Begin maart 2024 publiceerde "Environmental Progress" - een non-profitorganisatie opgericht en
beheerd door Michael Shellenberger - gelekte documenten.
De documenten en een video onthullen het innerlijke leven van de organisatie "World Professional Association
for Transgender Health" , beter bekend als "WPATH".
Kla.TV heeft de Duitse publicatie "Epoch Times", samen met fragmenten uit de
"WPATH"-dossiers, voor u samengevat en toegelicht.
Het WPATH verbond geldt als de toonaangevende autoriteit op het gebied van zorg en behandeling van mensen die zich
identificeren als transgender of die lijden aan genderdysforie, wat betekent dat er een verschil is
tussen hun biologische en hun psychisch gevoelde geslacht.
Volgens haar eigen informatie publiceert "WPATH" internationaal erkende zorgstandaarden die een professionele
consensus vertegenwoordigen over de psychiatrische, psychologische, geneeskundige en
chirurgische behandeling van genderdysforie.
Professionals zouden deze richtlijnen moeten erkennen als de beste leidraad bij
de behandeling van transgenderpatiënten.
Maar beoordeel voor uzelf, beste kijkers, over welke soort "richtlijnen" we het eigenlijk hebben.
Geslachtschirurgie zonder de reglementaire opheldering
De meeste "patiënten" weten meestal niet waar ze aan beginnen door in te stemmen met
puberteitsblokkers of een geslacht aanpassende operatie.
Uit de gelekte dossiers blijkt dat "WPATH"-artsen en andere medische professionals achter gesloten deuren
toegeven dat ze helemaal geen goede reglementaire toestemming van ouders en kinderen kunnen krijgen!
Het luidt in het Shellenberger rapport: "WPATH“ pleit er openlijk voor dat minderjarigen en hun families
instemmen met deze hormonale en chirurgische behandelingen op basis van een vage innerlijke zelfwaarneming.
In het geheim geven sommige leden echter toe dat geïnformeerde toestemming niet eens mogelijk is."
In gewone taal betekent dit dat jongeren of ouders toestemming geven voor een
behandeling die ze niet hebben begrepen.
Ze kunnen de gevolgen en de omvang absoluut niet inschatten, zoals levenslange onvruchtbaarheid, pijn, een stem
die nooit meer terugkomt, incontinentie en nog veel meer.
De lekken onthullen dat Dr. Daniel Metzger, een Canadese endocrinoloog en hooggeplaatst "WPATH"-lid onder zijns
gelijken, zei dat genderartsen "dit soort dingen vaak uitleggen aan kinderen die niet
eens biologie hebben gehad op de High school
Metzger voegde eraan toe dat zelfs volwassenen zeer beperkte kennis hebben over veel van deze medische ingrepen.
Zoals Shellenberger in zijn publicatie opmerkt: "Het is geen geneeskunde, want de eerste regel is om geen schade
aan te richten. En dat vereist geïnformeerde toestemming."
Dit is onethisch en nalatig! Desondanks gaan "WPATH"-artsen door met hun behandelingen - die
eigenlijk "verminkingen" zouden moeten heten.
Opheldering over verlies van vruchtbaarheid
De "WPATH"-richtlijn stelt dat artsen hun patiënten moeten informeren over het mogelijke verlies van
vruchtbaarheid en de beschikbare mogelijkheden om de vruchtbaarheid te behouden.
Dr. Metzger legde echter achter gesloten deuren aan het WPATH-panel uit: "Het is altijd een goede theorie
om met een 14-jarige over fertiliteit behoud te praten.
Maar ik weet dat ik tegen een muur praat. De meeste kinderen zijn nog niet in de positie
om serieus over vruchtbaarheid te spreken."
Dianne Berg, een kinderpsychologe en ook een "WPATH"-referente, gaf op het podium openlijk toe dat
experts niet verwachten dat kinderen en jeugdigen de werkelijke uitwerkingen van
transgenderingrepen in volle omvang begrijpen.
We houden in alle duidelijkheid en met nadruk vast: kinderen en jeugdigen stemmen in met geslachtsveranderende
behandelingen, maar zijn op geen enkele manier in staat om de omvang ervan in te schatten.
