در اوایل مارس ۲۰۲۴، فایل‌های فاش‌شده توسط «پیشرفت محیط زیست»، یک سازمان غیرانتفاعی که توسط
مایکل شلنبرگر تأسیس و رهبری می‌شود، منتشر شد.
اسناد و یک ویدیو عملکرد درونی انجمن حرفه‌ای جهانی سلامت تراجنسیتی، معروف به WPATH، را آشکار می‌کنند.
Kla.TV برای شما خلاصه و تفسیر نشریه آلمانی Epoch Times را همراه با گزیده‌هایی از پرونده‌های WPATH گردآوری کرده است.
انجمن WPATH به‌عنوان مرجع اصلی در زمینه مراقبت و درمان افرادی که خود را ترنسجندر می‌دانند یا از دیسفوریای جنسیتی رنج
می‌برند، شناخته می‌شود؛ دیسفوریای جنسیتی به معنای اختلاف بین جنسیت زیستی و هویت جنسیتی روانی فرد است.
بر اساس اظهارات خود، WPATH استانداردهای مراقبت شناخته‌شده بین‌المللی را منتشر می‌کند که نمایانگر
اجماع حرفه‌ای در زمینه درمان روان‌پزشکی، روان‌شناختی، پزشکی و جراحی دیسفوریای جنسیتی است.
متخصصان باید این دستورالعمل‌ها را به‌عنوان بهترین توصیه برای راهنمایی در درمان بیماران تراجنسیتی بپذیرند.
اما خودتان ببینید، بینندگان عزیز، که این‌ها در واقع چه نوع «راهنماها» هستند.
۱۲۳۴۳۲۱ جراحی تغییر جنسیت بدون اطلاعات کافی
۱۲۳۴۳۲۱ اکثر «بیماران» عموماً نمی‌دانند وقتی با مسدودکننده‌های بلوغ یا جراحی تغییر جنسیت
موافقت می‌کنند، خود را در چه وضعیتی قرار می‌دهند.
فایل‌های فاش‌شده نشان می‌دهند که پزشکان WPATH و سایر متخصصان پزشکی پشت درهای بسته اعتراف می‌کنند که اصلاً
نمی‌توانند رضایت آگاهانهٔ مناسب را از والدین و کودکان بگیرند!
۱۲۳۴۳۲۱ گزارش شلنبرگر می‌گوید: «WPATH به‌طور علنی از خردسالان و خانواده‌هایشان می‌خواهد که بر اساس یک درک
درونی مبهم، با این درمان‌های هورمونی و جراحی موافقت کنند.»
با این حال، در محافل خصوصی برخی اعضا اعتراف می‌کنند که رضایت آگاهانه حتی ممکن نیست.
به زبان ساده، این بدان معناست که جوانان یا والدین با درمانی موافقت می‌کنند که آن را درک نمی‌کنند.
شما هرگز نمی‌توانید پیامدها و گستردگی آن را تخمین بزنید، مانند ناباروری مادام‌العمر، درد، صدایی که
هرگز بازنمی‌گردد، بی‌اختیاری و بسیاری موارد دیگر.
نشت‌ها نشان می‌دهد که دکتر دنیل متزگر، یک غددشناس کانادایی و عضو ارشد WPATH، در میان همتایانش گفته است که پزشکان
جنسی «اغلب این نوع مسائل را برای کودکانی توضیح می‌دهند که حتی زیست‌شناسی را در دبیرستان نخوانده‌اند» ".
متزگر افزود که حتی بزرگسالان نیز درباره بسیاری از این روش‌های پزشکی دانش بسیار محدودی دارند.
در نشریهٔ خود، شلنبرگر اشاره می‌کند: «این پزشکی نیست، زیرا اولین قانون این است که آسیبی نرسد. و این مستلزم رضایت آگاهانه است.»
این غیراخلاقی و سهل‌انگارانه است! با این حال، پزشکان WPATH به درمان‌های خود ادامه
می‌دهند – که در واقع باید «قطع عضو» نامیده شوند.
۱۲۳۴۳۲۱ اطلاعات درباره ناباروری
دستورالعمل‌های WPATH بیان می‌کنند که پزشکان باید بیماران خود را از احتمال از دست دادن باروری مطلع کنند و در
مورد گزینه‌های موجود برای حفظ باروری به آن‌ها مشاوره دهند.
