Ջոն Օ'Լունի, հուղարկավորական կազմակերպիչ
Kla.TV-ի հարցազրույցը Ջոն Օ'Լունիի հետ
Մենք այստեղ ենք Ջոն Օ'Լունիի հետ։
Նա հոգեհանգստի կազմակերպիչ է և ղեկավարում է Միլթոն Քեյնսի ընտանեկան հոգեհանգստի
տնօրինությունը այստեղ՝ Անգլիայի Միլթոն Քեյնս քաղաքում։
Ջոն, շատ շնորհակալ ենք, որ թույլ տվեցիք մեզ այստեղ լինել։
Ուրախությամբ։
Եկեք անմիջապես անցնենք կետին։
Ե՞րբ առաջին անգամ կասկածեցիք, որ համաճարակի ընթացքում տարօրինակ բաներ են տեղի ունենում?
Լավ, անկեղծ ասած, հենց սկզբից։
2019 թվականի նոյեմբերի վերջին և դեկտեմբերի սկզբին ինձ մոտ եկավ մի ընտանիք։
Նրանք ասացին, որ հարևան շրջանում ինչ-որ մեկին են կորցրել։
Եվ նրանք նեղսրտած էին, որ հիվանդանոցը թույլ չէր տալիս նրանց տեսնել իրենց սիրելիներին դիտասրահում։
Այդպես ասացի՝ «Մի անհանգստացիր, ես անմիջապես կվերցնեմ այն», որովհետև, ակնհայտ պատճառներով, դա անելը կարևոր է։
Երբ ես Նորթհեմփթոնի հիվանդանոցում էի այս մարդուն վերցնելու համար, հարցրի դիահերձարանի աշխատակիցներին. «Ինչու՞
չտվեցիք այս ընտանիքին հնարավորություն տեսնելու իրենց սիրելիին?»
Եվ սա սովորաբար այսպես է աշխատում՝ երբ մարդիկ մահանում են հիվանդանոցի բաժանմունքում,
նրանց տեղափոխում են հիվանդանոցի դիահերձարան։
Այնտեղ կա դիտասրահ, որը նման է մատուռին։
Այնտեղ մարդիկ կարող են մի փոքր ժամանակ անցկացնել մեռյալների հետ, երբ նրանք հանգիստ են գտել և չեն տառապում։
Եվ ես կարծում էի, որ նրանք կարող են սենյակը նորից ձևավորել կամ նորից ձևավորել։
Բայց նա բացեց դուռը; նա ոչ մի բառ չասաց։
Եվ այս պահեստային սենյակում կար համաճարակային վրան։
Ես գնահատում եմ, որ սենյակը 2,50 x 4,50 մետր չափս ուներ։
Եվ այս պանդեմիայի վրանն գրեթե ամբողջությամբ լցրեց սենյակը։
Ուրեմն ես նրան հարցրի, թե դա ինչի համար է։
Ես արդեն կասկածում էի, որ դա նախատեսված էր լրացուցիչ հզորություն ապահովելու համար։
Եվ նա ասաց, որ իրենց ասել էին, որ ինչ-որ սարսափելի բան է գալիս, առանց COVID անունը հիշատակելու։
Այնուամենայնիվ, դա իմ առաջին փորձն էր։
Դա 2019 թվականի դեկտեմբերի առաջին շաբաթն էր։ Ես կարող էի ստուգել իմ գիրքը, որպեսզի ձեզ ճշգրիտ օրը ասեի։
Այնուամենայնիվ, երկար պատմությունը կարճ ասած՝ կորոնավիրուսը հայտնվեց լուրերում հունվարին։
Ես վախեցա և, որպես 50-ամյա հուղարկավորության կազմակերպիչ, մտահոգվեցի։
Ահա մի հիվանդություն՝ մեզ ասացին, որ Չինաստանում մարդիկ անկում են մահվան։ Մեզ ցույց տվեցին դրա տեսագրությունը։
Բորիս Ջոնսոնը ասաց, որ բոլորը ինչ-որ մեկին կորցնելու են։ Ես անհանգստացած էի։
Ես նախկին ծխող եմ։ Ես 50-ականների տարիքում եմ։
Ես միշտ ունեցել եմ շնչառական որոշ խնդիրներ և նաև ասթմատիկ եմ։
Ուրեմն ես անհանգստացած էի, որովհետև կլինեի այս մարդկանց հետ շփման մեջ։
Եվ հաջորդ 12–16 շաբաթների ընթացքում ես աստիճանաբար սկսեցի տեսնել պատմության իրականությունը, և դա այն
չէր, ինչ նրանք մեզ հեռուստացույցով ցույց էին տալիս։
Կային մի քանի բաներ։
Ամենակարևոր բաներից մեկը այն էր, որ 2020 թվականի մարտին ինձ զանգահարեց Ջոն անունով մի մարդ։
Եվ նա ասաց՝ ես աշխատում եմ պետական ֆինանսավորմամբ ընկերությունում, այսինքն՝ նախարարական մակարդակում։
Այս ընկերությունը պատկանել է կառավարության մի նախարարին։ Նա ասել է, որ իր գործը համաճարակի
արձագանքման շրջանակում զանգահարել բոլոր թաղման տներին։
Եվ ես ասացի. «Լավ։ Ի՞նչ կցանկանայիք իմանալ։ Ուրախ եմ օգնել։»
Նա ասաց. «Ես պետք է ձեզ մի քանի հարց տամ»:
Ես ամեն երկուշաբթի կզանգեմ քեզ և կհարցնեմ, թե քանի մարդ կարող ես ընդունել, ինչ է քո տարողունակությունը, ում ես
ընդունել, որտեղից են նրանք, և քանի հոգի է մահացել COVID-ից։
Ես ուրախ էի պատասխանել այդ հարցին։ Ինչու՞ չէի։
Ես ջանք գործադրեցի այս տեղեկությունները պարզելու համար, քանի որ գիտեի, որ նա երկուշաբթի կզանգի ինձ՝ յուրաքանչյուր
մահացածի մասին մանրամասն տեղեկություններ ստանալու համար։
Բայց արդյո՞ք դա ձեր որոշման հարցն է?
Արդյո՞ք ունեք դա պարզելու միջոցներ, օրինակ՝ ՊՇՌ թեստ։
Այո։ Դե, դա այն ժամանակն էր, երբ բժիշկները դադարեցին գալ, և մեզ ասացին, որ դա արվում է Ազգային
Առողջապահական Ծառայությունը (NHS) պաշտպանելու համար։
Ուստի անխուսափելիորեն ինձ կանչում էին, երբ մարդիկ մահանում էին։ Եվ նրանք ինձ ասում էին՝ մահը COVID-ից է, թե ոչ։
Նրանք ինձ պատմեցին բոլոր հանգամանքները, և ես պարզապես ակտիվորեն հարցրի։
Եվ երկուշաբթի զանգողը անմիջապես սկսեց ինձ առաջնորդել։
Եվ դրանով ես նկատի ունեի, որ ասացի նրան, թե տեղական ծերանոցից մեկին էի վերցրել։
Դա մեծ հաստատություն է՝ գրեթե հարյուր մահճակալով։ Եվ այնտեղ բժիշկ չկար։
COVID-ի որևէ թեստ չէր անցկացվել։ Ուստի տղամարդը COVID-ից չէր մահացել։
Ես այնտեղի անձնակազմի հետ խոսեցի, որոնք հաստատեցին, որ նա վաղ փուլում գտնվող դեմենցիայի հիվանդ է։
Նա այնտեղ հինգ տարի էր եղել։
Երբ ես հանդիպեցի ընտանիքի հետ, նրանք նույնպես հաստատեցին սա։
Եվ այս զանգահարողը անմիջապես ասաց, որ ստիպված է նրան գրանցել որպես COVID-ով մահ։
Եվ ես մտածեցի ինքս ինձ հետ՝ ինչո՞ւ եմ այսքան մանրակրկիտ հետազոտում, երբ նրանք պարզապես ուզում են կեղծել թվերը։
Նա դա արեց ամբողջ 2020 թվականի ընթացքում։
Եվ նա ասաց. «Լավ, ինձ ասացին, որ դա անեմ»: Որովհետև այնտեղ մի մարդ կար, որը ՊՇՌ թեստ էր հանձնել և դրական արդյունք էր ստացել,
որը COVID-ից չի մահացել, սակայն, այնուամենայնիվ, մահացել է։
Այդ պահից սկսած, այդ հաստատությունում մահացած բոլոր մարդիկ դասակարգվեցին որպես COVID-ով մահեր։
Այս մեկ թեստի արդյունքի պատճառով՞
Այո, նրանց հանձնարարել էին դա անել։
Նրանցից ոչ ոք COVID-ից չի մահացել։
Սա նշանակում էր, որ բնական մահերի թվի աճ չի եղել, սակայն գրանցվել է COVID-ով մահերի զգալի թվաքանակ։
Ես 18 տարի է, որ գերեզմանափոր եմ, և կարող եմ ասել, որ 2020 թվականը միակ տարին էր, երբ
ձմեռային գրիպից ոչ մի մահվան դեպք չկար, ոչ մեկը։
Նրանցից յուրաքանչյուրը մահացել էր COVID-ից։
2020 թվականի վերջին, հոկտեմբերին, այս մարդը նորից զանգեց ինձ – ժամանակի ընթացքում իրար ճանաչում ես, երբ
ամեն երկուշաբթի քեզ զանգահարում է մեկը, ում հետ խոսում ես մեկ-երկու րոպե; իրար ճանաչում ես։
Եվ նա բացահայտ ընդունեց, որ չգիտեր, թե ինչու է այդ աշխատանքը կատարում, քանի որ բոլորը
նույնն էին ասում՝ COVID-ից մահվան դեպքեր չկան։
Եվ նա ինձ դա բացահայտորեն խոստովանեց։
Եվ հոկտեմբերի վերջում նա ասաց. «Ես այլևս չեմ զանգի քեզ, Ջոն։»
«Ինչու ոչ?» — հարցրի ես։
Նա ասաց, որ դա անհրաժեշտ չէր։
Ուրեմն ինչու՞ դա այլևս անհրաժեշտ չէ 2020 թվականի հոկտեմբերին?
Քանի որ նրանք գիտեին։ Նրանք գիտեին։
Եվ, իմ կարծիքով, դոկտոր Ռայներ Ֆյուլմիխը դա կատարյալ ձևակերպեց։
Վակցինաները երբեք գոյություն չեն ունեցել COVID-ի պատճառով։ COVID-ը գոյություն է ունեցել վակցինաների պատճառով։
Այսպես որ նրանք ներկայացրին այնքան շատ COVID-ով մահեր, որ 2021-ին բոլորը ասում էին՝ «Փրկեք ինձ»։
Լավ, այո։
Եվ հենց նրանք ստացան այս պատվաստումները, մարդիկ անմիջապես սկսեցին մահանալ։
Այո, դա 300%-անոց աճ էր։
Այստեղ պատվաստումները սկսեցին հունվարի 6-ին, և մահացության մակարդակը կտրուկ աճեց։
Նրանք դա անվանեցին երկրորդ ալիք։ Բայց դա չէր, դա չէր։
Կային մարդիկ, որոնք պատվաստվել էին և գրեթե անմիջապես դրանից հետո մահացել էին։
Եվ նրանք դեռ դա կոչում են «երկարաժամկետ COVID»...
Ոչ, դա պատվաստանյութի վնասն է։ Այո, դա է վերջնական եզրակացությունը։
Եվ երբ նրանք տարիքային խմբերի միջով առաջ էին շարժվում, սկսեցին կիրառել մի տեսակ խրախուսական միջոց։
Նրանք ասացին, որ պատվաստվել պետք է միայն ամենաանպաշտպան մարդիկ, միայն 70-ից բարձր տարիքի մարդիկ, միայն 60-ից բարձր տարիքի մարդիկ,
հետո 50-ից բարձր, հետո 40-ից բարձր, հետո 30-ից բարձր, և նրանք ցուցակը իջեցրին ներքև՝ և մահերը ժամանակի
առումով կատարյալ համընկնում էին ցուցակում հերթական պատվաստում ստանալու նախատեսված խմբի հետ։
Այս տարիքային խմբերը հենց այն խմբերն էին, որոնք հետո Covid-ով տարված էին։
Բայց դա Covid-ը չէր, այլ պատվաստանյութի վնասն էր։ Եվ ես 2020 թվականի ողջ ընթացքում լվացում
էի ու հագցնում նրան, երբ ոչ ոք այլ չէր անում։
Ես հանեցի նրանց մարմնապարկերից, լվացեցի, հագցրի, և ես երբեք դիմակ չեմ կրել, երբեք։
Այսինքն՝ դուք նկատել եք, որ մահացությունների թիվը աճել է ավելի ու ավելի երիտասարդ մարդկանց շրջանում, և որ դա ամբողջությամբ
համընկել է պլանավորված պատվաստումների ժամանակացույցի հետ՞
Այո, 100%-ով այո! Դու գիտես դա։
Եվ հետո, 2021 թվականի սեպտեմբերին, ինձ զանգահարեց Մարկ Սեքսթոն անունով մի տղամարդ, ով
Միացյալ Թագավորությունում թոշակառու ոստիկան է։
Ես բավականին բաց էի, հարցազրույցներ էի տալիս և զգուշացնում մարդկանց պատվաստվել, որովհետև այդ
երեխաները… նրանք մահացել են պատվաստումից հետո։
Ունե՞ք որևէ պաշտոնական...? - Ոչ, նրանք երբեք չեն ընդունել դա։
Դա միշտ COVID-ից մահ կամ թրոմբոզ էր և այլն։
Ես նկատի ունեմ՝ արդյոք երբևէ որևէ պաշտոնյա եկել է ու ասել՝ դադարեցրեք այս սխալ տեղեկատվությունը տարածելը?
