Noong Enero 2025, kasunod ng anim na pinakamalalaking bangko sa US, umatras din ang BlackRock, ang pinakamalaking
grupong pinansyal sa mundo, mula sa Net Zero Climate Alliance.
Ang pinakamakapangyarihang bangko sentral, ang Federal Reserve, o FED para sa maiikli, ay umalis sa Green Finance Network.
Kasabay nito, inanunsyo ng bagong Pangulo ng Estados Unidos na si Trump na muling itutuon nang
buong-buo ang kanyang pansin sa mga fossil fuel.
"Maghuhukay tayo, baby, maghuhukay."
Dahil sa matitinding pangyayaring pangklima, maraming kabataan ang nakikilahok sa mga kilusang pangklima
tulad ng Fridays for Future at Extinction Rebellion.
Ang pag-urong ng mga pangunahing mamumuhunan ay tiyak na parang sampal sa mukha para sa iyo.
Upang mas maunawaan ang mga kasalukuyang pangyayari, tingnan muna natin ang pag-usbong
ng mga kilusan para sa proteksyon ng klima.
1. Pag-usbong ng kilusang pangklima
Noong 2006, unang hinarap ng Amerikanong politiko at negosyanteng si Al Gore ang pandaigdigang publiko sa
pamamagitan ng kanyang pelikulang An Inconvenient Truth.
Ito ay naglalarawan ng isang senaryo ng kapahamakan na dulot ng global warming na gawa ng tao.
Si Gore ay isang multimilyonaryo at nagsilbi bilang ika-45 na Pangalawang Pangulo ng
Estados Unidos sa ilalim ni Pangulong Bill Clinton.
Inhulaan ni Al Gore noong Hulyo 2008: "Ang kasalukuyan nating landas ay ganap na hindi napapanatili."
Ang mga siyentipiko sa buong mundo ay nagsasabi sa atin na maaaring wala na tayong higit sa sampung taon para
magkaroon pa ng pagkakataong magdulot ng malalaking pagbabago upang maiwasan ang mapaminsalang epekto ng krisis sa klima.
At ang tanging paraan upang maging responsable ay harapin ang problema sa ugat nito,
ibig sabihin ang pagsusunog ng mga fossil fuel.
Mula noon, nakatuon nang buo ang pansin sa pagbabawas ng emisyon ng CO2 bilang ugat ng lahat ng kasamaan.
Tinatayang umabot sa $300 milyon ang ginastos ni Gore sa PR noong 2009 lamang upang makuha ang loob ng publiko.
Kabilang sa iba, itinatag ni Al Gore ang mga organisasyong nagsanay sa tinatawag na "mga pinuno sa klima" .
Dahil dito, nabuo ang mga kilusang tulad ng Fridays for Future at Extinction Rebellion.
Ang mga idolo tulad nina Greta Thunberg, Luisa Neubauer, at Alexandria Ocasio-Cortez ay partikular na itinataguyod
at isang malaking network para sa klima ang naitatag.
2. Mga bagong teknolohiya bilang modelo ng negosyo para sa mga sobrang mayayaman
Sa pananaw ng publiko, eksaktong ang mga aktibistang tulad ni Greta Thunberg ang nagbigay ng presyon sa mga
pulitiko sa pamamagitan ng mga protesta na epektibo sa media.
Ngunit tama ba ang pananaw ng publiko?
taon bago ang unang pampublikong paglabas ni Greta Thunberg, ang World Bank at ang WEF ay nagtatakda na
ng kurso para sa isang bagong "patakarang pangklima".
Bago pa man nagsimula ang mga protesta para sa klima, nagsimulang mamuhunan ang mga higanteng pinansyal ng daan-daang bilyon sa mga
pondo para sa hinaharap na pamumuhunan sa madalas walang halagang "mga kumpanyang pangklima"
at sa pagpapalawak ng kapasidad ng produksyon.
Pinahintulutan nito silang maging mga nangunguna sa merkado at mailagay ang kanilang sarili para sa malalaking kasunduan.
Nakakagulat, makalipas lamang ng kaunti ang unang epektibong paglabas ni Greta sa media sa kanyang welga sa paaralan
noong Agosto 2018, nagsimulang kumilos ang mga pulitiko.
