Трансгуманизм: кӣ онро пеш мебарад?
"Auf 1" пешниҳодкунандаи барнома Стефан Магнет дар барномаи худ "Der wahre Geheimplan" (Нақшаи воқеии махфӣ) шарҳ медиҳад:
Дар чанд моҳи охир як чиз рӯз ба рӯз равшантар мешавад: идеологияи трансгуманизм барои нест кардани намуди инсон омодагӣ мебинад.
Изҳорот дар он ки инсон бояд мағлуб карда шавад, хеле камгӯӣ аст, зеро «мағлуб кардан» хеле пассивӣ ва бехун ба назар мерасад.
Гуфта мешавад, ки трансгуманизм як фитнаи ҷаҳонӣ аст, ки мехоҳад башариятро нобуд кунад, то
тасаввуроти анъанавии инсон буданро аз байн барад.
Барномаи зерин дараҷаи дурустии ин изҳоротро баррасӣ хоҳад кард.
Лаура Аболи: Ҳаракати трансгуманизм – инсон будан чӣ маъно дорад?
Сухангӯи маъруф Лаура Аболи, коршиноси соҳаи трансгуманизм, дар соли 2023 дар Конфронси «Роҳи беҳтар» дар Бат, Англия ҳузур дошт.
Изҳороти шумо оид ба трансгуманизм:
"Трансгуманизм танҳо марҳилаи гузариш ба постгуманизм аст."
Ҳадафи ниҳоӣ нобудсозии башарият аст, тавре ки мо онро мешиносем.
Ҳаракати трансгендерӣ ҳаракати мардумӣ нест, балки аз болои қудрат меояд.
Ин бадест, ки ба сӯи трансгуманизм ҳаракат мекунад.
Ин моро водор мекунад, ки асоситарин мафҳуми ҳувияти инсонӣ – ҷинси мо – ро зери шубҳа барем.
Воқеияти ғамангез дар ин ҷо он аст, ки ин барномаи пешрафта аллакай ба теъдоди афзояндаи кӯдакон ва
ҷавонон зарари ҷисмонӣ, равонӣ ва раҳнамунӣ расонидааст.
Ва вазъ танҳо бадтар мешавад. Ин бояд қатъ карда шавад!
Вақте ки одамон дигар намедонанд, ки кӣ ё чӣ ҳастанд, вақте ки аллакай худро ҳамчун гибриди мард ва зан мебинанд,
онҳоро ба осонӣ бовар кардан мумкин аст, ки онҳо низ метавонанд ба гибриди инсон ва мошин табдил ёбанд.
Сайборг, гибриди организми биологӣ ва мошин.
Ин истилоҳ одамонеро тавсиф мекунад, ки баданҳояшон, ба ҷуз мағзҳояшон, доимӣ бо ҷузъҳои механикӣ такмил дода шудаанд.
Ҳаракати трансгуманизм – ба сӯи ояндаи дистопиявӣ
Дар қисми дуюми суханронии худ хонум Аболи хеле возеҳ изҳор мекунад:
"Вақте ки мо ҳадафи ниҳоии трансгуманизмро дарк мекунем, баргашта нигаристан ва шинохтан ба шароитсозии равонӣ, манипулятсияи
биологӣ, индоктринацияи фарҳангӣ ва омодагии таълимӣ, ки даҳсолаҳо моро дучор кардаанд, хеле осонтар мешавад."
Инҳо ҳама омодагӣ барои қабули ояндаи пас аз инсонӣ мебошанд.
Барои он ки як намуди зирак мисли мо розӣ шавад, ки худро нобуд кунад, зарур аст миқдори
зиёди зӯроварӣ ва шиканҷаи ҷисмонӣ ва равонӣ.
Аксари он чи дар 60 соли охир рӯй додааст, агар на ҳамааш, бояд моро водор созад, ки чунин воқеияти дистопиро қабул кунем.
Мо дар матрицаи гиперназоратшаванда зиндагӣ мекунем.
Дарки мо аз воқеият бодиққат тарҳрезӣ, идора ва амалӣ карда мешавад, то моро ба самти дилхоҳи
онҳо, ба сӯи ҷаҳони пас аз инсонӣ раҳнамун созад.
