John O'Looney, tagapaglibing
Panayam ng Kla.TV kay John O'Looney
Nandito kami kasama si John O'Looney.
Siya ay isang tagapaglibing at pinamamahalaan ang Milton Keynes Family Funeral Directors dito sa Milton Keynes, Inglatera.
John, maraming salamat sa pagpayag mong narito kami!
Walang anuman.
Diretsahan na tayo.
Kailan mo unang pinaghinalaan na may mga kakaibang bagay na nangyayari noong pandemya?
Sa totoo lang, mula pa sa simula.
May isang pamilya na dumalaw sa akin noong katapusan ng Nobyembre at simula ng Disyembre 2019.
Sinabi nila na nawalan sila ng isang tao sa katabing distrito.
At nagalit sila dahil hindi pinayagan ng ospital na makita nila ang kanilang mga mahal sa buhay sa silid-pagtingin.
Kaya sinabi ko, "Huwag kang mag-alala, kukunin ko agad iyon." Dahil mahalaga namang gawin iyon, para sa mga halatang dahilan.
Nang nasa ospital ako sa Northampton para kunin ang taong ito, tinanong ko ang mga tauhan sa morgue, "Bakit ninyo pinigilan
ang pamilyang ito na makita ang kanilang mahal sa buhay?"
At ganito karaniwang nangyayari: kapag namatay ang mga tao sa isang ward ng ospital, dinadala sila sa morgue ng ospital.
May isang silid-pagtingin doon na kahawig ng kapilya.
Doon, maaaring maglaan ng kaunting oras ang mga tao kasama ang mga yumao habang sila'y
payapang nagpapahinga at hindi na naghihirap.
At inakala kong baka nagre-redecorate o nagre-refurbish sila ng silid.
Ngunit binuksan niya ang pinto; hindi siya nagsalita ng kahit isang salita.
At sa silid-imbakan na ito ay may toldang pang-pandemya.
Tinataya kong ang sukat ng silid ay 2.50 x 4.50 metro.
At halos napuno ng toldang pang-pandemya na ito ang silid.
Kaya tinanong ko siya kung para saan iyon.
Pinaghinalaan ko na na ito ay nilayong magbigay ng karagdagang kapasidad.
At sinabi niya na sinabihan sila na may darating na isang kakila-kilabot na bagay,
nang hindi binanggit ang pangalang COVID.
Gayunpaman, iyon ang aking unang karanasan.
Ito ang unang linggo ng Disyembre 2019. Maaari kong tingnan ang aking libro para ibigay sa iyo ang eksaktong petsa.
Gayunpaman, para mapakipot ang mahabang kuwento: sumikat sa balita ang coronavirus noong Enero.
At natakot ako at, bilang isang direktor ng libing na nasa limampung gulang, nag-alala.
Narito ang isang sakit – sinabi sa amin na ang mga taong ito ay biglaang namamatay sa Tsina.
Ipinakita sa amin ang mga kuha ng video nito.
Sinabi ni Boris Johnson na mawawalan ng isang tao ang lahat. Nangamba ako.
Ako ay isang dating naninigarilyo. Nasa limampu ako.
Palagi akong may ilang problema sa paghinga at may hika rin ako.
Kaya nag-alala ako dahil makikipag-ugnayan ako sa mga taong ito.
At sa susunod na 12 hanggang 16 na linggo, unti-unti kong nakita na hindi totoo ang naratibo,
at hindi iyon ang ipinapakita nila sa telebisyon.
May ilang bagay.
Isa sa pinakamahalagang bagay ay ang pagtanggap ko ng tawag mula sa isang lalaking nagngangalang John noong Marso 2020.
At sinabi niya: Nagtatrabaho ako para sa isang kumpanyang pinondohan ng estado, kaya sa antas ng ministeryo.
Ang isa sa mga ministro ng pamahalaan ang nagmamay-ari ng kumpanyang ito. At sinabi niya na ang kanyang tungkulin ay tawagan
ang lahat ng mga punerarya bilang bahagi ng tugon sa pandemya.
At sinabi ko, "Sige. Ano ang gusto mong malaman? Masaya akong tumulong."
Sinabi niya, "Kailangan kitang tanungin ng ilang tanong."
Tatawagan kita tuwing Lunes at itatanong ko kung ilan ang kaya mong tanggapin, kung ano ang kapasidad mo,
kung sino ang tinanggap mo, kung saan sila nanggaling, at kung ilan ang namatay dahil sa COVID.
At masaya akong sumagot sa tanong na iyon. Bakit hindi ako magiging masaya?
At nagsumikap akong malaman ang impormasyong ito, dahil alam kong tatawagan niya ako sa Lunes upang
makuha ang detalyadong impormasyon tungkol sa bawat yumao.
Nasa iyo ba ang magpasya niyan?
Mayroon ka bang paraan para matukoy ito, gaya ng isang PCR test?
Oo. Kaya, iyon ang panahon nang tumigil ang mga doktor sa pagdating at sinabihan kami na ito ay para protektahan ang NHS .
Kaya, hindi maiiwasan, tinatawagan ako kapag may namatay. At sinasabi nila sa akin kung dahil ba ito sa COVID o hindi.
Sinabi nila sa akin ang lahat ng mga pangyayari, at aktibo lang akong nagtanong.
At agad na nagsimulang gabayan ako ng tumawag noong Lunes.
At sa pamamagitan noon, ibig kong sabihin ay sinabi ko sa kanya na may kinuha ako mula sa lokal na nursing home.
Ito ay isang malaking pasilidad na may halos isang daang kama. At walang doktor na naroroon.
Walang COVID test ang isinagawa. Kaya hindi namatay ang lalaki dahil sa COVID.
Nakausap ko ang mga kawani doon, na nagkumpirma na siya ay isang pasyente na nasa maagang yugto ng demensya.
Nandoon na siya nang limang taon.
Nang nakilala ko ang pamilya, kinumpirma rin nila ito.
At agad na sinabi ng tumawag na kailangan niyang irehistro siya bilang pagkamatay dahil sa COVID.
At naisip ko sa sarili ko, bakit ako nagsasaliksik nang lubusan kung gusto lang nilang palsipikahin ang mga numero?
Ginawa niya iyon sa buong 2020.
At sinabi niya, "Bueno, sinabihan akong gawin iyon." Dahil may isang lalaki roon na sumailalim sa PCR test at nagpositibo,
na hindi namatay dahil sa COVID, ngunit namatay pa rin.
Simula noon, lahat ng namatay sa pasilidad na iyon ay itinuring na kamatayang dulot ng COVID.
Dahil sa isang resulta ng pagsusuri na ito?
Oo, inutusan silang gawin iyon.
Walang isa sa kanila ang namatay dahil sa COVID.
Ibig sabihin nito ay walang pagtaas sa bilang ng mga karaniwang pagkamatay, ngunit may
makabuluhang bilang ng mga pagkamatay dahil sa COVID.
Ibig kong sabihin, 18 taon na akong tagapaglibing, at masasabi ko sa iyo na ang 2020 lang ang taon na walang kahit isang
pagkamatay dahil sa trangkasong pang-taglamig, wala talaga.
Bawat isa sa kanila ay namatay dahil sa COVID.
Papalapit na ang katapusan ng 2020, noong Oktubre, tinawagan uli ako ng lalaking ito – sa paglipas ng panahon, nagkakakilala
kayo kapag tinatawagan ka tuwing Lunes ng isang tao na kinakausap mo ng isa o dalawang minuto; nagkakakilala kayo.
At inamin niya nang lantaran na hindi niya alam kung bakit niya ginagawa ang trabaho, dahil iisa lang
ang sinasabi ng lahat: walang namamatay sa COVID.
At hayagang inamin niya iyon sa akin.
At sa katapusan ng Oktubre, sinabi niya, "Hindi na kita tatawagan pa, John."
"Bakit hindi?" tanong ko.
Sinabi niya na hindi ito kinakailangan.
Kaya bakit hindi na ito kinakailangan sa Oktubre 2020?
Dahil alam nila! Alam nila.
At sa tingin ko, perpekto itong naipahayag ni Dr. Reiner Füllmich:
Hindi kailanman umiiral ang mga bakuna dahil sa COVID. Umiiral ang COVID dahil sa mga bakuna.
Kaya nagpakita sila ng napakaraming pagkamatay dahil sa COVID na noong 2021, lahat ay nagsasabing, 'Iligtas mo ako!'
Sige, oo.
At sa sandaling nabakunahan sila, agad na namatay ang mga tao.
Oo, ito ay isang 300% na pagtaas.
Nagsimula silang magbakuna dito noong ika-6 ng Enero – at tumaas nang husto ang bilang ng mga namatay.
Tinawag nila itong pangalawang alon. Ngunit hindi iyon, hindi iyon.
May mga taong nabakunahan at halos agad na namatay pagkatapos noon.
At tinatawag pa rin nila itong Long COVID...
Hindi, pinsala ito mula sa bakuna. Oo, iyan ang pinakabuod.
At habang tinatawid nila ang iba't ibang pangkat ng edad, nagsimula sila sa isang uri ng karot.
Sinabi nila na ang pinaka-mahihinang tao lamang ang dapat bakunahan, ang mga higit sa 70, ang mga higit sa 60, pagkatapos
ang mga higit sa 50, pagkatapos ang mga higit sa 40, at saka ang mga higit sa 30, at sinundan nila ang listahan pababa – at
ang mga pagkamatay ay perpektong tumugma sa oras sa grupong nasa listahan na kasalukuyang nakatakdang mabakunahan.
Ang mga grupong pang-edad na ito ang eksaktong mga naapektuhan noon ng Covid.
Ngunit hindi Covid iyon, kundi pinsala mula sa bakuna. At ako ang nagligo at nagbihis sa
kanya sa buong 2020 nang walang ibang gumawa.
Inalis ko sila sa mga body bag, hinugasan, sinuotan, at hindi ako kailanman nagsuot ng maskara, hindi talaga.
Ibig mong sabihin ay napansin mong tumaas ang bilang ng mga namamatay sa mga taong mas bata at mas bata pa, at ito ay
eksaktong tumugma sa nakaplanong iskedyul ng pagbabakuna?
Oo, 100 porsyentong oo! Alam mo iyan.
At pagkatapos, noong Setyembre 2021, nakatanggap ako ng tawag mula sa isang lalaki na nagngangalang Mark
Sexton, isang retiradong pulis dito sa United Kingdom.
At bukas ako nang husto, nagbigay ako ng mga panayam at nagbabala sa mga tao na magpabakuna dahil ang mga
batang ito ... namatay sila pagkatapos ng pagbabakuna.