Օ, այո, ես մի քանի կողմերից ճնշման տակ էի։
Լավ, Միացյալ Թագավորությունում բոլոր դագաղագործներին լիցենզիա հարկավոր չէ։
Չկա որևէ օրենսդրություն։ Յուրաքանչյուր ոք կարող է բացել հուղարկավորական տուն։
Քաղցրավենիքի խանութ բացելը ավելի դժվար է, քանի որ վաճառում ես սպառվող ապրանքներ։
Երբ ես այստեղ սկսեցի աշխատել, արդեն 10 տարի աշխատել էի Co-op Funeralcare-ում՝ մեծ թաղման
ընկերություններից մեկում, որպես դագաղագործ։
Եվ դա հրաշալի էր, մինչև բանկը փլուզվեց – նրանք ունեին կոոպերատիվ բանկ, որը փլուզվեց – և ես զգացի, որ ամեն ինչ փողի մասին է։
Ուստի ես ութ տարի առաջ սկսեցի իմ սեփական բիզնեսը։ Եվ հիշում եմ, որ երբ այն հիմնադրում էի,
մտածում էի, որ կստանամ լիցենզիա և սերտիֆիկատ։
Լիցենզիա չկա, ձեզ դրա կարիքը չկա, ցանկացած մեկը կարող է դա անել։
Բայց կան երկու հովանավոր կազմակերպություններ։
Մեկը կոչվում է NAFD (Ազգային թաղման տնօրենների ասոցիացիա, Բրիտանական թաղման տնօրենների մասնագիտական ասոցիացիա), իսկ մյուսը՝
SAIF (Ազգային միացյալ և անկախ թաղման տնօրենների հասարակություն, Բրիտանական թաղման տնօրենների
մասնագիտական ասոցիացիա), և ես SAIF-ի անդամ էի։
Նրանք կապվեցին ինձ հետ և ասացին, որ իմ կարծիքը արտահայտելով՝ ես նրանց վարկաբեկում եմ։
Դա երբ էր?
Դա 2020 թվականի վերջին էր։
Ես ասացի՝ «Վակցինացված մարդիկ մահանում են»։
Դուք պետք է տեղյակ լինեք այս մասին, քանի որ ունեք այլ թաղողներ, որոնք անդամներ են։
Բայց նրանք չէին ուզում լսել, և վերջապես ինձ դուրս գցեցին, որովհետև ես լռել չէի ուզում։
Այսինքն՝ դուք արդեն մեկնաբանել եք պատվաստանյութերի ազդեցությունները 2020 թվականին՞
Ոչ, դա 2021 թվականի սկզբին էր։
Բայց ես բարձր ձայնով հայտարարել էի, որ COVID-ից մահեր չկան։
Շատ դժվար է։ Մարդիկ շատ վստահող են։
Այսինքն, օրինակ, եթե դուք գնաք հիվանդանոց և ձեզ ասեն, որ ձեր մայրը մահացել է COVID-ից, ինչո՞ւ չպետք է հավատաք դրան։
Ես շատ վաղ հասկացա, որ դա հետևում է այս օրինաչափությանը:
Մարդիկ եկան ու ասացին. «Ես կորցրեցի մորս COVID-ից»։
Լավ։ Ես գնացի, բերեցի նրա մորը, լվացեցի նրան, հագցրի նրան, և ես լավ էի։
Ես երբեք արթնացել եմ հիվանդ կամ սրտխառնոց զգալով, չնայած մեզ ասել էին, որ դա մահացու է և մենք պետք է դիմակներ կրեինք։
Բայց նույն օրինակը կրկնվում էր ամեն անգամ։
Ոչ ոք երբեք COVID-ով հիվանդանոց չի գնացել։
Նրանք այնտեղ COVID-ով վարակվեցին։
Այսպիսով, նրանք ընդունվել են միզուղիների վարակով, կրծքավանդակի վարակով կամ ընկնելու պատճառով։
Եվ հետո նրանց ՊՇՌ թեստով փորձարկեցին՝ 45 ցիկլով։
Քարի Մուլիսը այս մասին շատ է խոսել։
Դա վերաբերում էր կեղծ դրական թեստերի ստացմանը։
Եվ հետո, չնայած որ նրանք ախտանիշներ չունեին, նրանց տեղափոխեցին COVID բաժանմունք։
Եվ նրանց լցրին ռեմդեսիվիրի և միդազոլամի նման դեղերով, սպանեցին նրանց, և հետո դա անվանեցին COVID-ով մահ։
Հենց այդպես։ Էնի Բուկաչեկը ԱՄՆ-ում առաջին բժիշկն է, որին ես գտա և ով մեզ պատմեց այն բոնուսային վճարումների մասին, որ
ստանում էիք պացիենտներին COVID-ով հիվանդների ցուցակում ընդգրկելու համար։ Դա այստեղ նույնպես տեղի ունեցա՞վ։
Այո, իհարկե, անշուշտ։
Նրանք յուրաքանչյուր մարդու համար, որին միացնում էին շնչառական ապարատին, ստանում էին շատ գումար, ինչը անխուսափելիորեն
փքեցնում է թոքերը և չի օգնում։ Դա ոչնչացնում է թոքերը։
Ես գիտեմ, որ դեղագործական ընկերությունները հիվանդանոցներին առաջարկում էին բոլոր դեղագործական արտադրանքների
վրա մեծ զեղչեր, եթե նրանք իրենցից գներեն Ռեմդեսիվիրը։
Բժիշկներն ու հիվանդանոցի անձնակազմը մոտեցան ինձ և ասացին ինձ սա։
Իմ բջջային հեռախոսում կա 100 բուժքույրերի կոնտակտային տվյալները։
Ոմանք հեռախոսով լաց եղան, որովհետև գիտեին, թե ինչ էր կատարվում։
Նրանց մեծ մասը լքեց բուժքույրության ոլորտը, քանի որ գիտեին, թե ինչ էր կատարվում։
Ինչ հետևանքներ կարող եք ակնկալել հիվանդի մոտ, եթե նրան տրամադրեք ռեմդեսիվիր?
Ես խստորեն խորհուրդ կտայի Google-ում որոնել ռեմդեսիվիրի կողմնակի ազդեցությունները – շատ լավ կայք է Drugs.com – շնչառական
հուզվածություն, կրծքավանդակի սեղմվածության զգացողություն, շնչառության դժվարություն, երիկամների
ֆունկցիայի խանգարում, լյարդի ֆունկցիայի խանգարում։
Եվ ես հիշում եմ, որ այս մարդկանց մարմինները փաթեթներում հավաքում էի։
Եվ այս դիակապարկերը կիսով չափ լցված էին էդեմայից առաջացած հյուսվածքային հեղուկով։
Ես երբեք դա չէի տեսել։
Եվ ես հիշում եմ, որ այդ ժամանակ մտածում էի՝ ինչն է դրա պատճառը։
Այս COVID-ը պետք է սարսափելի լինի։
Բայց դա ռեմդեսիվիրն էր։
Սա պայմանավորված է նրանով, որ ռեմդեսիվիրը վնասում է երիկամները և խանգարում օրգանիզմին հեղուկները մշակել։
Այսպիսով՝ դու լցնում ես քեզ ու խեղդվում, և դա քո «շնչառական հիվանդությունն» է։
Եվ երիկամների անբավարարության վերջին փուլում դու խեղդվում ես։
Այսպես են խեղդվելով մահանում երիկամային անբավարարությունից։
Եվ հիվանդանոցը դա դասակարգում է որպես COVID։
Իհարկե, նրանք դրա համար ստանում են հազարավոր-հազարավոր ֆունտ։
Իհարկե։
Այո, դա հիվանդագին է!
Հենց այդպես, ես չէի կարողանում դրա համար բառ գտնել։
Այո, դա սարսափելի է։ Եվ դա տեղի ունեցավ այն ժամանակ, երբ կառավարությունը խրախուսում էր շատերին ամեն հինգշաբթի երեկոյան
իրենց դռան առջև կաթսաներ ու թավաներ զարկել NHS-ի համար, մինչդեռ նրանք մայրերին ու հայրերին սպանում էին
մահացու, սպանելու համար նախատեսված ուղեցույցների համաձայն։
կաթսաներ, տապակներ և TikTok-ի պարային տեսանյութեր։
Այո, ճիշտն է։ Այդքան մարդաշատ էին։
Այսպես, 2021 թվականի սեպտեմբերի սկզբին Մարկ Սեքսթոնը զանգահարեց ինձ և հրավիրեց հանդիպման
Վեստմինսթերում գտնվող Բըրդքեյջ Ուոք կոչվող վայրում։
Դա հանդիպումների առաջին սենյակն էր։
Ներկա էին մի քանի շատ հայտնի մարդիկ, որոնցից ոմանց ես ճանաչում էի, իսկ ոմանց մասին արդեն լսել էի՝ դոկտոր Թես
Լոուրի, պրոֆեսոր Դոլորես Քահիլ, պրոֆեսոր-դոկտոր Սուչարիտ Բհակդի, դոկտոր Սեմ Ուայթ, դոկտոր Ս. Ստեֆեն Ֆրոստ։
Փաստաբան Աննա դե Բյուսերետը այնտեղ էր։
Կային փաստաբան Ֆրանցիս Հորը, մեկ այլ փաստաբան՝ Ֆիլիպ Հայլենդը, և մի շարք այլ մարդիկ՝ ընդհանուր առմամբ մոտ 18 հոգի։
Նրանցից որոշներին կարելի էր տեսնել սեղանի ծայրին գտնվող էկրանին։
Այս սեղանը, որը ես երբեք չեմ մոռանա, բավական հաստ էր՝ ամբողջությամբ ամուր օքի փայտից։
Ես երբեք այսպիսի սեղանի մոտ չեմ նստել. իսկական շքեղություն է, գիտես՞
Նիստի նախագահը մի անձ էր, որը կոչվում էր սըր Գրեհեմ Բրեյդի։
Այդ ժամանակ ես քաղաքականությամբ առանձնապես ծանոթ չէի, հավանաբար նույնքան, որքան միջին քաղաքացին։
Բայց նա ներկայացնում էր այնպես կոչված 1922 թվականի հանձնաժողովը։
Սա բարձր պաշտոններ զբաղեցնող պատգամավորների մի խումբ է, որոնք նստում են սև սենյակում, թաքնված ստվերներում, և
ընտրում ու պաշտոնանկ են անում վարչապետներ, ինչպիսիք են Բորիս Ջոնսոնը, Լիզ Թրասը և Ռիշի Սունակը։
Նրանք որոշում են, թե երբ է հեռանալու ժամանակը և ում աշխատանքի ընդունել։
Այսպիսով, ավելի բարձր կոչումով ոչ ոք չկա, քանի որ նա այս հանձնաժողովի նախագահն էր։
Այսպիսով, նա այս հանձնաժողովի նախագահն է, և նա լսեց այն, ինչ մենք ունեինք ասելու, և
մեզանից յուրաքանչյուրին տրվեց հինգից տասը րոպե։
Ես ասացի այն, ինչ գիտեի մինչ այդ պահը, այն է՝ որ COVID-ից մահվան դեպք չի եղել։
Նրանց կոչում էին COVID-ով մահեր, և հենց սկսեցին պատվաստել, մարդիկ սկսեցին գետնին ընկնել ու մահանալ, և ես հազիվ կարողանում էի հավատալ
այն կանխատեսումներին, որոնք սեղանի շուրջ նստած գիտնականները, բժիշկներն ու բժշկական մասնագետները ներկայացնում էին։
Նրանք ասացին, որ քաղցկեղի դեպքերի թիվը կտրուկ կաճի։
Նույնը վերաբերում է սրտի հիվանդություններին և արյան թրոմբներին. նրանք մանրամասնորեն բացատրեցին դրանց մեխանիզմները, Սըր Գրեհեմին
ներկայացրին A4 ֆորմատի բազմաթիվ էջերից բաղկացած ապացույցների փաթեթ, և նա բացահայտ ընդունեց, որ սա իր պարտականությունների
շրջանակից շատ վեր է և ինքը չի կարող դա կանխել. ես նստած էի այնտեղ և չէի կարողանում
հավատալ, քանի որ ինձ հրավիրել էին այս հանդիպմանը։
Ես ունեցել էի այն հսկայական զգացումը, որ, մինչև ես անգամ մտնելը սենյակ, վերջապես ինչ-որ մեկը լսում էր ինձ։
Տեսեք, ես 18 տարի է, որ հուղարկավորության կազմակերպիչ եմ։
Ես հաջողությամբ ղեկավարում եմ բիզնես։
Ես ունեմ իսկապես լավ համբավ։
Իմ գրքերը լավ են։
Ինչո՞ւ ես ուզենայի դրա բոլորը վտանգել։
Ինչո՞ւ պետք է ես դա ռիսկի տակ դնեմ այն ժամանակ, երբ մեզ ասում են, որ համաճարակ կա։
Ահա մի դագաղագործ, որը պնդում է, թե նման բան գոյություն չունի… Հենց դա էլ տեղի ունեցավ։
Եվ նա (այսինքն՝ սըր Գրահեմ Բրեյդին) բացահայտ խոստովանեց. «Դա իմ աշխատավարձային կարգից շատ վեր է, ես չեմ կարող դա կանգնեցնել»:
Եվ ես այնտեղ մտա ու մտածեցի՝ վերջապես ինչ-որ մեկը ինձ լսում է։
Եվ երբ ես դուրս եկա, հասկացա, որ սա դիտավորյալ օրակարգ է, և սըր Գրահամը՝ հանդիպումը տևեց ժամը 14:00-ից մինչև մոտ 15:30; կարծում
եմ՝ մոտ մեկ ժամ ու կես; և նա դեռ այնտեղ էր ժամը 16:00-ին, քանի որ խոսքի լրջությունն էր պահանջում, և այնտեղ կային մի
քանի բժշկական մասնագետներ, որոնք գիտեին, թե ով է մահանալու։
Նրանք շատ, շատ ոգևորված էին, հատկապես Սուչարիտ Բհակդին։
Նա բավականին հուզված էր, որովհետև գիտեր, թե ինչ կկատարվի, և հենց դա էլ տեղի ունեցավ։
Ես կարծում եմ, որ մահացության մակարդակը մոտավորապես 20–25%-ի է, իսկ որոշ վայրերում նույնիսկ ավելի բարձր է, ինչը, բնականաբար,
կախված է նրանից, թե որ խմբաքանակներն են որտեղ օգտագործվել։
Նրանք տարբեր շրջաններում մարդկանց սպանում են տարբեր աստիճաններով։
2030 օրակարգը շատ իրական է։ Եվ ես երբեք դրան չեմ հավատացել։
Ես երբեք դավադրության տեսաբան չեմ եղել։
Ես պարզապես մասնագիտությամբ դագաղագործ եմ։
Ես նստած էի սեղանի մոտ և լսեցի, թե ինչ ասաց սըր Գրահամը։
Նա բացահայտ ընդունել է, որ դա իր լիազորություններից վեր է և ինքը չի կարող դա կանգնեցնել։
Որպես հուղարկավորական ծառայող՝ դուք նաև էմբալմեր եք; դա աշխատանքի մի մասն է։
Ես կարող եմ կատարել դիակի պահպանում։
Ես ամբողջ դրույքով աշխատող դիակահարդար եմ պահում, որը դա ինձ համար է անում։
Երբ սկսեցի, իհարկե, աշխատակիցներ չունեի և ամեն ինչ ինքս էի անում։
Ժամանակի ընթացքում ես վարձեցի մեկին, որ դա անի իմ համար։
Բայց ես անընդհատ գալիս ու գնում եմ։
Ես աշխատում եմ նրա հետ և նրա շուրջը։
Եվ երբ նկատեցիք, որ ինչ-որ բան տարօրինակ է?