Halimbawa, noong 17 Oktubre 2018, pinirmahan ng noo'y Pangulo ng EU na si Juncker ang isang memorandum ng pagkakasundo kasama
ang pondo ng pamumuhunan para sa malinis na enerhiya na Breakthrough Energy Europe. Panimulang pakete: 100 milyong euro.
Dapat samakatuwid makatanggap ng priyoridad na pag-access sa pondo ng EU ang mga super-mayamang kumpanyang kasapi.
Si Bill Gates ang nagtatag ng pondo ng pamumuhunan na Breakthrough Energy.
Kasama sa mga miyembro ang mga napakayamang indibidwal tulad nina Mark Zuckerberg ng Facebook, Julian Robertson mula sa higanteng
hedge fund na Tiger Management, David Rubenstein, tagapagtatag ng Carlyle Group, George Soros, Jack Ma ng Alibaba, at iba pa.
Ang merkado para sa "teknolohiyang pangklima" ay patuloy na pinalalawak ng EU.
Noong Pebrero 2019, iminungkahi ni Juncker na gastusin ang bawat ika-apat na euro mula sa badyet ng EU para sa pagbabawas
ng epekto ng pagbabago ng klima sa pagitan ng 2022 at 2027.
Tila binuksan ng mga pulitiko ang daan para sa isang napakakumikitang merkado para sa "mga teknolohiyang pangklima" ng
mga pangunahing manlalaro sa pamamagitan ng kanilang mga batas.
Ang mga kumpanyang ito ay may dalawang beses na pagkakataon na magtagumpay. Nakapakinabang sila mula sa mga subsidiya ng
EU at mula sa mataas na demand para sa kanilang mga produkto.
Ang EU ay naglalagay ng malaking presyon sa mga bansa upang matugunan ang pangangailangang ito dahil
agresibong itinataguyod ang mga teknolohiyang gaya ng enerhiyang hangin, enerhiyang solar, at e-mobility.
Ang mga terminong tulad ng "ecological footprint" o "carbon footprint" ay sumasalamin sa
katotohanang ang CO2 ay naging sukatan ng lahat ng bagay.
Sa madaling sabi, ang "CO2" ay naging isang uri ng bagong salapi sa mga pamilihang sapi.
Mula pa sa simula, nakatuon nang buo ang pansin sa pagbabawas ng CO2 bilang nag-iisang
sanhi ng halos lahat ng problema sa panahon.
Walang bagyo na walang parehong mga headline:
Ang pagbabago ng klima ang dapat sisihin! Dapat nating bawasan ang emisyon ng CO2!
Ang nakakapagduda ay hindi man lang isinasaalang-alang ang ibang mga sanhi para sa tunay na nakapipinsalang pagbaha at sunog.
Mas masahol pa rito, walang pagkakataon na masaklaw ng media ang mga tinig ng komunidad ng agham at mga
eksperto na kumukwestiyon sa pampublikong salaysay.
Halimbawa, napakaraming patente ang nagpapakita kung gaano kadaling malikha ang mga sakuna sa panahon ngayon.
Ang pagkasira ng kapaligiran, tulad ng pagputol ng mga puno para sa pagkuha ng kumikitang hilaw na materyales o
ang pagpapalawak ng mga wind farm, ay bihirang pag-usapan.
Ang isang panig na pagtutok sa "pagbabago ng klima" na dulot lamang ng CO2 ay halos ganap na hindi pinapansin ang
mga seryosong pinsala sa kapaligiran at mga tagawasak nito.
Ang pagbabago ng klima at ang pagkasira ng kapaligiran ay inihahambing sa isang hindi katanggap-tanggap na paraan.
Balik sa pulitika: Kinukumpirma rin ni Dr. Ottmar Edenhofer na ang patakarang pangklima ay hindi kailanman
tungkol sa proteksyon ng kapaligiran, kundi tungkol sa matitigas na interes pang-ekonomiya.
Siya ang Direktor at Punong Ekonomista ng Potsdam Institute for Climate Impact Research:
"...kailangang malinaw na ipahayag na epektibo nating muling ipinamamahagi ang kayamanan ng
mundo sa pamamagitan ng patakaran sa klima."
