Τον Ιανουάριο του 2025, ο μεγαλύτερος χρηματοπιστωτικός όμιλος στον κόσμο BlackRock προσχώρησε στις έξι σημαντικότερες τράπεζες
των ΗΠΑ και αποχώρησε από τη συμμαχία για το κλίμα Net Zero.
Η ισχυρότερη κεντρική τράπεζα, η Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ, ή FED για συντομία, εγκατέλειψε
το "Πράσινο Δίκτυο Χρηματοπιστωτικού Συστήματος".
Την ίδια στιγμή, ο νέος πρόεδρος των ΗΠΑ Τραμπ ανακοίνωσε ότι θα στηριχθεί και πάλι εξ ολοκλήρου στα ορυκτά καύσιμα.
[Ντόναλντ Τραμπ: "Θα τρυπήσουμε, μωρό μου, θα τρυπήσουμε".
Μπροστά στα ακραία καιρικά φαινόμενα, πολλοί νέοι συμμετέχουν σε κινήματα για το κλίμα, όπως
το Fridays for Future ή το Extinction Rebellion.
Η απόσυρση των μεγάλων επενδυτών πρέπει να μοιάζει με χαστούκι στο πρόσωπο.
Για να κατηγοριοποιήσουμε καλύτερα τα τρέχοντα γεγονότα, ας ρίξουμε πρώτα μια ματιά στις
απαρχές των κινημάτων προστασίας του κλίματος.
1. εμφάνιση του κλιματικού κινήματος
Το 2006, ο Αμερικανός πολιτικός και επιχειρηματίας Αλ Γκορ αντιμετώπισε για πρώτη φορά το
παγκόσμιο κοινό με την ταινία "Μια άβολη αλήθεια".
Αυτό δημιουργεί ένα σενάριο καταστροφής που προκαλείται από την ανθρωπογενή υπερθέρμανση του πλανήτη.
Ο Γκορ είναι πολυεκατομμυριούχος και ήταν ο 45ος αντιπρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών υπό τον πρόεδρο Μπιλ Κλίντον.
Ο Αλ Γκορ προέβλεψε τον Ιούλιο του 2008: "Η τρέχουσα πορεία μας δεν είναι καθόλου βιώσιμη.
Οι επιστήμονες σε όλο τον κόσμο [...] μας λένε ότι ίσως μας απομένουν λιγότερα από δέκα χρόνια για να έχουμε την
ευκαιρία να κάνουμε δραματικές αλλαγές ώστε να αποτρέψουμε τις καταστροφικές συνέπειες της κλιματικής κρίσης.
[...] Και ο μόνος τρόπος για να αναλάβουμε την ευθύνη είναι να φτάσουμε στη ρίζα του
προβλήματος, δηλαδή στην καύση των ορυκτών καυσίμων".
Από εδώ και στο εξής, όλη η προσοχή επικεντρώθηκε στη μείωση των εκπομπών CO2 ως την αιτία όλων των κακών.
Τα έξοδα δημοσίων σχέσεων του Γκορ για να κερδίσει το κοινό υπολογίζονται σε 300 εκατομμύρια δολάρια μόνο για το 2009.
Ο Al Gore, για παράδειγμα, ίδρυσε οργανισμούς που εκπαίδευσαν τους λεγόμενους "ηγέτες του κλίματος" .
Αυτό οδήγησε σε κινήματα όπως το Fridays for Future και το Extinction Rebellion.
Ειδώλια όπως η Greta Thunberg, η Luisa Neubauer και η Alexandria Ocasio-Cortez προωθήθηκαν ειδικά
και δημιουργήθηκε ένα μεγάλο δίκτυο για το κλίμα.
2. Οι νέες τεχνολογίες ως επιχειρηματικό μοντέλο για τους υπερπλούσιους
Στην κοινή αντίληψη, ήταν ακριβώς αυτοί οι ακτιβιστές, όπως η Greta Thunberg, που άσκησαν πίεση στους πολιτικούς
μέσω διαμαρτυριών που είχαν αποτέλεσμα στα μέσα ενημέρωσης.