Mayroon ka bang anumang opisyal...? - Wala, hindi nila kailanman inamin.
Palaging kamatayan dahil sa COVID o trombosis, atbp.
Ibig kong sabihin, may dumating bang opisyal na nagsabing, itigil ninyo ang pagpapalaganap ng maling impormasyon?
Oh oo, nasa ilalim ako ng presyur mula sa ilang panig.
Sa United Kingdom, hindi kailangan ng lisensya ang lahat ng tagapaglibing.
Walang batas. Sinuman ay maaaring magbukas ng punerarya.
Mas mahirap magbukas ng tindahan ng kendi dahil nagbebenta ka ng mga bagay na kinakain.
Nang nagsimula ako rito, sampung taon na akong nagtatrabaho bilang tagapaglibing sa Co-op
Funeralcare, isa sa mga malalaking kumpanya ng libing.
At maganda iyon hanggang sa bumagsak ang bangko – mayroon silang kooperatibang bangko at bumagsak
ito – at pakiramdam ko ay tungkol lang iyon sa pera.
Kaya sinimulan ko ang sarili kong negosyo walong taon na ang nakalipas. At naaalala kong nang itinatag ko
ito, iniisip kong kukuha ako ng lisensya at sertipikasyon.
Walang lisensya, hindi mo ito kailangan, kahit sino ay maaaring gawin ito.
Ngunit may dalawang payong organisasyon.
Ang isa ay tinatawag na NAFD at ang isa naman ay SAIF , at ako ay naging miyembro ng SAIF.
Kinontak nila ako at sinabi na dinadala ko raw sila sa pangit na reputasyon dahil sa pagpapahayag ko ng aking opinyon.
Kailan iyon?
Nangyari iyon patungo sa katapusan ng 2020.
Sinabi ko, "Ang mga taong nabakunahan ay namamatay."
Kailangan mong malaman ito, dahil mayroon kang ibang mga tagapaglibing na miyembro.
Pero ayaw nilang makinig at sa huli ay pinalayas nila ako dahil ayaw kong tumahimik.
Kaya nakapagkomento ka na ba tungkol sa mga epekto ng mga bakuna noong 2020?
Hindi, iyon ay noong unang bahagi ng 2021.
Ngunit malakas kong sinabi na walang namatay dahil sa COVID.
Napakahirap nito. Napakatiwala ng mga tao.
Kaya, halimbawa, kung pupunta ka sa ospital at sasabihin sa iyo na namatay ang iyong ina dahil
sa COVID, bakit mo hindi dapat paniwalaan ito?
Napagtanto ko agad na sinusunod nito ang pattern na ito:
Dumating ang mga tao at nagsabi, "Namatay ang nanay ko dahil sa COVID."
Sige. Kaya kinuha ko ang kanyang ina, hinugasan ko siya, sinuotan ko siya, at ayos lang ako.
Hindi ako nagising na may sakit o naiilang, kahit sinabihan kaming nakamamatay ito at kailangan naming magsuot ng mga maskara.
Ngunit inuulit ang parehong pattern sa bawat pagkakataon:
Walang sinuman ang kailanman naospital dahil sa COVID.
Nahawa sila ng COVID doon.
Kaya't pumasok sila dahil sa impeksyon sa daanan ng ihi, impeksyon sa dibdib, o dahil nahulog sila.
At pagkatapos ay sinuri sila gamit ang PCR test na may 45 na siklo.
Kary Mullis ay nagsalita nang malawig tungkol dito.
Ito ay tungkol sa pagkakaroon ng maling positibong resulta ng pagsusuri.
At pagkatapos, kahit na wala silang sintomas, dinala sila sa COVID ward.
At pinuno nila sila ng mga gamot tulad ng remdesivir at midazolam , pinatay sila, at tinawag itong kamatayan dahil sa COVID.
Tama. Si Annie Bukacek ang unang doktor na natagpuan ko sa US na nagsabi sa amin tungkol sa mga bonus na bayad na
nakuha ninyo sa paglista ng mga pasyente bilang mga pasyenteng may COVID. Nangyari rin ba iyon dito?
Oo, siyempre, ganap!
Nakakatanggap sila ng maraming pera para sa bawat taong ikinakabit nila sa ventilator, na hindi maiiwasang nagpapalaki
sa baga at hindi nakakatulong. Sinisira nito ang baga.
Alam ko na nag-alok ang mga kumpanyang parmasyutiko sa mga ospital ng malalaking diskwento sa lahat ng produktong
parmasyutiko kung bibili sila ng Remdesivir mula sa kanila.
Lumapit sa akin ang mga doktor at mga kawani ng ospital at sinabi ito sa akin.
Mayroon akong mga detalye ng kontak ng 100 nars sa aking cellphone.
May ilang umiyak sa telepono dahil alam nila kung ano ang nangyayari.
Karamihan sa kanila ay umalis sa pag-aalaga dahil alam nila kung ano ang nangyayari!
Anong mga kahihinatnan ang maaari mong asahan sa isang pasyente kung bibigyan mo siya ng remdesivir?
Mahigpit kong inirerekomenda na i-google mo ang mga side effect ng remdesivir – isang napakagandang website ang
Drugs.com – pag-uga, paninigas ng dibdib, kahirapan sa paghinga, pagkabigo ng bato, pagkabigo ng atay.
At naaalala kong kinukuha ko ang mga taong ito sa mga bag ng bangkay.
At ang mga bag na ito ay kalahating puno ng likidong tisyu mula sa pamamaga.
Hindi ko pa iyon nakita dati.
At naalala kong naisip ko noon: Ano ang sanhi nito?
Ang COVID na ito ay dapat na kakila-kilabot.
Ngunit iyon ay remdesivir.
Ito ay dahil sinisira ng remdesivir ang mga bato, na pumipigil sa katawan na iproseso ang mga likido.
Kaya pinupuno mo ang sarili mo at nalulunod ka, at iyan ang iyong "sakit sa paghinga".
At sa huling yugto ng pagkabigo ng bato, nalunod ka.
Ganito ang pagkamatay ng isang tao dahil sa pagkalunod na nagdulot ng pagkabigo ng bato.
At iniuuri ng ospital ito bilang COVID.
Siyempre, tumatanggap sila ng libu-libong libra para rito.
Siyempre.
Oo, grabe 'yan!
Tama, hindi ako makaisip ng salita para dito.
Oo, nakakadiri 'yan. At nangyari iyon sa panahong hinihikayat ng gobyerno ang maraming tao na pagtumbangan ang mga kaldero at
kawali sa kanilang mga hagdanan tuwing Huwebes ng gabi para sa kampanya ng NHS sa United Kingdom noong 2020 sa panahon
ng Corona, habang pinapatay nila ang mga ina at ama ayon sa mga patnubay na nakamamatay, na idinisenyo para pumatay.
Mga kaldero, kawali at mga bidyo ng sayaw sa TikTok.
Oo, eksakto. Ganoon sila kasiksik.
Kaya tinawagan ako ni Mark Sexton noong unang bahagi ng Setyembre 2021, at inimbitahan niya ako sa isang pagpupulong
sa isang lugar na tinatawag na Birdcage Walk sa Westminster.
Ito ang silid-pulong isa.
May ilang napakasikat na tao ang naroroon, ang ilan ay kilala ko, at ang iba naman ay narinig ko na: Dr Tess
Lawrie, Prof Dolores Cahill, Prof Dr Sucharit Bhakdi, Dr Sam White, Dr C Stephen Frost.
Naroon ang abogada na si Anna de Buisseret.
May isang abogado na si Francis Hoar, at isa pang abogado na si Philip Hyland, at ilang iba pang tao; mga 18 katao sa kabuuan.
Ilan sa kanila ay makikita sa screen sa dulo ng mesa.
Ang mesa na ito, hindi ko kailanman makakalimutan, ay napakataba at gawa sa solidong oak.
Hindi pa ako nakaupo sa ganitong mesa dati: tunay na karangyaan, alam mo?
At ang tagapangulo ng pulong ay si Sir Graham Brady. .
Noong panahong iyon, hindi ako masyadong pamilyar sa pulitika, marahil kasing kaunti lang gaya ng karaniwang mamamayan.
Ngunit siya ang kinatawan ng tinatawag na Komite ng 1922.
Ito ay isang grupo ng mga mataas na ranggong mambabatas na nakaupo sa likuran sa isang itim na silid, nakatago sa
anino, at sila ang pumipili at nagpapatalsik ng mga punong ministro gaya nina Boris Johnson, Liz Truss, at Rishi Sunak.
Sila ang nagpapasya kung kailan oras na para umalis at kung sino ang kukuha.
Kaya walang mas mataas sa ranggo, dahil siya ang tagapangulo ng komiteng ito.
Kaya siya ang pinuno ng komiteng ito at pinakinggan niya ang aming sinabi, at bawat isa
sa amin ay may limang hanggang sampung minuto.
At sinabi ko ang alam ko hanggang sa puntong iyon, na wala pang namatay dahil sa COVID.
Tinawag nila itong mga kamatayan dahil sa COVID, at nang sinimulan na silang bakunahan, nagsimulang bumagsak at mamatay
ang mga tao, at halos hindi ako makapaniwala sa hinuhulaan ng mga siyentipiko, doktor, at mga
propesyonal sa medisina na nakaupo sa paligid ng mesa.
Sinabi nila na tataas nang husto ang bilang ng mga kaso ng kanser.
Ganoon din sa sakit sa puso at pamumuo ng dugo – at tinalakay nila ang mga mekanismo upang ipaliwanag kung bakit, at iniharap
nila kay Sir Graham ang napakaraming pahina ng ebidensya na A4, at bukas-palad niyang inamin na lampas ito sa kanyang antas ng
posisyon at hindi niya ito mapipigilan, at nakaupo lang ako roon, hindi makapaniwala, dahil inimbitahan ako sa pulong na ito.
Naramdaman ko ang napakalakas na pakiramdam na sa wakas ay may nakikinig na bago pa man ako pumasok sa
silid. Alam mo, 18 taon na akong direktor ng libing.
May matagumpay akong negosyo.
Mayroon akong napakagandang reputasyon.
Maganda ang mga libro ko.
Bakit ko pa i-risgo ang lahat ng iyon?
Bakit ko iyon isusugal sa panahong sinasabihan tayo na may pandemya?
Ah, may isang tagapaglibing na nagsasabing walang ganoong bagay... Iyan nga mismo ang nangyari.
At siya (na tumutukoy kay Sir Graham Brady) ay hayagang umamin: "Lampas na iyon sa
aking antas ng sahod, hindi ko ito mapipigilan."
At pumasok ako doon at naisip ko, sa wakas may nakikinig sa akin.