Բացատրեք էմբալմավորման գործընթացի ընթացակարգը՝ հիմնվելով ձեր հայտնաբերածի վրա։
Լավ։ Կան երկու տեսակի մահ։
Կա անսպասելի, անակնկալ մահ, և կա սպասելի մահ։
Երկուսի միջև տարբերությունն, օրինակ, այն է, երբ քեզ մոտ վերջին փուլում գտնվող քաղցկեղ է, և դու գիտես, որ մահանալու ես։
Այն սկսվում է կանխատեսումով, և ի վերջո դուք ավելի ու ավելի հիվանդանում եք և պահանջում պալիատիվ խնամք։
Դա սպասելի մահ է։
Մյուս կողմից, եթե ինչ-որ մեկին մեքենան հարվածի տակ է վերցնում կամ լավ առողջության մեջ հանկարծակի մահանում է,
սա անսպասելի մահ է, ինչը նշանակում է, որ կկանչեն քրոներ։
Այնուհետև դին տեղափոխում են պաթոլոգիայի բաժին, որը սովորաբար կից է հիվանդանոցին, որտեղ կատարում են այն, ինչը կոչվում է աուտոպսիա։
Սա նշանակում է, որ նրանք քեզ կտրում են մեջտեղից, հեռացնում են կրծքոսկորը, հանում են բոլոր օրգանները,
ուսումնասիրում դրանք, պատրաստում բլոկներ և սլայդներ, և անցկացնում թեստեր ու թոքսիկոլոգիական հետազոտություններ։
Եվ երբ նրանք ավարտեն, նրանք օրգանները փաթեթավորում են պլաստիկ տոպրակի մեջ։
Փեշքը կրկին ներս է դրվում, և ձեզ կարում են։
Երբ նրանց անհրաժեշտ է զննել գլուխը, նրանք մեջքի երկայնքով կտրվածք են անում, բարձրացնում են գլխամաշկը, ամբողջ գլխի
շուրջը կտրում են, մեջքի վրա V-աձև կտրվածք են անում, որպեսզի հետո ճիշտ տեղավորեն գլխամաշկը և հանեն ուղեղը։
Եվ ուղեղը սովորաբար տեղադրվում է որովայնի խոռոչում, քանի որ հակառակ դեպքում այն կթափվի։
Այսպես է այն գործում։
Իսկ հետո դու արյունահոսում ես մինչև մահ՞
Այո, աուտոպսիայի համար դա անհրաժեշտ է, որովհետև քեզ պարզապես կտրատում են կտորների։
Արյունատար անոթները լցված են ինչ-որ բանով՞
Ոչ։ Ահա թե ինչպես ենք մենք դրան հանդիպել։
Էմբալմավորման գործընթացում կան երկու տեսակի էմբալմավորում, որոնք կատարյալ համապատասխանում են
աուտոպսիայի գործին կամ այն, ինչ մենք անվանում ենք «պարզ դեպք»։
Պարզ դեպքը մահ է, որը կանխատեսելի է, որի դեպքում չի կատարվում դիակի հետմահու քննություն և դիակը հիմնականում անփոփոխ է։
Սա ներառում է արյան շրջանառության համակարգը։
Մենք այս շրջանառության համակարգը օգտագործում ենք էմբալմավորման համար։
Այսպիսով, մենք վզկապի գծից ներքև կտրում ենք կարոտիդային զարկերակը, միացնում ենք պոմպին
L-աձև մի ծծող և կտրում զարկերակը մինչև կեսը։
Մենք ներդնում ենք L-աձև նոզլը, կապում ենք այն, միացնում պոմպը և ֆորմալդեհիդը ներարկում մարմնի մեջ՝ այն պահպանելու համար։
Հեղուկը նույնպես վարդագույն է և վերականգնում է մարդկանց գույնը, որպեսզի նրանք այլևս սարսափելի չթվան, այլ իսկապես լավ։
Իհարկե, դուք դա չեք կարող անել դիակի զննության ընթացքում, քանի որ դրանք կտրատված են։
Այո։ Եվ արյունատար համակարգը ամբողջությամբ կտրատված և վնասված է։
Այսպիսով, եթե ես այնտեղ պոմպով ճնշեմ, այն ամենուր կթափվի, քանի որ ամեն ինչ կտրված է։
Բայց այդ դեպքում դուք քաշում եք թելերը և բացում այն խոռոչը, որտեղ դատաբժիշկը կատարել է աուտոպսիան։
Դուք հանում եք օրգանները պարունակող պարկը, թողնելով դատարկ խոռոչ, որը դատարկ լինելու պատճառով հեշտ է տեսնել
ներսից, և կարող եք ձեռքով թիրախավորել կտրած զարկերակները։
Օրինակ, յուրաքանչյուր ոտքում կա ֆեմորալ զարկերակ, որը գլխավոր զարկերակն է, և դուք կարող եք այն տեսնել այնտեղ։
Դա նման է կտրած խոտի։
Դա շատ պարզ է։
Դուք կարող եք թիրախավորել դրանք և լցնել դրանց մեջ հեղուկ, և երբ հեղուկը հոսում է ներքև, կարող եք
տեսնել, թե ինչպես մատները վարդագույն են դառնում։
Այս կերպ դուք գիտեք, որ հեղուկը այնտեղ է, որտեղ այն պետք է լինի։
Այնուհետև անցեք հաջորդ ոտքին, լվացեք և կրկնեք գործընթացը յուրաքանչյուր վերջույթի համար։
Երբ մենք դա արեցինք, մեզ մոտ կար երիտասարդ 30-ամյա տղամարդ։
Նա շատ լավ մարզավիճակում էր։
Մենք բոլորս մի անգամ 30 տարեկան ենք եղել։
Նա իր գագաթնակետին էր։
Եվ մեզ հարցրին, քանի որ նա երիտասարդ էր և ուներ մեծ ընկերական շրջապատ. «Կարո՞ղ եք նրան էմբալմավորել?»
Շատ մարդիկ ուզում են նրան տեսնել։
Իհարկե։ Մենք այն բացեցինք։
Նրան հանձնել էին դիահերձման։
Եվ նրա զարկերակները ամբողջությամբ փակված էին։
Այսպիսով, իմ դիակի դիմահարդարը վերցրեց իր պինցետը խցանումը հանելու համար, և նա քաշեց ու քաշեց ու քաշեց, և դուրս եկավ
ամբողջությամբ սպիտակ, մանրաթելային, կաղամարի նման սպիտակ, մանրաթելային թրոմբ, որը ձգվում էր ամբողջ ոտքի երկայնքով՝ վերին
մասից մինչև ոտկապ, և քանի որ անոթները ոտկապի ուղղությամբ գնալով նեղանում են, մեծ թրոմբը հանելը խնդիր չէ,
քանի որ այն մեծ, երկար, կոնաձև, կլորաձև կառուցվածք է։
Եթե այն մյուս ուղղությամբ քաշեիր, դա հնարավոր չէր լինի, բայց կարող ես այն վեր քաշել, և հենց այդ պահին մենք առաջին
անգամ նկատեցինք այն, և այս պատանուց մոտ կես ֆունտ ստացանք։
Ես կարող եմ ցույց տալ լուսանկարները և, եթե ցանկանաք, դրանք ձեզ տրամադրել։
Դա, իհարկե, բավականին անհանգստացնող է։
... Լավ, ես 18 տարի է, որ գերեզմանափոր եմ։
Այդ ժամանակ դա 14 կամ 15 տարեկան էր։
Ես յոթ տարի աշխատել էի դատաբժշկի հետ դիակների հայտնաբերման և դուրսբերման աշխատանքներում։
Ուրեմն ես շատ փորձ ունեմ մարդկանց արտաքինի և ներքին տեսքի վերաբերյալ, որովհետև փողոցից հավաքել եմ նրանց մարմնի
մասերը, երբ նրանց կրակել էին կամ բեռնատարը վրաերթի էր ենթարկել։
Ես գիտեմ, թե ինչն է նորմալ և ինչը՝ ոչ։
Եվ գուցե ես չգիտեմ լատիներեն տերմինը յուրաքանչյուր նյարդի ու մանրաթելի համար, բայց մարմնի կառուցվածքը լավ գիտեմ։
Իմ դիակապիչը վկայագրված է Բրիտանական դիակապիչների ինստիտուտի կողմից; նա գրանցված է BIE-ում։
Եվ նա արդեն 25 տարի է, որ այսպես է անում։
Նա նույնպես երբեք նման բան չէր տեսել։
Ուրեմն ես արդեն 2021 թվականի կեսերին գիտեի, թե ինչ էր տեղի ունեցել։
Ուստի ես իմ տեղական դատաբժշկին էլեկտրոնային նամակ ուղարկեցի՝ հույս ունենալով գտնել տվյալների հետք։
Ես նրան ասացի. «Լսիր, մենք այստեղ այս երիտասարդին ունեինք, նրան քո տեղից վերցրինք։»
Ես գիտեմ, որ նրան աուտոպսիա են արել, և դու ես այն իրականացրել։
Մենք դրանում գտանք շատ անսովոր սպիտակ մանրաթելային կույտեր։
Գիտեմ, որ դու անպայման տեսել ես դրանք, քանի որ դրանք ստացար մեզանից առաջ։
Մենք նմուշներ ենք վերցրել։
Կցանկանայի՞ք ունենալ այս նմուշները։
Դա ի՞նչ է։
Ես այս էլփոստին պատասխան չստացա, ինչը շատ անսովոր էր։
Հակառակ դեպքում ես միշտ մեկ ժամվա ընթացքում պատասխան էի ստանում։
Չեմ հետաքրքրված։
Հենց այդպես։ Չորս օր անց ես ստացա զանգ գրասենյակի աշխատակցուհիներից մեկից։
Այս կանայք գրասենյակային աշխատողներ են։
Նրանք չեն աշխատում մահացածների հետ, չեն նայում ֆիզիկական վիճակին, պետք է նայեն թվերին և հասկանան, որ ինչ-որ բան սխալ է։
Թե նրանց ասել են, որ դա COVID է, և նրանք հավատացել են դրան, ես չգիտեմ, բայց...
