tanggung jawab bebarengan
Nalika aku ngomong bab paukuman kolektif dina iki, iku nggawe awakku nggeter.
Refleks sing ora bisa dikendhaleni langsung maringi pratandha marang kita manawa paukuman
kolektif kaya ngono ora bisa ana maneh saiki.
Minangka masyarakat sing padhang, kita wis ngliwati tragedi-tragedi jaman pertengahan!
Refleksi kontemporer liyane banjur ngelingake kita marang adegan tragis paukuman kolektif ing jaman
Sosialisme Nasional ing taun 1930-an lan 1940-an.
Utawa paukuman kolektif sing ditrapake déning pamaréntah Israèl ing taun 1980-an.
Utawa maneh, pembersihan rohani ing Korea Lor ing taun 1950-an ing sangisoré Kim Il-Sung.
Dadi kenapa kita kudu mbebani pikiran kita kanthi terus-terusan mikir bab paukuman kolektif?
Mbok menawa pancen bener yèn, kanthi kabèh langkah-langkah keamanan nglawan neo-fasis,
kasus Philipp Scheidemann ora bisa bola-balik.
Ora bisa dibayangake manawa Gestapo kaya sing ana tanggal 13 Juli 1933 bakal bisa bali kanggo maksa nyekel sedulur wong sing dituduh
supaya tanggung jawab bebarengan utawa memaksa wong-wong mau.
Nanging aku takon: Apa kowe pancen yakin manawa 'masyarakat tren' kita ora ana gandhèngané maneh karo tanggung jawab bebarengan?
Saiki ayo padha ngasah persepsimu marang kasunyatan manawa kabèh conto paukuman kolektif sadurungé ing sajarah
manungsa mung prakara cilik dibandhingaké karo apa sing kudu kita tahan saiki ing kabèh babagan urip kita.
Lan, anehé, tanpa mayoritas wong padha nyadari apa sing lagi kelakon.
Kaping pisan, nanging aku kudu maneh nggedhekake perspektif biasanmu, lapangan pandangmu, supaya kowe ora
langsung nyambungake istilah 'Sippenhaft' (tanggung jawab kerabat) mung karo kahanan kaya ing November 1939.
Sippenhaft ora mung nalika Gestapo langsung nangkep kabèh kulawargané pembunuh sing wis ngakoni, Elser,
sawisé gagal nyerang, kaya nalika nyerang Adolf Hitler.
Utawa, ing mangsa semi taun 1945, nalika rolas anggota kulawarga Stauffenberg lan sak klompok watara 100
tahanan padha dikumpulake ing kamp konsentrasi Buchenwald.
Dina iki, kita uga ngadohake awak saka sembarang hubungan karo Juli 2002, nalika Mahkamah Agung Israel menehi ijin kanggo nyulik
anggota kulawarga tersangka teroris supaya bisa dideportasi saka Tepi Kulon menyang Jalur Gaza minangka tameng manungsa.
Ora, versi postmodern saka tanggung jawab kolektif sing saiki kita omongake wiwit saka tanggung jawab finansial kita kanggo
sakabehe sistem kesehatan lan ekonomi kita sing wis bengkok lan kriminal nganti sistem informasi kita sing disalahgunakake.
Iki nyakup tanggung jawab finansial kita kanggo saben keabsurdan ilmiah, saben tumindak
terorisme sing ndhelik marang alam lan lingkungan.
Lan mesthi wae, kuwi uga nyakup kabeh birokrasi sing ora perlu lan kabeh kegilaan budaya, ideologis, lan pendidikan umum.
Ya, kita uga tanggung jawab marang akèh kegiatan organisasi rahasia lan dinas rahasia sing
disamaraké kanthi politik, kanthi triliunan pungutan wajib.
Kanthi nindakake kuwi, kita terus setya nyukupi kabutuhan sakabèhé aparatur yudisial sing wis
diinfiltrasi, sanajan wis suwé lan cetha bangkrut sacara hukum.
