Olrik Hopfmann-Poller, vi estas la estro de la civitanaj iniciatoj en Turingio pri la temo de ventoturbinoj.
Ili estas parolantoj ĉe manifestacioj, retkonektantoj, pioniroj.
Bonvenon al Kla. TV.
Jes, mi ĝojas esti ĉi tie kaj havi la ŝancon diskuti ĉi tiun gravan temon.
Jes, kiel vi fakte eksciis pri ĉi tiu temo?
Kio estas via opinio pri tio? De kie devenas via kritika sinteno?
Antaŭ multaj jaroj mi ĉeestis informan eventon organizitan de la loka civitana iniciato kaj
devis repripensi mian pozicion pri la afero.
Por mi, ĝi kutime estis relative ekologia, bona temo por racie uzi la rimedojn de la planedo.
Mi tiam ne sciis ion ajn pri la danĝeroj aŭ la efikoj, sed tio enorme ŝanĝiĝis en la lastaj jaroj danke
al riĉa informaro kaj speciala scio, kiujn mi akiris.
Kaj rilate al tio, la situacio tute ŝanĝiĝis.
Ni rigardu viajn kritikpunktojn.
Ĝi povas esti sufiĉe simple resumita.
La tiel nomata energia transiro, kiu sugestas al homoj, ke ĉio ĉi povas esti efektivigita en sensata, ekologia
kaj ekonomie vivkapabla maniero, estas flagranta mensogo.
Estas multaj kritikaj punktoj, pri kiuj homoj ne konscias.
Tie oni povas ĉefe konsideri la ekonomian efikon.
Ventoturbinoj estas desegnitaj por generi elektran energion el ventenergio, stoki ĝin
kaj disponigi ĝin al civitanoj kaj industrio.
La ideo estas bona principe, sed la efektivigo estas malbona, ĉar ĉi tiun elektron ne eblas stoki je granda skalo.
Tio rezultigis, ke ni havas unu el la plej altaj elektraj prezoj en la mondo, kiel ni povas vidi ĉi tie, ekzemple:
Ni estas gvidantoj rilate al prezoj.
Tio minacas la ekonomion kaj metas grandan ŝarĝon sur civitanojn, individuojn kaj domanarojn.
Kaj ni havas antaŭe kaŝitan danĝeron, kiu nur lastatempe aperis, ekzemple la danĝeroj de malŝalto aŭ subtensio.
La Federacia Oficejo ankaŭ informis la civitanojn tie, ĉar la misa efektivigo de ĉi tiu energia transiro metas enorman
ŝarĝon sur la elektroretojn, kio povus konduki al kolapso.
Kaj tio estas, kompreneble, absoluta katastrofo por socio, kiu bezonas kaj volas esti
provizita per elektro en preskaŭ ĉiuj areoj.
Ĉi tiuj instalaĵoj, ĉi tiuj grandaj ventoturbinoj, ŝajnas esti mildaj gigantoj starantaj en la naturo, de tempo al tempo
turniĝantaj kaj alportantaj al homoj nenion krom avantaĝojn.
Tiel ĝi estas prezentita. Sed tiel ĝi ne estas.
Ĉi tio estas industria instalaĵo, kiu nun estas konstruata en multaj lokoj en biotopo, en
la arbaro, kaj ofte en akvoprotektaj areoj.
Estas danĝeroj asociitaj kun la funkciado de ĉi tiu planto.
Tio povus esti, ekzemple, la abrazio de la materialoj fiksitaj al la rotoroj de ventoturbino, kiu, pro mediaj influoj,
kaŭzas, ke mikropartikloj estas liberigitaj en la medion.
Tio povas prezenti signifajn riskojn por la sano, por la sovaĝa faŭno kaj, kompreneble, por homoj, ĉar tiuj
mikropartikloj povas havi toksan efikon sur la korpo.
Ĉi tiuj estas enketoj, kiujn mi mem ne faris; anstataŭe, ili estis faritaj de registaraj aŭtoritatoj.
