Rezonans, frekans yaratıkları
Giderek daha fazla insan baş dönmesi, baş ağrısı, kalp ritim bozukluğu veya uykusuzluk
gibi sağlık sorunlarından muzdarip oluyor.
Sebep olarak genellikle stres gösterilir.
2012 tarihli aşağıdaki belgesel film, bu tür semptomların genellikle tamamen farklı, daha az
bilinen nedenlerle bağlantılı olduğunu göstermektedir.
Film bizi kökenlerimizden kablosuz iletişim teknolojisinin yaygınlaşmaya başladığı
1990'lı yıllara doğru bir yolculuğa çıkarıyor.
O zamandan beri insanlık yapay frekanslardan oluşan bir okyanusa dalmış durumda.
Çıplak gözle bakıldığında gezegen aynı gibi görünmektedir, ancak hücresel düzeyde bu,
Dünya'daki yaşamın geçirdiği en büyük değişimdir.
Etkileri hafife alınmamalıdır!
Kla.TV bu filmi sizin için Türkçe'ye çevirdi.
Bilim insanları, endüstri temsilcileri, doktorlar ve etkilenenler görüşlerini dile getiriyor.
James Russell tarafından hazırlanan "REZONANS - frekans yaratıkları" adlı belgesel filmi keyifle izleyeceğinizi umuyoruz!
Henüz ne yaptığımızı tam olarak anlamış değiliz.
Sonunda cep telefonlarının kansere yol açıp açmadığı konusunda bir açıklamamız var.
Rezonans - frekans yaratıkları
Bilinmeyen bir bilim adamı, her şeyi değiştirmesi gereken bir keşif yapmak üzereydi. Adı Winfried Otto Schumann'dı.
O günden sonra öğrencilerine elektrik fiziğini öğretti.
Bir küre, bir küre içinde nasıl elektrik voltajı üretebilir. Ve sonuç olarak: bir frekans.
Schumann'ın sınıfı konuyu anlamakta zorlandı.
İşleri kolaylaştırmak için profesör onlara dünyanın bir küre, iyonosferin ise başka bir küre olduğunu hayal etmelerini söyledi.
Daha sonra aralarındaki gerilimi hesaplamalarını istedi.
Kendisinin fikri olmadığı için Schumann da hesaplar yapmaya başladı.
Dünyanın nabzı, Schumann rezonansı, tam olarak 7,83 Hertz'di. Bu keşif hayret vericiydi.
Schumann rezonansı sadece insan beyninin alfa dalgalarına mı benziyordu? Hayır tamen aynıydı!
Yaratıcılığımızı, performansımızı, stresimizi, korkularımızı ve bağışıklık sistemimizi kontrol eden beynin
frekansı, bir şekilde kendini gezegenin frekansına ayarlamıştı.
Dünyanın nabzı yaşamın nabzı haline gelmişti.
Dünyanın tarihine bakarsanız, bu oldukça açık görünüyor.
Schumann dalgaları en başından beri bu gezegenin bir parçası olmuştur.
Yaşam gelişir, onlarla çevrelenir ve kaçınılmaz olarak onlara uyum sağlar.
Aslında, frekansa olan duyarlılığımız, gezegenin başka bir fenomenini algılama yeteneğimizle derinden bağlantılıdır.
Manyetik alanlar
Arıların manyetik alanlara duyarlı olduğunu biliyoruz. Vücutlarında jeomanyetit parçacıkları olduğunu biliyoruz.
Ve laboratuvar testleri, manyetik alanlara gerçekten de hassas tepki verdiklerini göstermiştir.
Yapay bir manyetik alan oluşturularak peteklerini inşa etme şekillerinin kontrol edilebildiği laboratuvarlarda gösterilmiştir
ve arıların yönelim için manyetik alanları kullandıkları açıktır.
Yeryüzündeki yaşamın hassas dengesi, arılara ve onların bitkileri tozlaştırmasına olan
bağımlılıkla mükemmel bir şekilde gösterilmektedir.
Arılar olmadan yaşamın neredeyse hiç şansı olmayacağı varsayılır.
Böcekler tarafından tozlaşma, gıdayı ilginç kılan hemen her şey için gereklidir:
Yani, meyveler, kabuklu yemişler, bunların hepsi böcekler tarafından tozlaşmayı
gerektirir ve arılar en önemli tozlaştırıcı grubudur.
Dünyadaki gıda ürünlerinin yaklaşık %70'i arılar tarafından tozlaştırılmaktadır.