[…] Kailangan nating alisin sa ating sarili ang ilusyon na ang pandaigdigang patakaran sa klima ay patakarang pangkapaligiran.
Halos wala itong kinalaman sa patakarang pangkapaligiran, sa mga problemang tulad ng pagkalbo ng kagubatan o butas sa ozone.
Ang pansamantalang konklusyon ko:
Kaya habang opisyal na isinusulong ng mga mega-korporasyon at mega-bilyonaryo ang mas malaking pagpapanatili at
ang "klima," sabay silang kumikita ng napakalaking kita.
3. Malawakang pag-alis mula sa mga alyansa sa klima
Ngayon bumabalik tayo sa mismong simula – ang pag-urong ng BlackRock at Co. mula sa Climate Alliance.
Ito ay nagbubunsod ng tanong: BAKIT ngayon ay nag-aalis ang pinakamalalaking mamumuhunan ng kanilang sarili mula sa
"berdeng teknolohiya" at lumilipat sa enerhiyang nuklear?
At BAKIT gustong muling umasa nang lubusan ni Pangulong Trump ng Estados Unidos sa mga fossil fuel?
Bigla na lang ba silang hindi nagmamalasakit sa kapaligiran? O hindi ba talaga sila nagmamalasakit noon pa man?
Nagbibigay ang eksperto sa pananalapi at analista na si Ernst Wolff ng isang napaka-kapani-paniwalang dahilan.
"Ang bagong malaking adyenda ay may kinalaman sa artipisyal na intelihensiya."
At kawili-wili ito, dahil ang World Economic Forum ngayong taon, ang pagpupulong sa Davos, ay may moto na
"Kooperasyon sa Matalinong Panahon", kaya ito ay tungkol sa artipisyal na intelihensiya.
At ang artipisyal na intelihensiya ay paulit-ulit nang nababanggit kamakailan, lalo na rito sa
Switzerland, sa lahat ng ulat ng World Economic Forum.
At palagi itong inilalarawan bilang hindi nakakatakot, kundi bilang lumilikha ng mga bagong trabaho, kaya hindi na
tayo kailangang mag-alala. Subalit kabaligtaran ang totoo.
Kaya naman, ang mga nasa kapangyarihan ay likas na may malaking interes na itulak ang artipisyal na intelihensiya,
dahil maraming pera ang maaaring kitain mula rito.
Kapansin-pansin din na kakalabas lang ng BlackRock sa Net Zero initiative ng United Nations.
Iyon ay dahil hindi na nakatuon sa pagbabago ng klima, kundi sa enerhiyang nuklear.
At dahil hindi agad naitayo ang mga planta ng kuryenteng nuklear, aabutin ng ilang taon – marahil maraming taon –
bago ito maging handa para magamit, kaya sa ngayon ay kailangan nating umasa sa mga fossil fuel.
At kung aasa ka sa kanila, hindi mo maisasakatuparan ang adyenda sa klima.
Kawili-wili na mapansin na wala sa kanila ang kailanman nagsabi na dapat ipawalang-bisa ang buwis sa CO2.
Kaya't patuloy silang magpapayaman nang walang pigil, at makikita natin siyempre na sa isang paraan ay
nagbibigay ang WEF ng ideolohikal na suporta sa buong bagay.
4. Pagkonsumo ng enerhiya para sa artipisyal na intelihensiya at ang pagpapanatili nito
Sa loob ng mga kumpanya ng AI, ang pagpapanatili ng artipisyal na intelihensiya ay paksa ng mainit na pagtatalo.
Noong ika-26 ng Nobyembre 2024, inilathala sa website ni Al Gore ang isang papel na nagbubuod ng talakayan.
"Ayon sa isang pagtataya, ang GPT-4 ng OpenAI ay nangailangan ng 50 gigawatt-oras (GWh) ng kuryente para sanayin –
halos katumbas ng taunang konsumo ng isang maliit na bayan.
Habang patuloy na gumaganda ang mga modelo ng AI, nangangailangan sila ng mas malalaking sentro ng datos.
Sinabi ni Zuckerberg na maaaring kailanganin ang isang buong istasyon ng kuryente para paganahin ang isang data centre lamang.
