קאָלעקטיווע אחריות
ווען איך הײַנט רעד וועגן קאָלעקטיווע שטראַפֿונג, גייט אַ ציטערן אַראָפּ אונדזער רוקן.
אומקאָנטראָלירבאַרע רעפֿלעקסן סיגנאַלירן אונדז גלייך אַז עפּעס ווי קאָלעקטיווע שטראַף קען הײַנט מער נישט עקזיסטירן.
ווי אַ אויפֿגעקלערטע געזעלשאַפֿט, האָבן מיר זיכער שוין איבערגעשטיגן די טראַגעדיעס פֿון מיטלעלטער!
נאָך הײַנטצײַטיקע באַטראַכטונגען דערמאָנען אונדז די טראַגישע סצענעס פֿון קאָלעקטיווע שטראַפֿונגען אונטער דער
נאַציאָנאַלער סאָציאַליזם אין די 1930ער און 1940ער יאָרן.
אָדער די קאָלעקטיווע שטראַף וואָס די ישׂראלדיקע רעגירונג האָט אויסגעפֿירט אין די 1980ער יאָרן.
אָדער ווידער, די גײַסטיקע רייניקונגען אין צפֿון־קאָרעע אין די 1950ער יאָרן אונטער קים איל־סונג.
אַזוי פֿאַר וואָס זאָלן מיר באַלאַסטן אונדזערע מוחות מיט זיך אומטרײַבן וועגן קאָלעקטיווע שטראַפֿונג?
אולי איז עס אמת אַז, מיט אַלע זיכערהייט־מיטלען קעגן נײַ־פֿאַשיזם, קען דער "פֿאַל פֿון פֿיליפּ שיידמאַן" זיך נישט ווידערהאָלן.
עס איז אוממעגלעך צו טראַכטן אַז אַ געסטאַפּאָ ווי דער פֿון 13טן יולי 1933 קען אי־מאָל צוריקקומען און מיט
כּוח האַלטן די קרובֿים פֿון אַ באַשולדיקטן צוזאַמען פֿאַראַנטוואָרטלעך אָדער זיי צווינגען.
אָבער איך פֿרעג: זענט איר טאַקע גאַנץ זיכער אַז אונדזער "טרענדי געזעלשאַפֿט" האָט שוין גאָרנישט צו טאָן מיט קאָלעקטיווע אחריות?
איצט לאָמיר אונדזער פאָקוס שאַרפֿן אויף דעם פאקט, אַז אַלע פריערדיקע פאַלן פֿון קאָלעקטיווע שטראַפֿונג אין דער מענטשלעכער
געשיכטע זענען געווען אַ קלייניקייט אין פאַרגלײַך מיט וואָס מיר מוזן הײַנט אויסהאַלטן אין אַלע געביטן פֿון אונדזער לעבן.
און, ווונדערלעך גענוג, אָן אַז די מערהייט פֿון מענטשן בכלל פֿאַרשטייען וואָס פּאַסירט.
ערשטנס, אָבער, מוז איך ווידער ברייטער מאַכן אײַער געוויינטלעכע פּערספּעקטיוו, אײַער זעכ־פֿעלד, אַזוי אַז איר ניט
ריפלעקסיוו פֿאַרבינדט דעם טערמין "Sippenhaft" (משפּחה־האַפֿט) נאָר מיט סיטואַציעס ווי די פֿון נאָוועמבער 1939.
סיפּענהאַפֿט איז נישט נאָר ווען די געסטאַפּאָ גלײַך אַרעסטירט די גאַנצע משפּחה פֿון דעם באַקענטן מערדעער עלסער נאָך
אַ דורכגעפֿאַלענעם אַטאַק, ווי למשל דער אויף אַדאָלף היטלער.
אָדער, ווי אין פֿרילינג 1945, ווען צוועלף מיטגלידער פֿון דער משפּחה פֿון שטאַופענבערג און אַ גרופּע פֿון
בערך הונדערט געפֿאַנגענע זענען געווען צוזאַמענגעזאַמלט אין בוכענוואַלד קאָנצענטראַציע־לאַגער.
הײַנט באַזונדערן מיר זיך אויך פֿון יעדן פֿאַרבאַנד מיט יולי 2002, ווען דער העכסטער בית־משפט פֿון ישראל האָט געגעבן די גרינע ליכט
פֿאַר די אַנטפֿירונג פֿון משפּחה־מיטגלידער פֿון טעראָר־חשודים, כּדי זיי צו דעפּאָרטירן פֿון דער
מערבֿ־ברעג צו דער עזה־שטרײַף, צו דינען ווי מענטשלעכע שילדן.