Lan iki sing dadi tanggung jawab kolektif kita saiki, katon kanthi rinci lan ing angka perkiraan –
mung nyebut rolas bidang tanggung jawab finansial:
1. Sanadyan media arus utama – aku seneng nyebuté media sing nyebarake peperangan – goroh marang kita lan ngapusi
kita saben dina, kita kapaksa mbayar ragad tanggung jawab kolektif GEZ lan SERAFE saben wulan. Apa bener?
Ing Swiss, iki padha karo CHF 1,37 milyar ing biaya tanggung jawab gabungan taunan sing dibayar marang SERAFE.
Ing Jerman, €8,5 milyar ing biaya lisensi wajib GEZ diklumpukake saben taun.
2. Sawise wis nyorot ing program-program liyane cara-cara paling kriminal sing digunakake kanggo nglumpukake utang
nasional kita, saiki kita nyumbangake ing ngisor iki kanggo tanggung jawab kolektif sing saiki nyekel kita.
Ing Swiss, angka kasebut yaiku CHF 141,687 milyar ing taun 2023.
Ing Jerman ing taun 2024, €2.635,1 milyar. Iku €2,63 triliun.
Kanggo loro negara iki waé, iki nyebabake total sing lumayan watara 2,78 triliun.
Mung pikirna apa sing diwakili angka kuwi: iku 2.780 × 1 milyar euro.
Lan kaya sing mesthine sampeyan kelingan saka sekolah, 1 milyar euro dumadi saka 1.000 yuta euro.
Ora ana siji-sijine saka kita sing bisa mangerteni utawa ngrampungake jumlah rasa salah kolektif
iki, loro sacara mental utawa sacara finansial.
Mung ana siji solusi sing bisa ditampa ing kéné, kanca-kanca: proklamasi pambatalan utang sakabèhé ing saindenging donya.
Kita bisa kanthi gampang ngumumake referendum kaya ngono ing referendum demokratis global.
Iki kalebu wewenangé rakyat, amarga padha dadi kedaulatan sing wis disahaké.
Kebetulan, ing Kitab Suci, Gusti Allah wis maringi paugeran pangapura utang sing ora bisa ditawarake
saben 50 taun, sing dikenal minangka taun pangapura.
Ayo padha maca bareng: "Lan kowe kabeh kudu ngudhari taun kaping lima puluh, lan ngumumake kamardikan ing
saindenging tanah marang kabeh wong sing manggon ing kono."
Iki bakal dadi sabab kabungahan, mula saben kowe bakal bali menyang kagunganmu lan saben kowe bakal bali menyang klanmu.
Yen kuwi dudu alesan kanggo sorak-sorai!
3. Katelu, ayo padha pikirake pinten pajeg sing "dipaksa" mbayar saben jiwa saben taun: ing taun
2023, jumlahé tekan CHF 74,784 milyar ing Swiss.
Ing Jerman, €915,8 milyar – mung pajak.
Dibandhingake karo taun sadurunge, iki nuduhake kenaikan 20.000 x 1 yuta euro ing Jerman.
4. Pira pambayaran sing wis kita lakoni marang EU miturut prinsip tanggung jawab kolektif?
Ing Swiss, kita mbayar CHF 1,7 milyar ing taun 2024 mung kanggo persetujuan bilateral.
Ing Jerman, iuran rumah tangga sing dijenengi kanthi sayang marang Uni Éropa ing taun sing padha jumlahé €29,874 milyar.
5. Banjur kita kabeh kepeksa mbayar pajak alkohol lan tembakau.
Ing wektu iki, sawetara wong mesthi bakal mbantah lan kandha: "Tunggu sedhela – aku ora ngrokok utawa ngombe –
pajak iki wis adil dibebani marang sing tanggung jawab."
Nanging kita nglirwakake kasunyatan manawa bagean-bagean ekonomi kita sing paling narik
kawigaten ngalami kerugian sing katon minangka akibat.
Contone, amarga akèh wong sing ngerokok lan ngombe arak ora duwe dhuwit sing cukup kanggo panganan sing
sehat, luwih-luwih kanggo kegiyatan olahraga utawa wisata.
Akeh wong tansah nganggo sandhangan sing padha, lan ekonomi iki nandhang sangsara amarga kuwi.
Wong isa terus-terusan ing kene, kowe ngerti?