2006 yılında düşünülemez bir şey oldu: dünyanın dört bir yanındaki arı kolonileri ölmeye başladı ve kimse nedenini açıklayamadı.
CCD - Koloni Çöküş Bozukluğu - olarak da bilinen bu tür arı ölümleri dünyanın dört bir yanındaki arı kolonilerini
etkilemekte ve bazı ülkeler %70'e varan kayıplar bildirmektedir.
Tetikleyici olarak çeşitli nedenler gösterilmiştir.
Ancak hiçbiri arıların neden aniden kovanlarına dönmeyi bıraktıklarını kesin olarak açıklayamadı - bir istisna dışında:
Jochen Kuhn ve ekibi tarafından yapılan sansasyonel bir araştırma.
Bir deneyde, doktor sekiz arı kolonisiyle çalıştı ve dördüne sıradan bir DECT (kablosuz
bir haberleşme sistemi) telefon yerleştirdi.
Bilim insanları daha sonra bir DECT telefonun varlığının arıların kovanlarına dönüp dönmemelerini
etkileyip etkilemediğini izledi. Sonuçlar şaşırtıcıydı.
Arılar, DECT telefonların yerleştirilmediği kovanlara normal sayılarda geri dönmüştür.
Ancak DECT telefon bulunan kovanlara neredeyse hiç arı geri dönmedi.
DECT telefon içeren kovanlardan birine tek bir arı bile geri dönmedi.
Dr. Kuhn'un deneyinin sonuçlarını tam olarak anlamak için öncelikle bir DECT
telefonun nasıl çalıştığını anlamamız gerekiyor.
DECT telefonunuzla evinizde dolaşıp arama yapabilmenizin nedeni, DECT telefonunuzun baz istasyonunun ahizenize mikrodalgalar
adı verilen elektromanyetik dalgalar göndermesidir.
Bu, bir cep telefonu direğinin bir cep telefonuyla iletişim kurmasıyla tamamen aynıdır.
Bir DECT telefonu aslında cep telefonu direğinin minyatür bir versiyonudur.
Eğer bir arı bir DECT telefondan gelenlerden etkileniyorsa, kesinlikle bir cep
telefonu direğinden gelenlerden de etkilenecektir.
Dünya çapında 4 milyar cep telefonu kullanıcısı varken, birdenbire endişe verici sayıda cep telefonu direği ortaya çıktı.
Arının manyetik yön duygusu, Dünya'nın manyetik alan çizgilerini kullanarak kendini yönlendirmesini sağlar.
Milyonlarca yıllık gelişim ve ince ayar yatırımı yaptığı bir yetenek.
Bu kadar yüksek bir hassasiyetin elektromanyetik ortamdaki en ufak değişikliklerden bile etkileneceği açık değil mi?
Peki neredeyse bir gecede gerçekleşen bu devasa değişim ne anlama geliyor?
Manyetik alanlara karşı bu duyarlılığa sahip başka türler var mı?
Nihayetinde onları insan yapımı frekanslara karşı savunmasız hale getiren bir hassasiyet mi?
Ne yazık ki, kriptokrom adı verilen yeni bir proteinin keşfi, tüm yaşamın manyetik bir duyuya sahip olduğunu gösteriyor.
Kriptokrom
1990'larda bitkilerde keşfedildiler. İşlevleri, büyümeyi düzenlemek için gerekli olan mavi ışığı absorbe etmektir.
O zamandan beri böceklerde, hayvanlarda, memelilerde, insanlarda ve kuşlarda bulunmuştur.
Kriptokromlar protein adı verilen biyolojik moleküllerdir.
CRY genleri olarak adlandırılan bazı genlerimiz tarafından üretilirler.
Ve kriptokrom molekülü aslında melatonin üretimi de dahil olmak üzere sirkadiyen ritmimizi düzenler.
Bazı kriptokromların sirkadiyen saat için bir dedektör olarak ışığı emme işlevine sahip olduğu görülmektedir.
Bu nedenle, birçok türün sahip olduğu gece-gündüz ritmi için bir girdidirler; bitkiler ve hayvanlar gibi.
Ancak 2000 yılında Thorsten Ritz kriptokromun daha da şaşırtıcı bir rolünü ortaya çıkardı.
Kızılgerdanlarla yaptığı bir dizi deneyde, yön duyularının sadece manyetizmaya dayanmadığını, doğrudan gözün
arkasında bulunan kriptokrom hücrelerinden geldiğini kanıtladı.