با این حال، دکتر متزگر در پشت درهای بسته به کمیته WPATH توضیح می‌دهد: «همیشه نظریه خوبی است که
درباره حفظ باروری با یک نوجوان ۱۴ ساله صحبت کرد.»
اما می‌دانم دارم با دیوار آجری صحبت می‌کنم. بیشتر کودکان هنوز قادر نیستند به‌طور جدی درباره باروری صحبت کنند.
۱۲۳۴۳۲۱ دایان برگ، روان‌شناس کودک و همچنین سخنران WPATH، به‌طور علنی روی صحنه اعتراف کرد که متخصصان انتظار ندارند کودکان و
نوجوانان به‌طور کامل از اثرات واقعی مداخلات تراجنسیتی آگاه شوند.
۱۲۳۴۳۲۱ ما صریح و قاطعانه اعلام می‌کنیم: کودکان و نوجوانان با درمان‌های تغییر جنسیت موافقت می‌کنند،
اما به هیچ وجه قادر به ارزیابی دامنهٔ آن نیستند.
۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ افسانهٔ «همه چیز قابل بازگشت است»
پزشکان به‌اصطلاح «تأییدکننده جنسیت» پزشکانی هستند که قرار است از هویت جنسیتی فرد حمایت و آن را تأیید کنند.
این پزشکان و سیاستمداران حامی، به‌طور علنی استفاده از مهارکننده‌های بلوغ در کالیفرنیا را به‌عنوان
درمانی ایمن و بالاتر از همه، قابل بازگشت ترویج کردند.
این به کاهش خطر خودکشی در میان جوانانی که با خود در تضاد هستند کمک می‌کند.
با این حال، اختلاف حقوقی مربوط به مرکز آزادی آمریکا نشان می‌دهد که مصرف مهارکننده‌های بلوغ
«کاملاً و برای همیشه مضر» است، به گفته خانم دِهیلون .
یک قانون کالیفرنیا حتی به کودکان دوازده‌ساله اجازه می‌دهد از خانه فرار کنند و در
پناهگاه‌های LGBTQ پناه بگیرند تا به emancipate شوند.
مداخلات پزشکی، مانند استفاده از مهارکننده‌های بلوغ، درمان جایگزینی هورمون و جراحی، می‌توانند بدون رضایت والدین
انجام شوند و این موضوع در قانون به رسمیت شناخته شده است.
پیامدهای چنین رویه‌های برگشت‌ناپذیری (مانند ناباروری مادام‌العمر، تغییرات برگشت‌ناپذیر صدا، مشکلات پزشکی روزمره و
غیره) به‌طور کامل توسط قانون‌گذاری نادیده گرفته می‌شوند.
پزشکان WPATH (برخی به‌صورت خصوصی و برخی به‌صورت علنی) اعتراف می‌کنند که از همهٔ عوارض بلندمدت جراحی تغییر جنسیت مطلع نیستند.
خانم دِهیلون ادامه می‌دهد: «در اینجا، به جای وظیفه مراقبت که معمولاً در حوزه پزشکی – با ارائه اطلاعات جامع
به بیماران – اعمال می‌شود، "تجربه‌های جنسی" حاکم است.»
برای پایان دادن به این رویه‌ها، آنها معتقدند که پزشکانی که عمداً به بیماران خود دروغ گفته‌اند باید به قصور پزشکی متهم شوند.
ارین فرایدی، وکیل و هم‌مدیر سازمان «وظیفه‌ی ما» ، همچنین شهادت داد که پرونده‌های WPATH اعتراف به این
است که روش‌های تغییر جنسیت «یک آزمایش عظیم» هستند.
روز جمعه به پرونده دختری ۱۶ ساله اشاره شد که پس از مصرف تستوسترون و سایر داروها، تومورهای بزرگ کبدی در او ایجاد شد.
یک انکولوژیست و یک جراح این را به درمان هورمونی نسبت دادند.
اسناد فاش‌شده WPATH همچنین به بسیاری از عوارض شناخته‌شده یا احتمالی دیگر پرداخته‌اند.
یک کمبود به همان اندازه آشکار از تحقیقات لازم، و به‌ویژه فقدان مطالعات بلندمدت، نمای «WPATH» را متزلزل می‌کند.
