Джон О'Луні, пахавальшчык
Інтэрв'ю Kla.TV з Джонам О'Луні
Мы тут з Джонам О'Луні.
Ён пахавальшчык і кіруе сямейным пахавальным бюро «Мілтан-Кінс» тут, у Мілтан-Кінсе, Англія.
Джон, вельмі дзякуй, што дазволілі нам быць тут!
З задавальненнем.
Давайце пяройдзем непасрэдна да справы.
Калі вы ўпершыню засумняваліся, што падчас пандэміі адбываюцца дзіўныя рэчы?
Шчыра кажучы, з самага пачатку.
Да мяне прыйшла сям'я ў канцы лістапада, пачатку снежня 2019 года.
Яны сказалі, што страцілі кагосьці ў суседнім раёне.
І яны былі засмучаныя, што бальніца не дазволіла ім убачыць сваіх блізкіх у пакоі для развітання.
Таму я сказаў: «Не хвалюйся, я зараз жа вазьму яго». Бо гэта ўсё роўна важна рабіць, зразумелых прычын.
Калі я быў у бальніцы ў Нортгемптане, каб забраць гэтага чалавека, я спытаў у супрацоўнікаў морга: «Чаму вы
адмовілі гэтай сям'і ў магчымасці ўбачыць свайго блізкага?»
І вось як гэта звычайна працуе: калі людзі паміраюць у бальнічным пакоі, іх адвозяць у бальнічны морг.
Там ёсць камеры, падобная да капліцы.
Там людзі могуць правесці крыху часу з нябожчыкамі, пакуль тыя спачываюць у міры і не пакутуюць.
А я падумаў, што яны, магчыма, рамантуюць або пераабсталёўваюць пакой.
Але ён адчыніў дзверы; ён не вымавіў ні слова.
А ў гэтым складскім памяшканні быў пандэмічны намёт.
Я ацэньваю, што пакой быў памерам 2,50 на 4,50 метра.
І гэты пандэмійны палатак амаль цалкам запоўніў пакой.
Таму я спытаў у яго, навошта гэта.
Я ўжо падазраваў, што гэта было прызначана для забеспячэння дадатковай магутнасці.
І ён сказаў, што ім казалі, што нешта жахлівае надыходзіць, не згадваючы імя COVID.
У любым выпадку, гэта быў мой першы досвед.
Гэта быў першы тыдзень снежня 2019 года. Я мог бы паглядзець у сваю кнігу, каб даць вам дакладную дату.
Карацей кажучы: каранавірус з'явіўся ў навінах у студзені.
І я спалохаўся і, як пахавальны дырэктар у пяцідзесятых гадах, быў занепакоены.
Вось такая хвароба – нам сказалі, што гэтыя людзі ў Кітаі паміраюць проста на хаду. Нам паказалі відэазапіс.
Борыс Джонсан сказаў, што кожны каго-небудзь страціць. Я быў занепакоены.
Я былы курца. Мне за пяцьдзясят.
У мяне заўсёды былі некаторыя праблемы з дыханнем, і я таксама астматык.
Таму я хваляваўся, бо мне давялося б мець зносіны з гэтымі людзьмі.
І на працягу наступных 12–16 тыдняў я паступова пачаў разумець, што стаіць за гэтай гісторыяй, і
гэта было не тое, што нам паказвалі па тэлевізары.
Было некалькі рэчаў.
Адным з самых важных момантаў было тое, што ў сакавіку 2020 года мне патэлефанаваў чалавек па імені Джон.
І ён сказаў: «Я працую ў дзяржаўнай кампаніі, таму на міністэрскім узроўні».
Адзін з міністраў валодаў гэтай кампаніяй. І ён сказаў, што яго задача — тэлефанаваць ва ўсе
пахавальныя бюро ў рамках рэагавання на пандэмію.
І я сказаў: «Добра. Што б вы хацелі даведацца? Я рады дапамагчы».
Ён сказаў: «Мне трэба задаць вам некалькі пытанняў».
Я буду тэлефанаваць вам кожную пятніцу і пытацца, колькі вы можаце прыняць, якая ваша магутнасць, каго вы
прынялі, адкуль яны родам і колькі памерла ад COVID.
І я быў рады адказаць на гэтае пытанне. Чаму б мне не быць?
І я паклапаціўся даведацца гэтую інфармацыю, бо ведаў, што ён патэлефануе мне ў панядзелак, каб
атрымаць падрабязную інфармацыю пра кожнага памерлага.
Але ці вам вырашаць гэта?
Ці ёсць у вас сродкі, каб вызначыць гэта, напрыклад, ПЛР-тэст?
Так. Гэта было ў той час, калі дактары перасталі прыходзіць, і нам сказалі, што гэта было для абароны НСЗ .
Таму, непазбежна, мяне выклікалі, калі людзі паміралі. І мне казалі, ці быў гэта смерць ад COVID, ці не.
Яны расказалі мне пра ўсе абставіны, а я проста актыўна распытваў.
І панядзелачны тэлефанавальнік адразу ж пачаў мне кіраваць.
І пад гэтым я маю на ўвазе, што сказаў яму, быццам забраў кагосьці з мясцовага дома састарэлых.
Гэта вялікая ўстанова амаль з сотняй ложкаў. І там не было ніводнага доктара.
Ніякі тэст на COVID не праводзіўся. Таму мужчына не памёр ад COVID.
Я размаўляў з персаналам там, і яны пацвердзілі, што ён быў пацыентам з дэменцыяй на ранняй стадыі.
Ён быў там пяць гадоў.
Калі я сустрэўся з сям'ёй, яны таксама гэта пацвердзілі.
І гэты тэлефанаваўшы адразу сказаў, што павінен зарэгістраваць яго як смерць ад COVID.
І я падумаў пра сябе: навошта я так старанна даследую, калі яны проста хочуць сфальсіфікаваць лічбы?
Ён рабіў гэта на працягу ўсяго 2020 года.
І ён сказаў: «Ну, мне сказалі так зрабіць». Таму што там быў чалавек, які здаў ПЛР-тэст, які аказаўся
станоўчым, які не памёр ад COVID, але ўсё роўна памёр.
З таго моманту ўсе, хто памёр у гэтай установе, былі класіфікаваныя як смерці ад COVID.
З-за аднаго выніку тэсту?
Так, ім было загадана так зрабіць.
Ніхто з іх не памёр ад COVID.
Гэта азначала, што не было павелічэння колькасці звычайных смерцяў, але назіраўся значны лік смерцяў ад COVID.
Я маю на ўвазе, я працую пахаваншчыкам ужо 18 гадоў, і магу вам сказаць, што 2020-ы быў адзіным годам, калі не
было ніводнай смерці ад зімовага грыпу, абсалютна ніводнай.
Кожны з іх памёр ад COVID.
Бліжэй да канца 2020 года, у кастрычніку, гэты мужчына зноў мне патэлефанаваў – з часам вы пазнаеце адзін аднаго,
калі вам кожную пятніцу тэлефануе нехта, з кім вы размаўляеце хвіліну-дзве; вы пазнаеце адзін аднаго.
І ён адкрыта прызнаўся, што не ведае, навошта робіць гэтую працу, бо ўсе казалі адно і тое ж: смерцяў ад COVID няма.
І ён адкрыта мне ў гэтым прызнаўся.
І ў канцы кастрычніка ён сказаў: «Я больш табе не буду тэлефанаваць, Джон».
«Чаму б і не?» — спытаў я.
Ён сказаў, што гэта не было неабходна.
Дык чаму гэта больш не неабходна ў кастрычніку 2020 года?
Бо яны ведалі! Яны ведалі.
І я думаю, што доктар Райнер Фюльміх выказаў гэта ідэальна:
Вакцын ніколі не існавала з-за COVID. COVID існаваў з-за вакцын.
Так яны прадставілі столькі смерцяў ад COVID, што да 2021 года ўсе ўжо казалі: «Выратуйце мяне!»
Добра, так.
І як толькі яны атрымалі гэтыя вакцыны, людзі адразу пачалі паміраць.
Так, гэта было павелічэнне на 300%.
Тут пачалі вакцынацыю 6 студзеня – і смяротнасць рэзка ўзрасла.
Яны назвалі гэта другім хваляваннем. Але гэтага не было, гэтага не было.
Былі людзі, якія былі вакцынаваныя і памерлі амаль адразу пасля гэтага.
І яны ўсё яшчэ называюць гэта «працяглым COVID»...
Не, гэта пашкоджанне ад вакцыны. Так, у гэтым усё.
І па меры таго, як яны прасоўваліся праз узроставыя групы, яны пачалі з роду морквы.
Яны казалі, што вакцынавацца павінны толькі найбольш уразлівыя людзі, толькі тыя, каму больш за 70, толькі тыя, каму больш за
60, потым тыя, каму больш за 50, потым тыя, каму больш за 40, а потым тыя, каму больш за 30, і яны працавалі па спісе ў зніжальным
парадку — і колькасць смерцяў ідэальна супадала па часе з групай спіса, якая мела атрымаць вакцынацыю ў дадзены момант.
Менавіта гэтыя ўзроставыя групы потым былі зметеныя Covid-19.
Але гэта быў не Covid, а пашкоджанне ад вакцыны. І я мыў яе і апранаў на працягу ўсяго
2020 года, калі ніхто іншы гэтага не рабіў.
Я даставаў іх з мешэк для целаў, мыў, апранаў, і ніколі не насіў маску, ніколі.
Такім чынам, вы кажаце, што назіралі павелічэнне колькасці смерцяў сярод усё больш маладых людзей, і што
гэта ідэальна супала з запланаваным графікам вакцынацыі?
Так, 100% так! Ты ведаеш гэта.
А потым, у верасні 2021 года, мне патэлефанаваў мужчына па імені Марк Сэкстан, пенсіянер паліцыі з Злучанага Каралеўства.
І я была даволі адкрытай, давала інтэрв'ю і папярэджвала людзей вакцынавацца, таму што
гэтыя дзеці... яны памерлі пасля вакцынацыі.
