Krisis pangungsi jeung krisis coronavirus geus ngangkat patalékan jeung kahariwang di kalangan sabagian ageung masarakat.
Pikeun loba jalma, kapercayaan dasarna kana pulitik geus goyang.
Sensor pendapat anu beuki katingali jeung kabuka na kakurangan dina peradilan jeung sistem hukuman nimbulkeun ragu anu beuki
gedé naha para politikus sabenerna ngalakukeun pikeun kapentingan masarakat kalayan watesan
jeung léngkah paksa anu maranéhna terapkeun.
Hubungan antara pulitik jeung rahayat, anu kuduna diwakilan ku pulitik, geus ruksak sacara nyata di loba widang.
Beuki loba jalma nu ku kituna turun ka jalan pikeun ngademostrasi.
Aranjeunna ngarasa teu kaharti ku politikus, ku "anu aya di luhur", sarta ku kituna teu diwakilan kalayan leres.
Pikeun ngajelaskeun kaayaan ieu kalayan langkung écés, hayu urang mertimbangkeun tilu conto ieu:
1_Model bisnis krisis pangungsi
Krisis pangungsi ogé mangrupikeun beban kauangan anu ageung pisan pikeun Jerman:
Nampung paménta suaka, pangungsi perang, jeung paménta suaka anu ditolak tapi tetep ditolerir
ngabutuhkeun biaya sakitar 50 milyar euro per taun.
Nagara Bagian Berlin wungkul mayar ampir hiji milyar euro sataun – leuwih ti 2,7 juta euro sapoé.
Saha anu nguntungkeun tina krisis ieu?
Candak jasa kaamanan, contona: jumlah pagawé naék jadi 280.000 dina taun 2023.
Juru bicara BDSW* Silke Zöller ngarasa yén "panginepan pangungsi geus jadi mesin ngahasilkeun duit".
Jelas yén henteu sagalana sah dina suasana demam emas sapertos kieu:
Taun kamari, Kantor Pulisi Kriminal Nagara Berlin mariksa 514 pagawé ti 204 pausahaan kaamanan di 85 pangungsian pangungsi.
Kasimpulan: 300 tina 514 pagawé miboga catetan pulisi, teu boga palatihan, atawa umurna di handapeun 18 taun.
Dina ningali kaayaan karuksakan anu parah ieu, naha jalma-jalma anu tanggung jawab, nepi ka tingkat
pangluhurna pamaréntahan, henteu kedah diusut sacara tuntas sarta dituntut tanggung jawabna?
2_A "déwan warga" pikeun ngadalikeun pendapat umum
Kantor Imah Nancy Faeser mayar ampir €60.000 tina artos pajeg pikeun rencana sensor.
Forum ngalawan Palsu anu disubsidi, anu ogé didukung ku Yayasan Bertelsmann jeung
sajabana, ngadegkeun Déwan Warga dina 15 Maret 2024.
Komite 120 anggota anu kabur ngalawan "disinformasi" ieu hayang pamaréntah ngenalkeun pendidikan warga anu wajib
sacara hukum, pangawasan média, jeung kontrol internét.
Salajengna, sensor sateuacan disarankeun.
Unggal téks anu dipasang ku wartawan jeung warga dina platform média sosial kudu dipariksa heula ku
intelijénsi buatan sarta dihapus lamun diperlukeun.
Saha waé anu ngalanggar aturan ieu bisa waé nepi ka ka pangadilan.
Anu dipénta téh hiji nagara otoriter anu sacara resmi mutuskeun naon anu bener atawa
salah – sakabéhna saluyu jeung Agenda 2030 PBB.
Naha sakabéh warga sabenerna hayang déwan warga totaliter ieu anu anggotana dipilih sacara husus jeung dikawasa ku AI?
3_Kaayaan panjara anu teu manusa ti Reiner Füllmich
Kaayaan panyekelan Dr Reiner Füllmich di panjara kaamanan luhur di Rosdorf, Göttingen anu
ngerakeun, kabuka nalika wawancara sareng pengacarana.
