У студзені 2025 года, услед за шасцю найбуйнейшымі банкамі ЗША, BlackRock, найбуйнейшая ў свеце фінансавая
група, таксама выйшла з Альянсу «Нет-зіро» па клімаце.
Самы магутны цэнтральны банк, Федэральная рэзервовая сістэма, або скарочана ФРС, пакінуў Сетку зялёных фінансаў.
У той жа час новы прэзідэнт ЗША Трамп абвясціў, што зноў цалкам засяродзіцца на выкапнёвым паліве.
"Бурыць будзем, малы, бурыць!"
Ва ўмовах экстрэмальных пагодных з'яў многія маладыя людзі далучаюцца да кліматычных рухаў, такіх як
«Пятніцы за будучыню» і «Паўстанне супраць вымірання».
Адток буйных інвестараў павінен быць для вас як ударам па твары.
Каб лепш зразумець бягучыя падзеі, давайце спачатку разгледзім з'яўленне рухаў па абароне клімату.
1. З'яўленне кліматычнага руху
У 2006 годзе амерыканскі палітык і прадпрымальнік Эл Гор упершыню выступіў перад сусветнай
публікай са сваім фільмам «Недарэчная праўда».
Гэта малюе змрочны сцэнар, выкліканы антрапагенным глабальным пацяпленнем.
Гор — шматмільёнэр, які займаў пасаду 45-га віцэ-прэзідэнта Злучаных Штатаў у адміністрацыі прэзідэнта Біла Клінтана.
У ліпені 2008 года Аль Гор прагназаваў: «Наш цяперашні курс цалкам неўстойлівы».
Навукоўцы па ўсім свеце кажуць нам, што ў нас можа застацца менш за дзесяць гадоў, каб яшчэ ёсць магчымасць
правесці кардынальныя змены і прадухіліць катастрафічныя наступствы кліматычнага крызісу.
І адзіны спосаб узяць на сябе адказнасць — гэта змагацца з праблемай у яе вытоку, а
менавіта з спальваннем выкапнёвага паліва.
З таго часу ўся ўвага была скіравана на скарачэнне выкідаў CO2 як на першапрычыну ўсяго зла.
Выдаткі Гора на PR для заваявання грамадскасці ацэньваюцца ў 300 мільёнаў долараў толькі за 2009 год.
Сярод іншага, Эл Гор заснаваў арганізацыі, якія рыхтавалі так званых «кліматычных лідараў» .
Гэта, у сваю чаргу, прывяло да з'яўлення такіх рухаў, як «Пятніцы за будучыню» і «Паўстанне супраць вымірання».
Такіх куміраў, як Грэта Тунберг, Луіза Нойбаўэр і Аляксандрыя Акасіа-Картэс, мэтанакіравана
прасоўвалі, і была створана вялікая кліматычная сетка.
2. Новыя тэхналогіі як бізнес-мадэль для супербагатых
У грамадскай свядомасці менавіта такія актывісты, як Грэта Тунберг, аказалі ціск на
палітыкаў праз эфектыўныя для СМІ пратэсты.
Але ці дакладная гэтая грамадская ўспрымальнасць?
гадоў да першага публічнага выступлення Грэты Тунберг Сусветны банк і Сусветны эканамічны форум
ужо вызначалі курс новай «кліматычнай палітыкі».
Задоўга да пачатку кліматычных пратэстаў фінансавыя гіганты пачалі інвеставаць сотні мільярдаў у будучыя
інвестыцыйныя фонды, у часта бескарысныя «кліматычныя кампаніі» і ў пашырэнне вытворчых магутнасцей.
Гэта дазволіла ім замацавацца ў якасці лідараў рынку і заняць пазіцыі для заключэння буйных здзелак.
На здзіўленне, неўзабаве пасля першай эфектыўнай для СМІ школьнай страйкоўкі Грэты ў
жніўні 2018 года палітыкі пачалі прымаць меры.