ניין, די פּאָסטמאָדערנע ווערסיעס פֿון קאָלעקטיווער אחריות, וועגן וועלכע מיר איצט רעדן, רייכן פֿון אונדזער פינאַנציעלער אחריות
פֿאַר אונדזער גאַנצער פאַרקרימטער און קרימינעלער געזונטהייט־ און עקאָנאָמישער סיסטעם ביז
אונדזערע מיסבראַכטע אינפֿאָרמאַציע־סיסטעמען.
זיי אַרײַננעמען אונדזער פינאַנציעלע אחריות פֿאַר יעדן וויסנשאַפֿטלעכן אַבסורד, יעדן
פֿאַרבאָרגענעם טעראָר־אַקט קעגן דער נאַטור און דער סביבה.
און, כמובן, זיי אַרײַננעמען אויך אַלע אומנויטיקע ביוראָקראַטיע און אַלע קולטורעלע, אידעאָלאָגישע און אַלגעמיינע בילדונגס־משוגעת.
יאָ, מיר זענען אויך פאַראַנטוואָרטלעך פֿאַר אומצאָליקע פּאָליטיש פאַרשטעלטע געהיימע געזעלשאַפֿט־ און געהיימע
דינסט־אַקטיוויטעטן מיט טריליאָנען אין צווינגנדיקע אָפּצאָלן.
דערמיט פֿאַרזאָרגן מיר אויך געטרײַ דעם גאַנצן געריכטלעכן אַפּאַראַט, אין וועלכן זיי האָבן זיך אַרײַנגעשמוגלט,
טראָץ זײַן לאַנג־יאָריקער און קלאָרער לעגאַלער באַנקראָט.
און דאָס איז ווי אונדזער איצטיקע קאָלעקטיווע אחריות אויסזעט אין דעטאַל און אין אומגעריכטע ציפֿערן – צו
נאָמען נאָר צוועלף געביטן פֿון פינאַנציעלע אחריות:
1. כאָטש די הויפּטשטראם־מעדיע – איך האָב ליב צו רופן זיי די מלחמה־פּראָפּאַגאַנדע־מעדיע – ליגן צו אונדז און פֿאַרבלענדן
אונדז טאָג נאָך טאָג, זענען מיר געצווונגען צו באַצאָלן יעדן חודש די GEZ און SERAFE קאָלעקטיווע אחריות־געלט. איז דאָס ריכטיק?
אין שווייץ באַטראָגט דאָס CHF 1.37 ביליאָן אין יערלעכע געמיינזאַמע אחריות־געלטער, באַצאָלט צו SERAFE.
אין דײַטשלאַנד ווערן יערלעך איינגעזאַמלט 8.5 מיליאַרד עוראָ אין פארפליכטענע GEZ־ליצענץ־געלט.
2. נאָך דעם וואָס מיר האָבן שוין אין אַנדערע פּראָגראַמען אויפגעוויזן די מערסט קרימינעלע וועגן, אויף וועלכע אונדזער
נאַציאָנאַלער חוב איז אויפגעקומען, לייגן מיר איצט די פאלגנדיקע בײַצײַגן צו דער קאָלעקטיווער אחריות וואָס איצט דריקט אויף אונדז.
אין שווייץ איז דער ציפֿער געווען CHF 141.687 ביליאָן אין 2023.
אין דײַטשלאַנד אין 2024, 2,635.1 ביליאָן עוראָ. דאָס איז 2.63 טריליאָן עוראָ.
נאָר פֿאַר די צוויי לענדער אַליין, רעזולטירט דאָס אין אַ באַשיידענעם סך פֿון בערך 2.78 טריליאָן.
טראַכט נאָר וואָס דער ציפֿער מיינט: דאָס איז 2,780 × 1 ביליאָן עוראָס.
און ווי איר זיך מסתּמא דערמאָנט פֿון שול, איז איין ביליאָן עוראָס צוזאַמענגעשטעלט פֿון 1,000 מיליאָן עוראָס.
קיינער פֿון אונדז קען נישט פֿאַרשטיין אָדער אָפּצאָלן דעם סך פֿון דער קאָלעקטיווער שולד, ניט גײַסטיק און ניט פינאַנציעל.
עס קען זײַן נאָר איין מעגלעכע לייזונג דאָ, טײַערע פֿרײַנד: די פּראָקלאַמאַציע פֿון אַ
גלאבאלער, גאַנצער אַפּשאַפֿונג פֿון שולדן.
