Esaten dudan guztia frogatu dezaket.
Paul Ehrlich Institutuko jatorrizko datu-basea, geroago itxi zena.
Zenbat aldiz gehiago heriotza? Ez %10 gehiago ohiko txertaketekin alderatuta, ez %20, baizik eta 50 aldiz gehiago.
Berehala gelditu beharko zuten, berehala.
Beraz, nire ondorioa da RKI, Paul Ehrlich Institutua, ez zela inolaz ere gai injekzio
hauen arriskua edo segurtasuna ebaluatzeko.
Hori lanari uko egitea zen, erabat; horri buruz hain zuzen eta argi esan behar duzu.
Eta hori denek bazekiten, arduradun guztiak.
Zer zekien norbaitek COVID-19 injekzioari buruz eta noiz? Eta norrek zer eta zergatik jakin beharko zuen?
Hau da hurrengo artikuluaren izenburua, Prof. Dr. Werner Bergholzek 2024ko urriaren 26an MWGFDren
"Medikuntza Koronaren ondoren – Berrikuspena eta Ikuspegia" prentsa-sinposioan aurkeztu zuena.
Dr. Bergholz Jacobs University Bremeneko elektrizitate ingeniaritzako irakasle ohi bat da eta ISCko bazkidea; Hau da
"International Standards Consulting GmbH und Co. KG", kalitatearen eta arriskuen ebaluazioaren arloko aditua,
industrian urte askotako esperientziaduna, eta Mediziner und Wissenschaftler für Gesundheit, Freiheit und
Demokratie e.V. (MWGFD) elkarteko zuzendaritza-batzordeko kidea.
Bai, eskerrik asko hemen hau aurkezteko aukera emateagatik!
Elektrizitate ingeniari gisa, ez da derrigorrezkoa halako zerbaitekin arduratuko zinela.
Baina beti esaten diet jendeari, txip epidemiekin eta txip gaixoekin ari naizela.
Eta gaiari estatistika-azterketekin heltzeko modua eta hemen benetan garrantzitsua dena kontuan hartzea – oso antzekoa da.
Metodo hauekin lan egiten dut. Ados. Orain esaldi bat irakurriko dut.
Esaldi bat irakurriko dut. Bai, ona. Beraz...
Hala ere, hasieran konstituzionala den xedapen batek etorkizunerako (oharra: etorkizunerako!) indargabetu daiteke,
legebiltzarraren jatorrizko hipotesiak ondorengo aurkikuntza edo garapen batzuek ahuldu
dituztelako eta, beraz, baliogabe bihurtu direlako.
Hau da Auzitegi Konstituzionalaren ebazpeneko aipu bat, instalazioetan oinarritutako jakinarazpen-betebeharra, hau da,
derrigorrezko txertaketa, konstituzionala ote den aztertzen zuena, eta ondorioztatu zuten baietz, hala dela, izan ere,
egoitza-zaintzako zentroetan lan egiten duten pertsonek, txertatuta badaude, askoz arrisku txikiagoa
suposatzen baitute osasun onean ez dauden pertsonentzat.
Eta hori, noski, ondorio juridiko izugarriak ditu.
Bi urte lehenago, Josef Fingerrek jada ohartu zen erabaki honetako hutsune hori dela.
Eta orain Osnabrückeko Administrazio Auzitegiak galdera hau – oraindik konstituzionala al da? – Auzitegi Konstituzionalera
bidali du, aurretiko ebazpen gisa ezagutzen den prozeduran, eta jakin-mina dugu ea orain hutsune hori aprobetxatuko duten.
Etorkizunerako! Hori esaldi oso garrantzitsua da.
Beste modu batera esanda, zeharka esan zuten: bai, sinpleki ez genekiela hoberik 2022ko apirilaren 27an argitaratu zenean.
Egun bat geroago, apirilaren 28an, RKIren asteko txostenak grafiko bat sartu zuen,
txertoaren eraginkortasuna zero zela erakusten zuena.
