Rezonanca, Krijesat e Frekuencës.
Gjithnjë e më shumë njerëz vuajnë nga probleme shëndetësore si marrje mendsh, dhimbje koke, aritmi kardiake apo pagjumësi.
Stresi shpesh përmendet si shkak.
Dokumentari i mëposhtëm nga 2012 tregon se simptoma të tilla shpesh lidhen me shkaqe
krejtësisht të ndryshme, më pak të njohura.
Filmi na çon në një udhëtim nga krijimi ynë deri në vitet 1990, kur filloi zgjerimi i teknologjisë së komunikimit me valë.
Që atëherë, njerëzimi është zhytur në një oqean frekuencash artificiale.
Me sy të lirë planeti duket të jetë i njëjtë, por në nivel qelizor është ndryshimi më i
madh me të cilin është përballur jeta në Tokë.
Efektet nuk duhen nënvlerësuar!
Kla.TV ka përkthyer këtë film në gjermanisht për ju dhe ka shtuar tingullin.
Shkencëtarët, përfaqësuesit e industrisë, mjekët dhe të prekurit thonë fjalën e tyre.
Ju urojmë shumë fitim të brendshëm kur shikoni filmin dokumentar të mëposhtëm nga James
Russell: “Rezonanca - Krijesat e Frekuencës”!
Ne thjesht nuk e kuptojmë ende plotësisht atë që po bëjmë këtu.
Më në fund kemi një njoftim, nëse telefonat celularë shkaktojnë kancer.
Rezonanca - Krijesat e Frekuencës
Një shkencëtar i panjohur është gati të bëjë një zbulim që duhet të kishte ndryshuar
gjithçka. Emri i tij ishte Winfried Otto Schumann.
Që nga ajo ditë ai u mësoi studentëve të tij fizikën e elektricitetit.
Si një fushë ndikimi mund të gjenerojë një tension elektrik brenda një fushe ndikimi. Dhe si rezultat: një frekuencë.
Klasa e Schumann-it kishte vështirësi për të kuptuar temën.
Për ta bërë më të lehtë, profesori i udhëzoi ata të imagjinonin se Toka ishte një zonë dhe jonosfera ishte një zonë tjetër.
Pastaj ai u kërkoi atyre të llogarisin tensionin në mes.
Meqenëse ai vetë nuk e kishte idenë, Schumann gjithashtu filloi të llogarisë.
Pulsi i Tokës, rezonanca Schumann, ishte saktësisht 7.83 herc. Zbulimi ishte befasues.
A ishte rezonanca e Schumann-it thjesht e ngjashme me valët alfa të trurit të njeriut? Jo - ishte identike!
Frekuenca e trurit, e cila kontrollon krijimtarinë tonë, performancën tonë, stresin, ankthin dhe sistemin tonë imunitar,
në njëfarë mënyre ishte përshtatur me frekuencën e planetit.
Pulsi i tokës ishte bërë pulsi i vetë jetës.
Epo, nëse shikoni historinë e Tokës, duket mjaft e qartë.
Valët Schumann kanë qenë pjesë e këtij planeti që nga fillimi.
Jeta zhvillohet, i rrethuar prej tyre dhe i akorduar në mënyrë të pashmangshme në to.
Në fakt, ndjeshmëria jonë ndaj frekuencave është e lidhur ngushtë me aftësinë tonë për
të perceptuar një tjetër fenomen të planetit.
Fushat magnetike
Ne e dimë se bletët janë të ndjeshme ndaj fushave magnetike. Ne e dimë se ata kanë grimca të gjeomagnetitit në trupat e tyre.
Dhe studimet laboratorike kanë treguar se ato janë vërtet të ndjeshme ndaj fushave magnetike.
Është vërtetuar në laboratorë se mënyra se si bletët ndërtojnë huallet e tyre mund të kontrollohet duke krijuar
një fushë magnetike artificiale dhe duket qartë se bletët përdorin fusha magnetike për orientim.
Bilanci delikat i jetës në Tokë ilustrohet në mënyrë të përkryer nga varësia nga bletët dhe pllenimi i tyre i bimëve.
Besohet se jeta do të kishte pak mundësi pa bletë.
Pjalmimi nga insektet është i nevojshëm për pothuajse gjithçka që e bën ushqimin interesant:
Pra, frutat, arrat, të gjitha këto kanë nevojë për pllenim nga insektet, dhe bletët janë grupi më i rëndësishëm i pjalmuesve.
Rreth 70% e të korrave ushqimore në botë pjalmohen nga bletët.