Bunu test etmenin yolu, kuşları radyo frekans alanlarına maruz bırakarak bunun manyetik
pusulalarına gerçekten müdahale edip etmeyeceğini görmekti.
Yüksek frekanslı alanın sadece ardıç kuşlarının göçünü engellemekle kalmadığı, aynı zamanda bunun çok
düşük alan güçlerinde bile geçerli olduğu ortaya çıktı.
Bu gerçekten önemli ve çok zayıf radyofrekans alanlarının bile kızılgerdanların pusulasını etkilemesi gerçekten ilginç.
Ritz'in deneyleri, navigasyonda kullanılan kriptokrom hücresinin insan yapımı frekanslardan - ICNIRP düzenleyicisi
tarafından güvenli kabul edilenlerin çok altındaki frekanslardan bile - ciddi şekilde etkilendiğini açıkça göstermiştir.
Manyetik alanların, yapay manyetik alanların, bir dizi türün yaşam alanını yok edeceğine
inanmak için sağlam bilimsel nedenler vardır.
Son 25 yılda (not: 2011 itibariyle) Dünya'nın manyetik alanlarını navigasyon için
kullanan çeşitli türler gizemli bir şekilde azaldı:
109 Arktik göçmen kuş türünün dramatik düşüşü
Büyük Britanya'da soyu tükenmiş 5 kelebek türü
Avustralya kıyı kuşlarının 36 türü %75 oranında azaldı
Dünyadaki kelebek türlerinin %10'u yok olma tehlikesiyle karşı karşıya
Yaygın Avrupa kuş türlerinin %45'i azaldı
Avrupa çayır kelebeklerinde %50 azalma
Bilinen tüm İngiliz kelebeklerinin yarısı yok olma tehlikesiyle karşı karşıya
Arılar: %70'e varan düşüş
Asya'daki göçmen su kuşlarının %62'si azalıyor veya nesli tükeniyor
Avustralya kuşlarında %80 düşüş
Birleşik Krallık arı türlerinin yarısı: yüzde 70'e varan düşüş
4 Amerikan arı türü: sayılarında %98'e varan düşüş
Tarım arazisi kuşları %79'a varan oranda
Dünyadaki kuş türlerinin 8'de 1'i tehdit altında
190 kuş türü kritik tehlike altında
Elektromanyetik alanların bir sonucu olarak çevremiz ne kadar değişti?
Son 25 yılda tanınmayacak kadar büyük bir değişim yaşandı ...
Elektromanyetik enerji açısından milyonlarca kat daha yüksektir.
Eski Ulusal Radyolojik Koruma Ajansı, belgelerinden birinde radyasyon ortamının - eğer böyle adlandırmak
isterseniz - 50 yıl öncesine kıyasla milyonlarca kat arttığını tahmin ettiğini söyledi - milyonlarca kat.
Bu, Dünya'daki ortamda büyük bir değişiklik ve birlikte evrimleştiğimiz Schumann dalgaları da dahil
olmak üzere tüm bu doğal sinyalleri tamamen bastırıyor.
"Schumann'ın rezonansını bir şehir içinde veya çevresinde ölçmek kesinlikle imkansız hale geldi.
Cep telefonlarından kaynaklanan elektromanyetik kirlilik bizi ölçümlerimizi denizde yapmaya
zorladı." Dr. Wolfgang Ludwig, fizikçi'den alıntı.
Eğer insanoğlu manyetik alanları algılama yeteneğine sahipse, arılar, kuşlar ve kelebeklerle aynı yeteneğe
sahipse - bu bizim de insan yapımı frekanslara onlar kadar duyarlı olduğumuz anlamına mı geliyor?
Çevremizdeki değişiklikler bizi de onları etkilediği gibi etkileyecek mi?
Elektrosensitiviteyi nasıl tanımlarsınız?
Elektrosensitivite insanların tepki vermeye başlamasıdır, vücutları elektromanyetik alanlara tepki vermeye başlar.
Genel olarak, tepki verdikleri elektromanyetik alanlar kablosuzdur.
Yani kablosuz iletişim, WLAN, telsiz telefonlar, DECT telefonlar, cep telefonları, cep telefonu direkleri.
Hepsi vücudumuzun daha önce hiç deneyimlemediği sinyaller gönderir.
Ve insanları etkilemeye başladığında - beni etkilemeye başladığında - genellikle ilk önce
kafadır - kafanızda ağrı hissetmeye başlarsınız.
Baş ağrısı demekten nefret ediyorum çünkü başınızdaki ağrı daha önce yaşadığınız hiçbir baş ağrısına benzemiyor.
