من می‌توانم همهٔ حرف‌هایم را ثابت کنم.
پایگاه دادهٔ اصلی مؤسسهٔ پل اِرلیش که بعدها تعطیل شد.
چند برابر مرگ و میر بیشتر؟ نه ده درصد بیشتر از واکسیناسیون‌های معمولی، نه بیست درصد، بلکه پنجاه برابر.
آنها باید فوراً، فوراً متوقف می‌شدند.
نتیجه‌گیری من این است که RKI، مؤسسه پاول اِرلیش، به هیچ وجه قادر به ارزیابی خطر یا ایمنی این تزریق‌ها نبود.
اون کاملاً امتناع از کار بود، باید این‌قدر رک بگید.
و همه می‌دانستند، همه کسانی که در موقعیت مسئولیت قرار داشتند.
چه کسی چه اطلاعاتی در مورد واکسن کووید-۱۹ و زمان آن داشت؟ و چه کسی باید چه چیزی را می‌دانست و چرا؟
این عنوان مقالهٔ زیر است که پروفسور دکتر ورنر برگهولز در سمپوزیوم مطبوعاتی MWGFD با موضوع «پزشکی پس از کرونا
– مرور و چشم‌انداز» در تاریخ ۲۶ اکتبر ۲۰۲۴ ارائه داد.
دکتر برگهولز استاد سابق مهندسی برق در دانشگاه جیکوبز برمن و شریک ISC است؛ که «International Standards Consulting GmbH und Co. KG»
است، متخصصی در زمینه ارزیابی کیفیت و ریسک با سال‌ها تجربه در صنعت و عضو هیئت مدیره Mediziner und Wissenschaftler für
Gesundheit, Freiheit und Demokratie e.V. (MWGFD) می‌باشد.
بله، از اینکه به من اجازه دادید اینجا این را ارائه کنم، بسیار سپاسگزارم!
به‌عنوان یک مهندس برق، لزوماً واضح نیست که شما با چیزی شبیه به این سروکار داشته باشید.
اما من همیشه به مردم می‌گویم که با اپیدمی تراشه‌ها و تراشه‌های بیمار سروکار داشته‌ام.
و نحوهٔ پرداختن شما به موضوع با تحلیل‌های آماری و در نظر گرفتن آنچه واقعاً مهم است، بسیار شبیه است.
من با این روش‌ها کار می‌کنم. درست است. حالا یک جمله می‌خوانم.
من یک جمله می‌خوانم. بله، خوب. خب...
با این حال، یک حکم که در ابتدا قانون اساسی است، ممکن است بعدها با اثر برای آینده (توجه: برای آینده!) غیرقانونی شود،
اگر فرضیات اولیهٔ مجلس قانون‌گذاری دیگر صادق نباشند، زیرا توسط یافته‌ها یا تحولات بعدی تضعیف شده‌اند.
این نقل‌قولی است از حکم دادگاه قانون اساسی دربارهٔ این که آیا الزام به گزارش‌دهی مبتنی بر امکانات، یعنی واکسیناسیون اجباری،
قانون اساسی است یا خیر، و آن‌ها به این نتیجه رسیدند که بله، چنین است، زیرا افرادی که در خانه‌های سالمندان کار می‌کنند، اگر
واکسینه‌شده باشند، خطر ابتلای بسیار کمتری را برای افرادی که دیگر در چنین وضعیت سلامتی خوبی نیستند، ایجاد می‌کنند.
و این، البته، پیامدهای حقوقی عظیمی دارد.
دو سال پیش، یوزف فینگر از قبل متوجه شده بود که این نقطه‌ضعف این تصمیم است.
و اکنون که دادگاه اداری اوسنابروک این پرسش را – آیا هنوز هم قانون اساسی است؟ – در قالب آنچه «رأی مقدماتی» نامیده می‌شود به
دیوان قانون اساسی ارجاع داده است، مشتاقیم ببینیم آیا آن‌ها اکنون از این شکاف قانونی سوءاستفاده خواهند کرد یا خیر.
برای آینده! این یک جمله بسیار مهم است.
به عبارت دیگر، آنها به‌طور غیرمستقیم گفتند: «بله، ما در زمان انتشار این مطلب، ۲۷ آوریل ۲۰۲۲، صرفاً بهتر نمی‌دانستیم.»
یک روز بعد، در ۲۸ آوریل، گزارش هفتگی RKI نموداری را منتشر کرد که نشان می‌داد اثربخشی واکسن صفر است.
یعنی برای افراد زیر ۶۰ سال، یعنی کسانی که تحت تأثیر آن قرار دارند. صفر.