Interalie, la Fraunhofer-Instituto kaj la Federacia Agentejo pri Medio devis atentigi pri ĉi tiuj problemoj.
En Germanio estas proksimume 1 500 lokoj kontaminitaj per ĉi tiuj PFAS, kie en iuj kazoj la grundakvo ne plu estas trinkebla aŭ la
akvo devas esti filtrita antaŭ ol ĝi povas esti uzata en kampoj.
Tio estas tre danĝera.
Tial la EU faras konvenajn enketojn, al kiuj ni revenos poste.
Bone, tio sonas tre danĝera. Sed kiam mi rigardas la bildon, ŝajnas, ke ĉi tie forfrotas nur tre malgranda kvanto.
Ĉu ni rapide rigardu la filmon?
Jes, tio klarigus multon.
Ni ekfilmu.
Kaj tiam ni havas la specialan trajton de la rotorfolioj.
La rotorfolioj estas faritaj el GRP-GFC-kompozitaj materialoj kun epoksia rezino, inkluzive de bisfenolo A kaj PFAS-persistaj
kemiaĵoj, kiuj estas tre toksaj materialoj, kiuj ne nur kaŭzas signifan abrazion dum la funkciado de la
turbinoj, kion eĉ la ventindustrio mem ne kontestas.
Sed ne nur laŭ la mikropartikloj, kiuj poste disiĝas de la surfaco, kaj la eternaj kemiaĵoj, kiuj bone fiksiĝas en la
kampojn kaj agrikulturajn terenojn de la ĉirkaŭaĵo kaj ne plu povas esti forigitaj, sed ankaŭ la ventenergi-industrio konfirmas
tion, dirante, jes, ni ĉiujare havas signifan perdon de surfaco sur la rotoroj pro randa problemoj, sed tiuj estas riparitaj.
Ili ankaŭ devas esti riparitaj, ĉar ju pli malglata la surfaco, des pli laŭta fariĝas la ventoturbino.
Ĉar la rotorfolioj estas la ĉefa fonto de bruemisioj.
La ekonomia rendimento de la surfaco de la rotorblado ankaŭ estas reduktita pro la malglateco.
Do ekzistas diversaj taksoj, laŭ kiuj la planto produktas 1, 2 aŭ 3 procentojn malpli da elektro jare
pro abrazio de la surfaco, kiu igas ĝin tiel malglata.
Tial ili devas esti regule riparitaj, kio mem konfirmas la kvanton da eluziĝo, kiu okazas sur
la surfacoj; alie ne estus bezono ripari ilin.
Kaj pri tiu ĉi eluziĝo, nu, oni povas debati, sed ekzistas raporto de la Scienca Servo de la Germana Bundestag el 2020,
bazita sur konsideroj de Fraunhofer pri 30-metraj rotorfolioj, kie gravas la supraj 10 metroj, kie okazas konsiderinda eluziĝo,
kondukante al 45 kg da eluziĝo jare por ĉiu ventoturbino.
Nu, hodiaŭ ni ne plu havas 30-metrajn rotorajn bladojn; hodiaŭ ni havas rotorajn bladojn, kiuj estas
almenaŭ 80 metroj longaj – kaj ili direktiĝas al 100 metroj!
Do, se ni supozas nur 80-metrajn rotorajn bladojn, kiuj hodiaŭ estas normaj, ni devas supozi longon de ĉirkaŭ 40 metroj,
kiuj estas eksponitaj al la vetero, agresio kaj abrazio, kaj ne 10 metroj, kiel supozis la Scienca Servo kaj Fraunhofer.
Tio signifas, ke ĝi ne plu estas 45 kg jare, sed 45 × 4 = 180 kg jare por ĉiu ventoturbino.
Kaj se vi multiplikas 180 kg per 25 jaroj da funkciado, tio estas inter 2 kaj 3 tunoj da mikropartikloj kaj persistaj
kemiaĵoj liberigitaj en la medion por ĉiu ventoturbino.
