אין אָנהייב מערץ 2024, זענען געליקטע טעקעס פֿאַרעפֿנטלעכט געוואָרן דורך "ענווײַראָנמענטאַל פּראָגרעס", אַ ניט-פֿאַר-ריווח
אָרגאַניזאַציע געגרינדעט און אָנגעפֿירט דורך מײַקל שעלענבערגער.
די דאָקומענטן און אַ ווידעא אַנטפּלעקן די אינערלעכע פֿונקציאָנירונג פֿון דער וועלט־פּראָפֿעסיאָנעלער אַסאָציאַציע
פֿאַר טראַנסגענדער־געזונט, בעסער באַקאַנט ווי WPATH.
Kla.TV האָט פֿאַר אײַך צוזאַמענגעפֿאַסט און באַמערקט די דײַטשישע Epoch Times־אויסגאַבע,
צוזאַמען מיט אויסצוגן פֿון די WPATH־טעקעס.
די WPATH אַסאָציאַציע ווערט באַטראַכט ווי די פֿירנדיקע אויטאָריטעט אין דעם געביט פֿון זאָרג און באַהאַנדלונג פֿאַר
מענטשן וואָס אידענטיפֿיצירן זיך ווי טראַנסגענדער אָדער ליידן פֿון געשלעכט־דיספֿאָריע, דאָס הייסט אַ דיסקרעפּאַנץ צווישן זייער
ביאָלאָגישן געשלעכט און זייער פסיכאָלאָגישער געשלעכט־אידענטיטעט.
לויט אירע אייגענע דערקלערונגען, פֿאַרעפֿנטלעכט WPATH אינטערנאַציאָנאַל־אָנערקענטע זאָרג־סטאַנדאַרטן, וואָס
רעפּרעזענטירן אַ פּראָפֿעסיאָנעלן קאָנסענסוס וועגן דער פּסיכיאַטרישער, פּסיכאָלאָגישער, מעדיצינישער
און כירורגישער באַהאַנדלונג פֿון געשלעכט־דיספֿאָריע.
פּראָפֿעסיאָנאַלן זאָלן דערקענען די ריכטליניעס ווי די בעסטע עצה צו פֿירן זיי אין דער באַהאַנדלונג פֿון טראַנסגענדער־פּאַציענטן.
אָבער זעט אַליין, טײַערע צוקוקער, וואָס פֿאַר אַ מין "אָנווײַזונגען" דאָס טאַקע איז.
געשלעכט־איבערמאַכונג אָפּעראַציע אָן געהעריקער אינפֿאָרמאַציע
די מערסטע "פּאַציענטן" זענען בכלל נישט באַוווסט וואָס זיי מסכימים צו ווען זיי מסכימים צו
פּובערטעט־בלאָקירערס אָדער געשלעכט־איבערמאַכונג־אָפּעראַציע.
די געליקטע טעקעס ווײַזן אַז WPATH דאָקטוירים און אַנדערע מעדיצינישע פאַכמענטשן באַשטעטיקן הינטער
פֿאַרמאַכטע טירן אַז זיי בכלל קענען נישט באַקומען געהעריק אינפֿאָרמירטע צוזימונג פֿון עלטערן און קינדער!
ווי דער שעלענבערגער באַריכט זאגט: "WPATH פּובליקלי פֿאַרטרעט אַז מינאָרן און זייערע משפּחות זאָלן מסכים זײַן צו די
הורמאָנאַלע און כירורגישע באַהאַנדלונגען, באַזירט אויף אַ אומקלאָרע אינערלעכע זעלבסט־פּערצעפּציע."
אין פּריוואַט, אָבער, עטלעכע מיטגלידער זאָגן אַז אינפֿאָרמירטע צוזימונג בכלל ניט מעגלעך איז.
אין פּשוטע לשון מיינט דאָס אַז יונגע מענטשן אָדער עלטערן געבן צוזימונג צו באַהאַנדלונג וואָס זיי פֿאַרשטיין נישט.
איר קענט בכלל נישט אָפּשאַצן די קאָנסעקווענצן און דעם אומפֿאַנג, למשל לעבנסלאַנג אומפֿרוכּטיקייט, ווייטיק, אַ קול וואָס
קערט זיך קיינמאָל נישט צוריק, ינקאָנטינענץ און נאָך פֿיל מער.
