در ژانویه ۲۰۲۵، به دنبال شش بانک بزرگ ایالات متحده، بلک‌راک، بزرگترین گروه مالی جهان، نیز از ائتلاف اقلیمی «نت زیرو» خارج شد.
قدرتمندترین بانک مرکزی، فدرال رزرو یا به‌اختصار فِد، شبکه مالی سبز را ترک کرد.
در همین حال، رئیس‌جمهور جدید آمریکا، ترامپ، اعلام کرد که بار دیگر تمام تمرکز خود را بر سوخت‌های فسیلی معطوف خواهد کرد.
«ما حفاریم، عزیزم، حفاریم.»
با توجه به پدیده‌های آب و هوایی شدید، بسیاری از جوانان در جنبش‌های اقلیمی مانند «جمعه برای آینده» و «شورش انقراض» مشارکت می‌کنند.
خروج سرمایه‌گذاران عمده قطعاً برای شما مانند سیلی بر صورت است.
برای درک بهتر رویدادهای کنونی، بیایید ابتدا نگاهی به ریشه‌های جنبش‌های حفاظت از اقلیم بیندازیم.
1. ظهور جنبش اقلیمی
در سال ۲۰۰۶، سیاست‌مدار و کارآفرین آمریکایی، ال گور، برای نخستین بار با فیلم خود «یک حقیقت
ناخوشایند» افکار عمومی جهانی را با آن روبه‌رو کرد.
این یک سناریوی آخرالزمانی را به تصویر می‌کشد که ناشی از گرمایش جهانی ساخت بشر است.
گور یک چندمیلیونر است و به‌عنوان چهل‌وپنجمین معاون رئیس‌جمهور ایالات متحده در دولت پرزیدنت بیل کلینتون خدمت کرده است.
آل گور در ژوئیهٔ ۲۰۰۸ پیش‌بینی کرد: «مسیر کنونی ما کاملاً پایدار نیست.»
دانشمندان سراسر جهان به ما می‌گویند که ممکن است کمتر از ده سال فرصت داشته باشیم تا تغییرات چشمگیری را برای
جلوگیری از پیامدهای فاجعه‌بار بحران اقلیمی به وجود آوریم.
و تنها راه پذیرش مسئولیت، پرداختن به ریشهٔ مشکل، یعنی سوزاندن سوخت‌های فسیلی است.
از آن پس، تمام تمرکز بر کاهش انتشار CO2 به‌عنوان ریشهٔ همهٔ شرّ بود.
هزینه‌های روابط عمومی گور برای جلب نظر عموم، تنها در سال ۲۰۰۹، حدود ۳۰۰ میلیون دلار برآورد می‌شود.
از جمله، ال گور سازمان‌هایی را تأسیس کرد که به اصطلاح «رهبران اقلیمی» را آموزش می‌دادند .
این امر سپس به ظهور جنبش‌هایی مانند «جمعه برای آینده» و «شورش انقراض» انجامید.
بت‌هایی مانند گرتا تونبرگ، لوئیزا نوئباور و الکساندریا اوکاسیو-کورتز به‌طور ویژه
ترویج شدند و یک شبکه بزرگ اقلیمی تشکیل شد.
۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ ۲. فناوری‌های نوین به‌عنوان مدل کسب‌وکار برای ابرثروتمندان
در نظر عموم، دقیقاً فعالانی مانند گرتا تونبرگ بودند که از طریق اعتراض‌های رسانه‌ای مؤثر بر سیاستمداران فشار آوردند.
اما آیا این برداشت عمومی دقیق است؟
۱۲۳۴۳۲۱ سال پیش از اولین حضور عمومی گرتا تونبرگ، بانک جهانی و مجمع جهانی اقتصاد در حال ترسیم مسیر یک «سیاست اقلیمی» جدید بودند.
سال‌ها پیش از آغاز اعتراضات اقلیمی، غول‌های مالی نیز سرمایه‌گذاری صدها میلیارد دلاری را در صندوق‌های سرمایه‌گذاری آتی در شرکت‌های
اغلب بی‌ارزش «اقلیمی» و گسترش ظرفیت‌های تولیدی آغاز کردند.
این امر به آن‌ها امکان داد تا خود را به‌عنوان پیشگامان بازار تثبیت کنند و برای معاملات بزرگ آماده باشند.
۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ به‌طور شگفت‌آوری، اندکی پس از اولین حضور تأثیرگذار گرتا در رسانه‌ها در اعتصاب
مدرسه‌ای در اوت ۲۰۱۸، سیاستمداران دست به اقدام زدند.
