Resonantie, wezens van frequentie
Steeds meer mensen hebben last van gezondheidsproblemen zoals duizeligheid, hoofdpijn, hartritmestoornissen of slapeloosheid.
Stress wordt vaak als oorzaak genoemd.
De volgende documentaire uit 2012 laat zien dat dergelijke symptomen vaak verband
houden met heel andere, minder bekende oorzaken.
De film neemt ons mee op een reis vanaf onze oorsprong tot de jaren 90, toen de uitbreiding
van draadloze communicatietechnologie begon.
Sindsdien is de mensheid ondergedompeld in een oceaan van kunstmatige frequenties.
Met het blote oog lijkt de planeet hetzelfde, maar op celniveau is het de grootste
verandering die het leven op aarde heeft ondergaan.
De effecten zijn niet te onderschatten!
Kla.TV heeft deze film voor je vertaald en nagesynchroniseerd in het Duits.
Wetenschappers, vertegenwoordigers van de industrie, artsen en getroffenen aan het woord.
We wensen je veel plezier bij het bekijken van de volgende documentaire van James
Russell: "RESONANCE - Creatures of Frequency"!
We begrijpen gewoon nog niet helemaal wat we aan het doen zijn.
We hebben eindelijk een mededeling over de vraag of mobiele telefoons kanker veroorzaken.
Een onbekende wetenschapper staat op het punt een ontdekking te doen die alles had moeten
veranderen. Zijn naam was Winfried Otto Schumann.
Vanaf die dag onderwees hij zijn studenten in de natuurkunde van elektriciteit.
Hoe een bol een elektrische spanning kan opwekken in een bol. En als gevolg daarvan: een frequentie.
De klas van Schumann vond het moeilijk om het onderwerp te begrijpen.
Om het makkelijker te maken, liet de professor hen zich voorstellen dat de aarde één bol was en de ionosfeer een andere.
Vervolgens vroeg hij hen om de spanning tussen hen te berekenen.
Omdat hij zelf geen idee had, begon Schumann ook te rekenen.
De puls van de aarde, de Schumann-resonantie, was precies 7,83 Hertz. De ontdekking was verbazingwekkend.
Leek de Schumann resonantie alleen maar op de alfagolven van het menselijk brein? Nee - het was identiek!
De frequentie van de hersenen, die onze creativiteit, onze prestaties, onze stress, onze angsten en ons
immuunsysteem regelen, hadden zich op de een of andere manier afgestemd op de frequentie van de planeet.
De hartslag van de aarde was de hartslag van het leven zelf geworden.
Nou, als je naar de geschiedenis van de aarde kijkt, lijkt het vrij duidelijk.
Schumanngolven maken al vanaf het allereerste begin deel uit van deze planeet.
Het leven ontwikkelt zich, omringd door en onvermijdelijk afgestemd op hen.
In feite is onze gevoeligheid voor frequentie nauw verbonden met ons vermogen om een ander fenomeen van de planeet waar te nemen.
We weten dat bijen gevoelig zijn voor magnetische velden. We weten dat ze deeltjes geomagnetiet in hun lichaam hebben.
En laboratoriumtests hebben aangetoond dat ze inderdaad gevoelig reageren op magnetische velden.
In laboratoria is aangetoond dat de manier waarop bijen hun raten bouwen kan worden gestuurd door een kunstmatig magnetisch
veld op te wekken en het lijkt voor de hand te liggen dat bijen magnetische velden gebruiken om zich te oriënteren.
Het delicate evenwicht van het leven op aarde wordt perfect geïllustreerd door de
afhankelijkheid van bijen en hun bestuiving van planten.
Aangenomen wordt dat het leven zonder bijen nauwelijks een kans zou hebben.
Bestuiving door insecten is noodzakelijk voor vrijwel alles wat voedsel interessant maakt:
Fruit, noten, al deze dingen vereisen bestuiving door insecten, en bijen zijn de belangrijkste groep bestuivers.
.