מיר קענען גרינג אַזאַ רעפֿערענדום פּראָקלאַמירן אין אַ גלאבאלן דעמאָקראַטישן רעפֿערענדום.
דאָס ליגט אין דער מאַכט פֿון דעם פֿאָלק, ווײַל זיי זענען דער באַשטעטיקטער סאָווערענער.
אגב, אין דער ביבל האָט גאָט באַשלאָסן אַן אומקאָמפּראָמיסירטע אָפּשטעלונג פֿון חובות יעדן
פֿופציקסטן יאָר, באַקאַנט ווי דער יאָר פֿון אָפּשטעלונג.
לאָמיר דאָס צוזאַמען לייענען: "און איר זאָלט הייליקן דעם פֿופציקסטן יאָר, און פֿאַרקונדן פֿרײַהייט
איבער דער גאַנצער לאַנד פֿאַר אַלע אירע איינוואוינער."
עס זאָל זײַן אַ סיבה צו פרייד, און אַזוי וועט יעדער פֿון אײַך צוריקקערן צו אײַער
אייגנטום, און יעדער וועט צוריקקערן צו זײַן שבט.
אויב דאָס איז נישט אַ סיבה צו יויכן!
3. דריטנס, לאָמיר אַ קוק טאָן וויפֿל שטײַער מיר ווערן "געצווינגען" צו צאָלן פּער קאַפּיטאַ פּער יאָר: אין 2023,
האָט דאָס באַטראָפֿן 74.784 מיליאַרד CHF אין דער שווייץ.
אין דײַטשלאַנד, 915.8 ביליאָן עוראָ – נאָר שטײַערן.
אין פֿאַרגלײַך מיטן פֿריִערדיקן יאָר, האָט דאָס אין דײַטשלאַנד באַטראָפֿן אַ העכערונג פֿון 20,000 מאָל 1 מיליאָן אײראָ.
4. וויפֿל צאָלונגען האָבן מיר געמאַכט צו דער אייראפעישער פאראייניקונג לויט דעם פּרינציפּ פֿון קאָלעקטיווער אחריות?
אין שווייץ האָבן מיר אין 2024 בלויז CHF 1.7 ביליאָן באַצאָלט פֿאַר בײַלאַטעראַלע אַגרימענטן.
אין דײַטשלאַנד האָט די ליבלעך גערופענע הויז־שטײַער צום אייראָפּעיִשן פארייניקונג אין דעם
זעלבן יאָר אויסגעמאַכט 29.874 ביליאָן אייראָ.
5. דעמאָלט זײַנען מיר אַלע געשטאַקלט מיט אַלקאָהאָל־ און טאַבאַקאָ־שטייערן.
אין דעם מאָמענט וועלן עטלעכע מענטשן נאַטירלעך קעגןשטיין און זאָגן: "האַלט אַ מינוט – איך רויער נישט און איך טרינק נישט – די
שטייער איז גערעכט איבערגעגעבן געוואָרן די פאַראַנטוואָרטלעכע."
אָבער מיר פאַרזען דעם פאַקט אַז די מערסט אַטראַקטיווע טיילן פֿון אונדזער עקאָנאָמיע ליידן דערפֿון באַמערקבאַרע פאַרלוסטן.
למשל, ווײַל פילע רויכערער און טרינקער האָבן פשוט נישט די נויטיקע מיטלען פֿאַר געזונטע עסנוואַרג, לאָמיר שוין
נישט רעדן וועגן ספּאָרט־ אָדער טוריסטישע אַקטיוויטעטן.
פֿיל מענטשן טראָגן שטענדיק די זעלבע קליידער, און די עקאָנאָמיע ליידט דערפֿון.
מע קען גיין און גיין, ווייסטו?
און יעדער געזונטער מענטש, וואָס וויל פֿאַר אַ מאָל הנאה האָבן פֿון אַ גוטן גלאז וויין, וועט הײַנט אין ציריך אין אַ
רעסטאָראַן, למשל, צאָלן צווישן CHF 9 און CHF 12 פּער דעציליטעט פֿאַר מיטלמעסיקן ביז שלעכטן וויין – צי רויט אָדער ווייס.
דאָ איז אויך אַ קורצער איבערבליק פֿון די איצטיקע טאַבאַק־שטייערן:
אין שווייץ האָבן זיי אין 2023 אויסגעמאַכט CHF 2.025 ביליאָן. אין דײַטשלאַנד האָבן זיי אין 2020 אויסגעמאַכט €14.6 ביליאָן.
