Ман метавонам ҳама чизеро, ки мегӯям, исбот кунам.
Пойгоҳи додаҳои аслии Институти Пол Эрлих, ки баъдтар баста шуд.
Чанд маротиба зиёдтар марг? На 10 фоиз зиёдтар марг нисбат ба эмгузаронии маъмулӣ, на 20 фоиз, балки 50 маротиба.
Онҳо бояд фавран, фавран бозиро қатъ мекарданд.
Пас хулосаи ман ин аст, ки RKI ва Институти Пол Эрлих ба ҳеҷ ваҷҳ қобили арзёбии хатар ё бехатарии ин тазриқот набуданд.
Ин комилан саркашии аз кор буд, бояд ҳамин қадар ростқавлона гӯӣ.
Ва ҳама медонистанд, ҳар касе, ки дар мавқеи масъулият қарор дошт.
Кӣ дар бораи тазриқаи COVID-19 ва кай чӣ медонист? Ва кӣ бояд чӣ ва чаро медонист?
Ин унвони мақолаи зерист, ки профессор доктор Вернер Бергхольц онро 26 октябри соли 2024 дар симпозиуми матбуотии
MWGFD «Тиб пас аз Корона – Шарҳ ва Дидгоҳ» муаррифӣ кард.
Доктор Бергхолц профессори собиқи муҳандисии барқ дар Донишгоҳи Ҷейкобс Бремен ва шарики ISC мебошад; ки «International Standards
Consulting GmbH und Co. KG» мебошад, коршинос дар соҳаи арзёбии сифат ва хатар бо солҳои зиёди таҷриба дар саноат ва
узви шӯрои Mediziner und Wissenschaftler für Gesundheit, Freiheit und Demokratie e.V. (MWGFD) мебошад.
Бале, бисёр ташаккур, ки ба ман иҷозат додед инро инҷо муаррифӣ кунам!
Ҳамчун муҳандиси барқ, ҳатман осонтарин кор нест, ки бо чунин чизе сарукор дошта бошед.
Аммо ман ҳамеша ба мардум мегӯям, ки ман бо эпидемияҳои чипҳо ва чипҳои бемор сарукор дорам.
Ва тарзе, ки шумо мавзӯъро бо таҳлилҳои оморӣ баррасӣ мекунед ва он чи воқеан муҳим аст, ба назар мегиред – ин хеле монанд аст.
Ман бо ин усулҳо кор мекунам. Дуруст. Ҳоло ман як ҷумларо мехонам.
Ман як ҷумларо мехонам. Ҳа, хуб. Пас...
Бо вуҷуди ин, муқаррароте, ки ибтидо конститутсионӣ аст, метавонад баъдтар бо таъсир барои оянда (таваҷҷӯҳ: барои оянда!)
ғайриконститутсионӣ гардад, агар тахминҳои аслии мақоми қонунгузор дигар дуруст набошанд, зеро онҳо аз ҷониби
натиҷагирӣҳо ё рушди баъдӣ зери шубҳа қарор гирифтаанд.
Ин иқтибос аз қарори Додгоҳи конститутсионӣ дар бораи он аст, ки оё талаботи гузоришдиҳӣ бо шарти истифода аз муассиса, яъне
эмгузаронии ҳатмӣ, конститутсионӣ аст ё не, ва онҳо ба хулоса омаданд, ки ҳа, он конститутсионӣ аст, зеро шахсоне, ки дар
хонаҳои пиронсолон кор мекунанд, агар эм гирифта бошанд, хатари сироятиро ба онҳое, ки дигар дар ҳолати
хуби саломатӣ нестанд, ба таври назаррас камтар мекунанд.
Ва ин, албатта, оқибатҳои бузурги ҳуқуқӣ дорад.
Ду сол пеш Йозеф Фингер аллакай дарк карда буд, ки ин нуқсони ин қарор аст.