Hau da, 60 urtetik beherako pertsonentzat, hau da, horretaz eragindakoentzat. Zero.
Honek esan nahi du, hitz hauek serio hartuko balira, zehazki egun bat geroago konstituzioaren kontra bihurtuko litzatekeela.
Eta nire eginkizuna orain da hori ez zela hala erakustea.
Engainatuak izan dira, nahiz eta irekita utzi dudan ea konturatu ziren engainatuak izan zirela.
Baina batzuek ziur aski jakin zuten. Eta orain koronabirus konplexu oso hau aztertuko dut.
Beraz, konfinamendutik hasiko gara. Hura martxoan izan zen, martxoaren erdialdean inguru.
Eta apirilaren amaieran, ETH Zurichen argitalpen bat plazaratu zen, eta bertan ikerketa bat,
seroprevalentzia-azterketa bat , barne hartzen zuen: "Gauza hau ez da gripe ertain bat baino txarragoa."
Hurrengo puntua, RKI-k egindako arrisku-ebaluazioa – RKIren fitxategietan dagoena – ertainetik gorako mailara igo da.
Eta ez aurkikuntza batzuen oinarrietan, baizik eta aginduz. Hori guztiz onartezina da!
Eta deituriko intzidentzia-tasak igo egin ziren, baina ez kasu gehiago zeudelako eta lehertu egin zirelako – funtzio
eksponentziala leherketa baten antzekoa dela esaten baitzen – baizik eta proba gehiago egiten ari zirelako.
Eta konfinamendua ezarri zutenean, hain deitutako R balioa jada jaisten ari zen.
Beraz, objektiboki begiratuta, guztiz alferrikakoa zen.
Osasun idazkari ohi Spahn-ek honetaz jakin behar zuen, RKI fitxategiez jabetuta baitago eta argitalpen
garrantzitsuen guztiak etengabe jarraitzeko betebeharra duelako.
Ez dut espero mediku-literatura benetan ulertuko duenik, baina nahikoa langile du.
Eta hori ETH Zurichekoa zen, beraz apirilaren amaieran jakina zen.
Berarentzat ere argi egon behar zen gertakari-tasa , zeina nik orduan, Osoko Batzordean nengoenean, nahiz eta
soilik 2020ko urrian edo azaroan esan, ez den neurri arrazoiz definitua, manipulatu baitaitekeelako.
Zergatik? Adibidez, barruti batean 10.000 pertsona probatzen baditut, 500 emaitza positibo lortuko ditut.
Kausa gabe zenbaki bikoitza probatzen badut, zenbaki bikoitza lortzen dut.
Beraz, beti lotu behar duzu probatutako pertsonen kopuruarekin.
Haiek ez zuten egin. Nire tokiko agintaritzari dibertitzeko bakarrik galdetu nion.
Ez, ez dakite zenbat proba zeuden. Estimu lauso bat besterik ez, ez gehiago, ez gutxiago.
Hurrengo elementua maskarak izan ziren.
Christian Drostenek bazekien haiek baliogabeak zirela eta ez zutela inolako eraginik izango.
Zergatik? Otsailan esan zuen maskarak ez zirela hain eraginkorrak uste zuela.
Irailean ere, Osasun Batzordearen entzunaldian berriro ere gauza bera esan zuen.
Eta hala ere, ekainean – uste dut, edo behintzat garai hartan – maskaren derrigorrezko erabilera
orokorra ezarri zuten, hobe zen iritzia baztertuta.
Eta ni neu horretan aditua naiz. Zer pasa daiteke maskaren bidez?
Nire mikroelektronikako lanari esker, gela garbietan , hori zuzenean neurtu daiteke. Tontakeria da.
Eta nik gorputz osoa estaltzen duen kondoi bat dela uste dudana, behin garbiketa-gela batean jantzi nuena – noski, begiak bakarrik
agerian utzita – garbiketa-gela honetako ehuna askoz hobea da umoretsu horiek diren FFP2 maskaren bat baino – hamar mikrometroko
edo gehiagoko zuloak dituen itsatsitako gauza horiekin...