At nang lumabas ako, alam kong ito ay isang sinadyang adyenda, at si Sir Graham – ang pagpupulong ay mula alas-2 ng hapon hanggang
mga alas-3:30; sa tingin ko mga isang oras at kalahati iyon – at nandoon pa rin siya nang alas-4 dahil sa tindi ng
mga pinag-uusapan, at may ilang tao roon, mga propesyonal sa medisina, na alam kung sino ang mamamatay.
Sobrang tuwang-tuwa sila, lalo na si Sucharit Bhakdi.
Talagang nasasabik siya dahil alam niya kung ano ang mangyayari, at iyon nga ang nangyari.
Naniniwala ako na ang antas ng kamatayan ay nasa 20–25%, at sa ilang lugar ay mas mataas pa, siyempre
depende sa kung aling mga batch ang ginamit sa bawat lugar.
Pinapatay nila ang mga tao sa iba't ibang lugar sa iba't ibang antas.
Ang Agenda 2030 ay tunay na umiiral. At hindi ako kailanman naniwala rito.
Hindi ako kailanman naging isang teoryang konspirasyonista.
Propesyonal lang akong tagapaglibing.
Nakaupo ako sa mesa at narinig ko ang sinabi ni Sir Graham.
Tinanggap niya nang lantaran na lampas ito sa kanyang antas ng posisyon at hindi niya ito mapipigilan.
Bilang tagapaglibing, isa ka ring embalsamador; bahagi iyon ng trabaho.
Kaya kong magsagawa ng embalsamasyon.
May full-time na embalsamador ako na siya ang humahawak niyan para sa akin.
Nang nagsimula ako, wala pa akong mga empleyado, siyempre, at ako mismo ang gumawa ng lahat.
Sa paglipas ng panahon, kumuha ako ng isang tao para gawin iyon para sa akin.
Ngunit palagi akong papasok at palabas.
Nagtatrabaho ako kasama siya at sa paligid niya.
At kailan mo napansin na may kakaiba?
Ipaliwanag ang pamamaraan ng proseso ng embalsamasyon kaugnay ng iyong mga natuklasan.
Sige. May dalawang uri ng kamatayan.
May biglaang kamatayan na nangyayari nang hindi inaasahan, at may inaasahang kamatayan.
Ang pagkakaiba ng dalawa ay, halimbawa, kapag may terminal kang kanser at alam mong mamamatay ka.
Nagsisimula ito sa isang pagtataya ng kalagayan, at sa kalaunan ay lalo kang nagkakasakit at
kailangan mo ng pangangalaga para sa paliasyon.
Iyon ay inaasahang kamatayan.
Kung, sa kabilang banda, may natamaan ng sasakyan o biglang namatay nang malusog, ito ay isang hindi inaasahang
kamatayan, na nangangahulugang tatawagin ang isang koronador.
Ang bangkay ay pagkatapos dinadala sa departamento ng patolohiya, na karaniwang nakakabit sa ospital,
kung saan isinasagawa ang tinatawag na awtopsiya.
Ibig sabihin nito ay hinihiwa ka nila sa gitna, tinatanggal ang iyong sternum, inilalabas ang lahat ng iyong mga organo,
sinusuri ang mga ito, gumagawa ng mga bloke at mga slide, at nagsasagawa ng mga pagsusuri at pagsusuring toksikolohikal.
At kapag tapos na sila, inilalagay nila ang mga organo sa isang plastik na bag.
Binalik ang bag, at tinahi ka.
Kapag kailangan nilang suriin ang ulo, gumagawa sila ng hiwa sa likod, itinaas ang anit, hinihiwa sa paligid,
gumagawa ng hiwang hugis V sa likod upang maayos na maibalik ang anit mamaya, at tinatanggal ang utak.
At karaniwang ibinabalik ang utak sa lukab ng tiyan, dahil kung hindi, tumutulo ito palabas.
Ganito ito gumagana.
At pagkatapos ay tuluyang dumudugo ka?
Oo, para sa otopsi kailangan talaga, dahil hihiwain ka lang sa mga piraso.
May laman ba ang mga daluyan ng dugo?
Hindi. Ganito namin ito natuklasan:
Sa proseso ng embalsamasyon, may dalawang uri ng embalsamasyon, at ito ay perpektong tumutugma sa isang kaso
ng awtopsiya o sa tinatawag nating "malinaw na kaso".
Ang isang malinaw na kaso ay isang inaasahang kamatayan kung saan hindi isinasagawa ang pagsusuri
pagkatapos ng kamatayan at halos buo pa ang katawan.
Kasama rito ang sistemang sirkulatoryo.
Ginagamit namin ang sistemang sirkulasyon na ito para sa embalsamasyon.
Kaya't gumagawa kami ng hiwa sa ibaba ng linya ng kwelyo papunta sa arterya ng karotid, ikinakabit namin ang
isang L-shaped na nozel sa isang bomba, at hinihiwa namin nang kalahati ang arterya.
Ipinapasok namin ang L-shaped na nozel, tinatali namin ito, binubuksan namin ang bomba at pinapaloob namin
ang formaldehyde sa katawan upang ito ay mapreserba.
Ang likido ay kulay-rosas din at ibinabalik ang kulay ng mga tao, kaya hindi na sila mukhang pangit, kundi talagang maganda.
Siyempre, hindi mo 'yan magagawa habang ginagawa ang awtopsiya dahil pinutol-putol na sila.
Oo. At ang sistemang sirkulatoryo ay lubos na pinutol-putol at nasugatan.
Kaya kung ipo-pump ko iyon doon, tatagas ito sa lahat ng dako dahil putol na lahat.
Ngunit sa kasong iyon, hinihila mo ang mga sinulid at binubuksan mo ang lukab kung saan isinagawa ng koronador ang awtopsiya.
Inilalabas mo ang bag na naglalaman ng mga organo, na nag-iiwan ng bakanteng lukab na madaling makita dahil ito ay walang laman,
at maaari mong mano-manong matukoy ang mga naputol na arterya.
Halimbawa, may ugat ng balakang na dumadaan sa bawat binti, ang pangunahing ugat, at makikita mo ito doon.
Parang hiwang dayami.
Napakalinaw nito.
Maaari mo silang itutok at ibuhos ang likido sa kanila, at habang dumadaloy ang likido, makikita
mong nagiging kulay rosas ang mga daliri sa paa.
Sa ganitong paraan, malalaman mong nasa tamang lugar ang likido.
Pagkatapos, lumipat sa susunod na paa, banlawan at ulitin ang proseso para sa bawat paa.
Nang ginawa namin iyon, mayroon kaming isang batang lalaki na 30 taong gulang.
Nasa napakagandang porma siya.
Naging 30 anyos tayong lahat minsan!
Nasa rurok siya ng kanyang kakayahan.
At tinanong kami dahil bata pa siya at malawak ang kanyang bilog ng mga kaibigan: Maaari mo ba siyang embalsamo?
Maraming tao ang gustong makita siya.
Siyempre. Binuksan namin ito.
Sumailalim siya sa otopsi.
At ang kanyang mga arterya ay ganap na barado.
Kaya kinuha ng tagapag-embalsamo ko ang kanyang pinong pliers para hilahin palabas ang bara, at hinila niya nang hinila nang
hinila, at lumabas ang isang buong puti, hibla-hibla, puting, hibla-hibla, na parang pusit na pamumuo ng dugo na umabot sa
buong haba ng binti, mula sa itaas hanggang sa bukung-bukong. At dahil habang papunta ka sa bukung-bukong ay lalo pang lumiliit
ang mga daluyan ng dugo, hindi problema ang hilahin pataas ang malaking pamumuo ng dugo, dahil ito ay isang
malaki, mahaba, hugis-kono, at parang pahilis na estruktura.
Kung hihilahin mo ito sa kabilang direksyon, hindi iyon magiging posible, pero maaari mo itong hilahin pataas, at
doon namin ito unang napansin, at nakuha namin mula sa batang lalaki na ito ang halos kalahating libra.
Maaari kong ipakita sa iyo ang mga larawan at gawing magagamit ang mga ito para sa iyo kung nais mo.
Ito ay, siyempre, lubhang nakakabala.
... Aba, 18 na taon na akong tagapaglibing.
Noong panahong iyon, 14 o 15 na taon iyon.
Nagtatrabaho ako sa tanggapan ng koronador sa pagbawi ng mga bangkay sa loob ng pitong taon.
Kaya marami akong karanasan sa hitsura ng mga tao sa loob at labas, dahil kinukuha ko ang kanilang mga bahagi ng
katawan sa kalsada kapag sila'y pinaputukan o natamaan ng trak.
Alam ko kung ano ang normal at kung ano ang hindi.
At maaaring hindi ko alam ang Latin na termino para sa bawat nerbiyos at hibla, pero alam ko ang aking daan sa katawan.
Ang aking embalsamador ay sertipikado ng British Institute of Embalmers; siya ay nakarehistro sa BIE.
At ginagawa na niya ito nang 25 taon na ngayon.
Hindi rin niya kailanman nakita ang katulad nito.
Kaya alam ko na noon pa sa kalagitnaan ng 2021 kung ano ang nangyari.
Kaya nagpadala ako ng email sa aking lokal na koroner, umaasang makakahanap ng bakas ng datos.
At sinabi ko sa kanya, "Makinig, mayroon kaming binatang ito rito, kinuha namin siya mula sa inyong lugar."
Alam kong sumailalim siya sa awtopsiya at ikaw ang nagsagawa ng awtopsiya.
Nakakita kami ng maraming talagang hindi pangkaraniwang kumpol ng puting hibla dito.
Alam kong nakita mo na ang mga ito dahil nakuha mo na ang mga ito bago pa namin.
Kumuha kami ng mga sample.
Nais mo bang makuha ang mga halimbawang ito?
Ano iyon?
Hindi ako nakatanggap ng tugon sa email na ito, na napaka-bihira.
Kung hindi, palagi akong nakakatanggap ng tugon sa loob ng isang oras.
Hindi interesado.
Tama. Apat na araw ang lumipas, tumanggap ako ng tawag mula sa isa sa mga babaeng empleyado sa opisina.
Ang mga babaeng ito ay mga empleyado sa opisina.
Hindi nila hinahawakan ang bangkay, hindi nila tinitingnan ang pisikal na anyo, kundi tinitingnan
nila ang mga numero at nalalaman nilang may mali.
Kung sinabihan sila na COVID iyon at naniwala sila, hindi ko alam, pero...
Iyon ba ang opisina mo?
Hindi, mula sa koronador, at sinabi niya, "Oh, kamusta John, tungkol iyon sa e-mail na ipinadala mo noong isang araw."