Դա ձեր գրասենյակն էր՞
Ոչ, դա քննիչի գրասենյակն էր, և նա ասաց. «Օ, բարև, Ջոն, սա վերաբերում է այն էլեկտրոնային
նամակին, որը դու ուղարկել էիր մի քանի օր առաջ»։
Ես խոսեցի պաթոլոգի հետ, և նա ասաց, որ ասեմ ձեզ՝ մի անհանգստացեք։
Դա լրիվ նորմալ է; այս բաները մարդկանց մեջ աճում են մահվանից հետո։
Մահվանից հետո որոշ մարդկանց զարկերակները լցվում են ռետինով։
Ես տեսա այս փաստարկը մեկնաբանությունների բաժնում, որը մոտավորապես այսպիսին էր. «Օ՛, անհեթեթություն է, դա լրիվ նորմալ է»։
Այո, թրոմբների տարբեր տեսակներ կան։
Բայց ես նրան արդեն մեկ անգամ տեսել էի։
Ես միայն կհայտնեի մտահոգություններ այն մասին, ինչ երբեք չեմ տեսել։
Դուք 18 տարի է, ինչ այս աշխատանքը կատարում եք։
Դա անգամ սպեկտրի այն տարբերակը չէր, որը ես կսպասեի տեսնել, և ես ունեմ տարբեր նմուշներ։
Ես դրանք քեզ ցույց կտամ, կարող ես նայել։
Իմ BIE-ում գրանցված դագաղագործը հենց նույնը ասաց։
Նա ասաց. «Ես երբեք նման բան չեմ տեսել։ Դա սարսափելի է։»
Այսինքն՝ դուք միանշանակ կարող եք ասել, որ ձեր կարիերայի վաղ շրջանում՝ ձեր կարիերայի ընթացքում, երբեք չեք...
Եվ հետո այս գործերը պարզապես գալիս են։
Այո, ընթացքի մեջ է։
Եվ հիմա դա առօրյա կյանքն է։
Մենք դա անընդհատ մարդկանց մոտ ենք նկատում։
Բայց այն, ինչ հիմա նկատում եմ, պայմանավորված է նրանով, որ ես խոսել եմ։ Գիտեմ, որ դատաբժիշկը գիտի, որ ես խոսել եմ, և
կասկածում եմ, որ նրանք մաքրում են դիակները, նախքան դրանք ինձ հանձնելը, սակայն միայն աուտոպսիայի դեպքերում։
Ուստի նրանք դա չեն կարող անել այն մարդու հետ, որի վրա դիակի զննություն չեն անցկացրել։
Այսպիսով, ես այլևս չեմ գտնում այս թրոմբները աուտոպսիայի դեպքերում։
Եթե ես քեզ սեղանին դնեի և քո մարմինը զններ, դա շատ պարզ կառուցվածք կլիներ։
Մարդու մարմինը շատ պարզ է։
Ձեր յուրաքանչյուր ոտքում և յուրաքանչյուր ձեռքում կա մեկ գլխավոր զարկերակ։
Մի փոքր պրակտիկայով դրանք շատ հեշտ է մաքրել, և դուք շուտով դրա մեջ արդյունավետ կդառնաք։
Եվ ես գիտեմ, որ նրանք դա անում են, քանի որ մենք այլևս չենք գտնում այն աուտոպսիայի դեպքերում։
Բայց սովորական դեպքերում մենք այն գտնում ենք։
Եվ ահա բացատրությունը բոլոր նրանց համար, ովքեր անգամ ամենափոքր կապ ունեն ինժեներության հետ
կամ կարող են պատկերացնել ֆիզիկական հասկացություն։
Պատկերացրեք, որ բացում եք զարկերակը, տեղադրում պոմպ և ճնշման տակ հեղուկ եք ներարկում դրա մեջ։
Եվ երբ դուք այնուհետև հանում եք նոզելը, մի պահ ստեղծվում է հակաճնշում։
Եվ այն կարոտիդային զարկերակից այս թրոմբները սպագետիի պես դուրս է թքում։
Դրանք թրոմբներ են՝ կարոտիդային զարկերակի չափի, քանի որ աճում են այն անոթի չափին, որտեղ տեղակայված են։
Ես կապ եմ հաստատել տարբեր մարդկանց հետ։
Ես գիտեմ, թե ինչ է դա։
Դա մարմնի մեխանիզմն է, որը պատասխանատու է անոթների վերականգնման համար։
Եվ նրանք գենային թերապիայով հափշտակել են այն և ամբողջ արագությամբ են վարում, որպեսզի սպիային հյուսվածք
ձևավորվի, և այն աճում է ու աճում, մինչև որ խցանվի։
Եվ հետո ի՞նչ է լինելու։
Դու սրտի կաթված ես ստանում։ Կամ ինսուլտ ես ստանում։ Կամ պարզում ես, որ ունես թոքերի քաղցկեղ, որովհետև
շնչահեղձ ես լինում, քանի որ թոքերը լցված են դրանով։
Բայց դա ընդհանրապես այդպես չէ։
Դրանք հենց այդ սպիտակ թրոմբներն են։
Ձեր մարմինն գենային թերապիայի միջոցով ստիպված է արտադրել դրանք։
Լավ։ Այսպիսով, հնարավոր է հակազդեցություն։
Թվում է, թե այս սարդաձև թրոմբները նույնքան մեծ են, որքան հենց զարկերակները։
Ոչ ամբողջ չափսով։ Որովհետև երբ դրա մասին մտածում ես, մեզ ապրելու համար անհրաժեշտ է արյան շրջանառությունը։
Օրինակ, եթե ձեր արյան ճնշումը բարձրանում է և շնչառությունը դժվարանում է, մեծ հավանականություն կա, որ այս
զանգվածը ձեր ներսում աճում է և նեղացնում է ձեր զարկերակները։
Բայց դու դեռ կենդանի ես։
Այո, ճիշտն է։ Եվ երբ հասնում է այն պահին, երբ այլևս չես կարող պահպանել կյանքը, ապա տեղի է ունենում ինսուլտ։
Այո, ճիշտն է։
... Ես կարծում էի, որ դա կաջակցի այն տեսությանը, որ «նրանք աճում են քո մահից հետո»։
Բայց ոչ, դու կարող ես ապրել այս բաների հետ, որոնք աճում են քո ներսում։
Լսեք, մեզ ասել են, որ բժիշկները այլևս չեն մասնակցում մահվան դեպքերին, քանի որ պետք է պաշտպանեն Ազգային առողջապահական
ծառայությունը (NHS) և ապահովեն բժիշկների անվտանգությունը։
Սա նշանակում էր, որ երբ խնամքի տանը ինչ-որ մեկը մահանում էր, նրանք զանգահարում էին բժշկին, ով հետո
զանգահարում էր դագաղագործին՝ գալու և դին տանելու համար։
Ես կես ժամում այնտեղ էի։
Ես հաճախ հանդիպում էի ընտանիքի հետ և ասում էի. «Գիտեմ, որ սա դժվար զրույց է։ Շաբաթավերջն է։»
Ես քո մորը տուն կտանեմ։
Պետք է՞ ձեր մորը էմբալմավորեմ, որպեսզի նա կատարյալ վիճակում լինի։
Շատ հաճախ նրանք ասում էին «այո»։
Այսպիսով, ես մահվանից մեկ ժամ անց դիակը էմբալմավորում էի։
Եթե նրանք վարակիչ լինեին, ես կվարակվեի COVID-ով և կմեռնեի։
Եթե դրանք միայն մահից հետո աճեին, ապա անշուշտ մեկ ժամվա ընթացքում մահվան պահից հետո չէին լցվի այս սպիտակ կտորներով։
Քո մարմնում ոչինչ չի աճում, երբ դու մեռնում ես։
Ոչինչ։ քայքայում, սունկ, գուցե որոշ սունկային սպորներ կարող են աճել, երբ սկսես քայքայվել, և
մենք վերադառնում ենք հողին, որտեղից եկել ենք։
Դա բնական գործընթաց է։
Ձեր զարկերակներում սպիտակ «ռետինը» բնական գործընթաց չէ! Եվ մինչև պատվաստանյութի ներդրումը ես երբեք նման բան չեմ տեսել!
Մինչև 2021 թվականի կեսերը դա չի լինի։ Իսկ հիմա ես պատկանում եմ դագաղագործների և մումիֆիկացուցիչների մի խմբի, և նրանց թիվը
օրեցօր ավելանում է, և բոլորն ասում են, որ տեսնում են հենց նույնը։
Ռիչարդ Հիրշմանը և շատ, շատ ուրիշներ։
Դուք հրապարակայնորեն եք հանդես եկել։
Այո։ Ես կարող եմ ձեզ տրամադրել էլփոստի ցուցակ՝ անուններով։
Դա աճող թիվ է։
Դուք Անգլիայում առաջինն էիք՞
Ես հավանաբար աշխարհում առաջիններից մեկն էի։
Ամբողջ աշխարհում։
Ինչու՞ էր դա։
Ես այդպես եմ կարծում, որովհետև ես դա տեսա։
Եթե տեսնես ինչ-որ բան, ես, հավանաբար, այն կնկարագրեի այսպես։
Պատկերացրեք, որ դուք կանգնած եք ճանապարհի մեջտեղում գտնվող բլրի առջև, խոսում եք մարդկանց հետ, ովքեր մեջքով են
դեպի այդ բլուրը, և տեսնում եք, որ դեպի ձեզ է գլորվում վերահսկողությունից դուրս աղբատար մեքենա։
Դու՞ կանգնած ես ու լուռ մնում, մինչև այն գա, հետո պարզապես ճանապարհը ազատում, թե՞ ասում ես՝
«Սպասեք, ինչո՞ւ է աղբահանության մեքենան այստեղ կանգնած»։
Ես այստեղ տեսնում եմ իսկական, պատմական չափերի հանցագործություն, և մարդիկ մահանում են՝ լցված անբնական, սարդաձև ուռուցքներով։
Ես երբեք չեմ տեսել նրանց։
Քանի որ ես արտահայտեցի իմ կարծիքը, ավելի ու ավելի շատ մարդիկ են արտահայտում նման տեսակետներ։
Սա զանգվածային հիստերիա՞ է, թե՞ իսկապես ինչ-որ բան կա դրա մեջ։
Եվ այն, որ ես գտնում եմ այս հանգույցները, ավելի անհանգստացնող է, քան նրանց արձագանքը, ովքեր
իրականում վարձատրվում են մեզ պաշտպանելու համար։
Նրանք մերժում են ու անտեսում, չնայած ես կարող եմ ցույց տալ նրանց անթիվ փորձանոթներ և ապացույցների կտորներ՝
ֆիզիկական ապացույցներ, որոնց մասին նրանք անգամ չեն ուզում խոսել։
Սա նույնպես արտացոլվում է ավելորդ մահացության ցուցանիշներում։
14 տարեկանից փոքրերի շրջանում այն աճել է մոտ 30%-ով։
Դա անհերքելի է, և այդ մարդիկ դեռևս վարվում են այնպես, կարծես դա գոյություն չունի։
Մինչդեռ բոլոր արդյունաբերական երկրներում, որտեղ այս ավելորդ մահացությունը տեղի է ունենում, մենք տեսնում ենք
աննախադեպ թվով երիտասարդ, առողջ տղամարդկանց այլ երկրներից։
Նրանք մեզ փոխարինում են երկրի սահմաններից դուրս գտնվող տղամարդկանցով։
Ամերիկայում միլիոնավոր մարդիկ կան – միլիոնավոր մարդիկ հոսում են Ամերիկա։ Նույնը տեղի է ունենում նաև Եվրոպայում։
Ինչու՞ է այդպես։ Ի՞նչ է կատարվում։ Ոչ ոք չի ուզում դրա մասին խոսել։ Ոչ, ոչ։
Դա, իհարկե, մտահոգիչ է։ Լավ, ես երկու տարբերակ ունեմ։
Կամ ես լուռ եմ մնում ու շարունակում իմ գործերով զբաղվել, կամ բարձրացնում եմ ձայնս, որովհետև իսկապես ուզում եմ, որ իմ երեխաները
ապագա ունենան, և ես հասկանում եմ, թե այստեղ ինչ է կատարվում։
Եվ ես խոսել եմ օրեցօր ավելի շատ մարդկանց հետ։
Ես հավատում եմ, որ ավելի ու ավելի շատ մարդիկ դա այդպես են տեսնում։ Ի՞նչ ենք մենք դրա հետ կապված անելու։
Քանի որ այստեղ չունենք Երկրորդ փոփոխություն , ոչ ոք զենք չունի։
Մենք ի՞նչ այլ բան կարող ենք անել, եթե ոչ մեր համաձայնությունը մերժել և նրանցից դառնալով հեռանալ։ Կարծում եմ՝ հենց դա էլ կանենք։
Այսինքն՝ նրանք, ովքեր պարզապես մերժում են այն, մինչդեռ ապացույցները կուտակվում են և դառնում ավելի ու ավելի
հիմնավոր… Իսկ արդյոք նրանք ինքնախաբեություն են անում?
