Η προσφυγική κρίση και η κρίση του κοροναϊού έχουν εγείρει ερωτήματα και ανησυχίες σε μεγάλα τμήματα του πληθυσμού.
Για πολλούς, ακόμη και η βασική τους εμπιστοσύνη στην πολιτική κλονίστηκε.
Η ολοένα και πιο αισθητή λογοκρισία της γνώμης, καθώς και η ανακάλυψη ελλείψεων στο δικαστικό και το ποινικό σύστημα
δημιουργούν ολοένα και περισσότερο αμφιβολίες για το αν οι περιορισμοί και τα καταναγκαστικά μέτρα που
επιβάλλουν οι πολιτικοί είναι πραγματικά προς όφελος και προς το συμφέρον του πληθυσμού.
Η σχέση μεταξύ της πολιτικής και του λαού που υποτίθεται ότι εκπροσωπεί η πολιτική έχει διαρραγεί αισθητά σε πολλούς κύκλους.
Επομένως, όλο και περισσότεροι άνθρωποι βγαίνουν στους δρόμους για να διαδηλώσουν.
Δεν αισθάνονται ότι γίνονται κατανοητοί από τους πολιτικούς, από τους "υψηλά ιστάμενους", και ως εκ
τούτου δεν αισθάνονται ότι εκπροσωπούνται σωστά.
Για να γίνει καλύτερα κατανοητή αυτή η κατάσταση, ας δούμε αυτά τα τρία παραδείγματα:
1_Επιχειρηματικό μοντέλο προσφυγικής κρίσης
Η προσφυγική κρίση αποτελεί επίσης τεράστιο οικονομικό βάρος για τη Γερμανία:
Η φιλοξενία των αιτούντων άσυλο, των προσφύγων πολέμου και των απορριφθέντων αλλά ωστόσο ανεκτών αιτούντων
άσυλο κοστίζει περίπου 50 δισεκατομμύρια ευρώ ετησίως.
Μόνο το κρατίδιο του Βερολίνου πληρώνει σχεδόν ένα δισεκατομμύριο ευρώ ετησίως - περισσότερα από 2,7 εκατομμύρια ευρώ την ημέρα.
Ποιος επωφελείται από αυτή την κρίση;
Για παράδειγμα, υπηρεσίες ασφαλείας: Ο αριθμός των εργαζομένων αυξήθηκε σε 280.000 το 2023.
Η εκπρόσωπος του BDSW* Silke Zöller έχει την εντύπωση ότι "τα κέντρα φιλοξενίας προσφύγων
έχουν εξελιχθεί σε μηχανή παραγωγής χρημάτων".
Είναι σαφές ότι δεν είναι όλα νόμιμα σε μια τέτοια ατμόσφαιρα χρυσοθηρίας:
Πέρυσι, το Κρατικό Γραφείο Εγκληματολογικών Ερευνών του Βερολίνου έλεγξε 514 υπαλλήλους 204
εταιρειών ασφαλείας σε 85 κέντρα φιλοξενίας προσφύγων.
Το αποτέλεσμα: 300 από τους 514 υπαλλήλους είχαν ποινικό μητρώο, ήταν ανεκπαίδευτοι ή κάτω των 18 ετών.
Λαμβάνοντας υπόψη αυτές τις καταστροφικές συνθήκες, δεν θα έπρεπε να ελεγχθούν διεξοδικά και να αποδοθούν
ευθύνες στους υπεύθυνους, μέχρι και στους κυβερνώντες;
2_Α "συμβούλιο πολιτών" για τον έλεγχο της κοινής γνώμης
Το Υπουργείο Εσωτερικών της Νάνσι Φέιζερ πλήρωσε σχεδόν 60.000 ευρώ από χρήματα των φορολογουμένων για σχέδια λογοκρισίας.
Το χρηματοδοτούμενο "Φόρουμ κατά των απομιμήσεων", το οποίο υποστηρίζεται επίσης από το Ίδρυμα Bertelsmann, μεταξύ
άλλων, ίδρυσε ένα "Συμβούλιο Πολιτών" στις 15 Μαρτίου 2024.
Αυτή η αδιαφανής, 120μελής επιτροπή κατά της "παραπληροφόρησης" θα ήθελε η κυβέρνηση να εισαγάγει νομικά
δεσμευτική ενημέρωση των πολιτών, εποπτεία των μέσων ενημέρωσης και έλεγχο του διαδικτύου.
Επιπλέον, συνιστάται προ-λογοκρισία.
Κάθε κείμενο που αναρτάται από δημοσιογράφους και πολίτες σε πλατφόρμες κοινωνικής δικτύωσης θα ελέγχεται εκ των προτέρων από
την τεχνητή νοημοσύνη και θα διαγράφεται, εάν είναι απαραίτητο.
Οι παραβάτες μπορεί να καταλήξουν ακόμη και στο δικαστήριο.
Το αίτημα είναι ένα αυταρχικό κράτος που θα αποφασίζει επίσημα τι είναι σωστό ή λάθος - σύμφωνα με την Ατζέντα 2030 του ΟΗΕ.