Lan sapa waé wong sing séhat lan péngin ngrasakaké segelas anggur sing enak kanggo owah-owahan bakal mbayar, umpamané, antara CHF
9 lan CHF 12 saben desiliter ing restoran ing Zurich dina iki kanggo anggur sing medioker nganti ala – apa abang utawa putih.
Iki uga ringkesan cekak babagan pajak rokok saiki:
Ing Swiss, jumlahé tekan CHF 2,025 milyar ing taun 2023. Ing Jerman, jumlahé tekan €14,6 milyar ing taun 2020.
Aku nyebutake perkara iki amarga kita wis diwenehi bukti yèn para pamimpin kita wis kanthi rahasia main judi
nganggo iuran pensiun kita ing pasar saham, nganti kelangan puluhan milyar ing prosesé.
Apa kowe ora ngerti apa-apa bab iki? Delengen program sing ditayangake ing latar mburi.
Apa sing bakal padha lakoni karo pajak alkohol lan tembakau kita?
Sing kita butuhake, kanca-kanca sing kinurmatan, yaiku pemantauan komprehensif marang kabèh aliran dhuwit lan aliran kas!
Lan pemantauan iki kudu ditindakake dening wong netral saka A nganti Z. Ing kabèh bidang.
Kabeh kudu dipriksa kanthi teliti dening panguwasa sing pancen ora memihak.
Yen ora, kita bakal getihen nganti mati amarga kabèh panyalahgunaan kuwasa sing licik.
6. Aku tekan kontribusi kanggo tanggung jawab bebarengan ing babagan lingkungan: sepira dhuwuré pungutan wajib ing kana?
Sampeyan ngerti, saktenane kabeh iki luwih dhuwur tinimbang kuwi, amarga iki mung angka resmi.
Ing Swiss, jumlahé tekan CHF 16,2 milyar ing taun 2023. Ing Jerman, pajak lingkungan tekan €966,698 milyar ing taun 2022.
7. Lan saiki menyang salah siji konstruksi paling gedhé saka paukuman kolektif, sing bakal tak rembug luwih rinci mengko:
sistem layanan kesehatan – iuran asuransi kesehatan wajib kita.
Ing Swiss, kita ngentekake CHF 91,482 milyar kanggo layanan kesehatan ing taun 2022 – iku CHF 10,428 saben warga!
Sawetara dasawarsa kepungkur, angka iki padha karo sawetara atus franc Swiss.
Kanthi tembung liya, iki padha karo 11,7% saka produk domestik bruto. Ing taun 1960, angka iki mung 4,5%.
Ing periode sing padha, Jerman ngasilake €497,7 milyar, utawa €5.939 saben warga.
Iki nuduhaké paningkatan maneh ing pambayaran wajib 4,8% dibandhingaké karo taun sadurungé!
Kowe weruh, kita mbayar saya tambah akeh lan saya lara. Mangkono intine.
Aku ora kepengin maneh urip ing paukuman kolektif iki.
Kepiye bab tanggung jawab kolektif babagan panaliten ilmiah sing asring absurd ing angka-angka?
Dadi, contone, pembayaran wajib kita kanggo lelungan menyang antariksa, CERN ing Swiss, lan institusi liyane?
8. Sumbangan marang CERN ing taun 2024 jumlahé: - CHF 45,8 yuta ing Swiss - €258,2 yuta ing Jerman
9. Kanggo kontribusi anyar marang ESA, yaiku European Space Agency, Swiss mbayar maneh CHF
600 yuta, lan Jerman mbayar maneh €951,6 yuta.
10. Ing Swiss, watara 3% saka PDB (produk domestik bruto), yaiku luwih saka CHF 20 milyar, dienggo saben taun kanggo
riset umum, lan iki mung kanggo riset dhasar lan pangembangan.
Nanging kita bisa weruh apa sing sejatine ditimbulake iki, yaiku teknologi pangawasan sing
saya majeng, lan sapiturute. Sampeyan ngerti?
Wong-wong mau wis njupuk 121,4 milyar euro saka kowe wong Jerman kanggo bab sing padha mung ing taun 2022.