De mythe van de: "Alles is omkeerbaar"
Zogenaamde "gender bevestigende artsen" zijn artsen die verondersteld worden iemands
geslachtsidentiteit te ondersteunen en te bevestigen.
Deze artsen en verdedigende politici in Californië propageerden publiekelijk dat het
toedienen van puberteitsblokkers een veilige en vooral omkeerbare behandeling was.
Het dient om het risico op zelfdoding te verminderen onder jongeren die met zichzelf overhoop liggen.
De rechtsstrijd van het “Center for American Liberty” toont echter aan dat het gebruik van puberteitsblokkers "absoluut
permanent schadelijk" is, volgens mevrouw Dhillon .
Een wet in Californië staat zelfs toe dat 12-jarige kinderen "van huis weglopen" en hun toevlucht
zoeken in LGBTQ-huizen om zichzelf te emanciperen.
Medische ingrepen, zoals het gebruik van puberteitsremmers, hormoonvervangingstherapie en operaties,
kunnen worden uitgevoerd zonder toestemming van de ouders en dit is wettelijk verankerd.
De gevolgen van zulke onomkeerbare ingrepen (zoals levenslange onvruchtbaarheid, onomkeerbare stemfuncties,
medische problemen in het dagelijks leven, enz. blijven bij de wetgeving volledig buiten beschouwing.
"Artsen van WPATH geven toe (sommige privé, sommige in het openbaar) dat ze niet alle langetermijneffecten
van geslachtsveranderende chirurgie kennen.
In plaats van de plicht voor verantwoording, die anders geldt op medisch gebied - met uitgebreide
opheldering voor patiënten - heersen hier, "seksuele experimenten", legt mevrouw Dhillon uit.
Om een einde te maken aan deze praktijken, vindt ze dat artsen die willens en wetens tegen hun
patiënten hebben gelogen, aangeklaagd moeten worden wegens medische wanpraktijken.
Erin Friday, advocaat en mededirecteur van Our Duty , getuigde ook dat de WPATH-dossiers een
erkenning waren dat geslachtsveranderende procedures "een enorm experiment" zijn.
Friday verwees naar het geval van een 16-jarig meisje dat grote levertumoren ontwikkelde na
het gebruik van testosteron en andere medicijnen.
Een oncoloog en een chirurg schreven dit toe aan de hormoontoediening.
Veel andere bekende of potentiële complicaties werden ook uitvoerig besproken in de uitgelekte "WPATH" documenten.
Een even opzienbarend gebrek aan noodzakelijk onderzoek en in het bijzonder het gebrek aan
langetermijnstudies doen de façade van "WPATH" wankelen.
Volgens Erin Friday zijn de "WPATH"-dossiers niet alleen de onthulling van een organisatie die haar grenzen
heeft overschreden; ze zijn vooral de onthulling van grof medisch wangedrag en wijdverspreide leugens.
Politisering en lobbywerk
De Amerikaanse psychologe Shannae Anderson benadrukt dat de "WPATH" standaarden in veel staten de enige
toegestane behandeling zijn, wat ze zorgwekkend vindt.
Het grootste probleem is dat het beleid therapeuten verhinderd om vrijuit met
patiënten te praten over geslachtsdysforie .
Daarmee wordt de vrijheid van meningsuiting en elke poging om te helpen met voeten getreden.
Net als andere critici verwacht Anderson dat de onthulling van de "WPATH" dossiers zal leiden tot hoorzittingen
in het VS Congres en verdere juridische geschillen.
Ze hoopt dat dit de vrijheid van meningsuiting zal herstellen, zodat therapeuten hun werk kunnen doen.
Ze werden zelfs bedreigd met het intrekken van licenties als ze een mening verkondigden
die afweek van de gangbare "WPATH"-ideologie.
Anderson betoogt verder dat het openlijk thematiseren en onderwijzen van transgender ideologieën op
scholen, ongepast en gevaarlijk is voor kinderen.
Politiek activisme en geneeskunde zouden zich niet moeten vermengen.
Een organisatie die politieke doelen nastreeft, bekommert zich niet om de gezondheid van patiënten.
Nogmaals, de "WPATH"-dossiers bevatten talrijke bewijzen dat de organisatie een activistische
groep is en geen wetenschappelijke organisatie.