Nakausap ko ang pathologist at sinabi niya sa akin na sabihin sa iyo na huwag kang mag-alala.
Iyon ay ganap na normal; lumalago ang mga ito sa mga tao pagkatapos ng kamatayan.
Pagkatapos ng kamatayan, napupuno ng goma ang mga arterya ng ilang tao.
Nakita ko ang argumentong ito sa seksyon ng mga komento, na ganito ang tono: "Oh, kalokohan, normal lang 'yan."
Oo, may iba't ibang uri ng pamumuo ng dugo.
Ngunit nakita ko na siya noon.
Magpapahayag lang ako ng pag-aalala tungkol sa isang bagay na hindi ko pa kailanman nakita.
18 taon na ninyong ginagawa ito!
Hindi nga ito isang baryasyon ng spectrum na inaasahan kong makita, at mayroon akong iba't ibang mga sample.
Ipapakita ko sa iyo ang mga ito, maaari mong silipin.
Sinabi ng aking embalsamador na nakarehistro sa BIE ang eksaktong pareho.
Sinabi niya, "Hindi ko pa kailanman nakita ang katulad nito. Nakakatakot ito."
Kaya masasabi mong walang alinlangan na sa iyong maagang karera – sa iyong karera, hindi ka kailanman...
At pagkatapos ay dumarating na lang ang mga kasong ito.
Oo, nagpapatuloy.
At ngayon, araw-araw na pamumuhay na ito.
Palagi naming nakikita ito sa mga tao.
Ngunit ang nakikita ko ngayon ay dahil nagsalita ako. Alam kong alam ng koroner na nagsalita ako, at hinihinala kong
nililinis nila ang mga bangkay bago nila ito ipasa sa akin, ngunit para lamang sa mga kasong awtopsiya.
Kaya hindi nila iyon magagawa sa isang taong hindi pa nila na-autopsy.
Kaya hindi ko na natatagpuan ang mga pamumuo ng dugo sa mga kaso ng awtopsiya.
Kung ihihiga kita sa mesa at susuriin ko ang iyong katawan, makikita mong napakasimple ng estruktura nito.
Ang katawan ng tao ay napakasimple.
Mayroon kang isang pangunahing arterya sa bawat binti at sa bawat braso.
Sa kaunting pagsasanay, napakadali silang linisin, at agad kang magiging mahusay rito.
At alam kong ginagawa nila ito dahil hindi na namin ito natatagpuan sa mga kaso ng awtopsiya.
Ngunit natatagpuan namin ito sa mga normal na kaso.
At narito ang paliwanag para sa sinumang may kahit kaunting kaugnayan sa inhinyeriya o
kayang mag-isip ng isang pisikal na konsepto.
Isipin mong hiwain ang isang ugat, maglagay ng bomba, at magpapatakbo ng likido papunta rito sa ilalim ng presyon.
At kapag hinugot mo na ang nozel, nabubuo ang panandaliang kontra-presyon.
At inilalabas nito ang mga pamumuo ng dugo mula sa karotid na arterya na parang spaghetti.
Mga pamumuo ng dugo ang mga ito na kasinglaki ng arterya ng karotid dahil lumalaki sila
hanggang sa sukat ng sisidlan kung saan sila naroroon.
Nakipag-ugnayan ako sa iba't ibang tao.
Alam ko kung ano ito.
Ito ang mekanismo na ginagamit para sa pagkukumpuni ng mga daluyan ng dugo.
At kinidnap nila ito gamit ang gene therapy at pinapatakbo nang buong bilis, kaya nabubuo ang peklat na tisyu,
at lumalaki ito nang lumalaki hanggang sa ito'y barado.
At ano ang mangyayari pagkatapos?
Nagkaroon ka ng atake sa puso. O nagkaroon ka ng stroke. O nalaman mong may kanser ka sa baga dahil nahihirapan
kang huminga dahil puno ng kanser ang iyong mga baga.
Ngunit hindi iyon ang totoo.
Yung mga puting pamumuo ng dugo 'yan.
Pinipilit ang iyong katawan na gumawa ng mga ito sa pamamagitan ng terapiya ng gene.
Sige. Kaya marahil ay may negatibong reaksyon.
Parang kasinglaki ng mismong mga ugat ang mga pamumuo na parang pusit na ito.
Hindi buong sukat. Dahil kapag iniisip mo, kailangan natin ng sirkulasyon ng dugo para mabuhay.
Halimbawa, kung tumataas ang iyong presyon ng dugo at nahihirapan kang huminga, malaki ang posibilidad na lumalaki ang
mga bagay na ito sa loob mo at pinipisil ang iyong mga arterya.
Ngunit buhay ka pa rin.
Oo, eksakto. At kapag umabot na sa puntong hindi mo na mapanatili ang buhay, magkakaroon ka ng stroke.
Oo, eksakto.
... Akala ko susuportahan nito ang teorya na 'lumalaki sila pagkatapos kang mamatay'.
Pero hindi, kaya mong mabuhay na may lumalaking mga bagay sa loob mo.
Makinig, sinabihan kami na hindi na dumadalo ang mga doktor sa mga pagkamatay dahil kailangan nilang
protektahan ang NHS at tiyakin ang kaligtasan ng mga doktor.
Ibig sabihin nito, kapag may namatay sa nursing home, tinawag nila ang doktor, na siya namang
tinawag ang tagapaglibing para kunin ang bangkay.
Nakarating ako roon sa loob ng kalahating oras.
Madalas akong nakikipagkita sa pamilya at sinasabi, "Alam kong mahirap itong pag-uusap. Sabado't Linggo na."
Ihahatid ko ang iyong ina pauwi.
Dapat ko bang ipa-embalsamo ang iyong ina upang siya ay nasa perpektong kondisyon?
Karamihan sa oras, sinabi nila na oo.
Kaya in-embalsamo ko ang yumao sa loob ng isang oras matapos siyang mamatay.
Kung nakakahawa sila, nagkaroon sana ako ng COVID at namatay.
Hindi talaga sana napuno ng mga puting bukol ang kanilang katawan sa loob ng isang oras matapos silang mamatay
kung lumalaki lamang ang mga ito pagkatapos ng kamatayan.
Walang lumalaki sa iyong katawan kapag namatay ka.
Wala! Pagkabulok, amag, marahil ilang uri ng spora ng amag ang maaaring lumago kapag nagsimula kang
mabulok at tayo'y bumabalik sa lupa kung saan tayo nagmula.
Iyon ay isang likas na proseso.
Ang puting "goma" sa iyong mga arterya ay hindi isang natural na proseso! At hindi ko pa
kailanman nakita ang ganito bago ipinakilala ang bakuna!
Hindi hanggang bandang kalagitnaan ng 2021. At ngayon ay kabilang ako sa isang grupo ng mga tagapaglibing at
embalsamador, at dumarami kami, na lahat ay nagsasabing nakikita namin ang eksaktong pareho.
Richard Hirschman at marami, marami pang iba.
Naging pampubliko ka na.
Oo. Maaari kitang bigyan ng listahan ng mga pangalan sa e-mail.
Ito ay isang lumalaking bilang.
Ikaw ba ang una sa Inglatera?
Marahil isa ako sa mga unang tao sa buong mundo.
Sa buong mundo.
Bakit ganoon?
Sa tingin ko ay oo, dahil nakita ko ito.
Kung makakita ka ng isang bagay, marahil ilalarawan ko ito nang ganito:
Isipin mong nakatayo ka sa harap ng isang burol na nasa gitna ng daan, nakikipag-usap sa mga taong
nakatalikod dito, at nakikita mong papalapit sa iyo nang walang kontrol ang isang trak ng basura.
Tayo ka lang ba roon at hindi nagsasalita hanggang dumating ito, at saka ka lang aalis sa daanan, o sasabihin mo ba: "Sandali,
ano'ng ginagawa ng sasakyang pangkolekta ng basura roon?!"
Nakikita ko rito ang isang tunay na krimen na may makasaysayang sukat, at namamatay ang mga tao
na puno ng hindi likas na bukol na parang pusit.
Hindi ko pa sila nakita dati.
Mula nang ipahayag ko ang aking opinyon, mas marami nang tao ang nagpapahayag ng katulad na pananaw.
Mass hysteria ba ito o talagang may katotohanan dito?
At ang mas nakakabahalang pa kaysa sa katotohanang natagpuan ko ang mga bukol na ito ay ang reaksyon ng
mga taong binabayaran talaga para protektahan tayo.
Binabalewala nila ito at hindi pinapansin, kahit na maipapakita ko sa kanila ang napakaraming test tube at mga piraso ng
ebidensya, pisikal na ebidensya na ayaw pa nilang pag-usapan.
Makikita rin ito sa mga datos ng labis na pagkamatay.
Sa mga wala pang 14 na taong gulang, tumaas ito ng humigit-kumulang 30%.
Hindi ito maaaring itanggi, at kumikilos pa rin ang mga taong ito na parang wala itong umiiral.
Samantala, sa lahat ng mga industriyalisadong bansa kung saan nagaganap ang labis na kamatayang ito,
nakikita natin ang hindi pa nagaganap na dami ng mga batang malulusog na lalaki mula sa ibang bansa.
Pinalitan nila tayo ng mga lalaki mula sa ibang bansa.
Maraming milyon ang nasa Amerika – milyon-milyon ang dumadagsa sa Amerika. Ganito rin ang nangyayari sa Europa.
Bakit ganoon? Ano ang nangyayari? Ayaw ng sinuman na pag-usapan ito. Hindi, hindi.
Nakakabahala iyon, siyempre. Mayroon akong dalawang pagpipilian.
Maaaring hindi ako magsalita at ipagpatuloy ang aking mga gawain, o itaas ko ang aking boses, dahil gusto ko
talaga na magkaroon ng kinabukasan ang aking mga anak, at nauunawaan ko kung ano ang nangyayari rito.
At nakausap ko na ang dumaraming bilang ng mga tao.
Naniniwala ako na mas lalo pang maraming tao ang nakikita ito sa ganoong paraan. Ano ang gagawin natin tungkol dito?
Dahil wala tayo rito ng Ikalawang Susog . Walang sinuman ang may armas.
Ano pa ang magagawa natin kundi tumangging sumang-ayon at talikuran sila? Sa tingin ko, iyan mismo ang mangyayari.
Kaya, ang mga taong basta na lang ito binabalewala, habang ang ebidensya ay patuloy na dumarami at lumalaki
nang lumalaki... Niloloko ba nila ang kanilang sarili?
O talagang ganoon kasama ang ilan sa kanila – alam nilang lubos kung ano ang nangyayari?
