In Januarie 2025 het BlackRock, die wêreld se grootste finansiële groep, ná die ses grootste Amerikaanse
banke, ook uit die Net Zero Climate Alliance onttrek.
Die magtigste sentrale bank, die Federal Reserve, of kortweg FED, het die Groen Finansiële Stelselnetwerk verlaat.
Terselfdertyd het die nuwe Amerikaanse president Trump aangekondig dat hy weer ten volle op fossielbrandstowwe sou fokus.
"Ons gaan boor, baba, boor."
In die lig van uiterste weerfenomene raak baie jongmense betrokke by klimaatsbewegings
soos Fridays for Future en Extinction Rebellion.
Die onttrekking van groot beleggers moet vir jou soos 'n klap in die gesig voel.
Om huidige gebeure beter te verstaan, kom ons kyk eers na die oorsprong van klimaatbeskermingsbewegings.
1. Opkoms van die klimaatsbeweging
In 2006 het die Amerikaanse politikus en entrepreneur Al Gore die wêreldpubliek vir die eerste keer
gekonfronteer met sy film An Inconvenient Truth.
Dit skilder 'n ondergangsscenario wat deur mensgemaakte aardverwarming veroorsaak word.
Gore is 'n multimiljonêr en het as die 45ste visepresident van die Verenigde State onder president Bill Clinton gedien.
Al Gore het in Julie 2008 voorspel: "Ons huidige koers is heeltemal onvolhoubaar."
Wetenskaplikes regoor die wêreld sê vir ons dat ons moontlik minder as tien jaar oor het waarin ons nog die
geleentheid het om dramatiese veranderinge aan te bring om die katastrofiese gevolge van die klimaatkrisis te voorkom.
En die enigste manier om verantwoordelikheid te neem, is om die probleem by die wortel aan te
pak, naamlik die verbranding van fossielbrandstowwe.
Vanaf daardie oomblik af was die hele fokus op die vermindering van CO2-uitstoot as die wortel van alle kwaad.
Gore se PR-uitgawes om die publiek te beïndruk, word vir 2009 alleen op $300 miljoen geskat.
Onder andere het Al Gore organisasies gestig wat sogenaamde "klimaatleiers" opgelei het .
Dit het toe gelei tot bewegings soos Fridays for Future en Extinction Rebellion.
Idole soos Greta Thunberg, Luisa Neubauer en Alexandria Ocasio-Cortez is spesifiek
bevorder en 'n groot klimaatsnetwerk is gestig.
2. Nuwe tegnologieë as 'n besigheidsmodel vir die superrykes
In die openbare persepsie was dit juis aktiviste soos Greta Thunberg wat deur media-effektiewe
protesoptrede druk op politici uitgeoefen het.
Maar is hierdie openbare persepsie akkuraat?
jaar voor Greta Thunberg se eerste openbare verskyning het die Wêreldbank en die WEF reeds
die koers vir 'n nuwe "klimaatbeleid" bepaal.
Jare voordat die klimaatbetogings begin het, het finansiële reuse ook honderde miljarde in toekomstige
beleggingsfondse in dikwels waardelose "klimaatmaatskappye" belê en produksiekapasiteite uitgebrei.
Dit het hulle in staat gestel om hulleself as markleiers te vestig en gereed te staan vir groot transaksies.
Verassend genoeg het politici kort ná Greta se eerste media-effektiewe
skoolstakingverskyning in Augustus 2018 begin optree.
Byvoorbeeld, op 17 Oktober 2018 het die destydse EU-president Juncker 'n memorandum van verstandhouding met die
skoon-energie-beleggingsfonds Breakthrough Energy Europe onderteken. Beginpakket: 100 miljoen euro.
Die superryke lidmaatskapsmaatskappye behoort dus voorkeurtoegang tot EU-befondsing te kry.
Bill Gates is die stigter van die Breakthrough Energy-beleggingsfonds.
Lede sluit uiters ryk individue in, soos Facebook se Mark Zuckerberg, Julian Robertson van die spekulasiefondsreus
Tiger Management, David Rubenstein, stigter van die Carlyle Group, George Soros, Alibaba se Jack Ma en ander.
Die mark vir "klimaattegnologie" is deurlopend deur die EU uitgebrei.
In Februarie 2019 het Juncker voorgestel om elke vierde euro uit die EU-begroting tussen 2022 en
2027 aan klimaatsveranderingsverligting te bestee.
Dit blyk dat politici deur hul wetgewing die weg gebaan het vir 'n uiters winsgewende mark vir
die "klimaattegnologieë" van die groot spelers.