איך דערמאָנען דעם ענין, ווײַל מיר האָבן באַקומען בײַװײַזן אַז אונדזערע פירער האָבן געהיימליך געשפּילט מיט
אונדזערע באַצאָלטע פּענסיאָנס־בײַטראָגן אויף דער בורסע, און טאַקע פאַרלוירן צענדליקער מיליאַרדן.
ווייסטו נישט עפּעס וועגן דעם? קוק די פּראָגראַם וואָס ווערט געוויזן אין דער הינטערגרונט.
וואָס וואָלטן זיי טאָן מיט אונדזערע אַלקאָהאָל־ און טאַבאַקאָ־שטייערן?
וואָס מיר דאַרפֿן, טײַערע פֿרײַנד, איז אַ גאַנץ איבערוואַכונג פֿון אַלע געלט־פֿלוסן און קאַש־פֿלוסן!
און די איבערוואכונג מוז דורכגעפֿירט ווערן דורך ניטראַלע מענטשן פֿון א ביז ז. אין אַלע געביטן.
אַלץ מוז געפּינקט דורכגעקוקט ווערן דורך טאַקע אומפּאַרטייִשע אויטאָריטעטן.
אויב נישט, וועלן מיר בלוטיקן ביז טויט פֿון אַלע אונטערהאַנדישע מיסברויכן פֿון מאַכט.
6. איצט קום איך צו די בײַשטײַערונגען צו געמיינזאַמער אחריות אין דעם געביט פֿון סביבה: ווי
הויך זענען די פארפליכטעטע אָפּצאָלן אין דעם געביט?
דו ווייסט, אין דער אמת איז אַלץ פיל העכער ווי דאָס, ווײַל דאָס זענען נאָר די אָפֿיציעלע ציפֿערן.
אין שווייץ האָט דאָס אין 2023 אויסגעמאַכט CHF 16.2 ביליאָן. אין דײַטשלאַנד האָבן
סביבה־שטייערן אין 2022 אויסגעמאַכט €966.698 ביליאָן.
7. און איצט צו איינער פֿון די גרעסטע קאַנסטרוקציעס פֿון קאָלעקטיווע שטראַפֿונג, וואָס איך וועל שפּעטער מער
דעטאַלירט באַהאַנדלען: דער געזונטהייט־סיסטעם – אונדזערע פֿאַרפּליכטעטע געזונטהייט־פֿאַרזיכערונג־בײַטראָגן.
אין שווייץ האָבן מיר אין 2022 אויסגעגעבן 91.482 ביליאָן CHF אויף געזונט־זאָרג – דאָס איז 10,428 CHF פּער בירגער!
אַ פּאָר דעקאַדעס צוריק האָט דער סכום באַטראָפֿן אַ פּאָר הונדערט שווייצער פראַנקן.
אין אַנדערע ווערטער, דאָס איז געווען 11.7% פֿון ברוטאָ אינלענדיש פּראָדוקט. אין 1960 איז עס נאָך געווען 4.5%.
אין דער זעלבער צײַט האָט דײַטשלאַנד פֿאַרדינט 497.7 ביליאָן עוראָ, אָדער 5,939 עוראָ פּער איינוווינער.
דאָס האָט געוויזן אַ ווייטערדיקע העכערונג פֿון 4.8% אין די פֿאַרפֿליכטעטע צאָלונגען אין פֿאַרגלײַך מיטן פֿריִערדיקן יאָר!
זעסטו, מיר צאָלן מער און מער און ווערן קראַנקער און קראַנקער. דאָס איז דער גאַנצער ענין.
איך וויל ניט מער לעבן אונטער דער קאָלעקטיווער שטראף.
וואָס וועגן קאָלעקטיווער אחריות בנוגע וויסנשאַפֿטלעכע פאָרשונג, וואָס אָפֿט איז אַזוי אַבסורד אין טערמינען פֿון נומערן?
אַזוי, למשל, אונדזערע פארפליכטעטע צאָלונגען פֿאַר חלל־רײַזע, CERN אין שווייץ און אַנדערע אינסטיטוציעס?
8. בײַשטײַערונגען צו CERN אין 2024 האָבן באַטראָפֿן: - CHF 45.8 מיליאָן אין שווייץ - €258.2 מיליאָן אין דײַטשלאַנד
9. פֿאַר די לעצטע בײַשטײַערונגען צו דער ESA, דאָס הייסט דער אייראָפּעישער פּלאַץ־אַגענטור, האָט שווייץ ווידער געבלוט
מיט נאָך CHF 600 מיליאָן, דײַטשלאַנד מיט נאָך €951.6 מיליאָן.