Dit soort bijensterfte, ook bekend als CCD - Colony Collapse Disorder - treft bijenvolken over de hele
wereld, waarbij sommige landen verliezen tot 70% melden.
Verschillende redenen werden genoemd als aanleiding.
Maar geen van hen kon onomstotelijk verklaren waarom bijen plotseling niet meer
terugkeerden naar hun kasten - met één uitzondering:
Een sensationeel stukje onderzoek door Jochen Kuhn en zijn team.
In één experiment werkte de arts met acht bijenvolken en plaatste hij een gewone DECT-telefoon in vier ervan.
De wetenschappers keken vervolgens of de aanwezigheid van een DECT-telefoon invloed had op de vraag of de bijen
terugkeerden naar hun korf. De resultaten waren verbluffend.
De bijen keerden in normale aantallen terug naar de kasten waarin geen DECT-telefoons waren geplaatst.
Maar er keerden nauwelijks bijen terug naar de kasten met een DECT-telefoon.
Geen enkele bij keerde terug naar een van de kasten met een DECT-telefoon.
Om de implicaties van het experiment van Dr. Kuhn volledig te begrijpen, moeten we eerst begrijpen hoe een DECT-telefoon werkt.
De reden waarom je door je huis kunt lopen en kunt bellen met je DECT-telefoon is dat het basisstation van
je DECT-telefoon elektromagnetische golven, microgolven genaamd, naar je handset stuurt.
Dit is precies dezelfde manier waarop een gsm-mast communiceert met een gsm.
Een DECT-telefoon is in wezen een miniatuurversie van een mobiele telefoonmast.
Als een bij beïnvloed wordt door wat er van een DECT-telefoon komt, zal hij zeker ook beïnvloed worden door
wat er van een zendmast voor mobiele telefonie komt.
En met 4 miljard gebruikers van mobiele telefoons wereldwijd, waren er plotseling een
alarmerend aantal zendmasten voor mobiele telefonie.
Het magnetisch oriëntatievermogen van de bij stelt hem in staat om zich te oriënteren aan de
hand van de magnetische veldlijnen van de aarde.
Een vermogen waarin het miljoenen jaren van ontwikkeling en verfijning heeft geïnvesteerd.
Is het niet duidelijk dat zo'n hoge gevoeligheid wordt beïnvloed door zelfs de kleinste
veranderingen in de elektromagnetische omgeving?
Dus wat betekent deze gigantische verandering, die bijna van de ene op de andere dag plaatsvond?
Zijn er andere soorten die deze gevoeligheid voor magnetische velden hebben?
Een gevoeligheid die hen uiteindelijk kwetsbaar maakt voor door de mens gemaakte frequenties?
Helaas suggereert de ontdekking van een nieuw eiwit genaamd cryptochroom dat al het leven een magnetisch zintuig heeft.
Ze werden in de jaren 1990 ontdekt in planten. Hun functie is het absorberen van blauw
licht, dat nodig is om de groei te reguleren.
Sindsdien zijn ze gevonden in insecten, dieren, zoogdieren, mensen en vogels.
Cryptochromen zijn biologische moleculen die eiwitten worden genoemd.
Ze worden geproduceerd door sommige van onze genen, de zogenaamde CRY-genen.
En de cryptochrome molecule reguleert in feite ons circadiane ritme , waaronder de productie van melatonine.
Sommige cryptochromen lijken de functie te hebben om licht te absorberen, als een detector voor de circadiane klok.
Ze vormen daarom een input voor het dag-nachtritme dat veel soorten lijken te hebben; zowel planten als dieren.
Maar in 2000 onthulde Thorsten Ritz een nog verbazingwekkender rol van het cryptochroom.
In een reeks experimenten met roodborstjes bewees hij dat hun richtingsgevoel niet alleen gebaseerd is op
magnetisme, maar rechtstreeks afkomstig is van cryptochroomcellen die zich achter het oog bevinden.