Në vitin 2006, ndodhi e paimagjinueshme: kolonitë e bletëve në mbarë botën filluan të
shuheshin dhe askush nuk mund të shpjegonte pse.
Ky lloj i ngordhjes së bletëve, i njohur gjithashtu si Çrregullimi i Kolapsit të Kolonive (CCD), po prek kolonitë e bletëve
në mbarë globin, me disa vende që raportojnë humbje deri në 70%.
Një sërë arsyesh janë përmendur si shkaktarë.
Por asnjëri prej tyre nuk mund të shpjegonte përfundimisht pse bletët papritmas ndaluan të
kthehen në kosheret e tyre - me një përjashtim:
Një punë e bujshme kërkimore nga Jochen Kuhn dhe ekipi i tij.
Në një eksperiment, Doktor Kuhn punoi me tetë koloni bletësh dhe vendosi një telefon të zakonshëm DECT në katër prej tyre.
Shkencëtarët më pas monitoruan nëse prania e një telefoni DECT do të ndikonte nëse bletët do të
ktheheshin në kosheret e tyre. Rezultatet ishin befasuese.
Bletët u kthyen në kosheret ku nuk ishin vendosur telefonat DECT. Në numrin e zakonshëm.
Por pothuajse asnjë bletë nuk u kthye në kosheret që përmbanin një telefon DECT.
Asnjë bletë e vetme nuk u kthye në një nga kosheret që përmbante një telefon DECT.
Për të kuptuar plotësisht domethënien e eksperimentit të Doktor Kuhn, duhet së pari të
kuptojmë se si funksionon një telefon DECT.
Arsyeja pse mund të ecni nëpër shtëpinë tuaj dhe të bëni telefonata duke përdorur telefonin tuaj DECT është
sepse stacioni bazë i telefonit tuaj DECT dërgon valë elektromagnetike të quajtura mikrovalë në celularin tuaj.
Kjo është saktësisht e njëjta mënyrë se si një kullë celulare komunikon me telefonin celular.
Një telefon DECT është në thelb një version miniaturë i një kulle telefoni celular.
Nëse një bletë ndikohet nga ajo që vjen nga një telefon DECT, sigurisht që do të ndikohet
edhe nga ajo që vjen nga një kullë celulare.
Dhe me 4 miliardë përdorues të telefonave celularë në mbarë botën, papritmas pati një numër të frikshëm kullash celularësh.
Ndjesia magnetike e orientimit të bletës i mundëson asaj të orientohet duke përdorur linjat e fushës magnetike të Tokës.
Një aftësi në të cilën ajo ka investuar miliona vite zhvillim dhe rregullim.
A nuk është e qartë se një ndjeshmëri e tillë e lartë ndikohet edhe nga ndryshimet më të vogla në mjedisin elektromagnetik?
Pra, çfarë do të thotë ky ndryshim gjigant që ndodhi pothuajse brenda natës?
A ka specie të tjera që kanë këtë ndjeshmëri ndaj fushave magnetike?
Një ndjeshmëri që përfundimisht i bën ata të prekshëm ndaj frekuencave të krijuara nga njeriu?
Për fat të keq, zbulimi i një proteine ​​të re të quajtur kriptokrome sugjeron se e gjithë jeta ka një sens magnetik.
Cryptochrome
Ata u zbuluan në bimë në vitet 1990. Funksioni i tyre është të thithin dritën blu, e cila
është e nevojshme për të rregulluar rritjen.
Që atëherë, ato janë gjetur te insektet, kafshët, gjitarët, njerëzit dhe zogjtë.
Kriptokromet janë molekula biologjike të quajtura proteina.
Ato janë bërë nga disa nga gjenet tona të quajtura gjenet CRY.
Dhe molekula e kriptokromit në fakt rregullon ritmin tonë cirkadian, duke përfshirë prodhimin e melatoninës.
Disa nga kriptokromet duket se kanë funksionin e thithjes së dritës, si një detektor për orën cirkadiane.
Prandaj ato janë një input për ritmin ditë-natë që duket se kanë shumë specie; Bimët si dhe kafshët.
Por në vitin 2000, Thorsten Ritz zbuloi një rol edhe më të mahnitshëm për kriptokromin.
Në një seri eksperimentesh me robinat, ai vërtetoi se ndjenja e tyre e orientimit nuk bazohet vetëm në magnetizëm, por vjen
drejtpërdrejt nga qelizat kriptokrome të vendosura prapa syrit.
Mënyra se si ai e testoi këtë ishte ekspozimi i zogjve ndaj fushave të radiofrekuencave për të parë nëse kjo
do të prishte në të vërtetë busullën e tyre magnetike.