Θέλουν πραγματικά όλοι οι πολίτες αυτό το ολοκληρωτικό συμβούλιο πολιτών με
χειροδιαλεγμένα μέλη και έλεγχο από Τεχνητή Νοημοσύνη;
3_Reiner Füllmich απάνθρωπες συνθήκες φυλάκισης
Οι φρικτές συνθήκες υπό τις οποίες ο Dr. Reiner Füllmich κρατούνταν στη φυλακή υψηλής ασφαλείας στο
Rosdorf του Göttingen, ήρθαν στο φως κατά τη διάρκεια συνέντευξης με τους δικηγόρους του.
Οι δηλώσεις αυτές ήταν σοκαριστικές, διότι κανείς δεν μπορούσε να φανταστεί ότι τέτοια
πράγματα ήταν δυνατά στις γερμανικές φυλακές.
Οι σωφρονιστικοί υπάλληλοι δήλωσαν στον δικηγόρο Dr. Füllmich ότι δεν είχαν ξαναδεί κατηγορούμενο σαν αυτόν να κρατείται στην
απομόνωση επί 11 μήνες για ένα απλό αδίκημα και να προσάγεται στις ακροάσεις του δικαστηρίου αλυσοδεμένος χειροπόδαρα.
Επιστρέφοντας από το δικαστήριο, ο Δρ Φίλμιχ γδύνεται τελείως για να υποβληθεί σε λεπτομερή και ενοχλητική σωματική έρευνα.
Ο διεθνώς αναγνωρισμένος δικηγόρος βασανίζεται στην απομόνωση επί 11 μήνες.
Απαγορεύεται αυστηρά στον Dr. Füllmich να μιλήσει σε άλλους κρατούμενους.
Η μόνη του επαφή με τον έξω κόσμο είναι ο δικηγόρος του.
Ο Δρ Reiner Füllmich έχει δικαίωμα μόνο σε τρεις ώρες το μήνα για επισκέψεις ή τηλεφωνήματα με την οικογένειά του.
Σύμφωνα με τους γιατρούς του Φίλμιχ, η υγεία του είναι πλέον σοβαρά επιβαρυμένη.
Γνωρίζει ο γερμανικός πληθυσμός τις συνθήκες αυτές, έχει αποφασίσει υπέρ τους ή θα
ήθελε να έχει λόγο για τη διόρθωσή τους;
Συμπέρασμα
Ευτυχώς, υπάρχουν ακτιβιστές της ειρήνης και οραματιστές, μαχητές της δικαιοσύνης και πρωτοπόροι που, μπροστά στην αποτυχημένη
πολιτική, καθοδηγούν τις δυσαρεστημένες και όλο και πιο οργισμένες μάζες σε ειρηνικές, εποικοδομητικές κατευθύνσεις!
Στη διαδήλωση για το 2024 στο Βερολίνο, ο δικηγόρος Ralf Ludwig έδειξε ότι η τελική εξουσία λήψης πολιτικών αποφάσεων
και, συνεπώς, η εξουσία πρέπει να ανήκει και πάλι στο λαό, ως διέξοδος από τα πολιτικά λάθη των εκπροσώπων του λαού.
Αυτό σημαίνει ότι ο λαός, και όχι οι πολιτικοί, ΠΡΕΠΕΙ να έχει τον τελικό λόγο σε όλες τις πολιτικές αποφάσεις.
Ακολουθούν αποσπάσματα από την ομιλία του Ralf Ludwig:
" Υποστηρίζεται ότι έχουμε δημοκρατία. Αλλά έχουμε μόνο μια αντιπροσωπευτική δημοκρατία.
Το μόνο πράγμα που σας επιτρέπει η αντιπροσωπευτική δημοκρατία είναι να επιλέγετε αυτούς που σας κυβερνούν κάθε τέσσερα
χρόνια - αλλά μόνο από έναν μικρό κύκλο αυτών που σας κυβερνούν.
Δεν έχετε καμία ευκαιρία να αποφασίσετε για το περιεχόμενο της πολιτικής, για τα μέτρα της πολιτικής, για
τους κανόνες της πολιτικής, παρόλο που εσείς και εγώ είμαστε ο λαός αυτής της χώρας.
- Νομίζω ότι πρέπει να περάσουμε από τα ομοσπονδιακά κράτη.
Έχουμε το δικό μας σύνταγμα σε κάθε ομοσπονδιακό κράτος.
Και δεδομένου ότι πρόκειται για ξεχωριστά συντάγματα, κάθε ένα από τα συντάγματα του ομοσπονδιακού
κράτους μας επιτρέπει να τροποποιούμε αυτά τα συντάγματα.
Αυτό σημαίνει, ωστόσο, ότι μπορούμε να καταλάβουμε αυτή την εξουσία στα ομόσπονδα κρατίδια".
Αυτά για τα σχόλια του Ralf Ludwig σχετικά με μια απολύτως νόμιμη και, πάνω απ' όλα, ειρηνική πορεία προς μια πραγματική λαϊκή
δημοκρατία, στην οποία ο λαός θα μπορεί πραγματικά να αποφασίζει.
Αυτή η οδός μέσω των δημοκρατικά υιοθετημένων τροποποιήσεων στα πολιτειακά συντάγματα είναι εντελώς μη βίαιη και νομικά άψογη.
Αυτό θα έδινε την πλήρη ευθύνη και όλη την εξουσία στον λαό, που είναι η ίδια η ιδέα της δημοκρατίας.