Ці ёсць у вас якія-небудзь афіцыйныя...? - Не, яны ніколі гэтага не прызнавалі.
Гэта заўсёды была смерць ад COVID або тромбаз і г.д.
Я маю на ўвазе, ці прыходзіў калі-небудзь які-небудзь чыноўнік і казаў: «Спыніце распаўсюджваць гэтую дэзінфармацыю»?
О так, на мяне ціснулі з некалькіх бакоў.
Ну, усім пахавальшчыкам тут, у Злучаным Каралеўстве, ліцэнзія не патрэбна.
Заканадаўства адсутнічае. Кожны можа адкрыць пахавальны дом.
Адкрыць кандытарскую краму складаней, бо вы прадаяце тавары, якія спажываюцца.
Калі я пачаў працаваць тут, я ўжо 10 гадоў працаваў пахавальнікам у Co-op Funeralcare, адной з буйных пахавальных кампаній.
І ўсё было выдатна, пакуль не абваліўся банк – у іх быў кааператыўны банк, і ён
абваліўся – і я адчуў, што ўсё было пра грошы.
Такім чынам, я заснаваў уласны бізнес восем гадоў таму. І я памятаю, што, ствараючы яго, думаў,
што атрымаю ліцэнзію і аформяю ўсё па-законнаму.
Ліцэнзіі няма, яна не патрэбна, гэтым можа займацца кожны.
Але ёсць дзве парасонавыя арганізацыі.
Адна называецца NAFD , а другая — SAIF , і я быў членам SAIF.
Яны звязаліся са мной і сказалі, што я прыношу ім ганьбу, выказваючы сваё меркаванне.
Калі гэта было?
Гэта было пад канец 2020 года.
Я сказаў: «Людзі, якія былі вакцынаваныя, паміраюць».
Вам трэба ведаць пра гэта, таму што ў вас ёсць іншыя пахавальшчыкі, якія з'яўляюцца членамі.
Але яны не хацелі слухаць і ўрэшце выгналі мяне, бо я не маўчаў.
Так вы ўжо каментавалі эфекты вакцын у 2020 годзе?
Не, гэта было ў пачатку 2021 года.
Але я гучна заявіў, што ад COVID ніхто не памёр.
Гэта вельмі складана. Людзі вельмі даверлівыя.
Такім чынам, напрыклад, калі вы ідзяце ў бальніцу і вам кажуць, што ваша маці памерла ад COVID, чаму б вам не паверыць?
Я вельмі рана зразумеў, што гэта падпарадкоўвалася наступнай схеме:
Людзі прыходзілі і казалі: «Я страціў маці з-за COVID».
Добра. Так я пайшоў, забраў яе маці, вымыў яе, апрануў яе, і ўсё было добра.
Я ніколі не прачынаўся з адчуваннем хваробы ці млоснасці, хоць нам і казалі, што гэта смяротна і што мы павінны насіць маскі.
Але тая ж схема паўтаралася кожны раз:
Ніхто ніколі не трапляў у бальніцу з COVID.
Яны там заразіліся COVIDам.
Такім чынам, яны трапілі з інфекцыяй мачавых шляхоў, з інфекцыяй грудзей або таму, што ўпалі.
А потым іх тэставалі ПЛР-тэстам з 45 цыкламі.
Кэры Мулліс падрабязна казаў пра гэта.
Гаворка ішла пра атрыманне ілжыва-пазітыўных тэстаў.
А потым, хоць у іх не было сімптомаў, іх адвезлі ў аддзяленне для хворых на COVID.
І яны напоўнілі іх лекамі, такімі як рэмдэсівір і мідазалам , забілі іх, а потым назвалі гэта смерцю ад COVID.
Менавіта так. Доктар Эні Букачэк — першая доктарка, якую я знайшоў у ЗША і якая распавяла нам пра бонусныя выплаты, якія атрымлівалі
за залічэнне пацыентаў як хворых на COVID. Ці было так і тут?
Так, вядома, абсалютна!
Яны атрымлівалі шмат грошай за кожнага чалавека, якога падключалі да вентылятара, які непазбежна
раздувае лёгкія і не дапамагае. Гэта разбурае лёгкія.
Я ведаю, што фармацэўтычныя кампаніі прапаноўвалі бальніцам велізарныя зніжкі на ўсю
фармацэўтычную прадукцыю, калі яны куплялі ў іх Рэмдэсівір.
Да мяне падышлі дактары і персанал бальніцы і сказалі мне гэта.
У мяне на мабільным тэлефоне ёсць кантактная інфармацыя 100 медсясцёр.
Некаторыя плакалі па тэлефоне, бо ведалі, што адбываецца.
Большасць з іх пакінула сястрынскую справу, бо яны ведалі, што адбываецца!
Якіх наступстваў можна чакаць у пацыента, калі яму ўвесці рэмдэсівір?
Я настойліва раю пагугліць пабочныя эфекты рэмдэсівіру – вельмі добры сайт Drugs.com – хрыпы, сцісканне ў грудзях,
цяжкасць з дыханнем, дысфункцыя нырак, дысфункцыя печані.
І я памятаю, як я збіраў гэтых людзей у целаносных мяшэчках.
І гэтыя мешкі для трупаў былі напалову запоўнены тканкавай вадкасцю ад ацёку.
Я ніколі раней гэтага не бачыў.
І я памятаю, што ў той час думаў: у чым прычына гэтага?
Гэты COVID мусіць быць жахлівым.
Але гэта быў рэмдэсівір.
Гэта таму, што рэмдэсівір пашкоджвае ныркі, перашкаджаючы арганізму апрацоўваць вадкасці.
Такім чынам, ты наедаешся да адрыжкі і танеш, і гэта твая «хвароба дыхання».
А на апошняй стадыі нырачнай недастатковасці ты тонеш.
Вось так патанеш і памрэш ад вострай нырачнай недастатковасці.
І бальніца класіфікуе гэта як COVID.
Вядома, яны за гэта атрымліваюць тысячы і тысячы фунтаў.
Вядома.
Так, гэта крута!
Менавіта так, я не мог прыдумаць слова для гэтага.
Так, гэта жахліва. І гэта адбылося ў той час, калі ўрад заклікаў многіх людзей кожную чацверскую вечарыцу біць каструлямі і
патэльнямі аб свае падворкі ў падтрымку Нацыянальнай службы аховы здароўя , пакуль яны забівалі маці і бацькоў згодна
з смяротнымі рэкамендацыямі, распрацаванымі для забойства.
Каструлі, патэльні і відэа з танцамі ў TikTok.
Так, дакладна. Вось настолькі там было шматлюдна.
Так Марк Сэкстан патэлефанаваў мне на пачатку верасня 2021 года і запрасіў на сустрэчу ў
месца пад назвай Бёрдкэйдж-Уок у Вестмінстэры.
Гэта была першая перамоўная.
Прысутнічалі некаторыя вельмі вядомыя людзі, некаторых з якіх я ведаў, а пра некаторых ужо чуў: доктар Тэс
Лоўры, прафесар Дарэс Кахіл, прафесар доктар Сучарыт Бхакдзі, доктар Сэм Уайт, доктар С. Стывен Фрост.
Адвакатка Анна дэ Буісэрэ была там.
Быў адвакат Фрэнсіс Хоар, яшчэ адзін адвакат па імені Філіп Хайленд і шэраг іншых людзей; усяго каля 18 чалавек.
Некаторых з іх можна было ўбачыць на экране ў канцы стала.
Гэты стол, я ніколі не забуду, быў даволі тоўстым, з масіва дуба.
Я ніколі раней не сядзеў за такім сталом: сапраўдны росквіт, ведаеш?
А старшынёй пасяджэння быў пэўны сэр Грэм Брэйдзі. .
У той час я не быў асабліва знаёмы з палітыкай, напэўна, гэтак жа мала, як і звычайны грамадзянін.
Але ён быў прадстаўніком так званай Камісіі 1922 года.
Гэта група высокапастаўленых дэпутатаў, якія сядзяць у цені, у чорным пакоі, і яны прызначаюць і звальняюць
прэм'ер-міністраў, такіх як Борыс Джонсан, Ліз Трас і Рышы Сунак.
Яны вырашаюць, калі час з'язджаць і каго наняць.
Такім чынам, няма нікога вышэйшага па званні, таму што ён быў старшынёй гэтага камітэта.
Такім чынам, ён кіраўнік гэтага камітэта, і ён выслухаў тое, што мы мелі сказаць, і ў
кожнага з нас было ад пяці да дзесяці хвілін.
І я сказаў тое, што ведаў на той момант, а менавіта, што смяротных выпадкаў ад COVID не было.
Яны называлі іх смяротнымі выпадкамі ад COVID, і як толькі пачалі іх вакцынаваць, людзі пападалі і паміралі, і я ледзь
верыў сваім вушам, калі чуў, што прадказвалі гэтыя навукоўцы, дактары і медыцынскія работнікі за сталом.
Казалі, што колькасць выпадкаў раку рэзка ўзрасце.
Тое ж самае тычыцца хвароб сэрца і тромбаў – яны паглыбіліся ў механізмы, каб растлумачыць чаму, і прадставілі сэру Грэму томы
доказаў фармату A4, і ён адкрыта прызнаў, што гэта значна вышэй за яго кампетэнцыю і што ён не зможа гэтага прадухіліць, а я сядзеў
і не мог у гэта паверыць, бо мяне запрасілі на гэтую сустрэчу.
У мяне ўзнікла моцнае адчуванне, што нехта нарэшце мяне слухае, яшчэ да таго, як я ўвайшоў у
пакой. Разумееце, я 18 гадоў працую пахавальнікам.
Я вяду паспяховы бізнес.
У мяне вельмі добрая рэпутацыя.
Мае кнігі добрыя.
Навошта мне ўсё гэта рызыкаваць?
Чаму я павінен рызыкаваць у той час, калі нам кажуць, што пандэмія?
Ах, з'явіўся моргаўшчык, які сцвярджае, што такога не існуе... Менавіта так і здарылася.