De manier waarop hij dit testte was door vogels bloot te stellen aan radiofrequentievelden om te zien of
dit daadwerkelijk hun magnetische kompas zou verstoren.
Het bleek dat het hoogfrequente veld niet alleen de migratie van de roodborstjes verstoorde, maar dat
dit zelfs al het geval was bij zeer lage veldsterktes.
Dit is echt belangrijk en heel interessant dat zelfs heel zwakke radiofrequentievelden
het kompas van de roodborstjes beïnvloedden.
De experimenten van Ritz toonden duidelijk aan dat de chryptochroomcel die in navigatie wordt gebruikt, ernstig wordt
aangetast door door de mens gemaakte frequenties - zelfs frequenties ver onder de frequenties die
door de ICNIRP-regulator als veilig worden beschouwd.
Er zijn goede wetenschappelijke redenen om aan te nemen dat magnetische velden, kunstmatige magnetische
velden, de habitat van een aantal soorten zullen vernietigen.
.
In hoeverre is onze omgeving veranderd als gevolg van elektromagnetische velden?
. In de afgelopen 25 jaar is er een onherkenbare verandering geweest...
Het is miljoenen keren hoger in termen van elektromagnetische energie.
Het voormalige National Radiological Protection Agency zei in een van zijn documenten dat het schat dat de stralingsomgeving - als
je het zo wilt noemen - vele miljoenen keren groter is geworden in vergelijking met wat
het 50 jaar geleden was - vele miljoenen keren.
. Het is een enorme verandering in het milieu op aarde en het overspoelt al deze natuurlijke signalen volledig,
inclusief de Schumann-golven waarmee we geëvolueerd zijn.
.
Als de mens het vermogen heeft om magnetische velden waar te nemen, als hij hetzelfde vermogen heeft als bijen,
vogels en vlinders - betekent dat dan dat wij net zo gevoelig zijn voor door de mens gemaakte frequenties als zij?
Zullen veranderingen in onze omgeving ons op dezelfde manier beïnvloeden?
Hoe omschrijf je elektrogevoeligheid?
Elektrosensitiviteit is wanneer mensen beginnen te reageren, hun lichaam begint te reageren op elektromagnetische velden.
Over het algemeen zijn de elektromagnetische velden waarop ze reageren draadloos.
Dus het is draadloze communicatie, het is WLAN, het zijn draadloze telefoons, DECT-telefoons,
mobiele telefoons, zendmasten voor mobiele telefonie.
Ze zenden allemaal signalen uit die ons lichaam nog nooit eerder heeft ervaren.
En wanneer mensen er last van krijgen - toen ik er last van kreeg - is het meestal eerst het
hoofd - je begint pijn in je hoofd te voelen.
Ik haat het om hoofdpijn te zeggen, want het is een pijn in je hoofd die anders is dan alle hoofdpijn die je ooit hebt gehad.
De meeste mensen klagen over klachten zoals hartritmestoornissen, slapeloosheid, hoofdpijn, visuele stoornissen,
duizeligheid, verschillende soorten paresthesieën of neuroses.
Ze beschrijven dat ze ongewone sensaties in hun lichaam ervaren.
Het kan ook invloed hebben op het hormonale systeem en de schildklierfunctie. De lijst is echt eindeloos.
De aspecten van een organisme die het in staat stellen om elektromagnetische velden te detecteren en erop
te reageren - je zou kunnen zeggen dat deze woorden in verschillende contexten worden gebruikt.
En als je het opsplitst in "elektrosensitief" - zou je kunnen zeggen dat dit eigenlijk een reactie is op het leven zelf.
Wanneer we bijvoorbeeld een organisme onderzoeken om te bepalen of er leven is, zoeken we eigenlijk naar de
aanwezigheid van elektriciteit - bijvoorbeeld met het elektrocardiogram , het ECG en het elektroencefalogram, het EEG.
Wat we onderzoeken is de aanwezigheid van elektriciteit van deze doelorganen, de hersenen en het hart.