May iba't ibang tao na may iba't ibang interes.
Ang pera ang palaging pangunahing dahilan ng ganitong pag-uugali.
Para mabigyan ka ng ideya:
Nakakatanggap ang mga doktor ng £10 para sa bawat pagbabakuna, hanggang sa maximum na
100 pagbabakuna kada araw, bago ito buwisan.
Kaya £1,000 kada araw, walang buwis, £5,000 kada linggo, walang buwis.
Kaya't hinahabol nila ang halagang ito. Binayaran ang kanilang mga gawain ng mga bonus.
Kaya nang maabot nila ang 60% ng kanilang mga pasyente, nakatanggap sila ng malaking bayad na bonus.
Kung umabot sila ng 70%, nakatanggap sila ng karagdagang bonus.
Nag-aalok ang mga kumpanyang parmasyutiko ng malalaking diskwento sa mga gamot kapag kumuha
sila ng mga gamot tulad ng midazolam at remdesivir.
At ang mga taong ito, siyempre, ay sumusunod lamang sa mga patnubay ng pamahalaan. Ginagawa nila ang sinasabi sa kanila.
Ang iniisip ay may pandemya na nagaganap, may pagkakataon tayong kumita ng maraming pera, kaya bakit hindi natin gagawin?
Marahil dahil sa takot sa Diyos?
Oo, pero sa tingin ko hindi nila ito napansin nang mas maaga.
Naniniwala ako na karamihan sa mga tao ay likas na mabuti.
Huwag mo akong maliitin, dumarating din dito ang mga tao mula sa iba't ibang antas ng buhay:
Namatay ang mga tanga, namatay ang mga gago, namatay ang mga rapista, namatay ang mga mamamatay-tao,
namatay ang mga mabubuti, namatay ang mga masasama.
Ngunit ang napakalaking karamihan sa atin ay likas na mabuti.
Kaya sa tingin ko ay napakahirap kumbinsihin ang mga tao na ang mga pinakatiwalaan nating tao sa lipunan
ay talagang nag-oorganisa ng pagbabawas ng populasyon.
Pagbawas, oo?
Oo. Ganoon nga. At ang Agenda 2030 ay napaka-totoo.
Nagkaroon ako rito ng mga doktor na lantaran itong inamin sa akin – isang buong grupo ng mga doktor, hindi isa, hindi
dalawa, kundi labindalawang general practitioner na pumunta rito para punan ang mga papeles para sa kremasyon.
At talagang tumayo sila sa makinang iyon doon at pinuno nila ito, at may iba't ibang paraan para kausapin sila
– tinanong ko sila kung napansin nila ang pagtaas ng antas ng kamatayan sa mga nabakunahan.
At pareho silang lahat ng itsura. At ang itsurang iyon ay unibersal.
Ganoon ang itsura nila dahil natataranta sila na alam mo.
At pagkatapos ay tumingin sila sa sahig. Bawat isa sa kanila ay may eksaktong magkaparehong tingin, dahil alam nila! Alam nila!
At pagkatapos ay uuwi ka at muling matutulog nang mahimbing?
Oo, siyempre, at pagkatapos ay pinasasalamatan nila ako at sinasabi nilang masaya silang makita ako.
Kinuha nila ang tseke at lumabas sila ng pinto na parang nag-uusap lang kami tungkol sa panahon.
Ang huli ay isang pangkalahatang manggagamot na nandito. Tinanong niya, "Naging abala ka ba?"
At sinabi ko, "Oo, siyempre abala ako!"
Marami sa mga nabakunahan ang namamatay, hindi ba?
Sinabi niya, "Oo, oo, nakakatakot na mundo!"
Iyon ang kanyang sagot; kakila-kilabot ang mundo.
Ngunit isang kakila-kilabot na mundo ang kanilang pinapayagan.
Huli na! Nabakunahan na ang mga taong ito. Sila ay parang mga bomba na nakatakdang sumabog, naiintindihan mo ba?
Sinabi na ang ilan sa kanila ay nakatanggap ng mga placebo sa paunang yugto.
At ang ideya sa likod nito ay rekrutuhin sila bilang mga tagapagtaguyod ng pagbabakuna.
Hayaan mong ipaliwanag ko. Kung ikaw ay mabakunahan at makatanggap ng placebo, anong mga side effect ang mararanasan mo?
Zero.
Wala. Kaya uuwi ka at sasabihin mo sa lahat kung gaano iyon kaganda.
Ayos lang iyon. Oo. Tingnan mo ako, malusog ako.
... at hindi mo problema kung makuha mo ang susunod ... at ang susunod, at ang susunod, at sa tuwing naglalaro ka ng Russian
roulette, click! Ilang beses mo 'yan magagawa bago ka tamaan ng nakamamatay na putok, bago ka makakuha ng hiringgilya
na nagbubuo ng bukol o ng isa na nagdudulot ng kanser?
Sa pagpupulong sa Westminster, ipinaliwanag nang detalyado ang buong proseso.
Ang tungkol sa kanser ay patuloy itong lumalaki sa katawan nating lahat, at pinipigilan ito ng ating immune system, ng ating mga T
cell. Ang mga T cell na kaloob ng Diyos at gumagalaw sa buong katawan ay napapansin, "Ay, may selula ng kanser," at
pinapatay nila ito. Ang gene therapy na ito—dahil hindi ito mga bakuna, kundi gene therapy—ay pinapatigil ang tugon na ito.
Kaya naman marami sa atin ang may kanser sa yugto 4.
Dahil na-off ang ating mga selulang lumalaban sa kanser.
Oo, lumalago nang walang kontrol ang kanser.
Walang mga T cell na lalaban dito dahil nawala na ang mga ito.
Iba ang sitwasyon ng kanser bago ang Covid jab, at ganoon talaga, na napansin ko pa nga rito sa punerarya.
Sa isang maliit na punerarya tulad ng sa akin... Sa isang malaking punerarya naman, napakaraming tao kaya mananatiling nasa
likuran ang trabaho ko at isinasagawa lamang sa araw ng libing.
Kaya makikilala ko lang ang pamilya sa araw ng libing. Pero dito ako ang gumagawa ng lahat.
Ang unang tawag na natanggap ko ay mula sa isang kamag-anak na umiiyak: Nawala ko ang aking ina.
Kaya nagmamaneho ako kasama ang asawa ko papunta sa bahay at sinundo namin siya, at
agad kong sinimulan ang pagbuo ng relasyon.
Nakikita ko iyan, lahat ng mga kard at liham na ito rito.
Oo! Inihang ako ng mga iyon doon para magkaroon ng kumpiyansa ang mga tao.
Alam ko kung ano ang ginagawa ko. Hindi ko kailangang purihin ang sarili ko.
Alam ko kung gaano kahirap para sa isang tao na iwan dito ang kanyang ina, ama, o anak.
Kaya inilalagay ko ang mga talaang ito, dahil alam kong babasahin mo ang mga ito at mas magiging
kumportable kang iwan sa akin ang iyong ina o ama.
Ginugugol ko ang maraming oras sa opisina na ito na iniisip kung ano ang magagawa ko para sa ibang tao.
Kaya't tinaas ko ang boses ko. Hindi ko ito ginawa para sa sarili ko, alam mo.
Naririnig kong sinasabi sa akin ng mga tao, "Babayaran ka namin ng bayad para sa tagapagsalita."
Ayaw kong tumanggap ng kahit anong pera mula sa kahit sino para sa paggawa nito. Magkano ba ang hiningi ko sa'yo?
Hindi ko iyon gusto. Naglakbay ako ng daan-daang kilometro para magsalita sa harap ng mga tao
– ginastos ko iyon mula sa sarili kong bulsa.
Kung hindi, pakiramdam ko ay perang dugo ito. Hindi ito tungkol sa pera, at handa kong ilagay sa panganib ang
aking leeg para babalaan ang lahat tungkol sa ginagawa nila.
Dahil ayaw kong mamatay ang mga tao. Nagagalak ako sa mga matatandang lalaki at matatandang babae na
namuhay nang buong-buo at nag-iwan ng pangmatagalang pamana.
Ayokong may mga taong nasa kanilang 30s at 40s na iniiwan ang mga batang dalawa at tatlong taong
gulang, at iyan ang madalas kong nakikita ngayon.
Pagbabalik sa isyu ng kanser: gaya ng sinabi ko, binubuo ko ang ugnayan sa pamilya dahil ako at ang aking asawa ay
sumasama sa kanila sa buong proseso, pati na sa araw ng libing.
Kaya nakikilala mo sila at tinatanong mo, "Ano ang nangyari sa iyong ina?"
At sinasabi nila, "Oh, nagkaroon siya ng kanser." At sinasabi ko, "Ano ang nangyari?"
At saka nila ikinukwento sa akin ang kuwento ng kanser, at dati itong kuwento ng dalawang, limang, o sampung
taon, at ngayon ay 16 na linggo o 12 na linggo na lang.
Hindi ito biro, hindi ba?
Oo. At hindi ko tinutukoy ang karaniwang mga 60 at 70 anyos.
Sila ay mga 30, 40, at 50 anyos! Ang mga taong karaniwang hindi namamatay sa kanser ay ngayon namamatay sa napakakuyang oras.
Oo. At ito ay mahusay na naidokumento.
Napakahusay itong naidokumento sa buong mundo kaya palagi nilang tinatago ang mga numero. Binabago nila ang pagkakabuo nito.
Dito sa UK, tinatawag silang ONS data; Office of National Statistics, at binabago nila ang
pagbabalangkas upang itago ang mga numero dahil alam nila.
Alam nila ito, at nagsisinungaling sila, tinatakot ang mga saksi, at inilalagay sila sa pagdududa.
At bakit pa rin natin pinag-uusapan ito?
Kung ako lang ang nagsasalita tungkol dito, titingin ako sa sarili ko at tatanungin ko: Ako ba ay isang teoryista ng sabwatan?
Hindi ito sabwatan! Hindi ito.
Maraming lubos na kagalang-galang na tao, na mas matalino pa kaysa sa akin, ang sa wakas ay lantad nang
nagsasalita tungkol dito at inaamin na may problema.
Ngunit nakita ko ito. Bakit ko ito nakita nang mas maaga? Hindi dahil ako ay partikular na matalino.
Ako ay isang tagapaglibing. Kaya alam ko kung sino ang inilalagay ko sa mga kabaong.
Alam ko kung sino ang karaniwang mamamatay, at alam ko kung ilan, kailan, at sa anong edad, dahil matagal ko na itong ginagawa.