Çoğu kişi kalp ritim bozukluğu, uykusuzluk, baş ağrısı, görme bozuklukları, baş dönmesi, çeşitli parestezi
türleri veya nevrozlar gibi şikayetlerden yakınmaktadır.
Vücutlarında alışılmadık hisler yaşadıklarını anlatırlar.
Aslında hormonal sistemi, tiroid fonksiyonlarını da etkileyebilir. Liste gerçekten sonsuzdur.
Bir organizmanın elektromanyetik alanları algılamasını ve bunlara yanıt vermesini sağlayan yönleri - bu
kelimelerin farklı bağlamlarda kullanıldığını söyleyebilirsiniz.
Ve eğer bunu "elektro-duyarlılık" olarak ayırırsanız - bunun aslında yaşamın kendisine
verilen bir yanıt olduğunu söyleyebilirsiniz.
Örneğin, yaşam olup olmadığını belirlemek için bir organizmayı incelediğimizde, aslında elektriğin varlığını ararız - örneğin
elektrokardiyogram, EKG ve elektroensefalogram, EEG ile.
Araştırdığımız şey, bu hedef organlardan, yani beyin ve kalpten gelen elektriğin varlığıdır.
Ve bunu gördüğümüzde, bu yaşamın mevcut olduğuna dair bir işarettir.
Elektromanyetik alanlar bir anlamda hücresel düzeyde yaşamın bir parçasıdır. Tüm yaşamın elektro-duyarlı olduğunu söyleyebiliriz.
Bu gerçek bir hastalık mı? Evet, kesinlikle öyle.
Şu anda DSÖ bunun gerçek olduğunu ve semptomların ciddi ve zayıflatıcı olabileceğini söylüyor.
Elektrohipersensitivite rakamları %2-3 civarındadır.
Bunlar, hayatları bu durumdan son derece etkilenen insanlardır.
Ancak daha önce de belirttiğim gibi, insanların %100'ü buna hücresel düzeyde tepki veriyor.
Bu da, bu durumun yeterince ciddiye alınmaması veya fark edilmemesi halinde, sağlık sistemi için potansiyel
olarak çok büyük sonuçlar doğuracağı anlamına gelmektedir.
Hafif ya da orta derecede elektrosensitiviteye sahip insanların sayısı muhtemelen daha
önce tahmin ettiğimizden çok daha fazladır.
1980'lerde cep telefonunun kullanılmaya başlanmasıyla birlikte bir anten ağına ihtiyaç duyuldu.
O zamandan beri telekom şirketleri dünya çapında 5 milyondan fazla direk dikti.
Tüm havayı mikrodalga frekanslarıyla doldurmakla gurur duyuyorlar, bunun sağlığa uzun vadede zarar
vermeyeceğinden emin olmak için tek bir çalışma bile yapmadılar.
Güvenli olduklarından emin olunmadan inşa edilmişlerdir.
Yardımınız için teşekkürler.
Çok tatsız, değil mi?
Evet, ve her zaman orada, dikkat çeken bir şey de durmaması.
Sürekli yayılıyor - direklerden geliyor - eğer direği görebiliyorsanız, ona maruz kalıyorsunuz demektir.
Dürüst olmak gerekirse, bunu yapmasanız bile, beton duvarlardan ve diğer şeylerden geçtiği için o mesafede buna
maruz kalıyorsunuz, biraz boğuklaşıyor, ama sadece birazcık.
Direkten 200 - 300 metre uzakta, sürekli olarak direğe maruz kalıyorsunuz.
Eğer duyabiliyorsanız, bu her şeyi değiştirir. Evet. Peki ya görebilseydiniz.
Her gün duman görmek gibi olurdu.
İnsan yapımı frekanslardan oluşan bir duman sürekli etrafımızı sararken ve bunların güvenliği kontrol edilmezken,
insan vücudunun bunlara tepki vermeye başlaması şaşırtıcı mı?
Yaklaşık 10 yıl önceydi. 30'lu yaşlarımdaydım.
Şimdiye kadar ailemde meme kanseri yoktu. Çok sağlıklı bir yaşam tarzım vardı.
Uzun yıllar boyunca bir telefon direğinin yanında yaşadım, o zamanlar yedi yıldı.
Evimden 100 metre uzaktaydı.
Yıllarca direkler ile ilişkili olmayan semptomlar yaşadım, çünkü o zamanlar elektrosensitivite hakkında hiçbir şey bilmiyordum.
Baş dönmesi, uyku sorunları, baş ağrıları, başımda bıçak saplanır gibi ağrılar vardı ve sık sık doktora gidiyordum.