Komence tio ne estas problemo por la operaciisto, ĉar li povas ĉiujare ripari la surfacon kaj la rotorojn.
Sed la medio, precipe kiam temas pri agrikultura tero uzata por manĝoproduktado, nature suferas pro tio, ĉar estas kontinua
kontaminado per mikropartikloj kaj persistaj kemiaĵoj, kiuj post 20 aŭ 25 jaroj nature igos ĉi
tiun teron neuzebla por agrikultura manĝoproduktado.
Por farmistoj, tio estas pli-malpli ekvivalenta al eksproprietigo.
Do, laŭ tio, kion ni aŭdis, ni ne parolas pri kelkaj gramoj, sed pri pluraj tunoj.
Jes, estas timige pensi pri la ebla damaĝo kaŭzita de abrazio.
Kaj ĝi ne estas nur la sola sanrisko, sed ankaŭ ekzistas la streso de infrasono, kiu estas neaŭdebla por homoj.
Ĉi tiu infrasono estas tiel danĝera, ĉar ĝi estas neaŭdebla por la homa orelo.
Sed pro la konstanta eksponiĝo – simile al guto da akvo, kiu daŭre gutetas, gutetas, gutetas – sentemaj homoj
spertas streson en sia nerva kaj kardiovaskula sistemo.
Kaj homoj estas en tiu senco senigitaj je sia dormo.
Estas studoj, kiuj montras, ke tio ankaŭ povas streĉi la koran muskolon.
Tio estis establita ĉe la Germana Universitato en Majnco.
Kaj estas homoj, kiuj al tio reagas senteme; ili ne nur perdas sian dormon, sed tio ankaŭ povas konduki al tio, ke ili
devas translokiĝi for de kie oni konstruas tiujn instalaĵojn.
Eĉ malgraŭ la granda interspaco ĝis nun?
Jes. Tiuj plantoj nun estas preskaŭ 300 metrojn altaj.
Ili estas konstruataj je ĉi tiu alteco, ĉar la bonaj lokoj ĉe la marbordo jam estas okupitaj.
Tial ili devas konstrui supren.
Kaj tial la tie transdonita infrasono povas esti sentata dum pluraj mejloj ĉirkaŭe.
La minimumaj distancoj, kiujn la registaro tie preskribis, estas multe tro malgrandaj.
Kaj se tie ne estas nur unu planto, sed pluraj plantoj, kiuj havas koncentritan efikon sur la homan korpon, tiam homoj
povas esti severe trafitaj, ĝis la grado, ke ili ne plu havas bonan vivkvaliton tie, sed anstataŭe malsaniĝas pro tio.
Estas organizoj kiel BUND, kiuj prenis la kaŭzon protekti ĉion ĉi.
Mi citas: laŭ BUND, ventenergio ne prezentas fundamentan minacon al niaj arbaroj, niaj
birdoj aŭ, pli ĝenerale, al sano aŭ naturo.
Jes, homoj kredas, ke BUND, kiel reprezentanto de la naturo kaj de la medio, volas fari ĉi tie ion bonan.
Sed tion li ne faras nun.
Kiel ni povas vidi en la retejo de ĉi tiu asocio, li eĉ kunlaboras kun ventoturbinaj kompanioj.
Estas dirite, ke ekzistas kunlaboro kun la ombrelaj organizoj rilate al enhavo, kio estas klara
konflikto de interesoj kaj, laŭ mia opinio, ne sendependa.
Tio estas ekscita. Do nun, kiam ni havas iom da ideo pri tio, kiel la situacio estas kun ventoturbinoj, oni pensus,
ke la aŭtoritatoj jam konscius pri tio kaj prenus agojn.
Kia estis via sperto kun ĉiuj aŭtoritatoj?
Jes, oni pensus, ke publika aŭtoritato agus en la interesoj de siaj civitanoj kaj aplikus la antaŭzorgo-principon
por malhelpi damaĝon al sano kaj al la medio.
