Во јануари 2025 година, по шесте најголеми американски банки, и БлекРок, најголемата светска финансиска група,
исто така се повлече од Алијансата за климатска неутралност.
Најмоќната централна банка, Федералните резерви, или скратено ФЕД, ја напушти Мрежата за зелени финансии.
Во исто време, новиот американски претседател Трамп објави дека повторно ќе се фокусира целосно на фосилни горива.
"Ќе дупчиме, бебе, ќе дупчиме."
Со оглед на екстремните временски појави, многу млади луѓе се вклучуваат во климатски движења
како Fridays for Future и Extinction Rebellion.
Повлекувањето на големите инвеститори сигурно ви е како шамар во лице.
За подобро да ги разбереме тековните настани, прво да ги разгледаме корените на движењата за заштита на климата.
1. Појава на климатското движење
Во 2006 година, американскиот политичар и претприемач Ал Гор првпат ја соочи светската
јавност со својот филм "Неугодна вистина".
Ова прикажува апокалиптично сценарио предизвикано од глобалното затоплување предизвикано од човекот.
Горе е мултимилионер и беше 45-ти потпретседател на Соединетите Американски Држави во
администрацијата на претседателот Бил Клинтон.
Ал Гор предвиде во јули 2008 година: "Нашиот сегашен курс е целосно неодржлив."
Научниците ширум светот ни велат дека можеби ни остануваат помалку од десет години во кои сè уште имаме
можност да донесеме драматични промени за да ги спречиме катастрофалните ефекти од климатската криза.
И единствениот начин да се преземе одговорност е да се справиме со проблемот во коренот,
односно со согорувањето на фосилните горива.
Од тогаш, целото внимание беше насочено кон намалување на емисиите на CO2 како корен на сето зло.
Горните трошоци за односи со јавноста за да ја придобие јавноста се проценети на 300 милиони долари само за 2009 година.
Меѓу другото, Ал Гор основаше организации кои обучуваа таканаречени "климатски лидери" .
Ова потоа доведе до движења како "Петци за иднината" и "Ребелија на изумирањето".
Идоли како Грета Тунберг, Луиза Нојбауер и Александрија Окасио-Кортез беа специјално
промовирани и беше воспоставена голема климатска мрежа.
2. Нови технологии како деловен модел за супербогатите
Во јавната перцепција, токму активисти како Грета Тунберг вршеа притисок врз политичарите преку медиумски ефикасни протести.
Но дали оваа јавна перцепција е точна?
години пред првото јавно појавување на Грета Тунберг, Светската банка и Светскиот економски форум веќе
го поставуваа курсот за нова "климатска политика".
Години пред да започнат климатските протести, финансиските гиганти почнаа да инвестираат стотици милијарди во идни
инвестициски фондови во често бескорисни "климатски компании" и да ги прошируваат производствените капацитети.
Ова им овозможи да се етаблираат како лидери на пазарот и да се позиционираат за големи зделки.
Изненадувачки, кратко по првото медиумски ефективно појавување на Грета на училишниот штрајк во август
2018 година, политичарите почнаа да преземаат мерки.
На пример, на 17 октомври 2018 година тогашниот претседател на ЕУ Јункер потпиша меморандум за разбирање со
инвестициониот фонд за чиста енергија Breakthrough Energy Europe. Почетниот пакет изнесуваше 100 милиони евра.
Супербогатите компании-членки затоа треба да добијат преференцијален пристап до средствата на ЕУ.
Бил Гејтс е основач на инвестициониот фонд "Breakthrough Energy".
Членовите вклучуваат супербогати поединци како што се Марк Закерберг од Фејсбук, Џулијан Робертсон од хеџ-фонд
гигантот Тајгер Менаџмент, Дејвид Рубенстајн, основач на Карлајл Груп, Џорџ Сорос, Џек Ма од Алибаба и други.
Пазарот за "климатска технологија" е постојано прошируван од страна на ЕУ.
Во февруари 2019 година, Јункер предложи секој четврти евро од буџетот на ЕУ да се троши за ублажување на
климатските промени во периодот од 2022 до 2027 година.
Се чини дека политичарите со своето законодавство го отворија патот за многу профитабилен пазар
за "климатските технологии" на главните играчи.