Αλλά είναι σωστή αυτή η δημόσια αντίληψη;
Χρόνια πριν από την πρώτη δημόσια εμφάνιση της Greta Thunberg, η Παγκόσμια Τράπεζα και το WEF είχαν ήδη
χαράξει την πορεία για μια νέα "πολιτική για το κλίμα".
Χρόνια πριν ξεκινήσουν οι διαμαρτυρίες για το κλίμα, οι χρηματοπιστωτικοί κολοσσοί άρχισαν επίσης να επενδύουν
εκατοντάδες δισεκατομμύρια σε μελλοντικά επενδυτικά κεφάλαια σε συχνά άχρηστες "εταιρείες για το κλίμα"
και να επεκτείνουν τις παραγωγικές τους δυνατότητες.
Αυτό τους έδωσε τη θέση του ηγέτη της αγοράς και τους έκανε έτοιμους για μεγάλες συμφωνίες.
Παραδόξως, οι πολιτικοί άρχισαν να αναλαμβάνουν δράση αμέσως μετά την πρώτη σχολική απεργία
υψηλού προφίλ της Greta τον Αύγουστο του 2018.
Για παράδειγμα, ο τότε πρόεδρος της ΕΕ Γιούνκερ υπέγραψε επιστολή προθέσεων με το επενδυτικό ταμείο "καθαρής
ενέργειας" Breakthrough Energy Europe στις 17 Οκτωβρίου 2018. Πακέτο εκκίνησης: 100 εκατομμύρια ευρώ.
Οι πάμπλουτες εταιρείες-μέλη θα πρέπει συνεπώς να έχουν προνομιακή πρόσβαση στη χρηματοδότηση της ΕΕ.
Ιδρυτής του επενδυτικού ταμείου Breakthrough Energy είναι ο Bill Gates.
Στα μέλη περιλαμβάνονται υπερπλούσιοι όπως ο Μαρκ Ζούκερμπεργκ του Facebook, ο Τζούλιαν Ρόμπερτσον του γίγαντα των hedge
funds Tiger Management, ο Ντέιβιντ Ρούμπενσταϊν, ιδρυτής του Carlyle Group, ο Τζορτζ Σόρος, ο Τζακ Μα της Alibaba και άλλοι.
Η αγορά της "κλιματικής τεχνολογίας" διευρύνεται συνεχώς από την ΕΕ.
Τον Φεβρουάριο του 2019, ο Γιούνκερ πρότεινε να δαπανηθεί κάθε τέταρτο ευρώ από τον προϋπολογισμό της ΕΕ για τον
μετριασμό της κλιματικής αλλαγής από το 2022 έως το 2027.
Δίνει την εντύπωση ότι οι πολιτικοί έχουν δημιουργήσει μια πολύ κερδοφόρα αγορά για τις "κλιματικές
τεχνολογίες" των μεγάλων παικτών μέσω της νομοθεσίας τους.
Είχαν διπλή πιθανότητα να κερδίσουν. Ήταν σε θέση να επωφεληθούν από τη χρηματοδότηση της ΕΕ
και από την υψηλή ζήτηση για τα προϊόντα τους.
Η ΕΕ ασκεί τεράστια πίεση στις χώρες να ανταποκριθούν στη ζήτηση αυτή, επειδή προωθούνται επιθετικά τεχνολογίες όπως η αιολική
ενέργεια, η ηλιακή ενέργεια και η ηλεκτρονική κινητικότητα.
Όροι όπως "οικολογικό αποτύπωμα" ή "αποτύπωμα άνθρακα" αντικατοπτρίζουν το γεγονός ότι το CO2
έχει γίνει πλέον το μέτρο όλων των πραγμάτων.
Με απλά λόγια, το "CO2" έχει γίνει ένα είδος νέου νομίσματος στα χρηματιστήρια.
Από την αρχή, η προσοχή επικεντρώθηκε εξ ολοκλήρου στη μείωση του CO2 ως μοναδική αιτία σχεδόν όλων των καιρικών προβλημάτων.
Καμία καταιγίδα χωρίς τους ίδιους τίτλους:
"Φταίει η κλιματική αλλαγή! Πρέπει να μειώσουμε το CO2!".
Είναι επιφυλακτικό το γεγονός ότι άλλες αιτίες δεν εξετάζονται ούτε κατά διάνοια για τις
πραγματικά καταστροφικές πλημμύρες και πυρκαγιές.