І ён (маецца на ўвазе сэр Грэм Брэйдзі) адкрыта прызнаўся: «Гэта нашмат вышэй за маю службовую пасаду, я не магу гэтага спыніць».
І я туды зайшоў і падумаў, нарэшце нехта мяне слухае.
І калі я выйшаў, я зразумеў, што гэта быў прадуманы план, і сэр Грэм — сустрэча доўжылася з 14:00 да прыкладна 15:30; я думаю, у
нас было каля паўтары гадзіны — і ён усё яшчэ быў там а 16-й гадзіне з-за сур'ёзнасці таго, што
адбывалася, і там былі некаторыя людзі, медыцынскія работнікі, якія ведалі, хто паміраць будзе.
Яны былі вельмі, вельмі ўсхваляваныя, асабліва Сучарыт Бхакдзі.
Ён быў вельмі ўсхваляваны, бо ведаў, што адбудзецца, і менавіта так і адбылося.
Я мяркую, што паказчык смяротнасці складае каля 20-25%, а ў некаторых месцах нават вышэй, відавочна, у
залежнасці ад таго, якія партыі выкарыстоўваліся дзе.
Яны забіваюць людзей у розных сферах у рознай ступені.
Агенда 2030 — гэта рэальнасць. І я ніколі ў яе не верыў.
Я ніколі не быў тэарэтыкам змовы.
Я проста пахавальшчык па прафесіі.
Я сядзеў за сталом і пачуў, што сказаў сэр Грэм.
Ён адкрыта прызнаў, што гэта не яго ўзровень, і ён не можа гэтага спыніць.
Як пахавальшчык, вы таксама і эмбалмер; гэта частка працы.
Я магу правесці бальзамаванне.
У мяне працуе штатны эмбалмер, які гэтым займаецца.
Калі я пачынаў, у мяне, вядома, не было супрацоўнікаў, і я ўсё рабіў сам.
З часам я наняў кагосьці, каб той зрабіў гэта за мяне.
Але я ўвесь час хаджу туды-сюды.
Я працую з ім і вакол яго.
А калі вы заўважылі, што нешта было дзіўнае?
Растлумачце працэдуру ўскрыцця ў сувязі з вынікамі вашага даследавання.
Добра. Ёсць два віды смерці.
Існуе раптоўная смерць, якая надыходзіць нечакана, і чаканая смерць.
Розніца паміж імі, напрыклад, у тым, калі ў вас тэрмінальны рак і вы ведаеце, што памрэце.
Усё пачынаецца з прагнозу, і ўрэшце вы становіцеся ўсё больш хворымі, а потым вам патрабуецца паліятыўная дапамога.
Гэта чаканая смерць.
З іншага боку, калі кагосьці збівае машына або ён раптоўна памірае ў поўным здароўі, гэта нечаканая
смерць, што азначае, што будзе выкліканы карнер.
Затым цела дастаўляюць у аддзяленне патолагаанатаміі, якое звычайна прылягае да бальніцы,
дзе праводзіцца тое, што вядома як аўтопсія.
Гэта азначае, што яны рассякаюць вас пасярэдзіне, выдаляюць грудзіну, дастаюць усе вашыя органы, даследуюць
іх, робяць блокі і мікраскопскія слайды, а таксама праводзяць аналізы і таксікалагічныя даследаванні.
А калі яны скончаць, яны кладуць органы ў пластыкавы пакет.
Сумку вяртаюць назад, і вас зашываюць.
Калі ім трэба агледзець галаўны мозг, яны робяць разрэз уздоўж спіны, аддзяляюць скуру галавы, робяць разрэз
вакол, робяць V-падобны разрэз ззаду, каб пасля правільна падагнаць скуру галавы, і дастаюць мозг.
І мозг звычайна кладуць назад у брушную поласць, бо інакш ён бы выцек.
Вось як гэта працуе.
І потым вы будзеце цалкам выматаныя?
Так, для аўтопсіі гэта неабходна, бо вас проста рэжуць на кавалкі.
Ці запоўнены крывяносныя сасуды чым-небудзь?
Не. Вось як мы на гэта натрапілі:
Падчас працэсу бальзамавання вылучаюцца два тыпы, і яны ідэальна адпавядаюць выпадку з аўтопсіяй
або таму, што мы называем «празрычным выпадкам».
Відавочны выпадак — гэта чаканая смерць, пры якой не праводзіцца ўскрыццё і цела ў асноўным непашкоджанае.
Гэта ўключае сабой сардэчна-сасудзістую сістэму.
Мы выкарыстоўваем гэтую сістэму цыркуляцыі для забальзамавання.
Такім чынам, мы робім разрэз ніжэй за лінію каўняра ў каротіднай артэрыі, прымацоўваем да помпы
L-падобную насадку і пераразаем артэрыю напалову.
Мы ўстаўляем L-падобны зонд, замацоўваем яго, уключаем помпу і напампоўваем у цела фармальдэгід для яго кансервацыі.
Вадкасць таксама ружовая і вяртае людзям колер, таму яны больш не выглядаюць жахліва, а вельмі добра.
Вядома, падчас аўтопсіі гэтага зрабіць нельга, бо іх парэзалі.
Так. І сардэчна-сасудзістая сістэма цалкам парэзаная і пашкоджаная.
Так што, калі я туды ўкачаю, яно будзе працякаць паўсюль, бо ўсё перарэзана.
Але ў такім выпадку выцягваеш ніткі і адкрываеш поўсць, дзе медыцынскі эксперт правёў аўтопсію.
Вы дастаяце з мешка органы, пакідаючы пустую поласць, у якой лёгка разгледзець усё, бо яна
пустая, і вы можаце ўручную знайсці адрэзаныя артэрыі.
Напрыклад, ёсць сцягновая артэрыя, галоўная артэрыя, якая праходзіць праз кожную нагу, і вы можаце яе там убачыць.
Гэта як зламаная саломінка.
Гэта вельмі ясна.
Вы можаце нацэліцца на іх і заліць вадкасцю, і калі яна сцякае, можна ўбачыць, як пальцы на нагах робяцца ружовымі.
Такім чынам, вы ведаеце, што вадкасць там, дзе яна павінна быць.
Затым пераходзьце да наступнай нагі, прамыйце і паўтарыце працэс для кожнай нагі.
Калі мы гэта зрабілі, у нас быў малады 30-гадовы мужчына.
Ён быў у выдатнай форме.
Мы ўсе калі-небудзь былі трыццацігадовымі!
Ён быў у росквіце сіл.
І нас спыталі, бо ён быў малады і меў вялікае кола сяброў: «Ці можаце вы яго забальзамаваць?»
Шмат людзей хочуць яго бачыць.
Вядома. Мы яго адкрылі.
Яму была праведзена аўтопсія.
І яго артэрыі былі цалкам забітыя.
Такім чынам, мой эмбаліст узяў пінцэт, каб дастаць засор, і ён цягнуў, цягнуў і цягнуў, і выцягнуў цалкам белую, валакністую,
падобны да кальмара згузак, які цягнуўся на ўсю даўжыню нагі, ад верхняй часткі да шчыкалаткі. І паколькі сасуды становяцца ўсё
больш і больш вузкімі, чым ніжэй да шчыкалаткі, выцягнуць вялікі згузак — не праблема, бо гэта
вялікая, доўгая, конусападобная, клінападобная структура.
Калі б вы пацягнулі яго ў другі бок, гэта было б немагчыма, але вы можаце пацягнуць яго ўверх, і менавіта ў той момант мы яго
ўпершыню заўважылі, і мы дасталі з гэтага хлопчыка каля паўфунта.
Я магу паказаць вам фатаграфіі і зрабіць іх вам даступнымі, калі вы пажадаеце.
Гэта, вядома, даволі трывожна.
... Ну, я працую пахаўніком ужо 18 гадоў.
У той час яму было 14 ці 15 гадоў.
Я сем гадоў працаваў у бюро судова-медыцынскай экспертызы, займаючыся пошукам целаў.
Таму ў мяне шмат досведу ў тым, як людзі выглядаюць звонку і ўнутры, бо я збіраў іх часткі цела
з вуліцы, калі іх застрэлілі або збілі грузавік.
Я ведаю, што звычайна, а што не.
І я, магчыма, не ведаю лацінскай назвы кожнага нерва і валокна, але я добра разбіраюся ў целе.
Мой таганец сертыфікаваны Брытанскім інстытутам таганяў; ён зарэгістраваны ў BIE.
І ён ужо 25 гадоў гэтым займаецца.
Ён таксама ніколі нічога падобнага не бачыў.
Такім чынам, я ўжо ў сярэдзіне 2021 года ведаў, што адбылося.
Таму я напісаў электронны ліст свайму мясцоваму каранеру, спадзеючыся знайсці след у даных.
І я сказаў яму: «Слухай, у нас тут быў гэты юнак, мы забралі яго ў цябе».
Я ведаю, што ў яго была аўтопсія, і што вы яе праводзілі.
Мы знайшлі ў ім шмат сапраўды незвычайных белых камякоў валокнаў.
Я ведаю, што вы мусілі іх бачыць, бо атрымалі іх раней за нас.
Мы ўзялі пробы.
Ці хацелі б вы атрымаць гэтыя ўзоры?
Што гэта?
Я не атрымаў адказу на гэты электронны ліст, што было вельмі незвычайна.
У адваротным выпадку я заўсёды атрымліваў адказ на працягу гадзіны.
Не цікава.
Менавіта так. Праз чатыры дні я атрымаў званok ад адной з офісных служак.
Гэтыя дамы — офісныя супрацоўніцы.
Яны не працуюць з памерлымі, яны не глядзяць на фізічны стан, яны павінны глядзець на лічбы і ведаць, што нешта не так.
Ці ім сказалі, што гэта COVID, і яны ў гэта паверылі, я не ведаю, але...
Гэта быў ваш офіс?
Не, гэта карнер, і яна сказала: «О, прывітанне, Джон, гэта наконт таго электроннага ліста, які ты дасылаў днямі».
Я размаўляў з паталагаанатамам, і ён сказаў мне перадаць вам, каб вы не хваляваліся.