Nahiko argi dago, logela moskitoen aurka itxi nahi badut baina leihoak irekita utzi nahi baditut, ziur aski ez nuke
sare-metalik erabiliko. Baina horrela da, gutxi gorabehera.
Ba, ni ere adituen batzorde horretan nengoen.
Tamalez, ezin izan nuen hau nire maite ditudan lankideei helarazi, nahiz eta argi esan nien hau zentzugabea dela
eta, oinarrizko arrazoiengatik, maskarak ezin duela lagundu birusei eta airean dauden partikula txikiagoei aurre egiteko.
Azterketa azkarrak: betiko istorio bera!
Ni ere Osasun Batzordean nengoen: akats-tasa eta faltsu positiboen tasa – batez ere proba
erregularretan – izugarri altuak dira, intzidentzia baxuarekin!
Beraz, 2020ko udan, denok gogoratzen dugun bezala, maskara derrigorrezkoak barne,
neurri mota guztiak oraindik indarrean zeuden.
Gutxienez %90eko positibo faltsuak (probetan), agian gehiago ere. Eta zoroaldi hau – 45 ziklo!
Beraz, nonahi begiratu – dena izotz mehea da edo ez dago ebidentzia zientifikorik!
Orain, guztien okerrena denera iritsi gara: txertaketak.
Noiz jakin zen txertoek ez dutela transmisioaren aurka babesten?
2020ko abendua. Hori zen EMAko dokumentuetan zegoena.
Beraz, esango nuke gobernuan inplikatuta zeuden guztiek betebeharra zutela hau oso
arduraz aztertzeko eta ondorio egokiak ateratzeko.
Ez zuten egin. Horrela jarraitu zuen.
Txertaketak... Paul Ehrlich Institutuko prentsaurreko bat izan zen:
Keller-Stanislavski andreak jada urtarrilaren amaieran adierazi zuen orain arte hamar heriotza izan zirela.
Ai, orain beste heriotza berri bat dago. Hori Brandenburg-eko koronabirusaren ikerketa
batzordeari emandako lekukotzaren arabera da.
Baina hori baino askoz okerragoa da. 2021eko iraila: RKIren datuak – iturria.
Esaten dudan guztia frogatu dezaket.
Paul Ehrlich Institutuko jatorrizko datu-basea, gero itxi egin zena.
Zenbat aldiz gehiago heriotza? Ez %10 gehiago ohiko txertaketekin alderatuta, ez %20 – 50 aldiz gehiago!
Berehala gelditu beharko zuten, berehala!
Baina nolabaiteko moduan hori mahai azpian – edo alfonbra azpian – pasatu zuten, nahiago duzun bezala.
Alboko efektu larriak! Iturri gisa hainbat argitalpen, adituek berrikusitakoak , eraginduen %5 inguru!
Kalkulatu dezagun Alemanian zenbat dauden.
Milioi batetik bi eta hiru milioira bitarte ari gara hitz egiten, nola kalkulatzen den
arabera – dosi bakoitzeko ala pertsona bakoitzeko.
Orain aurrera goaz. Hori edozein modutan ikusten al duzu?
Ezintasuna: Alemaniarako ez dago datu fidagarririk eskuragarri. Hala ere, Ingalaterrarako datuak eskuragarri daude.
Txertaketaren edo txertaketaren hasieraren – txertaketa deitzen badiozu – denborizkuntzarekin perfektuki bat
eginda, onartutako desgaitasun-eskaeren kopurua igo egin zen.
Korrelazio perfektua . Eta, gainera, esanguratsua. Noski, Alemanian ere gauza bera da egia.
Hurrengo pista: Duela gutxi, Tatti izeneko emakume batek, BSW-tik edo Ezker Alderditik, gobernuari eskaera bat egin zion:
Ohiko txertaketekin alderatuta, zenbat txosten gehiago jaso dira albo-ondorioei buruz?