این بدان معناست که اگر این عبارت جدی گرفته شود، دقیقاً یک روز بعد غیرقانونی می‌شد.
و وظیفه‌ی من اکنون این است که نشان دهم اینطور نبوده است.
آنها فریب خورده‌اند، اگرچه من این پرسش را باز می‌گذارم که آیا آنها متوجه شدند که فریب خورده‌اند یا خیر.
اما حتماً بعضی‌ها می‌دانستند. و حالا می‌خواهم تمام این مجموعهٔ ویروس کرونا را بررسی کنم.
خب، با قرنطینه شروع می‌کنیم. آن در ماه مارس بود، حوالی اواسط مارس.
و در پایان ماه آوریل، گزارشی از ETH زوریخ منتشر شد که شامل یک مطالعه، یک مطالعه شیوع‌سنجی سرولوژیک
بود: «این موضوع بدتر از یک آنفولانزای متوسط نیست.»
۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ مورد بعدی، ارزیابی ریسک یا سنجش توسط RKI – این در فایل‌های RKI آمده است – از متوسط به بالا ارتقا یافته است.
و نه بر اساس هیچ یافته‌ای، بلکه بر اساس دستور. این کاملاً غیرقابل قبول است!
و نرخ وقوع، همان‌طور که نامیده می‌شود، افزایش یافت، اما نه به این دلیل که موارد به‌طور قابل‌توجهی بیشتر شده و منفجر شده
باشند – همان‌طور که گفته شد، یک تابع نمایی مانند انفجار است – بلکه صرفاً به این دلیل که آزمایش‌های بیشتری انجام شد.
و زمانی که قرنطینه اعمال شد، مقدار به اصطلاح R در حال کاهش بود.
پس اگر به‌طور عینی نگاه کنید، کاملاً بی‌فایده بود.
۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ وزیر سابق بهداشت، اشپان، حتماً از این موضوع مطلع بوده است، زیرا او از پرونده‌های RKI آگاه
است و وظیفه دارد از تمامی انتشارات ممکن باخبر باشد.
نمی‌توانم انتظار داشته باشم که او واقعاً ادبیات پزشکی را بفهمد، اما او کارکنان کافی دارد.
و این از ETH زوریخ بود، بنابراین در پایان آوریل مشخص شد.
همچنین برای او روشن بوده است که نرخ وقوع ، که من آن زمان (در کمیته بهداشت) گفتم، هرچند فقط در نوامبر ۲۰۲۰ یا اکتبر ۲۰۲۰،
یک معیار معقول تعریف‌شده نیست، زیرا می‌توان آن را دستکاری کرد.
چرا؟ اگر من در یک ناحیه ۱۰٬۰۰۰ نفر را آزمایش کنم، برای مثال ۵۰۰ نتیجه مثبت خواهم گرفت.
اگر بدون دلیل عدد مضربی را امتحان کنم، عدد مضربی را به دست می‌آورم.
پس شما همیشه باید آن را به تعداد افراد آزمایش‌شده مرتبط کنید.
آنها این کار را نکردند. من فقط برای تفریح از مقامات محلی‌مان پرسیدم.
نه، آن‌ها هیچ ایده‌ای ندارند که چند آزمون وجود داشت. فقط یک برآورد تقریبی است، نه بیشتر و نه کمتر.
مورد بعدی ماسک‌ها بود.
کریستین دروستن می‌دانست که آن‌ها بی‌فایده بودند و هیچ تأثیری نخواهند داشت.
چرا؟ در فوریه او گفت که فکر نمی‌کرد ماسک‌ها چندان مؤثر باشند.
حتی در ماه سپتامبر، او بار دیگر همان حرف را در جلسهٔ کمیتهٔ بهداشت زد.
و با این حال، در ماه ژوئن – فکر می‌کنم، یا دست‌کم حوالی آن زمان – الزام عمومی استفاده از ماسک برخلاف قضاوت عاقلانه‌تر اعمال شد.
و خودم در این زمینه متخصص هستم. چه چیزی می‌تواند از ماسک‌ها عبور کند؟
به دلیل کارم در میکروالکترونیک در اتاق‌های تمیز ، امکان اندازه‌گیری مستقیم آن وجود دارد. این چرند است.
و آنچه من آن را کاندوم تمام‌بدن می‌دانم، که یک‌بار در اتاق تمیز پوشیدم – البته فقط چشم‌هایم بیرون بود – این پارچه اتاق
تمیز خیلی بهتر از یکی از آن ماسک‌های مضحک FFP2 است – آن چیز چسبانده‌شده با سوراخ‌هایی به قطر ده میکرومتر یا بیشتر...
