Крызісы з бежанцамі і каранавірусам выклікалі пытанні і заклапочанасць у значных слаях насельніцтва.
У многіх пахіснулася асноўнае давер'е да палітыкі.
Усё больш заўважная цэнзура меркаванняў і выяўленне недахопаў у судовай уладзе і турэмнай сістэме выклікаюць усё большыя
сумневы ў тым, ці сапраўды палітыкі дзейнічаюць у найлепшых інтарэсах насельніцтва, уводзячы абмежаванні і прымусовыя меры.
Адносіны паміж палітыкай і людзьмі, якія яна павінна прадстаўляць, заўважна пагоршыліся ў многіх сферах.
Таму ўсё больш і больш людзей выходзяць на вуліцы з дэманстрацыямі.
Яны адчуваюць, што іх не разумеюць палітыкі, «тыя, хто наверсе», і таму іх інтарэсы не прадстаўлены належным чынам.
Каб лепш праілюстраваць гэтую сітуацыю, разгледзім тры прыклады:
1_Бізнес-мадэль бежанскага крызісу
Бежанскі крызіс таксама з'яўляецца велізарным фінансавым цяжарам для Германіі:
Размяшчэнне асоб, якія шукаюць прытулку, ваенных бежанцаў, а таксама адхіленых, але ўсё ж такі толерантных да іх асоб,
якія шукаюць прытулку, каштуе каля 50 мільярдаў еўра ў год.
Толькі зямля Берлін штогод плаціць амаль мільярд еўра — больш за 2,7 мільёна еўра ў дзень.
Хто выйграе ад гэтага крызісу?
Возьмем, напрыклад, службы бяспекі: колькасць супрацоўнікаў у 2023 годзе вырасла да 280 000.
У прадстаўніцы BDSW* Зільке Цолер склалася ўражанне, што «размяшчэнне бежанцаў стала машынай для зарабляння грошай».
Відавочна, што ў такой атмасферы залатой ліхаманкі не ўсё законна:
У мінулым годзе Берлінскае дзяржаўнае ўпраўленне крымінальнай паліцыі праверыла 514 супрацоўнікаў з
204 ахоўных кампаній у 85 прытулках для бежанцаў.
Выснова: 300 з 514 супрацоўнікаў мелі судзімасць, не прайшлі навучанне або былі маладзейшыя за 18 гадоў.
З улікам гэтых катастрафічных абставін, ці не варта правесці дбайнае расследаванне і прыцягнуць да
адказнасці вінаватых, аж да самых высокіх узроўняў улады?
2_A «грамадзянская рада» для кантролю грамадскай думкі
Міністэрства ўнутраных спраў Нэнсі Фейзер заплаціла амаль 60 000 еўра з грошай падаткаплацельшчыкаў за планы цэнзуры.
Субсідаваны «Форум супраць падробкі», які, сярод іншых, таксама падтрымліваецца Фондам Бэртэльсманна,
15 сакавіка 2024 года стварыў «Грамадзянскі савет».
Гэты непразрывы камітэт з 120 членаў па барацьбе з «дэзінфармацыяй» хоча, каб урад увёў абавязковую для ўсіх
грамадзян адукацыю, нагляд за СМІ і кантроль інтэрнэту.
Акрамя таго, рэкамендуецца дацэнзура.
Кожны тэкст, апублікаваны журналістамі і грамадзянамі на платформах сацыяльных сетак, павінен загадзя
правярацца штучным інтэлектам і пры неабходнасці выдаляцца.
Кожны, хто парушае гэтае правіла, можа нават апынуцца ў судзе.
Прапануецца стварэнне аўтарытарнай дзяржавы, якая афіцыйна вырашае, што правільна, а што няправільна, —
цалкам у адпаведнасці з Дзённым парадкам-2030 ААН.
Ці сапраўды ўсе грамадзяне хочуць гэтай таталітарнай грамадзянскай рады з адборнымі членамі і кіраваннем штучным інтэлектам?