Kaya may pagbabago sa padron na ito, at nakikita ko ang ebidensya nang pisikal, at saka iniimbitahan ako sa mga pagpupulong
kasama ang mga pulitiko na lantad na inaamin na lampas ito sa kanilang antas ng posisyon at hindi nila ito mapipigilan.
Nakakabigla ito. At ito ay maisusulat sa kasaysayan bilang isang krimen na may makasaysayang sukat!
Ito ay isang karumal-dumal na krimen, at nakakabigla ako at labis akong pinarangalan na isa sa mga unang
sumigaw, dahil umaasa akong nakapagligtas ako ng maraming tao. Makikita natin. Makikita natin.
Sino ang pulitikong pinalayas sa bansa?
Andrew Bridgen.
Oo, nakausap mo na ba siya?
Oo, madalas. Magaling siya.
Oo, alam niya. Alam niya kung tungkol saan ito. Alam niya.
At inilagay nila siya sa lupa at pinatahimik siya.
Isa sa mga nakatatandang ministro na nagpakilala sa kanya sa pulitika ay nagmura pa sa kanya, sinabing, "Sabihin mo na
lang ang gusto mong sabihin. Malapit ka nang mamatay sa kanser."
Oo, sinabi nga niya iyon sa kanya.
Ang pinakakadismaya sa akin ay iniisip nating lahat na magkatulad tayo ng pag-iisip, ngunit hindi naman pala.
Sa tingin mo ba?
Oo, oo. Sa hindi ko maipaliwanag na inakala kong katulad ako ng lahat: isang karaniwang tao, at malinaw na hindi ako
ganoon. Iba talaga ang hinabing tela na pinanggalawan ako.
Ang nangyayari rito ay naaangkop sa lahat ng punerarya.
Bakit ako lang ang nagpapahayag ng pag-aalala?
Nakita ko ang ilang iba na sandaling sumikat sa publiko.
Nakausap ko na ang marami sa kanila na lumapit sa akin nang pribado.
Ngunit ilan nga ba talaga ang lantad na nagsasalita tungkol dito?
Hindi marami, at ikinakadismaya ako nito dahil alam nila ang nangyayari. Hindi lang dito ito nangyayari.
Nahihiya ka ba kapag nakikipag-usap ka sa kanila nang pribado?
Natatakot sila, oo. Talagang, talagang natatakot sila.
At tiyak na nakakahiya rin iyon para sa kanila.
Iyan ang bagay.
Kung tatanungin kita kung gaano katagal mo maitatago ang isang karumal-dumal na krimen bago ka maging kasabwat sa
krimeng iyon, gaano katagal ka magkakaroon ng katanggap-tanggap na dahilan, kahit pa sa ilalim ng sapilitan?
Mapapanatili mo ba ang lihim nang isang buwan, tatlong buwan, anim na buwan, isang taon, labingwalong buwan,
dalawang taon, o tatlong taon bago ka maging kasabwat?
At kung makatanggap ka ng bayad, kasabwat ka sa krimeng ito.
Anong tagal ang maaaring ituring na katanggap-tanggap?
Maaari mo bang sabihin, "Akala ko baka mawalan ako ng trabaho, natakot ako"?
Okay, takot: sa loob ng apat na taon? Takot hanggang sa 5,000 katao ang mamatay, hanggang
sa 10,000 ang mamatay? Hanggang saan ito aabot?
Pagsapit ng kalagitnaan ng 2020, alam kong pinapagsisinungalingan kami. Hindi ko alam kung bakit.
Sa paglipas ng panahon, lalong naging malinaw ito.
At saka, siyempre, mayroon akong kamangha-manghang network ng impormasyon na natatanggap ko mula
sa mga taong nakapanood sa akin nang magsalita.
At nakilala ko ang mga taong hindi ko inakala na makakausap ko kailanman.
Alex Jones, Robert Kennedy Jr. at iba pa, mga pulitiko, pulis at militar: bakit nila ako pinansin?
Talagang hindi ko alam. Sa tingin ko nakikinig sila sa sinasabi ko, at hindi matatawaran ang aking pananaw.
Nasa unahang linya ako. Nakita ko at nakikita ko pa rin kung sino ang namamatay at dahil saan, at kung ano ang
nasa loob ng mga taong ito, at hindi ito maikakaila, at alam nila na tapat ako sa sinasabi ko.
Ang katapatan ay sumisiklab mula sa mga tao. Malalaman mo kung ang isang tao ay tapat at matapat, at malalaman mo rin kung hindi,
dahil taglay nating lahat ang katangiang ito bilang mga tao.
Naniniwala ako na bilang isang tao, nakikipagtagpo ka ng lima o anim na beses sa iba't ibang tao, at pagkatapos
noon ay nabubuo mo na ang opinyon tungkol sa kanila at matutukoy mo kung ang isang tao ay hindi tapat.
Kapag nakikinig tayo sa mga pulitiko, nakikita natin na hindi sila tapat.
Nagsisinungaling sila. At iyan ang dahilan kung bakit...
Ang katotohanan ay napakabihira ngayon kaya napakadaling makilala kapag may nagsasabi ng totoo, at naniniwala ako na
iyon ang dahilan kung bakit nagkainteres ang mga tao sa akin.
Walang espesyal sa akin sa anumang paraan.
Ako ay napakatapat at obhetibo, at hindi ako natatakot sa maaaring gawin nila sa akin.
Hindi ako natatakot dahil pinapatay na nila tayong lahat.
Tama, tama.
Ang mga kahihinatnan ng hindi pagsasalita ay mas malubha kaysa sa pagharap sa mga Satanistang ito,
sa mga demonyong ito, at pagtindig laban sa kanila.
Dahil kapag ginawa mo iyon, pinapalakas mo ang iyong sarili, at sa sandaling harapin mo ang mga taong alam na
alam mo kung ano ang ginagawa nila, sila'y guguho. Lalanta sila na parang bulaklak sa sikat ng araw.
Oo, naranasan ko ito nang personal. Nasa COVID ward ako at pinanood ko kung paano nila pinapatay ang mga tao.
Ulitin mo iyon.
Nasa COVID ward ako at pinanood ko silang aktibong pinapatay ang mga tao.
Kaya, itong tinatawag na death protocol, na may maling gamot at remdesivir at...
Oo, nakita ko ito!
Kailangan lang ng mga tao na... At doon mismo nakatago ang problema.
Sa anumang kaso, isinagawa nila rito ang isang napakahalagang PsyOp .
Sige, ang pangalan...
Ang gamot ay ibinebenta dito sa ilalim ng iba't ibang tatak.
Naniniwala ako na ang Veklury® ay isa, at ang remdesivir ang katumbas nito sa Britanya.
Tama. Wala rin bang midazolam?
Ang midazolam ay isang pampatahimik. Kaya't pangunahing ginagamit ito sa mga nursing home.
Karaniwan, may dalawang grupo ng mga tao sa mga tahanan ng matatanda:
Mga taong may pangmatagalang pisikal na kapansanan na hindi makapag-alaga sa sarili at mga taong
pisikal na malusog ngunit may mental na kapansanan.
Natapos na ang mga araw ng pagtali sa mga taong ganoon sa kanilang mga kama.
Siyempre, siyempre.
Ginagawa ito nang kemikal gamit ang mga gamot tulad ng midazolam.
Kasama rin ang Midazolam sa isa sa mga pinaghalong gamot na ibinibigay sa parusang kamatayan, isa sa apat o limang gamot
na ginagamit sa lethal injection, at ito ay isang sedatibo.
Kaya't ginagamit ang tiyak na dami sa mga nursing home na ito, at dito sa United Kingdom, kung saan mayroon kaming
NHS, isang pambansang sistema ng kalusugan, karamihan nito ay binabayaran mula sa pondo ng publiko.
Kaya dapat itong ilathala online. May mga talaan para sa mga pondong pampubliko.
Maaari kang magsumite ng kahilingan para sa publikasyon, at bibigyan ka ng pananagutan.
Sa pagitan ng 2020 at 2021, tumaas ang paggamit ng midazolam ng 300 hanggang 1,000 porsyento.
Sige. At nagamit ang lahat.
Napaka-kontrobersyal niyan!
Hindi ko na makayang tignan ang sarili ko sa salamin, dahil alam kong naging kasabwat ako sa
pagkamatay ng mga bata at mga inosenteng tao.
Alam mo, nananalangin ako halos araw-araw, karaniwan habang nasa sasakyan papunta sa trabaho, at
talagang nararamdaman kong ginagabayan Niya ako.
At hindi ibig sabihin niyan na ako'y isang relihiyosong baliw.
Ibig sabihin lang nito na gusto kong mabuhay ayon sa moral na kompas at tratuhin ang mga tao sa paraang naniniwala
akong magbibigay-pugay sa Kanya, at sinisikap kong iwanang mas mabuti ang mundong ito kaysa noong ako'y pumasok dito.
Kamangha-mangha. Oo. John O' Looney, maraming salamat sa panayam na ito! Ikinalulugod ko.
Ako rin. Salamat. Salamat sa pakikinig.
Sa Britanya, talagang ang coroner ang gumagawa ng lahat.
At kapag tinatanong ako, halimbawa, na ipadala ang mga puting pamumuo ng dugo – may mga sample ako na maipapakita sa
iyo – para sa pagsusuri, wala akong mapapadalaan sa kanila.
Ito ay dahil ang lahat ng mga laboratoryo ay pinamamahalaan ng pamahalaan. Walang mga
pribadong laboratoryo, tulad ng sa Amerika.
Upang suriin ang mga sampol na kinolekta mo?
Oo. Kaya marami akong puting kumpol ng hibla na hinugot ko mula sa mga ugat ng mga yumao, mga yumaong tao. Oo...
Katanggap-tanggap ba para sa amin na makita iyon?
Oo. Oo, siyempre. Oo. Makukuha ko sila. Sige.
Kaya ang bawat isa sa mga vial na ito ay kumakatawan sa isang tao.
Seryoso? Oo.
Ngayon tinitingnan ko ito, at halos pareho ito sa video, maliban na lang na sa video ay pula ito.
Oo. Kaya pula sila kapag unang lumabas. Pero kapag hinuhugasan mo sila, puti sila sa ilalim.
Napreserba sila sa formalin, na formaldehyde.
Kung may bakas ng dugo sa kanila, sinusunog sila sa formaldehyde at nagiging itim.
Ang pinakaputing mga specimen ay samakatuwid ang mga pinakamalinis nang inilagay sa solusyon.
Ang mga may bahid ng itim ay mga natitirang dugo, dahil galing nga ito sa mga ugat, at
mapapansin mong halos pare-pareho ang kanilang sukat.
Ito ay dahil lahat sila ay kinuha mula sa mga arterya ng karotid, partikular sa leeg.