Напрыклад, 17 кастрычніка 2018 года тагачасны прэзідэнт ЕС Юнкер падпісаў мемарандум аб узаемаразуменні з
Breakthrough Energy Europe, інвестыцыйным фондам для чыстай энергіі. Пачатковы капітал: 100 мільёнаў еўра.
Такім чынам, кампаніі-члены, якія належаць да надзвычай багатых, павінны атрымаць прыярытэтны доступ да фінансавання ЕС.
Біл Гейтс — заснавальнік інвестыцыйнага фонду Breakthrough Energy.
Сярод членаў — надзвычай заможныя асобы, такія як Марк Цукерберг з Facebook, Джуліян Робертсан з гіганта хедж-фондаў
Tiger Management, Дэвід Рубенштэйн, заснавальнік Carlyle Group, Джордж Сарос, Джэк Ма з Alibaba і іншыя.
Рынак «кліматычных тэхналогій» быў бесперапынна пашыраны ЕС.
У лютым 2019 года Юнкер прапанаваў выдаткоўваць кожны чацвёрты еўра з бюджэту ЕС на змякчэнне
наступстваў змянення клімату ў перыяд з 2022 па 2027 год.
Здаецца, палітыкі сваім заканадаўствам праклалі шлях для вельмі прыбытковага рынку «кліматычных тэхналогій» для буйных гульцоў.
Гэтыя кампаніі мелі ўдвая больш шанцаў на поспех. Яны змаглі скарыстацца субсідыямі ЕС і высокім попытам на сваю прадукцыю.
ЕС аказвае велізарны ціск на краіны, каб яны задаволілі гэты попыт, таму што такія тэхналогіі, як ветраэнергетыка, сонечная
энергетыка і электрамабільнасць, агрэсіўна прасоўваюцца.
Такія тэрміны, як «экалагічны след» або «вугляродны след», адлюстроўваюць той факт, што CO2 цяпер стаў меркай усяго.
Прасцей кажучы, «CO2» стаў свайго роду новай валютай на фондавых біржах.
З самага пачатку ўся ўвага была скіравана выключна на скарачэнне выкідаў CO2 як адзінай прычыны амаль усіх праблем з надвор'ем.
Няма шторму без адных і тых жа загалоўкаў:
Змяненне клімату вінаватае! Мы павінны скараціць выкіды CO2!
Наводзіць на скепсіс тое, што іншыя прычыны нават не разглядаюцца ў сувязі з сапраўды разбуральнымі паводкамі і пажарамі.
Што яшчэ горш, галасы навуковай супольнасці і экспертаў, якія ставяць пад сумнеў
агульнапрыняты наратыў, не маюць шанцаў на асвятленне ў СМІ.
Напрыклад, існуе незлічоная колькасць патэнтаў, якія раскрываюць, як лёгка сёння стварыць стыхійныя бедствы.
Разбурэнне навакольнага асяроддзя, такое як абязлесенне для здабычы прыбытковых сыравінных рэсурсаў або
пашырэнне ветравых электрастанцый, таксама рэдка абмяркоўваецца.
Аднабаковы фокус на «змяненні клімату», выкліканым выключна CO2, амаль цалкам ігнаруе сур'ёзную
шкоду навакольнаму асяроддзю і яго разбуральнікаў.
Змяненне клімату і разбурэнне навакольнага асяроддзя непрымальным чынам ставяцца ў адзін шэраг.
Вяртаючыся да палітыкі: доктар Отмар Эдэнхофер таксама пацвярджае, што кліматычная палітыка ніколі не
была звязана з аховай навакольнага асяроддзя, а хутчэй з жорсткімі эканамічнымі інтарэсамі.
Ён — дырэктар і галоўны эканаміст Потсдамскага інстытута даследаванняў змяненняў клімату:
...трэба ясна заявіць, што мы фактычна пераразмяркоўваем сусветнае багацце праз кліматычную палітыку.