10. אין שווייץ ווערט יערלעך אַרויסגעגעבן בערך 3% פֿון ברוטאָ אינלענדישן פּראָדוקט (GDP), דאָס הייסט איבער 20
ביליאָן CHF, אויף אַלגעמיינע פאָרשונג, און דאָס איז נאָר פֿאַר יסוד־פֿאָרשונג און אַנטוויקלונג.
אָבער מיר קענען זען וואָס דאָס טאַקע פירט צו, אין דער פֿאָרעם פֿון אַלץ מער און מער סאָפֿיסטיקירטע
איבערוואכונג־טעכנאָלאָגיעס, צווישן אַנדערע זאַכן. פֿאַרשטייסטו?
זיי האָבן גענומען 121.4 ביליאָן עוראָס פֿון אײַך, די דײַטשן, פֿאַר די זעלבע זאַך נאָר אין 2022.
11. די אַלץ מער באַזאָרגנדיקע קולטור מאַכט אונדז אויך אויס אין אַ קלאַן־ווייַזן אופֿן.
אין שווייץ האָט עס אונדז אין 2021 אַליין געקאָסט 343 CHF פּער איינוווינער.
דײַטשלאַנדס פֿאַרפֿליכטעטער בײַשטײַער האָט באַטראָפֿן אַרום 14.5 מיליאַרד עוראָ.
12. אָבער אונדזערע מיליטערישע קאָערוויזע מעכאַניזמען מוזן אויך ווערן באַטראַכט ווי טייל פֿון קאָלעקטיווע שטראַף.
טראָץ מיליאָנען פֿריד־ליבעדיקע מענטשן וואָס האָבן אָפֿן דעמאָנסטרירט פֿאַר שלום, זענען מיר ניטראַלע שווייצער ווידער
באַשטייט געוואָרן מיט 5.7 ביליאָן שווייצער פראַנק אין 2023. און די דײַטשן, וואָס זענען נישט גרייט צו גיין אין מלחמה,
זענען באַשטייט געוואָרן מיט נאָך 72 ביליאָן אייראָס אין 2024.
נאָר ווען מען קוקט אויף די 12 געביטן פֿון קאָלעקטיווער אחריות, איז דער גאַנץ קאָסט פֿאַר שווייץ בערך CHF
24,000 פּער מענטש פּער יאָר – אַרײַנגערעכנט בייביז, געדענקט.
אין דײַטשלאַנד איז די לאַסט אַזוי הויך ווי 32,000 עוראָס פּער מענטש פּער יאָר.
און אויסער די פֿאַרפֿליכטעטע יערלעכע שטײַערן, ווי שוין דערמאָנט, ווערן מיר אויך באַלאָדן מיטן קרימינעלן נאַציאָנאַלן חוב.
אין שווייץ מיינט דאָס אַ צוגעלייגטע CHF 16,000 פּער קאָפּ, אַרײַנגערעכנט נײַגעבוירענע.
אין דײַטשלאַנד באַטראָגט דאָס בערך 32,000 עוראָ מער פּער מענטש.
אויב מיר צוזאַמענלייגן דאָס און קוקן צוריק בלויז אויף 2024, האָט יעדער שווייצער און דײַטשער בירגער איצט דורכשניטלעך CHF 60,000
אָדער אױראָס – וואָס איז בערך די זעלבע – אין קאָלעקטיווער שולד.
און אין דער דאָזיקער רעכענונג האָבן מיר זיכער אַ ריי אַנדערע אויפֿפֿאַלענדיקע בײַשפּילן פֿון
קאָלעקטיווער שטראָף איבערזען און דערפֿאַר איגנאָרירט.
אָבער, די לאָגישע פֿראַגע שטעלט זיך: וואָס קען דער באַטרוגטער מענטשלעכער מין טאַקע טאָן
קעגן אַלע אַזעלכע שרעקלעכע אַנטוויקלונגען?
נאָך אַלעס ליידט זי דעם זעלבן גורל ווי די פרוי פֿון אודיסיי, וואָס, בשעת איר מאַן איז געווען לאַנג אַוועק, איז געצווונגען
געווען הילפֿלאָז צו קוקן ווי אַ גריידיקע, אומאָרשלאָזע סוירטערס־קרוי האָבן פֿאַרצערט איר
מאַנס חפצים – לויט האָמערס גריכישע מיתאָלאָגיע.