Bana stres ya da virüs olduğu söylendi. Sonra birdenbire bana meme kanseri teşhisi kondu. Hayatımın en büyük şokuydu.
İlk başta şanssız olduğumu düşünerek, sadece ben böyleyim demiştim. Sonra tedavi başladı.
Hastanede bazı komşularla tanıştım - çok küçük bir köyde yaşıyordum.
Ayrıca bu komşularla tanıştım, genç kadınlardı - ben en genciydim, otuzlarımdaydım,
diğerleri kırklarında ya da ellilerinin başındaydı.
Beşimiz oradaydık, hepimiz altı ay içinde aynı zamanda aynı meme kanseri teşhisi ile oradaydık.
Bu kadar çok cep telefonu, direk ve milyarlarca dolarlık bir cep telefonu endüstrisi varken, telekomünikasyon endüstrisinin
güvenli bir şekilde yayın yapmasını sağlayacak sıkı bir devlet kurumunun şimdiye kadar kurulmuş olması umulurdu.
Bizleri koruyan katı sınırlar koyan biri - maruz kaldığımız şeyin kesinlikle güvenli olmasını sağlayan biri.
Ne yazık ki bunların hiçbiri yok. Elimizde olan tek şey ICNIRP.
ICNIRP yaklaşık 20 yıl önce Avrupa'da iyonlaştırıcı olmayan radyasyonu incelemek üzere kurulmuştur.
Uluslararası İyonlaştırıcı Olmayan Radyasyondan Korunma Komitesi'nin görevi, yayınlanan tüm
literatürü incelemek ve temel olarak özetlemektir:
Bilim de kesinlikle bunu söylüyor.
Buna seçilerek giremezsiniz. Tercih edilen kişilerden biriyseniz katılmaya davet edilirsiniz.
Dolayısıyla, her zaman sektör tarafından belirlenir, çünkü kökler orada yatar.
Doğru. Dolayısıyla, belirledikleri ve çoğu Avrupa ülkesi tarafından benimsenen bir ölçütümüz var ve bu, uzman panelinin de
dahil olduğu Avrupa Komisyonu tarafından tavsiye edilen bir şey.
Ancak bu kılavuz değerler, yüksek frekanslı radyasyonda neden ve etkileri olduğunu bildiğimiz inşaat yöntemlerine dayanmaktadır.
Cep telefonlarından, cep telefonu direklerinden ve kablosuz telefonlardan - her gün kullandığımız tüm farklı iletişim
cihazlarından - gelen radyasyonla aynı frekansta bizi çevreleyen enerji açısından şu anda var olan tek
senaryo, mikrodalga fırınlardan bildiklerimizle aynıdır.
Yeterince enerji kullanır ve bunu yeterince küçük bir alana yoğunlaştırırsak, dokuyu ısıtırsınız, sonra da
içinde belirli miktarda su olan her şeyi ısıtırsınız.
Mevcut kılavuz değerlerin hiçbirinin kronik sağlık hasarı veya kanserle ilgisi yoktur. Hiçbirinin, tek bir tanesinin bile.
Hepsi ısı etkilerine veya deride karıncalanma ya da kaş seğirmesi gibi ani etkilere yöneliktir.
Hiç kimse sağlığa uzun vadede verilen zararı tespit edemez.
Yani 40'ın altında önemsiz, anlamsız ...
Hiç de mantıklı değil. Bu durumda, uzun vadeli sağlık hasarlarına karşı koruma niyeti yoktur.
ICNIRP ... yani, ICNIRP tamamen ilgisiz ve yararsızdır.
Örneğin: Okulun önünden kimsenin hız sınırını aşmadığından emin olmak istiyorsanız, hız
sınırını saatte 10.000 kilometre olarak ayarlayın.
Bu şekilde herkes kurallara uyacak ve kimse hız sınırını geçmeyecektir.
Okulun önünden saatte 999 km hızla geçebilirsiniz ve "sınır değere" uyumlu sayılır.
Danışma Paneli, kamuyu korumak amacıyla kanıtları incelemek üzere kurulmamıştır.
2011 yılında Dünya Sağlık Örgütü cep telefonlarının tehlike sınıflandırmasını değiştirdi ve cep telefonu kullanımıyla
ilişkili bir beyin tümörü türü olan glioma gelişme riskinin artması nedeniyle bunları insanlar için
muhtemelen kanserojen olarak yeniden sınıflandırdı.
Bu ani durum değişikliğini tetikleyen neydi?