Ακόμη χειρότερα, οι φωνές της επιστημονικής κοινότητας και των εμπειρογνωμόνων που αμφισβητούν τη δημόσια αφήγηση
δεν έχουν καμία πιθανότητα να ακουστούν στα μέσα ενημέρωσης.
Για παράδειγμα, υπάρχουν αμέτρητες πατέντες που αποκαλύπτουν πόσο εύκολα μπορούν να
δημιουργηθούν σήμερα καταστροφές από καιρικές συνθήκες.
Η καταστροφή του περιβάλλοντος, όπως η αποψίλωση των δασών για την εξόρυξη κερδοφόρων πρώτων υλών ή η επέκταση
των αιολικών πάρκων, επίσης δεν συζητείται σχεδόν ποτέ.
Η μονόπλευρη εστίαση στην "κλιματική αλλαγή" που προκαλείται μόνο από το CO2 αγνοεί σχεδόν εντελώς τη
σοβαρή περιβαλλοντική καταστροφή και τους καταστροφείς.
Η "κλιματική αλλαγή" και η περιβαλλοντική καταστροφή εξισώνονται με απαράδεκτο τρόπο.
Επιστροφή στην πολιτική: Ο Dr Ottmar Edenhofer επιβεβαιώνει επίσης ότι η πολιτική για το κλίμα δεν αφορά εξαρχής την
προστασία του περιβάλλοντος, αλλά σκληρά οικονομικά συμφέροντα.
Είναι διευθυντής και επικεφαλής οικονομολόγος του Ινστιτούτου Potsdam για την έρευνα των επιπτώσεων του κλίματος:
"...πρέπει να δηλωθεί με σαφήνεια ότι αναδιανέμουμε de facto τον παγκόσμιο πλούτο μέσω της πολιτικής για το κλίμα.
[...] Πρέπει να απαλλαγούμε από την ψευδαίσθηση ότι η διεθνής πολιτική για το κλίμα είναι περιβαλλοντική πολιτική.
Αυτό δεν έχει σχεδόν καμία σχέση με την περιβαλλοντική πολιτική, με προβλήματα όπως η
αποψίλωση των δασών ή η τρύπα στο στρώμα του όζοντος".
Το ενδιάμεσο συμπέρασμά μου:
Έτσι, ενώ οι μεγαλοεπιχειρήσεις και οι μεγαλοδισεκατομμυριούχοι διεξάγουν επίσημα εκστρατεία για περισσότερη βιωσιμότητα
και "το κλίμα", ταυτόχρονα αποκομίζουν τεράστια κέρδη.
3. μαζική έξοδος από τις κλιματικές συμμαχίες
Επιστρέφουμε τώρα στην αρχή - στην απόσυρση της BlackRock και των συνεργατών της από τη Συμμαχία για το Κλίμα.
Τίθεται το ερώτημα: ΓΙΑΤΙ οι μεγαλύτεροι επενδυτές αποστασιοποιούνται τώρα από τις "πράσινες
τεχνολογίες" και επικεντρώνονται στην πυρηνική ενέργεια;
Και ΓΙΑΤΙ ο πρόεδρος των ΗΠΑ Τραμπ θέλει να στηριχθεί ξανά πλήρως στα ορυκτά καύσιμα;
Μήπως ξαφνικά δεν νοιάζονται για το περιβάλλον; Ή ήταν πάντα αδιάφοροι;
Ο οικονομικός εμπειρογνώμονας και αναλυτής Ernst Wolff παρέχει έναν πολύ κατανοητό λόγο.
"Η νέα μεγάλη ατζέντα έχει να κάνει με την τεχνητή νοημοσύνη.
Και είναι ενδιαφέρον ότι το φετινό Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ, η συνάντηση στο Νταβός, διεξάγεται με το σύνθημα "Συνεργασία στην
εποχή της ευφυΐας", δηλαδή όλα αφορούν την τεχνητή νοημοσύνη.
Και η τεχνητή νοημοσύνη έχει αναφερθεί ξανά και ξανά πρόσφατα, ειδικά εδώ στην Ελβετία, σε όλες
τις αναφορές για το Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ.