Ва ҳоло, ки Додгоҳи маъмурии Оснабрюк ин саволро – оё он ҳанӯз конститутсионӣ аст? – дар доираи он чизе, ки ҳамчун қарори пешакӣ
маъруф аст, ба Додгоҳи Конститутсионӣ ирсол кардааст, мо шавқмандем, ки бубинем, оё онҳо
ҳоло аз ин сӯрохии қонунӣ истифода хоҳанд кард.
Барои оянда! Ин як ҷумлаи хеле муҳим аст.
Ба ибораи дигар, онҳо ба таври ғайримустақим гуфтанд: «Бале, мо дар замони нашри ин матн, 27
апрели 2022, оддӣ намедонистем, ки беҳтар аст.»
Як рӯз пас, 28 апрел, дар гузориши ҳафтаинаи RKI графике оварда шуд, ки самаранокии ваксинаро баробар ба сифр нишон медод.
Яъне барои шахсони то 60-сола, яъне онҳое, ки аз он осеб дидаанд. Сифр.
Ин маънои онро дорад, ки агар ин ибора ҷиддӣ гирифта мешуд, дақиқан як рӯз пас он ғайриконститутсионӣ мешуд.
Ва ҳоло вазифаи ман нишон додан аст, ки ин ҳолат набуд.
Онҳо фиреб хӯрдаанд, гарчанде ки ман саволи оё онҳо дарк кардаанд, ки фиреб хӯрдаанд, боз мегузорам.
Аммо баъзе одамон бояд медонистанд. Ва ҳоло ман тамоми ин маҷмааи коронавирусро аз сар мегузаронам.
Пас, мо аз карантин оғоз мекунем. Он моҳи март буд, тақрибан миёнаҳои март.
Ва дар охири апрел нашрияе аз ETH Цюрих (Институти федералии технологии Швейтсария дар Цюрих) нашр шуд, ки дар он як таҳқиқот,
як таҳқиқоти серопреваленсӣ (басомади антителаҳо дар серуми хун) дохил буд: «Ин чиз аз як ҳолати миёнаи грипп бадтар нест.»
Мавзӯи навбатӣ, арзёбии хатар ё баҳогузорӣ аз ҷониби RKI – ин дар файлҳои RKI аст – аз
сатҳи миёна ба сатҳи баланд бардошта шудааст.
Ва на бар асоси ягон натиҷагирӣ, балки бар асоси дастур. Ин комилан нопазир аст!
Ва суръатҳои ҳодисаҳо, ки чунин ном доранд, боло рафтанд, аммо на аз он сабаб, ки шумораи ҳолатҳо ба таври назаррас афзуда ва онҳо
таркиш карда бошанд – чунон ки гуфта мешуд, функсияи экспоненсиалӣ мисли таркиш аст – балки танҳо
аз он сабаб, ки санҷишҳои бештар гузаронида шуданд.
Ва вақте ки маҳдудият ҷорӣ карда шуд, арзиши номгузоришудаи R (шумораи такроршавӣ, ки нишон медиҳад як шахси
сироятшуда дар як воҳиди муайяни вақт ба ҳисоби миёна чанд нафарро сироят мекунад) аллакай коҳиш меёфт.
Пас, агар ба он объективӣ назар кунед, он комилан бефоида буд.
Собиқ вазири тандурустӣ Шпан бояд дар ин бора огоҳ мебуд, зеро ӯ ба ҳуҷҷатҳои RKI дастрасӣ дорад ва инчунин
вазифадор аст, ки аз ҳамаи нашрияҳои эҳтимолӣ бохабар бошад.
Ман наметавонам интизор шавам, ки ӯ воқеан адабиёти тиббиро фаҳмад, аммо ӯ кормандони кофӣ дорад.
Ва он аз ETH Цюрих буд, бинобар ин дар охири апрел маълум шуд.
Ҳамчунин барои ӯ равшан буд, ки суръати ҳодисаҳо , ки ман он замон, вақте дар Кумитаи тандурустӣ будам, ҳарчанд танҳо дар
октябри 2020 ё ноябри 2020, зикр карда будам, нишондиҳандаи муносибан муайяншуда нест, зеро онро метавон дасткорӣ кард.