Cep telefonlarının olası sağlık etkileri üzerine sayısız çalışma yapılmıştır.
Bazıları bir etki gösteriyor. Bazıları hiç göstermiyor.
Ancak en kesin çalışma Lennart Hardell'den geldi.
Bugüne kadar yapılmış en büyük ve en kapsamlı araştırmaya öncülük etmiştir.
Kendi çalışmalarını dünyanın dört bir yanından başkalarının çalışmalarıyla birleştirdi.
1990'ların başından bu yana, dünya çapında 2000'den fazla kişinin telefon alışkanlıklarını analiz ettiler.
Astrositom ve akustik nöroma gibi tümörleri olan kişiler, havaya yakınlıkları nedeniyle cep telefonu
kullanımıyla en çok ilişkilendirilen beyin tümörleri.
Sonuçlar şok edici. Cep telefonu kullanımının aslında beyin tümörü riskini artırdığı sonucuna vardılar.
Ayrıca daha önceki araştırmaların neden hiçbir etki göstermediğini de keşfettiler.
Bence kanserojen olduğuna dair, muhtemelen kanserojen olmasından daha fazla kanıt var.
Ama sanırım bunu bir dereceye kadar anlıyorum çünkü gelecekte daha ne tür kanserlerle karsılacağımız belli değil.
İnsanlar gerçek etkinin ortaya çıkması için yeterince uzun süredir cep telefonu kullanmıyor.
Diğer kanserojenlerde olduğu gibi, maruz kalmanın etkisini görmek için en az on yıl geçmesi gerekmektedir.
Cep telefonu patlaması 1990'ların sonuna kadar başlamadığı için etkilerini yeni yeni görmeye
başlamamız şaşırtıcı değil. Ve şu anda gerçekleşiyor.
Peki telekomünikasyon endüstrisi kullanıcılarını beyin tümöründen korumak için ne yapıyor?
Güvenlik kılavuzlarına bakıldığında, daha çok kendi güvenlikleri konusunda endişe duydukları görülmektedir.
Neredeyse her cep telefonunun arkasında, vücudunuzdan ne kadar uzakta tutmanız gerektiğine dair talimatlar bulunur.
Çoğu durumda tamamen pratik olmayan talimatlar.
Peki telekomünikasyon endüstrisi neden olduğu zararlara ilişkin araştırmaları finanse ettiğinde ne olur?
Ve bu araştırma, cep telefonu kullanımının kanser gelişimi üzerinde etkisi olduğu sonucuna varıyor.
Ancak, bu araştırmayı kendilerine saklama eğilimindedirler.
Epidemiyoloji, cep telefonu kullanmanın beyin tümörü gelişme riskini artırdığını açıkça gösterse de.
ICNIRP çalışanlarının görmesi gereken şey net bir neden ve sonuçtur; bunun nasıl olduğu, mekanizmanın
ne olduğu ve kansere tam olarak nasıl neden olunduğu.
Dünya'nın frekanslarına bu kadar uyumlu ve manyetik alanına bu kadar hasas bir canlının insan yapımı
mikrodalgalara mutlaka tepki göstereceği aşikar görünebilir.
Ancak telekom endüstrisi yıllardır aynı soruyu sorarak eylemlerini savundu.
Cep telefonu nasıl kansere neden olur?
Anlaşıldığı üzere, yanlış soruyu sormuşlar.
Bir cep telefonu insan vücudunun kanseri iyileştirmesini nasıl engeller?
Cevap: melatonin.
Serbest radikal hücrenin çoğu kanserin ana nedeni veya faktörü olduğu genel olarak kabul edilmektedir.
Vücudumuzun bu serbest radikallere karşı en önemli savunması en güçlü antioksidanıdır: melatonin.
Kan dolaşımına girer ve görevi doğal bir antioksidan, doğal bir anti-kanser ajanı olarak hareket etmektir.
Melatonin çok ama çok güçlü bir anti-kanser ajanıdır.
Sizi kansere karşı koruyan sözde onkostatik bir ajan olarak işlev görür.
Ve uyku-uyanıklık ritmini kontrol eder, böylece iyi bir gece uykusu ve doğru dozda melatonin alırsınız.
Yaşlanma karşıtı bir moleküldür. Başka bir deyişle, serbest radikalleri temizler ve cildinizin daha genç görünmesini sağlar.
Evet, yani melatonin miktarınız azalırsa bağışıklık sisteminiz de düşer.
Başlangıçta uyumakta güçlük çekersiniz, yani uyuyamazsınız ya da uyursanız bir daha uyuyamazsınız.