אָבער אין דער רעדע באַצי איך זיך צו מער מעסיקע אָפּציעס און וועגן אַרויס פֿון קאָלעקטיווע
שטראַפֿונג ווי די וואָס אָדיסעוס האָט גענומען.
נאָך אַלעס, ווי גוט באַקאַנט, האָט ער בײַ זײַן צוריקקער אָן פֿאָרמעלע פּראָצעדור גלײַך געטאָדעט אַלע די
פֿאָדערער, וואָס האָבן אויסגענוצט זײַן פּענעלאָפּע, און אַזוי האָט ער צוריקגעקריגן די קאָנטראָל איבער איטאַקע.
לאָזט מיר איצט פאָרשלאָגן אַ פיל מער גערעכט און, אין דעם אמתן זין פֿון וואָרט, מער נוצלעך פינאַנצירונג־מאָדעל, ניצנדיק דעם בײַשפּיל
פֿון אונדזער קאָלעקטיווע אחריות אין דער געזונטהייט־סיסטעם.
מיר שפּילן נאָר מיט געדאַנקען פֿאַר איצט, אָן קיין פֿאַרפֿליכטונג.
הערט צו מיר. ווײַל דווקא אין אונדזערע געזונטהייט־סיסטעמען שרייט דער מערסט אַבסורדער
אומגערעכטיקייט פֿון קאָלעקטיווע שטראַף צו די הימלען!
ניט נאָר די געטרייסטע פּיעטיסטן און די צאַרטע גײַסטער ווערן געצווונגען מיטצופֿינאַנצירן אַבאָרטן, נאָר איצט ווערן זיי
אויך געצווונגען מיטצופֿינאַנצירן אַלע מינים אָפּעראַציעס פֿון געשלעכט־איבערמאַכונג פֿאַר געשלעכטלעך אומצופֿרידענע מענטשן.
יאָ, גלייך ווען זיי פילן זיך ניט מער ווי אַז זיי האָבן אַ פּעניס, און אַנשטאָט דעם ווילן זיי אַ קינסטלעכע וואַגינע און גאַנץ
בריסטן אינסטאַלירט, בעטן זיי אונדז צו באַצאָלן – און, כמובן, קען מען דאָס גאַנץ אומקערן אין יעדן ריכטונג (אומקער־אָפּעראַציע).
אָבער אונדזער געזונטהייט־סיסטעם איז אין יעדן הינזיכט פֿאַר דעקאַדעס גלייך אַזוי אומגערעכט:
די מערסט מאָדעראַטע און באַטראַכטנדיקע מענטשן ווערן נאָך אַלץ אומבאַרעמעדיק געצווונגען צו באַצאָלן שטענדיק
העכערע פּרײַזן פֿאַר די קאָנסעקווענטשע שאָדנס, וואָס ווערן פֿאַרשאַפֿט דורך איבערפֿרעסער און איבערטרינקער.
אומברעכבאַר, דאַרף מען אונטערשטרייכן.
צאָללאָזע מענטשן וואָס לעבן אַ פשוטן און כּמעט צנוען לעבן, מוזן באַצאָלן פֿאַר די קאָנסעקווענצן פֿון
געשלעכטלעכע פּערווערטן מיט אַלע זייערע קראַנקייטן, פונגען און געשלעכט־איבערגעטראָגענע חולאתן.
מענטשן וואָס זענען פּינקטלעך און היגיעניש אין אַלע הינזיכטן, מוזן באַצאָלן פֿאַר די דערפֿאָלגנדיקע שאָדנס וואָס
ווערן פֿאַראורזאַכט דורך זייערע מיטצײַטלער, וואָס לעבן ווי חזירים און ווילן נישט לערנען.
זיי זענען געוויינטלעך נאָר שטענדיק קראַנק, ווײַל זיי זענען פשוט צו פֿײַל צו רייניקן דעם
שמוץ פֿון זייערע גופֿים און פֿון זייערע היימען.
די מערסט סענסיטיווע נשמות, אויף דער אַנדערער זײַט, מוזן אויסהאַלטן די איבערמעסיקע התנהגות פֿון דראָג־אַדיקטן, אַלקאָהאָליקער,
פּיל־פּאָפּערס און אַנדערע אַנטי־סאָציאַלע יחידים.
אַלע עקשנות וואָס ווילן גאָרנישט לערנען.