Мы павінны пазбавіцца ад ілюзіі, што міжнародная кліматычная палітыка — гэта палітыка аховы навакольнага асяроддзя.
Гэта амаль не мае нічога агульнага з экалагічнай палітыкай, з такімі праблемамі, як абязлесенне або азонавая дзірка.
Мая папярэдняя выснова:
Такім чынам, пакуль мегакарпарацыі і мегабізнесмены афіцыйна выступаюць за большую ўстойлівасць і
«клімат», яны адначасова атрымліваюць велізарныя прыбыткі.
3. Масавы выхад з кліматычных саюзаў
Цяпер мы вяртаемся да самага пачатку – выхаду BlackRock і кампаніі з Кліматычнага альянсу.
Гэта выклікае пытанне: ЧАМУ найбуйнейшыя інвестары цяпер адмаўляюцца ад «зялёных
тэхналогій» і звяртаюцца да ядзернай энергетыкі?
І чаму прэзідэнт ЗША Трамп зноў хоча цалкам спадзявацца на выкапнёвае паліва?
Ці ім раптам стала ўсё роўна на навакольнае асяроддзе? Ці яны ніколі пра яго і не клапаціліся?
Фінансавы эксперт і аналітык Эрнст Вольф прыводзіць вельмі зразумелую прычыну.
"Новая вялікая праграма звязана з штучным інтэлектам."
І гэта цікава, таму што сёлетні Сусветны эканамічны форум, сустрэча ў Давосе, мае дэвіз «Супрацоўніцтва
ў эпоху розуму», так што ўсё пра штучны інтэлект.
І штучны інтэлект апошнім часам неаднаразова згадваўся, асабліва тут, у Швейцарыі, ва ўсіх
справаздачах аб Сусветным эканамічным форуме.
І гэта заўсёды апісваюць не як пагрозу, а хутчэй як стварэнне новых працоўных месцаў, таму нам
усім не трэба хвалявацца. Насамрэч усё наадварот.
"Такім чынам, тыя, хто пры ўладзе, натуральна, маюць вялікую зацікаўленасць у развіцці штучнага
інтэлекту, бо на ім можна зарабіць шмат грошай."
Таксама цікава адзначыць, што BlackRock толькі што выйшла з ініцыятывы «Нет-зіро» пры Арганізацыі Аб'яднаных Нацый.
Гэта таму, што ў цэнтры ўвагі больш не змены клімату, а ядзерная энергетыка.
А паколькі атамныя электрастанцыі будуюцца не хутка, пройдзе некалькі гадоў — магчыма, шмат гадоў — перш чым
яны будуць гатовыя да эксплуатацыі, таму пакуль што нам даводзіцца спадзявацца на выкапнёвае паліва.
І калі вы на іх спадзяяцеся, то не зможаце прытрымлівацца кліматычнага парадку дня.
Цікава адзначыць, што ніхто з іх ніколі не казаў, што падатак на CO2 павінен быць скасаваны.
Такім чынам, яны будуць і надалей беспакарана ўзбагачацца, і мы, вядома ж, убачым, што WEF нейкім
чынам забяспечвае ідэалагічную падтрымку ўсяму гэтаму.
4. Спажыванне энергіі для штучнага інтэлекту і яго ўстойлівасць
У кампаніях, якія займаюцца штучным інтэлектам, устойлівасць штучнага інтэлекту з'яўляецца прадметам гарачых спрэчак.
26 лістапада 2024 года на сайце Эла Гара была апублікавана справаздача па дыскусіі.
Паводле адной ацэнкі, для навучання GPT-4 ад OpenAI спатрэбілася 50 гігават-гадзін (ГВт·г) электраэнергіі —
прыкладна столькі ж, колькі спажывае невялікі горад за год.
Па меры таго, як мадэлі штучнага інтэлекту паляпшаюцца, яны патрабуюць усё большых цэнтраў апрацоўкі даных.