Чаро? Агар ман дар як ноҳия 10 000 нафарро санҷида бошам, масалан, 500 натиҷаи мусбат мегирам.
Агар ман рақами дукаратаро бе сабаб санҷам, рақами дукаратаро мегирам.
Пас шумо ҳамеша бояд онро ба теъдоди одамоне, ки санҷида шудаанд, рабт диҳед.
Онҳо ин корро накарданд. Ман танҳо барои шавқ ба мақомоти маҳаллӣ муроҷиат кардам.
Не, онҳо ҳеҷ тасаввур надоранд, ки чанд санҷиш буд. Танҳо як тахмини умумӣ, на бештар ва на камтар.
Чизи навбатӣ ниқобҳо буд.
Кристиан Дростен медонист, ки онҳо бефоида буданд ва ҳеҷ таъсир намерасониданд.
Чаро? Дар феврали соли равон ӯ гуфт, ки ба назараш ниқобҳо чандон самаранок нестанд.
Ҳатто дар сентябр ӯ боз ҳаминро дар ҷаласаи Кумитаи тандурустӣ гуфт.
Вале бо вуҷуди ин, дар моҳи июн – ман бовар дорам, ё ҳадди ақал дар он замон – талаботи умумии
пӯшидани ниқоб бар хилофи ақли солим ҷорӣ карда шуд.
Ва ман дар ин соҳа худ мутахассис ҳастам. Чӣ метавонад аз ниқобҳо гузарад?
Бо сабаби кори ман дар микроэлектроника дар ҳуҷраҳои тоза , имконпазир аст, ки инро
мустақиман чен кардан мумкин аст. Ин беасос аст.
Ва он чизеро, ки ман онро презервативи пурраи бадан мешуморам, ки як бор дар ҳуҷраи тоза пӯшида будам – албатта, танҳо чашмонам
берун менигаристанд – ин матои ҳуҷраи тоза хеле беҳтар аз яке аз он ниқобҳои хандаовари FFP2 аст – он
маводи часпондашуда бо сӯрохиҳои даҳ микрометр ё бештар...
Бисёр равшан аст, ки агар ман хоҳам хобхонаро аз мошаҳо маҳкам кунам, вале ҳамзамон тирезаҳоро боз кунам, албатта аз
тӯри симӣ истифода намекунам. Аммо тақрибан ҳамин тавр аст.
Хуб, ман низ дар он комиссияи коршиносон будам.
Мутаассифона, ман натавонистам инро ба ҳамкорони азизам фаҳмонам, гарчанде ки ман ба онҳо возеҳ гуфтам, ки ин беасос
аст ва аз сабабҳои асосӣ ниқоб наметавонад бар зидди вирусҳо ва ҳатто зарраҳои хурди ҳавоӣ кӯмак кунад.
Тестҳои зуд: ҳамон ҳикояи кӯҳна!
Ман низ дар Кумитаи тандурустӣ будам: сатҳи хатогӣ ва сатҳи натиҷаҳои бардурӯғ мусбат – махсусан дар санҷишҳои
муқаррарӣ – ниҳоят баланд аст, гарчанде ҳодисаҳо камтаранд!
Пас дар тобистони соли 2020, чунон ки ҳамаамон дар ёд дорем, ҳама гуна чораҳо, аз ҷумла
пӯшидани ҳатмии ниқобҳо, ҳанӯз ҳам амал мекарданд.
Ҳадди ақал 90% натиҷаҳои мусбати бардурӯғ (санҷишҳо), шояд ҳатто бештар. Ва ин девонагӣ – 45 давра!
Пас ҳар ҷо ки нигоҳ кунед – ҳамааш яхкафа ё бе далели илмӣ аст!
Ҳоло мо ба бадтарин аз ҳама, эмгузаронӣ мерасем.
Кадоме вақт маълум шуд, ки эмгузаронӣ аз сироят пешгирӣ намекунад?
Декабри 2020. Дар ҳуҷҷатҳои EMA ҳамин навишта шуда буд.