Барои ноил шудан ба ин, аввал бояд башариятро бо ҳар воситаи зарурӣ номуътадил, ғайриинсонӣ ва рӯҳан шикаста гардонданд.
Лаура Аболи омилҳои зеринро ҳамчун омилҳои нооромсозӣ номбар мекунад:
- нобудсозии оилаи ядроӣ - ғояандозии кӯдакон аз ҷониби давлат
- Сурӯнканӣ - Инкикори Худо
- нест кардани рӯҳоният дар таълим ва фарҳанг
- ҳаёт дар мегашаҳрҳо, дур аз табиат
- ғизои заҳролуд, ҳаво ва об
- васоити ахбори иҷтимоӣ ҷои робитаҳо ва муоширати воқеии инсонҳоро мегиранд
- буҳрони молиявии сунъӣ ва андозбандӣ
- ҷангҳои беохир ва муҳоҷирати оммавӣ
- Стресс, ташвиш, депрессия, маводи мухаддир ва машрубот
- инчунин тарсонидани доимӣ ва нисбияти ахлоқӣ ҳамчун дини нав.
"Ва ман метавонистам бепоён дар бораи он сухан гӯям, ки чӣ гуна башарият таҳти таъсир қарор гирифта, маҷбур шудааст аз ҳама чизе,
ки ба мо қувват, амният, маъно ва ҳадаф мебахшад, дурӣ ҷӯяд."
Аҳолии заиф, беахлоқ, ҷудошуда, нодон ва носолим ҳадафи осон барои марҳилаи оянда аст,
яъне эҷоди як насли пурраи мавҷудоти андрогинӣ .
Мардонагӣ аз ҷиҳати равонӣ, фарҳангӣ ва биологӣ мавриди ҳамла қарор дорад.
Дар варзиш, фароғат ва сиёсат занонро мардоне иваз мекунанд, ки худро зан нишон медиҳанд.
Ва дар мактаб ба кӯдакон меомӯзонанд, ки ҷинс интихоб аст.
Лаура Аболи дар бораи ҳаракати трансгуманизм.
Барои анҷом додани ин барнома, шумо гузориши кӯтоҳеро дар бораи хатари воқеие, ки расонаҳои рақамӣ барои кӯдакон
эҷод мекунанд, мешунавед, ки як муаллим ахиран дар бораи рӯйдодҳо дар мактабаш ба Kla.TV фиристодааст:
"Ман фикр мекунам, ки хеле муҳим аст, дар бораи дараҷаи ҳозираи гумроҳӣ дар миёни кӯдакон гузориш диҳем – дар бораи
бадтарин чизе, ки ҳоло ба қариб ҳамаи кӯдакон рӯй медиҳад!"
Шогирдони зиёде ҳастанд, ки таҳти таъсири интернет дар бораи ҷинси худ боварӣ надоранд.
Қадами навбатӣ: шумо ғамгин ва норозӣ мешавед – ва худкушӣ мекунед ё кӯшиш мекунед, ки ин корро анҷом диҳед.
Ҳамааш аз ҷониби интернет оғоз ва роҳнамоӣ шудааст.
Ва пас ҳама писарон ҳастанд... ки соатҳоро дар бозӣҳои компютерии онлайн сарф мекунанд.
Онҳо воқеан вохӯрӣ мекунанд... аммо қариб ҳеҷ кори дигаре намекунанд.
Хастагӣ дар чеҳрааш нақш бастааст ва диққаташ ба дарс кам шуда истодааст.
Ин шаҳодат изҳороти Лаура Аболиро тасдиқ мекунад ва ҳамаи моро ба амал даъват мекунад.
Ин моро маҷбур мекунад, ки бедор шавем ва хатарҳое, ки кӯдакон ва ҷавонон бо онҳо рӯбарӯ ҳастанд, бубинем.
Волидон, ки бовар доранд, ки бояд ба фарзандонашон ҳама чизеро, ки «мода» ва «пешрафта» аст, фароҳам оранд, бояд
дарк кунанд, ки фарзандонашон ба ҳифзи онҳо ниёз доранд.