Krisis pangungsèn lan krisis koronavirus wis ngundang pitakon lan keprihatinan ing kalangan ageng masyarakat.
Kanggo akèh wong, kapercayan dhasaré marang politik wis goyah.
Sensor pendapat sing saya katon lan pangungkapan kekurangan ing peradilan lan sistem pidana saya nambah keraguan apa
para politikus pancen tumindak kanggo kapentingan paling apik warga kanthi watesan lan langkah paksa sing ditrapake.
Hubungan antarane politik lan rakyat sing kuduné diwakili wis rusak kanthi cetha ing pirang-pirang bidang.
Mula saka iku, saya akeh wong sing metu menyang dalan kanggo demonstrasi.
Padha rumangsa ora dipahami déning para politikus, déning "wong-wong ing pucuk", lan mulané ora diwakili kanthi becik.
Supaya luwih cetha nerangake kahanan iki, ayo padha nimbang telung conto iki:
1_Model bisnis krisis pangungsi
Krisis pangungsi uga dadi beban finansial sing gedhe banget kanggo Jerman:
Nyedhiyakake panggonan kanggo panyuwun suaka, pangungsi perang, lan panyuwun suaka sing ditolak nanging tetep
ditoleransi mbutuhake biaya watara 50 milyar euro saben taun.
Nagara Bagian Berlin waé mbayar meh siji milyar euro saben taun – luwih saka 2,7 yuta euro saben dina.
Sapa sing entuk manfaat saka krisis iki?
Njupuk layanan keamanan minangka conto: jumlah karyawan mundhak dadi 280.000 ing taun 2023.
Juru bicara BDSW* Silke Zöller nduwé kesan yèn panggonan pangungsèn wis dadi mesin ngasilaké dhuwit.
Cetha manawa ora kabeh iku sah ing suasana demam emas kaya ngono:
Taun kepungkur, Kantor Kepolisian Kriminal Negara Bagian Berlin mriksa 514 karyawan saka 204
perusahaan keamanan ing 85 fasilitas panginepan pangungsi.
Kesimpulan: 300 saka 514 karyawan nduwé cathetan polisi, ora nampa latihan, utawa umuré kurang saka 18 taun.
Amarga kahanan bencana iki, apa ora kudune wong-wong sing tanggung jawab, kalebu pimpinan paling dhuwur ing
pamarentahan, diusut tuntas lan dipertanggungjawabake?
2_A "dewan warga" kanggo ngontrol pendapat umum
Kantor Omahé Nancy Faeser mbayar meh €60.000 saka dhuwit pajak kanggo rencana sensor.
Forum nglawan Palsu sing disubsidi, sing uga didhukung dening Yayasan Bertelsmann lan
sapiturute, ngadegake "Dewan Warga" tanggal 15 Maret 2024.
Panitia 120 anggota sing ora transparan iki nglawan "disinformasi" kepengin supaya pamaréntah ngenalaké pendidikan warga
sing wajib sacara hukum, pangawasan media, lan kontrol internet.
Saliyane, disaranake sensor sadurunge.
Saben teks sing dipasang déning wartawan lan warga ing platform media sosial kudu dipriksa dhisik
déning kecerdasan buatan lan dibusak yen perlu.
Sapa waé sing nglanggar aturan iki bisa waé nganti tekan pengadilan.
Sing dikarepake yaiku negara otoriter sing sacara resmi nemtokake apa sing bener utawa
salah – sakabehe cocog karo Agenda 2030 PBB.
Apa kabèh warga pancèn kepéngin déwan warga totaliter iki sing anggotané dipilih langsung lan dikontrol déning AI?
3_Kahanan pakunjaran sing ora manungsawi saka Reiner Füllmich
Kahanan nggegirisi saka penahanan Dr Reiner Füllmich ing panjara keamanan dhuwur ing Rosdorf,
Göttingen, kabuka nalika wawancara karo pengacarane.
Pernyataan-pernyataan iki ngagetake amarga ora ana sing bisa mbayangake yen prakara
kaya ngono bisa kelakon ing panjara Jerman.
Para petugas penegak hukum ngandhani pengacara Dr. Füllmich yèn sadurungé padha ora tau ndeleng terdakwa kaya dhèwèké sing
ditahan ing sel isolasi suwéné 11 wulan amarga pelanggaran cilik lan digawa menyang sidang kanthi tangan lan sikilé dibelenggu.
Sawisé bali saka pangadilan, Dr. Füllmich ditelanjangi kabèh supaya bisa ditindakaké
panyilidikan awak sing teliti lan memalukan.
Sajrone 11 wulan, pengacara sing diakoni sacara internasional wis kena kurungan nyendiri.
Dr Füllmich pancèn dilarang banget ngomong karo narapidana liyané.
Siji-sijine kontaké karo donya njaba mung pengacarane.
Dr Reiner Füllmich mung diijini telung jam saben wulan kanggo sowan utawa telpon karo kulawargané.
Miturut dhokter-dhokteré Füllmich, kasehatane saiki parah kena gangguan.
Apa rakyat Jerman ngerti kahanan iki, apa wis milih kahanan iki, utawa apa padha kepengin melu
mratelakake pendapat kanggo mbenerake kahanan iki?
Kesimpulan
Begjané ana aktivis tentrem lan para visioner, pejuang kaadilan lan para pelopor sing, nalika politik lagi
gagal, nuntun massa sing ora puas, malah saya nesu, menyang arah sing tentrem lan konstruktif!
Minangka dalan metu saka salah kaputusan politik déning wakil-wakil sing kapilih, pengacara Ralf Ludwig nyatakake ing
demonstrasi taun 2024 ing Berlin yèn wewenang pungkasan kanggo nggawe kaputusan politik lan
mula kakuwasan kudu bali ana ing tangan rakyat.
Iki ateges ing kabèh kaputusan politik, dudu para politisi nanging rakyat sing kudu nduwèni hak ngomong pungkasan.
Iki cuplikan saka pidato Ralf Ludwig:
Diklaim yèn kita nduwèni demokrasi. Nanging kita mung nduwèni demokrasi perwakilan.
Siji-sijine sing diijini déning demokrasi perwakilan yaiku milih sapa sing mréntah kowe saben patang taun –
nanging mung saka lingkaran cilik wong-wong sing mréntah kowe.
Sampeyan pancen ora duwe kesempatan babar pisan kanggo mutusake isi politik, langkah-langkah politik, lan aturan
politik, sanajan sampeyan lan aku iku rakyat negara iki.
Aku kira kita kudu liwat negara-negara bagian federal.
Kita nduwé konstitusi dhéwé ing saben nagara bagian federal.
Lan amarga iku konstitusi sing kapisah-kapisah, saben konstitusi ing nagara federal
ngidini kita ngowahi konstitusi-konstitusi iki.
Nanging kuwi ateges kita bisa nyekel kakuwasan iki ing negara-negara bagian federal.
Mangkono rampung pangandikane Ralf Ludwig babagan dalan sing pancen sah lan, luwih saka kabeh, tentrem kanggo nggayuh
demokrasi rakyat sejati, ing ngendi rakyat pancen duwe swara.
Jalan iki, liwat amandemen konstitusi negara sing disetujoni sacara demokratis, pancen tanpa kekerasan lan sah sacara hukum.
Iki bakal maringi wong-wong tanggung jawab sakabehe lan kabeh kakuwasan, sing sakjane iku prinsip dhasar demokrasi.