Sed ŝi ne faras.
Niaj spertoj estis jenaj:
Ni provizis al ĉi tiuj aŭtoritatoj, en ĉi tiu kazo la media agentejo kaj la distrikta administracio, ampleksan informon
antaŭ la konstruado de la ventoturbinoj, inkluzive de deklaroj, fakaj raportoj kaj faktoj, kiuj ne plu povas esti neitaj.
Kaj la aŭtoritatoj tute ne reagis, ne faris ion ajn.
Mi trovas tion tute skandala, ĉar la konformeco al la konstitucio ankaŭ estas ĉefa prioritato por publikaj aŭtoritatoj.
Krome, la plantoperacianto devas pruvi, ke lia planto ne kaŭzas iun ajn damaĝon.
Kaj media aŭtoritato, kiel subordita oficejo de la distrikta administracio, devas esplori aferojn, kiuj kaŭzas
zorgon kaj prezentas minacon, por malhelpi pli grandan damaĝon.
Sed ŝi ne faras.
Do ni sendis multajn retpoŝtojn al entute kvar aŭtoritatoj tie. La respondo estis nula.
Ne estis respondo.
Kaj en nia kazo, ĉi tiuj ventoturbinoj estis komence aprobataj parte, kaj la konstrupermeso estis donita.
Kaj tio estas, kompreneble, laŭleĝe neakceptebla kaj tute neakceptebla.
Do, se la aŭtoritatoj kaj politikistoj, kaj, kiel ni vidis, ankaŭ la amaskomunikiloj volas trudi
ĉi tiun teknologion, tiam ekestas la demando kial.
Jes, ni ankaŭ demandis nin tion.
La aliro eble povas esti priskribita per unu vorto – ideologio.
Por mi, tio estas verda ideologio, kiu ne povas esti efektivigita.
Ĉar kion signifas energia transiro?
Ni volas uzi la rimedojn de la planedo.
Ni volas uzi ĉi tion, ni diru, ĝuste por la bono de la homoj, tiel ke iuj homoj profitu el
ĝi kaj la medio, ni diru, ne suferu pro tio.
Kaj oni provas fari tion, interalie, konstruante milojn da ventoturbinoj, kiuj tamen ne povas atingi la deziratan celon.
Ĝi estas pura politika ideologio, sed ĝi ne funkcias en la praktiko.
Kaj tio estas, kompreneble, unu demando: kial politikistoj agas tiel?
Kial ne ĉesigi ĝin?
Kial ne konsideri la faktojn kaj pensi racie?
Kaj tio levas por mi la demandon: ĉu politikistoj ne estas sufiĉe kompetentaj en ĉi tiu kazo?
Ĉu vi ne volas tion?
Ĉu ili estas dependaj, ke ili ne volas agi kontraŭ ĝi?
Kial oni faras ĉiun penon por trudi ĉi tiun aferon, kiam la resto de la mondo ne sekvas la specialan vojon de Germanio?
Do mi devas supozi, parte, ke ni havas dependan politikan klason, kiu ne zorgas pri nia
patrujo, pri nia lando, kaj kiu tial damaĝas nin.
En via civitana iniciato vi jam akiris iom da sperto pri tio, kiel homoj, kiuj volas
fari diferencon, povas preni praktikajn agojn.
Rakontu al ni pri ĝi.
Ni jam de dek jaroj batalas kontraŭ ĉi tiu frenezo.
Kaj parto de la sukceso estas la solidareco, la interkonektado kun aliaj tuŝitaj homoj en aliaj civitanaj iniciatoj.
Gravas, ke homoj kuniĝu, ke neniu batalu sola, kaj ke ili dividu siajn spertojn, faktojn, informajn
materialojn, fakulajn opiniojn, jurajn konsilojn ktp.
Kaj ankaŭ subteni unu la alian per laborforto surloke.