11. Budaya sing saya dipertanyakan iki uga nguras kita nganti kering kaya ing klan.
Ing Swiss, mung ing taun 2021, iku mbutuhake biaya CHF 343 saben warga.
Kontribusi wajib Jerman kira-kira €14,5 milyar.
12. Nanging mekanisme paksa militer kita uga kudu dianggep minangka bagean saka paukuman kolektif.
Sanajan yuta-yuta wong sing tresna marang tentrem padha mbukak demonstrasi kanggo tentrem, kita wong Swiss netral maneh dipajaki
5,7 milyar franc Swiss ing taun 2023. Lan wong Jerman sing kesel amarga perang dipajaki maneh 72 milyar euro ing taun 2024.
Mung ndeleng 12 bidang tanggung jawab kolektif iki, ateges saben wong ing Swiss, kalebu saben
bayi, kabebanan watara CHF 24.000 saben taun.
Ing Jerman, bebané tekan €32.000 saben wong saben taun.
Lan saliyane saka pungutan wajib tahunan iki, kaya sing wis kasebut, kita uga dibebani dening utang nasional sing kriminal.
Ing Swiss, iki ateges tambahan CHF 16.000 saben jiwa, kalebu bayi anyar lair.
Ing Jerman, iku padha karo watara 32.000 euro luwih saben wong.
Yen kita jumlahake iki lan ndeleng mung taun 2024, saben warga Swiss lan Jerman saiki rata-rata nduwé utang
kolektif CHF 60.000 utawa euro – sing kurang luwih padha.
Lan ing itungan iki, mesthi wae kita wis nglirwakake lan mulane nglirwakake sawetara
conto ngagetake liyane saka paukuman kolektif.
Nanging pitakon logis muncul: Apa sing sejatine bisa ditindakake manungsa sing wis diapusi
nglawan kabeh perkembangan nggegirisi kaya ngono?
Sawise kabeh, dheweke ngalami nasib sing padha karo garwane Odysseus, sing nalika bojone suwé ora ana, kapaksa nyekseni tanpa
bisa nindak apa-apa nalika kerumunan pelamar sing rakus lan ora duwe malu padha mangan
bandha bojone – miturut mitologi Yunani saka Homer.
Nanging, ing pidato iki aku nyebutake pilihan sing luwih moderat lan cara metu saka paukuman
kolektif tinimbang sing ditindakake Odysseus.
Sawise kabeh, nalika bali, dheweke misuwur mateni kabeh pelamar sing wis ngrebut Penelope,
saengga dheweke bisa mbalekake kendali ing Ithaca.
Saiki aku arep ngajokake model pendanaan sing luwih adil lan, ing teges sejati tembungé, luwih migunani, kanthi njupuk
tuladha tanggung jawab bebarengan kita ing sistem kesehatan.
Saiki kita mung dolanan gagasan, tanpa ana kewajiban.
Rungokna aku. Amarga persis ing sistem kesehatan kita iki ana ketidakadilan kolektif
sing paling absurd sing njerit marang langit!
Ora mung Pietis sing paling taat lan wong-wong sing pikirané suci dipaksa bareng-bareng mbiyayai aborsi, nanging saiki uga
dipaksa bareng-bareng mbiyayai kabèh jinis operasi ganti jinis kelamin kanggo wong-wong sing ora wareg karo jinis kelaminé.
Ya, sakwise dheweke ora kepengin maneh kontol lan malah masang vagina palsu lan payudara gedhe, dheweke njaluk
kita mbayar tagihane – lan kabeh iki mesthi bisa dibalekake maneh ing sembarang arah (operasi mbalekake).
Nanging, sistem kesehatan kita wis padha ora adil ing saben bab suwene puluhan taun:
Wong-wong sing paling ngati-ati lan mikirake wong liya isih kanthi kejem dipaksa mbayar rega sing saya mundhak kanggo karusakan
sing ditimbulake déning wong-wong sing mangan lan ngombe kakehan.
Ora bisa dipecah, kudu ditekankan.
Akèh banget wong sing urip prasaja lan meh suci kudu mbayar akibat saka para penyimpang seksual karo kabèh
penyakit, jamur, lan penyakit seksual sing ditularake.