Hierdie maatskappye het twee keer soveel kans op sukses gehad. Hulle kon baat vind by
EU-subsidies en by die hoë vraag na hul produkte.
Die EU plaas massiewe druk op lande om aan hierdie eis te voldoen omdat tegnologieë soos windkrag,
sonenergie en e-mobiliteit aggressief bevorder word.
Begrippe soos "ekologiese voetspoor" of "koolstofvoetspoor" weerspieël die feit dat CO2
nou die maatstaf van alle dinge geword het.
Eenvoudig gestel, "CO2" het 'n soort nuwe geldeenheid op die aandelemarkte geword.
Van meet af aan was die fokus heeltemal daarop gerig om CO2 as die enigste oorsaak van byna alle weerprobleme te verminder.
Geen storm sonder dieselfde opskrifte:
Klimaatsverandering is te blameer! Ons moet CO2-uitstoot verminder!
Wat skepties maak, is dat geen ander oorsake selfs oorweeg word vir die werklik verwoestende oorstromings en brande nie.
Nog erger, stemme uit die wetenskaplike gemeenskap en kenners wat die openbare narratief
bevraagteken, het geen kans om media-aandag te kry nie.
Byvoorbeeld, daar is ontelbare patente wat wys hoe maklik weerrampe deesdae geskep kan word.
Omgewingsvernietiging, soos ontbossing vir die onttrekking van winsgewende grondstowwe of die
uitbreiding van windplase, word ook selde bespreek.
'n eenzijdige fokus op "klimaatsverandering" wat uitsluitlik deur CO2 veroorsaak word, ignoreer byna
heeltemal ernstige omgewingskade en vernietigers.
Klimaatsverandering en omgewingsvernietiging word op 'n onaanvaarbare wyse gelykgestel.
Terug na die politiek: Dr Ottmar Edenhofer bevestig ook dat klimaatbeleid nog nooit oor omgewingsbeskerming gegaan
het nie, maar eerder oor hardnekkige ekonomiese belange.
Hy is Direkteur en Hoofekonoom van die Potsdam-instituut vir klimaatimpaknavorsing:
"...dit moet duidelik gestel word dat ons effektief die wêreld se rykdom deur klimaatbeleid herverdeel."
Ons moet onsself bevry van die illusie dat internasionale klimaatbeleid omgewingsbeleid is.
Dit het byna niks te doen met omgewingsbeleid nie, met probleme soos ontbossing of die osoongat.
My voorlopige gevolgtrekking:
So terwyl mega-korporasies en mega-miljardêrs amptelik pleit vir groter volhoubaarheid en "die
klimaat", maak hulle terselfdertyd enorme winste.
3. Massale uittrede uit klimaatsalliansies
Nou kom ons terug na die heel begin – BlackRock en Maatskappy se onttrekking uit die Klimaatalliansie.
Dit vra die vraag: HOEKOM distansieer die grootste beleggers nou hulleself van "groen tegnologieë" en wend hulle tot kernkrag?
En HOEKOM wil VSA-president Trump weer ten volle op fossielbrandstowwe staatmaak?
Maak hulle skielik nie meer omgee vir die omgewing nie? Of het hulle nog altyd nie omgegee nie?
Finansiële deskundige en ontleder Ernst Wolff verskaf 'n baie verstaanbare rede.
"Die nuwe groot agenda het te make met kunsmatige intelligensie."
En dit is interessant, want die Wêreldekonomiese Forum van hierdie jaar, die byeenkoms in Davos, het die
leuse "Samewerking in die Intelligente Tydperk", so dit gaan alles oor kunsmatige intelligensie.
En kunsmatige intelligensie is onlangs herhaaldelik genoem, veral hier in Switserland, in
alle verslae oor die Wêreld-Ekonomiese Forum.
En dit word altyd beskryf as nie dreigend nie, maar eerder as die skep van nuwe werksgeleenthede, sodat ons glad nie hoef bekommerd
te wees nie. Die presiese teenoorgestelde is egter die geval.
"So, natuurlik, het dié in mag 'n groot belang by die bevordering van kunsmatige
intelligensie, omdat daar baie geld daaraan te verdien is."
Dit is ook interessant om op te let dat BlackRock pas uit die Net Zero-inisiatief by die Verenigde Nasies onttrek het.
Dit is omdat die fokus nie meer op klimaatsverandering is nie, maar op kernkrag.
En aangesien kernkragstasies nie vinnig gebou kan word nie, sal dit verskeie jare – moontlik baie jare – neem
voordat hulle gereed is vir gebruik, dus moet ons vir eers op fossielbrandstowwe staatmaak.