Kompreneble, tio implicas multan laboron, multan tempon kaj grandegan engaĝiĝon de la implikitaj homoj.
Kaj kiam vi jam dum multaj jaroj faras tion, tiam mi scias, pri kio mi parolas.
Ni jam sufiĉe multe atingis tie.
Ni presis gazetojn kaj flugfoliojn.
Ni organizis protestojn, verkis deklarojn kaj redaktis peticiojn.
Ni atingis la ŝtatan parlamenton de Erfurto.
Ni havas bonajn konektojn kun politikistoj, ĉar ili estas gravaj kontaktoj, kiuj devas aŭskulti al ni.
Sed la celo, la granda celo por la tuta Germanio, devus esti exerci tiel multe da premo sur politikajn decidantojn,
ke koncentrita agado konduku al reago en la Bundestag.
Ĉar tie oni faras la decidon.
Ni havas juran situacion, kiu originas de la Bundestag kaj influas la unuopajn federaciajn ŝtatojn.
Kaj nur koalicio de la koncernataj homoj povas tie alporti sukceson.
Sola, oni sentas sin sufiĉe soleca en la malfermita kamparo.
Mi ĉiam komparas tion al la kamparanaj armeoj de la Mezepoko.
Kiam vi ilin kunmetis, ili estis fortaj.
Unu aliro povus esti unue kuniĝi, kompreneble, kaj daŭre labori konstante kaj konsekvence pri ĉi tiu afero, ne cedi, kaj
diri al politikistoj, ke ĝis ĉi tie oni povas iri kaj ne plu.
Ni ne cedos.
Ni daŭre sekvos ĉi tiun aferon.
Kaj ni ĉiam atente observos vin, ĉiam atente rigardos, kion vi faras.
Kaj ni daŭre postulos ŝanĝon ĝis ĝi okazos.
Ĉar la danĝero tie estas ekstrema. Tio estas evidenta.
Kaj ni havas respondecon al ni mem, al niaj familioj, al nia lando.
Kaj tial ni ne rezignas; ĉi tie ni batalas ĝis la fino mem.
Ni rimarkis, ke civitanaj iniciatoj aperas preskaŭ ĉie.
Ĝuste pri la temo de ventenergio.
Kian konsilon vi povas doni al ĉi tiuj komencantaj civitanaj iniciatoj?
Mi ĵus menciis la plej gravan aferon, nome retkonektado.
Tio signifas, ke iniciatoj de civitanoj kompreneble estas bonvenaj kontakti nin.
Kaj ni provas tie doni gvidon, por helpi pri aferoj, kiuj jam okazis al ni, kiujn ni jam spertis.
Ĉar, finfine, certa kvanto da sperto estas necesa, ĉar la jura situacio estas komplika.
Ĝi estis pligravigita de la lasta registaro, precipe rilate al la Verda Ministerio pri Medio.
Kaj estas tre grave doni tie gvidon, por ke homoj sciu precize, kion ili devus fari.
En la regiona areo, aŭ transregiona.
Tial ni tie havas asocion de civitanaj iniciatoj el la tuta Turingio.
Kion ni jam efektivigas nuntempe kun multaj aliaj civitanaj iniciatoj.
Kaj, kompreneble, tio devas kaj devus daŭre kreski.
Por tio ni kreis portalon, kie ĉiuj informoj povas esti kolektitaj kaj kie ĉiu civitana
iniciato povas aliri la informojn, kiujn ĝi bezonas.
Kaj, kompreneble, persona kontakto estas tre grava.
Ĉar estas grave, ke homoj subtenu unu la alian.
Kaj ĉu tio estas pli proksima aŭ pli malproksima, jam ne gravas.
La plej grava afero estas, ke ĉiuj subtenu unu la alian, por ke ni estu rimarkataj en politiko.
Jes, tre bone. Vi ĵus metis personan kontakton ĉe la supro de via listo.
Kaj vi ankaŭ menciis en nia antaŭa diskuto, ke vi planas gravan kampanjon en la proksima
estonteco, kiu ne estas rekte celita al politiko.