Овие компании имаа двојно поголеми шанси за успех. Тие можеа да имаат корист од субвенциите на ЕУ
и од високата побарувачка за нивните производи.
ЕУ врши огромен притисок врз земјите да ја исполнат оваа побарувачка, бидејќи технологии како што се енергијата од ветер,
соларната енергија и е-мобилноста се агресивно промовираат.
Термини како "еколошки отпечаток" или "јаглероден отпечаток" ја одразуваат фактот дека CO2 сега стана мерка за сè.
Едноставно кажано, "CO2" стана еден вид нова валута на берзите.
Од самиот почеток, фокусот беше целосно насочен кон намалување на CO2 како единствена причина за речиси сите временски проблеми.
Нема бура без истите наслови:
Климатските промени се виновни! Мораме да ги намалиме емисиите на CO2!
Она што прави некој да биде скептичен е тоа што другите причини дури ни оддалеку не се земаат
предвид за навистина разорните поплави и пожари.
Уште полошо, гласовите од научната заедница и експертите кои го доведуваат во прашање јавниот наратив
немаат никаква шанса да добијат медиумско покривање.
На пример, постојат безброј патенти кои откриваат колку лесно денес може да се создадат временски катастрофи.
Уништувањето на животната средина, како што е уништувањето на шумите за извлекување профитабилни суровини или проширувањето
на ветерните електрани, исто така ретко се дискутира.
Едностраниот фокус на "климатските промени" предизвикани исклучиво од CO2 речиси целосно ги
игнорира сериозните еколошки штети и уништувачи.
Климатските промени и уништувањето на животната средина се поистоветуваат на неприфатлив начин.
Назад кон политиката: д-р Отмар Еденхофер исто така потврдува дека климатската политика никогаш не била за заштита
на животната средина, туку за цврсти економски интереси.
Тој е директор и главен економист на Потсдамскиот институт за истражување на климатските влијанија:
...мора јасно да се нагласи дека ние всушност го прераспределуваме светското богатство преку климатската политика.
Мораме да се ослободиме од илузијата дека меѓународната климатска политика е еколошка политика.
Ова речиси и да нема никаква врска со еколошката политика, со проблеми како уништувањето на шумите или озонската дупка.
Мојот привремен заклучок:
Значи, додека мегакорпорациите и мегабилјонерите официјално се залагаат за поголема одржливост и
"климата", тие истовремено остваруваат огромни профити.
3. Масовна емиграција од климатските сојузи
Сега се враќаме на самиот почеток – повлекувањето на БлекРок и компанија од Климатскиот сојуз.
Ова го поставува прашањето: ЗОШТО најголемите инвеститори сега се дистанцираат од "зелените
технологии" и се свртуваат кон нуклеарната енергија?
И зошто американскиот претседател Трамп сака повторно целосно да се потпре на фосилни горива?
Дали одеднаш не им е грижа за животната средина? Или никогаш не им било грижа?
Финансиски експерт и аналитичар Ернст Волф дава многу веродостоен аргумент.
"Новата голема агенда е поврзана со вештачка интелигенција."
И е интересно, затоа што Светскиот економски форум годинава, состанокот во Давос, има мотото "Соработка во интелигентната
ера", па сè се врти околу вештачката интелигенција.
И вештачката интелигенција неодамна беше спомнувана повторно и повторно, особено овде во
Швајцарија, во сите извештаи на Светскиот економски форум.
И секогаш се опишува како нешто што не е заканувачко, туку како нешто што создава нови работни места, па не
мораме сите да се грижиме. Точно спротивното е вистина.
"Значи, оние на власт природно имаат голем интерес да го унапредуваат вештачкото интелигенција,
бидејќи од тоа може да се заработат многу пари."
Исто така, интересно е да се забележи дека БлекРок штотуку се повлече од иницијативата "Нет Зеро" при Обединетите нации.
Тоа е затоа што фокусот повеќе не е на климатските промени, туку на нуклеарната енергија.
И бидејќи нуклеарните електрани не можат да се изградат брзо, ќе поминат неколку години – можеби многу години
– пред да бидат спремни за употреба, па засега мораме да се потпреме на фосилни горива.