Цукерберг сказаў, што для забеспячэння працы аднаго цэнтра апрацоўкі даных можа спатрэбіцца цэлая электрастанцыя.
Міжнароднае энергетычнае агенцтва (МЭА) чакае, што попыт на энергію амаль падвоіцца ў перыяд з 2022 па 2026 год.
Аднак ёсць і значна больш катастрафічныя прагнозы.
Выснова таксама вельмі павучальная:
Шчыра кажучы, мы лічым вельмі малаверагодным, што пастаўшчык воблачных паслуг запаволіць пашырэнне сваіх
цэнтраў апрацоўкі даных, каб дасягнуць кліматычных мэт.
У рэшце рэшт, яны лічаць, што ўдзельнічаюць у гонцы па вынаходніцтве «лічбавага бога» — і таму для іх
рызыка не паспець пабудаваць дастаткова хутка значна пераважвае рызыку пабудаваць занадта шмат.
Таму прычына змянення курсу тымі, хто пры ўладзе, у адмову ад альтэрнатыўнай энергетыкі наступная:
Зялёнай энергіі недастаткова для пашырэння глабальнай лічбавай сеткі і штучнага інтэлекту.
Давайце яшчэ раз падсумуем:
1. З самага пачатку людзей напалохаў аднабаковы кліматычны трывожны сігнал аб CO2.
ПР-фірмы, якія прадстаўляюць такіх заможных карпаратыўных лабістаў, як Эл Гор, прасоўваюць
медыя-спрактыкаваных ідалаў, такіх як Грэта Тунберг.
Кліматычны рух служыць голасам для палітыкаў.
2. Палітыкі прымаюць законы аб скарачэнні выкідаў CO2 з небывалай хуткасцю, ствараючы
велізарны рынак для афіцыйных «зялёных тэхналогій».
Пераможцы: мегакарпарацыі, якія яшчэ даўно «выпадкова» ўклалі мільярды ў менавіта гэтыя тэхналогіі.
Яны — двайныя пераможцы: яны зарабляюць грошы на сваіх прадуктах і таксама атрымліваюць субсідыі з падатковай казны.
3. Імітацыя ўстойлівасці найбуйнейшых гульцоў становіцца відавочнай, калі гаворка ідзе пра іх
«улюбёныя праекты», такія як штучны інтэлект.
Там не мае значэння, што патрэбы ў энергіі і часта згадваемыя выкіды CO2 беспамерна растуць.
Давайце забудзем пра іншыя шкоды навакольнаму асяроддзю, выкліканыя высечкай лясоў, забруджваннем
вадаёмаў і глебы руднікамі рэдкіх камякоў і г.д.
Любыя сродкі апраўданыя, каб не паставіць пад пагрозу лічбавую рэвалюцыю.
Кліматычныя саюзы? Толькі пакуль яны служаць інтарэсам фінансавых акул.
4. Таму відавочна, што найбольш уплывовыя колы ніколі па-сапраўднаму не клапаціліся пра ахову навакольнага асяроддзя.
Мэта лічбавага фінансавага комплексу — стварыць «лічбавага бога».
Людзей адцягваюць ад другасных пытанняў, напрыклад, ці лепш для захавання «клімату» ядзерная
энергетыка, выкапні або аднаўляльныя крыніцы энергіі.
Аднак у спрэчцы проста ігнаруюцца ненасытныя асноўныя спажыўцы рэсурсаў.
Наш высноў: «Кліматычны рух» заходзіць у тупік і выкарыстоўваецца палітыкамі і найбуйнейшымі
фінансавымі карпарацыямі ў сваіх уласных інтарэсах.
Як толькі людзі скіруюць сваю ўвагу на сапраўдных вінаватых у празмернай эксплуатацыі Зямлі, гэта стане
вырашальным крокам да сапраўднай аховы навакольнага асяроддзя.
Каб больш не быць эксплуатаваным, калі ласка, інфармуйцеся без затуманення!