Гэта абсалютна нармальна; такое расце ў людзей пасля смерці.
Пасля смерці артэрыі некаторых людзей напаўняюцца гумай.
Я бачыў гэты довад у раздзеле каментарыяў, прыкладна наступнага зместу: «О, лухта, гэта абсалютна нармальна».
Так, існуюць розныя тыпы тромбаў.
Але я ўжо бачыў яе раз.
Я б выказаў занепакоенасць толькі тым, што я ніколі не бачыў.
Вы займаецеся гэтым ужо 18 гадоў!
Гэта нават не была варыяцыя спектра, якую я чакаў убачыць, і ў мяне ёсць розныя ўзоры.
Я пакажу іх табе, можаш паглядзець.
Мой эмбальмер, зарэгістраваны ў BIE, сказаў дакладна тое ж самае.
Ён сказаў: «Я ніколі раней не бачыў нічога падобнага. Гэта жахліва».
Такім чынам, вы можаце адназначна сказаць, што на пачатку сваёй кар'еры — у сваёй кар'еры, вы ніколі не...
І тады гэтыя справы проста паступаюць.
Так, працягваецца.
І вось так цяпер кожны дзень.
Мы пастаянна сутыкаемся з гэтым у людзях.
Але тое, што я назіраю цяпер, — гэта таму, што я выступіў. Я ведаю, што медыцынскі эксперт ведае пра мой выступ, і я
падазраю, што яны ачышчаюць целы, перш чым перадаваць іх мне, але толькі ў выпадках, калі праводзіцца аўтопсія.
Таму яны не могуць гэтага зрабіць з тым, каму яшчэ не правялі аўтопсію.
Такім чынам, я больш не знаходжу гэтыя тромбы ў выпадках аўтопсіі.
Калі б я паклаў цябе на стол і агледзеў тваё цела, ты б убачыў, што яно мае вельмі простую структуру.
Цяло чалавека вельмі простае.
У вас па адной галоўнай артэрыі ў кожным назе і кожным руцэ.
З невялікай практыкай іх вельмі лёгка чысціць, і вы хутка навучыцеся гэта рабіць эфектыўна.
І я ведаю, што яны гэта робяць, таму што мы больш не знаходзім гэтага ў выпадках
аўтопсіі. Але мы знаходзім гэта ў звычайных выпадках.
І вось тлумачэнне для кожнага, хто мае хоць найменшае дачыненне да інжынерыі або можа ўявіць сабе фізічную канцэпцыю.
Уявіце, што вы рассякаеце артэрыю, устаўляеце помпу і пад ціскам пампавалі ў яе вадкасць.
А калі вы потым вымаеце насадку, на імгненне ствараецца контрціск.
І выплёўвае гэтыя згусткі з соннай артэрыі, як спагеці.
Гэта тромбы памерам з карацідную артэрыю, бо яны вырастаюць да памеру сасуда, у якім яны знаходзяцца.
Я звязаўся з рознымі людзьмі.
Я ведаю, што гэта.
Менавіта механізм адказвае за аднаўленне сасудаў.
І яны захапілі яго гэтай геннай тэрапіяй і працуюць на поўнай хуткасці, каб утваралася рубцовая
тканка, і яна расце і расце, пакуль не заблакуе праток.
А потым што адбываецца?
У вас сардэчны прыступ. Або ў вас інсульт. Або вы даведваецеся, што ў вас рак лёгкіх, таму
што вы задыхаецеся, бо вашы лёгкія поўныя яго.
Але гэта зусім не тое.
Гэта тыя белыя згусткі.
Ваш арганізм вымушаны выпрацоўваць іх з дапамогай геннай тэрапіі.
Добра. Такім чынам, магчыма, адмоўная рэакцыя.
Здаецца, што гэтыя кальмарападобныя згусткі такія ж вялікія, як і самі артэрыі.
Не поўны памер. Бо, калі задумацца, нам патрэбна кровазварот, каб жыць.
Напрыклад, калі ў вас павышаецца крывяны ціск і з'яўляецца задышка, вельмі верагодна, што
гэтыя рэчы растуць у вас унутры і звужаюць артэрыі.
Але вы ж яшчэ жывыя.
Так, дакладна. І калі справа даходзіць да таго, што вы больш не можаце падтрымліваць жыццё, тады ў вас адбываецца інсульт.
Так, дакладна.
... Я думаў, што гэта падтрымае тэорыю, што «яны растуць пасля таго, як ты памрэш».
Але не, можна жыць з гэтым, што расце ўва мне.
Слухайце, нам сказалі, што лекары больш не прыязджаюць на выклікі аб смерці, бо ім трэба абараніць
Нацыянальную службу аховы здароўя і забяспечыць бяспеку лекараў.
Гэта азначала, што калі нехта паміраў у доме састарэлых, выклікалі доктара, які потым
тэлефанаваў пахавальніку, каб той прыехаў і забраў цела.
Я быў там менш чым за паўгадзіны.
Я часта сустракаўся з сям'ёй і казаў: «Я ведаю, гэта цяжкая размова. Выходныя ж».
Я адвязу тваю маці дадому.
Ці павінна я зрабіць так, каб ваша маці была забальзамавана і знаходзілася ў ідэальным стане?
Звычайна яны казалі «так».
Такім чынам, я забальзамаваў нябожчыка на працягу гадзіны пасля яго смерці.
Калі б яны былі заразнымі, я б заразіўся COVIDам і памёр.
Яны дакладна не напоўніліся б гэтымі белымі камякамі на працягу гадзіны пасля смерці, калі б яны раслі толькі пасля смерці.
Калі ты паміраеш, у тваім целе нічога не расце.
Нічога! Гніенне, цвіль, магчыма, нейкія споры цвілі могуць вырасці, калі пачнецца
раскладанне, і мы вернемся ў зямлю, адкуль прыйшлі.
Гэта натуральны працэс.
Белы «гума» ў вашых артэрыях — гэта не натуральны працэс! І я ніколі не бачыў нічога
падобнага да таго, як была ўведзена вакцына!
Толькі прыкладна ў сярэдзіне 2021 года. А цяпер я належу да групы пахавальшчыкаў і танаўшчыкаў, і нас становіцца
ўсё больш, і ўсе мы кажам, што бачым дакладна тое ж самае.
Рычард Хіршман і шмат-шмат іншых.
Вы выйшлі на публіку.
Так. Я магу даць вам спіс імёнаў па электроннай пошце.
Гэта павялічваецца колькасць.
Ці былі вы першым у Англіі?
Я, напэўна, быў адным з першых у свеце.
Па ўсім свеце.
Чаму гэта было?
Я так думаю, бо я бачыў гэта.
Калі вы нешта бачыце, я б, магчыма, апісаў гэта так:
Уявіце, што вы стаіце перад пагоркам, які знаходзіцца пасярэдзіне сцежкі, размаўляеце з людзьмі, спінамі якіх яны павернуты да
гэтага пагорка, і бачыце, як да вас коціцца некіруемы мультыліфт.
Вы проста стаіце і маўчыце, пакуль ён не пад'едзе, а потым проста з'язджаеце з дарогі, ці кажаце:
«Пачакайце, што гэта за смеццевоз там робіць?!»
Я бачу тут сапраўдны злачынства гістарычных маштабаў, і людзі паміраюць, поўныя ненатуральных, падобных на кальмараў гузоў.
Я ніколі іх раней не бачыў.
З таго часу, як я выказаў сваё меркаванне, усё больш і больш людзей выказваюць падобныя погляды.
Гэта масавая істэрыя, ці ў гэтым сапраўды ёсць нешта?
І што яшчэ больш трывожыць, чым сам факт выяўлення гэтых гузоў, — гэта рэакцыя людзей, якім за гэта плацяць, каб абараняць нас.
Яны гэта адхіляюць і ігнаруюць, хоць я магу паказаць ім незлічонае мноства прабірак і доказаў,
матэрыяльных доказаў, пра якія яны нават гаварыць не хочуць.
Гэта таксама адлюстроўваецца ў паказчыках празмернай смяротнасці.
Сярод непаўналетніх да 14 гадоў гэты паказчык вырас прыкладна на 30%.
Гэтага не адмаўляеш, а гэтыя людзі ўсё яшчэ паводзяць сябе так, быццам нічога з гэтага не існуе.
Тым часам ва ўсіх прамыслова развітых краінах, дзе назіраецца гэтая залішняя смяротнасць, мы бачым беспрэцэдэнтную
колькасць маладых, здаровых мужчын з іншых краін.
Яны замяняюць нас мужчынамі з-за межаў краіны.
У Амерыцы шмат мільёнаў – мільёны сцякаюцца ў Амерыку. Тое ж самае адбываецца і ў Еўропе.
Чаму так? Што адбываецца? Ніхто не хоча пра гэта гаварыць. Не, не.
Гэта, вядома, выклікае заклапочанасць. Што ж, у мяне ёсць два варыянты.
Альбо я маўчу і раблю свае справы, альбо я падымаю голас, таму што я сапраўды хачу будучыню
для сваіх дзяцей і разумею, што тут адбываецца.
І я размаўляў з усё большай колькасцю людзей.
Я лічу, што ўсё больш і больш людзей так гэта бачаць. Што мы з гэтым будзем рабіць?
Таму што ў нас тут няма Другой папраўкі . У нікога няма ніякай зброі.
Што яшчэ мы маглі зрабіць, акрамя як адмовіцца пагадзіцца і павярнуцца да іх спінай? Я думаю, што менавіта так і адбудзецца.
Такім чынам, людзі, якія проста адмаўляюць гэта, у той час як доказы назапашваюцца і становяцца ўсё
больш важкімі... Ці не падманваюць яны самі сябе?
Ці сапраўды некаторыя з іх такія злыя, што добра ведаюць, што адбываецца?
Ёсць розныя людзі з рознымі інтарэсамі.
Грошы заўсёды былі галоўнай прычынай такога паводзін.
Каб вы мелі ўяўленне:
Урачы атрымлівалі 10 фунтаў стэрлінгаў за кожную прышчэпку, але не больш за 100 прышчэпак у дзень, да вылічэння падаткаў.
