаќа како што претходно правеше.
Ништо не се смени за првите четири; тие продолжија да јадат бесплатно.
А што е со преостанатите шест?
Како би можеле да ја поделат заштедата од 50 евра така што сите ќе имаат корист?
Шестмината брзо сфатија дека 50 евра поделени на шест плаќачи изнесуваат по 8,33 евра.
Но ако го одземат тоа од индивидуалните порции, петтиот и шестиот гостин всушност ќе добијат пари за излегување на јадење.
Значи, газдата им предложи на гостите секој да плати пропорционално помалку од својот вкупен придонес.
Па тој седна и почна да го пресметува ова за своите гости.
Резултатот беше следниов: Киприот, како и првите четворица, од тој момент не плати ништо повеќе (100% заштеда).
Французинот плати 3 евра наместо 5 евра (40% заштеда).
Австриецот плати 45 евра наместо 50 евра (10% заштеда).
Финецот плати 72 евра наместо 80 евра (заштеда од 10%).
Холанѓанецот плати 90 евра наместо 100 евра (10% заштеда).
Германецот плати 239 евра наместо 264 евра (11% заштеда).
Секој од шесте доби подобра зделка со ова решение отколку порано, а првите четири сè уште јадеа бесплатно.
Но кога повторно ги пресметаа бројките пред пабот, не беше толку идеално како што мислеа.
"Јас добив само £2 од £50!" рече Французинот, покажувајќи кон Германецот, "а тој добива £25!"
"Точно е!" извика Киприот, "Јас заштедив само 1 евро, а тој штеди повеќе од дваесет пати повеќе од мене."
"Колку точно!" извика Австриецот, "зошто тој добива назад 25 евра, а јас само 5?"
Повторно, богатите Германци добиваат сè!
"Чекајте малку," извикаа Гркот, Португалецот, Шпанецот и Италијанецот во еден глас, "не сме добиле ништо воопшто."
Системот ги експлоатира најсиромашните!
Од никаде, тие деветмина го нападнаа Германскиот маж и го претепаа.
Следната вечер, Германецот не се појави на вечера.
Па преостанатите деветмина седнаа и јадеа без него.
Но кога дојде време да се плати сметката, тие забележаа нешто извонредно:
Сè заедно, тие немаа доволно пари да платат ниту половина од сметката!
И ако не умреле од глад, сè уште се прашуваат за тоа и денес.
ЕВРОПА е толку едноставна!