3_Нечалавечыя ўмовы зняволення Райнера Фюльміха
Жахлівыя ўмовы ўтрымання доктара Райнера Фюльміха ў турме высокага рэжыму ў Росдорфе, Гетінген,
сталі вядомыя падчас інтэрв'ю з яго адвакатамі.
Гэтыя сведчанні былі шакавальнымі, бо ніхто не мог сабе ўявіць, што такое магчыма ў нямецкіх турмах.
Праваахоўнікі паведамілі адвакату доктару Фюльміху, што яны ніколі раней не бачылі такога абвінавачанага, якога ўтрымлівалі ў
адзіночнай камеры 11 месяцаў за простае правапарушэнне і прыводзілі на судовыя
пасяджэнні са звязанымі кайданкамі рукамі і нагамі.
Вярнуўшыся з суда, доктар Фюльміх цалкам распранаецца для правядзення дбайнага і ганебнага агляду цела.
На працягу 11 месяцаў адвакат, прызнаны на міжнародным узроўні, знаходзіцца ў адзіночнай камеры.
Доктару Фюльміху строга забаронена размаўляць з іншымі зняволенымі.
Яго адзіны кантакт са знешнім светам — яго адвакат.
Доктару Райнеру Фюльміху дазволена толькі тры гадзіны на месяц на сустрэчы або тэлефонныя размовы з сям'ёй.
Па словах лекараў Фюльміха, яго здароўе цяпер сур'ёзна падарванае.
Ці ведае нямецкі народ пра гэтыя абставіны, ці выбраў ён іх, ці хацеў бы ён мець магчымасць паўплываць на іх выпраўленне?
Выснова
На шчасце, ёсць міралюбівыя актывісты і мысляры, змагары за справядлівасць і піянеры, якія, нягледзячы на
палітычны заняпад, вядуць незадаволеныя, а то і ўсё больш абураныя масы ў мірным, канструктыўным кірунку!
Як выйсце з-за палітычных памылак абраных прадстаўнікоў, юрыст Ральф Людвіг на акцыі ў Берліне ў 2024 годзе адзначыў,
што канчатковая ўлада па прыняцці палітычных рашэнняў, а значыць, і сама ўлада, павінны зноў належаць народу.
Гэта азначае, што ва ўсіх палітычных рашэннях канчатковае слова павінна быць за народам, а не за палітыкамі.
Вось вытрымкі з прамовы Ральфа Людвіга:
Сцвярджаецца, што ў нас дэмакратыя. Але ў нас толькі прадстаўнічая дэмакратыя.
Адзінае, што прадстаўнічая дэмакратыя дазваляе вам рабіць, — гэта выбіраць тых, хто вамі кіруе, кожныя чатыры
гады, — але толькі з невялікага кола тых, хто вамі кіруе.
У вас абсалютна няма шанцаў вырашаць пра змест палітыкі, палітычныя меры, палітычныя
правілы, хоць вы і я — насельніцтва гэтай краіны.
- Я думаю, нам трэба прайсці праз федэральныя землі.
У кожным федэральным штаце ў нас ёсць свая ўласная канстытуцыя.
І паколькі гэта асобныя канстытуцыі, кожная з канстытуцый у федэральнай дзяржаве дазваляе ўносіць у іх змены.
Аднак гэта азначае, што мы можам захапіць гэтую ўладу ў федэральных штатах.
Гэтым завяршаюцца выказванні Ральфа Людвіга наконт цалкам законнага і, перш за ўсё, мірнага шляху да
сапраўднай народнай дэмакратыі, у якой народ сапраўды мае голас.
Гэты шлях, праз дэмакратычна ўзгодненыя папраўкі да канстытуцый штатаў, цалкам негвалтоўны і законны.
Гэта б надало народу поўную адказнасць і ўсю ўладу, што, у рэшце рэшт, з'яўляецца фундаментальным прынцыпам дэмакратыі.