די ליקס ווײַזן אַז ד״ר דניאל מעץגער, אַ קאַנאַדישער ענדאָקרינאָלאָג און אַ הויכראַנגיקער מיטגליד פֿון WPATH, האָט
צווישן זײַנע קאָלעגעס געזאָגט אַז געשלעכט־דאָקטוירים "אָפֿט דערקלערן אַזעלכע זאַכן צו קינדער וואָס האָבן
אפילו נישט גענומען ביאָלאָגיע אין דער צווייטער שולע ".
מעטצגער האָט צוגעגעבן אַז אפילו דערוואַקסענע האָבן זייער באַגרענעצטע וויסן וועגן פילע פֿון די מעדיצינישע פּראָצעדורן.
אין זײַן פּובליקאַציע דערמאָנט שעלענבערגער: "עס איז נישט מעדיצין, ווײַל דער ערשטער כּלל איז נישט צו
שאָדן. און דאָס פֿאָדערט אינפֿאָרמירטע צוזימונג."
דאָס איז אומעטיש און נעגליגענט! אָבער WPATH־דאָקטוירים פאָרזעצן זייערע באַהאַנדלונגען –
וואָס טאַקע זאָלן רופֿן ווערן "מוטילירונגען".
אינפֿאָרמאַציע וועגן פֿרוכטבאַרקייט־פֿאַרלוסט
די WPATH־ריכטליניע זאָגט אַז דאָקטוירים מוזן אינפֿאָרמירן זייערע פּאַציענטן וועגן דעם מעגלעכן פֿאַרלוסט פֿון פֿרוכפּערקייט
און וועגן די פֿאַראַנענע אָפּציעס צו באַשיצן פֿרוכפּערקייט.
אָבער ד״ר מעץגער דערקלערט דעם WPATH־קאָמיטעט הינטער פֿאַרשלאָסענע טירן: "עס איז שטענדיק אַ גוטע טעאָריע צו
דיסקוטירן פֿרוכטבאַרקייט־אויפֿהאַלטונג מיט אַ 14־יאָריקן."
אָבער איך ווייס אַז איך רעד צו אַ שטיין־וואַנט. די מערסטע קינדער זענען נאָך נישט אין אַ
שטעלונג צו רעדן ערנסט וועגן פרוכטבאַרקייט.
דיאַנע בערג, אַ קינדער־פּסיכאָלאָגין און אויך אַ רעדנערין בײַ WPATH, האָט אויפֿן פּאָדיום אָפֿן צוגעגעבן אַז עקספּערטן
דערוואַרטן נישט אַז קינדער און יוגנטלעכע וועלן גאָר פֿאַרשטיין די טאַקע ווירקונגען פֿון טראַנסגענדער־אינטערווענציעס.
מיר זאָגן קלאָר און באַטאָנענדיק: קינדער און יוגנטלעכע געבן צוזימונג צו געשלעכט־איבערמאַכונג־באַהאַנדלונגען, אָבער זיי
זענען אין קיין וועג נישט ביכולת צו אָפּשאַצן זייער אומפֿאַנג.
דער מיתוס אַז "אַלץ איז אומקערבאַר"
אַזוי גערופענע "געשלעכט-באַשטעטיקנדיקע דאָקטוירים" זענען דאָקטוירים וואָס זאָלן שטיצן
און באַשטעטיקן אַ מענטש'ס געשלעכט-אידענטיטעט.
די דאָקטוירים און שטיצנדיקע פּאָליטיקער האָבן עפנטלעך פּראָמאָווירט די נוצן פֿון פּובערטעט־בלאָקירערס אין קאַליפאָרניע
ווי אַ זיכערע און, איבער אַלץ, אומקערבאַרע באַהאַנדלונג.
עס דינט צו רעדוצירן די ריזיקע פֿון זעלבסטמאָרד בײַ יונגע מענטשן וואָס זענען אין קאָנפליקט מיט זיך אַליין.