به گفتهٔ ارین فرایدی، اسناد WPATH صرفاً افشای سازمانی نیست که از حدود وظایف خود فراتر رفته باشد؛ بلکه بالاتر از همه،
آن‌ها بی‌احتیاطی پزشکی فاحش و دروغ‌های گسترده را آشکار می‌کنند.
۱۲۳۴۳۲۱ سیاسی‌سازی و لابی‌گری
روان‌شناس آمریکایی شانه اندرسون تأکید می‌کند که استانداردهای WPATH در بسیاری از کشورها تنها روش
درمانی مجاز هستند، که به نظر او نگران‌کننده است.
مشکل اصلی این است که سیاستمداران مانع از آن می‌شوند که درمانگران آزادانه با بیماران درباره دیسفوریای جنسیتی صحبت کنند.
این آزادی بیان را پایمال می‌کند و هرگونه تلاش برای کمک را سرکوب می‌کند.
مانند سایر منتقدان، اندرسون انتظار دارد که افشای پرونده‌های WPATH به برگزاری جلسات استماع
در کنگره آمریکا و مناقشات حقوقی بیشتر منجر شود.
او امیدوار است که این امر آزادی بیان را بازگرداند تا درمانگران بتوانند کار خود را انجام دهند.
آنها حتی تهدید شدند که اگر نظری متفاوت از ایدئولوژی غالب WPATH ابراز کنند، مجوزهایشان لغو خواهد شد.
اندرسون همچنین استدلال می‌کند که بحث و آموزش آشکار ایدئولوژی تراجنسیتی در مدارس برای کودکان نامناسب و خطرناک است.
فعالیت سیاسی و پزشکی نباید با هم مخلوط شوند.
سازمانی که اهداف سیاسی را دنبال می‌کند، به سلامت بیماران اهمیتی نمی‌دهد.
در اینجا نیز واضح است که فایل‌های WPATH شواهد فراوانی را در بر دارند که این سازمان یک گروه فعال است تا یک سازمان علمی.
۱۲۳۴۳۲۱ به گفتهٔ روان‌شناس اندرسون، این موضوع نیز نگران‌کننده است که «مداخلات رادیکال تغییر دهندهٔ زندگی بر روی
افرادی که دچار اختلالات روانی شدید هستند، انجام می‌شود».
۱۲۳۴۳۲۱ روش‌های جراحی بدون در نظر گرفتن اختلالات روانی
Lawyer Friday همچنین از این واقعیت انتقاد می‌کند که «پزشکان تأییدکننده جنسیت» مسائل سلامت روان بیماران را
نادیده می‌گیرند، در حالی که دستورالعمل‌های WPATH مقرر می‌دارند که این مسائل باید به‌طور جامع درمان شوند.
اختلالات روانی جدی مانند اسکیزوفرنی شدید، افسردگی یا اختلال دوقطبی در این «درمان» به‌طور کافی مورد توجه قرار نمی‌گیرند.
۱۲۳۴۳۲۱ جمعه همچنین اظهار می‌دارد که کودکان قادر به اتخاذ تصمیم‌های آگاهانه درباره درمان‌های ویژه جنسیتی نیستند.
اکثریت افراد خردسال مبتلا به دیسفوری جنسیتی در نهایت در مراحل بعدی بدن طبیعی خود را می‌پذیرند.
اندرسون همچنین معتقد است که تحقیقات کافی در مورد اثرات روانی بلندمدت چنین رویه‌هایی انجام نشده است.
۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ برخلاف قضاوت عاقلانه‌تر
در مصاحبه‌ای میان جردن پترسون، روان‌شناس و نویسندهٔ کانادایی مشهور جهانی، و مایکل شلنبرگر که فایل‌های فاش‌شدهٔ WPATH
را منتشر کرده است، شلنبرگر پزشکان WPATH را متهم می‌کند به:
و بعد فقط دست روی دست می‌گذارند و می‌گویند: «ما واقعاً نمی‌دانیم چگونه این مشکل را حل کنیم.»