צו דעם חודשלעכן צער איז אויך דער אייביקער, אַלעס־וויסנדיקער קאָנטראָווערסיע צווישן רעכטע און לינקע
פּאַרטייען, צווישן ליבעראַלן און קאָנסערוואַטיוון, צווישן רעליגיעזע און ניט־רעליגיעזע גרופּעס, אאז״ו.
און דווקא אין דעם שטענדיקן, ווייס-אַלץ קריגערײַ שפּיר איך דעם פּאָטענציאַל פֿאַר אַ גאָר נײַער און
דערפֿאַר אַבסאָלוט גערעכטער געזונטהייט-סיסטעם, מײַנע טײַערע:
לויט דעם געזאָגט, "פֿייגל מיט דער זעלבער פֿעדער פֿליען צוזאַמען", אָדער לויט דעם באַווייזטן געזעץ אַז גלײַך ציעט גלײַך, וואָלט
עס געווען גערעכט אויב מיר וואָלטן אָרגאַניזירן די פינאַנצירונג פֿון אונדזער געזונטהייט־סיסטעם לויט פּינטלעך די זעלבע קריטעריע.
איך מיין אַז אַ פּרוּוו־פּרוּוו וואָלט נישט שאָדן. איך שטיצן אַ דעמאָקראַטישן רעפֿערענדום, אין וועלכן
מיר שטימען פֿאַר אַ פּיילאָט־פּרויעקט אין דעם זאַך.
אַלע פֿרײַוויליקע באַטייליקטע זאָלן פּשוט ווערן באַפֿרײַט פֿון אַלע פֿריִערדיקע פֿאַרפֿליכטונגען צו יעדן
געזונט־פֿאַרזיכערונג־פֿאָנד אָדער צו יעדער עקזיסטירנדיקער געזונט־רעגולאַציע פֿאַר דער געדויער
פֿון דעם אָפֿיציעל באַשטעטיקטן פּילאָט־פּראָיעקט.
אין פּשוטער לשון וואָלט דאָס, למשל, מיינען אַז די לינקע וואָלט אָפּערירן איר אייגענע
געזונטהייט־סיסטעם, אַזוי ווי די רעכטע וואָלט אויך.
קיין לינקער זאָל נישט דערלויבט ווערן אַרײַנצוגיין אין אַ רעכטער צושטעל־קעטע, און קיין רעכטער זאָל נישט
דערלויבט ווערן זיך אָנצושליסן צו דער לינקער טראָפּ־פֿיד, אויב דאָס איז וואָס עס מיינט.
אויף דעם זעלבן אופֿן זאָלן די ליבעראַלן האָבן זייער אייגענעם שטיצ־ און פינאַנצירונג־סיסטעם, אַזוי אויך די
וואָס טיילן די זעלבע רעליגיעזע אָדער אַנדערע גלויבנס.
יעדער זאָל זײַן פֿרײַ זיך אָנצושליסן צו וועלכער גרופּע ער וויל, אָבער עס מוז זײַן אַ גרופּע פֿון זײַנע גלײַכע.
דאָס וואָלט גאַנץ קלאָר געמאכט, וועלכער פֿון די קענער־אַלעס, וואָס זיך קעגנצייטיק
באַנידערן, טאַקע פֿירט דעם געזונטסטן לעבנסשטייגער.
אין דעם מאָמענט מוז מען ווידער קלאָר אונטערשטרייכן אַז די גרויסע מערהייט פֿון קראַנקייטן איז פשוט פֿאַרבונדן מיט אומנאַטירלעכע
לעבנס־שטייגער און אומנאַטירלעכע וועגן פֿון לעבן, פֿאַרשטייסטו?
דער אַלגעמיינער שאָדן פֿאַר דער באַפעלקערונג, וואָס ווערט פֿאַראורזאַכט דורך מאָביל־טעלעפֿאָן־שטראַלונג, פֿאַרפּעסטיקטע
טרינקוואַסער־פֿאַרזאָרגונגען, סמאָג און אַזוי ווייטער, וואָלט ווײַטער גלײַך פֿאַרטיילט ווערן
איבער אַלע גרופּעס אין דעם נײַעם פינאַנצירונג־סיסטעם.
נאָך אַלעס, אַלע ווערן גלייך באַטראָפֿן, צי זיי זענען מודע דערפֿון אָדער נישט.
ליידער, מעדיצינישע באַהאַנדלונג, וואָס אין די לעצטע יאָרהונדערטער איז געוואָרן שטענדיק מער טייַער, האָט זיך
שטענדיק מער קאָנצענטרירט בלויז אויף באַהאַנדלען סימפּטאָמען אַנשטאָט די סיבות פֿון די חולאות.