אָבער דער לעגאַלער קאָנפליקט וואָס באַטרעפֿט דעם צענטער פֿאַר אַמעריקאַנער פֿרײַהייט ווייזט, אַז נעמען
פּובערטי־בלאָקערס איז "גאָר שטענדיק שעדלעך," לויט פרוי דהיילן .
אַ קאַליפאָרנישער געזעץ לאָזט אפילו 12-יאָריקע קינדער אַוועק לויפן פֿון היים און זוכן
מקלט אין LGBTQ-מקלטים כדי צו ווערן עמאַנציפּירט.
מעדיצינישע אינטערווענציעס, ווי למשל דער באַנוץ פֿון פּובערטעט־בלאָקירער, האָרמאָן־פֿאַרבײַט־טעראַפּיע
און כירורגיע, קענען דורכגעפֿירט ווערן אָן עלטערלעכער צוזימונג, און דאָס איז פֿאַרפעסטיקט אין געזעץ.
די קאָנסעקווענצן פֿון אַזעלכע אומקערבאַרע פּראָצעדורן (ווי לעבנסלאַנג אומפֿרוכטבאַרקייט, אומקערבאַרע
שטימע־ענדערונגען, טאָג־טעגלעכע מעדיצינישע פּראָבלעמען און נאָך פיל מער) ווערן גאָר נישט באַטראַכט אין דער געזעץ.
WPATH-דאָקטוירים באַשטעטיקן (עטלעכע פּריוואַט, עטלעכע עפנטלעך), אַז זיי ווייסן נישט אַלע
לאַנג-טערמין ווירקונגען פֿון סעקס-ריאַססיגנאַציע-כירורגיע.
אַנשטאָט דער פֿליכט צו זאָרגן וואָס נאָרמאַלערווייַז געלט אין דער מעדיצינישער פעלד – מיט גאַנץ אינפֿאָרמאַציע פֿאַר פּאַציענטן
– דאָ הערשן "סעקסועלע עקספּערימענטן", פאָרזעצט פרוי דהיילן.
כדי צו מאַכן אַ סוף צו די פּראַקטיקן, גלייבן זיי אַז דאָקטוירים וואָס האָבן בכיוון געלאָגן צו זייערע פּאַציענטן
זאָלן ווערן אָנגעקלאָגט אין מעדיצינישער פאַרנאַכלעסיקונג.
ערין פרייטאג, אַ סאָליסיטאָר און מיט־דירעקטאָר פֿון Our Duty , האָט אויך עדות געגעבן אַז די WPATH־פֿײַלן
זײַנען אַן אַרײַננעמען אַז פּראָצעדורן פֿון געשלעכט־איבערמאַכונג זײַנען "אַ ריזיקער עקספּערימענט".
פרייטאג האָט דערמאָנט דעם פאַל פֿון אַ 16-יאָריקער מיידל וואָס האָט אַנטוויקלט גרויסע לעבער-טומאָרן נאָך דעם
וואָס זי האָט גענומען טעסטאָסטעראָן און אַנדערע מעדיקאַמענטן.
אַ אָנקאָלאָג און אַ כירורג האָבן דאָס צוגעשריבן צו דער האָרמאָן־באַהאַנדלונג.
די געליקטע WPATH־דאָקומענטן האָבן אויך דיסקוטירט אַ סך אַנדערע באַקאַנטע אָדער מעגלעכע קאָמפּליקאַציעס.
אַ גלײַך אַזוי אויפֿפֿאַלענדיקער מאַנגל אין נייטיקער פאָרשונג, און בפרט די אַבסענץ פֿון
לאַנג־טערמין־שטודיעס, שאַקלט די "WPATH" פֿאַסאַדע.
לויט ערין פרייטאג, די WPATH־טעקעס זענען נישט נאָר די אַנטפּלעקונג פֿון אַ אָרגאַניזאַציע וואָס האָט איבערגעשטיגן
אירע גרעניצן; איבער אַלץ אַנטפּלעקן זיי גראָבע מעדיצינישע מאַלאַפּראַקטיס און ברייט פֿאַרשפּרייטע ליגנס.
פּאָליטיזאַציע און לאָביִיִרונג
אַמעריקאַנער פּסיכאָלאָגין שאַנע אַנדערסאָן באַטאָנט אַז די WPATH־סטאַנדאַרטן זענען די איינציקע ערלויבטע
באַהאַנדלונג אין פילע לענדער, וואָס זי געפֿינט באַזאָרגנדיק.