Wong-wong sing tliti lan resik ing saben bab kudu mbayar karusakan sing dadi akibat saka tumindake
kanca-kancane sing uripe kaya babi lan ora gelem sinau.
Biasane padha terus-terusan lara mung amarga padha males banget kanggo ngumbah rereged saka awaké lan saka omahé.
Nanging, para jiwa sing paling peka kudu sabar nahan prilaku kakehan saka pecandu narkoba, peminum alkohol,
wong sing ngonsumsi pil, lan individu anti-sosial liyane.
Kabeh wong kang keras kepala lan ora gelem sinau apa-apa.
Saliyane sangsara saben wulan iki, ana uga perselisihan langgeng sing padha ngerti kabeh antarane partai sayap
tengen lan sayap kiwa, antarane liberal lan konservatif, antarane kelompok agama lan non-agama, lsp.
Lan pancen ing rebutan sing terus-terusan lan sok ngerti kabeh iki aku krasa ana potensi kanggo sistem
kesehatan sing anyar sakabehe lan mulane pancen adil, sayangku:
Miturut paribasan "Manuk sing bulune padha padha kumpul," utawa miturut hukum sing wis kabukten manawa sing padha narik
sing padha, mesthine adil yen kita ngatur pembiayaan sistem kesehatan kita miturut kriteria iki kanthi tepat.
Aku mikir nyoba sepisan ora bakal nimbulake masalah. Aku nyengkuyung referendum demokratis ing ngendi
kita milih ndhukung proyek percontohan babagan iki.
Kabeh peserta sukarela kudu dibebasake saka kabeh kewajiban sadurunge marang dana asuransi kesehatan apa wae
utawa peraturan kesehatan sing ana sajrone proyek percontohan sing wis disahake kanthi resmi iki.
Ing basa sing prasaja, iki bakal ateges, umpama, sayap kiwa bakal ngoperasikake sistem kesehatan dhewe, kaya sayap tengen uga.
Ora ana sayap kiwa sing kena mlebu ranté pasokan sayap tengen, lan ora ana sayap tengen sing kena
nyambung karo infus tetes sayap kiwa, yen kuwi maksudé.
Kanthi cara sing padha, para liberal kudu nduwé sistem dhukungan lan pembiayaan dhéwé, uga wong-wong sing
padha nduwé kapercayan agama utawa kapercayan liya.
Saben uwong kudu bébas kanggo mèlu klompok apa waé sing dipilih, nanging klompok kuwi kudu klompok kanca-kancané.
Iki bakal nggawe cetha banget endi saka wong-wong sing padha sombong lan ngremehake siji lan
sijine sing saktenane nduweni gaya urip paling sehat.
Ing titik iki, kudu ditekanké manèh kanthi cetha yèn akèh panyakit kuwi mung amarga gaya urip lan
cara urip sing ora alamiah, apa sampeyan ngerti?
Kerugian umum marang populasi sing disebabake dening radiasi ponsel, pasokan banyu minum sing tercemar, kabut
asap, lan sapiturute bakal terus disebarake kanthi rata ing kabeh kelompok ing sistem pembiayaan anyar.
Sakjane, saben uwong padha kena pengaruh, apa padha ngerti utawa ora.
Sayangé, perawatan medis sing saya larang sajrone atusan taun kepungkur saya luwih fokus mung
marang ngobati gejala tinimbang nyebabake penyakit.
Ketidaktahuan kriminal babagan hubungan dhasar lan hukum alam iki mesthi nyebabake bathi krisis
astronomis kanggo para dhokter lan Big Pharma.
Sawisé pirang-pirang dasawarsa makarya sosial karo pecandu narkoba, peminum alkohol, lan wong liya sing lara jiwa, aku bisa
ngomong kanthi yakin yèn partai-partai sing omongané paling banter kuwi sing nyebabaké karusakan
paling gedhé marang sistem sosial lan kesehatan kita.
Nanging ing praktiké, padha bola-bali bisa njupuk peran paling dominan ing politik lan maréntahaké kabèh marang kita.
Wong-wong kuwi sing terus-terusan ngetrapake undang-undang sing saya ora masuk akal marang kita.