Inaasahan ng International Energy Agency (IEA) na halos madoble ang pangangailangan sa enerhiya sa pagitan ng 2022 at 2026.
Gayunpaman, mayroon ding mga pagtataya na mas matindi pa.
Ang konklusyon ay napakaliwanag din:
Sa totoo lang, itinuturing naming lubhang hindi malamang na babagalan ng isang cloud provider ang pagpapalawak ng mga
data centre nito upang matugunan ang mga target sa klima.
Pagkatapos ng lahat, naniniwala sila na nasa karera sila para likhain ang isang "digital na diyos" – kaya para sa
kanila, mas mabigat ang panganib na hindi makabuo nang mabilis kaysa sa panganib na magbuo nang sobra.
Ang dahilan ng pagbabago ng patakaran ng mga nasa kapangyarihan palayo sa mga alternatibong enerhiya ay samakatuwid:
Hindi sapat ang berdeng enerhiya para sa pagpapalawak ng pandaigdigang digital na network at artipisyal na intelihensiya.
Muli nating buuin:
1. Mula pa sa simula, natakot ang mga tao sa isang panig na alarma sa klima tungkol sa CO2.
Ang mga PR firm na kumakatawan sa mayayamang corporate lobbyist tulad ni Al Gore ay nagtataguyod ng
mga idolo na bihasa sa media tulad ni Greta Thunberg.
Ang kilusang pangklima ay nagsisilbing tagapagsalita para sa mga tao sa politika.
2. Ang mga pulitiko ay nagpapasa ng mga batas upang bawasan ang emisyon ng CO2 sa hindi pangkaraniwang bilis, na lumilikha
ng malaking merkado para sa opisyal na "berdeng teknolohiya".
Ang mga nanalo: mga mega-korporasyon na "nagsabay" nang mamuhunan ng bilyon-bilyon sa eksaktong
mga teknolohiyang iyon nang matagal nang panahon.
Dalawang beses silang nanalo: kumikita sila sa kanilang mga produkto at tumatanggap
din ng mga subsidiya mula sa kaban ng buwis.
3. Ang kunwaring pagpapanatili ng pinakamalalaking manlalaro ay nagiging malinaw pagdating sa kanilang mga
"paboritong proyekto" tulad ng artipisyal na intelihensiya.
Doon, hindi mahalaga na ang pangangailangan sa enerhiya at ang madalas banggitin na emisyon ng
CO2 ay patuloy na tumataas nang hindi masukat.
Kalimutan na natin ang iba pang pinsalang pangkapaligiran na dulot ng paglilinis ng lupa, kontaminasyon ng mga daluyan
ng tubig at lupa ng mga minahan ng mga bihirang lupa, atbp.
Ang anumang paraan na kinakailangan ay makatwiran upang hindi mapanganib ang isang digital na rebolusyon.
Mga alyansa para sa klima? Hangga't nagsisilbi lamang ito sa interes ng mga pating pinansyal.
4. Kaya't malinaw na ang pinaka-maimpluwensyang mga bilog ay hindi kailanman tunay na nagmalasakit sa proteksyon ng kapaligiran.
Ang layunin ng digital na pinansyal na kompleks ay lumikha ng isang "digital na diyos".
Nalilihis ang pansin ng mga tao sa mga pangalawang isyu, tulad ng kung alin ang mas mabuti para sa
pagpapanatili ng klima: enerhiyang nuklear, mga fossil fuel, o mga nababagong pinagkukunan ng enerhiya.
Gayunpaman, hindi pinapansin ng debate ang mga hindi mapawi na pangunahing mamimili ng mga yaman.
Ang aming konklusyon: Ang "kilusang klima" ay napupunta sa patay na dulo at sinasamantala ng mga pulitiko at ng pinakamalalaking
korporasyong pinansyal para lamang sa kanilang sariling interes.
Kapag nakatuon ang mga tao ang kanilang pansin sa tunay na salarin sa labis na pagsasamantala sa Daigdig, magiging isang tiyak
na hakbang ito tungo sa tunay na pangangalaga sa kapaligiran.
Upang hindi ka na masamantalahan pa, mangyaring mag-imporma nang walang hadlang!