דער הויפּט־פּראָבלעם איז אַז פּאָליטיקער פאַרהאַלטן טעראַפּיסטן פֿון פֿרײַ מיט פּאַציענטן רעדן וועגן געשלעכט־דיספֿאָריע .
דאָס טרעט אויף די פֿרײַהייט פֿון אויסדרוק און יעדן פּרוּוו צו העלפֿן.
ווי אַנדערע קריטיקער, ערוואַרט אַנדערסאָן אַז די אַנטפּלעקונג פֿון די WPATH־טעקעס וועט פירן צו הערונגען אין
דעם אמעריקאַנער קאָנגרעס און ווײַטערע לעגאַלע מחלוקתן.
זי האָפֿט אַז דאָס וועט צוריקברענגען די רעדע־פֿרײַהייט, אַזוי אַז טעראַפּיסטן קענען טאָן זייער אַרבעט.
זיי זענען אפילו געדראָט געוואָרן אַז זייערע ליצענצן וועלן ווערן צוריקגענומען, אויב זיי האָבן אויסגעדריקט אַ מיינונג וואָס
האָט זיך אונטערשיידט פֿון דער הײַנטיקער WPATH־אידעאָלאָגיע.
אַנדערסאָן ווייטער טענהט אַז עפֿנטלעך דיסקוטירן און לערנען טראַנסגענדער־אידעאָלאָגיע אין
שולן איז אומפּאַסיק און געפֿערלעך פֿאַר קינדער.
פּאָליטישער אַקטיוויזם און מעדיצין זאָלן נישט ווערן געמישט.
אַ אָרגאַניזאַציע וואָס פֿאַרפאָלגט פּאָליטישע צילן, קערט זיך נישט וועגן דער געזונטהייט פֿון פּאַציענטן.
דאָ איז אויך קלאָר אַז די WPATH־טעקעס אַנטהאַלטן גענוג בײַװײַזן אַז די אָרגאַניזאַציע איז אַ
אַקטיוויסטישע גרופּע און נישט אַ וויסנשאַפֿטלעכע אָרגאַניזאַציע.
לויט דעם פסיכאָלאָג אַנדערסאָן, איז עס אויך אַלאַרמירנדיק אַז "ראַדיקאַלע לעבן־טוישן אינטערווענציעס ווערן
דורכגעפֿירט אויף מענטשן מיט ערנסטע גײַסטיקע דיסאָרדערס".
כירורגישע פּראָצעדורן אָן באַטראַכטונג פֿון גײַסטיקע שטערונגען
Lawyer Friday קריטיקירט אויך דעם פאקט אַז "גענדער־אַפֿירמירנדיקע דאָקטוירים" איגנאָרירן די גײַסטיקע
געזונטהייט־פּראָבלעמען פֿון פּאַציענטן, כאָטש די WPATH־הנחיות באַשטימען אַז מען זאָל זיי באַהאַנדלען האָליסטיש.
ערנסטע גײַסטיקע קראַנקייטן, ווי שווערע שיזאָפרעניע, דעפּרעסיע אָדער ביפּאָלאַרער שטערונג, וואָלטן
נישט גענוג באַהאַנדלט ווערן אין דער "באַהאַנדלונג".
פֿרײַטיק ווייטער זאָגט אַז קינדער זענען נישט ביכולת צו מאַכן אינפֿאָרמירטע באַשלוסן וועגן געשלעכט־ספּעציפֿישע באַהאַנדלונגען.
די מערהייט פֿון מינאָרן מיט געשלעכט־דיספֿאָריע וואָלטן לעסאָף אָנגענומען זייערע נאַטירלעכע גופֿים אין אַ שפּעטערער פֿאַזע.
אַנדערסאָן גלייבט אויך אַז עס איז ניטאָ גענוג פֿאָרשונג וועגן די לאַנג־טערמיניקע
פּסיכאָלאָגישע ווירקונגען פֿון אַזעלכע פּראָצעדורן.