برای مثال، در ۱۷ اکتبر ۲۰۱۸، رئیس وقت اتحادیه اروپا، ژان-کلود یونکر، تفاهم‌نامه‌ای را با صندوق سرمایه‌گذاری انرژی پاک
«بریک‌ترو انرژی اروپا» امضا کرد. بستهٔ آغازین: ۱۰۰ میلیون یورو.
بنابراین باید به شرکت‌های عضو فوق‌العاده ثروتمند دسترسی ترجیحی به بودجه اتحادیه اروپا داده شود.
بیل گیتس بنیان‌گذار صندوق سرمایه‌گذاری بریک‌ترو انرژی است.
اعضا شامل افراد فوق‌العاده ثروتمندی مانند مارک زاکربرگ از فیسبوک، جولیان رابرتسون از غول صندوق پوشش ریسک تایگر
منیجمنت، دیوید روبنشتاین، بنیان‌گذار گروه کارلائل، جورج سوروس، جک ما از علی‌بابا و دیگران هستند.
بازار «فناوری اقلیمی» به‌طور پیوسته توسط اتحادیه اروپا گسترش یافته است.
در فوریه ۲۰۱۹، یونکر پیشنهاد کرد که بین سال‌های ۲۰۲۲ تا ۲۰۲۷، از هر چهار یورو بودجه اتحادیه
اروپا، یک یورو صرف کاهش اثرات تغییرات اقلیمی شود.
به نظر می‌رسد سیاستمداران از طریق قانون‌گذاری خود راه را برای بازار بسیار پرسودی برای
«فناوری‌های اقلیمی» بازیگران اصلی هموار کرده‌اند.
این شرکت‌ها دو برابر شانس موفقیت داشتند. آن‌ها توانستند از یارانه‌های اتحادیه اروپا و
از تقاضای بالای محصولاتشان بهره‌مند شوند.
اتحادیه اروپا فشار زیادی بر کشورها وارد می‌کند تا این تقاضا را برآورده کنند، زیرا فناوری‌هایی مانند انرژی بادی،
انرژی خورشیدی و حمل‌ونقل الکتریکی به‌طور تهاجمی ترویج می‌شوند.
اصطلاحاتی مانند «اثر زیست‌محیطی» یا «اثر کربن» نشان‌دهنده این واقعیت است که CO2 اکنون معیار همه چیز شده است.
به‌طور ساده، «CO2» به نوعی ارز جدید در بازارهای بورس تبدیل شده است.
از ابتدا، تمرکز کاملاً بر کاهش CO2 به‌عنوان تنها عامل تقریباً همه مشکلات آب‌وهوایی بود.
بدون طوفان، بدون این تیترها:
تغییرات اقلیمی مقصر است! ما باید انتشار CO2 را کاهش دهیم!
آنچه انسان را به شک می‌اندازد این است که هیچ علت دیگری حتی برای سیل‌ها و آتش‌سوزی‌های واقعاً ویرانگر در نظر گرفته نمی‌شود.
بدتر از همه، صداهای جامعهٔ علمی و کارشناسانی که روایت عمومی را زیر سؤال می‌برند، هیچ شانسی برای پوشش رسانه‌ای ندارند.
برای مثال، پتنت‌های بی‌شماری وجود دارند که نشان می‌دهند امروزه به‌سادگی می‌توان فجایع جوی را ایجاد کرد.
ویرانی محیط زیست، مانند جنگل‌زدایی برای استخراج مواد خام سودآور یا گسترش مزرعه‌های بادی، نیز به ندرت مورد بحث قرار می‌گیرد.
تمرکز یک‌جانبه بر «تغییرات اقلیمی» که صرفاً ناشی از CO2 است، تقریباً به‌طور کامل خسارات
جدی زیست‌محیطی و عوامل مخرب را نادیده می‌گیرد.
تغییرات اقلیمی و تخریب محیط زیست به شکلی غیرقابل قبول با هم یکسان انگاشته می‌شوند.
بازگشت به سیاست: دکتر اتمار ایدن‌هوفر همچنین تأیید می‌کند که سیاست اقلیمی هرگز درباره حفاظت از محیط زیست
نبوده، بلکه درباره منافع اقتصادی سرسختانه بوده است.