En als we dit zien, is dat een teken dat er leven is.
In zekere zin maken elektromagnetische velden op celniveau deel uit van het leven zelf. Je zou
kunnen zeggen dat al het leven elektrosensitief is.
Is dit een echte ziekte? Ja, absoluut.
Op dit moment zegt de WHO dat dit echt bestaat en dat de symptomen ernstig en slopend kunnen zijn.
De cijfers voor elektrohypersensitiviteit liggen rond de 2-3%.
Dit zijn mensen wiens leven extreem wordt beïnvloed door deze aandoening.
Maar zoals ik al zei, 100% van de mensen reageert erop op cellulair niveau.
Dit betekent dat als dit niet serieus genoeg wordt genomen of niet wordt erkend, de
gevolgen voor de gezondheidszorg enorm kunnen zijn.
En het aantal mensen met een milde of matige elektrosensitiviteit is waarschijnlijk veel hoger dan we tot nu toe dachten.
Met de introductie van mobiele telefoons in de jaren 1980 was een netwerk van antennes nodig.
Sindsdien hebben telecombedrijven wereldwijd meer dan 5 miljoen zendmasten geplaatst.
Trots om alle lucht te vullen met microgolffrequenties, hebben ze geen enkel onderzoek gedaan om er zeker van te zijn dat het op
de lange termijn geen schade aan de gezondheid zou toebrengen.
Ze werden gebouwd zonder eerst te garanderen dat ze veilig waren.
Bedankt voor je hulp.
Ja, en het is er ook de hele tijd, iets wat opvalt is dat het niet stopt.
Het straalt constant - het komt van de masten - als je de mast kunt zien, ben je eraan blootgesteld.
Eerlijk gezegd, zelfs als je dat niet doet, word je er op die afstand aan blootgesteld omdat het door betonnen muren en zo gaat,
het wordt een beetje gedempt, maar slechts een klein beetje.
Op 200 - 300 meter van de mast ben je er constant aan blootgesteld.
Als je het kunt horen, verandert alles. Ja. En als je het kunt zien?
Het zou zijn alsof je elke dag smog ziet.
Met een smog van door de mens gemaakte frequenties die ons voortdurend omringt en zonder de veiligheid
ervan te controleren, is het een wonder dat het menselijk lichaam erop begint te reageren?
Het was ongeveer 10 jaar geleden. Ik was in de 30.
Tot nu toe geen borstkanker in mijn familie. Ik had een zeer gezonde levensstijl.
Ik heb jaren naast een telefoonmast gewoond, toen zeven jaar.
Het was 100 meter van mijn huis.
Jarenlang had ik symptomen die niet in verband werden gebracht met de mast, omdat ik
toen nog niets wist over elektrogevoeligheid.
Ik had last van duizeligheid, slaapproblemen, hoofdpijn, stekende pijnen in mijn hoofd en ik ging vaak naar de dokter.
Ze zeiden dat het stress of een virus was. En toen, uit het niets, kreeg ik de diagnose
borstkanker. Het was de grootste schok van mijn leven.
Eerst dacht ik: ik heb gewoon pech, het ligt gewoon aan mij. Toen begon de behandeling.
En ik ontmoette een paar buren in het ziekenhuis - ik woonde in een heel klein dorp.
En ik ontmoette ook deze buren, jonge vrouwen - ik was de jongste, in de dertig, de anderen waren in de veertig of begin vijftig.
Vijf van ons waren daar, allemaal op hetzelfde moment binnen zes maanden met dezelfde diagnose borstkanker.
Met zoveel mobiele telefoons en zendmasten en een miljardenindustrie voor mobiele telefonie zou je hopen dat er
inmiddels een streng overheidsorgaan is opgericht, een instantie die erop toeziet dat de
telecommunicatie-industrie aan de veilige kant uitzendt.
Iemand die strikte grenzen stelt die de bevolking beschermen - iemand die ervoor zorgt dat datgene
waaraan we worden blootgesteld absoluut veilig is.