Nanging pungkasane, spésiés kaya ngono bakal gelem ngganti gaya uripé, nyerah marang hukum alam utawa malah kewajiban moral.
Lan kowe weruh, aku ora nyebutake bunderan utawa jeneng tartamtu ing kene.
Saiki mung prakara prinsip. Iki mung prakara mikirake sistem pembiayaan anyar ing ngendi saben
wong kudu tetep karo jinise dhewe sacara praktis.
Kanggo nyoba, kita kudu sementara matesi sistem asuransi kesehatan saiki mung kanggo wong-wong sing pancen kepengin.
Nanging, kabeh wong liya kudu diparingi kabebasan kanggo sementara ninggalake.
Aku yakin manawa sajrone siji nganti telung taun, kita bakal weruh kanthi cetha kelompok-kelompok sing kudu ngowahi gaya urip kanthi
radikal supaya ora kesrakat sacara finansial amarga akibaté.
Aku bakal nggawa iki luwih adoh: premis anyar yaiku saben wong kudu nggabungake kekuwatan karo paling ora 1.000
nganti 2.000 wong sing padha pamikiran miturut pilihané dhéwé kanggo mbentuk siji sistem kesehatan.
Yen ideal, kelompok-kelompok iki banjur bisa netepake unit administrasi utawa panitia dhewe
tanpa kudu nduwé bangunan khusus sing kebak hiasan.
Saka omah, sampeyan bisa ngrekam lan banjur ngolah kasus-kasus penyakit ing klompok-klompok sing bisa
diatur liwat konferensi telepon utawa cara liya apa wae.
Sing dibutuhake mung para peserta sing jujur lan mbukak, kaya sing biyasa ana ing pangadilan rakyat jaman
biyen, yaiku pangadilan juri utawa tribunal rakyat.
Kaya kulawarga, kowe kabeh bakal sakedhap padha ngumpulake sirah, ndeleng kasus-kasus lara,
banjur mutusake cara perawatan sing bakal ditindakake.
Iki waé bakal ngilangi milyaran biaya birokrasi lan infrastruktur.
Sanajan rega asuransi kesehatan sing padha bisa ditagih kaya sadurunge ing fase awal, gaji
administrasi kudu diwiwiti kanthi sakendhik-endhike.
Mung nalika cadangan pambayaran lara sing sacara umum maringi rasa tentrem wis terkumpul, gaji administratif kudu ditambah.
Sawetara bab bisa waé béda, nanging kowe ngerti, kowe kudu mikir luwih dhisik.
Lan banjur gaji administratif mung mundhak selaras karo surplus sing diasilake, kaya sistem bonus.
Bakal banget migunani yen, kaya ing Cina kuna, para dhokter ing sistem kesehatan anyar mung dibayar sawisé
padha nggayuh kasil sing pancen katon saka kabisané, yèn ora mangkono sapa waé bisa dadi dhokter.
Administrasi relawan mesthi bakal dadi bumbu pelengkap sing sampurna. Mung mikir kanthi banter.
Iki bakal nduwèni kauntungan gedhé amarga kabèh bakal diproses luwih cepet wiwit wiwitan.
Lan saben pamborosan dhuwit sing sembrono lan saben bathi saka krisis sing dilobi bakal rampung sakwengi, pracayaa.
Luwih gedhé surplusé, luwih murah asuransi kesehatan bisa dadi kanggo kabèh wong.
Iki bakal nyemangati saben wong kanggo milih lan nemokake dalan paling apik kanggo pulih.
Tim administrasi relawan bisa owah-owahan saka wektu ke wektu supaya para peserta sak akèh-akèhé bisa ngembangaké
pangerten sing luwih jero babagan sistem kesehatan kita.
Lan aku ngerti, mesthi wae, manawa wangun anyar administrasi iki bakal maneh dadi wangun anyar paukuman kolektif –
nanging aku mikir iki bakal luwih adil tinimbang sadurunge.
Amarga saiki kabeh wong homoseksual, lesbian, kabeh wong QUEER lan wong-wong liya sing antusias karo LGBTIQ bisa mbentuk
lan ngatur sistem kesehatané dhéwé antarané wong-wong mau.