En as jy op hulle staatmaak, kan jy nie by die klimaatagenda hou nie.
Dit is interessant om op te let dat geen van hulle ooit gesê het dat die CO2-belasting afgeskaf moet word nie.
So sal hulle voortgaan om hulself sonder perke te verryk, en ons sal natuurlik sien dat die WEF op een of ander
manier ideologiese ondersteuning vir die hele saak bied.
4. Energieverbruik vir kunsmatige intelligensie en sy volhoubaarheid
Binne KI-maatskappye is die volhoubaarheid van kunsmatige intelligensie die onderwerp van 'n hewige debat.
Op 26 November 2024 is 'n artikel wat die bespreking opsom, op Al Gore se webwerf gepubliseer.
Volgens een skatting het OpenAI se GPT-4 50 gigawattuur (GWh) elektrisiteit benodig om opgelei te word –
ongeveer gelyk aan die jaarlikse verbruik van 'n klein dorpie.
Soos KI-modelle voortgaan om te verbeter, benodig hulle al hoe groter datacenters.
Zuckerberg het gesê dat 'n hele kragstasie nodig kan wees om 'n enkele datasentrum te laat werk.
Die Internasionale Energieagentskap (IEA) verwag dat die energiebehoefte tussen 2022 en 2026 byna sal verdubbel.
Daar is egter ook voorspellings wat baie meer drasties is.
Die gevolgtrekking is ook baie verhelderend:
"Om eerlik te wees, dink ons dit is uiters onwaarskynlik dat 'n wolkverskaffer die uitbreiding van sy
datasentrums sou vertraag om klimaatdoelwitte te bereik."
Immers glo hulle dat hulle in 'n wedloop is om 'n digitale god te verzin – en daarom weeg die risiko om nie vinnig genoeg te bou
nie vir hulle verreweg swaarder as die risiko om te veel te bou.
Die rede vir die koersverandering deur diegene in mag weg van alternatiewe energieë is dus:
Groen energie is nie voldoende vir die uitbreiding van 'n wêreldwye digitale netwerk en kunsmatige intelligensie nie.
Kom ons som nogmaals op:
1. Van meet af aan was mense bang vir die eenzijdige CO2-klimaatalarm.
PR-firmas wat welgestelde korporatiewe lobbyiste soos Al Gore verteenwoordig, bevorder media-slim idioole soos Greta Thunberg.
Die klimaatsbeweging dien as 'n mondstuk vir die mense in die politiek.
2. Politici stel wette in werking om CO2-uitstoot teen 'n ongewoon vinnige tempo te verminder, wat 'n
reuse mark skep vir amptelike "groen tegnologieë".
Die wenners: mega-korporasies wat reeds "toevallig" miljarde in presies daardie tegnologieë belê het lank tevore.
Hulle is dubbele wenners: hulle verdien geld met hul produkte en ontvang ook subsidie uit die staatskas.
3. Die skynbare volhoubaarheid van die grootste spelers word duidelik wanneer dit by hul
"gunstelingprojekte" soos kunsmatige intelligensie kom.
Daar maak dit nie saak dat die energiebehoeftes en die dikwels genoemde CO2-uitstoot onmeetlik styg nie.
Kom ons vergeet van ander omgewingskade wat veroorsaak word deur grondontbossing, besmetting
van waterweë en grond deur skaars-aarde-myne, ens.
Enige middele wat nodig is, word geregverdig om nie 'n digitale revolusie in gevaar te stel nie.
Klimaatalliansies? Slegs solank hulle die belange van die finansiële haaie dien.
4. Dit is dus duidelik dat die mees invloedryke kringe nooit regtig omgewingsbeskerming ernstig opgeneem het nie.
Die doel van die digitale finansiële kompleks is om 'n digitale god te skep.
Mense word deur sykwessies afgelei, soos of kernkrag, fossielbrandstowwe of hernubare
energieë beter is om die "klimaat" te bewaar.
Die debat ignoreer egter eenvoudig die onversadigbare hoofverbruikers van hulpbronne.
Ons gevolgtrekking: Die "klimaatsbeweging" gaan nêrens heen en word deur politici en die grootste
finansiële korporasies vir hul eie belange uitgebuit.
Sodra mense hul aandag op die werklike oortreders agter die oorbenutting van die Aarde rig, sal dit 'n
beslissende stap wees na ware omgewingsbeskerming.
Om nie langer uitgebuit te word nie, maak asseblief jouself sonder blinddoeke inlig!