کاملاً روشن است که اگر بخواهم یک اتاق خواب را در برابر پشه‌ها آب‌بندی کنم اما پنجره‌ها را باز بگذارم، قطعاً
از توری سیمی استفاده نمی‌کنم. اما تقریباً همین‌طور است.
خب، من هم در آن کمیسیون کارشناسان بودم.
متأسفانه نتوانستم این را به همکاران عزیزم منتقل کنم، هرچند صراحتاً به آن‌ها گفتم که این حرف‌ها بی‌معنی است و از اساس، ماسک نمی‌تواند
در برابر ویروس‌ها و حتی ذرات ریزتر معلق در هوا مؤثر باشد.
آزمایش‌های سریع: همان داستان قدیمی!
من هم اینجا در کمیته بهداشت بودم: نرخ خطا، نرخ نتایج مثبت کاذب – به‌ویژه در آزمایش‌های
معمولی – به‌شدت بالا است در حالی که شیوع آن کم است!
بنابراین در تابستان ۲۰۲۰، همان‌طور که همه به یاد داریم، انواع اقدامات، از جمله ماسک‌های اجباری، همچنان برقرار بودند.
حداقل ۹۰٪ نتایج مثبت کاذب (آزمایش‌ها)، شاید حتی بیشتر. و این دیوانگی – ۴۵ چرخه!
پس هر جا را که نگاه کنی – همه‌اش یخ نازک است یا هیچ مدرک علمی وجود ندارد!
۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ اکنون به بدترینِ همه‌چیز می‌رسیم، واکسیناسیون‌ها.
از چه زمانی مشخص شد که واکسن‌ها از انتقال محافظت نمی‌کنند؟
دسامبر ۲۰۲۰. این چیزی بود که در اسناد EMA نوشته شده بود.
پس من می‌گویم که همهٔ افراد در دولت که در این موضوع دست داشتند، وظیفه داشتند که با دقت به آن
رسیدگی کنند و نتیجه‌گیری‌های لازم را استخراج کنند.
آنها این کار را نکردند. به همین شکل ادامه یافت.
واکسیناسیون داشت... این کنفرانس خبری بود که توسط مؤسسه پاول اِرلیش برگزار شد:
خانم کلر-استانیسلاوسکی پیش‌تر در پایان ژانویه اعلام کرده بود که تاکنون ده مورد مرگ رخ داده است.
اوه، حالا یک مرگ جدید دیگر هم هست. این طبق شهادتی است که به کمیته تحقیق ویروس کرونا در براندنبورگ ارائه شده است.
اما اوضاع بسیار بدتر از این است. سپتامبر ۲۰۲۱: آمار از RKI – منبع.
من می‌توانم همهٔ حرف‌هایم را ثابت کنم.
پایگاه دادهٔ اصلی مؤسسهٔ پل اِرلیش که بعدها تعطیل شد.
چند برابر مرگ و میر بیشتر؟ نه ده درصد بیشتر از واکسیناسیون‌های معمولی، نه بیست درصد – بلکه پنجاه برابر!
آنها باید فوراً، فوراً متوقف می‌شدند!
اما به نحوی آن را زیر میز جارو کردند – یا زیر فرش – هر کدام را ترجیح می‌دهید.
عوارض جانبی جدی! منابع مختلف، داوری‌شده توسط همتا ، تقریباً پنج درصد از افراد مبتلا!
بیایید حساب کنیم که در آلمان چند نفر هستند.
ما در مورد یک تا دو تا سه میلیون صحبت می‌کنیم، بسته به اینکه چگونه آن را محاسبه کنید – آیا بر
اساس هر دُز محاسبه می‌کنید یا بر اساس هر نفر.
حالا داریم پیش می‌رویم. آیا به هر نحوی می‌توانی این را ببینی؟
توانایی: هیچ داده‌ی قابل‌اعتمادی برای آلمان در دسترس نیست. با این حال، داده‌ها برای انگلستان موجود است.
هم‌زمانی کامل با زمان واکسیناسیون یا آغاز واکسیناسیون – اگر آن را واکسیناسیون بنامید –
تعداد ادعاهای معلولیت تأییدشده افزایش یافت.
یک همبستگی کامل . و همبستگی‌ای که قابل توجه است. و البته همین موضوع در آلمان نیز صدق می‌کند.