Doli se jo vetëm që fusha me frekuencë të lartë shqetësonte në të vërtetë migrimin e robinëve, por ky
ishte rasti edhe në fuqitë e fushës shumë të ulët.
Kjo është me të vërtetë e rëndësishme dhe me të vërtetë interesante që edhe fusha shumë të dobëta të
frekuencës së radios ndikuan në busullën e robinëve.
Eksperimentet e Ritz kanë treguar qartë se qeliza kriptokrome e përdorur në navigim ndikohet rëndë nga frekuencat e krijuara
nga ne njerëzit - edhe në frekuenca shumë më të ulëta se ato të përdorura nga rregullatori ICNIRP konsiderohet e sigurt.
Sigurisht që ka arsye të shëndosha shkencore për të besuar se fushat magnetike, fushat magnetike
artificiale, do të shkatërrojnë habitatin e një numri speciesh.
Gjatë 25 viteve të fundit specie të ndryshme që përdorin fushat magnetike të Tokës për lundrim kanë rënë në mënyrë misterioze:
Rënie dramatike e 109 llojeve të shpendëve shtegtarë të Arktikut
5 lloje fluturash të zhdukura në Britaninë e Madhe
36 lloje të zogjve të bregores Australiane u pakësuan me 75%
10% e llojeve të fluturave në botë kërcënohen me zhdukje
45% e specieve të zakonshme evropiane të shpendëve kanë rënë
50% rënie në fluturat e livadheve evropiane
Gjysma e të gjitha fluturave të njohura britanike kërcënohen me zhdukje
Bletët: deri në 70% rënie
62% e shpendëve shtegtarë të ujit në Azi janë në rënie ose janë zhdukur
Limikolen australiane: Rënie me 80%.
Gjysma e specieve britanike të bletëve: rënie deri në 70%.
4 lloje bletësh amerikane: rënie numerike deri në 98%.
Zogjtë e tokës bujqësore deri në 79%
1 në 8 specie shpendësh në botë janë të kërcënuar
190 lloje shpendësh kërcënohen me zhdukje.
Sa ka ndryshuar mjedisi ynë për shkak të fushave elektromagnetike?
Gjatë 25 viteve të fundit, ka ndryshuar përtej njohjes...
Është një milion herë më i madh për sa i përket energjisë elektromagnetike.
Ish Agjencia Kombëtare e Mbrojtjes nga Rrezatimi tha në një nga dokumentet e saj se vlerëson se mjedisi i rrezatimit -
nëse doni ta quani kështu - është rritur shumë milionë herë - disa milionë - krahasuar me 50 vjet më parë Vetëm.
Ky është një ndryshim i madh ekologjik në Tokë dhe errëson plotësisht të gjitha sinjalet natyrore, duke
përfshirë valët Schumann me të cilat kemi evoluar.
"Matja e rezonancës së Schumann-it brenda ose përreth një qyteti është bërë absolutisht e pamundur.
Ndotja elektromagnetike nga telefonat celularë na detyroi të bënim matjet tona në det. Citim nga Dr. Wolfgang Ludwig, fizikan
Nëse njerëzimi ka aftësinë të ndiejë fushat magnetike dhe ato kanë të njëjtën aftësi si bletët, zogjtë dhe
fluturat, atëherë kjo do të thotë se ne jemi po aq të ndjeshëm ndaj frekuencave të krijuara nga njeriu sa ata?
A do të ndikojnë tek ne ndryshimet në mjedisin tonë në të njëjtën mënyrë si ato ndikohen prej tyre?
Si e përshkruani elektrondjeshmërinë?
Elektrondjeshmëria është kur njerëzit fillojnë të reagojnë, trupi i tyre fillon të reagojë ndaj fushave elektromagnetike.
Në përgjithësi, fushat elektromagnetike të cilave u përgjigjen janë pa tel.
Pra është komunikim me valë, është Wi-Fi, janë telefona pa tela, telefona DECT, telefona celularë, kulla celulare.
Ata të gjithë dërgojnë sinjale që trupi ynë nuk i ka përjetuar kurrë më parë.
Dhe kur fillon të prekë të tjerët - të paktën kështu filloi për mua - shpesh është koka
e para - fillon të ndjesh një dhimbje koke.
Unë e urrej të them dhimbje koke, sepse është një dhimbje në kokë që nuk është si çdo dhimbje koke që keni pasur ndonjëherë.
Shumica e njerëzve ankohen për simptoma të tilla si aritmia kardiake, pagjumësia, dhimbje koke, shqetësime të shikimit,
marramendje, lloje të ndryshme të parestezive ose neurozave.