קעגן זײַן בעסערן אורטייל
אין אַ אינטערוויו צווישן דזשאָרדאַן פּיטערסאָן, אַ וועלט־באַרימטער קאַנאַדישער פסיכאָלאָג און מחבר, און
מיכאַיל שעלענבערגער, וואָס האָט פּובליצירט די געליקטע WPATH־טעקעס, באַשולדיקט שעלענבערגער די WPATH־דאָקטוירים אין:
און דאַן זיצן זיי פשוט צוריק און זאָגן, "מיר ווייסן טאַקע נישט ווי צו לייזן דעם פּראָבלעם ."
וואָס איז מיט זיי, אַז זיי זענען אַזוי דאַמינירט דורך אַ אידעאָלאָגיע, אַז זיי פֿאַרברעכן די מיסברויכן און
קיינמאָל ניט פֿרעגן זיך וועגן זיי – אַנשטאָט צו באַטראַכטן, אַז אפֿשר זאָלן זיי בכלל נישט פֿאַרברעכן זיי?
שטודיעס פֿון דעם פּסיכאָלאָג קען צוקער האָבן געוויזן אַז פֿון די 2 ביז 12 יאָר אַלטע יינגלעך און מיידלעך, וואָס אין צוויי
באַזונדערע שטודיעס קליניש זענען קלאַסיפֿיצירט געוואָרן ווי געשלעכט־דיספֿאָריש, אָבער האָבן נישט דורכגעמאַכט קיין
געזעלשאַפֿטלעכע טראַנסיציע, האָבן 88 פּראָצענט שפּעטער, ווי יוגנטלעכע און יונגע דערוואַקסענע, געמאלדן
אַז זיי ליידן ניט מער פֿון דער צושטאַנד און זענען באַקוועם מיט זייער אָריגינעלן געשלעכט.
"לאָז זיי אַליין ביז זיי ווערן 18."
"דאָס איז געווען קען צוקערס רעקאָמענדאַציע פֿאַר באַהאַנדלונג, אָבער ער איז צען יאָר צוריק דורך ראַדיקאַלן פֿון
געשעפֿט אַרויסגעטריבן געוואָרן," האָט פּיטערסאָן געזאָגט.
יעצט איז פּונקט דער אומקער אַ געוויינטלעכע פּראַקטיק.
עקסטרעם באַהאַנדלונגען און כירורגישע פּראָצעדורן ווערן איצט רעקאָמענדירט.
עלטערן ווערן דערשראָקן צו גלייבן אַז זייערע קינדער קענען זיך אומברענגען אויב זיי הערן זיי
נישט – וואָס איז אומבאַגרינדעט און נישט אמת.
דאַן גיבסטו זיי די גאַנץ קאַטאַסטראָפֿאַלע באַהאַנדלונג מיט אומפֿאַרשטענדלעך שרעקלעכע קאָנסעקווענצן און
זאָגסט זיי אַז אַזוי וועלן זיי געפֿינען זייער אמתן זיך.
דאָס וואָלט געווען אויף דער זעלביקער מדרגה ווי איינער פֿון אַמעריקעס גרעסטע מעדיצינישע סקאַנדאַלן:
לאָבאָטאָמיע. אָדער עס קען אפילו איבערשטײַגן עס.
אַ קורצע באַמערקונג: אין מיטן 20סטן יאָרהונדערט איז לאָבאָטאָמי געווען אַ ברוטאַלע כירורגישע פּראָצעדור, אין וועלכער
שאַרפֿע אינסטרומענטן זענען אַרײַנגעשטעלט געוואָרן אין דעם מוח, צו אָפּשניידן די פֿאַרבינדונגען פֿון די פראָנטאַלע לאָבעס.
מאָל האָט מען אַ אייזפּיק דורך די אויג־לאָך געהאַמערט אין דעם מוח. דאָס האָט געפֿירט צו פילע פאַרמישלונגען און טויטן.
אין דעם מאָמענט וואָלט עס געווען צו פיל צו דורכקוקן לאָבאָטאָמי אין מער דעטאַל.
דערפֿאַר האָבן מיר פֿאַר אײַך, טײַערע צוקוקער, צוגעגרייט אַ נאָכפֿאָלג־פּראָגראַם, וואָס פֿאַרגלײַכט
לאָבאָטאָמיע מיט דער אָפּעראַציע פֿון געשלעכט־איבערבײַט , וואָס איר זאָלט זיכער אָנקוקן.