سرنخ بعدی: اخیراً درخواستى از سوی زنی به نام تاتی از BSW یا از حزب چپ به دولت ارائه شده است:
در مقایسه با واکسیناسیون‌های معمولی، چند گزارش دیگر از عوارض جانبی وجود داشته است؟
عامل ۲۰، دقیق‌تر ۲۱. عامل ۲۱.
من قبلاً همین موضوع را در سپتامبر ۲۰۲۱ منتشر کرده و به طور علنی اعلام کرده بودم.
پس مسئولان باید همهٔ این‌ها را می‌دانسته‌اند.
و البته نقطهٔ اوج اکنون یک تجربهٔ شخصی است.
این افتخار را داشتم که در ماه‌های ژوئن و ژوئیه ۲۰۲۲، در محاکمه موسوم به «محاکمه سربازان» در لایپزیگ، در
دادگاه اداری فدرال به عنوان کارشناس خبره حضور یابم.
در میان سایر موارد، از فرد مسئول تأیید واکسیناسیون‌ها، یعنی کنترل کیفیت، پرسیدیم: «شما می‌توانید اشیاء را زیر
میکروسکوپ ببینید – آیا تا به حال به آن‌ها نگاه کرده‌اید؟»
پاسخ این بود: «اگر این یک نشریهٔ داوری‌شده توسط همتا نباشد، من علاقه‌ای ندارم.»
و من می‌گویم این امتناع از کار است.
این مرد موظف بود چنین اطلاعاتی را پیگیری کند. و همچنین سایر اطلاعات را.
آنها در بررسی اینکه زباله از کجا آمده بود کوتاهی کردند – که بعداً منتشر شد زباله‌ای، زبالهٔ ارگانیک، همان‌طور که همکارم همین‌الان
توضیح داد. «نه، ما به هیچ‌کدام از این‌ها علاقه‌ای نداریم.»
من از او سؤالات مختلفی دربارهٔ کاری که همیشه در چنین موقعیتی انجام می‌داد، پرسیده بودم.
آنها همه چیز را رد کردند. «نه، ما مجبور نیستیم این کار را انجام دهیم، اجازه نداریم این کار را انجام دهیم، ما مسئول آن نیستیم.»
نتیجه‌گیری من این است، و بعداً علنی هم گفتم، نتیجه‌گیری من از این تجربه، چون خوشبختانه شاهد معاصر هستم، این است که مؤسسه پاول
اِرلیش اصلاً، اصلاً در موقعیتی نبود که بتواند خطر یا ایمنی این تزریق‌ها را ارزیابی کند، چون آن‌ها… این امتناع از کار بود.
قطعاً، باید این‌قدر رک باشی.
و همه این را می‌دانستند، همه کسانی که مسئول بودند. و همچنین تخلفات قانونی هم وجود داشت.
اگر می‌خواهید دربارۀ آن بخوانید، نه نتیجه‌گیری من، بلکه نتیجه‌گیری این کمیسیون کارشناسان طبق بخش ۵(۹) قانون حفاظت
در برابر عفونت، که نتیجه گرفت – برای مثال پروفسور کینگ‌رین از رگنسبورگ در آن مشارکت داشت – نقض‌های گسترده قانون اساسی:
برای مثال، این واقعیت پوشش داده نشده است که این ترمز اضطراری فدرال؛ برای مثال، این
غیرقابل‌تصور... شورای صدراعظم... قابل قبول نیست!
و سپس – بدترین چیز، به اصطلاح – اینکه آقای اسپان، و بعداً آقای لاوترباخ، و همهٔ آن‌ها این را می‌دانستند، و این نیز
نتیجه‌گیری من است، که آن‌ها می‌توانستند قانون اساسی را معلق کنند و پارلمان را دور بزنند – این کاملاً غیرقابل‌قبول است!
پس اجازه دهید خلاصه کنم: همه کسانی که در موقعیت‌های مسئولیتی بودند، و این همه قابل اثبات است، از
همان ابتدا می‌دانستند که کل ماجرا کاملاً اشتباه بود.
و در اینجا به آنچه راینر فولمیخ همیشه آن را «آسیب عمدی و غیراخلاقی» می‌نامید، اشاره می‌کنم.
همین. و البته این موضوع هم باید به‌صورت قانونی رسیدگی شود.
و همکار عزیزم که کنارم نشسته، قطعاً در این باره حرفی برای گفتن خواهد داشت.
قطعاً به آن سادگی که به نظر می‌رسد نیست.
اما شواهد فراوانی وجود دارد که آن افراد محترم که در آنجا مسئول بودند، همگی به‌طرز فاجعه‌باری شکست خوردند.
و من می‌گویم که حتی می‌توان نیت آن‌ها را اثبات کرد.
متشکرم!