Helaas is er niets van dit alles. Wat we wel hebben is ICNIRP.
ICNIRP werd ongeveer 20 jaar geleden in Europa opgericht om niet-ioniserende straling te bestuderen.
Het is de taak van het International Committee on Non-Ionizing Radiation Protection om alle
gepubliceerde literatuur te bekijken en samen te vatten:
Dat is wat de wetenschap absoluut zegt.
. Je kunt er niet in gekozen worden. Je wordt uitgenodigd als je een van de bevoorrechte mensen bent.
Het wordt dus altijd bepaald door de industrie, want daar liggen de wortels.
Dus, we hebben een benchmark die zij hebben vastgesteld, die is overgenomen door de meeste Europese landen, en
het is iets dat wordt aanbevolen door de Europese Commissie zelf, het deskundigenpanel inbegrepen.
Maar deze richtwaarden zijn gebaseerd op constructiemethoden waarvan we weten dat ze hun
oorzaak en gevolg hebben in hoogfrequente straling.
Het enige scenario dat nu bestaat met betrekking tot de energie die ons omringt op dezelfde frequentie als de straling van
mobiele telefoons, zendmasten voor mobiele telefonie en draadloze telefoons - alle verschillende communicatieapparaten die we elke
dag gebruiken - is hetzelfde als wat we kennen van magnetrons.
Als we genoeg energie gebruiken en het concentreren op een klein genoeg gebied, dan verwarm je het weefsel, dan
verwarm je alles waar een bepaalde hoeveelheid water in zit.
. Geen van de huidige richtlijnwaarden heeft iets te maken met chronische gezondheidsschade of kanker. Geen enkele, geen enkele.
Ze zijn allemaal gericht op warmte-effecten of onmiddellijke effecten zoals een tintelende
huid of trillende wenkbrauwen of iets dergelijks.
Niemand kan langetermijnschade aan de gezondheid vaststellen.
Dus je bedoelt, onder de 40 is het onbelangrijk, het is betekenisloos...
. Het is zinloos. Het is niet de bedoeling om te beschermen tegen gezondheidsschade op de lange termijn.
ICNIRP is... nou ja, ICNIRP is volkomen zinloos.
Bijvoorbeeld: Als je er zeker van wilt zijn dat niemand de snelheidslimiet bij de school overschrijdt, stel
je de snelheidslimiet in op 10.000 kilometer per uur.
Op die manier houdt iedereen zich eraan en rijdt niemand te hard.
Je kunt met 999 km/u langs de school rijden en de "grenswaarde" wordt nageleefd.
Het adviespanel is niet opgericht om het bewijsmateriaal te onderzoeken met het oog op de bescherming van het publiek.
In 2011 veranderde de Wereldgezondheidsorganisatie de gevarenclassificatie van mobiele telefoons en classificeerde ze
als mogelijk kankerverwekkend voor mensen - vanwege een verhoogd risico op het ontwikkelen van glioom, het type hersentumor dat
in verband wordt gebracht met het gebruik van mobiele telefoons.
Wat was de aanleiding voor deze abrupte verandering in status?
Er zijn talloze onderzoeken gedaan naar de mogelijke gezondheidseffecten van mobiele telefoons.
Sommige laten een effect zien. Sommige niet.
Maar het meest overtuigende onderzoek kwam van Lennart Hardell.
Hij heeft het grootste en meest inzichtelijke onderzoek geleid dat ooit is uitgevoerd.
Hij combineerde zijn eigen werk met dat van anderen van over de hele wereld.
Sinds het begin van de jaren negentig hebben ze de telefoongewoonten van meer dan
2000 mensen over de hele wereld geanalyseerd.
Mensen met tumoren zoals astrocytoom en akoestisch neuroma, de hersentumoren die het meest in verband worden gebracht met het
gebruik van mobiele telefoons vanwege de nabijheid van de lucht.