אָבער "WPATH" טוט עס אַזוי אָדער אַזוי
טראָץ אַלע די וואָרענונג־שטימען, האָט די אַקטינג־פּרעזידענטין פֿון WPATH, ד״ר מאַרסי באַוערס, זיך און די אָרגאַניזאַציע פֿאַרטיידיקט
און דעם פֿאָלגנדיקן מעלדונג אַרויסגעגעבן דעם 5טן מערץ 2024:
WPATH איז און איז שטענדיק געווען אַ וויסנשאַפֿט־ און באַווייַז־באַזירטע אָרגאַניזאַציע, וועמענס
רעקאָמענדאַציעס ווערן באַשטעטיקט דורך גרויסע מעדיצינישע אָרגאַניזאַציעס אַרום דער וועלט.
מיר זענען די עקספּערטן וואָס פֿאַרשטייען בעסטער די מעדיצינישע באַדערפֿענישן פֿון טראַנסגענדער און געשלעכט-פֿאַרשיידנאַרטיקע
מענטשן – און מיר שטייען קעגן די וואָס פֿאַרפֿעלשן און דעליגיטימירן די פֿאַרשיידנאַרטיקע אידענטיטעטן און קאָמפּליצירטע
באַדערפֿענישן פֿון דער דאָזיקער באַפֿעלקערונג דורך שרעק-מאַכן.
אַ פּאָר טעג נאָך דעם וואָס שעלענבערגערס ענווײַראָנמענטאַל פּראָגרעס האָט פֿאַרעפֿנטלעכט די WPATH־טעקעס, האָט
אַפֿילו דער בריטישער נאַציאָנאַלער געזונט־דינסט אויפֿגעהערט צו נוצן פּובערטעט־בלאָקירער בײַ קינדער.
זיי האָבן מסתּמא געהאַט אַ שלעכט געפיל דערפֿון.
בשעת עטלעכע אייראפעישע לענדער זענען לפחות קריטיש צו כירורגישע איבערגריפֿן אָדער האָרמאָנעלע באַהאַנדלונגען פֿאַר מינאָרן, אָדער
האָבן זיי אפילו פֿאַרבאָטן, ווערט דער איבערגאַנג צום קעגנזייטיקן געשלעכט אין דײַטשלאַנד דורך דעם נײַ-אנגענומענעם
געזעץ פֿון זעלבסטבאַשטימונג געמאכט אַזוי גרינג ווי מעגלעך.
קיינער קען איצט נישט פאָרויסזען די ריזיקן און די לאַנג־צײַטיקע קאָנסעקווענצן, ווי אפילו די דײַטשישע
מעדיצינישע אַסאָציאַציע באַשטעטיקט, מסתּמא כדי אין צײַט אַרויסצופירן איר קאָפּ פֿון דער שטריק.
ער האָט זיך אויסגעדריקט קעגן באַהאַנדלען יוגנטלעכע מיט פּובערטי־בלאָקירער אָדער מיט
געשלעכט־איבערזעצונג־האָרמאָנען אויסער וויסנשאַפֿטלעכע שטודיעס.
די אַדמיניסטראַציע פֿון פּובערטעט־בלאָקירער אָדער קראָס־זעקס־האָרמאָנען איז אַ פאָרעם פֿון עקספּערימענטאַלער
מעדיצין אויף קינדער, וואָס, צווישן אַנדערע זאַכן, פֿירט צום פאַרלוסט פֿון רעפּראָדוקטיווער קאַפּאַציטעט.
די באַהאַנדלונגען אַרײַננעמען אומצוריקצופירבאַרע אַרײַנגריפֿן אין דעם מענטשלעכן גוף פֿון מינאָרן, וואָס זענען
בעיקר פֿיזיאָלאָגיש געזונט. די זאָרג פֿאַר דער געזונטהייט פֿונעם קינד מוז האָבן פּריאָריטעט.
דערצו האָבן די דעלעגאַטן בײַ דער מעדיצינישער אַסעמבלי אויך אָנגענומען אַ רעזאָלוציע, וואָס רופֿט די
פֿעדעראַלע רעגירונג צו ענדערן דעם געזעץ פֿון זעלבסט־באַשטימונג.