Ata përshkruajnë se perceptojnë ndjesi të pazakonta në trupat e tyre.
Në fakt, mund të ndikojë edhe në sistemin hormonal, funksionin e tiroides. Lista është vërtet e pafundme.
Aspektet e një organizmi që i mundësojnë atij të zbulojë dhe të përgjigjet ndaj fushave elektromagnetike - mund
të thuash se këto fjalë përdoren në kontekste të ndryshme.
Dhe nëse e zbërtheni në "elektrosensitive" - ​​mund të thoni se kjo është në të vërtetë një përgjigje ndaj vetë jetës.
Për shembull, kur ekzaminojmë një organizëm për të përcaktuar nëse ekziston jeta, ne kërkojmë në mënyrë specifike
praninë e energjisë elektrike - për shembull, me një elektrokardiogram , EKG dhe një elektroencefalogram, EEG.
Ajo që po hetojmë është prania e energjisë elektrike nga këto organe të synuara, truri dhe zemra.
Dhe kur e shohim këtë, është një shenjë se ka jetë.
Në njëfarë kuptimi, fushat elektromagnetike janë pjesë e vetë jetës në nivel qelizor. Dikush mund
të thotë se e gjithë jeta është elektrosensitive.
A është kjo një gjendje reale? Po, absolutisht, kjo është ajo.
OBSH aktualisht thotë se është një sëmundje e vërtetë dhe se simptomat mund të jenë serioze dhe paaftësie.
Numrat që lidhen me elektrohipersensitivitetin janë rreth 2-3%.
Këta janë njerëz jeta e të cilëve është jashtëzakonisht e prekur nga kjo gjendje.
Por siç e përmenda më parë, në nivelin qelizor, 100% e njerëzve i përgjigjen asaj.
Kjo do të thotë se pasojat për sistemin e kujdesit shëndetësor mund të jenë potencialisht të mëdha nëse ky
konflikt nuk merret seriozisht ose nuk njihet mjaftueshëm.
Dhe numri i njerëzve që kanë elektrondjeshmëri të butë ose të moderuar është ndoshta shumë më i lartë nga sa supozonim më parë.
Me prezantimin e telefonave celularë në vitet '80, nevojitej një rrjet antenash për këtë.
Që atëherë, kompanitë e telekomunikacionit kanë instaluar mbi 5 milionë direk në mbarë botën.
Ndërsa ata mburren për mbushjen e të gjithë ajrit me frekuenca të mikrovalëve, ata nuk kanë kryer një studim të
vetëm për të siguruar që nuk ka efekte afatgjata shëndetësore.
Ato u ndërtuan pa u siguruar më parë se do të ishin të sigurta.
Faleminderit për ndihmën tuaj.
Shumë e pakëndshme, apo jo?
Po, dhe është aty gjatë gjithë kohës, një gjë që të bie në sy është se nuk ndalet.
Ai rrezaton vazhdimisht - po vjen nga direkët - nëse mund ta shihni direkun, jeni të ekspozuar ndaj tij.
Sinqerisht, edhe nëse nuk e bëni, jeni të ekspozuar në atë distancë pasi po kaloni nëpër mure
betoni dhe të ngjashme. Kjo izolon pak, por pak.
200 - 300 metra larg direkut aty je i ekspozuar vazhdimisht.
Kur mund ta dëgjoni, ndryshon gjithçka. Po sikur të mund ta shihnit?
Do të ishte sikur të shihje smog çdo ditë.
Me një smog frekuencash të krijuara nga njerëzit që na rrethojnë vazhdimisht dhe pa kontrolluar sigurinë e tyre - a
është çudi që trupi i njeriut fillon të reagojë ndaj tij?
Ishte rreth 10 vjet më parë. Isha në të 30-at.
Nuk ka kancer gjiri në familjen time deri më tani. Unë kisha një mënyrë jetese shumë të shëndetshme.
Kam jetuar pranë një shtylle telefonike për shumë vite, shtatë vjet në atë kohë.
Ai qëndronte 100 metra larg shtëpisë sime.
Për vite me radhë kisha simptoma që nuk mund të lidheshin me kullën e qelizave, sepse në atë
kohë nuk dija asgjë për elektrosensitivitetin.
Kisha marramendje, probleme me gjumin, dhimbje koke, dhimbje therëse në kokë dhe shkoja shpesh te mjeku.
Më thanë se ishte stres apo virus. Dhe më pas u diagnostikova me kancer në gji. Ishte tronditja më e madhe e jetës sime.
Në fillim mendova se isha thjesht i pafat, ishte faji im. Më pas filloi trajtimi.