Կամ նրանցից ոմանք իսկապես այդքան չար են՞՝ լիովին գիտակցելով, թե ինչ է կատարվում։
Կան տարբեր մարդիկ՝ տարբեր հետաքրքրություններով։
Փողը միշտ եղել է նման վարքի հիմնական պատճառը։
Ձեզ պատկերացում տալու համար:
Բժիշկները յուրաքանչյուր պատվաստման համար ստանում էին 10 ֆունտ ստերլինգ, մինչև օրական
առավելագույնը 100 պատվաստում, նախքան հարկվելը։
Այսինքն՝ օրական £1,000 հարկերից ազատ, շաբաթական £5,000 հարկերից ազատ։
Այսպիսով, նրանք ձգտում էին այս գումարին։ Նրանց պրակտիկաները վճարվում էին բոնուսներով։
Ուստի, երբ նրանք հասան իրենց հիվանդների 60%-ին, նրանք ստացան մեծ բոնուսային վճար։
Եթե նրանք հասան 70%-ի, նրանք ստացան հավելյալ բոնուս։
Դեղագործական ընկերությունները նշանակալի զեղչեր են առաջարկում դեղերի վրա, երբ դրանք ներառում են մிடազոլամը և ռեմդեսիվիրը։
Եվ այս մարդիկ, իհարկե, պարզապես հետևում են կառավարության ցուցումներին։ Նրանք անում են այն, ինչ նրանց ասում են։
Մտածումն այսպիսին է՝ համաճարակ է ընթանում, մենք հնարավորություն ունենք շատ գումար վաստակելու, ուրեմն ինչո՞ւ չպետք է անենք։
Լավ, գուցե Աստծո վախից՞
Լավ, այո, բայց չեմ կարծում, որ նրանք դա ավելի շուտ նկատեցին։
Ես հավատում եմ, որ մարդկանց մեծամասնությունը բնույթով բարի է։
Մի՛ սխալ մի՛ հասկացեք, այստեղ նույնպես գալիս են մարդիկ կյանքի բոլոր ոլորտներից:
Ախմախները մեռնում են, անասունները մեռնում են, բռնաբարողները մեռնում են, մարդասպանները մեռնում
են, լավ մարդիկ մեռնում են, վատ մարդիկ մեռնում են։
Բայց մեր մեծամասնությունը հիմնարարորեն բարի է։
Ուստի, ես կարծում եմ, որ շատ դժվար է մարդկանց համոզել, որ հասարակության այն մարդիկ, որոնց մենք ամենից շատ
վստահում ենք, իրականում կազմակերպում են բնակչության կրճատումը։
Նվազեցո՞ւմ, այո՞
Այո։ Դա այդպես է։ Եվ Ագենդա 2030-ը շատ, շատ իրական է։
Ես այստեղ ունեի բժիշկներ, որոնք բացահայտորեն ինձ դա ընդունեցին՝ ոչ մեկը, ոչ երկուսը, այլ տասներկու ընդհանուր պրակտիկայի բժիշկներ,
որոնք եկել էին այստեղ դիակի այրման թղթեր լրացնելու համար։
Եվ նրանք իսկապես կանգնել էին այնտեղ՝ այդ սարքի մոտ, և լրացրել դրանք, և նրանց հետ շփվելու տարբեր եղանակներ կան
– ես հարցրի նրանց, թե արդյոք նկատե՞լ են պատվաստված մարդկանց շրջանում մահացության մակարդակի աճ։
Եվ նրանք բոլորը նույն տեսքն ունեն։ Եվ այդ տեսքը համընդհանուր է։
Նրանք այդպես են թվում, որովհետև սարսափում են, որ դու գիտես։
Եվ հետո նրանք նայում են հատակին։ Յուրաքանչյուրը ճիշտ նույն հայացքով, որովհետև նրանք գիտեն։ Նրանք գիտեն։
Եվ հետո նրանք տուն են գնում և նորից լավ են քնում?
Այո, իհարկե, և հետո նրանք շնորհակալություն են հայտնում ինձ և ասում, որ հաճելի էր ինձ տեսնել։
Նրանք վերցնում են չեքը և դուրս են գալիս դռնից, կարծես մենք եղանակի մասին էինք խոսել։
Վերջինը այստեղ եղած ընդհանուր պրակտիկայի բժիշկն էր։ Նա հարցրեց. «Դու զբաղված ես եղել՞»
Ես ասացի. «Այո, իհարկե, ես զբաղված եմ»:
Մեզ մոտ շատ պատվաստված մարդիկ են մահանում, չէ՞։
Նա ասաց. «Այո, այո, ինչ սարսափելի աշխարհ է!»
Դա նրա պատասխանը էր; սարսափելի աշխարհ է։
Բայց սարսափելի աշխարհ է, որը նրանք դարձնում են հնարավոր։
Չափազանց ուշ է։ Այս մարդիկ արդեն պատվաստված են։ Նրանք ժամացույցով պայթուցիչներ են, հասկանո՞ւմ ես։
Ասվում էր, որ նրանցից որոշները սկզբնական փուլում ստացել են պլացեբոներ։
Եվ դրա ետևում կանգնած գաղափարը նրանց ներգրավելն էր որպես պատվաստման կողմնակիցներ։
Թույլ տվեք բացատրել։ Եթե պատվաստվեիք և ստանայիք պլացեբո, ինչ կողմնակի ազդեցություններ կզգայիք։
Զրո։
Ոչինչ։ Ուրեմն դու գնում ես տուն և բոլորին պատմում, թե որքան հրաշալի էր։
Լավ է։ Այո։ Նայիր ինձ, ես առողջ եմ։
… և քեզ չի խանգարում ստանալ հաջորդը … և հաջորդը, և հաջորդը, և ամեն անգամ, երբ խաղում ես ռուսական ռուլետկա, կտտացնում ես! Քանի՞
անգամ կարող ես դա անել, մինչև ստանաս մահացու կրակոց, մինչև ստանաս ուռուցք առաջացնող սրինգը կամ այն, որը քաղցկեղ է առաջացնում:
Վեստմինսթերում կայացած հանդիպման ժամանակ ամբողջ գործընթացը մանրամասն բացատրվեց։
Քաղցկեղի մասին ասելիքն այն է, որ այն անընդհատ աճում է մեր բոլոր մարմիններում, և մեր իմունային համակարգը՝ մեր T բջիջները, այն
վերահսկողության տակ են պահում։ Աստծո պարգևած T բջիջները, որոնք տեղաշարժվում են ամբողջ մարմնի մեջ, նկատում են՝ «Ահա քաղցկեղային
բջիջ», և ոչնչացնում են այն։ Այս գենային թերապիան՝ քանի որ սա պատվաստանյութեր չեն, այլ
գենային թերապիա է, անջատում է այդ արձագանքը։
Դրա համար է, որ մենք ունենք այդքան շատ 4-րդ աստիճանի քաղցկեղով հիվանդներ։
Քանի որ մեր քաղցկեղի դեմ պայքարող բջիջները անջատված են։
Այո, քաղցկեղը անկառավարելիորեն աճում է։
Դրա դեմ պայքարելու համար T-բջիջներ չկան, քանի որ դրանք վերացվել են։
Քաղցկեղի վիճակը Covid-ի պատվաստանյութից առաջ այլ էր, և այդպես էլ է, և ես նույնիսկ դա նկատել եմ այստեղ՝ հուղարկավորական տանը։
Իմ նման փոքր թաղման տանը… Լավ, իսկ մեծ թաղման տանը մարդիկ այնքան շատ են, որ իմ
աշխատանքը կմնար ֆոնում և միայն թաղման օրը կհայտնվեր։
Այսպիսով, ես ընտանիքի հետ միայն հուղարկավորության օրը կհանդիպեի։ Բայց այստեղ ես ամեն ինչ անում եմ։
Առաջին զանգը, որը ստանում եմ, արցունքոտ հարազատից է. «Ես կորցրել եմ մորս»։
Այսպիսով, ես կնոջս հետ մեքենայով գնում եմ տուն, վերցնում նրան, և անմիջապես սկսում եմ հարաբերություններ կառուցել։
Ես տեսնում եմ, այստեղ այս բոլոր քարտերն ու նամակները։
Այո՛։ Ես դրանք այնտեղ կախում եմ, որպեսզի մարդիկ վստահություն ձեռք բերեն։
Ես գիտեմ, թե ինչ եմ անում։ Ես չեմ պետք ինքս ինձ գովաբանեմ։
Ես գիտեմ, թե որքան դժվար է մեկի համար այստեղ թողնել իր մորը, հորը կամ երեխային։
Դրա համար եմ այս գրառումները փակցնում, որովհետև գիտեմ, որ դուք դրանք կկարդաք և հետո ավելի
հանգիստ կզգաք ձեր մորը կամ հորը ինձ մոտ թողնելիս։
Ես շատ ժամանակ եմ անցկացնում այս գրասենյակում՝ մտածելով, թե ինչ կարող եմ անել ուրիշների համար։
Դրա համար բարձրացրի ձայնս։ Գիտես, ես դա ինքս ինձ համար չեմ արել։
Ես լսում եմ, որ մարդիկ ինձ ասում են. «Մենք քեզ ելույթի վճար կվճարենք»։
Ես ոչ ոքիից գումար չեմ ուզում դրա համար։ Ի՞նչքան գումար խնդրեցի ես քեզնից?
Ես դա չեմ ուզում։ Ես հարյուրավոր կիլոմետր ճանապարհ եմ անցել մարդկանց առջև խոսելու
համար՝ դրա համար վճարել եմ իմ սեփական գրպանից։
Հակառակ դեպքում դա արյունալի փողի նման է։ Խնդիրը փողի մեջ չէ, և ես պատրաստ եմ վտանգել իմ վիզը, որպեսզի
զգուշացնեմ բոլորին այն մասին, թե ինչ են նրանք անում։
Քանի որ ես չեմ ուզում, որ մարդիկ մեռնեն։ Ես ուրախանում եմ ծեր տղամարդկանց ու ծեր կանանց համար, ովքեր
ապրել են լիարժեք կյանք և թողել են տևական ժառանգություն։
Ես չեմ ուզում, որ 30-ականների և 40-ականների տարիքի մարդիկ, որոնք թողնում են երկու- և երեքամյա
երեխաների, և հենց դա եմ ես այժմ պարբերաբար տեսնում։
Վերադառնալով քաղցկեղի խնդրին՝ ինչպես ասացի, ես ընտանիքի հետ հարաբերություններ եմ կառուցում, քանի որ ես և կինս նրանց
ողջ ընթացքում ուղեկցում ենք, անգամ հուղարկավորության օրը։
Այսպիսով, դու նրանց հետ ծանոթանում ես և հարցնում. «Քո մոր հետ ինչ պատահեց?»
Եվ նրանք ասում են. «Օ՛, նա քաղցկեղ ուներ»: Ես էլ ասում եմ. «Լավ, ի՞նչ պատահեց»:
Եվ հետո նրանք ինձ պատմում են քաղցկեղի պատմությունը, որը նախկինում երկու, հինգ կամ տասը տարվա
պատմություն էր, իսկ հիմա դա 16 շաբաթ կամ 12 շաբաթ է։
Սա կատակ չէ՞, չէ՞:
Այո։ Եվ ես չեմ խոսում սովորական 60-70 տարեկանների մասին։
Նրանք 30-, 40- և 50-ամյա մարդիկ են։ Մարդիկ, որոնք սովորաբար քաղցկեղից չեն մահանում,
այժմ մահանում են շատ ավելի կարճ ժամանակում։
Այո։ Եվ դա լավ փաստագրված է։
Այն ամբողջ աշխարհում այնքան լավ փաստագրված է, որ նրանք անընդհատ թաքցնում են թվերը։ Նրանք դրանք վերաձևակերպում են։
Այստեղ Մեծ Բրիտանիայում դրանք կոչվում են ONS տվյալներ՝ Ազգային վիճակագրության գրասենյակ, և նրանք դրանք
ձևակերպում են նորից՝ թվերը մթերելու համար, որովհետև գիտեն։
Նրանք դա գիտեն, ստում են, վախեցնում են վկաներին և նրանց վրա կասկածներ գցում։
Եվ ինչո՞ւ ենք մենք դեռևս այս մասին խոսում։
Եթե միայն ես դրա մասին խոսեի, ես կնայեի ինքս ինձ և կհարցնեի՝ արդյոք ես դավադրության տեսաբան եմ՞
Սա դավադրություն չէ։ Սա չէ։
Կան բազմաթիվ մեծ հարգանք վայելող մարդիկ, որոնք ինձանից շատ ավելի խելացի են, և որոնք վերջապես բացահայտորեն
խոսում են այս մասին և ընդունում են, որ գոյություն ունի խնդիր։
Բայց ես այն տեսա։ Ինչո՞ւ ես այն ավելի վաղ տեսա։ Ոչ թե այն պատճառով, որ ես առանձնապես խելացի եմ։
Ես գերեզմանափոր եմ։ Ուստի գիտեմ, թե ում եմ դնում դագաղներում։
Ես գիտեմ, թե սովորաբար ով կմահանա, և գիտեմ, թե քանի հոգի, երբ և ինչ տարիքում, որովհետև այս գործով շատ երկար ժամանակ եմ զբաղվում։
Այսպիսով, այս օրինաչափության մեջ փոփոխություն է տեղի ունեցել, և ես դրա ապացույցները ֆիզիկապես տեսնում եմ, ապա ինձ հրավիրում են
քաղաքական գործիչների հետ հանդիպումների, որոնք բացահայտ ընդունում են, որ սա իրենց պատասխանատվության
մակարդակից շատ վեր է և նրանք չեն կարող դա կանգնեցնել։
Սարսափելի է։ Եվ դա պատմության մեջ կմնա որպես պատմական չափերի հանցագործություն։
Սա սարսափելի հանցագործություն է, և ես զգում եմ թե՛ սարսափ, թե՛ մեծ պատիվ, որ եղել եմ առաջիններից մեկը, ով բարձրաձայնեց, որովհետև
հույս ունեմ, որ շատ մարդկանց փրկել եմ։ Կտեսնենք։ Կտեսնենք։
Ո՞վ էր այն քաղաքական գործիչը, որը արտաքսվել է երկրից?