Kalp sorunlarınız olabilir çünkü melatonin kalbinizi de korur.
Ve bağışıklık sisteminiz en iyi şekilde çalışmadığı için hastalıklara karşı çok daha hassassınız.
Bunlar, melatonin seviyeniz düştüğünde meydana gelen bazı şeylerdir.
Örneğin, meme kanseri olan ortalama bir kadında, kendi yaşındaki normal bir kadında bulunan
melatoninin yalnızca onda biri bulunmaktadır.
Ve prostat kanseri olan kişilerde, sahip olmaları gereken melatoninin yarısından daha azına sahiptirler.
Otistik çocuklar, sahip olmaları gereken melatonin seviyesinin yarısından daha azına sahiptir.
Gece vardiyasında çalışanlarda melatonin azalmıştır çünkü gece çalışmakta ve ışığa maruz kalmaktadırlar.
Geceleri melatonin üretmezler ve meme kanseri riskini %50 oranında artırdıkları bilinmektedir.
Ve Uluslararası Kanser Araştırma Ajansı IARC, bu melatonin azalması nedeniyle gece vardiyasında çalışmayı
kademeli olarak muhtemelen kanserojen olarak sınıflandırmıştır.
Artık gece vardiyasında çalışan veya kör olan insanların ortalama nüfustan farklı kanser
oranlarına sahip olduğunu gösteren birçok çalışma var.
Ve bu çalışmaların çoğu, melatonin seviyesinin eksikliğinin veya azalmasının sağlık üzerinde
olumsuz bir etkisi olduğu görüşünü desteklemektedir.
Vücut yalnızca geceleri yenilendiğinden, melatonin yalnızca epifiz bezi ışık olmadığını algıladığında üretilir.
Ve ne olur; epifiz bezi ışığa duyarlıdır.
Tam olarak beyninizin gözlerinizden gelen sinyalleri aldığı ve merkezdeki noktada kesiştiği yerde bulunur.
Buna suprakiazmatik çekirdek denir.
Ve oradan gelen bağlantılar doğrudan epifiz bezine giderek ışığın mevcut olup olmadığını söyler.
Işık mevcut olduğunda, beynin hücrelerimize onları onarmak için göndermek istediği sinyallerle eşzamanlı bir girişim olur.
Dolayısıyla, beynin hücrelerimize kendilerini onarmalarını söylemek için bu sinyalleri göndermesi,
duyamayacakları kadar çok parazit olduğunda mantıklı değildir.
Bu yüzden bekler, beyin karanlık olana kadar bekler.
Elektrik alanlarının, manyetik alanların veya radyo dalgalarının melatonin üretimi üzerinde bir
etkisi olduğunu gösteren araştırmalar nelerdir?
Evet, Amerika'daki Battelle Enstitüsü 1970'lerin sonlarından beri bu konuda pek çok çalışma yapıyor.
Ve onun bilim adamları, Barry Wilson, Dick Stevens ve bu insanlar bunun üzerine düşünmeye başladılar çünkü ışığı
açtığınızda beynin melatonin üretimini durdurduğunu biliyoruz.
Böylece, belki de beynimiz yapay olarak ürettiğimiz elektrik alanları ile gün boyunca var olduğunu bildiğimiz
doğal ışık arasındaki farkı anlayamıyor, çünkü gün boyunca melatonin üretmiyoruz diye düşündüler.
Bunun çok iyi biyolojik nedenleri vardır.
Böylece bu elektrik alanlarının melatonin sentezini baskılayacağını ve bunun da kansere, özellikle de kadınlarda
meme kanserine yol açacağını düşündüler, çünkü artık normalde sahip oldukları immünolojik korumaya sahip olmayacaklardı.
Yani beyin radyo dalgalarını ışık dalgaları olarak mı yorumluyor?
Evet, onları birbirinden ayıramıyoruz.
Görünür ışığın da bir frekansı vardır.
Epifiz bezinin ışık frekansları ile insan yapımı frekansları birbirinden ayırt edemediği hipotezi her
halükarda çok sayıda araştırma ile kanıtlanmıştır.
Vücudumuzla ilgili dahiyane olan şey, melatonin üreterek serbest radikal üretimine karşı koyma yeteneğidir.
Kendi içimizde hassas bir denge, mükemmel bir savunma sistemi yarattık.
Vücudumuzun bu tekniği mükemmelleştirmesi milyonlarca yıl sürmüştür.