Dhe takova disa fqinjë atje në spital - jetoja në një fshat shumë të vogël.
Dhe takova edhe këto fqinje, vajza të reja - unë isha më e reja, në të tridhjetat, të tjerët
ishin në të dyzetat ose në fillim të të pesëdhjetave.
Pesë prej nesh ishim atje, të gjithë në të njëjtën kohë brenda gjashtë muajve me të njëjtën diagnozë të kancerit të gjirit.
Me kaq shumë telefona celularë dhe kulla celulare dhe një industri telefonike celulare me shumë miliarda dollarë, do të
shpresonit që tani do të kishte një lloj agjencie të rreptë qeveritare, një organ që do të sigurohej që
industria e telekomunikacionit po transmetonte në mënyrë të sigurtë dhe me anën e duhur.
Dikush që zbaton kufizime të rrepta për të mbrojtur popullsinë - dikush që siguron që ajo që
ne jemi të ekspozuar është absolutisht e sigurt.
Fatkeqësisht, asnjë nga këto nuk ekziston. Ajo që ne kemi është ICNIRP.
Oh, ICNIRP u themelua në Evropë rreth 20 vjet më parë për të studiuar rrezatimin jojonizues.
Është Komiteti Ndërkombëtar për Mbrojtjen nga Rrezatimi Jo-jonizues dhe detyra e tij është të shikojë të gjithë
literaturën që botohet dhe në thelb ta përmbledhë atë:
Kështu thotë padyshim shkenca.
Ju nuk mund të zgjidheni me votim. Do të ftoheni të bashkoheni nëse jeni një nga personat e zgjedhur.
Pra, gjithmonë përcaktohet nga industrisë, sepse aty qëndrojnë rrënjët.
E saktë. Pra, ne kemi një politikë që ata kanë përcaktuar, e cila është miratuar nga shumica e vendeve evropiane,
dhe është diçka që rekomandohet nga vetë Komisioni Evropian, përfshirë në panelin e ekspertëve.
Por këto udhëzime bazohen në supozimet që ne dimë për shkakun dhe efektin e rrezatimit të radiofrekuencës.
I vetmi skenar që ekziston tani për sa i përket energjisë që na rrethon në atë frekuencë si rrezatimi nga telefonat celularë,
kullat celulare, telefonat pa tela – të gjitha pajisjet e ndryshme të komunikimit që përdorim çdo
ditë – është i njëjti që ne nga furrat me mikrovalë.
Nëse përdorim energji të mjaftueshme dhe e përqendrojmë atë në një zonë mjaft të vogël, atëherë ngrohni indin, pastaj
ngrohni gjithçka që ka një përmbajtje të caktuar uji në të.
Asnjë nga udhëzimet aktuale nuk ka të bëjë me efektet kronike shëndetësore ose kancerin. Asnjë prej tyre, asnjë i vetëm.
Të gjitha synojnë të krijojnë nxehtësi ose efekte të menjëhershme si ndjesi shpimi gjilpërash ose dridhje të vetullave.
Askush nuk mund të zbulojë dëmtime afatgjata shëndetësore.
Pra, ju mendoni se nën 40 është e parëndësishme, është e pakuptimtë ...
Është e pakuptimtë. Nuk ka asnjë qëllim për të mbrojtur kundër dëmtimit afatgjatë të shëndetit.
ICNIRP është… mirë, ICNIRP është krejtësisht e pakuptimtë.
Për shembull, nëse doni të siguroheni që askush të mos e kalojë kufirin e shpejtësisë në shkollë,
vendosni kufirin e shpejtësisë në 10,000 kilometra në orë.
Në këtë mënyrë të gjithë do t'i përmbahen asaj dhe askush nuk do të ngasë shumë shpejt.
Ju mund të kaloni shkollën me makinë me 999 km/h dhe "kufiri" do të përmbushet.
Aktualisht Komiteti Këshillëdhënës nuk është emëruar për të shqyrtuar faktet në lidhje me mbrojtjen e popullatës.
Në vitin 2011, Organizata Botërore e Shëndetësisë ndryshoi klasifikimin e rrezikut të telefonave celularë dhe i riklasifikoi
ata si kancerogjenë të mundshëm për njerëzit - për shkak të rritjes së rrezikut, për të zhvilluar një glioma, lloji
i tumorit të trurit që lidhet me përdorimin e celularit.
Cili ishte shkaktari për këtë ndryshim të papritur të statusit?
Ka pasur studime të panumërta mbi efektet e mundshme shëndetësore të telefonave celularë.
Disa tregojnë një ndikim. Disa nuk tregojnë asnjë.