Bebarengan karo para transseksual lan kabèh wong sing nuduhaké kabungahan gedhé marang kabebasan tanpa wates,
banjur padha bisa mbentuk lingkaran pengalaman sing banget migunani lan ngiket kanthi tanpa welas asih.
Sistem asuransi kesehatan saiki, sing tansah nggolongake kabeh wong bebarengan, kudu ngecualekake kabeh kelompok
tes sakabehe, paling ora sementara; kuwi dadi prasyarat.
Kudu diukume ing undang-undang manawa sajrone periode iki, sembarang serangan saka
wong-wong sing ora padha pamanggih ora ditampa.
Ukuran minimal 1.000–2.000 wong sing padha pamikiran – iki mung usulan awal – uga kudu diukume ing undang-undang minangka wajib,
supaya ora ana sing ujug-ujug nemokake awake dhewe piyambakan.
Lan aku bisa njamin marang sampeyan saka puluhan taun karya sosial manawa iki bakal dadi cara sing paling tuntas lan paling cepet
kanggo nuntun masyarakat kita marang kasehatan sing luwih apik.
Saben paksaan sadurunge kanggo tundhuk marang dhokter resmi lan perusahaan farmasi gedhe
bakal langsung dicabut sakabehe sajrone fase tes.
Ing wektu iki, saben wong kudu nduwé hak sing dijamin kanggo nampa perawatan kesehatan miturut pilihané.
Pembebasan iki uga ora bakal dadi masalah babar pisan ing antarane wong-wong sing padha pamikiran.
Sapa waé sing kepéngin terus percaya marang Big Pharma, monggo terus ngombe saka sumber iki.
Nanging, wong-wong sing tetep milih cara lan ramuan penyembuhan alami kudu padha nempuh dalan iki bebarengan karo kanca-kancané.
Nanging saben klan sing dipilih dhéwé banjur mesthi uga kudu tanggung jawab marang
kasehatane lan biaya medisé nganti koin pungkasan.
Aku mikir yèn pangaturan manèh sistem layanan kesehatan kaya ngono bakal cukup banget kanggo pendidikan
sing objektif marang kabèh kulawarga manungsa sajrone periode awal siji nganti telung taun.
Banjur wayahe kanggo penilaian resmi awal lan perbandingan obyektif saka kabèh kelompok,
supaya kelompok sing paling séhat bisa diungkapake.
Iku sing nduwé biaya kesehatan paling murah.
Klompok iki banjur kudu diparingi wewenang politik kanggo ngembangaké kabèh sistem layanan
kesehatan, umpama kanthi nambah hak milih, lan sapituruté.
Banjur, pungkasane, wong-wong sing nduwé paling akèh sing bisa ditawakake ing praktik bakal manèh nduwé swara.
Sayange, sanajan wis kasebut, saiki kahanané isih kebalikané.
Ngomong-omong, sapa waé tenaga kesehatan utawa pekerja sosial ing endi waé ing donya bisa mastèkaké iki, asal wis nindakake
tugase kanthi mripat mbukak lan panca inderané waspada.
Saiki aku kudu miwiti mudhun:
Kanggo nylametake donyane kita saka ekspropriasi total sing meh kelakon lan ora dipikirake kanthi becik,
saiki kita butuh spesialis trampil saka kabeh bidang urip sing kasebut ing pidato iki.
Kowe ngerti, aku wis ngajak kowe para buruh trampil supaya aktif nolak ing pidato
pertamaku marang bangsa, sing ditampilake ing mburi.
Nanging atusan ewu ahli terkemuka tetep meneng babagan penipuan global iki, sanajan padha bisa ndeleng persis apa sing kedadeyan.
Contone, nalika ngrembug kekacauan Covid, akèh banget dhokter, uga ilmuwan, ahli keuangan, ahli epidemiologi,
ahli kimia, ahli fisika, lan sapiturute padha meneng.
Nanging pasukan keamanan sing ora kaétung ing kabèh wilayah sing kasebut, para petugas polisi, kriminolog,
jaksa, hakim, lan ahli hukum liyané uga tetep meneng.