Volgens psycholoog Anderson is het ook alarmerend dat de "radicale levensveranderende ingrepen worden
uitgevoerd op mensen met ernstige psychische stoornissen".
Operatieve ingrepen zonder rekening te houden met psychische stoornissen
Advocaat Friday bekritiseert ook dat "genderbevestigende artsen" de psychische problemen van patiënten
negeren, hoewel de "WPATH" richtlijnen bepalen dat ze holistisch behandeld moeten worden.
Ernstige psychische aandoeningen, zoals bijvoorbeeld ernstige schizofrenie, depressie of bipolariteit,
zouden onvoldoende overwogen werden bij de "behandeling".
Friday zegt bovendien dat kinderen niet in staat zijn om weloverwogen beslissingen te
nemen over geslachtsspecifieke behandelingen.
De meerderheid van geslachtdysfore minderjarigen zou uiteindelijk in een later
stadium hun natuurlijke lichaam accepteren.
Volgens Anderson is er ook een gebrek aan voldoende onderzoek naar de psychologische
uitwerkingen van dergelijke procedures op lange termijn.
Tegen beter weten in
In een interview tussen Jordan Peterson, een wereldberoemde Canadese psycholoog en schrijver, en Michael
Shellenberger, die de gelekte "WPATH"-dossiers publiceerde, verwijt Shellenberger de "WPATH"-artsen:
"En dan leggen ze gewoon de handen in de schoot en zeggen: 'We weten niet echt hoe we dit probleem kunnen oplossen'.
Wat is er mis met hen, dat ze zo door een ideologie beheerst worden, dat ze deze mishandelingen begaan en ze nooit in
vraag stellen - in plaats van te overwegen dat ze deze mishandelingen
misschien helemaal niet zouden moeten begaan?"
Studies van psycholoog Ken Zucker toonde aan dat van de 2- tot 12-jarige jongens en meisjes, die in twee afzonderlijke
studies waren geclassificeerd als genderdysfoor, maar niet sociaal werden veranderd, 88 procent later als tieners en
jongvolwassenen meldde dat ze niet langer last hadden van de toestand en zich goed
voelden met hun oorspronkelijke geslacht.
"Laat ze met rust tot ze 18 zijn."
Dat was Ken Zuckers aanbeveling voor de behandeling, maar hij werd 10 jaar geleden uit de
zaak gedrongen door radicalen," zei Peterson.
Nu is precies het tegenovergestelde de gangbare praktijk.
"De meest extreme behandelingen en chirurgische ingrepen worden nu aanbevolen.
Ouders worden bang gemaakt dat hun kinderen zelfmoord plegen als ze niet naar hen
luisteren - wat een ongefundeerde leugen is.
Dan bied je deze absoluut catastrofale behandeling aan met onvoorstelbaar slechte gevolgen en
vertel je ze dat ze zo hun ware zelf zullen vinden."
Dit zou gelijk staan aan een van Amerika's grootste medische schandalen: de
lobotomie. Of het zou het zelfs overtreffen.
Hier terzijde: In het midden van de 20e eeuw was lobotomie een wrede chirurgische ingreep waarbij scherpe
instrumenten in de hersenen werden ingebracht om de verbindingen van de frontale kwabben te verbreken.
Soms werd er een ijspriem via de oogkas in de hersenen geslagen. Dit
resulteerde in veel verminkingen en sterfgevallen.
Het zou op deze plaats te ver gaan om nu in detail te treden over lobotomie.
Daarom hebben we voor u, beste kijkers, een vervolguitzending gemaakt over lobotomie in vergelijking
met geslachtsoperaties , die u zeker moet bekijken.
Maar "WPATH" doet het desondanks
Ondanks al deze waarschuwende stemmen rechtvaardigde de in functie zijnde voorzitter van "WPATH", Dr.
Marci Bowers, zichzelf en de organisatie en gaf de volgende verklaring uit op 5 maart 2024:
"WPATH is altijd een op wetenschap en bewijs gebaseerde organisatie geweest, waarvan de
aanbevelingen worden verdedigd door grote medische organisaties over de hele wereld.