Por studimi më përfundimtar erdhi nga Lennart Hardell.
Ai ka udhëhequr përpjekjen më të madhe dhe më të detajuar kërkimore të kryer ndonjëherë.
Ai kombinoi punën e tij me atë të të tjerëve nga e gjithë bota.
Që nga fillimi i viteve 1990, ata kanë studiuar zakonet e telefonit të më shumë se 2000 njerëzve në mbarë botën.
Njerëzit me tumore të tilla si astrocitoma dhe neuroma akustike, tumoret e trurit më të lidhur me përdorimin e
telefonit celular për shkak të afërsisë së tyre me ajrin.
Rezultatet janë tronditëse. Ata arritën në përfundimin se përdorimi i telefonit celular
në fakt rrit rrezikun e tumoreve të trurit.
Dhe ata gjithashtu zbuluan pse hulumtimet e mëparshme nuk treguan asnjë efekt.
Për mendimin tim, ka më shumë prova se është kancerogjene sesa thjesht se mund të jetë kancerogjen.
Por mendoj se e kuptoj në një farë mënyre sepse shumica e kancereve që po vijnë nuk janë ende këtu.
Njerëzit nuk i kanë përdorur telefonat celularë mjaftueshëm për të parë ndikimin e vërtetë.
Ashtu si me kancerogjenët e tjerë, duhen të paktën dhjetë vjet që të shfaqen efektet e ekspozimit.
Meqenëse shpërthimi i telefonit celular filloi vetëm në fund të viteve 1990, nuk është për t'u habitur që ne
sapo kemi filluar të shohim efektet. Dhe pikërisht tani.
Pra, çfarë po bën industria e telekomunikacionit për të mbrojtur përdoruesit e saj nga tumoret e trurit?
Një vështrim në manualet e sigurisë sugjeron se ata janë më të shqetësuar për mbrojtjen e tyre.
Në anën e pasme të pothuajse çdo celulari ka udhëzime se sa larg nga trupi juaj duhet ta mbani atë.
Udhëzime që janë krejtësisht jopraktike në shumicën e rasteve.
Dhe çfarë ndodh kur industria e telekomunikacionit financon kërkimin mbi dëmin që shkakton?
Dhe ky hulumtim arrin në përfundimin se ka një ndikim që përdorimi i celularit luan një rol në zhvillimin e kancerit.
Por ata priren ta mbajnë këtë hulumtim për vete.
Edhe pse epidemiologjia tregon qartë se përdorimi i celularit rrit rrezikun e zhvillimit të një tumori në tru.
Ajo që njerëzit e ICNIRP duhet të shohin është një shkak dhe pasojë e qartë; si ndodh, cili është
mekanizmi dhe si shkaktohet saktësisht kanceri.
Duket e qartë se një qenie kaq e përshtatur me frekuencat e Tokës dhe aq e ndjeshme ndaj fushës së saj magnetike do të
reagonte natyrshëm ndaj mikrovalëve të krijuara nga njeriu.
Por prej vitesh, industria e telekomunikacionit ka mbrojtur veprimet e saj duke bërë të njëjtën pyetje.
Si një celular shkakton kancer?
Siç doli, ata bënë pyetjen e gabuar.
Si e parandalon celulari trupin e njeriut nga shërimi i kancerit?
Përgjigja është: melatonin.
Në përgjithësi pranohet se qeliza e radikaleve të lira është shkaku ose faktori kryesor për shumicën e kancereve.
Mbrojtja më e rëndësishme e trupit tonë kundër këtyre radikalëve të lirë është antioksidanti i tij më i fuqishëm: melatonin.
Ai hyn në qarkullimin e gjakut dhe detyra e tij është të veprojë si një antioksidant natyral, një agjent natyral kundër kancerit.
Melatonin është një agjent shumë, shumë i fuqishëm kundër kancerit.
Ai vepron si një agjent i ashtuquajtur onkostatik që ju mbron nga kanceri.
Dhe kontrollon ciklin gjumë-zgjim në mënyrë që të merrni një pushim të mirë gjatë natës dhe dozën e duhur të melatoninës.
Është një molekulë kundër plakjes. Me fjalë të tjera, ajo thith radikalet e lira dhe thjesht e bën lëkurën tuaj të duket më e re.
Po, kështu që nëse keni një sasi të reduktuar të melatoninës, atëherë sistemi juaj imunitar dobësohet.
Në fillim, keni tendencë të keni probleme me gjumin, d.m.th. nuk mund të bini në gjumë
ose nëse e bëni, nuk mund të flini përsëri.
Mund të keni probleme me zemrën sepse melatonina gjithashtu mbron zemrën tuaj.
