78 წლის მარინა აბრამოვიჩი, წარმოშობით სერბი, ჩვენი დროის ერთ-ერთი ყველაზე საკამათო "ხელოვანია".
მისი ნამუშევრები, რომლებიც ეხება ისეთ თემებს, როგორიცაა ძალადობის გაქელება და ფიზიკური
ტანჯვის მიყენება ან გადატანა , შემაშფოთებელია.
ამას ასევე აღიარებს შვეიცარიის უდიდესი ხელოვნების მუზეუმი ტრიგერული გაფრთხილებით.
იქ, ცურიხის კუნსტჰაუსში, აბრამოვიჩის შემოქმედების რეტროსპექტივა 2025 წლის თებერვლამდე იქნება გამოფენილი.
შვეიცარიის რადიო და ტელევიზია (SRF) სათაური: "შიშველი კანი და სისხლიანი სხეულები – მარინა
აბრამოვიჩი ზურხის კუნსტჰაუსში ყველა საზღვარს არღვევს."
აბრამოვიჩის ხელოვნება, რომელსაც "პერფორმანსის ხელოვნების დიდებულ ქალბატონად" მოიხსენიებენ, "სასიკვდილო და მტკივნეული" იქნებოდა.
ამის წაკითხვისას შეიძლება იფიქროთ, რომ SRF-ი პერვერზიებსა და ძალადობას იმას უწოდებს, რასაც ისინი სინამდვილეში არიან.
მაგრამ თუ უფრო დააკვირდებით, დაინახავთ, რომ SRF არ გმობს აბრამოვიჩს და მის სისხლისმსმელ და ძალადობის
განდიდებას, არამედ მათ შესახებ უკრიტიკოდ და ფაქტობრივად იუწყება.
ეს ქმნის შთაბეჭდილებას, რომ ხელოვნების ეს ტიპი გარკვეულწილად ექსტრემალურია, მაგრამ მაინც მისაღები საზღვრების ფარგლებშია.
შემდეგ SRF ოსტატურად უკავშირებს თავის რეპორტაჟს განცხადებას, რომ აბრამოვიჩი ახლა ერთ-ერთი იმ ვარსკვლავთაგანია, ვისთან
ერთადაც ყველას სურს მუშაობა, რითაც მაყურებელს მიანიშნებს, რომ აბრამოვიჩის სავარაუდო ხელოვნება რაღაც ღირებულია.
მაგრამ როგორ შეიძლება, რომ საზოგადოებრივი სატელევიზიო და რადიოსადგურები, რომლებიც თავიანთი მაყურებლებისა და მსმენელებისგან
სავალდებულო გადასახადებს აგროვებენ, სწორედ ისინი ასაღებენ "ხელოვნებად" იმას, რაც სინამდვილეში
"მძაფრად შემაშფოთებელია", "სასიკვდილო და მტკივნეული"?
რასაც SRF ასევე არ ახსენებს, არის ის, რომ აბრამოვიჩი თავის ხელოვნებაში სრულად აღნიშნავს სატანიზმის სიმბოლიკას:
ბავშვზე ძალადობა, კანიბალიზმი და სისხლის კულტები – სიძულვილით სავსე სისასტიკე, რომელიც განადიდებს ძალადობასა და სიკვდილს.
მისი ერთ-ერთი სპეციალიზაციაა ის, რაც ცნობილია როგორც "სულიერი კულინარიის" ღონისძიებები:
ღონისძიებები, სადაც საკვებს ადამიანის სხეულის ნაწილების ფორმით მიირთმევენ.
ეს სატანური რიტუალური მსხვერპლშეწირვების ალუზიაა?
მაგრამ არა, წერს SRF სხვა სტატიაში: აბრამოვიჩი სატანისტი არ არის – და კრიტიკოსები SRF-ის მიერ წარმოდგენილნი არიან
როგორც შეთქმულების თეორეტიკოსები და მემარჯვენე ტროლები.
თუმცა, Kla.TV-მ გამოარკვია, რომ SRF-მა, კერძოდ, უარყო მსოფლიოს მასშტაბით არსებული სატანური რიტუალური
ძალადობის ფაქტები და მსხვერპლთა ჩვენებები "სატანურ პანიკად", ანუ "წარმოსახვით პანიკად" მოიხსენია.
იმავე SRF-ის რეპორტიორს, რომელსაც სურდა, სავარაუდო საგამოძიებო სერიალში სატანური რიტუალური ძალადობა "ყალბ
ახალ ამბად" გამოეცხადებინა, შესაძლოა დაუმტკიცდეს კავშირები სატანიზმის მიმდევარ ჯგუფებთან.
დარწმუნდით თავად თანდართულ ტრანსლაციაში, რომლის ბმულიც ვიდეოს ქვემოთ მოგვაქვს. და ახლა SRF-ი აბრამოვიჩის
სახით კიდევ ერთ აშკარა სატანისტს აძლევს პლატფორმას!
და ახლა, აბრამოვიჩის სახით, SRF-ის მიერ სცენა ეძლევა კიდევ ერთ აშკარა სატანისტს!
საზოგადოებრივ მედიას, რომლის საფასურსაც ჩვენ, მოქალაქეები, იძულებით ვიხდით, საერთოდ ჩვენ დავუკვეთეთ ასეთი რამ?
უნდა გამოვიყენოთ ჩვენი გადასახადები ამ საჯაროდ დემონსტრირებული სატანიზმის გასაუფასურებლად?
იმ ფულით, რომელიც ადრე ჩვენი ჯიბიდან ამოიღეს?
განა ობიექტური და ნეიტრალური მედიის საქმე არ უნდა იყოს კრიტიკული მოსაზრებების გამოთქმა და ასეთი ქმედებების მიღმა
მდგარი სასტიკი გარემოებების გამოძიება და გამხელა? მოვითხოვოთ ეს!