Такім чынам, 1000 фунтаў стэрлінгаў у дзень, без падаткаў, 5000 фунтаў стэрлінгаў на тыдзень, без падаткаў.
Такім чынам, яны ішлі за гэтай сумай. Іх практыкі аплачваліся бонусамі.
Таму, калі яны дасягнулі ўзроўню 60% сваіх пацыентаў, яны атрымалі вялікую бонусную выплату.
Калі яны дасягалі 70%, яны атрымлівалі дадатковы бонус.
Фармацэўтычныя кампаніі прапануюць значныя зніжкі на лекі пры іх закупцы, такія як мідазалам і рэмдэсівір.
І гэтыя людзі, вядома, проста прытрымліваюцца ўказанняў урада. Яны робяць тое, што ім загадваюць.
Логіка такая: ідзе пандэмія, у нас ёсць магчымасць зарабіць шмат грошай, дык чаму б не скарыстацца?
Ну, магчыма, з Божай страху?
Ну, так, але я не думаю, што яны распазналі гэта раней.
Я лічу, што большасць людзей ад прыроды добрыя.
Зразумейце мяне правільна, сюды таксама прыходзяць людзі самых розных прафесій:
Ідыёты паміраюць, мудакі паміраюць, гвалтаўнікі паміраюць, забойцы паміраюць, добрыя людзі паміраюць, дрэнныя людзі паміраюць.
Але пераважная большасць з нас па сваёй сутнасці добрыя.
Таму я лічу, што вельмі складана пераканаць людзей у тым, што людзі ў грамадстве, якім мы найбольш
давяраем, насамрэч арганізуюць скарачэнне насельніцтва.
Скарачэнне, так?
Так. Гэта так. І Дзённы парадак 2030 з'яўляецца вельмі, вельмі рэальным.
У мяне тут былі дактары, якія адкрыта мне гэта прызналі — цэлая купка дактараў, не адзін, не два, а цэлая тузінка ўрачоў агульнай
практыкі, якія прыйшлі сюды запаўняць паперы на крэмацыю.
І яны сапраўды стаялі ля той машыны там і іх запаўнялі, і ёсць розныя спосабы з імі паразмаўляць – я спытаў іх, ці
заўважылі яны павелічэнне смяротнасці сярод вакцынаваных людзей.
І ўсе яны маюць аднолькавы выгляд. І гэты выгляд — універсальны.
Яны так выглядаюць, таму што яны ашаломленыя тым, што вы ведаеце.
І тады яны глядзяць на падлогу. Кожны з іх з дакладна такім жа позіркам, бо яны ведаюць! Яны ведаюць!
А потым вы ідзяце дадому і зноў добра спіце?
Так, вядома, а потым яны дзякуюць мне і кажуць, што было прыемна мяне бачыць.
Яны бяруць чэк і выходзяць за дзверы, быццам мы абмяркоўвалі надвор'е.
Апошняя была ўрачом-тэрапеўтам, якая была тут. Яна спытала: «Вы былі занятыя?»
І я сказаў: «Так, вядома, я заняты!»
У нас жа шмат прышчэпленых памірае, ці не так?
Яна сказала: «Так, так, які ж жахлівы свет!»
Гэта быў яе адказ; свет жудасны.
Але гэта ж жахлівы свет, які яны робяць магчымым.
Занадта позна! Гэтыя людзі ўжо прышчэпленыя. Яны — ходзячыя бомбы запаволенага дзеяння, разумееце?
Кажуць, што некаторыя з іх атрымлівалі плацэбаў у пачатковай фазе.
І ідэя была ў тым, каб прыцягнуць іх у якасці прыхільнікаў вакцынацыі.
Дазвольце мне растлумачыць. Калі б вы прайшлі вакцынацыю і атрымалі плацэба, якія пабочныя эфекты вы б адчулі?
Нуль.
Нічога. Таму ідзеш дадому і ўсім расказваеш, якім цудоўным гэта было.
Гэта добра. Так. Паглядзіце на мяне, я здаровы.
… і табе не важна атрымаць наступны… і наступны, і наступны, і кожны раз, калі ты гуляеш у рускую рулетку, — клік! Колькі разоў
ты можаш гэтага зрабіць, перш чым атрымаеш смяротны выстрэл, перш чым нарвешся на шпрыц,
які ўтварае гузы, або на той, што выклікае рак?
На сустрэчы ў Вестмінстэры ўвесь працэс быў падрабязна растлумачаны.
Справа ў тым, што рак пастаянна расце ў арганізме кожнага з нас, і наша імунная сістэма, нашы Т-клеткі, утрымліваюць яго пад
кантролем. Божыя Т-клеткі, якія мігруюць па арганізме, заўважаюць: «О, тут ракавая клетка», — і
знішчаюць яе. Гэтая генная тэрапія — бо гэта не вакцыны, а менавіта генная тэрапія — спыняе гэтую рэакцыю.
Вось чаму ў нас так шмат людзей з ракам 4-й стадыі.
Таму што нашы клеткі, якія змагаюцца з ракам, былі адключаны.
Так, рак расце некантралявана.
Няма Т-клетак, якія б з ім змагаліся, бо яны былі знішчаны.
Сітуацыя з ракам была іншай да ўкола ад Covid, і так яно і ёсць, я нават заўважыў гэта тут, у пахавальным бюро.
У невялікім пахавальным бюро, як маё... Ну, у вялікім пахавальным бюро так шмат людзей, што мая праца
заставалася б у баку і была б толькі ў дзень пахавання.
Такім чынам, я б сустрэўся з сям'ёй толькі ў дзень пахавання. Але тут я раблю ўсё.
Першы званок, які я атрымліваю, — ад слязнога сваяка: я страціў маці.
Таму я еду з жонкай да дома, мы забіраем яе, і я адразу пачынаю будаваць адносіны.
Я бачу, усе гэтыя карткі і лісты тут.
Так! Я вешаю іх там, каб людзі набраліся ўпэўненасці.
Я ведаю, што раблю. Мне не трэба хваліць сябе.
Я ведаю, як цяжка камусьці пакінуць тут сваю маці, бацьку ці дзіця.
Вось чаму я павесіў гэтыя запіскі, бо ведаю, што яны іх прачытаюць і тады будзе ім
спакайней пакінуць сваю маці ці бацьку са мной.
Я праводжу шмат часу ў гэтым офісе, думаючы пра тое, што я магу зрабіць для іншых людзей.
Вось чаму я падняў голас. Я ж гэта не дзеля сябе зрабіў, ведаеш.
Я чую, як людзі кажуць мне: «Мы заплацім табе ганарар».
Я не хачу ні ад кога грошай за гэта. Колькі грошай я ў цябе прасіў?
Я не хачу гэтага. Я праехаў сотні кіламетраў, каб выступіць перад людзьмі — я заплаціў за гэта з уласнай кішэні.
У адваротным выпадку гэта будзе кроўнымі грашыма. Справа не ў грошах, і я гатовы пакласці сваю шыю на
карту, каб папярэдзіць усіх пра тое, што яны робяць.
Таму што я не хачу, каб людзі паміралі. Я радуюся старым мужчынам і старым жанчынам, якія пражылі
насычанае жыццё і пакінулі пасля сябе значны след.
Я не хачу, каб людзі ва ўзросце 30-40 гадоў пакідалі двух- і трохгадовых дзяцей, і менавіта гэта я цяпер рэгулярна бачу.
Вярнуся да пытання пра рак: як я ўжо казаў, я будую адносіны з сям'ёй, таму што мая жонка і я
суправаджаем іх на ўсім працягу, нават у дзень пахавання.
Такім чынам, вы пазнаёміцеся з імі і спытаеце: «Што здарылася з вашай маці?»
І яны кажуць: «О, у яе быў рак». А я кажу: «Ну, што здарылася?»
І потым яны мне расказваюць гісторыю пра рак, і раней гэта была гісторыя на два, пяць ці
дзесяць гадоў, а цяпер яна — 16 тыдняў ці 12.
Гэта не жарт, праўда?
Так. І я не кажу пра звычайных 60- і 70-гадовых.
Ім 30, 40, 50 гадоў! Людзі, якія звычайна не паміраюць ад раку, цяпер паміраюць за значна меншы час.
Так. І гэта добра задакументавана.
Гэта настолькі добра задакументавана ва ўсім свеце, што яны пастаянна хаваюць лічбы. Яны іх перафармулёўваюць.
Тут, у Вялікабрытаніі, іх называюць данымі ONS — Упраўлення нацыянальнай статыстыкі, і яны іх
перафармулёўваюць, каб зацямніць лічбы, бо яны ведаюць.
Яны гэта ведаюць, і яны хлусяць, застрашваюць сведкаў і ўскладаюць на іх падазрэнне.
І чаму мы ўсё яшчэ пра гэта гаворым?
Калі б я адзіны пра гэта гаварыў, я б паглядзеў на сябе і спытаў: «Ці не з'яўляюся я тэарэтыкам змовы?»
Гэта не змова! Сапраўды не.
Ёсць шмат паважаных людзей, нашмат разумнейшых за мяне, якія нарэшце адкрыта пра гэта
гавораць і прызнаюць, што праблема існуе.
Але я гэта ўбачыў. Чаму я ўбачыў гэта раней? Не таму, што я асабліва разумны.
Я пахавальшчык. Таму я ведаю, каго кладу ў труны.
Я ведаю, хто звычайна памірае, і я ведаю, колькі, калі і ў якім узросце, бо займаюся гэтым ужо так доўга.
Такім чынам, у гэтай схеме адбываецца змяненне, і я бачу доказы гэтага на ўласныя вочы, а потым мяне запрашаюць на сустрэчы з
палітыкамі, якія адкрыта прызнаюць, што гэта знаходзіцца далёка за межамі іх кампетэнцыі і што яны не могуць гэтага спыніць.
Гэта агідна. І гэта ўвойдзе ў гісторыю як злачынства гістарычных маштабаў!