او مدیر و اقتصاددان ارشد مؤسسه پوتسدام برای تحقیقات تأثیرات اقلیمی است:
...باید صراحتاً بیان شود که ما عملاً از طریق سیاست اقلیمی، ثروت جهان را بازتوزیع می‌کنیم.
ما باید خود را از این توهم رها کنیم که سیاست اقلیمی بین‌المللی، سیاست محیط‌زیستی است.
این تقریباً هیچ ربطی به سیاست‌های زیست‌محیطی، مانند جنگل‌زدایی یا سوراخ اوزون ندارد.
نتیجهٔ موقتم:
پس در حالی که شرکت‌های عظیم و میلیاردرهای بزرگ رسماً از پایداری بیشتر و «اقلیم» حمایت
می‌کنند، هم‌زمان سودهای هنگفتی به دست می‌آورند.
3. خروج انبوه از اتحادهای اقلیمی
۱۲۳۴۳۲۱ اکنون به همان ابتدای کار بازمی‌گردیم – خروج بلک‌راک و شرکا از ائتلاف اقلیمی.
این سؤال مطرح می‌شود: چرا بزرگ‌ترین سرمایه‌گذاران اکنون از «فناوری‌های سبز» فاصله می‌گیرند و به انرژی هسته‌ای روی می‌آورند؟
و چرا رئیس‌جمهور آمریکا، ترامپ، دوباره می‌خواهد کاملاً به سوخت‌های فسیلی متکی باشد؟
آیا ناگهان به محیط زیست اهمیت نمی‌دهند؟ یا همیشه هم اهمیتی نمی‌دادند؟
کارشناس مالی و تحلیلگر ارنست ولف دلیلی بسیار محتمل ارائه می‌دهد.
«دستورکار جدید اصلی به هوش مصنوعی مربوط می‌شود.»
و جالب است، چون مجمع جهانی اقتصاد امسال در داووس شعار «همکاری در عصر هوشمند» را دارد، بنابراین همه‌چیز درباره هوش مصنوعی است.
و هوش مصنوعی اخیراً بارها و بارها، به‌ویژه در اینجا در سوئیس، در تمام گزارش‌های مجمع جهانی اقتصاد ذکر شده است.
و همیشه این‌طور توصیف می‌شود که تهدیدآمیز نیست، بلکه شغل‌های جدید ایجاد می‌کند، پس همه
ما نباید نگران باشیم. اما دقیقاً برعکس است.
پس، البته، قدرتمندان علاقه زیادی به پیشبرد هوش مصنوعی دارند، زیرا از آن پول زیادی به دست می‌آید.
جالب توجه است که بلک‌راک به تازگی از ابتکار «صفر خالص» در سازمان ملل متحد خارج شده است.
این به این دلیل است که تمرکز دیگر بر تغییرات اقلیمی نیست، بلکه بر انرژی هسته‌ای است.
و از آنجا که نیروگاه‌های هسته‌ای را نمی‌توان به سرعت ساخت، چندین سال – شاید سال‌ها – طول می‌کشد تا برای بهره‌برداری
آماده شوند، بنابراین فعلاً باید به سوخت‌های فسیلی متکی باشیم.
و اگر به آنها تکیه کنید، نمی‌توانید به برنامه اقلیمی پایبند بمانید.
جالب است بدانید که هیچ‌یک از آن‌ها هرگز نگفتند که مالیات دی‌اکسید کربن باید لغو شود.
پس آنها بدون هیچ محدودیتی به ثروت‌اندوزی خود ادامه خواهند داد و البته خواهیم دید که مجمع جهانی اقتصاد به
نحوی از انحا از کل این ماجرا حمایت ایدئولوژیک می‌کند.
4. مصرف انرژی برای هوش مصنوعی و پایداری آن
در شرکت‌های هوش مصنوعی، پایداری هوش مصنوعی موضوع بحث داغ است.
در ۲۶ نوامبر ۲۰۲۴، مقاله‌ای که بحث را خلاصه می‌کرد، در وب‌سایت ال گور منتشر شد.
طبق یک برآورد، آموزش GPT-4 اوپن‌ای‌آی به ۵۰ گیگاوات‌ساعت (GWh) برق نیاز داشت – تقریباً معادل مصرف سالانه یک شهر کوچک.
با بهبود مستمر مدل‌های هوش مصنوعی، نیاز آن‌ها به مراکز داده بزرگ‌تر و بزرگ‌تری افزایش می‌یابد.
زاکربرگ گفت که ممکن است برای راه‌اندازی یک مرکز دادهٔ واحد به یک نیروگاه کامل نیاز باشد.