Wij zijn de professionals die de medische behoeften van transseksuelen en geslacht gelijksoortige mensen het beste
kennen - en wij verzetten ons tegen mensen die de diverse identiteiten en complexe behoeften van deze
bevolkingsgroep verkeerd voorstellen en delegitimeren door middel van paniekmakerij. "
Een paar dagen nadat Shellenbergers "Environmental Progress" de "WPATH"-dossiers publiceerde, stopte
zelfs de Britse "National Health Service" met het gebruik van puberteitsremmers bij kinderen.
Waarschijnlijk vermoedden ze iets slechts.
Terwijl sommige Europese landen op zijn minst kritisch staan tegenover chirurgische ingrepen of hormoonbehandelingen voor
minderjarigen, of deze zelfs hebben verboden, is de zelfbeschikkingswet, die nu in Duitsland is
aangenomen, bedoeld om het zo makkelijk als maar mogelijk te maken, om te veranderen naar het andere geslacht.
Zelfs de Duitse medische vereniging bevestigt dat niemand op dit moment de risico's en gevolgen op
lange termijn kan overzien om vermoedelijk op tijd het hoofd uit de strop te trekken.
Deze heeft zich uitgesproken tegen de behandeling van jeugdigen met puberteitsblokkers of geslachtsveranderende
hormonen buiten wetenschappelijke studies om.
Het toedienen van puberteitsblokkers of hormonen van een ander geslacht is "een vorm van experimentele
geneeskunde op kinderen die onder andere het verlies van voortplantingsvermogen ten gevolge heeft".
Het gaat bij de behandelingen om "onomkeerbare ingrepen in het menselijk lichaam van fysiologisch
primair gezonde minderjarigen. De zorg voor het welzijn van het kind moet het winnen."
Daarnaast hebben de afgevaardigden van de Medische Vereniging ook een ontwerpresolutie aangenomen die de federale
regering oproept om de wet op zelfbeschikking te wijzigen.
We vatten samen:
Terwijl in Duitsland kinderen en jongeren onder de 18 jaar niet zelfstandig auto mogen rijden of alcohol mogen drinken
omdat hun het vooruitziende inzicht ontbreekt wat de mogelijke gevolgen kunnen zijn, promoot de genderlobby
geslachtsveranderende chirurgie voor minderjarigen.
Van kinderen wordt verwacht dat ze voor hun hele leven lang beslissingen nemen
die ze niet kunnen overzien of beoordelen.
Artsen van WPATH verminken kennelijk blindelings gezonde lichamen, en dit zonder
de gevolgen op lange termijn te kennen.
Maar als ze zich serieus zouden bezig houden met de bestaande feiten, zoals de tumoren na toediening van
hormonen en de levenslange misvormingen en handicaps na operaties, zouden ze een enorme schuld moeten bekennen.
Bij mannelijke patiënten bijvoorbeeld is het beste scenario na een chirurgische opgebouwde vagina een
holte die levenslang verbreed moet worden en een drastisch verminderde seksuele functie.
Anderen lijden aan ernstige complicaties zoals een bekken gevuld met bloed, problemen met plassen en fistels.
"Je kunt zo niet waardig leven," zei een 32-jarig slachtoffer van het medische misdrijf, die lijdt aan constante
pijn, verdoofd gevoel en stoornissen met de urinewegen.
Een leven vol nachtmerries!
Experts die, mensen die lijden, echt zouden kunnen helpen, worden monddood gemaakt.
Ouders die hun kinderen willen beschermen tegen kortzichtige beslissingen met onafzienbare,
levenslange gevolgen, wordt de voogdij ontnomen.
Tot slot vatten we de uitstekende uitspraak van de gerenomeerde spreker Laura Aboli als volgt samen.
"De transgenderbeweging is geen volksbeweging , maar komt van "helemaal boven".
Het is een kwaad dat in de richting van transhumanisme gaat.
Het doet ons twijfelen aan het meest fundamentele concept van menselijke identiteit, ons geslacht.
De trieste realiteit is hierbij, dat deze zich verder ontwikkelende agenda al fysieke, mentale en psychologische
schade heeft toegebracht aan een toenemend aantal kinderen en jongeren en dat het alleen maar erger wordt.
Dit moet gestopt worden!"