De resultaten zijn schokkend. Ze kwamen tot de conclusie dat het gebruik van mobiele
telefoons het risico op een hersentumor juist verhoogt.
En ze ontdekten ook waarom eerdere onderzoeken geen effecten lieten zien.
. Ik denk dat er meer bewijs is dat het kankerverwekkend is dan alleen mogelijk kankerverwekkend.
Maar ik denk dat ik het op een bepaalde manier begrijp, omdat de meeste kankers die eraan komen er nog niet zijn.
Mensen gebruiken mobiele telefoons nog niet lang genoeg om het echte effect te zien.
Net als bij andere kankerverwekkende stoffen duurt het minstens tien jaar voordat het effect van blootstelling zichtbaar wordt.
Aangezien de explosie van mobiele telefonie pas eind jaren negentig begon, is het niet verwonderlijk dat we de
effecten nu pas beginnen te zien. En het gebeurt op dit moment.
Dus wat doet de telecommunicatie-industrie om haar gebruikers te beschermen tegen een hersentumor?
Een blik op de veiligheidshandleidingen suggereert dat ze zich meer zorgen maken over hun eigen bescherming.
Op de achterkant van bijna elke mobiele telefoon staan instructies over hoe ver je hem van je lichaam moet houden.
Instructies die in de meeste gevallen volledig onpraktisch zijn.
En wat gebeurt er als de telecomindustrie onderzoek financiert naar de schade die ze veroorzaakt?
En dit onderzoek concludeert dat het gebruik van mobiele telefoons invloed heeft op de ontwikkeling van kanker.
Ze hebben echter de neiging om dit onderzoek voor zichzelf te houden.
Hoewel epidemiologie duidelijk aantoont dat het gebruik van een mobiele telefoon het risico
op het ontwikkelen van een hersentumor verhoogt.
Wat de ICNIRP-mensen moeten zien is een duidelijke oorzaak en gevolg; hoe het gebeurt, wat het
mechanisme is en hoe de kanker precies wordt veroorzaakt.
Het lijkt misschien voor de hand te liggen dat een wezen dat zo afgestemd is op de frequenties van de aarde en zo
gevoelig is voor het magnetische veld, van nature zou reageren op door de mens gemaakte microgolven.
Maar al jaren verdedigt de telecomindustrie haar acties door dezelfde vraag te stellen.
Het bleek dat ze de verkeerde vraag stelden.
Het antwoord is: melatonine.
Het wordt algemeen erkend dat de vrije radicale cel de belangrijkste oorzaak of
factor is bij de meeste vormen van kanker.
De belangrijkste verdediging van ons lichaam tegen deze vrije radicalen is de krachtigste antioxidant: melatonine.
Het komt in de bloedsomloop terecht en het werkt als een natuurlijk antioxidant, een natuurlijk middel tegen kanker.
Melatonine is een zeer krachtig middel tegen kanker.
Het werkt als een zogenaamd oncostatisch middel dat je beschermt tegen kanker.
En het regelt het slaap-waakritme zodat je een goede nachtrust en de juiste dosis melatonine krijgt.
Het is een antiverouderingsmolecuul. Met andere woorden, het ruimt vrije radicalen op en laat je huid er gewoon jonger uitzien.
Ja, dus als je een verminderde hoeveelheid melatonine hebt, dan gaat je immuunsysteem achteruit.
In het begin heb je de neiging om moeite te hebben met slapen, d.w.z. je kunt niet in slaap vallen of
als je dat doet, kun je niet meer in slaap vallen.
Je kunt hartproblemen krijgen omdat melatonine ook je hart beschermt.
En je bent veel vatbaarder voor ziektes omdat je immuunsysteem niet optimaal werkt.
Dit zijn enkele dingen die gebeuren als je een verlaagd melatonineniveau hebt.
En de gemiddelde vrouw met borstkanker heeft bijvoorbeeld maar een tiende van de
melatonine van een normale vrouw van haar leeftijd.