Էնդրյու Բրիջեն։
Այո, դուք խոսե՞լ եք նրա հետ?
Այո, հաճախ։ Նա լավ է։
Այո, նա գիտի։ Նա գիտի, թե ինչի մասին է ամեն ինչ։ Նա գիտի։
Եվ նրանք նրան գետնին գցեցին ու լռեցրին։
Նրան քաղաքականության մեջ ներգրաված ավագ նախարարներից մեկը նույնիսկ վիրավորեց նրան՝ ասելով. «Դու կարող
ես ասել, ինչ ուզում ես. շուտով քաղցկեղից կմեռնես»:
Այո, նա իսկապես նրան դա ասաց։
Ինձ ամենաշատը հիասթափեցնում է այն, որ մենք բոլորս ենթադրում ենք, թե մեր մտածելակերպը շատ նման է, սակայն իրականում այդպես չէ։
Դուք այդպես եք կարծում՞
Այո, այո։ Ինչ-որ կերպ կարծում էի, որ ես բոլորի պես եմ՝ պարզ միջին մարդ, բայց ես հաստատ այդպիսին չեմ։ Ես ամբողջովին այլ կտորից եմ։
Այստեղ տեղի ունեցողը վերաբերում է բոլոր թաղման տներին։
Ինչու՞ եմ միայն ես արտահայտում մտահոգություն?
Ես տեսել եմ, որ մի քանիսը կարճ ժամանակով հայտնվել են հանրության ուշադրության կենտրոնում։
Ես խոսել եմ նրանցից շատերի հետ, ովքեր ինձ անձնականորեն են դիմել։
Բայց իրականում քանի՞սն են դրա մասին բացահայտ խոսում։
Շատ չեն, և դա ինձ հիասթափեցնում է, որովհետև նրանք գիտեն, թե ինչ է կատարվում։ Սա միայն այստեղ չէ։
Արդյո՞ք ամաչում եք, երբ նրանց հետ մասնավոր զրուցում եք?
Նրանք վախեցած են, այո։ Նրանք շատ, շատ վախեցած են։
Եվ նրանց համար էլ դա մի քիչ ամաչեցուցիչ է։
Դա հենց դա է։
Եթե ես քեզ հարցնեի, թե որքան ժամանակ կարող ես թաքցնել մի սարսափելի հանցագործություն՝ մինչև դառնալ այդ հանցագործության հանցակից,
որքան ժամանակ կունենայիր ընդունելի արդարացում, անգամ ճնշման տակ։
Կպահե՞ք գաղտնիքը մեկ ամիս, երեք ամիս, վեց ամիս, մեկ տարի, տասնութ ամիս, երկու տարի, երեք տարի՝ մինչև դառնալը հանցակից։
Եվ եթե դուք ստանում եք վճարում, դուք այս հանցագործության մեջ մեղսակից եք։
Որքա՞ն տևողություն կարելի է համարել ընդունելի։
Կարո՞ղ ես ասել՝ «Ես կարծում էի, որ կարող եմ կորցնել իմ աշխատանքը, ես վախենում էի»։
Լավ, վախ՝ չորս տարի՞ Վախ՝ մինչև 5 000 մարդ մեռնի, մինչև 10 000 մեռնի՞ Որքան հեռու կհասնի սա?
2020 թվականի կեսերին ես հասկացա, որ մեզ ստում են։ Չգիտեի, թե ինչու։ Ժամանակի ընթացքում դա ավելի ու ավելի պարզ դարձավ։
Եվ հետո, իհարկե, ես ունեմ ֆանտաստիկ տեղեկատվական ցանց, որը ստանում եմ նրանցից, ովքեր լսել են իմ ելույթը։
Եվ ես հանդիպեցի մարդկանց, որոնց հետ երբեք չէի պատկերացնում, որ կխոսեմ։
Ալեքս Ջոնսը, Ռոբերտ Քենեդի կրտսերը և այլն, քաղաքական գործիչներ, ոստիկանություն և զինված
ուժեր՝ ինչո՞ւ նրանք ինձ հետ խնդիրներ ստեղծեցին։
Ես իսկապես չգիտեմ։ Կարծում եմ, որ նրանք լսում են, ինչ ես ասում եմ, և իմ տեսակետը անվիճելի է։
Ես գտնվում եմ առաջնագծում։ Ես տեսել եմ և մինչ օրս տեսնում եմ, թե ովքեր են մահանում և ինչից, և ինչ կա այս մարդկանց ներսում,
և դա աներկբա է, և նրանք գիտեն, որ ես անկեղծ եմ ասածիս մեջ։
Անկեղծությունը ճառագում է մարդկանցից։ Դուք կարող եք նկատել, երբ ինչ-որ մեկը անկեղծ և ազնիվ է, և երբ նրանք այդպիսին չեն, որովհետև
որպես մարդիկ մենք բոլորս ունենք այս հատկությունը մեր մեջ։
Ես հավատում եմ, որ որպես մարդ դու մարդկանց հետ հինգ-վեց հանդիպում ես ունենում, և արդեն ձևավորում ես նրանց մասին
կարծիք ու կարող ես ասել՝ արդյոք ինչ-որ մեկը անբարեխիղճ է։
Երբ մենք լսում ենք քաղաքական գործիչներին, տեսնում ենք, որ նրանք անկեղծ չեն։ Նրանք ստում են։ Եվ դրա համար...
Ճշմարտությունը այսօր այնքան հազվադեպ է, որ շատ հեշտ է ճանաչել, երբ ինչ-որ մեկը իսկապես ճշմարտություն է ասում, և ես
հավատում եմ, որ հենց դրա համար են մարդիկ ինձ հետաքրքրվել։
Ինձ հետ ոչ մի առանձնահատուկ բան չկա։
Ես պարզապես շատ ազնիվ և օբյեկտիվ եմ, և չեմ վախենում, թե նրանք ինձ հետ ինչ կարող են անել։
Ես չեմ վախենում, որովհետև նրանք արդեն մեզ բոլորիս սպանում են։
Լավ, լավ։
Չխոսելու հետևանքները շատ ավելի լուրջ են, քան այս սատանիստների, այս դևերի դեմ կանգնելը և նրանց դիմադրելը։
Քանի որ երբ դու դա անում ես, դու ինքդ քեզ ուժ ես տալիս, և հենց որ դու դիմակայում ես նրանց, ովքեր գիտեն, որ դու
գիտես, թե ինչ են նրանք անում, նրանք փլուզվում են։ Նրանք թառամում են ինչպես ծաղիկը արևի տակ։
Այո, ես դա անձամբ եմ ապրել։ Ես գտնվում էի COVID բաժանմունքում և տեսա, թե ինչպես էին մարդկանց սպանում։
Կրկնիր դա։
. Ես գտնվում էի COVID-բաժանմունքում և տեսա, թե ինչպես նրանք ակտիվորեն սպանում էին մարդկանց։
Այսպես կոչված մահվան պրոտոկոլը՝ սխալ դեղերով, ռեմդեսիվիրով և…
Այո, ես տեսա դա!
Մարդիկ պարզապես պետք է... Եվ հենց այստեղ է խնդիրը։
Ինչևէ, նրանք այստեղ իրականացրին իսկապես կարևոր հոգեբանական պատերազմի օպերացիա։
Լավ, անունը…
Այստեղ դեղը վաճառվում է տարբեր ապրանքանիշերի ներքո։
Ես կարծում եմ, որ Վեկլյուրին® դրանցից մեկն է, իսկ ռեմդեսիվիրը՝ բրիտանական համարժեքը։
Լավ։ Մի՞թե միջազոլամը նույնպես չկա՞։
Միդազոլամը հանգստացուցիչ միջոց է։ Այդ պատճառով այն հիմնականում օգտագործվում է խնամքի տներում։
Ծերանոցներում սովորաբար կան երկու խումբ մարդիկ:
Քրոնիկ ֆիզիկական հաշմանդամ մարդիկ, որոնք չեն կարող հոգ տանել իրենց մասին, և մտավոր հաշմանդամ, սակայն ֆիզիկապես շատ ուժեղ մարդիկ։
Այպիսի մարդկանց մահճակալներին կապելու օրերը ավարտվել են։
Իհարկե, իհարկե։
Սա կատարվում է քիմիական եղանակով՝ օգտագործելով դեղեր, ինչպիսիք են միդազոլամը։
Միդազոլամը նույնպես ներառված է մահապատժի համար կիրառվող դեղամիջոցների կոկտեյլներից մեկում՝ մահացու
ներարկման համար օգտագործվող չորս կամ հինգ դեղամիջոցներից մեկը, և այն հանդիսանում է հանգստացուցիչ։
Այս խնամքի տներում օգտագործվում են որոշակի քանակություններ, և այստեղ՝ Միացյալ Թագավորությունում, որտեղ
ունենք Ազգային Առողջապահական Ծառայություն (NHS), դրա մեծ մասը վճարվում է հանրային միջոցներով։
Այդ պատճառով այն պետք է հրապարակվի առցանց։ Այս հանրային միջոցների համար կան հաշիվներ։
Դուք կարող եք ներկայացնել հրապարակման հարցում, և կտրամադրվի հաշվետվողականություն։
2020-ից 2021 թվականների ընթացքում միջազոլամի օգտագործումը աճել է 300-ից մինչև 1 000 տոկոսով։
Լավ։ Եվ ամեն ինչ օգտագործվել է։
Դա շատ վիճահարույց է։
Ես այլևս չէի կարող հայելու մեջ ինձ նայել, գիտակցելով, որ երեխաների և անմեղ մարդկանց մահերին մասնակից եմ եղել։
Գիտես, ես գրեթե ամեն օր աղոթում եմ, սովորաբար մեքենայով աշխատանքի գնալիս, և իսկապես զգում եմ, որ Նա ինձ առաջնորդում է։
Եվ դա չի նշանակում, որ ես ինչ-որ կրոնական խելագար եմ։
Դա պարզապես նշանակում է, որ ես սիրում եմ ապրել բարոյական կողմնացույցով և մարդկանց վերաբերվել այնպես, ինչպես, ըստ
իմ համոզման, կհարգեր Նրան, և փորձում եմ այս աշխարհը թողնել մի փոքր ավելի լավ, քան այն էր, երբ ես եկա աշխարհ։
Հիանալի է։ Այո։ Ջոն Օ'Լունի, շատ շնորհակալ եմ այս հարցազրույցի համար։ Իմ հաճույքն էր։
Ես էլ։ Շնորհակալություն։ Շնորհակալություն, որ լսեցիք։
Մեծ Բրիտանիայում ամեն ինչ իրականում կատարվում է քորոների կողմից։
Եվ երբ ինձ, օրինակ, խնդրում են ուղարկել սպիտակ արյան թրոմբները՝ վերլուծության համար (ունեմ նմուշներ,
որոնք կարող եմ ձեզ ցույց տալ), դրանք ուղարկելու տեղ չկա։
Սա այն պատճառով է, որ բոլոր լաբորատորիաները կառավարության ենթակայության տակ են։
Ամերիկայում լինելու պես մասնավոր լաբորատորիաներ չկան։
Ձեր հավաքած նմուշները վերլուծելու համար՞
Այո։ Ուրեմն ես ունեմ շատ այդպիսի սպիտակ մանրաթելային կույտեր, որոնք ես հանել եմ մահացած
մարդկանց՝ մարդկային զոհերի զարկերակներից։ Այո…
Արդյո՞ք մեզ համար ընդունելի կլիներ դա տեսնել?