Sed bonvolu diri al ni iom pli pri ĉi tiu kampanjo.
Ni provas generi respondan, transregionan atenton per kampanjo.
Ĉi tio baldaŭ manifestiĝos en flugfolio, kiu estas sufiĉe informplena.
Mi antaŭe menciis la danĝerojn kaŭzitajn de ventoturbinoj.
Kaj tial, en la proksima estonteco, ni kunlaboros kun multaj aliaj civitanaj iniciatoj por informi civitanojn tra
Tut-Turingio almenaŭ milfoje, kaj estos la kontaktpunkto por interesitaj civitanoj, kiuj volas scii pli.
Post ĉi tiu flugfoliokampanjo okazos multaj informaj eventoj, kie la tuta afero denove estos klarigita al
civitanoj per koncernaj prezentoj kun fakto-bazita informo, por ke ili finfine vekiĝu al la situacio.
Kaj tiam, kompreneble, la civitanoj aŭ ni kiel civitanaj iniciatoj, kiuj unuigas la proteston, akiras eĉ pli
da pezo en politiko kaj la afero estas metita ĉe la supro de la tagordo, ĉar ĝi estas ekstreme grava.
Sano estas la plej grava afero nuntempe, ne nur energia sekureco.
Kaj kiam vi ne plu havas vian sanon, la vivo suferas. Kaj tio ne estas agrabla opcio.
Jes. Vi nun metis absolutan fokuson sur edukadon, t.e. informi la koncernatajn
civitanojn, kiuj simple ankoraŭ ne konscias pri tio.
Kaj mia lasta demando estus: al kiu nun oni povus transdoni ĉi tiun informon?
Kiu nun estas malfermita al tia informo?
Agrikulturistoj estas ĉi tie aparte gravaj, ĉar ventoturbinoj ofte estas starigitaj en
kampoj, kie oni kultivas la koncernajn produktojn.
Tio inkluzivas la arbarajn aŭtoritatojn, kiuj kompreneble ankaŭ devus konsideri la
interesojn de besta bonfarto en la arbaro kaj naturo.
Kaj super ĉio, la aŭtoritatoj pri akvo-protekto kaj la akvoprovizaj kompanioj, kiuj kompreneble
respondecas pri trinkakvo, ankaŭ ludas gravan rolon.
Ĉar se tie aperos danĝeroj – mi antaŭe mallonge reliefigis ilin – tio povas konduki al ekstrema toksa
kontaminado, kiu povas influi la sanon de ni ĉiuj.
Mi antaŭe menciis, ke jam estas 1 500 lokoj en Germanio kontaminitaj per PFAS.
Kaj tial estas ankaŭ devo al si mem, al sia propra sano, defii ĉi tiujn aŭtoritatojn aŭ ĉi tiujn kompaniojn, demandi demandojn,
informi ilin kaj montri, ke estas aferoj ĉi tie, kiuj povas influi homojn, naturon kaj bestojn kaj kiuj povas esti danĝeraj.
Kaj tiam oni devus provizi la koncernajn informojn.
Mia rekomendo ĉiam estas kunigi ĉi tiujn aferojn kaj prezenti ilin kune al
politikistoj, por ke ni parolu per unu voĉo, tiel diri.
Nu, dankon tre pro ĉi tiuj klaraj opcioj kaj pro la proponitaj paŝoj.
Ni certe kovros ĉi tion en Kla.TV kaj subtenos ĝin laŭeble plej bone. Multan dankon.
Dankon pro via subteno. Mi esperas, ke multaj homoj nun konscias, ke ĉi tio estas tre grava afero
kaj ke ĉiuj devus okupiĝi pri ĝi. Multan dankon.
Se vi volas scii, kial ĉi tiu teknologio ankoraŭ estas promociata malgraŭ ĉiuj ĝiaj negativaj
efikoj, ni rekomendas spekti la jenan programon.