Гэта жудаснае злачынства, і я адчуваю сябе ашаломленым і ў той жа час вельмі ганараваным, што быў адным з першых, хто ўскрыкнуў,
бо спадзяюся, што выратаваў шмат людзей. Пабачым. Пабачым.
Хто быў палітык, якога выгналі з краіны?
Эндру Брыджэн.
Так, вы з ім размаўлялі?
Так, часта. Ён добры.
Так, ён ведае. Ён ведае, у чым справа. Ён ведае.
І яны зняславілі яго і замоўклі.
Адзін з высокапастаўленых міністраў, які ўвёў яго ў палітыку, нават абразіў яго,
сказаўшы: «Кажы, што хочаш. Ты хутка памрэш ад раку».
Так, ён сапраўды сказаў яму гэта.
Найбольш мяне расчароўвае тое, што мы ўсе мяркуем, быццам думаем вельмі падобна, але гэта не так.
Вы так лічыце?
Так, так. Я неяк думаў, што я, як усе: звычайны чалавек, а я дакладна не такі. Я зроблены з зусім іншай тканіны.
Тое, што адбываецца тут, датычыцца ўсіх пахавальных бюро.
Чаму я адзіны, хто выказвае занепакоенасць?
Я бачыў, як некалькі іншых на кароткі час апынуліся ў цэнтры ўвагі.
Я размаўляў з многімі з іх, якія звярталіся да мяне прыватна.
Але ж колькі насамрэч адкрыта пра гэта гавораць?
Не вельмі шмат, і гэта мяне расчароўвае, бо яны ведаюць, што адбываецца. Гэта не толькі пра гэты выпадак.
Вам бывае няёмка, калі вы размаўляеце з імі сам-насам?
Яны напалоханыя, так. Яны вельмі, вельмі напалоханыя.
І ім таксама, напэўна, крыху няёмка.
У гэтым і справа.
Калі б я спытаў у вас, як доўга вы маглі б хаваць жудаснае злачынства, перш чым стаць яго саўдзельнікам, як доўга
вы маглі б мець прымальнае апраўданне, нават пад прымусам?
Ці зможаце вы захоўваць таямніцу месяц, тры месяцы, шэсць месяцаў, год, паўтара года, два
гады, тры гады, перш чым стаць саўдзельнікам?
А калі вы атрымліваеце плацёж, вы саўдзельнік у гэтым злачынстве.
Якая працягласць можа лічыцца прымальнай?
Можаце сказаць: «Я думаў, што магу страціць працу, я баяўся»?
Добра, страх: чатыры гады? Страх, пакуль не памрэ 5000, да 10000 чалавек? Як далёка гэта зайдзе?
Да сярэдзіны 2020 года я зразумеў, што нам хлусяць. Я не ведаў, чаму. З часам усё станавілася ўсё больш відавочным.
І потым, вядома, у мяне ёсць фантастычная сетка інфармацыі, якую я атрымліваю ад людзей, што бачылі мае выступы.
І я сустрэў людзей, з якімі ніколі не думаў, што змагу пагаварыць.
Алекс Джонс, Роберт Кенэдзі-малодшы і гэтак далей, палітыкі, паліцыя і вайскоўцы: чаму яны ўвогуле мной зацікавіліся?
Я сапраўды не ведаю. Думаю, яны слухаюць, што я кажу, і мая пазіцыя бясспрэчная.
Я на перадавой. Я бачыў і дагэтуль бачу, хто гіне і ад чаго, і што ў гэтых людзях, і гэта не падлягае
сумневу, і яны ведаюць, што я шчыры ў тым, што кажу.
Шчырасць зыходзіць ад людзей. Можна адрозніць, калі чалавек шчыры і сумленны, а калі
не, бо мы ўсе валодаем гэтай якасцю як людзі.
Я лічу, што як чалавек, ты мееш пяць ці шэсць сустрэч з людзьмі, і тады ўжо фармуеш пра іх
меркаванне і можаш сказаць, ці нехта несумленны.
Калі мы слухаем палітыкаў, мы бачым, што яны не шчырыя. Яны хлусяць. І таму...
Праўда сёння такая рэдкасць, што вельмі лёгка распазнаць, калі нехта сапраўды кажа праўду, і я лічу,
што менавіта таму людзі праявілі да мяне цікавасць.
Ува мне няма нічога асаблівага ніякім чынам.
Я проста вельмі сумленны і аб'ектыўны, і я не баюся таго, што яны могуць са мной зрабіць.
Я не баюся, бо яны ўжо ўсіх нас забіваюць.
Так, так.
Наступствы маўчання значна больш сур'ёзныя, чым супрацьстаяць гэтым сатаністам, гэтым дэманам і канфрантаваць іх.
Бо калі вы так робіце, вы ўзбройваеце сябе, і як толькі вы сутыкаецеся з гэтымі людзьмі, якія ведаюць, што вы ведаеце,
што яны робяць, яны вянуць. Яны вянуць, як кветка на сонцы.
Так, я на ўласныя вочы гэта бачыў. Я быў у аддзяленні для хворых на COVID і назіраў, як там забівалі людзей.
Паўтарыце, калі ласка.
Я быў у аддзяленні для хворых на COVID і назіраў, як яны актыўна забівалі людзей.
Так, гэты так званы пратакол лячэння смерці, з няправільнымі лекамі і рэмдэсівірам і...
Так, я бачыў гэта!
Людзям проста трэба... І менавіта ў гэтым і заключаецца праблема.
У любым выпадку, яны тут правялі вельмі важную псіап .
Добра, імя...
Гэты лекі тут прадаецца пад рознымі гандлёвымі маркамі.
Я лічу, што Веклуры® — адзін з іх, а рэмдэсівір — гэта яго брытанскі эквівалент.
Так. Хіба няма і мідазаламу?
Мідазалам — гэта седатыў. Таму ён у асноўным выкарыстоўваецца ў дамах састарэлых.
Звычайна ў дамах састарэлых ёсць дзве групы людзей:
Хранічна фізічна непрацаздольныя людзі, якія не могуць даглядаць за сабой, і фізічна
вельмі моцныя людзі з псіхічнымі парушэннямі.
Час, калі такіх людзей прывязвалі да ложкаў, мінуў.
Вядома, вядома.
Гэта робіцца хімічным шляхам з дапамогай такіх прэпаратаў, як мідазалам.
Мідазалам таксама ўваходзіць у адзін з наркатычных кактэйляў, якія ўводзяцца пры смяротным пакаранні, — ён
з'яўляецца адным з чатырох ці пяці прэпаратаў, што выкарыстоўваюцца ў смяротнай ін'екцыі, і з'яўляецца седатывам.
Такім чынам, пэўныя аб'ёмы выкарыстоўваюцца ў гэтых дамах састарэлых, і тут, у Злучаным Каралеўстве, дзе ў нас
ёсць НСЗ, нацыянальная сістэма аховы здароўя, значная частка гэтага аплачваецца за кошт дзяржаўных сродкаў.
Таму гэта павінна быць апублікавана анлайн. Ёсць справаздачы аб гэтых дзяржаўных сродках.
Вы можаце падаць запыт на публікацыю, і будзе забяспечана падсправаздачнасць.
Паміж 2020 і 2021 годам выкарыстанне мідазаламу павялічылася на 300–1000 працэнтаў.
Добра. І ўсё было выкарыстана.
Гэта вельмі спрэчна!
Я больш не мог глядзець на сябе ў люстэрка, ведаючы, што быў саўдзельнікам у смерцях дзяцей і нявінных людзей.
Ну, ведаеце, я малюся большасць дзён, звычайна ў машыне па дарозе на працу, і я сапраўды адчуваю, што Ён мяне вядзе.
І гэта не значыць, што я нейкі рэлігійны фанатык.
Гэта проста азначае, што я імкнуся жыць паводле маральнага компаса і ставіцца да людзей так, як, на маю думку,
ушаноўвала б ЯГО, і што я спрабую пакінуць гэтую зямлю крыху лепшай, чым яна была, калі я з'явіўся на свет.
Выдатна. Так. Джон О'Лूनी, вялікі дзякуй за гэтае інтэрв'ю! Было маім задавальненнем.
І я. Дзякуй. Дзякуй, што выслухалі.
У Брытаніі ўсё насамрэч робіць каранер.
І калі мяне, напрыклад, просяць адправіць на аналіз белыя крывяныя згусткі — у мяне ёсць узоры,
якія я магу вам паказаць —, няма куды іх адправіць.
Гэта таму, што ўсе лабараторыі знаходзяцца ў дзяржаўным падпарадкаванні. Няма
прыватных лабараторый, як гэта было б у Амерыцы.
Каб прааналізаваць узоры, якія вы сабралі?
Так. Такім чынам, у мяне шмат гэтых белых камякоў валокнаў, якія я дастаў з артэрый памерлых людзей. Так...
Ці было б для нас прымальна пабачыць гэта?
Так. Так, вядома. Так. Я магу іх атрымаць. Добра.
Такім чынам, кожная з гэтых ампул прадстаўляе аднаго чалавека.
Сур'ёзна? Так.
Цяпер я гляджу на гэта, і гэта амаль тое ж самае, што і на відэа, за выключэннем таго, што на відэа яно чырвонае.
Так. Таму яны чырвоныя, калі толькі з'яўляюцца. Але калі вы іх памыеце, знізу яны белыя. Іх
закансервавалі ў фармаліне, які з'яўляецца фармальдэгідам.
Калі на іх ёсць сляды крыві, іх апрацоўваюць фармальдэгідам, і яны чарнеюць.
Таму самыя белыя ўзоры — гэта тыя, што былі самымі чыстымі, калі іх змясцілі ў раствор.
Тыя, што маюць адценне чорнага, — гэта рэшткі крыві, бо яны відавочна паходзяць з артэрый, і вы
заўважыце, што ўсе яны прыкладна аднолькавага памеру.
Гэта таму, што ўсе яны былі ўзятыя з каротыдных артэрый, канкрэтна ў шыі.