Այո։ Այո, իհարկե։ Այո։ Կարող եմ դրանք ստանալ։ Լավ։
Այսպիսով, յուրաքանչյուր այս փոքրիկ շիշը ներկայացնում է մեկ մարդու։
Ճիշտ՞ Այո։
Հիմա ես նայում եմ սրան, և դա գրեթե նույնն է, ինչ տեսանյութում, բացի նրանից, որ տեսանյութում այն կարմիր է։
Այո։ Սկզբում դրանք կարմիր են։ Բայց երբ լվանում ես, ներքևից սպիտակ են։ Դրանք պահվում են ֆորմալինում, որը ֆորմալդեհիդ է։
Եթե դրանց վրա արյան հետքեր լինեն, դրանք ֆորմալդեհիդում այրվում են և սևանում։
Այդ պատճառով ամենա սպիտակ նմուշները նրանք են, որոնք լուծույթում դնելու ժամանակ ամենա մաքուրն էին։
Սև երանգ ունեցող մնացորդները արյան մնացորդներ են, քանի որ դրանք ակնհայտորեն զարկերակներից են գալիս, և
դուք կնկատեք, որ դրանք բոլորը գրեթե նույն չափի են։
Սա այն պատճառով է, որ դրանք բոլորը վերցված են եղել պարանոցի կարոտիդային զարկերակներից։
Այս դեպքերից ոչ մեկի վրա աուտոպսիա չէր կատարվել, ուստի մենք դրանք միայն կարոտիդային զարկերակի վրա հիմնվելով էմբալմեցինք։
Ինչպես ասացի, երբ պոմպը ներդրվում և հանվում է, ստեղծվում է հակաճնշում, և դա «արտամղվում է» զարկերակներից։
Այսպիսով, սրանք զարկերակներ չեն։ Սա այն է, ինչ կային զարկերակներում։
Եվ պատվաստումից առաջ երբեք նման բան չե՞ք տեսել։
երբեք! երբեք! Եվ ես ունեմ BIA-ում գրանցված դիակազարդող, ով 25 տարի է զբաղվում է դիակազարդմամբ և նույնպես երբեք նման բան չի տեսել,
ինչպես նաև անթիվ բժիշկներ ու դիակազարդողներ, որոնց հետ խոսել եմ։
Հիմա ինձ ամեն շաբաթ հրավիրում են հանդիպումների՝ վիրտուալ հանդիպումների, որոնցում մասնակցում են
մինչև 100 փորձագետ։ Բոլորը հիմա դա տեսնում են։
Ցավոք, շատերի համար արդեն ուշ կլինի։
Այս իրերը մի տեսակ… միայն ես եմ այդպես կարծում, թե դրանք տարօրինակ ու սարսափելի չեն թվում՞ Նայեք դրան։
Դա իսկապես ճիշտ է։ Երբ այն հանում ես զարկերակներից, դա շատ սարսափելի է։
Եթե գիտեք, թե որտեղից է գալիս... այո, անշուշտ։
Ես նկատի ունեմ, երբ նայում ենք դրան, կարծես այն կիսով չափ կենդանի լինի։
Լավ, ես դրա հետ մի քանի փորձարկում եմ անցկացրել։ Մենք փորձեցինք դրա միջով լարում հաղորդել, բայց դա չի աշխատում։
Մենք նաև փորձեցինք մագնիս օգտագործել՝ պարզելու համար, թե արդյոք այն մագնիսական է, սակայն դա որևէ ազդեցություն չունեցավ։
Բայց ազդեցությունը ակնհայտ է՝ զարկերակները խցանում են։
Լավ, լավ։
Ես միացել եմ մի խումբ մարդկանց, որոնք… կարելի է ասել՝ փորձագետներ են, և ես չեմ կարող շատ մանրամասնել։
Այնուամենայնիվ, նրանք կասկածում են, որ այս պատվաստանյութերում կիրառված գենային թերապիաները ակտիվացրել են
օրգանիզմի սպիային հյուսվածք արտադրելու ունակությունը։
Եվ սա սպիային հյուսվածք է՝ վնասված անոթները վերականգնելու համար առաջացած մանրաթելեր։
Բայց նրանք այն դարձնում են օվերդրայվ։ Ուստի այն ոչ միայն վերականգնում է անոթը, այլ
շարունակում է աճել մինչև այն փակի անոթը։
Այսպիսով նրանք օգտվեցին մարմնի բնական գործընթացից և այն անցկացրին թուրբո ռեժիմի մեջ՝ մարդկանց սպանելու նպատակով։
Եվ ինչպիսի՞ն է այս մահը, երբ զարկերակը խցանված է։ Ի՞նչ է տեղի ունենում այդ դեպքում։
Դու սրտի կաթված ես ստանում։ Դու ինսուլտ ես ստանում։ Սրանք մահվան բնական պատճառներ են։
Եվ նայեք սրտի կաթվածների, ինսուլտների և արյան թրոմբների չափազանց մեծ թվին։
Այո, իհարկե։ Իհարկե։
Վերջերս ինձ զանգահարեց իմ տարիքի մի ընկեր՝ առողջ, ակտիվ, ուժեղ՝ ինչպես եզ, և ասաց. «Այո, շնչառությունս դժվար է,
խնդիրներ եմ ունեցել։ Վերջապես գնացի բժշկի, և նրանք իմ ոտքում հայտնաբերեցին այս երկար թրոմբները։»
Եվ նա ստացավ բոլոր խթանիչները։
Այո, այո։ Եվ դրանք սովորական թրոմբներ չեն։
Այսպիսով, դուք չեք կարող դրանցից ազատվել հեպարինով և նման դեղերով։
Սա ամբողջովին այլ բանաձև է։ Դա չի աշխատի։
Ձեզ վիրահատություն է անհրաժեշտ։
Ես տեսել եմ, թե ինչպես դրանք հանում են կենդանի հիվանդներից։ Ես ստացել եմ դրանց տեսագրությունները։
Դոկտոր Ռիչարդ Հիրշմանը ձեզ ավելի շատ կպատմի այս մասին, երբ դուք նրա հետ խոսեք։
Նա վիրաբույժի հետ աշխատեց։
Նա ակտիվորեն հեռացնում էր դրանք կենդանի հիվանդներից, այսինքն՝ պատվաստված անհատներից։
Այսպիսով, դա մի տեսակ առողջապահության մեջ ամենավատ պահպանված գաղտնիքն է։ Այո, նրանք բոլորը գիտեն։ Նրանք բոլորը գիտեն…
Դուք բոլորը գիտեք դա։
Այո, նրանք դա անում են։ Ես կասեի, որ նրանց 90 տոկոսը դա անում է։
Կարծում եմ, որ լավ ցուցանիշ է այն, որ վերջերս հրապարակվեցին COVID-ի բուստեր պատվաստումների տվյալները, և
NHS-ի աշխատակիցների 71%-ը մերժել է բուստեր պատվաստումը։
Այսինքն՝ մենք խոսում ենք առնվազն տասից յոթի մասին։ Դու գիտես, որ չպետք է պատվաստվես։
Դա ասում է ամեն ինչ, ինչ պետք է իմանաս, չէ՞?
Կարծում եմ, որ 30%-ը, հավանաբար, գրասենյակային աշխատողներ, մաքրողներ և այլն են։
Դուք չգիտեք պատվաստվածների կլինիկական արդյունքները։ Բայց NHS-ի աշխատակիցների 71%-ը…
... մերժել են խթանիչ պատվաստումը։
Այո, նրանք մերժեցին այն։
որովհետև նրանք գիտեն։
Այո, իհարկե նրանք գիտեն! Ես նրանց հենց այստեղ կանգնեցրել էի։
Հիմա ես ձեզ ցույց կտամ իմ հեռախոսը։ Իհարկե, իրավական պատճառներով ես չեմ կարող հրապարակել այս անուններն ու հասցեները։
Բայց ես նաև խնդրեցի բուժքույրերին կապվել ինձ հետ, երբ տեսա այն, ինչ տեսա։
Սա՞ նրանց ցուցակն է, ովքեր կապ են հաստատել ձեզ հետ այս հարցի վերաբերյալ։
Այո։ Այո՛։ Ինչպես ասացի, հենց պատվաստվածներն են մահանում։
Ես ունեցել եմ բուժքույրեր, որոնք հեռախոսով լաց են եղել։
Օրինակ, նրանցից ոմանք ինձ ասացին, որ բաժանմունքում 12 հիվանդ կար, որոնց թևերում արյան թրոմբներ կային։
Սրանք թվեր են, որոնք պարզապես… անհնար են։ Ստատիստիկորեն անհնար է, եթե միայն պատվաստումը դա չի առաջացրել։ Բայց ավելի
մտահոգիչ է նրանց արձագանքը, ովքեր վճարվում են մեզ պաշտպանելու համար։ Նրանք գիտեն դա, նրանք գիտեն դա։
Ես ունեցել եմ բժիշկներ, որոնք հենց այս դիրքորոշումն են ունեցել։ Նրանք դա բացահայտ ընդունում են։
Ինձ մոտ կանգնած էր մեկ այլ բժիշկ։
Նրանք բացահայտ ընդունում են դա։ Եվ նրանք սարսափած են։
Եվ հետո նրանք բոլորը նույն տեսքն ունեն, նայում են հատակին և ասում են՝ Բոլորը գիտեն։
Եվ «բոլորը» ասելով՝ նրանք նկատի ունեն, որ բոլոր բժիշկները գիտեն սա։
Ուստի նրանք ձեզ կդնեն ներարկումներ, որոնք ինքներս իրենց չէին դնի։
Այո, որովհետև նրանք ստիպված են, որովհետև դա նրանց աշխատանքն է։
Գիտես, իմ որդին 13 տարեկան է, գրեթե 14, և երկու տարի է, ինչ հաճախում է տեղական միջնակարգ դպրոց։
Երկու տարի առաջ նա սկսեց միջնակարգ դպրոցը։ Եվ ես դպրոցին գրել էի որպես նախազգուշական միջոց։
Ես նրանց էլեկտրոնային նամակ ուղարկեցի, որտեղ գրել էի. «Գիտեմ, որ դուք ունեք
պատվաստանյութերի քաղաքականություն։ Մի՛ դիպչեք իմ երեխային!»
Որպեսզի նրանք տեղեկացված լինեն, քանի որ ես ներկա չեմ։ Իսկ իմ որդին, կարծեմ, ընդամենը 11 տարեկան էր, երբ այնտեղ դպրոց սկսեց։
Եվ նրանք չեն պատասխանել իմ էլեկտրոնային նամակին։
Ինչևէ, կարծում եմ, որ ինձ զանգեցին չորս օր անց։
Եվ նա ինձ ասաց. «Բարև, ես Սառա եմ և Հեյզլի դպրոցի պատվաստումների բուժքույրն եմ»:
Միլթոն Քեյնսի Հեյզլի դպրոցը սա ձայնագրելու համար։
Այդպես ես ասացի «Բարև» և ժամանակ հատկացրի նրան բացատրելու, թե ինչ էի տեսել որպես դագաղագործ՝ ինչպես էին
մահանում պատվաստվածները և ինչ հանդիպումներ էի ունեցել։
Եվ ես կարծում էի, որ նա կմտածի, որ ես տարօրինակ եմ։
Բայց նա ասաց. «Այո, ես գիտեմ ռիսկերը»: Ես ասացի. «Լավ է»:
Ես ասացի. «Սառա, կարող ես ինձ ասել, թե ինքդ երեխաներ ունե՞ս»։
Նա ասաց. «Այո, ես երկու ունեմ»: Կարծում եմ, նրանք 10 և 8 տարեկան էին։
Ես հարցրի. «Դուք կպատվաստե՞ք ձեր երեխաներին»: Նա ասաց. «Օ՛, ոչ»: Ես ասացի. «Լավ»:
Ես ասացի. «Դու գիտես ռիսկերը։ Դու ունես երկու սեփական երեխա, որոնց դու չէիր պատվաստի, բայց իմ երեխային կպատվաստեիր՞»
Նա ասաց. «Այո, դա իմ աշխատանքն է»: Նրանք ուղղակի խելագար են։
Այս մարդիկ խելագար են, նրանք խելագար են՝ որովհետև դա նրանց աշխատանքն է։
Նրանք դրա մեջ ոչ մի սխալ չեն տեսնում։ Դա նրանց աշխատանքն է։
Եվ սա մի ընդհանուր թեման է, որը ես անընդհատ լսում եմ։ Լավ, նրանք դա գիտեն, բայց դա նրանց աշխատանքն է։
Եվ ոչ միայն նա դա գիտի, այլ նրա համար դա բնական է։
Լավ, նա չէր թույլ տա, որ դա անեն իր սեփական երեխաների հետ, բայց կթույլ տար, որ անեն քո երեխաների հետ,
և հետո բարեհամբույր ժպիտով նրանց այնտեղ դասեր կտար։
Երիտասարդների համար ամենավտանգավոր պատվաստումներից մեկը HPV պատվաստումն է, ճիշտ չէ՞?