Ман мегӯям, ки ҳар касе дар ҳукумат, ки дар ин масъала даст дошт, вазифадор буд, ки онро
бодиққат баррасӣ кунад ва хулосаҳои муносибро барорад.
Онҳо ин корро накарданд. Ҳамин тавр идома ёфт.
Ваксинация дошт... ин нишасти матбуотӣ буд, ки аз ҷониби Институти Пол Эрлих баргузор шуд:
Хонум Келлер-Станиславский аллакай дар охири январ гуфта буд, ки то он замон даҳ нафар фавтида буданд.
Оҳ, ҳоло боз як марги нав рух додааст. Ин бар асоси гувоҳие аст, ки ба Кумитаи
тафтишоти коронавирус дар Бранденбург дода шудааст.
Аммо вазъ аз ин ҳам бадтар аст. Сентябри 2021: рақамҳо аз RKI – манбаъ.
Ман метавонам ҳама чизеро, ки мегӯям, исбот кунам.
Пойгоҳи додаҳои аслии Институти Паул Эрлих, ки баъдтар баста шуд.
Чанд маротиба зиёдтар марг? На 10 фоиз зиёдтар марг нисбат ба эмгузаронии маъмулӣ, на 20 фоиз – балки 50 маротиба зиёдтар!
Онҳо бояд фавран, фавран бозиро қатъ мекарданд!
Аммо ба ҳар сурат он зери миз – ё зери қолин – пинҳон карда шуд, ҳар кадомеро ки шумо афзал медонед.
Таъсироти ҷиддии паҳлӯӣ! Нашрияҳои гуногун ҳамчун манбаъ, баррасишуда аз ҷониби ҳамкасбон ,
тақрибан панҷ фоизи онҳое, ки гирифтор шудаанд!
Биёед ҳисоб кунем, ки дар Олмон чандто ҳастанд.
Мо дар бораи 1 то 2 то 3 миллион сухан меронем, вобаста ба он ки шумо чӣ гуна ҳисоб мекунед – оё ба ҳисоби доза ё ба ҳисоби шахс.
Ҳоло мо ба пеш меравем. Оё шумо инро ба ягон шакл мебинед?
Маъюбӣ: Барои Олмон маълумоти боэътимод дастрас нест. Аммо барои Англия маълумот мавҷуд аст.
Бо вақти эмгузаронӣ ё оғози эмгузаронӣ – агар онро эмгузаронӣ номбар кунед – комилан аҷибона ҳамбастагӣ
дошт: шумораи даъвоҳои маъюбие, ки тасдиқ шудаанд, афзуд.
Мутобиқати комил . Ва ин мутобиқат хеле муҳим аст. Ва, албатта, дар Олмон низ ҳамин тавр аст.
Нишонаи навбатӣ: Дар наздикӣ аз ҷониби зане бо номи Татти аз BSW ё Ҳизби чап ба ҳукумат дархост ирсол шуд:
Дар муқоиса бо эмгузарониҳои маъмулӣ, чанд гузориши дигари таъсири паҳлӯӣ сабт шудааст?
Омилҳои 20 ва 21, дақиқтар гӯем. Омил 21.
Ман аллакай ҳамин чизро дар сентябри соли 2021 нашр карда, онро оммавӣ эълон карда будам.
Пас онҳое, ки масъуланд, бояд ҳамаи инро медонистанд.
Ва, албатта, нуқтаи асосӣ ҳоло таҷрибаи шахсӣ аст.
Ман шарафи он доштам, ки дар моҳи июн ва июли соли 2022 дар Лейпциг назди Додгоҳи Федералии Маъмурӣ ҳамчун шоҳиди коршинос
дар он чизе, ки «мурофиаи сарбозон» номида мешуд, ҳозир шавам.
Дар байни дигар чизҳо мо аз шахсе, ки масъули тасдиқи эмгузаронӣ, яъне, ба ибораи дигар, назорати сифат буд, чунин
савол пурсидем: «Шумо метавонед ашёҳоро дар зери микроскоп бинед – оё шумо ҳеҷ гоҳ онҳоро дидаед?»