سازمان بین‌المللی انرژی (IEA) انتظار دارد تقاضای انرژی بین سال‌های ۲۰۲۲ تا ۲۰۲۶ تقریباً دو برابر شود.
با این حال، پیش‌بینی‌هایی نیز وجود دارند که بسیار شدیدتر هستند.
نتیجه‌گیری نیز بسیار روشنگر است:
۱۲۳۴۳۲۱ راستش را بخواهید، ما فکر می‌کنیم بسیار بعید است که یک ارائه‌دهنده ابری توسعه مراکز
داده‌اش را برای رسیدن به اهداف اقلیمی کند کند.
به هر حال، آن‌ها معتقدند که در مسابقه‌ای برای اختراع یک «خدای دیجیتال» هستند – و بنابراین، از نظر آن‌ها، خطر
ساختن ناکافی به‌مراتب بیشتر از خطر ساختن بیش از حد است.
دلیل تغییر مسیر قدرتمندان از انرژی‌های جایگزین بنابراین این است:
انرژی سبز برای گسترش یک شبکه دیجیتال جهانی و هوش مصنوعی کافی نیست.
بیایید یک بار دیگر خلاصه کنیم:
1. از همان ابتدا، مردم از هشدار یک‌جانبه دربارهٔ تغییرات اقلیمی ناشی از CO2 وحشت‌زده شدند.
شرکت‌های روابط‌عمومی که نماینده لابی‌گران ثروتمند شرکتی مانند ال گور هستند، چهره‌های
رسانه‌ای زیرک مانند گرتا تونبرگ را ترویج می‌کنند.
جنبش اقلیمی به‌عنوان سخنگوی مردم در سیاست عمل می‌کند.
2. سیاستمداران با سرعتی غیرمعمول در حال تصویب قوانینی برای کاهش انتشار CO2 هستند و بازاری
عظیم برای «فناوری‌های سبز» رسمی ایجاد می‌کنند.
برندگان: شرکت‌های عظیمی که قبلاً به‌طور «تصادفی» میلیاردها دلار در همان فناوری‌ها سرمایه‌گذاری کرده بودند.
آنها دو بار برنده هستند: هم با محصولاتشان پول به دست می‌آورند و هم از خزانه مالیات یارانه دریافت می‌کنند.
3. پایداری ساختگی بزرگ‌ترین بازیگران زمانی آشکار می‌شود که به «پروژه‌های مورد علاقه» آن‌ها مانند هوش مصنوعی می‌رسیم.
در آنجا مهم نیست که نیازهای انرژی و انتشار CO2 که اغلب به آن اشاره می‌شود، به‌طور بی‌اندازه در حال افزایش هستند.
بیایید سایر خسارات زیست‌محیطی ناشی از پاک‌سازی زمین، آلودگی آب‌ها و خاک توسط معادن عناصر کمیاب و غیره را فراموش کنیم.
هر وسیله‌ای که لازم باشد برای به خطر نینداختن یک انقلاب دیجیتال موجه است.
اتحادیه‌های اقلیمی؟ فقط تا زمانی که به نفع کوسه‌های مالی باشد.
4. بنابراین واضح است که تأثیرگذارترین محافل هرگز واقعاً به حفاظت از محیط زیست اهمیت نمی‌دادند.
هدف از مجموعه مالی دیجیتال، خلق یک «خدای دیجیتال» است.
مردم با مسائل حاشیه‌ای، مانند اینکه انرژی هسته‌ای، سوخت‌های فسیلی یا انرژی‌های تجدیدپذیر
برای حفظ «اقلیم» بهتر هستند، منحرف می‌شوند.
با این حال، مصرف‌کنندگان اصلی و سیری‌ناپذیر منابع به سادگی در این بحث نادیده گرفته می‌شوند.
نتیجه‌گیری ما: «جنبش اقلیمی» به بن‌بست خورده و توسط سیاستمداران و بزرگ‌ترین شرکت‌های مالی
صرفاً برای منافع شخصی‌شان سوءاستفاده می‌شود.
وقتی مردم توجه خود را به مقصران واقعی پشت بهره‌کشی از زمین معطوف کنند، این گامی
تعیین‌کننده در مسیر حفاظت واقعی از محیط زیست خواهد بود.
برای اینکه دیگر مورد بهره‌کشی قرار نگیرید، لطفاً بدون عینک‌های بسته خود را آگاه کنید!