En bij mensen met prostaatkanker hebben ze minder dan de helft van de melatonine die ze zouden moeten hebben.
Autistische kinderen hebben minder dan de helft van het melatonineniveau dat ze zouden moeten hebben.
Verminderde melatonine bij nachtploegmedewerkers omdat ze 's nachts werken en worden blootgesteld aan licht.
Ze produceren 's nachts geen melatonine en staan erom bekend dat ze het risico op borstkanker met 50% verhogen.
En het Internationaal Agentschap voor Kankeronderzoek IARC heeft nachtdiensten geleidelijk geclassificeerd als
mogelijk kankerverwekkend vanwege deze melatonineverlaging.
Er zijn nu veel onderzoeken die aantonen dat mensen die nachtdiensten draaien of mensen die blind zijn andere
kankerpercentages hebben dan de gemiddelde bevolking.
En de meeste van deze onderzoeken ondersteunen het standpunt dat een gebrek aan of een verlaagd
melatonineniveau een negatieve invloed heeft op de gezondheid.
Omdat het lichaam alleen 's nachts regenereert, wordt melatonine alleen aangemaakt als
de pijnappelklier merkt dat er geen licht is.
En wat gebeurt er; de pijnappelklier is gevoelig voor licht.
Het bevindt zich precies op de plek waar je hersenen de signalen van je ogen ontvangen
en elkaar kruisen op het punt in het midden.
Het wordt de suprachiasmatische kern genoemd.
En de verbindingen daarvandaan gaan rechtstreeks naar de pijnappelklier om te vertellen of er licht is of niet.
Wanneer er licht aanwezig is, is er gelijktijdige interferentie met de signalen die de hersenen
naar onze cellen willen sturen om ze te herstellen.
Het is dus niet logisch dat de hersenen deze signalen naar onze cellen sturen om ze te vertellen dat ze zichzelf moeten
repareren als er zoveel storing is dat ze het niet zouden horen.
Dus wacht het, het brein wacht tot het donker is.
Welk onderzoek heeft aangetoond dat er een effect is op de melatonineproductie door
elektrische velden, magnetische velden of radiogolven?
Ja, nou, het Battelle Instituut in Amerika heeft sinds het eind van de jaren zeventig veel werk verricht op dit gebied.
En zijn wetenschappers, Barry Wilson, Dick Stevens en deze mensen begonnen erover na te denken omdat we weten
dat de hersenen stoppen met het produceren van melatonine als je het licht aan doet.
Dus dachten ze, nou ja, misschien kunnen onze hersenen het verschil niet zien tussen elektrische velden, die we zelf
kunstmatig opwekken, en natuurlijk licht, waarvan we allemaal weten dat het overdag aanwezig is
omdat we overdag simpelweg geen melatonine aanmaken.
Daar zijn heel goede biologische redenen voor.
Dus dachten ze dat deze elektrische velden de synthese van melatonine zouden onderdrukken, wat weer zou leiden tot kanker,
vooral borstkanker bij vrouwen, omdat ze niet langer de immunologische bescherming
zouden hebben die ze normaal wel hebben.
Dus de hersenen interpreteren radiogolven als lichtgolven?
Ja, we kunnen ze niet uit elkaar houden.
.
De hypothese dat de pijnappelklier geen onderscheid kan maken tussen lichtfrequenties en door de mens gemaakte frequenties
is in ieder geval bewezen door een schat aan onderzoek.
Het ingenieuze aan ons lichaam is het vermogen om de productie van vrije radicalen tegen te gaan door melatonine te produceren.
We hebben een nauwkeurig evenwicht in onszelf gecreëerd, een perfect verdedigingssysteem.
Ons lichaam heeft er miljoenen jaren over gedaan om deze techniek te perfectioneren.
Een techniek die is gecreëerd op basis van de omgeving waarin we zijn geëvolueerd.
Maar is onze omgeving de afgelopen decennia niet exponentieel veranderd?