Ні ў адным з гэтых выпадкаў не было праведзена ўскрыцця, таму мы правялі забальзамаванне,
абапіраючыся выключна на скроневую артэрыю.
Як я ўжо казаў, калі помпа ўстаўляецца і вымаецца, ствараецца контрціск, і гэта «выплёўвае» з артэрый.
Такім чынам, гэта не артэрыі. Гэта тое, што было ў артэрыях.
І вы ніколі раней не бачылі нічога падобнага да вакцынацыі?
Ніколі! Ніколі! У мяне ёсць рэгістраваны ў BIA таназіравальнік, які мае 25 гадоў вопыту і таксама ніколі такога не бачыў, як і
незлічоныя іншыя ўрачы і таназіравальнікі, з якімі я размаўляў.
Цяпер мяне запрашаюць на сустрэчы кожны тыдзень, на віртуальныя сустрэчы, у якіх
удзельнічаюць да 100 экспертаў. Цяпер усе гэта бачаць.
На жаль, для многіх будзе занадта позна.
Гэтыя рэчы маюць нейкі... Гэта толькі мне так здаецца, ці яны выглядаюць дзіўна і жудасна? Паглядзі на гэта.
Гэта сапраўды так. Калі выцягваеш яго з артэрый, гэта вельмі страшна.
Калі вы ведаеце, адкуль гэта... так, безумоўна.
Я маю на ўвазе, гэта амаль выглядае так, быццам яно напаўжывое, калі мы на яго глядзім.
Ну, я правёў некалькі тэстаў з ім. Мы спрабавалі прапусціць напружанне праз яго, але яно не праходзіць.
Мы таксама паспрабавалі выкарыстаць магніт, каб праверыць, ці ён магнітны, але гэта зусім не паўплывала.
Але відавочна, што ў выніку артэрыі закаркаваныя.
Так, так.
Я аб'яднаўся з групай людзей, якія... варта сказаць, эксперты, і я не магу ўдавацца ў занадта вялікія падрабязнасці.
Аднак яны мяркуюць, што генныя тэрапіі, якія ўваходзяць у склад гэтых вакцын, маглі актываваць
здольнасць арганізма ўтвараць рубцовую тканку.
А гэта рубцовая тканка: валокны, якія ўтвараюцца для аднаўлення пашкоджаных сасудаў.
Але яны выклікаюць яго разрастанне. Такім чынам, ён не проста аднаўляе сасуд. Ён працягвае расці, пакуль не заблакуе сасуд.
Такім чынам, яны скарысталіся натуральным працэсам арганізма і перавялі яго ў рэжым турба з мэтай забойства людзей.
І як выглядае гэтая смерць, калі ў вас закаркаваная артэрыя? Што адбываецца тады?
У вас сардэчны прыступ. У вас інсульт. Гэта нармальныя прычыны смерці.
І паглядзіце на празмерную колькасць сардэчных прыступаў, інсультаў і тромбаў.
Так, вядома. Вядома!
Нядаўна мне патэлефанаваў сябар майго ўзросту; здаровы, актыўны, моцны — як бык — і сказаў: «Так, у мяне
задышка, былі праблемы. Я нарэшце пайшоў да доктара, і ў мяне знайшлі доўгія тромбы ў назе».
І ён атрымаў усе прышчэпкі.
Так, так. І гэта не звычайныя згусткі.
Такім чынам, вы не можаце пазбавіцца ад іх з дапамогай гепарыну і падобных прэпаратаў.
Гэта зусім іншая формула. Яна не спрацуе.
Вам патрэбна аперацыя.
Я бачыў, як іх выдаляюць з жывых пацыентаў. Я атрымаў відэа пра гэта.
Доктар Рычард Хіршман раскажа вам пра гэта больш, калі вы з ім пагаворыце.
Ён працаваў з хірургам.
Ён актыўна выдаляў іх з жывых пацыентаў, г.зн. з вакцынаваных асоб.
Так што гэта нешта накшталт сакрэта Поры года ў ахове здароўя. Так, яны ўсе ведаюць. Яны ўсе ведаюць...
Вы ўсе ведаеце гэта.
Так, яны робяць. Я б сказаў, што 90 працэнтаў з іх робяць.
Я думаю, добры паказчык у тым, што нядаўна былі апублікаваныя лічбы па бустарных вакцынацыях ад COVID, і
71% супрацоўнікаў Нацыянальнай службы аховы здароўя адмовіліся ад бустарнай вакцынацыі.
Такім чынам, мы гаворым пра як мінімум 7 з 10. Вы ведаеце, што вам не варта вакцынавацца.
Гэта кажа ўсё, што трэба ведаць, ці не так?
Я б здагадаўся, што 30% — гэта, напэўна, офісныя работнікі, прыбіральшчыкі і гэтак далей.
Вы не ведаеце клінічных вынікаў тых, хто быў вакцынаваны. Але 71% супрацоўнікаў Нацыянальнай службы аховы здароўя...
... адмовіліся ад бустарнай вакцынацыі.
Так, яны адхілілі гэта.
Таму што яны ведаюць.
Так, вядома, яны ведаюць! Я меў іх тут, проста тут.
Цяпер я пакажу вам свой тэлефон. Вядома, па юрыдычных прычынах я не магу публікаваць гэтыя імёны і адрасы.
Але я таксама папрасіў медсясцёр звязацца са мной, калі я ўбачыў тое, што ўбачыў.
Гэта спіс тых, хто звяртаўся да вас наконт гэтай справы?
Так. Так! Як я казаў, гінуць вакцынаваныя.
У мяне былі медсёстры, якія плакалі па тэлефоне.
Некаторыя з іх, напрыклад, сказалі мне, што ў іх на аддзяленні было 12 пацыентаў з тромбамі ў руках.
Гэта проста... Немагчыма. Статыстычна гэта немагчыма, калі толькі гэта не выклікана вакцынацыяй. Але яшчэ больш
трывожыць рэакцыя тых, хто атрымлівае заробак, каб абараняць нас. Яны ведаюць гэта, яны ведаюць!
У мяне былі дактары, якія займалі менавіта такую пазіцыю. Яны адкрыта гэта прызнаюць.
Там стаяў яшчэ адзін доктар.
Яны адкрыта прызнаюцца ў гэтым. І яны абураныя.
І тады ўсе яны маюць аднолькавы выгляд, глядзяць пад ногі і кажуць: «Усе ведаюць».
І пад «усе» яны маюць на ўвазе, што ўсе дактары гэта ведаюць.
Таму яны будуць рабіць вам уколы, якія не зрабілі б сабе.
Так, таму што яны павінны, таму што гэта іх праца.
Ведаеце, майму сыну 13 гадоў, хутка 14, і ён ужо два гады ходзіць у мясцовую сярэднюю школу.
Два гады таму ён паступіў у сярэднюю школу. І я напісаў у школу ў якасці меры засцярогі.
Я напісала ім электронны ліст, у якім было: «Я ведаю, што ў вас ёсць палітыка вакцынацыі. Не чапайце маё дзіця!»
Каб яны былі інфармаваныя, бо мяне няма. І мой сын быў усяго 11 гадоў, здаецца, калі ён там пачаў хадзіць у школу.
І яны не адказалі на мой электронны ліст.
У любым выпадку, я думаю, што атрымаў званok праз чатыры дні.
І яна сказала мне: «Вітаю, мяне завуць Сара, і я медсястра па вакцынацыі ў школе Хэйзлі».
Школа Хэйзлі ў Мілтан-Кінсе, каб запісаць гэта.
Таму я сказаў «Прывітанне». І я знайшоў час, каб растлумачыць ёй, што я бачыў як пахавальнік, як
паміралі вакцынаваныя і якія сустрэчы ў мяне былі.
А я думаў, што яна падумае, што я дзівак.
Але яна сказала: «Так, я ведаю пра рызыкі». А я сказаў: «Добра».
Я сказаў: «Дык, Сара, скажыце, ці ёсць у вас дзеці?»
Яна сказала: «Так, у мяне двое». Я думаю, ім было 10 і 8 гадоў.
Я спытаў: «А вы б прышчэплівалі сваіх дзяцей?» Яна адказала: «О не». Я сказаў: «Добра».
Я сказаў: «Дык вы ведаеце рызыкі. У вас саміх двое дзяцей, якіх вы б не прышчэпілі, а маіх бы прышчэпілі?»
Яна сказала: «Так, гэта мая праца». Яны проста з глузду з'ехалі.
Гэтыя людзі вар'яты, яны вар'яты – бо гэта іх праца.
Яны не бачаць у гэтым нічога дрэннага. Гэта іх праца.
І гэта звычайная тэма, якую я чую зноў і зноў. Ну, яны гэта ведаюць, але гэта іх праца.
І не толькі тое, што яна гэта ведае, але для яе гэта само сабой зразумела.
Ну, яна б не дазволіла, каб яны так зрабілі з яе ўласнымі дзецьмі, але дазволіла б, каб зрабілі так з вашымі дзецьмі,
а потым яна б ласкава ўсміхнулася, і яны б там займаліся.
Адна з самых небяспечных вакцынацый для моладзі — гэта вакцынацыя супраць ВПГ, так?
Дазвольце мне расказаць вам гісторыю.
Я сустрэў жанчыну, якая ўдзельнічала ў распрацоўцы гэтай вакцыны, у Вестмінстэры.
Ёй было за дваццаць, і яна кансультавала ўрад, зразумела?
І я спытаў у яе, як так сталася, што яна цяпер стаіць на нашым баку як меркаваная «тэарэтык змовы».
Таму яна расказала мне гісторыю: яна ўдзельнічала ў распрацоўцы вакцыны супраць ВПЧ.
Калі яго завяршэнне набліжалася, яна зразумела, што, хоць ён і забяспечвала б мінімальную абарону ад раку шыйкі
маткі, для чаго ён і быў распрацаваны, ён прызначаўся для маладых дзяўчат і барацьбы з ракам шыйкі маткі.
Але аднаго працэнта дастаткова, каб атрымаць маркіроўку «сродак ад раку».
Тое ж самае тычыцца статынаў , эфектыўнасць якіх складае ўсяго адзін працэнт, але гэтага дастаткова.