چه مشکلی با آنهاست که تا این حد تحت سلطه یک ایدئولوژی هستند که این سوءاستفاده‌ها را مرتکب می‌شوند و هرگز آنها را
زیر سؤال نمی‌برند – در حالی که باید در نظر بگیرند که شاید اصلاً نباید این سوءاستفاده‌ها را مرتکب شوند؟
مطالعات روان‌شناس کن زوکر نشان داد که از میان پسران و دختران ۲ تا ۱۲ ساله که در دو مطالعهٔ جداگانه از نظر بالینی دچار نارسایی
جنسیتی تشخیص داده شده بودند اما تحت گذار اجتماعی قرار نگرفتند، ۸۸ درصد بعدها در دوران نوجوانی و جوانی گزارش کردند که دیگر از
این وضعیت رنج نمی‌برند و با جنسیت اصلی خود احساس راحتی می‌کنند.
«آنها را تنها بگذار تا ۱۸ سالگی.»
پیترسون گفت: «این توصیهٔ کن زوکر برای درمان بود، اما او ده سال پیش توسط رادیکال‌ها از کار برکنار شد.»
اکنون، دقیقاً برعکس آن یک رویهٔ رایج است.
درمان‌های شدید و روش‌های جراحی اکنون توصیه می‌شوند.
والدین را می‌ترسانند تا باور کنند که اگر فرزندانشان به آنها گوش ندهند، ممکن است خودکشی کنند – که این ادعا بی‌اساس و نادرست است.
سپس این درمان کاملاً فاجعه‌بار را با پیامدهای وحشتناک غیرقابل تصور ارائه می‌کنند و به آنها می‌گویند
که این‌گونه است که خود واقعی‌شان را خواهند یافت.
این یکی از بزرگ‌ترین رسوایی‌های پزشکی در آمریکا خواهد بود: لوبوتومی. یا حتی ممکن است از آن هم فراتر رود.
یک نکتهٔ کوتاه: در اواسط قرن بیستم، لوبوتومی یک عمل جراحی وحشیانه بود که در آن ابزارهای تیز وارد
مغز می‌شدند تا اتصالات لوب‌های پیشانی را قطع کنند.
گاهی اوقات یک یخ‌شکن از طریق حفره چشم به داخل مغز کوبیده می‌شد. این امر منجر به بسیاری از قطع عضوها و مرگ‌ومیرها می‌شد.
در این مرحله، بررسی دقیق‌تر لوبوتومی بیش از حد خواهد بود.
به همین دلیل ما برنامه‌ای پیگیری را برای شما، بینندگان عزیز، تهیه کرده‌ایم که لوبوتومی را با جراحی تغییر
جنسیت مقایسه می‌کند ، که حتماً باید آن را تماشا کنید.
اما «WPATH» به هر حال این کار را انجام می‌دهد
۱۲۳۴۳۲۱ با وجود تمام این صداهای هشداردهنده، رئیس موقت WPATH، دکتر مارسی باوِرز، از خود و این سازمان دفاع
کرد و بیانیهٔ زیر را در تاریخ ۵ مارس ۲۰۲۴ صادر نمود:
WPATH یک سازمان مبتنی بر علم و شواهد است و همواره چنین بوده است؛ توصیه‌های آن توسط
سازمان‌های پزشکی بزرگ در سراسر جهان تأیید می‌شود.
ما کارشناسانی هستیم که بیش از همه نیازهای پزشکی افراد تراجنسیتی و هم‌جنس‌گرا را درک می‌کنیم – و با کسانی که از طریق
ایجاد وحشت، هویت‌های متنوع و نیازهای پیچیده این گروه جمعیتی را تحریف و نامشروع جلوه می‌دهند، مخالفیم.
چند روز پس از آنکه Environmental Progress به قلم شلنبرگر فایل‌های WPATH را منتشر کرد، حتی سازمان خدمات ملی بهداشت بریتانیا
نیز استفاده از مهارکننده‌های بلوغ در کودکان را متوقف کرد.
احتمالاً در مورد آن احساس بدی داشتند.
در حالی که برخی کشورهای اروپایی دست‌کم نسبت به مداخلات جراحی یا درمان هورمونی برای افراد زیر سن قانونی انتقاد دارند یا حتی
آن‌ها را ممنوع کرده‌اند، انتقال به جنسیت مخالف در آلمان با قانون خودتعیینی که به‌تازگی تصویب شده است تا حد امکان آسان شده است.