Και πάντα περιγράφεται ως κάτι που δεν αποτελεί απειλή, αλλά ως κάτι που θα δημιουργήσει νέες θέσεις εργασίας, οπότε δεν
χρειάζεται να ανησυχούμε καθόλου. Το ακριβώς αντίθετο συμβαίνει".
[...] "Έτσι, οι ισχυροί έχουν φυσικά μεγάλο ενδιαφέρον να προωθήσουν αυτή την τεχνητή νοημοσύνη, επειδή υπάρχουν
επίσης πολλά χρήματα που μπορούν να κερδηθούν με αυτήν.
Είναι επίσης ενδιαφέρον να σημειωθεί ότι η BlackRock μόλις αποσύρθηκε από την πρωτοβουλία Net Zero των Ηνωμένων Εθνών.
Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι δεν επικεντρωνόμαστε πλέον στην κλιματική αλλαγή, αλλά στην πυρηνική ενέργεια.
Και δεδομένου ότι τα πυρηνικά εργοστάσια δεν μπορούν να κατασκευαστούν τόσο γρήγορα, οπότε θα χρειαστούν αρκετά
χρόνια - ενδεχομένως αρκετά χρόνια - μέχρι να είναι έτοιμα για χρήση, πρέπει να βασιστούμε στα ορυκτά καύσιμα προς το παρόν.
Και αν βασίζεστε σε αυτά, τότε δεν μπορείτε να τηρήσετε την ατζέντα για το κλίμα.
Είναι ενδιαφέρον ότι κανένας από αυτούς δεν είπε ποτέ ότι ο φόρος CO2 πρέπει να καταργηθεί.
Έτσι θα συνεχίσουν να πλουτίζουν χωρίς περιορισμούς και φυσικά θα δούμε ότι στο WEF το όλο θέμα
θα λάβει κατά κάποιο τρόπο ιδεολογική υποστήριξη".
4. κατανάλωση ενέργειας για την τεχνητή νοημοσύνη και η βιωσιμότητά της
Η βιωσιμότητα της τεχνητής νοημοσύνης αποτελεί αντικείμενο έντονης συζήτησης στις εταιρείες τεχνητής νοημοσύνης.
Στις 26 Νοεμβρίου 2024, ένα έγγραφο που συνοψίζει τη συζήτηση δημοσιεύθηκε στον ιστότοπο του Al Gore.
"Σύμφωνα με μια εκτίμηση, το GPT-4 του OpenAI [υποστήριξη τεχνητής νοημοσύνης για πιο σύνθετες εργασίες γραφής, όπως
σενάρια, τραγούδια κ.λπ. 50 γιγαβατώρες (GWh) ηλεκτρικής ενέργειας για να εκπαιδευτεί - που ισοδυναμεί
περίπου με την ετήσια κατανάλωση μιας μικρής πόλης.
[...] Καθώς τα μοντέλα τεχνητής νοημοσύνης γίνονται όλο και καλύτερα, απαιτούν όλο και μεγαλύτερα κέντρα δεδομένων.
[...] Ο Ζούκερμπεργκ δήλωσε ότι για τη λειτουργία ενός και μόνο κέντρου δεδομένων θα μπορούσε να
χρειαστεί μια ολόκληρη μονάδα παραγωγής ενέργειας.
[...] Ο Διεθνής Οργανισμός Ενέργειας (ΔΟΕ) υποθέτει ότι η ζήτηση ενέργειας θα διπλασιαστεί σχεδόν μεταξύ 2022 και 2026.
Ωστόσο, υπάρχουν και προβλέψεις που είναι πολύ πιο δραστικές. [...]"
Το συμπέρασμα είναι επίσης πολύ διαφωτιστικό:
"Για να είμαστε ειλικρινείς, πιστεύουμε ότι είναι εξαιρετικά απίθανο ένας πάροχος cloud να επιβραδύνει
την επέκταση των κέντρων δεδομένων του προκειμένου να επιτύχει τους κλιματικούς στόχους.
Εξάλλου, πιστεύουν ότι βρίσκονται σε έναν αγώνα δρόμου για την εφεύρεση ενός "ψηφιακού θεού" - και ως εκ τούτου, γι'
αυτούς, ο κίνδυνος να μην χτιστεί αρκετά γρήγορα υπερβαίνει κατά πολύ τον κίνδυνο να χτιστεί πάρα πολύ".