Walang alinman sa mga kasong ito ang na-autopsy, kaya isinagawa namin ang embalsamasyon batay lamang sa arterya ng karotid.
Tulad ng sinabi ko, kapag ipinasok at hinugot ang bomba, nabubuo ang kontra-presyon, at ito ay "nabubuga" mula sa mga arterya.
Kaya hindi ito mga arterya. Ito ang nasa loob ng mga arterya.
At hindi ka pa nakakita ng ganito bago ka nabakunahan?
Hindi kailanman! Hindi kailanman! At mayroon akong embalsamador na rehistrado sa BIA na nag-embalsamo nang 25 taon
na hindi pa rin iyon nakita, pati na rin ang napakaraming doktor at embalsamador na aking nakausap.
Ngayon ay iniimbitahan na ako sa mga pagpupulong tuwing linggo, mga virtual na pagpupulong na dinadadaluhan
ng hanggang 100 eksperto. Makikita na nila ito ngayon.
Sa kasamaang palad, huli na para sa marami.
May kakaiba ba sa mga ito... Ako lang ba, o mukhang kakaiba at nakakatakot? Tingnan mo iyan.
Totoo nga iyon. Kapag hinugot mo ito mula sa mga arterya, nakakatakot talaga.
Kung alam mo kung saan ito nanggagaling... oo, tiyak.
Ibig kong sabihin, halos mukhang kalahating buhay ito kapag tinitingnan natin.
Nagsagawa ako ng ilang pagsubok dito. Sinubukan naming ipasa ang boltahe dito, pero hindi ito gumagana.
Sinubukan din naming gumamit ng magnet para makita kung ito ay magnetiko, ngunit wala itong anumang epekto.
Ngunit malinaw na ang epekto ay nagkakabara ang mga arterya.
Tama, tama.
Nakipagtulungan ako sa isang grupo ng mga tao na… masasabi mong mga eksperto, at hindi ako
maaaring magbigay ng masyadong maraming detalye.
Gayunpaman, pinaghihinalaan nila na ang mga gene therapy na kasangkot sa mga bakunang ito ay nag-aktiba
sa kakayahan ng katawan na makabuo ng peklat na tisyu.
At ito ang peklat na tisyu: mga hibla na nabuo upang ayusin ang mga nasirang daluyan ng dugo.
Pero ginagawa nila itong overdrive. Kaya hindi lang nito inaayos ang sisidlan. Patuloy itong
lumalaki hanggang sa harangan nito ang sisidlan.
Kaya sinamantala nila ang likas na proseso ng katawan at inilagay ito sa turbo mode na may layuning pumatay ng mga tao.
At ano ang itsura ng kamatayang ito kapag may bara sa ugat? Ano ang nangyayari pagkatapos?
Nagkaroon ka ng atake sa puso. Nagkaroon ka ng stroke. Ito ay mga karaniwang sanhi ng kamatayan.
At tingnan ang labis na bilang ng mga atake sa puso, stroke, at pamumuo ng dugo.
Oo, siyempre. Siyempre!
Kamakailan lang, tinawagan ako ng isang kaibigan kong kasing-edad ko; isang malusog na lalaki, aktibo, malakas – kasing-tibay ng
baka – at sinabi, "Oo, nahihirapan akong huminga, nagkaroon ako ng problema. Sa wakas, nagpunta ako sa doktor, at
natagpuan nila ang mahahabang pamumuo ng dugo sa hita ko."
At nakuha niya ang lahat ng mga booster.
Oo, oo. At hindi ito mga karaniwang pamumuo ng dugo.
Kaya hindi mo sila matatanggal gamit ang heparin at mga katulad na gamot.
Iba talaga itong pormula. Hindi ito gagana.
Kailangan mong sumailalim sa operasyon.
Nakita kong inalis ang mga ito mula sa mga buhay na pasyente. Nakakuha ako ng mga video tungkol dito.
Ipapaliwanag sa iyo ni Dr. Richard Hirschman ang higit pa tungkol dito kapag kinausap mo siya.
Nagtulungan siya sa isang siruhano.
Aktibo niyang inalis ang mga ito mula sa mga buhay na pasyente, ibig sabihin mula sa mga nabakunahan.
Parang ito ang pinakamasamang lihim sa pangangalagang pangkalusugan. Oo, alam nilang lahat. Alam nilang lahat...
Alam ninyo na ito.
Oo, ginagawa nila. Sasabihin kong 90 porsyento sa kanila ang gumagawa.
Sa tingin ko, isang magandang palatandaan ay kamakailan lang inilathala ang mga datos tungkol sa COVID
booster na pagbabakuna, at 71% ng mga kawani ng NHS ang tumanggi sa booster na pagbabakuna.
Kaya pinag-uusapan natin ang hindi bababa sa 7 sa 10. Alam mo na hindi ka dapat magpabakuna.
Sinasabi na nito ang lahat ng kailangan mong malaman, hindi ba?
Sa palagay ko, 30% marahil ay mga manggagawa sa opisina, mga tagalinis, at iba pa.
Hindi mo alam ang mga kinalabasan sa klinikal na pag-aaral ng mga nabakunahan. Ngunit 71% ng mga kawani ng NHS...
... ay tumanggi sa booster na pagbabakuna.
Oo, tinanggihan nila ito.
Dahil alam nila.
Oo, siyempre alam nila! Nakatayo sila rito mismo.
Ipapakita ko na ngayon sa iyo ang aking telepono. Siyempre, dahil sa mga legal na dahilan, hindi ko
maaaring ilathala ang mga pangalan at mga address na ito.
Pero hiniling ko rin sa mga nars na kontakin ako nang makita ko ang nakita ko.
Ito ba ay listahan ng mga taong nakipag-ugnayan sa iyo tungkol sa isyung ito?
Oo. Oo! Tulad ng sinabi ko, ang mga nabakunahan ang namamatay.
Nagkaroon ako ng mga nars na umiyak sa telepono.
Sinabi sa akin ng ilan sa kanila, halimbawa, na mayroon silang labindalawang pasyente sa ward
na may pamumuo ng dugo sa kanilang mga braso.
Ang mga numerong ito ay talagang... Imposible. Imposible ito ayon sa estadistika, maliban kung sanhi ito ng pagbabakuna.
Ngunit ang mas nakababahala pa ay ang reaksyon ng mga taong binabayaran para protektahan tayo. Alam nila, alam nila!
Nagkaroon ako ng mga doktor na eksaktong nasa posisyong ito. Tahasang inamin nila ito.
May isa pa akong doktor na nakatayo doon.
Hayagan nilang inamin ito. At sila'y nabigla.
At pagkatapos ay pareho silang lahat ng itsura, tumingin sila sa sahig at sinabi: Alam ng lahat.
At sa "lahat," ibig sabihin alam ito ng lahat ng doktor.
Kaya bibigyan ka nila ng mga iniksyon na hindi nila ibibigay sa kanilang sarili.
Oo, dahil kailangan nilang gawin iyon, dahil iyon ang kanilang trabaho.
Alam mo, 13 na ang anak ko, halos 14 na, at dalawang taon na siyang nag-aaral sa isang lokal na sekundaryang paaralan.
Dalawang taon na ang nakalipas nang pumasok siya sa sekondaryang paaralan. At sumulat ako sa
paaralan bilang isang hakbang na pang-iingat.
Nagpadala ako sa kanila ng email na nagsasabing, "Alam kong mayroon kayong patakaran sa
pagbabakuna. Huwag ninyong hawakan ang anak ko!"
Upang malaman nila, dahil wala ako. At labing-isang taong gulang pa lamang ang anak ko, sa
tingin ko, nang nagsimula siyang mag-aral doon.
At hindi nila sinagot ang email ko.
Gayunpaman, sa tingin ko ay nakatanggap ako ng tawag makalipas ang apat na araw.
At sinabi niya sa akin, "Kamusta, ako si Sarah at ako ang nars sa pagbabakuna sa Hazeley School."
Hazeley School sa Milton Keynes, para i-record ito.
Kaya sinabi kong "Hello." At inilaan ko ang oras para ipaliwanag sa kanya ang aking nakita bilang
tagapaglibing, kung paano namamatay ang mga nabakunahan, at kung ano ang mga engkwentro kong naranasan.
At inakala kong iisipin niya na kakaiba ako.
Ngunit sinabi niya, "Oo, alam ko ang mga panganib." At sinabi ko, "Sige."
Sinabi ko, "Sarah, masasabi mo ba kung mayroon ka nang sariling mga anak?"
Sinabi niya, "Oo, may dalawa ako." Sa tingin ko ay 10 at 8 taong gulang sila.
Tinanong ko, "At papabakunahan mo ba ang iyong mga anak?" Sabi niya, "Ay hindi." Sabi ko, "Sige."
Sinabi ko, "Alam mo na ang mga panganib. Mayroon kang dalawang anak na hindi mo
papabakunahan, pero ang akin naman papabakunahan mo?"
Sinabi niya, "Oo, iyon ang trabaho ko." Grabe, sira sila sa ulo.
Baliw ang mga taong ito, baliw sila – dahil trabaho nila iyon.
Hindi nila nakikitang may mali doon. Trabaho nila iyon.
At iyon ang karaniwang tema na naririnig ko nang paulit-ulit. Alam nila iyon, pero trabaho nila iyon.
At hindi lang niya ito alam, kundi para sa kanya ay karaniwan na ito.
Hindi niya papayagang gawin iyon sa sariling mga anak niya, pero papayagan niya silang gawin iyon sa mga anak
mo, at pagkatapos ay ngingiti siya nang may kabaitan at doon sila magkakaroon ng mga aral.
Isa sa mga pinakamapanganib na bakuna para sa mga kabataan ay ang bakunang HPV, tama ba?
Hayaan mong ikwento ko sa iyo ang isang kuwento.
Nakilala ko ang babaeng kasangkot sa pagbuo ng bakunang ito sa Westminster.
Nasa dalawampu't gulang siya at nagbibigay ng payo sa pamahalaan, ayos ba?
At tinanong ko siya kung paano nangyari na ngayon ay nasa panig na kami niya bilang diumano'y "teorista ng sabwatan."
Kaya ikinuwento niya sa akin ang kuwento: kasali siya sa pagbuo ng bakunang HPV.
Nang malapit nang matapos, napagtanto niya na bagaman magbibigay ito ng kaunting proteksyon laban sa kanser sa cervix,
na siyang dahilan ng pagbuo nito, ito ay inilaan para sa mga batang babae at upang labanan ang kanser sa cervix.
Ngunit isang porsyento lang ang sapat para makuha ang label at ituring itong lunas sa kanser.