Kabeh wong meneng. Padha tetep meneng ing latar mburi.
Sanajan padha tansah nyekseni genosida iki lan tambahé pangrampasan marang rakyat kanthi mripaté dhéwé.
Lan aku kandha marang kowe, para wakil hukum: kanthi tumindak iki kowe nutupi para pembunuh massal, nglanggar
pertimbanganmu sing luwih becik. Kowe nutupi para pembunuh manungsa, para perusak donya!
Aku ngandhani kowe: aja mikir yèn kowe bakal luput saka paukuman sing adil yèn kowe terus kaya ngéné!
Ora ana sing luwih ngerti tinimbang kowe apa tegese kejiret ing roda kaadilan!
Nanging nganti saiki kowe mung meneng wae lan nyawang, malah wis njupuk langkah supaya sing diuber lan
dihukum ora wong sing nyulut geni sing wis ketangkep, nanging wong sing nglaporake kobongan.
Kowe terus-terusan nganiaya wong-wong sing wis kanthi bener nglaporake para pembakar omah sing matèni wong,
padahal padha wis ngorbanake nyawane ing proses kuwi!
Iki diwujudake dening kasus pengacara misuwur Reiner Füllmich. Panangkepané lan cara panangani
marang dhèwèké pancèn ora adil lan banget ngganggu.
Aku nyuwun marang sampeyan, para profesional trampil saka kabèh bidang, supaya pungkasané padha
ngadeg lan mbukak warna sampeyan. Bareng karo kita.
Bukak saluranmu dhewe utawa ngomong ing Kla.TV utawa media pendidikan gratis liyane. Nanging ngomong!
Sapa waé sing wis ngenali lan mangertèni ketidakadilan lan genosida vaksinasi, nanging isih manut marang dhawuh kaya
Stasi saka para kriminal serius iki, pancèn dadi kancané lan mitra kejahatan ing geng pembunuh iki sing ora bisa dibatalaké.
Aja mikir yèn kowe isih bakal nduwèni posisi ing donya anyar – nalika pungkasane njebol – yèn kowe saiki ora ngomong, ing jam
sing paling ngancam ing sajarah manungsa, nanging tetep meneng.
Mula padha guyub bareng karo kabèh wong sing tulus lan wani ing jurang pamisahan lan perang bebarengan karo
kita nganti kita bisa netepake donya anyar ing kabèh 12 bidang urip sing kasebut ing kéné.
Sawisé kamenangan iki kasil digayuh, mesthi bakal ana itungan sing adil marang kabèh wong pengecut ing jaman saiki sing,
amarga egois lan kepéngin nylametaké dhiri dhéwé, meneng bae babagan dolanan ala utawa mung pasif, apa waé alesané.
Lan sing paling awon saka kabeh: para pengecut sing dadi pembantu aktif Stasi, para tukang ngiyani sing misuwur ala, sing ing
panemune dhewe mung nindakake tugase amarga kudu nindakake tugase kuwi – kowe krungu kuwi ing
endi-endi – yen padha ora pengin ngadhepi risiko apa wae.
Aku ngandhani kowe, luwih becik aja nganti kowe ngalami kerugian sing bakal ngenteni kowe ing donya anyar.
Contone, puluhan ewu dhokter lan perawat mung terus maringi suntikan pati Covid sing wis suwe dibantah marang
wong-wong – sanajan padha wis ngerti lan isih ngerti persis apa sing ditindakake lan isih ditindakake.
Lan mulane padha kanthi sengaja ngopeni awaké dhéwé lan anak-anaké.
Mangga mirsani siaran pamungkas kita kanggo informasi luwih lengkap.
Aku kandha: Ing asmané Gusti Allah, aku nyuwun marang saben-saben pamirengku, lan utamané manèh marang kabèh profesional
lan kabèh umat Kristen, kabèh agama: saiki padha ngadeg kanthi wani lan tekad ing barisan para pencerah bébas.
Yen kowe kabèh wis wani ngangkat swaramu bareng karo kita wiwit wiwitan, mesthiné kita wis menang suwé.
Aku Ivo Sasek, sing wis ngadeg ing ngarepé Gusti wiwit taun 1977.