Ҷавоб чунин буд: «Агар ин нашрияи баррасишудаи ҳамкасбона набошад, ман ба он таваҷҷӯҳ надорам.»
Ва ман мегӯям, ки ин саркашии кор кардан аст.
Ин мард маҷбур мешуд, ки чунин маълумотро пайгирӣ кунад. Ҳамчунин ҳамаи маълумоти дигарро.
Онҳо натавонистанд таҳқиқ кунанд, ки партовҳо аз куҷо омадаанд – ки баъдтар низ нашр шуд, ки он ҷо партовҳо, аз ҷумла
партовҳои органикӣ буданд, тавре ҳамкорам ҳоло тавсиф кард. «Не, мо ба ин ҳама чизҳо таваҷҷӯҳ надорем.»
Ман аз ӯ саволҳои гуногун пурсидам, ки дар чунин вазъият одатан чӣ кор мекунанд.
Онҳо ҳама чизро рад карданд. «Не, мо маҷбур нестем ин корро анҷом диҳем, ба мо иҷозат дода нашудааст
ин корро анҷом диҳем, мо барои ин масъул нестем.»
Пас хулосаи ман чунин аст: RKI, ва ман баъдтар инро ошкоро гуфтам, хулосаи ман аз ин таҷриба, зеро, Худо шукр, ман шоҳиди
ҳамзамон ҳастам, ин аст, ки Институти Пол Эрлих ҳеҷ гоҳ, ҳеҷ гоҳ дар мавқеи арзёбии хатар ё бехатарии ин
тазриқот набуд, зеро онҳо... ин саркашии онҳо аз кор буд.
Албатта, шумо бояд ҳамин қадар ростгӯ бошед.
Ва ҳама медонистанд, ҳар касе, ки дар мавқеи масъулият қарор дошт. Ва инчунин нақзи қонунҳо низ буд.
Агар шумо хоҳед дар бораи он хонед, на хулосаи ман, балки хулосаи ин комиссияи коршиносон мувофиқи банди 5(9)-и Қонуни ҳифзи
сироят, ки хулоса кард – масалан, профессор Кингрин аз Регенсбург дар он ширкат дошт – хулоса
кард: вайронкуниҳои васеи Конститутсияи асосӣ:
Масалан, ин ҳолати фавқулоддаи федералӣ; масалан, ин ғайриимкон... Шӯрои канцлерҳо... қобили қабул нест!
Ва пас – бадтарин чиз, метавон гуфт – он буд, ки ҷаноби Шпан, баъдтар ҷаноби Лаутербах, ва ҳамаи онҳо инро медонистанд, ва ин
низ хулосаи ман аст, ки онҳо метавонистанд Конститутсияи асосиро муваққатан лағв карда,
Парлумонро убур кунанд – ин комилан нопазир аст!
Пас, биёед хулоса кунам: ҳамаи онҳое, ки дар мансабҳои масъулиятдор буданд, ва ин ҳама метавонад исбот шавад,
аз аввали кор медонистанд, ки ин комилан нодуруст буд.
Ва дар ин ҷо ман он чизеро, ки Райнер Фюлмих ҳамеша онро номида буд, зикр мекунам: зарари қасданӣ ва ғайриахлоқӣ.
Ҳамин аст. Ва, албатта, бояд инро низ ба таври қонунӣ ҳал кард.
Ва ҳамкори азизам, ки дар паҳлӯи ман нишастааст, бешубҳа дар ин бора чизе хоҳад гуфт.
Албатта, ин қадар осон нест, ки ба назар мерасад.
Аммо далелҳои кофӣ ҳастанд, ки он одамони азиз, ки дар он ҷо масъул буданд, ҳамаашон ба таври фоҷиабор ноком шуданд.
Ва ман мегӯям, ки ҳатто исбот кардани нияти онҳо низ имконпазир хоҳад буд.
Ташаккур!