Dhe ju jeni shumë më të ndjeshëm ndaj sëmundjeve sepse sistemi juaj imunitar nuk funksionon në mënyrë optimale.
Këto janë disa gjëra që ndodhin kur ju keni ulur nivelet e melatoninës.
Dhe, për shembull, një grua mesatare me kancer gjiri ka vetëm një të dhjetën e melatoninës në
krahasim me një grua normale të moshës së saj.
Dhe te njerëzit me kancer të prostatës, ata kanë më pak se gjysmën e melatoninës që duhet të kenë.
Fëmijët autikë kanë më pak se gjysmën e niveleve të melatoninës që duhet të kenë.
Reduktoi melatoninën tek punëtorët e ndërrimit të natës, sepse ata punojnë natën dhe janë të ekspozuar ndaj dritës.
Ata nuk prodhojnë melatoninë gjatë natës, e cila dihet se rrit rrezikun e kancerit të gjirit me 50%.
Dhe Agjencia Ndërkombëtare për Kërkime mbi Kancerin IARC e ka klasifikuar gradualisht punën në turne të natës si ndoshta
kancerogjene për shkak të këtij reduktimi të melatoninës.
Tani ka shumë studime që tregojnë se njerëzit që punojnë në turne të natës ose njerëzit që janë të verbër kanë
shkallë të ndryshme të kancerit sesa popullata mesatare.
Dhe shumica e këtyre studimeve mbështesin pikëpamjen se nivelet e reduktuara ose të munguara të
melatoninës kanë efekte negative shëndetësore.
Meqenëse trupi rigjenerohet vetëm gjatë natës, melatonina prodhohet vetëm kur gjëndra pineale ndjen se nuk ka dritë.
Dhe çfarë ndodh; gjëndra pineale është e ndjeshme ndaj dritës.
Ndodhet pikërisht aty ku truri juaj merr sinjale nga sytë tuaj dhe kryqëzohet në pikën në mes.
Quhet bërthama suprakiazmatike.
Dhe lidhjet prej andej shkojnë drejtpërdrejt në gjëndrën pineale për t'i treguar nëse drita është e pranishme apo jo.
Në të njëjtën kohë, kur drita është e pranishme, ka ndërhyrje me sinjalet që truri dëshiron
t'i dërgojë qelizave tona për t'i riparuar ato.
Pra, nuk ka kuptim që truri do t'i dërgojë këto sinjale në qelizat tona për t'u thënë atyre të riparojnë veten
kur ka aq shumë ndërhyrje sa ata nuk do ta dëgjojnë atë.
Pra pret, truri pret derisa të errësohet.
Çfarë hulumtimi ka treguar se ka një efekt në prodhimin e melatoninës nga fushat
elektrike, fushat magnetike ose valët e radios?
Po, mirë, Instituti Battelle në Amerikë ka bërë shumë punë në këtë temë që nga fundi i viteve 1970.
Dhe shkencëtarët e tij, Barry Wilson, Dick Stevens dhe këta njerëz filluan të mendonin për këtë sepse ne e dimë
se kur ndizni dritën, truri ndalon së prodhuari melatonin.
Kështu ata menduan, mirë, ndoshta truri ynë nuk mund të bëjë dallimin midis fushave elektrike që ne vetë gjenerojmë
artificialisht dhe dritës natyrore që të gjithë e dimë se është e pranishme gjatë ditës, sepse
ne thjesht nuk prodhojmë melatoninë gjatë ditës.
Ka arsye shumë të mira biologjike për këtë.
Kështu ata menduan se këto fusha elektrike do të shtypnin sintezën e melatoninës, e cila nga ana tjetër do të çonte në
kancer, veçanërisht kancer të gjirit tek gratë, sepse ato nuk do të kishin më mbrojtjen
imunologjike që është normalisht e pranishme.
Pra, truri i interpreton valët e radios si valë drite?
Po, ne nuk mund t'i dallojmë ato.
Drita e dukshme gjithashtu ka një frekuencë.
Hipoteza se gjëndra pineale nuk mund të bëjë dallimin midis frekuencave të dritës dhe frekuencave të krijuara nga
njeriu, është vërtetuar padyshim nga një mori kërkimesh.
Gjenia e trupit tonë është aftësia për të kundërshtuar prodhimin e radikaleve të lira duke prodhuar melatonin.
Ne kemi krijuar brenda vetes një ekuilibër të saktë, një sistem të përsosur mbrojtës.
Trupit tonë i janë dashur miliona vjet për ta përsosur këtë teknikë.
Një teknologji e që u krijua në bazë të mjedisit në të cilin ne evoluam.