Թող պատմեմ ձեզ մի պատմություն։
Ես Վեստմինսթերում հանդիպեցի կնոջը, որը ներգրավված էր այս պատվաստանյութի մշակման մեջ։
Նա քսանների տարիքում էր և խորհրդակցում էր կառավարությանը, հա՞։
Ես նրան հարցրի, թե ինչպես ստացվեց, որ նա այժմ կանգնած է մեր կողմում որպես ենթադրյալ «կոնսպիրոլոգիա»։
Այսպիսով նա ինձ պատմեց պատմությունը՝ նա ներգրավված էր HPV պատվաստանյութի մշակման մեջ։
Երբ այն մոտենում էր ավարտին, նա հասկացավ, որ, թեև այն միայն նվազագույն պաշտպանություն կտրամադրի արգանդի վզիկի
քաղցկեղի դեմ, որի համար այն մշակվել էր, այն նախատեսված է երիտասարդ աղջիկների համար՝ արգանդի վզիկի քաղցկեղի դեմ։
Բայց մեկ տոկոսը բավական է պիտակ ստանալու համար՝ այն նշելու որպես քաղցկեղի դեղամիջոց։
Նույնը վերաբերում է ստատիններին , որոնց օգուտը ընդամենը մեկ տոկոս է, սակայն դա բավական է։
Պարզապես, կարճ ասած, չէ՞ որ HPV պատվաստանյութը վերաբերում է միայն սեռական առումով ակտիվ աղջիկներին։
Այո, ճիշտ է։
Այո, ճիշտն է։
Այսինքն՝ դու դա տալիս ես 12-13 տարեկան աղջիկներին։
Ամեն դեպքում, նա ասաց, որ չնայած այն որոշակի պաշտպանություն է ապահովում արգանդի վզիկի քաղցկեղի
դեմ, այն խախտում է արգանդի վզիկի ամբողջականությունը։
Եվ դա կնշանակեր, որ այս աղջիկները կարող են հղիանալ, սակայն երբ երեխան աճում է և մտնում է հղիության երկրորդ կամ երրորդ
եռամսյակը, և քաշը ճնշում է ներքև, ծննդաբերական վզիկը կպայթի։
Որպեսզի նրանք, ըստ էության, անպտուղ դառնային։
Այո, նրանք կորցնելու էին երեխային։ Ուստի նա գնաց իր ղեկավարների մոտ և բացատրեց դա։
Եվ նրա ղեկավարը ասաց՝ «Փսսս, փսսս»։ Բայց նա խելացի աղջիկ է։ Նա աղմուկ չբարձրացրեց, պարզապես հեռացավ։
Այնուհետև նա օպտիմալացրեց պատվաստանյութը, որպեսզի այն շատ ավելի լավ պաշտպանություն ապահովեր
քաղցկեղի դեմ և ընդհանրապես չվնասեր արգանդի վզիկը։
Եվ հետո նա վերադարձավ իր ղեկավարի մոտ ոչ թե խնդրով, այլ լուծմամբ, որովհետև ղեկավարները չեն
սիրում խնդիրներ, նրանք ուզում են լուծումներ։
Եվ նրանք անմիջապես ազատեցին նրան. «Մաքրիր քո սեղանը!»
Դրոշմի տակ՝ «Մենք մարդկանց սպանելու ենք, այնպես որ մեր ճանապարհին մի կանգնեք»
Այսպիսին է սկզբունքը։
Մեկ մեռած երեխա «Մեծ Ֆարմային» արժե 40 000 ֆունտ ստերլինգ, քանի որ նրանք հանում են այդ երեխաների օրգանները։
Այսինքն՝ դուք «հավաքում» եք լյարդը՝ նոր լյարդային դեղեր մշակելու համար։
Դուք ինչպես եք կարծում, որ պատրաստում են լյարդի, երիկամի կամ սրտի դեղերը?
Նրանք դրանք պատրաստում են հղիության ընդհատված պտուղներից՝ MV-ներ։ Այո, հենց դրա համար են դրանք։
HPV պատվաստանյութը, հետևաբար, մշակվել է թվերը ցածր պահելու և «Մեծ Ֆարմայի» համար մեռած երեխաների պահանջարկը բավարարելու նպատակով։
Այո՛, այո՛։ Երբ դեռ աշխատում էի Co-op Funeral Care-ում՝ Միացյալ Թագավորության ամենամեծ թաղման
ծառայություններ մատուցող ընկերությունում, ես անում էի այն, ինչ մենք կոչում էինք «baby run»։
Ես ստիպված էի գնալ Օքսֆորդի Ջոն Ռեդքլիֆի հիվանդանոց ։ Ես այնտեղ գնում էի ամսական մեկ անգամ և վերցնում էի մեկից մինչև չորս երեխա։
Նրանք միշտ հղիության 4-ից 6 ամսական միջակայքում էին։ Այսինքն՝ նրանք վաղաժամ ծնված երեխաներ էին։
Եվ ակնհայտ էր, թե ինչու նրանք մահացան, քանի որ նրանց թոքերը դեռևս չէին զարգացել։
Բայց նրանցից յուրաքանչյուրը ամբողջությամբ դիահերձվել էր, որովհետև նրանք հավաքում են
երեխաների օրգանները, և հենց դրա համար է ամենը։
Հիմա նրանք HPV պատվաստանյութը տղաների համար նույնպես առաջարկում են։
Ես երբեք չեմ տեսել տղայի, որի մոտ լինի արգանդի վզիկ։
Այո, դա նշանակում է՝ «Ընկերներ, ոչ մի պարագայում մի թույլ տվեք, որ ձեր երեխաները պատվաստվեն»:
Ես դա ստացա այն կնոջից, որը ներգրավված էր այս պատվաստանյութերի մշակման մեջ։ Ուրեմն՝ մի՛ արա։ Մի՛ արա։
Այսինքն՝ դուք դեմ եք պատվաստումներին՞
Լավ, եթե դու հավատում ես էվոլյուցիայի տեսությանը, ապա մենք տարիների ընթացքում էվոլյուցիա ենք ապրել։
Մենք ունենք Աստծո կողմից տրված իմունային համակարգ, որը պաշտպանում է մեզ ամեն ինչից։
Ինչու՞ մեզ պետք են այս բոլոր պատվաստանյութերը, հատկապես երբ դրանց կողմնակի ազդեցությունները ապացուցված են։
Նայեք աուտիզմի մակարդակին։ Արդյունաբերական երկրներում այն համընկնում է պատվաստանյութերի մակարդակի հետ։
Ուրեմն ինչո՞ւ կցանկանայիք ձեր երեխային նման բան տալ։
Կարող եմ ձեզ ասել այսպես՝ իմ երեխան այլևս երբեք պատվաստվելու չէ։
Ես այլևս երբեք պատվաստանյութ չեմ ստանա։ Ես ամեն ինչով եմ հիվանդացել, այդ թվում՝
COVID-ով, ամեն ինչով։ Ես «կոնսպիրոլոգ» չեմ։
Ես պատվաստվել էի թոքաբորբի դեմ, երբ հայտարարվեց COVID-ը, որովհետև չէի ուզում թոքաբորբով հիվանդանալ և մահանալ։
Քանի որ նրանք ասացին, որ հակառակ դեպքում դա քեզ կսպանի։
Դուք նույնպես ստացել եք գրիպի դեմ պատվաստանյութ՞
. Ես նախկինում դրանք ստացել էի, բայց այլևս ոչ։
Վերջին անգամը իրականում խոզի գրիպի դեմ էր, և ես շատ, շատ վատ էի զգում։
Նրանք շուկայում ներկայացրին խոզի գրիպի պատվաստանյութը, ես պատվաստվեցի և գրեթե մահացա։
Ես իսկապես, իսկապես հիվանդ էի։ Ուստի ոչ, այսուհետ այլևս պատվաստումներ չեմ ստանալու։
Եվ նրանք դեռևս ինձ տեքստային հաղորդագրություններ են ուղարկում՝ «Ցանկանո՞ւմ եք գրիպի դեմ
պատվաստում ստանալ?» – բայց գիտեք ինչ, ես չեմ պատվաստվելու։
Ես ունեմ մի ընկեր, որը որոշեց, որ ինքը, իր կինը և իր երեխաները չպատվաստվեն, երբ խոզի գրիպի
պատվաստանյութին նման արձագանք ունեցավ։ Նա գրեթե մահացավ։
Ես իսկապես դժբախտ էի , իսկապես դժբախտ, այո։
Եվ հենց դրա համար նրանք հանեցին այս պատվաստանյութը շուկայից։
Հուսալի աղբյուրների համաձայն, սա փոքր փորձնական վարժանք էր։
Ես դա կարող եմ պատկերացնել։
Այո, իհարկե։ Մի՛ պատվաստեք ձեր երեխաներին, ոչ մի կերպ, զրո։ Ոչ, ոչ մեկը։
Ես նորից մի փորձ ունեցա։ Ես գնացի տեղական դեղատուն՝ մեջքի խնդրի համար դեղեր վերցնելու։
Եվ ներս մտավ մի կին, որը վզին ժապավեն ուներ։ Նրա հետ մի տարեց պարոն կար, որը նրա հայրը չէր։
Նա ակնհայտորեն քաղաքային աշխատակից էր, իսկ նա տառապում էր վաղաժամ դեմենցիայից։ Նա նրա խնամակալն էր։
Նա ներս մտավ և հայտարարեց. «Ես եկել եմ Թոմի գրիպի դեմ պատվաստանյութ ստանալու համար։»
Ինչևէ, նա այնտեղ նստած էր ապշած, Աստված նրան օրհնի, իսկ նա հեռացավ ու թողեց նրան միայնակ։ Ի՜նչ «հիանալի» խնամող։
Ինչևէ, վիզիս մազերն էլ կանգնեցին, և ես մոտեցա նրան ու ասացի:
Լսեք, ես Ջոնն եմ։ Ես տեղացի դագաղագործ եմ, հուսով եմ՝ ձեզ դա չի խանգարի։ Բայց չկարողացա չլսել, թե ինչ ասացիք։
Ես տեսել եմ, որ շատ մարդիկ դրանից մահացել են։
Եվ կրկին ես կարծում էի, որ նա կզարմանա և սարսափի։ Բայց նա ասաց. «Այո, ես գիտեմ ռիսկերը։»
Ես մտածեցի՝ «լավ», և հարցրի՝ «Ինչո՞ւ ես ուզում, որ նա դա ստանա?» Նա ասաց, որ դա իր աշխատանքն է։
Գիտես, երբ դու այս մարդկանց պես ես, քեզ չի հետաքրքրում։ Նրանց լավ են վճարում մարդկանց թունավորելու համար։
Եվ նրանք բավականաչափ գիտեն, որ ինքնուրույն պատվաստվեն։ Մեր մեջ ապրում են շատ տարբեր մարդիկ։
Եվ ամենավատ սխալը, որ կարող ենք թույլ տալ, դա է հավատալ, որ այս մարդիկ մեզ նման են, որ նրանք ունեն
բարոյական խիղճ ու բարոյական կողմնացույց և չեն վնասի ձեզ։
Նրանք դա անում են, որովհետև դա նրանց աշխատանքն է։ Նրանց չի հետաքրքրում։ Դա փողի մասին է։ Դա թղթյա փողի մասին է։
Հետաքրքիր է՝ արդյոք այս «այդ իմ գործն է» ինստինկտիվ արձագանքին պատասխանը չպետք է լինի… քթին հարված։
Լավ, դա ասվել է Նյուրնբերգում։
Այս բոլոր մարդիկ հարցրին. «Դու ինչո՞ւ դա արեցիր?»
«Քանի որ մեզ հրամայել էին դա անել, և քանի որ դա մեր աշխատանքն էր։» Դա ոչ մի արդարացում չէ։
Ոչ։ Ոչ։
Սա մարդկանց փրկելու մասին է։
Ճշմարտությունն է, որը մեզ ազատ կդարձնի, որովհետև երբ մարդիկ իմանում են ճշմարտությունը,
նրանք շրջում են մեջքները այս բոլոր մարդկանց։
Դա բավական է։
Այո։ Եվ մենք պետք է նրանցից դառնանք ու վերադառնանք արմատական համայնքին , որտեղ մարդիկ իրար ճանաչում են՝ նա ջրատարների
վարպետն է, նա չիպսերի խանութի սեփականատերն է, նա հուղարկավորական ծառայությունների կազմակերպիչն է, նա մազահարդարողն է։
Եվ մեզ այս մարդիկ պետք չեն։ Նրանք մեզ են պետք։
Մենք նրանց ուժն ենք։ Մեր առանց ի՞նչ ունեն նրանք։ Ոչինչ։
Եվ մեզ հարկավոր չէ անցկացնել այն թվային բանկային համակարգով՝ դագաղագործին և սանտեխնիկին վճարելու համար։
Դե, հենց դրա համար են ուզում մեզ ստրկացնել։ Դա սարսափելի ստրկություն է։
Գիտես, երբ մարդիկ այնտեղ գնում են – և նրանք դա կրկին արեցին։ Դա շատ խելացի է; պարզ է՝ բիպ, բիպ, բիպ…
Սպասեք, մինչև սպառեք ձեր ածխածնի հետքը, և հետո ձեր քարտը կարգելափակվի։
Այո։ Կամ դուք ինչ-որ բանի դեմ արտահայտվել եք։
Այո։ Այո, իհարկե, սոցիալական վարկային համակարգը։
Գիտե՞ս, Չինաստանում մարդկանց փակել են իրենց սեփական տներից դուրս։ Եթե ունես էլեկտրոնային դռան կողպեք և խոսես ոչ քո հերթին կամ քայլես
փողոցով սխալ ուղղությամբ, կարող են քեզ փակել քո սեփական տան դռնից դուրս։ Մարդիկ պետք է արթնանան և հասկանան սա, մինչև դա պատահի։
Անիմաստ է սպասել, մինչև որ մենք արդեն ստրկացած լինենք, նախքան փորձենք արձագանքել։
Այո՛։ Ուրեմն լքեք այս համակարգը և վճարեք կանխիկ, մարդի՛կ։
Այո, վճարեք կանխիկով, 100%-ով! Հենց այդպես, այո։ Ուրախ եմ ծանոթանալու քեզ հետ, Դեն։
Այո, նույնպես, Ջոն։ Շատ շնորհակալ եմ։