رسانه‌های جریان اصلی بارها و بارها درباره موضوع تورم گزارش می‌دهند.
نرخ تورم در آلمان به‌طور شگفت‌آوری افزایش یافته است.
قیمت کالاها و خدمات به طور متوسط ۲٫۰٪ افزایش یافت – در حالی که دستمزدها و حقوق‌ها عمدتاً بدون تغییر باقی ماندند.
طبق مطالعه‌ای که به سفارش تیم‌بانک ای‌جی نورنبرگ انجام شده است، تورم بالا در سال گذشته
چالش‌های عمده‌ای را برای خانوارهای آلمانی ایجاد کرد.
این موضوع به‌ویژه در مورد افزایش قیمت غذا صدق می‌کند.
برای مثال، قیمت روغن زیتون از ژوئن ۲۰۲۱ تاکنون ۱۰۸ درصد افزایش یافته است، قیمت شکر از سال ۲۰۲۱ به بعد ۷۴ درصد
گران‌تر شده است و قیمت سیب‌زمینی ۴۹.۲ درصد افزایش یافته است.
قیمت نان بین سال‌های ۲۰۱۹ تا ۲۰۲۴ حدود ۳۷ درصد افزایش یافت – این فقط برای ارائه چند رقم بود.
علاوه بر افزایش قیمت برق و گرمایش، ۵۲٪ از آلمانی‌ها احساس کردند که افزایش قیمت‌ها در بخش غذا بیشترین تأثیر را بر آنها داشته است.
رسانه‌های جمعی همیشه انواع دلایل موجه به نظر می‌رسند را به‌عنوان علل مطرح می‌کنند.
اما نکتهٔ جالب این است که یک علت همیشه نادیده گرفته می‌شود، در حالی که احتمالاً یکی از مهم‌ترین علل است،
زیرا بر همهٔ جنبه‌های زندگی به طور یکسان تأثیر می‌گذارد:
رابطه بین افزایش قیمت‌ها و نظام پولی مبتنی بر بدهی ما – نظامی که تأثیر عظیمی بر قیمت کالاها، خدمات و غذا دارد!
میزان این موضوع را می‌توان به‌وضوح در ایالات متحده آمریکا مشاهده کرد.
بدهی ملی آنجا در سال ۲۰۲۳ به ۳۲.۹ تریلیون دلار آمریکا رسید.
این بدان معنا بود که در سال ۲۰۲۴، آنها مجبور بودند تنها بابت بهرهٔ بدهی عمومی، مبلغ
باورنکردنی بیش از یک تریلیون دلار آمریکا بپردازند!
پرداخت‌های بهره بنابراین دومین قلم بزرگ بودجه ایالات متحده پس از هزینه‌های اجتماعی است و کارشناسان
پیش‌بینی می‌کنند که به‌زودی بزرگ‌ترین قلم بودجه خواهد شد.
طبق اعلام صندوق بین‌المللی پول، بدهی دولتی جهان تا پایان سال ۲۰۲۴ از مرز ۱۰۰ تریلیون دلار (!) فراتر خواهد رفت.
اکنون می‌توانید در یک سخنرانی از AZK که در سال ۲۰۱۳ پخش شد اما هنوز هم بسیار به‌روز است، بشنوید که این بار
سنگین بدهی چه ارتباطی با افزایش‌های فعلی قیمت‌ها دارد.
او حقایق انفجاری بیشتری را فاش می‌کند که عمدتاً در رسانه‌های جریان اصلی از شما پنهان نگه داشته شده‌اند.