Faktore 20, 21 zehazki. Faktore 21.
2021eko irailan jada gauza bera argitaratu nuen, publikoan iragarriz.
Beraz, arduradunek hori guztia jakin behar zuten.
Eta nabarmendua, noski, orain esperientzia pertsonal bat da.
Ohorea izan nuen 2022ko ekain eta uztailean Leipzig-en, Auzitegi Administratibo Federalean, soldaduen
epaiketa deiturikoan aditu lekuko gisa agertzeko.
Beste gauza batzuen artean, txertoak onartzeaz arduratzen den pertsonari, alegia, kalitate-kontrolari,
galdera hau egin genion: "Mikroskopioaren azpian objektuak ikus ditzakezu – inoiz begiratu al diezu?"
Erantzuna hauxe izan zen: "Ez bada adituen berrikuspeneko argitalpen bat, ez zait interesatzen."
Eta nik esaten dut hori lan egiteari uko egitea dela.
Gizon honek halako informazioa jarraitzera behartuta egongo litzateke. Eta gainerako informazio guztia ere.
Ez zuten ikertu nondik zetorren zaborra – eta gero hori ere argitaratu zuten: zaborren bat zegoela, zabor
organikoa, nire lankideak oraintxe azaldu duen bezala. "Ez, horietako ezerk ez gaitu interesatzen."
Berari egoera horretan norbaitek beti zer egingo lukeenari buruzko galdera desberdinak egin nizkion.
Dena ukatu zuten. "Ez, hori egin beharrik ez dugu, hori egiteko baimenik ez dugu, eta horren erantzule ez gara."
Beraz, nire ondorioa da, eta gero publikoan esan nuen bezala, esperientzia honetatik ateratako nire ondorioa, zorionez garaiko
lekuko naizen aldetik, Paul Ehrlich Institutua ez zegoela batere gai injekzio hauen arriskua edo segurtasuna
ebaluatzeko, izan ere, haiek... lan egitea ukatu zuten.
Noski, hain zuzen ere, hain zorrotza izan behar duzu.
Eta hori denek bazekiten, arduradun guztiak. Eta lege-urraketak ere egon ziren.
Horren inguruan irakurri nahi baduzu, ez nire ondorioa, baizik eta Infekzioen Babeserako Legearen 5(9) atalari jarraiki
eratutako adituzko batzorde honen ondorioa, eta hark ondorioztatu zuenez – adibidez, Regensburg-eko Kingreen
irakaslea kide izan zen – Lege Oinarrizkoaren urraketa masiboak:
Ez da jorratzen, adibidez, faktua dela-eta federal honek duen larrialdi-balazta; adibidez, ezin ahoz esan daitekeen...
kantzelariaren mahai biribila... ez dela onargarria!
Eta gero – esateko moduan gauzarik txarrena – Spahn jaunak, eta gero Lauterbach jaunak, eta denek bazekiten hori, eta hori da
nire ondorioa ere: Oinarrizko Legea bertan behera utzi eta Parlamentua baztertu ahal zutela – hori guztiz onartezina da!
Beraz, laburbilduz: ardurazko karguetan zeuden guztiek, eta hori guztia frogatu daiteke,
hasieratik jakin zuten gauza guztia guztiz oker zegoela.
Eta hemen aipatuko dut Rainer Füllmichek beti deitu zuena: asmoz egindako, inmoraleko kaltea.
Hori da. Eta, noski, hau ere legez kudeatu behar da.
Eta nire ondoan dagoen maite dudan lankideak ziur aski horri buruz zer esanik izango du.
Ziur aski ez da entzuten den bezain erraza.
Baina froga ugari dago bertan arduradun zeuden pertsona maiteek denek miseragarri huts egin zutela.
Eta esaten dut haien aldetik asmoa frogatzea ere posible izango dela.
Eskerrik asko!