צו צוזאַמענפֿאַסן:
בשעת קינדער און יונגע מענטשן אונטער 18 יאָר אין דײַטשלאַנד ניט מעגן פֿאָרן מיט אויטאָ אָדער טרינקען אַלקאָהאָל אויף זייער אייגן,
ווײַל זיי פעלן די פאָרויסזען צו פֿאַרשטיין די מעגלעכע קאָנסעקווענצן, פּראָמאָטירט די
געשלעכט־לאָבי סעקס־ריאַססיגנאַציע פֿאַר מינאָרן.
עס ווערט דערוואַרט פֿון קינדער צו מאַכן באַשלוסן פֿאַר זייער גאַנץ לעבן, וואָס זיי קענען נישט פֿאַרשטיין אָדער אָפּשאַצן.
WPATH דאָקטוירים פֿאַרבלענדערט מאַשטאַמפּן געזונטע גופֿים, לויט זאָגן אָן צו וויסן די לאַנג־צײַטיקע קאָנסעקווענצן.
אָבער אויב זיי וואָלטן ערנסט דורכגעקוקט די עקזיסטירנדיקע פאקטן, ווי טומאָרן נאָך האָרמאָן־באַהאַנדלונג און לעבנסלאַנגדיקע
דיספיגוראַציע און אינוואַלידיטעט נאָך אָפּעראַציע, וואָלטן זיי געמוזט זיך אַליין אָנערקענען אַז זיי טראָגן אַ ריזיקע מאָס שולד.
בײַ מענלעכע פּאַציענטן, למשל, איז דער בעסטער פאַל נאָך דער כירורגישער קאַנסטרוקציע פֿון אַ וואַגינע אַ הויל וואָס
מוז ווערן דילאַטירט פֿאַר דער גאַנצער לעבן פֿון דעם פּאַציענט, ווי אויך אַ שטאַרק רידוקציע אין דער געשלעכט־פֿונקציע.
אַנדערע ליידן ערנסטע קאָמפּליקאַציעס, אַזאַ ווי בלוט-פֿולע פּעלוויסן, פּראָבלעמען מיט אורין-אַרויסלאָזן און פֿיסטולען.
"אַזוי קען מען נישט לעבן מיט כּבֿוד," האָט געזאָגט אַ 32-יאָריקער קרבן פֿון מעדיצינישער פֿאַרפּעלטונג, וואָס ליידט פֿון
שטענדיקער ווייטיק, טויפֿיקייט און פּראָבלעמען מיטן אורין־וועג.
אַ לעבן אין אַ קאָשמאַר!
עקספּערטן וואָס קענען טאַקע העלפֿן די וואָס ליידן, ווערן שטיל געמאַכט.
עלטערן וואָס ווילן באַשיצן זייערע קינדער פֿון געשווינדע באַשלוסן מיט אומפֿאָרויסזעעוודיקע, לעבנסלאַנגע קאָנסעקווענצן,
וועלן זייערע קינדער־אויפֿפּאַס־רעכט אָפּגענומען ווערן.
אין מסקנא פֿאַסן מיר די פּאַסיקע דערקלערונג פֿון דער באַרימטער רעדנערין לאָראַ אַבאָלי ווי פֿאָלגנדיק.
די טראַנסגענדער־באַוועגונג איז נישט אַ גראַסראָוטס־באַוועגונג , נאָר קומט פֿון "די העכסטע שפּיץ".
עס איז אַ בייז וואָס באַוועגט זיך צו טראַנס־הומאַניזם.
עס ברענגט אונדז צו פֿרעגן דעם גרונטלעגסטן באַגריף פֿון מענטשלעכער אידענטיטעט: אונדזער געשלעכט.
די טרויעריקע אמתקייט דאָ איז אַז די פּראָגרעסיווע אַגענדע האָט שוין געפֿירט צו פיזישן, מענטאַלן און פסיכאָלאָגישן שאָדן בײַ אַ
וואַקסנדיקער צאָל קינדער און יונגע מענטשן, און עס ווערט ערגער.
דאָס מוז מען אָפּשטעלן!