İçinde evrimleştiğimiz çevre temelinde oluşturulan bir teknik.
Ama çevremiz son yıllarda katlanarak değişmedi mi?
Çıplak gözle bakıldığında dünya aynı gibi görünse de, hücresel düzeyde bu, yaşamlarımızda şimdiye
kadar meydana gelmiş en büyük çevresel değişimdir.
Böylesine devasa bir değişikliğin böylesine hassas bir dengeyi kaçınılmaz olarak bozacağı açıktır.
Ve vücudumuzun doğru miktarda melatonin üretmemesinin sonuçları ölümcül olabilir.
Dünyanın dört bir yanındaki bilim insanları artık serbest radikallerin bilinen her hastalığın nedeni ya da
faktörü olabileceğine inanıyor. Sadece kanser değil.
20. yüzyılın başında çocukluk çağı lösemisi tıbbi açıdan nadir görülen bir hastalıktı.
O zamandan beri, çocukluk çağı lösemisinde sadece bir artış gördük.
Her yıl yaklaşık yüzde iki oranında artmaktadır.
Ve bu diğer birçok hastalık için de geçerlidir: Otizm, beyin tümörleri, kanser.
1910'larda kanser oranları muhtemelen bugünkünün sadece yarısı kadardı.
Ve diğer birçok hastalık, elektromanyetik alanlara ve radyasyona; sadece elektrik hatlarına değil, aynı zamanda
radyo ve mikrodalga alanlarına maruz kalmayla ilgili bilimsel araştırmalarla bağlantılıdır.
Son 50 yıldır, bir elektromanyetik radyasyon okyanusunun içine batmış durumdayız. Her yerimizi sarmış durumda.
Görünmez, onu göremeyiz. Ama orada olduğunu biliyoruz.
Cep telefonunuzu her kullandığınızda, onun orada olduğunu bilirsiniz.
Bizler zeki ve bir o kadar da karmaşık bir organizmayız.
Vücudumuzun çalışma şekli ne rastgele ne de bir gecede oluşan bir şeydir.
Bu gezegendeki diğer tüm canlılar gibi biz de içinde yaşadığımız çevreye uyum sağladık.
Zamanın başlangıcından bu yana hassas bir alan ve rezonans dengesine sahip olan bir ortam.
Bu olgular sadece bizi çevrelemekle kalmıyor, bizi biz yapıyorlar.
Vücudumuzdaki hücreler birbirleriyle ışık frekanslarını kullanarak iletişim kurar; tıpkı DNA'mızın kendini yeniden
üretmek için elektromanyetik frekansları kullanması gibi.
Tüm bunların özünde protonlar ve elektronlar vardır, pozitif ve negatif olarak
kutuplanmışlardır, bu da tüm yaşamı manyetik hale getirir.
Tüm canlılar gibi biz de kriptokrom hücreleriyle donatılmış durumdayız ve bu da bu alanları zar zor
anlayabildiğimiz bir şekilde algılamamızı sağlıyor.
Bizler frekans, elektrik, ışık ve manyetizma varlıklarıyız.
Ve bu hale gelmesi milyonlarca yıl aldı; ilk hücreyle başlayan bir süreç.
Her ne kadar kablosuz teknolojiyi benimsemiş ve günlük hayatımıza dahil etmiş olsak da,
vücudumuz hücresel düzeyde bunu takip etmedi.
Şu anda bizi çevreleyen frekanslar hücrelerimize, eğer onları görebilseydik gözlerimize ne
kadar yabancı olacaklarsa o kadar yabancıdır.
Çocuklarımız, bedenlerinin anlayamayacağı bir dünyaya doğuyorlar.
Bütün bunlar nereye varacak?
Bu film çekilirken, 4G teknolojisi dünya çapında yaygınlaştırılıyor. Bunu
mümkün kılmak için sınırlar yükseltiliyor.
WLAN neredeyse her evde, her okulda ve her dükkanda mevcut ve bizi her zaman çevreliyor.
DECT telefon teknolojisi neredeyse her evde bulunabilir.
Sektörün sorumlu olduğu ve dikkatli davranması gereken bir zamanda, uzun vadeli
sağlığımızı umursamaz bir şekilde göz ardı etmektedir.
Dünyayı para yönetir.
Ve bunun için bir vicdan geliştirmeleri, tütün endüstrisinin yaptığı kadar olasıdır.
Yani eğer bir değişiklik olacaksa, bu onlardan gelmeyecektir.
Bizden gelmeli!
Sadece gözlerimizi açmalıyız ve sorunu benimsemeliyiz.