Pernyataan ieu matak kaget sabab euweuh nu bisa ngabayangkeun yén hal-hal sapertos kitu bisa kajadian di panjara Jerman.
Para aparat penegak hukum nyarios ka pengacara Dr. Füllmich yén maranéhna tacan kungsi ningali terdakwa saperti anjeunna ditahan
dina sel isolasi salila 11 bulan pikeun palanggaran basajan sarta dibawa ka sidang kalayan leungeun jeung suku dirantai.
Sanggeus balik ti pangadilan, Dr. Füllmich dilucuti sakabéhna dugi ka awakna taya pakean sangkan
dilakukeun pamariksaan awak sacara jero jeung ngahina.
Salila 11 bulan, pengacara anu diaku sacara internasional geus ngalaman kurungan nyalira.
Dr Füllmich sacara tegas dilarang nyarita ka tahanan séjén.
Hiji-hijina kontakna jeung dunya luar nyaéta pengacarana.
Dr Reiner Füllmich ngan diidinan tilu jam sabulan pikeun ngadatangan atawa nelepon kulawargana.
Numutkeun ka dokter-dokterna Füllmich, kaséhatanna ayeuna parah kaganggu.
Naha masarakat Jerman sadar kana kaayaan ieu, naha maranéhna geus milih éta, atawa naha maranéhna
hayang boga hak nyarita pikeun ngabenerkeunana?
Kasimpulan
Untungna aya aktivis perdamaian jeung visionér, pejuang kaadilan jeung pelopor anu, di tengah kagagalan
pulitik, nungtun massa anu teu wareg, malah beuki ambek, kana arah anu damai jeung konstruktif!
Salaku jalan kaluar tina kasalahan politik ku wakil-wakil anu kapilih, pengacara Ralf Ludwig nunjukkeun dina demonstrasi taun
2024 di Berlin yén wewenang pamungkas pikeun nyieun kaputusan politik, sarta kakuatan, kudu deui aya di leungeun rahayat.
Ieu hartosna yén dina sagala kaputusan pulitik, sanés para politikus tapi rahayat anu kedah gaduh kecap pamungkas.
Ieu cuplikan tina pidato Ralf Ludwig:
Diklaim yén urang gaduh démokrasi. Tapi urang ngan gaduh démokrasi perwakilan.
Hiji-hijina hal anu demokrasi perwakilan ngamungkinkeun anjeun pikeun ngalakukeun nyaéta milih jalma-jalma anu
maréntah anjeun unggal opat taun – tapi ngan ti hiji lingkaran leutik jalma-jalma anu maréntah anjeun.
Anjeun teu boga kasempetan pisan pikeun mutuskeun eusi pulitik, léngkah-léngkah pulitik, jeung aturan
pulitik, sanajan anjeun jeung abdi mangrupa warga nagara ieu.
Kuring pikir urang kudu ngaliwatan nagara-nagara bagian féderal.
Urang gaduh konstitusi sorangan di unggal nagara bagian féderal.
Sareng kusabab éta téh konstitusi anu misah-misah, unggal konstitusi dina nagara féderal
ngamungkinkeun urang pikeun ngarobih konstitusi-konstitusi éta.
Éta hartosna, kumaha ogé, yén urang tiasa ngarebut kakawasaan ieu di nagara-nagara bagian féderal.
Éta nyimpulkeun ucapan Ralf Ludwig ngeunaan jalur anu sagemblengna sah jeung, di luhur sagalana, damai pikeun ngahontal
démokrasi populér sajati, di mana rahayat sabenerna boga sora.
Jalan ieu, ngaliwatan parobahan konstitusi nagara anu disatujuan sacara démokratis, téh
lengkep tanpa kekerasan jeung sah sacara hukum.
Ieu bakal masihan rahayat tanggung jawab pinuh jeung sagala kakawasaan, anu sabenerna mangrupa prinsip dasar démokrasi.