Die vlugteling- en koronaviruskrisisse het vrae en bekommernisse onder groot dele van die bevolking laat ontstaan.
Vir baie is hul fundamentele vertroue in die politiek geskud.
Die al hoe meer opvallende sensuur van opinie en die openbaarmaking van tekortkominge in die regspleging en die
strafregstelsel wek toenemende twyfel oor of politici werklik in die beste belang van die bevolking optree
met die beperkings en dwingende maatreëls wat hulle oplê.
Die verhouding tussen die politiek en die mense wat dit veronderstel is om te
verteenwoordig, het in baie gebiede merkbaar verbreek.
Meer en meer mense neem daarom die strate oor om te demonstreer.
Hulle voel deur politici, deur "dié bo-aan", misverstaan en daarom nie behoorlik verteenwoordig nie.
Om hierdie situasie beter te illustreer, laat ons hierdie drie voorbeelde oorweeg:
1_Besigheidsmodel vlugtelingkrisis
Die vlugtelingkrisis is ook 'n enorme finansiële las vir Duitsland:
Die akkommodasie van asielsoekers, oorlogsvlugtelinge en afgekeurde, maar tog geduldige
asielsoekers kos ongeveer 50 miljard euro per jaar.
Die staat Berlyn alleen betaal byna een miljard euro per jaar – meer as 2,7 miljoen euro per dag.
Wie baat by hierdie krisis?
Neem sekuriteitsdienste byvoorbeeld: die aantal werknemers het in 2023 tot 280 000 gestyg.
BDSW*-woordvoerder Silke Zöller het die indruk dat "vlugtelingbehuising 'n geldmakingsmasjien geword het".
Dit is duidelik dat nie alles wettig is in so 'n goudkoors-atmosfeer nie:
Verlede jaar het die Berlynse Staatsmisdaadpolitiekantoor 514 werknemers van 204 sekuriteitsmaatskappye
in 85 vlugtelingbehuisingsfasiliteite gekontroleer.
Gevolgtrekking: 300 van die 514 werknemers het 'n misdadige rekord gehad, geen opleiding gehad of was onder 18 jaar oud.
In die lig van hierdie katastrofiese toestande, behoort diegene wat verantwoordelik is, tot op die hoogste
vlakke van die regering, nie deeglik ondersoek te word en aanspreeklik gehou te word nie?
2_A "burgersraad" om openbare mening te beheer
Nancy Faesers se Ministerie van Binnelandse Sake het byna €60 000 van belastingbetalers se geld betaal vir sensuurplanne.
Die gesubsidieerde "Forum teen vervalsings", wat onder andere ook deur die Bertelsmann-stigting ondersteun
word, het op 15 Maart 2024 'n "Burgersraad" ingestel.
Hierdie ondeursigtige komitee van 120 lede teen "desinformasie" wil hê dat die regering wettig bindende
burgersopvoeding, mediasupervisie en internetbeheer moet instel.
Daarbenewens word vooraf sensuur aanbeveel.
Elke teks wat deur joernaliste en burgers op sosiale media-platforms geplaas word, moet vooraf deur
kunsmatige intelligensie nagegaan en indien nodig verwyder word.
Enigiemand wat hierdie reël oortree, kan selfs in die hof beland.
Wat gevra word, is 'n outoritêre staat wat amptelik besluit wat reg of verkeerd is – heeltemal in lyn met die VN se Agenda 2030.
Wil alle burgers regtig hierdie totalitêre burgersraad met handgeselekteerde lede en KI-beheer hê?
3_Reiner Füllmich se onmenslike tronktoestande
Die afgryslike toestande van Dr Reiner Füllmich se aanhouding in die hoë-sekuriteitsgevangenis in Rosdorf, Göttingen,
het aan die lig gekom tydens 'n onderhoud met sy prokureurs.
Hierdie stellings was skokkend omdat niemand kon voorstel dat sulke dinge in Duitse tronke moontlik was nie.
Die wetstoepassingsbeamptes het vir prokureur Dr. Füllmich gesê dat hulle nog nooit tevore 'n beskuldigde soos hy gesien het wat
vir 11 maande in alleenhouding vir 'n geringe oortreding gehou is en na hofverrigtinge
gebring is met sy hande en voete in boeie nie.
Toe Dr. Füllmich van die hof terugkeer, is hy heeltemal naak om 'n deeglike en verleentheidwekkende liggaamsdeursoek uit te voer.
Vir 11 maande is die internasionaal erkende prokureur aan alleenhouding onderwerp.
Dr Füllmich is streng verbied om met ander gevangenes te praat.
Sy enigste kontak met die buitewêreld is sy prokureur.
Dr Reiner Füllmich mag slegs drie uur per maand besoeke of telefoonoproepe met sy familie hê.
Volgens Füllmich se dokters is sy gesondheid nou ernstig gekompromitteer.
Is die Duitse bevolking bewus van hierdie omstandighede, het dit dit gekies, of wil dit 'n sê hê in die regstelling daarvan?
Gevolgtrekking
Gelukkig is daar vredesaktiviste en visionêre, geregtigheidsvegters en pioniers wat, in die aangesig
van mislukte politiek, die ontevrede, ja, al hoe meer woedende massas in vreedsame, konstruktiewe rigtings lei!
As 'n uitweg uit politieke misoordelings deur verkose verteenwoordigers het prokureur Ralf Ludwig by die
betoging in Berlyn in 2024 daarop gewys dat die finale politieke besluitnemingsgesag en dus mag weer by die mense moet lê.
Dit beteken dat in alle politieke besluite nie die politici nie, maar die mense die finale sê móét hê.
Hier is uittreksels uit Ralf Ludwig se toespraak:
Daar word beweer dat ons 'n demokrasie het. Maar ons het net 'n verteenwoordigende demokrasie.
Die enigste ding wat verteenwoordigende demokrasie jou toelaat om te doen, is om elke vier jaar dié te kies wat oor jou regeer
– maar slegs uit 'n klein kring van dié wat oor jou regeer.
Jy het absoluut geen kans om oor die inhoud van die politiek, oor politieke maatreëls en politieke reëls te besluit
nie, alhoewel jy en ek die bevolking van hierdie land is.
Ek dink ons moet deur die federale state gaan.
Ons het in elke federale staat ons eie grondwet.
En aangesien dit afsonderlike grondwette is, laat elke grondwet in die federale staat ons toe om hierdie grondwette te wysig.
Dit beteken egter dat ons hierdie mag in die federale state kan gryp.
Dit sluit Ralf Ludwig se opmerkings af oor 'n heeltemal wettige en, bowenal, vreedsame pad na egte
volksdemokrasie, waarin die mense werklik 'n sê het.
Hierdie pad, deur demokraties ooreengekome wysigings aan die staatsgrondwette, is heeltemal geweldloos en regsgeldig.
Dit sou die mense volle verantwoordelikheid en alle mag gee, wat immers die fundamentele beginsel van demokrasie is.