Ο λόγος για τον οποίο οι πιο ισχυροί αλλάζουν πορεία μακριά από τις εναλλακτικές μορφές ενέργειας είναι ο εξής:
Η "πράσινη ενέργεια" δεν είναι αρκετή για την επέκταση ενός παγκόσμιου ψηφιακού δικτύου και της τεχνητής νοημοσύνης.
Ας συνοψίσουμε ξανά:
1 Από την αρχή, οι άνθρωποι φοβήθηκαν από τον μονόπλευρο συναγερμό για το κλίμα με το CO2.
Εταιρείες δημοσίων σχέσεων που διοικούνται από πλούσιους εταιρικούς λομπίστες όπως ο Αλ Γκορ προωθούν
είδωλα όπως η Γκρέτα Θούνμπεργκ στα μέσα ενημέρωσης.
Το κίνημα για το κλίμα λειτουργεί ως φερέφωνο του λαού προς τους πολιτικούς.
2 Οι πολιτικοί σπεύδουν ασυνήθιστα γρήγορα να ψηφίσουν νόμους για τη μείωση του CO2 και να δημιουργήσουν μια
τεράστια αγορά για τις επίσημες "πράσινες τεχνολογίες".
Οι νικητές: οι μεγαλοεταιρείες που "συμπτωματικά" είχαν επενδύσει δισεκατομμύρια σε αυτές ακριβώς τις τεχνολογίες πολύ νωρίτερα.
Στην πραγματικότητα, είναι διπλά κερδισμένοι: κερδίζουν χρήματα με τα προϊόντα τους και
λαμβάνουν επίσης επιδοτήσεις από τα φορολογικά ταμεία.
3 Η προσποιητή βιωσιμότητα των μεγαλύτερων παικτών γίνεται σαφής όταν πρόκειται για τα
"αγαπημένα τους έργα", όπως η τεχνητή νοημοσύνη.
Δεν έχει σημασία ότι οι ενεργειακές απαιτήσεις και οι συχνά αναφερόμενες εκπομπές CO2 αυξάνονται ανυπολόγιστα.
Ξεχάστε τις άλλες περιβαλλοντικές καταστροφές που προκαλούνται από την εκχέρσωση της γης, τη δηλητηρίαση του
νερού και του εδάφους από τα ορυχεία σπάνιων γαιών κ.λπ.
Για να μην τεθεί σε κίνδυνο η ψηφιακή επανάσταση, κάθε μέσο είναι καλό.
Συμμαχίες για το κλίμα; Μόνο όσο εξυπηρετούν τα συμφέροντα των χρηματοπιστωτικών καρχαριών.
4 Είναι επομένως προφανές ότι οι κύκλοι με τη μεγαλύτερη επιρροή δεν ασχολήθηκαν ποτέ
πραγματικά με την προστασία του περιβάλλοντος.
Στόχος του ψηφιακού χρηματοπιστωτικού συγκροτήματος είναι η δημιουργία ενός "ψηφιακού θεού".
Οι άνθρωποι παρασύρονται σε δευτερεύοντα ζητήματα όπως το αν η πυρηνική ενέργεια και τα ορυκτά καύσιμα ή οι ανανεώσιμες
πηγές ενέργειας είναι καλύτερες για τη διατήρηση του "κλίματος".
Ωστόσο, οι αχόρταγοι κύριοι καταναλωτές πόρων απλά παραλείπονται από τη συζήτηση.
Το συμπέρασμά μας: Το "κίνημα για το κλίμα" δεν οδηγεί πουθενά και χρησιμοποιείται καταχρηστικά από τους πολιτικούς και τους
μεγαλύτερους οικονομικούς ομίλους για τα δικά τους συμφέροντα.
Μόλις οι άνθρωποι επικεντρωθούν στους πραγματικούς υπαίτιους της υπερεκμετάλλευσης της γης, αυτό θα είναι ένα αποφασιστικό
βήμα προς την πραγματική προστασία του περιβάλλοντος.
Για να σταματήσετε να εργαλειοποιείστε, ενημερώστε τον εαυτό σας χωρίς παρωπίδες!