Каратка кажучы, ці не актуальная вакцына ад ВПГ толькі для сексуальна актыўных дзяўчат?
Так, гэта правільна.
Так, дакладна.
Такім чынам, вы даяце гэта 12-, 13-гадовым дзяўчатам.
У любым выпадку, яна сказала, што хоць яно і забяспечвае пэўную абарону ад раку шыйкі маткі, яно парушае цэласнасць шыйкі маткі.
І гэта азначала б, што гэтыя дзяўчаты маглі б зацяжарыць, але па меры развіцця дзіцяці і ўваходу ў другі ці
трэці трыместр цяжарнасці, калі вага дзіцяці апускае шыйку матку ўніз, яна б парвалася.
Каб яны, па сутнасці, сталі бясплоднымі.
Так, яны б страцілі дзіця. Таму яна пайшла да сваіх начальнікаў і патлумачыла гэта.
І яе начальнік сказаў: «Пс-пс-пс!». Але яна разумная дзяўчына. Яна не пачала скандал, а проста адышла.
Затым яна аптымізавала вакцыну так, каб яна забяспечвала значна лепшую абарону ад раку і зусім не пашкоджвала шыйку маткі.
І потым яна вярнулася да свайго начальніка не з праблемай, а з рашэннем, бо начальнікам не
падабаюцца праблемы, яны хочуць бачыць рашэнні.
І яны адразу ж яе звольнілі: «Прыбірай са стала!»
Пад дэвізам: «Мы выйшлі забіваць людзей, таму не станьце нам на шляху!»
Такім чынам, гэта працуе так:
Мёртвае дзіця каштуе для «вялікай фармы» 40 000 фунтаў стэрлінгаў, таму што яны здабываюць органы гэтых дзяцей.
Такім чынам, вы «збіраеце» печань, каб распрацаваць новыя лекі для яе.
Як вы думаеце, як робяць лекі з печані, нырак ці сэрца?
Яны робяць іх з перапыненых цяжарнасцей; МВ. Так, менавіта для гэтага яны і прызначаны.
Таму вакцыну супраць ВПГ і распрацавалі, каб падтрымліваць нізкія лічбы і задаволіць попыт на мёртвых немаўлят у «Вялікай фармы».
Так! Так! Калі я яшчэ працаваў пахавальнікам у Co-op Funeral Care , я рабіў тое, што вядома як «бебі-ран».
Мне даводзілася хадзіць у шпіталь Джона Рэдкліфа ў Оксфардзе . Я хадзіў туды раз на
месяц і забіраў ад аднаго да чатырох немаўлят.
Ім заўсёды было ад чатырох да шасці месяцаў. Таму яны былі недоношанымі дзецьмі.
І было відавочна, чаму яны памерлі, бо іх лёгкія яшчэ не развіліся.
Але кожнага з іх цалкам агледзелі, бо яны здабываюць органы дзяцей, і ўся справа ў гэтым.
Цяпер яны прапануюць гэтую вакцыну супраць ВПЧ і для хлопчыкаў.
Я ніколі не бачыў хлопчыка з шыйкай маткі.
Так, гэта значыць: «Людзі, ні ў якім разе не дазваляйце вакцынаваць вашых дзяцей!»
Я даведаўся пра гэта ад жанчыны, якая ўдзельнічала ў распрацоўцы гэтых вакцын. Таму: не рабіце гэтага. Не рабіце гэтага!
Такім чынам, вы супраць вакцынацыі?
Ну, калі вы верыце ў тэорыю эвалюцыі, то мы развіваліся на працягу многіх гадоў.
У нас ёсць ад Бога дадзеная імунная сістэма, якая абараняе нас ад усяго.
Навошта нам патрэбны ўсе гэтыя вакцыны, асабліва калі іх пабочныя эфекты даказаны?
Паглядзіце на паказчык аўтызму. У прамыслова развітых краінах ён карэлюе з паказчыкам вакцынацыі.
Дык чаму б вам хацелася даць свайму дзіцяці нешта такое?
Магу вам сказаць адно: маё дзіця больш ніколі не будзе вакцынавана.
Я б больш ніколі не вакцынаваўся. Я перанёс усё, у тым ліку COVID, усё. Я не «тэарэтык змовы».
Я зрабіў(-ла) прышчэпку ад пнеўманіі, калі абвясцілі пра COVID, таму што не хацеў(-ла) захварэць на пнеўманію і памерці.
Бо інакш яны сказалі, што ты памрэш.
Вы таксама зрабілі прышчэпку ад грыпу?
Я раней іх рабіў, але цяпер ужо не.
Апошні раз гэта было насамрэч супраць свінога грыпу, і я адчуваў сябе вельмі, вельмі дрэнна.
Яны выпусцілі на рынак вакцыну ад свінога грыпу, я прышчэпіўся і ледзь не памёр.
Я быў вельмі, вельмі хворы. Таму не, з гэтага часу я больш не буду рабіць прышчэпак.
І яны ўсё яшчэ дасылаюць мне паведамленні з пытаннем: «Хочаце прышчэпку ад грыпу?» – Але ведаеце што, я яе не раблю!
У мяне ёсць сябар, які вырашыў не вакцынаваць сябе, сваю жонку і дзяцей пасля таго, як у яго была падобная
рэакцыя на вакцыну ад свінога грыпу. Ён ледзь не памёр.
Я быў сапраўды няшчасны , сапраўды няшчасны, так.
І таму яны знялі гэтую вакцыну з рынку!
Паводле надзейных крыніц, гэта быў невялікі пробны запуск.
Я магу сабе ўявіць.
Так, вядома. Не вакцынуйце сваіх дзяцей, зусім, нуль. Не, нікога.
У мяне быў яшчэ адзін досвед. Я пайшоў у мясцовую аптэку, каб забраць лекі ад болю ў спіне.
І зайшла жанчына з лайярдам. З ёй быў стары джэнтльмен, які не быў яе бацькам.
Відавочна, яна была гарадской служачай, а ён хварэў на ранняе старчавае зніжэнне
разумовых здольнасцей. Яна была яго даглядальніцай.
Яна зайшла і абвясціла: «Я прыйшла на прышчэпку ад грыпу для Тома».
У любым выпадку, ён сядзеў там, ашаломлены, Божа благаславіў яго, а яна адышла і пакінула
яго аднаго. Вось жа «выдатная» даглядальніца.
У любым выпадку, у мяне па мурашкі па целе прабеглі, і я падышоў да яе і сказаў:
Слухайце, мяне завуць Джон. Я мясцовы пахавальшчык, спадзяюся, вы не супраць. Але я не мог не падслухаць, што вы сказалі.
Я бачыў, як ад яго паміралі многія людзі.
І зноў я падумаў, што яна будзе шакаваная і абураная. Але яна сказала: «Так, я ведаю пра рызыкі».
І я падумаў: «Добра», і спытаў: «Чаму вы хочаце, каб ён гэта атрымаў?» Яна сказала, што гэта яе праца.
Ведаеш, калі ты такі, як гэтыя людзі, табе ўсё роўна. Ім добра плацяць за тое, каб атручваць людзей.
І яны дастаткова разумныя, каб не вакцынавацца самі. Сярод нас жывуць вельмі розныя людзі.
І найгоршая памылка, якую мы можам зрабіць, — гэта верыць, што гэтыя людзі такія ж, як мы, што ў іх ёсць
маральны сумленне і маральны компас, што яны вам не нашкодзяць.
Яны гэта робяць, таму што гэта іх праца. Ім усё роўна. Справа ў грошах. Справа ў папяровых грошах.
Ці не павінен адказ на гэтую рэфлекторную рэакцыю «гэта мая праца» быць... ударам у твар.
Ну, гэта было сказана ў Нюрнбергу.
Усе гэтыя людзі спыталі: «Чаму ты гэта зрабіў?»
«Таму што нам загадалі гэта зрабіць, і таму што гэта была наша праца». Гэта не апраўданне.
Не. Не.
Гэта пра выратаванне людзей.
Гэта праўда нас вызваліць, бо калі людзі даведваюцца праўду, яны паварочваюць спіну ўсім гэтым людзям.
Гэта ўсё, што трэба.
Так. І нам варта павярнуцца да іх спінай і вярнуцца да супольнасці знізу (палітычнай ці сацыяльнай ініцыятывы, якая
ўзнікае сярод звычайных людзей), дзе ўсе ведаюць адно аднаго: вось сантэхнік, вось уладальнік
крамы чыпсаў, вось пахавальшчык, вось цырульнік.
І нам не патрэбныя гэтыя людзі. Яны патрэбныя нам.
Мы — іх сіла. Што ў іх без нас? Нічога!
І нам не трэба прапускаць плату падрадчыку пахавання і сантэхніку праз сістэму лічбавага банкінгу.
Ну, вось чаму яны хочуць нас пакласці ў рабства. Гэта жудаснае рабства.
Ведаеце, калі людзі туды ідуць – і яны зноў гэта зрабілі. Гэта вельмі разумна; проста: біп, біп, біп...
Пачакайце, пакуль вы не выкарыстаеце свой вугляродны след, і тады ваша картка будзе заблакіравана.
Так. Ці вы выказваліся супраць чаго-небудзь.
Так. Так, вядома, сістэма сацыяльнага крэдыту.
Ведаеце, у Кітаі людзей зачыняюць па-за ўласным домам. Калі ў вас электронны дзвярны замок і вы не ў той момант загаворыце або
пойдзеце па вуліцы ў няправільным кірунку, вас могуць зачыніць па-за вашым домам! Людзям трэба
апамятацца і зразумець гэта, пакуль гэта не здарылася!
Бес sensa чакаць, пакуль нас ужо зробяць рабамі, перш чым спрабаваць адрэагаваць!
Так. Таму пакідайце гэтую сістэму і расплачвайцеся гатоўкай, людзі!
Так, аплачвайце гатоўкай, 100%! Менавіта так, так. Прыемна пазнаёміцца, Дэн.
Так, таксама, Джон. Вялікі дзякуй.