Qaçqın və koronavirus böhranları əhalinin geniş təbəqələri arasında suallar və narahatlıqlar doğurub.
Bir çox insan üçün siyasətə olan əsas etimadı sarsılıb.
Rəy azadlığına getdikcə daha nəzərəçarpan senzuranın və məhkəmə hakimiyyəti ilə cəza sistemindəki çatışmazlıqların ifşa
olunmasının yaratdığı artan şübhələr var ki, siyasətçilər tətbiq etdikləri məhdudiyyətlər və məcburi tədbirlərlə
həqiqətən əhalinin ən yaxşı maraqlarını nəzərə alırlarmı.
Siyasət ilə siyasətin təmsil etməli olduğu xalq arasındakı münasibət bir çox sahədə nəzərəçarpacaq dərəcədə pozulub.
Buna görə də getdikcə daha çox insan küçələrə çıxaraq etiraz edir.
Onlar siyasətçilər, yəni "ən yuxarıdakılar" tərəfindən anlaşılmadıqlarını hiss edir və buna görə
də layiqincə təmsil olunmadıqlarını düşünürlər.
Bu vəziyyəti daha yaxşı izah etmək üçün gəlin bu üç misala nəzər salaq:
1_Biznes modeli qaçqın böhranı
Qaçqın böhranı Almaniya üçün də böyük maliyyə yüküdür:
Sığınacaq axtaranları, müharibə qaçqınlarını və sığınacaq müraciətləri rədd edilmiş, lakin buna
baxmayaraq dözülən sığınacaq axtaranları yerləşdirmək ildə təxminən 50 milyard avro xərc tələb edir.
Yalnız Berlin ştatı ildə demək olar ki, bir milyard avro ödəyir – gündə 2,7 milyondan çox avro.
Bu böhrandan kim faydalanır?
Təhlükəsizlik xidmətlərini götürün, məsələn: 2023-cü ildə işçilərin sayı 280 000-ə yüksəldi.
BDSW* sözçüsü Silke Zöller-in təəssüratına görə, qaçqın yerləşdirilməsi pul qazanmaq maşınına çevrilib.
Belə qızıl hərarəti atmosferində hər şeyin qanuni olmadığı aydındır:
Keçən il Berlin Dövlət Cinayət Polis İdarəsi 85 sığınacaq məskənində 204 təhlükəsizlik
şirkətindən olan 514 əməkdaşın yoxlamasını keçirdi.
Nəticə: 514 əməkdaşdan 300-nün polis qeydiyyatı var idi, heç bir təlim keçməmişdilər və ya 18 yaşdan kiçik idilər.
Bu fəlakətli şərait nəzərə alınaraq, məsul şəxslər, hətta hökumətin ən yüksək səviyyələrinə qədər,
tam araşdırılmalı və məsuliyyətə cəlb edilməliyəm?
2_A ictimai rəyi idarə etmək üçün "vətəndaşlar şurası"
Nancy Faesers-in Ev Ofisi senzura planları üçün vergi ödəyicilərinin pulundan təxminən 60 000 avro ödəyib.
Subsidiyalı "Saxtakarlığa Qarşı Forum", o cümlədən Bertelsmann Fondu tərəfindən dəstəklənən, 15
mart 2024-cü ildə "Vətəndaşlar Şurası" yaratdı.
Bu qaranlıq, 120 üzvdən ibarət "dezinformasiyaya" qarşı komitə hökumətin vətəndaş təhsilini, media nəzarətini və interneti
hüquqi cəhətdən məcburi şəkildə tənzimləməsini istəyir.
Bundan əlavə, əvvəlcədən senzura tövsiyə olunur.
Sosial media platformalarında jurnalistlər və vətəndaşlar tərəfindən yerləşdirilən hər bir mətn əvvəlcədən süni
intellekt tərəfindən yoxlanmalı və zərurət olduqda silinməlidir.
Bu qaydanı pozan hər kəs hətta məhkəmədə də cavab verə bilər.
Tələb olunan rəsmi olaraq doğru və ya yanlış olduğunu müəyyən edən avtoritar bir dövlətdir –
tamamilə BMT-nin 2030 Gündəliyinə uyğun olaraq.
Bütün vətəndaşlar həqiqətən əl ilə seçilmiş üzvlərdən və süni intellekt nəzarətindən ibarət
bu totalitar vətəndaş şurasını istəyirlərmi?