И ако се потпрете на нив, тогаш не можете да се придржувате до климатската агенда.
Интересно е да се забележи дека ниту еден од нив никогаш не рекол дека данокот на CO2 треба да се укине.
Така тие ќе продолжат да се збогатуваат без никакви ограничувања, а ние, секако, ќе видиме дека Светскиот економски
форум некако обезбедува идеолошка поддршка за целата работа.
4. Потрошувачка на енергија за вештачка интелигенција и нејзината одржливост
Внатре во компаниите за вештачка интелигенција, одржливоста на вештачката интелигенција е предмет на жестока дебата.
На 26 ноември 2024 година, на веб-страницата на Ал Гор беше објавена статија со резиме на дискусијата.
"Според една проценка, GPT-4 на OpenAI бараше 50 гигават-часови (GWh) електрична енергија за обука –
приближно еднакво на годишната потрошувачка на еден мал град.
[…] Како што моделите на вештачка интелигенција продолжуваат да се подобруваат, тие бараат сѐ поголеми центри за податоци.
Цукерберг рече дека за напојување на еден единствен центар за податоци би можела да биде потребна цела електрана.
Меѓународната агенција за енергија (МАЕ) очекува побарувачката за енергија да се речиси удвои помеѓу 2022 и 2026 година.
Сепак, постојат и прогнози кои се далеку по драстични.
Заклучокот е исто така многу просветлувачки:
"Да бидеме искрени, сметаме дека е многу малку веројатно дека некој облачен провајдер би го забавил проширувањето на
своите центри за податоци за да ги исполни климатските цели."
На крајот на краиштата, тие веруваат дека се во трка да измислат "дигитален бог" – и затоа за нив ризикот да не градат
доволно брзо далеку го надминува ризикот да изградат премногу.
Причината за промената на курсот на оние на власт, со свртување од алтернативните енергии, е затоа:
Зелената енергија не е доволна за проширување на глобална дигитална мрежа и вештачка интелигенција.
Ајде уште еднаш да сумираме:
1. Од самиот почеток, луѓето беа исплашени од едностраниот климатски аларм за CO2.
ПР-фирмите кои ги претставуваат богатите корпоративни лобисти како Ал Гор промовираат медиумски вешти идоли како Грета Тунберг.
Климатското движење служи како гласноговорник за луѓето во политиката.
2. Политичарите усвојуваат закони за намалување на емисиите на CO2 со невообичаено брзо темпо,
создавајќи огромен пазар за официјални "зелени технологии".
Победниците: мегакорпорации кои веќе "случајно" инвестираа милијарди во токму тие технологии многу пред тоа.
Тие се двојни добитници: заработуваат пари со своите производи и исто така добиваат субвенции од даночните приходи.
3. Лажната одржливост на најголемите играчи станува јасна кога станува збор за нивните "омилени
проекти", како што е вештачката интелигенција.
Таму не е важно што потребите за енергија и често споменуваните емисии на CO2 растат неизмерно.
Ајде да ги заборавиме другите штети врз животната средина предизвикани од расчистување на земјиштето, загадувањето
на водите и почвата од рудниците за ретки земји, итн.
Сите потребни средства се оправдани за да не се загрози дигиталната револуција.
Климатски сојузи? Само додека служат на интересите на финансиските ајкули.
4. Затоа е очигледно дека највлијателните кругови никогаш навистина не се грижеле за заштита на животната средина.
Целта на дигиталниот финансиски комплекс е да создаде "дигитален бог".
Луѓето се одвлекуваат со споредни прашања, како што е дали нуклеарната енергија, фосилните горива или обновливите
извори на енергија се подобри за зачувување на "климата".
Сепак, дебатата едноставно ги игнорира ненаситните главни потрошувачи на ресурси.
Наш заклучок: "климатското движење" се соочува со ќор-сокак и се злоупотребува од политичари и најголемите
финансиски корпорации исклучиво за нивните сопствени интереси.
Штом луѓето го насочат своето внимание кон вистинските виновници зад прекумерното искористување на Земјата, тоа ќе биде
пресуден чекор кон вистинска заштита на животната средина.
За да не бидете повеќе искористувани, ве молиме информирајте се без завери!