La krizoj de rifuĝintoj kaj de kronviruso vekis demandojn kaj zorgojn inter grandaj partoj de la loĝantaro.
Por multaj, ilia fundamenta fido al politiko estis skuita.
La ĉiam pli rimarkebla cenzuro de opinioj kaj la malkaŝo de mankoj en la juĝistaro kaj la mallibereja sistemo vekas
kreskantajn dubojn pri tio, ĉu politikistoj vere agas en la plej bonaj interesoj de la loĝantaro per
la limigoj kaj devigaj rimedoj, kiujn ili trudas.
La rilato inter politiko kaj la popolo, kiun ĝi devus reprezenti, rimarkeble rompiĝis en multaj kampoj.
Tial pli kaj pli da homoj eliras sur la stratojn por manifestacii.
Ili sentas sin miskomprenataj de politikistoj, de "tiuj ĉe la supro", kaj tial ne estas ĝuste reprezentataj.
Por pli bone ilustri ĉi tiun situacion, ni konsideru ĉi tiujn tri ekzemplojn:
1_komerca modelo rifuĝa krizo
La rifuĝintkrizo ankaŭ estas enorma financa ŝarĝo por Germanio:
Loĝigo de azilpetantoj, militrifuĝintoj kaj malakceptitaj sed tamen tolerataj
azilpetantoj kostas ĉirkaŭ 50 miliardojn da eŭroj jare.
La federacia lando Berlino sola pagas preskaŭ unu miliardon da eŭroj jare – pli ol 2,7 milionojn da eŭroj tage.
Kiu profitas el ĉi tiu krizo?
Prenu ekzemple sekurecajn servojn: la nombro de dungitoj kreskis ĝis 280 000 en 2023.
La portparolantino de BDSW*, Silke Zöller, havas la impreson, ke "loĝigo por rifuĝintoj fariĝis monfara maŝino".
Estas klare, ke ne ĉio estas laŭleĝa en tia oro-febra etoso:
Pasintjare la Berlina Ŝtata Kriminala Polica Oficejo kontrolis 514 dungitojn de 204
sekurecaj kompanioj en 85 loĝejoj por rifuĝintoj.
Konkludo: 300 el la 514 dungitoj havis kriman dosieron, ne havis trejnadon aŭ estis sub 18 jaroj aĝaj.
Konsiderante ĉi tiujn katastrofajn kondiĉojn, ĉu ne devus esti profunde esploritaj kaj respondecigitaj la
respondeculoj, ĝis la plej altaj registaraj niveloj?
2_A "konsilio de civitanoj" por regi publikan opinion
La Hejma Oficejo de Nancy Faeser pagis preskaŭ 60 000 eŭrojn el impostpagantoj por censuraj planoj.
La subvenciita "Forum kontraŭ Falsoj", kiun interalie ankaŭ subtenas la Fondaĵo Bertelsmann,
establis "Civitanan Konsilion" la 15-an de marto 2024.
Ĉi tiu neklara 120-membra komitato kontraŭ "misinformado" volas, ke la registaro enkonduku laŭleĝe devigan civitanan edukadon,
amaskomunikilan superrigardon kaj interretan kontrolon.
Krome, antaŭcenzuro estas rekomendata.
Ĉiu teksto afiŝita de ĵurnalistoj kaj civitanoj en sociaj retoj devus esti anticipe kontrolita de
artefarita inteligenteco kaj forigita se necese.
Ĉiu, kiu malobservas ĉi tiun regulon, eĉ povas fini en tribunalo.
Oni postulas aŭtoritaran ŝtaton, kiu oficiale decidas, kio estas ĝusta aŭ malĝusta – tute konforme al la Agendo 2030 de UN.
Ĉu ĉiuj civitanoj vere volas ĉi tiun totalisman civitanan konsilion kun man-elektitaj membroj kaj AI-kontrolo?
3_La nehumanaj malliberejaj kondiĉoj de Reiner Füllmich
La teruraj kondiĉoj de la detenco de d-ro Reiner Füllmich en la altsekureca malliberejo en Rosdorf,
Göttingen, malkaŝiĝis dum intervjuo kun liaj advokatoj.
Tiuj deklaroj estis ŝokaj, ĉar neniu povis imagi, ke tiaj aferoj eblus en germanaj malliberejoj.
La leĝaplikaj oficistoj diris al advokato d-ro Füllmich, ke ili neniam antaŭe vidis akuziton kiel lin, tenitan en sola
izoleco dum 11 monatoj pro simpla delikto kaj kondukitan al kortumaj aŭdiencoj kun manoj kaj piedoj en katenoj.
Reveninte de la tribunalo, D-ro Füllmich estas tute senvestigita por submetiĝi al detala kaj hontiga korpa serĉo.
Dum 11 monatoj, la internacie agnoskita advokato estis submetita al sola izoleco.
Al D-ro Füllmich estas strikte malpermesite paroli kun aliaj malliberuloj.
Lia sola kontakto kun la ekstera mondo estas lia advokato.
D-ro Reiner Füllmich rajtas nur tri horojn monate por vizitoj aŭ telefonvokoj kun sia familio.
Laŭ la kuracistoj de Füllmich, lia sano nun estas grave kompromitita.
Ĉu la germana loĝantaro konscias pri ĉi tiuj cirkonstancoj, ĉu ĝi ilin elektis, aŭ ĉu ĝi ŝatus havi voĉon pri ilia korektado?
Konkludo
Feliĉe ekzistas pacaktivuloj kaj vizionuloj, justicbatalantoj kaj pioniroj, kiuj, fronte al malsukcesantaj
politikoj, gvidas la malkontentajn, fakte ĉiam pli kolerajn amasojn en pacajn, konstruajn direktojn!
Kiel elirejo el politikaj misjuĝoj de elektitaj reprezentantoj, advokato Ralf Ludwig ĉe la manifestacio de 2024 en
Berlino atentigis, ke la fina politika decidpovo kaj tial la potenco devas denove kuŝi ĉe la popolo.
Tio signifas, ke en ĉiuj politikaj decidoj ne la politikistoj, sed la popolo devas havi la finan decidon.
Jen eltiraĵoj el la parolado de Ralf Ludwig:
Oni asertas, ke ni havas demokration. Sed ni nur havas reprezentan demokration.
La sola afero, kiun reprezentativa demokratio permesas al vi fari, estas elekti ĉiun kvar jarojn tiujn, kiuj
regas vin – sed nur el malgranda rondo de viaj regantoj.
Vi tute ne havas ŝancon decidi pri la enhavo de politiko, pri politikaj rimedoj, pri politikaj reguloj,
kvankam vi kaj mi estas la loĝantaro de ĉi tiu lando.
Mi pensas, ke ni devas trairi la federaciajn ŝtatojn.
Ni havas nian propran konstitucion en ĉiu federacia ŝtato.
Kaj ĉar ili estas apartaj konstitucioj, ĉiu konstitucio en la federacia ŝtato permesas al ni amendi tiujn konstituciojn.
Tio tamen signifas, ke ni povas kapti tiun potencon en la federaciaj ŝtatoj.
Tio konkludas la rimarkojn de Ralf Ludwig pri tute laŭleĝa kaj, antaŭ ĉio, paca vojo al vera
populara demokratio, en kiu la popolo vere havas voĉon.
Ĉi tiu vojo, per demokratie konsentitaj amendoj al la ŝtataj konstitucioj, estas tute neperforta kaj laŭleĝe solida.
Tio donus al la popolo plenan respondecon kaj ĉiujn povojn, kio ja estas la fundamenta principo de demokratio.