Por a nuk ka ndryshuar mjedisi ynë në dekadat e fundit dhe në mënyrë eksponenciale?
Me sy të lirë bota duket të jetë e njëjtë, por në nivel qelizor është ndryshimi më i madh
mjedisor që ka ndodhur ndonjëherë në jetën tonë.
Është e qartë se një ndryshim i tillë gjigant do të prishte në mënyrë të pashmangshme një ekuilibër kaq delikat.
Dhe nëse trupi ynë nuk prodhon sasinë e duhur të melatoninës, pasojat mund të jenë serioze.
Shkencëtarët në mbarë botën tani besojnë se radikalet e lira mund të jenë shkaku ose faktori
në çdo sëmundje të njohur. Jo vetëm kancerin.
Në fillim të shekullit të 20-të, leuçemia e fëmijërisë ishte një gjë e rrallë mjekësore.
Që atëherë kemi parë vetëm një rritje të leukemisë tek fëmijët.
Leuçemia rritet me rreth dy për qind çdo vit.
Dhe kjo vlen edhe për shumë sëmundje të tjera: autizmin, tumoret e trurit, kancerin.
Shkalla e kancerit në vitet 1910 ishte ndoshta vetëm gjysma e asaj që është sot.
Dhe shumë sëmundje të tjera lidhen përmes studimeve, përmes kërkimeve shkencore mbi ekspozimin ndaj fushave
elektromagnetike dhe rrezatimit; jo vetëm linjat e energjisë, por edhe fushat e radios dhe mikrovalëve.
Sepse gjatë 50 viteve të fundit ne kemi qenë të zhytur në një oqean rrezatimi elektromagnetik. Na rrethon kudo.
Të padukshme, ne nuk mund t'i shohim ato. Por ne e dimë se është atje.
Sa herë që përdorni telefonin tuaj celular, e dini se është aty.
Ne jemi një organizëm gjenial por kompleks.
Mënyra se si funksionojnë trupat tanë nuk është as e rastësishme dhe as diçka që ka ndodhur brenda natës.
Si çdo gjallesë tjetër në këtë planet, ne jemi përshtatur me sferën e ndikimit në të cilën jetojmë.
Një mjedis që ka pasur një ekuilibër delikat fushash dhe rezonancash që në krye të kohës.
Këto dukuri jo vetëm që na rrethojnë, por na bëjnë ata që jemi.
Qelizat në trupin tonë komunikojnë me njëra-tjetrën duke përdorur frekuencat e dritës; se si ADN-ja jonë
përdor frekuenca elektromagnetike për t'u riprodhuar.
Në thelb të gjithë kësaj janë protonet dhe elektronet, të programuara pozitivisht dhe
negativisht, duke e bërë të gjithë jetën magnetike.
Ne, si gjithë jeta, jemi të pajisur me qeliza kriptokrome, të cilat na mundësojnë t'i
perceptojmë këto fusha në mënyra që mezi kuptojmë.
Ne jemi qenie të frekuencës, elektricitetit, dritës dhe magnetizmit.
Dhe u deshën miliona vjet që ne të bëheshim të tillë. Një proces që filloi me qelizën e parë.
Edhe pse ne kemi përqafuar teknologjinë wireless dhe e kemi përfshirë atë në jetën tonë të
përditshme, trupat tanë nuk janë kapur në nivelin qelizor.
Frekuencat që na rrethojnë tani janë po aq të huaja për qelizat tona sa do të ishin për sytë tanë nëse do t'i shihnim ato.
Fëmijët tanë lindin në një botë që trupi i tyre thjesht nuk mund ta kuptojë.
Ku do të çojë e gjithë kjo?
Ndërsa ky film po realizohet, teknologjia 4G po përhapet në mbarë botën. Për të bërë të mundur këtë, po rriten vlerat kufi.
Wi-Fi është i pranishëm pothuajse në çdo shtëpi, shkollë dhe biznes dhe është vazhdimisht rreth nesh.
Teknologjia telefonike DECT mund të gjendet pothuajse në çdo familje.
Në një kohë kur industria duhet të jetë e përgjegjshme dhe e kujdesshme, ajo tregon një
mospërfillje të pamatur për shëndetin tonë afatgjatë.
Paraja sundon botën.
Dhe se ata zhvillojnë një ndërgjegje për këtë, është pothuajse aq e mundshme sa ka bërë industria e duhanit.
Pra, nëse do të ketë një ndryshim, ai nuk do të vijë prej tyre.
Duhet të vijë nga ne!
Thjesht duhet të hapim sytë dhe të njohim problemin.