Ganoon din sa mga statin , na may isang porsyentong benepisyo lamang, ngunit sapat na iyon.
Sa madaling sabi, hindi ba ang bakuna laban sa HPV ay para lamang sa mga babaeng sekswal na aktibo?
Oo, tama iyon.
Oo, eksakto.
Kaya ibinibigay mo ito sa mga batang babae na 12, 13 taong gulang.
Sa anumang kaso, sinabi niya na bagaman nagbibigay ito ng ilang proteksyon laban sa kanser sa
cervix, sinisira nito ang integridad ng cervix.
At ibig sabihin nito ay maaaring mabuntis ang mga babaeng ito, ngunit habang lumalaki ang sanggol at pumapasok na
sa ikalawa o ikatlong trimester ng pagbubuntis at ang bigat ay dumadagan pababa, mapupunit ang cervix.
Kaya't sa esensya ay magiging baog sila.
Oo, mawawala sa kanila ang bata. Kaya pumunta siya sa kanyang mga amo at ipinaliwanag iyon.
At sinabi ng amo niya, "Psst, psst!" Pero matalino siyang babae. Hindi siya nagwala; umalis na lang siya.
Pagkatapos ay iniangkop niya ang bakuna upang magbigay ng mas mahusay na proteksyon laban
sa kanser at hindi ito nakasasama sa cervix.
At pagkatapos ay bumalik siya sa kanyang amo, hindi dala ang problema kundi ang solusyon, dahil ayaw
ng mga amo ng problema; gusto nila ng mga solusyon.
At agad nila siyang pinatalsik: "Linisin mo ang iyong mesa!"
Sa ilalim ng motto: "Nandito kami para pumatay ng tao, kaya huwag kang makasagabal sa amin!"
Kaya, ganito ito gumagana:
Ang isang patay na sanggol ay nagkakahalaga ng £40,000 para sa Big Pharma dahil kinukuha nila ang mga organo ng mga batang ito.
Kaya kinokolekta mo ang atay upang makabuo ng mga bagong gamot para sa atay.
Paano mo sa tingin ginagawa nila ang gamot para sa atay, bato, o puso?
Ginagawa nila ang mga ito mula sa mga inabortong fetus; mga MV. Oo, iyan nga ang gamit nila.
Kaya't binuo ang bakunang HPV upang panatilihing mababa ang bilang at matugunan ang
pangangailangan ng Big Pharma para sa mga patay na sanggol.
Oo! Oo! Nang ako'y nagtatrabaho pa bilang tagapag-alaga ng bangkay para sa Co-op Funeral
Care , ginawa ko ang tinatawag na 'baby run'.
Kailangan kong pumunta sa John Radcliffe Hospital sa Oxford . Pupunta ako roon minsan sa isang
buwan at kukuha ng isa hanggang apat na sanggol.
Palagi silang nasa pagitan ng apat at anim na buwang gulang. Kaya sila ay mga premature na sanggol.
At malinaw kung bakit sila namatay, dahil hindi pa nabuo ang kanilang mga baga.
Ngunit ang bawat isa sa kanila ay lubusang inautopsy, dahil kinukuha nila ang mga organo ng
mga sanggol, at iyan ang buong layunin nito.
Ngayon ay inaalok na rin nila ang bakunang HPV para sa mga lalaki.
Hindi ko pa kailanman nakita ang isang batang lalaki na may cervix.
Oo, ibig sabihin nito: "Mga kaibigan, huwag ninyong ipabakuna ang inyong mga anak sa anumang kalagayan!"
At nalaman ko iyon mula sa babaeng kasangkot sa pagbuo ng mga bakunang ito. Kaya: huwag mo itong gawin. Huwag mo itong gawin!
Kaya pabor ka ba na walang pagbabakuna?
Kung naniniwala ka sa teorya ng ebolusyon, umunlad tayo sa paglipas ng maraming taon.
Mayroon tayong sistemang pang-imyunidad na ibinigay ng Diyos na pumoprotekta sa atin laban sa lahat.
Bakit kailangan pa natin ng lahat ng mga bakunang ito, lalo na't napatunayan na ang kanilang mga side effect?
Tingnan ang antas ng autism. Sa mga industriyalisadong bansa, kaugnay ito ng antas ng pagbabakuna.
Kaya bakit mo gustong bigyan ang anak mo ng ganoong bagay?
Maaari kong sabihin sa iyo ito: hindi na muling mababakunahan ang anak ko.
Hindi na ako magpapabakuna muli. Nakaranas na ako ng lahat, pati na ng COVID, lahat. Hindi ako isang 'conspiracy theorist'.
Nagpabakuna ako laban sa pulmonya nang inanunsyo ang COVID dahil ayaw kong magka-pulmonya at mamatay.
Dahil sinabi nila na papatayin ka raw nila kung hindi.
Nakakuha ka na rin ba ng bakuna laban sa trangkaso?
Nagpabakuna ako noon, pero hindi na ngayon.
Ang huling beses ay laban sa trangkaso ng baboy, at talagang, talagang masama ang pakiramdam ko.
Inilabas nila sa merkado ang bakuna laban sa swine flu, nabakunahan ako at muntik na akong mamatay.
Sobrang sakit na sakit ako. Kaya hindi na, mula ngayon ay hindi na ako magpapabakuna pa.
At padala pa rin sila sa akin ng mga text message na nagtatanong, "Gusto mo bang magpabakuna laban sa
trangkaso?" – Pero alam mo, hindi ako magpapabakuna!
May kaibigan ako na nagpasya na hindi magpabakuna ang sarili niya, ang kanyang asawa, at ang kanyang mga anak
matapos siyang magkaroon ng katulad na reaksyon sa bakuna laban sa trangkaso ng baboy. Halos mamatay siya.
Sobrang miserable ako noon, sobrang miserable, oo.
At iyon ang dahilan kung bakit inalis nila ang bakunang ito sa merkado!
Ayon sa mga mapagkakatiwalaang pinagkukunan, ito ay isang maliit na pagsubok.
Maiisip ko iyan.
Oo, siyempre. Huwag mong ipabakuna ang iyong mga anak, hindi man lang, zero. Hindi, wala.
Nagkaroon ako ng isa pang karanasan. Pumunta ako sa isang lokal na parmasya para kumuha
ng ilang gamot para sa pananakit ng likod.
At pumasok ang isang babae na may lanyard. Kasama niya ang isang matandang ginoo na hindi ang kanyang ama.
Kitang-kita na empleyado siya ng lungsod, at siya ay nagdurusa sa maagang pagsisimula ng demensya. Siya ang tagapag-alaga niya.
Pumasok siya at inanunsyo, "Narito ako para sa bakuna laban sa trangkaso ni Tom."
Gayunpaman, naupo siya roon nang natulala, pagpalain siya ng Diyos, at umalis siya at iniwan
siyang mag-isa. Ang "mahusay" na tagapag-alaga.
Sa anumang kaso, tumayo ang mga buhok sa batok ko, at lumapit ako sa kanya at sinabi:
Makinig, ang pangalan ko ay John. Ako ay isang lokal na tagapaglibing, sana'y hindi ka
magagalit. Pero hindi ko maiwasang marinig ang sinabi mo.
Nakita ko na maraming tao ang namatay dahil dito.
At muli, inakala kong matatakot at manghihilakbot siya. Ngunit sinabi niya, "Oo, alam ko ang mga panganib."
At naisip ko, 'sige', at tinanong ko, 'Bakit mo gusto siyang makakuha niyan?' Sinabi niya na iyon ang kanyang trabaho.
Alam mo, kapag katulad ka ng mga taong ito, hindi ka nagmamalasakit. Binabayaran
sila nang malaki para maglason sa mga tao.
At alam nila nang sapat na hindi magpapabakuna. May iba't ibang uri ng tao na nakatira sa piling natin.
At ang pinakamalaking pagkakamali na maaari nating gawin ay paniwalaan na ang mga taong ito ay katulad
natin, na mayroon silang moral na budhi at moral na kompas, at hindi ka nila sasaktan.
Ginagawa nila ito dahil trabaho nila. Wala silang pakialam. Tungkol ito sa pera. Tungkol ito sa perang papel.
Nagtataka ako kung hindi dapat maging… isang suntok sa mukha ang sagot sa awtomatikong reaksiyong 'trabaho ko lang ito'.
Aba, sinabi iyon sa Nuremberg.
Lahat ng mga taong ito ay nagtanong, "Bakit mo ginawa iyon?"
"Dahil inutusan kaming gawin ito, at dahil iyon ang aming trabaho." Hindi iyon dahilan.
Hindi. Hindi.
Ito ay tungkol sa pagliligtas ng mga tao.
Ang katotohanan ang magpapalaya sa atin, dahil kapag nalaman ng mga tao ang katotohanan, iniiwan nila ang lahat ng mga taong ito.
Iyon lang ang kailangan.
Oo. At dapat nating talikuran sila at bumalik sa komunidad sa pinakapayak na antas , kung saan magkakakilala ang
lahat: siya ang tubero, siya ang may-ari ng tindahan ng chips, siya ang tagapaglibing, siya ang barbero.
At hindi natin kailangan ang mga taong ito. Sila ang nangangailangan sa atin.
Tayo ang kanilang kapangyarihan. Ano ang meron sila kung wala tayo? Wala!
At hindi na natin kailangang dumaan sa digital banking system para bayaran ang tagapaglibing at ang tubero.
Kaya nga gusto nilang gawing alipin tayo. Ito ay isang kakila-kilabot na pagkaalipin.
Alam mo, kapag pumupunta doon ang mga tao – at ginawa na naman nila. Napakatalino nito; simple lang: beep, beep, beep...
Maghintay hanggang maubos mo ang iyong bakas ng karbon, at saka maa-block ang iyong card.
Oo. O ikaw ay nagsalita laban sa isang bagay.
Oo. Oo, siyempre, ang sistema ng panlipunang kredito.
Alam mo, sa Tsina, sinasara sa kanila ang kanilang sariling mga bahay. Kung mayroon kang elektronikong kandado sa pinto at
magsalita ka nang hindi sa tamang oras o maglakad ka sa kalye sa maling direksyon, maaari kang hindi makapasok
sa iyong sariling bahay! Kailangan magising ang mga tao at maunawaan ito bago pa ito mangyari!
Walang silbi ang maghintay hanggang tayo'y alipin na bago pa lamang sumubok na tumugon!
Tama iyon. Kaya iwanin na ninyo ang sistemang ito at magbayad nang salapi, mga kaibigan!
Oo, magbabayad nang cash, 100%! Tama, oo. Masaya akong makilala ka, Dan.
Oo, ganoon din, John. Maraming salamat.