Met het blote oog lijkt de wereld hetzelfde te zijn, maar op celniveau is dit de grootste
milieuverandering die ooit in ons leven heeft plaatsgevonden.
Het is duidelijk dat zo'n gigantische verandering onvermijdelijk zo'n delicaat evenwicht zou verstoren.
En als ons lichaam niet de juiste hoeveelheid melatonine aanmaakt, kan dat fatale gevolgen hebben.
Wetenschappers over de hele wereld geloven nu dat vrije radicalen de oorzaak kunnen zijn van of een rol
kunnen spelen bij elke bekende ziekte. Niet alleen kanker.
Aan het begin van de 20e eeuw was kinderleukemie een medische zeldzaamheid.
Sindsdien hebben we alleen maar een toename van kinderleukemie gezien.
Het stijgt elk jaar met ongeveer twee procent.
En dit geldt ook voor veel andere ziekten: Autisme, hersentumoren, kanker.
Het aantal gevallen van kanker was in de jaren 1910 waarschijnlijk maar half zo hoog als nu.
En veel andere ziekten worden in verband gebracht door studies, door wetenschappelijk onderzoek naar blootstelling aan
elektromagnetische velden en straling; niet alleen elektriciteitsleidingen, maar ook radio- en microgolfvelden.
De afgelopen 50 jaar zijn we ondergedompeld in een oceaan van elektromagnetische straling. Het omringt ons overal.
Onzichtbaar, we kunnen het niet zien. Maar we weten dat het er is.
Telkens als je je mobiele telefoon gebruikt, weet je dat ze er is.
We zijn een ingenieus en toch complex organisme.
De manier waarop ons lichaam werkt is niet willekeurig en ook niet iets dat van de ene op de andere dag gebeurd is.
Net als elk ander levend wezen op deze planeet hebben wij ons aangepast aan de omgeving waarin we leven.
Een omgeving die sinds het begin der tijden een delicaat evenwicht van velden en resonanties heeft gehad.
Deze fenomenen omringen ons niet alleen, ze maken ons tot wie we zijn.
De cellen van ons lichaam communiceren met elkaar door gebruik te maken van lichtfrequenties; net zoals ons DNA elektromagnetische
frequenties gebruikt om zichzelf te reproduceren.
De kern van dit alles wordt gevormd door protonen en elektronen, positief en negatief
gepolariseerd, waardoor al het leven magnetisch is.
Net als al het leven zijn wij uitgerust met cryptochrome cellen, waardoor we deze velden kunnen
waarnemen op een manier die we nauwelijks begrijpen.
Wij zijn wezens van frequentie, elektriciteit, licht en magnetisme.
En om dat te worden, heeft het miljoenen jaren geduurd; een proces dat begon met de allereerste cel.
Hoewel we draadloze technologie hebben omarmd en opgenomen in ons dagelijks leven, heeft ons
lichaam dit niet gevolgd op cellulair niveau.
De frequenties die ons nu omringen zijn net zo vreemd voor onze cellen als ze voor onze ogen
zouden zijn als we ze alleen maar konden zien.
Onze kinderen worden geboren in een wereld die hun lichaam gewoon niet kan begrijpen.
Waar zal dit allemaal toe leiden?
Terwijl deze film wordt gemaakt, wordt 4G-technologie wereldwijd uitgebreid. Om dit
mogelijk te maken, worden de limieten verhoogd.
WLAN is beschikbaar in bijna elk huis, elke school en elke winkel en omringt ons de hele tijd.
DECT-telefoontechnologie is in bijna elk huishouden te vinden.
In een tijd waarin de industrie verantwoordelijk is en voorzichtig zou moeten zijn, toont ze een roekeloze
minachting voor onze gezondheid op de lange termijn.
Geld regeert de wereld.
En de kans dat ze er een geweten over ontwikkelen is net zo klein als bij de tabaksindustrie.
Dus als er een verandering komt, komt die niet van hen.
Het moet van ons komen!
We moeten gewoon onze ogen openen en het probleem erkennen.