در حال حاضر هیچ‌کس نمی‌تواند خطرات و پیامدهای بلندمدت را پیش‌بینی کند، چرا که حتی انجمن پزشکی آلمان نیز این را تأیید
می‌کند، احتمالاً برای آنکه به‌موقع خود را از دار نجات دهد.
او علیه درمان نوجوانان با مهارکننده‌های بلوغ یا هورمون‌های تغییر جنسیت خارج از مطالعات علمی موضع‌گیری کرده است.
تجویز مهارکننده‌های بلوغ یا هورمون‌های جنسی مخالف «شکلی از پزشکی تجربی روی کودکان است که، از
جمله، به از دست دادن توانایی باروری منجر می‌شود».
این درمان‌ها شامل مداخلات برگشت‌ناپذیر در بدن انسان خردسالانی است که عمدتاً از نظر فیزیولوژیکی سالم
هستند. توجه به رفاه کودک باید در اولویت قرار گیرد.
علاوه بر این، نمایندگان حاضر در مجمع پزشکی نیز قطعنامه‌ای را تصویب کردند که از دولت فدرال می‌خواهد قانون خودمختاری را اصلاح کند.
برای خلاصه کردن:
۱۲۳۴۳۲۱ در حالی که کودکان و نوجوانان زیر ۱۸ سال در آلمان اجازه ندارند به‌تنهایی رانندگی کنند یا الکل مصرف کنند، زیرا
پیش‌بینی لازم برای درک پیامدهای احتمالی را ندارند، لابی جنسیتی تغییر جنسیت برای افراد زیر سن قانونی را ترویج می‌کند.
از کودکان انتظار می‌رود در تمام طول زندگی‌شان تصمیم‌هایی بگیرند که قادر به درک یا ارزیابی آن‌ها نیستند.
پزشکان WPATH کورکورانه بدن‌های سالم را قطعه‌قطعه می‌کنند، ظاهراً بدون آنکه از پیامدهای بلندمدت آن آگاه باشند.
اما اگر آنها واقعاً به بررسی جدی حقایق موجود، مانند تومورهایی که پس از درمان هورمونی ایجاد می‌شوند و بدشکلی و ناتوانی
مادام‌العمر پس از جراحی، می‌پرداختند، مجبور می‌شدند به خود اعتراف کنند که مسئولیت عظیمی بر عهده دارند.
در بیماران مرد، برای مثال، پس از ساخت واژن به‌صورت جراحی، در بهترین حالت، حفره‌ای باقی می‌ماند که باید برای همیشه
گشاد شود و همچنین عملکرد جنسی به‌طور چشمگیری محدود می‌شود.
دیگران دچار عوارض جدی مانند حفره‌های لگن پر از خون، مشکلات ادراری و فیستول‌ها می‌شوند.
«با این وضع نمی‌توان با کرامت زندگی کرد»، گفت یک قربانی ۳۲ ساله قصور پزشکی که از درد
مداوم، بی‌حسی و اختلالات دستگاه ادراری رنج می‌برد.
یک زندگی در کابوس!
۱۲۳۴۳۲۱ کارشناسانی که واقعاً می‌توانند به رنج‌دیدگان کمک کنند، ساکت می‌شوند.
والدینی که بخواهند فرزندانشان را از تصمیم‌های شتاب‌زده با پیامدهای غیرقابل‌پیش‌بینی و
مادام‌العمر محافظت کنند، حق حضانتشان لغو خواهد شد.
در پایان، بیانیهٔ مناسب سخنران مشهور لورا ابولی را به شرح زیر خلاصه می‌کنیم.
جنبش تراجنسیتی یک جنبش مردمی نیست، بلکه از «بالاترین سطوح» نشأت می‌گیرد.
این شرّی است که به سمت فراانسان‌گرایی در حرکت است.
این باعث می‌شود که ما بنیادی‌ترین مفهوم هویت انسانی، یعنی جنسیت‌مان را زیر سؤال ببریم.
واقعیت تلخ این است که این دستورکار ترقی‌خواهانه پیشاپیش به تعداد روزافزونی از کودکان و نوجوانان آسیب
جسمی، ذهنی و روانی وارد کرده و اوضاع رو به وخامت است.
این باید متوقف شود!