"Rekening voor Europa" - onder deze titel publiceerde Thomas Fuchs, voormalig Zwitsers parlementslid en Berns
Groothertogslid, een satirische tekst over de financiële situatie in Europa in de krant DIE IDEE.
Tien mannen - een Griek, een Italiaan, een Fransman, een Portugees, een Spanjaard, een Cyprioot, een Fin,
een Oostenrijker, een Nederlander en een Duitser - ontmoeten elkaar regelmatig voor het avondeten.
Dat was vorige week weer het geval.
De rekening voor hen allemaal samen was precies €500, want ze genoten allemaal van een diner op hoog niveau.
De gasten betaalden hun rekening - net zoals wij onze belasting betaalden - en die zag er ongeveer zo uit:
Vier gasten (de Griekse, de Portugese, de Spaanse en de Italiaanse) betaalden niets.
De Cyprioot betaalde €1. De Fransman betaalde €5. De Oostenrijker betaalde €50. De Fin
betaalde €80. De Nederlander betaalde €100.
De tiende (de Duitser) betaalde €264.
Dat was al een tijdje aan de gang.
Ze ontmoetten elkaar keer op keer voor het avondeten.
Iedereen was tevreden totdat de huisbaas de regeling verstoorde toen hij voorstelde om
de prijs van de maaltijd met €50 te verlagen.
"Omdat jullie allemaal zulke goede gasten zijn!"
Wat aardig van hem! Nu kost de maaltijd voor de tien slechts €450.
De groep was vastbesloten om op dezelfde manier te blijven betalen als voorheen.
Voor de eerste vier veranderde er niets, ze bleven gratis eten.
Maar hoe zit het met de andere zes?
Hoe konden ze de besparing van €50 verdelen zodat iedereen er iets aan overhield?
De zes realiseerden zich al snel dat €50 gedeeld door zes betalers gelijk is aan €8,33.
Maar als ze dat van de individuele porties zouden aftrekken, zouden de vijfde en zesde gast nog steeds geld
krijgen voor het feit dat ze überhaupt zijn gaan eten.
Dus de huisbaas stelde aan de gasten voor dat iedereen ongeveer hetzelfde percentage minder zou
betalen als wat ze in totaal hadden bijgedragen.
Dus ging hij zitten en begon het uit te werken voor zijn gasten.
Het resultaat was als volgt: De Cyprioot en de eerste vier betaalden vanaf nu niets meer (100 % besparing).
De Fransman betaalde €3 in plaats van €5 (40% besparing).
De Oostenrijker betaalde €45 in plaats van €50 (10% besparing).
De Fin betaalde €72 in plaats van €80 (10% besparing).
De Nederlander betaalde €90 in plaats van €100 (10% besparing).
De Duitser betaalde €239 in plaats van €264 (11% besparing).
Elk van de zes was goedkoper uit met deze oplossing dan voorheen en de eerste vier aten nog steeds gratis.
Maar toen ze het voor de economie uitrekenden, was het niet zo ideaal als ze dachten.
"Ik kreeg maar €2 van de €50!" zei de Fransman terwijl hij naar de Duitser wees, "maar hij krijgt €25!"
"Dat klopt!" riep de Cyprioot uit, "ik heb maar 1 euro gespaard en hij meer dan twintig keer zoveel als ik."
"Hoe waar!" riep de Oostenrijker uit, "waarom krijgt hij €25 terug en ik maar €5?
Nogmaals, de rijke Duitsers krijgen alles!"
"Wacht even," riepen de Griek, de Portugees, de Spanjaard en de Italiaan allemaal tegelijk, "we hebben niets gekregen.
Het systeem buit de armsten uit!"
Als uit het niets vielen ze met z'n negenen de Duitser aan en sloegen hem in elkaar.
De volgende avond kwam de Duitser niet opdagen voor het avondeten.
Dus gingen de andere negen bij elkaar zitten en aten zonder hem.
Maar toen het tijd was om de rekening te betalen , realiseerden ze zich iets buitengewoons:
Alles bij elkaar hadden ze niet genoeg geld om zelfs maar de helft van de rekening te betalen!
En als ze niet verhongerd zijn, vragen ze het zich vandaag nog steeds af.
EUROPA is zo eenvoudig!