3_Reiner Füllmich-in qeyri-insani həbsxana şərtləri
Dr Reiner Füllmich-in Göttingenin Rosdorf qəsəbəsindəki yüksək təhlükəsizlikli həbsxanada saxlanılma şərtlərinin
dəhşətli olması vəkilləri ilə müsahibə zamanı məlum olub.
Bu bəyanatlar şok edici idi, çünki heç kəs Almaniya həbsxanalarında belə
şeylərin mümkün olduğunu təsəvvür edə bilməzdi.
Hüquq-mühafizə orqanlarının əməkdaşları vəkil Dr. Füllmich-ə bildiriblər ki, onlar əvvəllər belə bir təqsirlini – kiçik bir
hüquqpozma üçün 11 ay tənha kamerada saxlanılan və məhkəmə iclaslarına əlləri və ayaqları
zəncirlənmiş halda gətirilən – görməyiblər.
Məhkəmədən qayıtdıqdan sonra Dr. Füllmich tamamilə soyunur ki, ona ətraflı və utandırıcı bədən yoxlaması aparsınlar.
11 aydır ki, beynəlxalq səviyyədə tanınmış vəkil təcridə məruz qalır.
Dr Füllmich-ə digər məhbuslarla danışmaq qəti qadağandır.
Onun xarici dünya ilə yeganə əlaqəsi onun vəkilidir.
Dr Reiner Füllmich ailəsi ilə görüşlər və ya telefon danışıqları üçün ayda cəmi üç saat icazə verilir.
Füllmich-in həkimlərinə görə, onun sağlamlığı indi ciddi şəkildə təhlükə altındadır.
Alman xalqı bu hallardan xəbərdardırmı, onları seçibmi, yoxsa onları düzəltməkdə söz sahibi olmaq istərdimi?
Nəticə
Xoşbəxtlikdən, uğursuz siyasətin fonunda sülh fəalları və vizionerlər, ədalət uğrunda mübarizə aparanlar və
pionerlər narazı, hətta getdikcə daha qəzəbli kütlələri sülhsevər, konstruktiv istiqamətə yönəldirlər!
Seçilmiş nümayəndələrin siyasi səhv qiymətləndirmələrindən çıxış yolu kimi, vəkil Ralf Ludwig 2024-cü ildə Berlində keçirilən
nümayişdə vurğulayıb ki, son siyasi qərarvermə səlahiyyəti və beləliklə hakimiyyət yenidən xalqın əlində olmalıdır.
Bu o deməkdir ki, bütün siyasi qərarlarda son sözü siyasətçilər yox, xalq deməlidir.
Budur Ralf Ludwigi nitqindən parçalar:
İddia olunur ki, bizdə demokratiya var. Amma bizdə yalnız nümayəndəlik demokratiyası var.
Nümayəndə demokratiyası sizə yalnız hər dörd ildən bir sizi idarə edənləri seçməyə imkan verir – amma
yalnız onları idarə edənlərin kiçik bir dairəsindən.
Siyasətin məzmunu, siyasi tədbirlər və siyasi qaydalar barədə qərar vermək üçün sizin heç bir şansınız
yoxdur, baxmayaraq ki, mən və siz bu ölkənin əhalisiyik.
Məncə, biz federal ştatları keçməliyik.
Hər federal dövlətdə bizim öz konstitusiyamız var.
Və onlar ayrı konstitusiyalar olduğundan, federal dövlətin hər bir konstitusiyası bu konstitusiyaları dəyişdirməyə imkan verir.
Bu isə o deməkdir ki, biz bu gücü federal ştatlarda ələ keçirə bilərik.
Bu, xalqın həqiqətən söz sahibi olduğu tamamilə qanuni və hər şeydən əvvəl sülhsevər bir yolla həqiqi xalq
demokratiyasına aparan Ralf Ludwigi fikirlərinin yekunudur.
Dövlət konstitusiyalarına demokratik şəkildə razılaşdırılmış düzəlişlər vasitəsilə bu yol
tamamilə qeyri-zorakı və hüquqi cəhətdən əsaslıdır.
Bu, xalqın tam məsuliyyəti və bütün səlahiyyəti öz üzərinə götürməsinə imkan verər, bu
da nəhayət, demokratiyanın əsas prinsipidir.