די קרימינעלע אומוויסנדיקייט פֿון די יסודותדיקע באַציִונגען און געזעצן פֿון דער נאַטור האָט זיך נאַטירלעך
אויסגעאַרבעט אין אַסטראָנאָמישע קריזיס־פּראָפֿיצן פֿאַר ביידע דאָקטוירים און ביג פארמאַ.
נאָך עטלעכע דעקאַדעס פֿון געזעלשאַפֿטלעכער אַרבעט מיט דראָג־אַדיקטן, אַלקאָהאָליקער און אַנדערע מענטשן מיט גײַסטיקע
חולאות, קען איך אייך מיט זיכערקייט זאָגן אַז דווקא די פּאַרטייען מיט די גרעסטע מוילן פאַרשאַפֿן די גרעסטע
שאָדן צו אונדזער געזעלשאַפֿטלעכע און געזונטהייט־סיסטעמען.
אין פּראַקטיק, אָבער, זיי באַווייזן זיך כּסדר צו נעמען די דאָמינאַנטסטע ראָלע אין פּאָליטיק און צו דיקטירן אונדז אַלץ.
די זעלבע וואָס שטענדיק לייגן אויף אונדז נאָך מער אומזיןדיקע געזעצן.
לעסאָף, אָבער, וואָלטן אַזעלכע מינים געווען גרייט צו טוישן זייער אייגענעם לעבנס־שטייגער, זיך אונטערצוגעבן די געזעצן
פֿון דער נאַטור אָדער אַפֿילו מאָראַלישע פֿאַרפֿליכטונגען.
און דו זעסט, איך דערמאָנען דאָ נישט קיין ספּעציפֿישע קרײַזן אָדער נעמען.
יעצט איז עס נאָר אַ פּרינציפּ־שאלה. עס איז נאָר אַ זאַך צו דורכטראַכטן אַ נײַע פינאַנצירונג־סיסטעם, וווּ
יעדער מוז אין פּראַקטישער זין בלײַבן בײַ זײַן אייגענעם מין.
פֿאַר אַ פּרוּוו־לויפֿן, וואָלטן מיר געמוזט צײַטווייליק באַגרענעצן אונדזערע איצטיקע
געזונטהייט־פֿאַרזיכערונג־סיסטעמען צו די וואָס טאַקע ווילן זיי.
אָבער אַלע אַנדערע מוזן באַקומען די פֿרײַהייט צײַטווײַליק אַרויסצוגיין.
איך וואָלט געזאָגט אַז אין איין ביז דריי יאָר וועלן מיר זייער קלאָר זען וועלכע גרופּעס וועלן מוזן ראַדיקאַל
טוישן זייער לעבנסשטייגער, כדי זיי ניט צו ווערן פינאַנציעל געשטאָפּט דורך די קאָנסעקווענצן.
איך וועל דאָס אַ שריט ווייטער נעמען: די נײַע הנחה איז אַז יעדער מענטש מוז זיך פֿאַרבינדן מיט לפּחות 1,000 ביז
2,000 גלײַכגעשטימטע מענטשן לויט זײַן אייגענעם אויסקלײַב, כדי צו שאַפֿן אַ איינציקן געזונטהייט־סיסטעם.
אידעאַלערווייז, קענען די קרײַזן דאַן באַשטימען זייערע אייגענע אַדמיניסטראַטיווע איינהייטן אָדער קאַמיטעטן אָן צו דאַרפֿן צו
קריגן ספּעציעלע געביידעס מיט אַלע צוגעהעריקע אויסשטאַטונגען.
פון היים קענסטו רעקאָרדירן און דערנאָך פּראָצעסירן פאַלן פֿון קראַנקייט אין באַהאַנדלבאַרע גרופּעס דורך
טעלעפֿאָן־קאָנפֿערענצן אָדער וועלכע אַנדערע מיטלען.
אַלעס וואָס מען דאַרף זײַנען ערלעכע און אָפֿענע טיילנעמערס, ווי עס איז געווען געוויינטלעך אין די
פֿאָלקס־געריכטן פֿון דער פֿאַרגאַנגענהייט, דאָס הייסט געריכטן מיט אַ דזשורי אָדער פֿאָלקס־טריבונאַלן.
ווי אַ משפּחה, וואָלט איר קורץ צוזאַמען געשטעלט אייערע קאָפּן, געקוקט אויף די פאַלן פֿון קראַנקייט און
דאַן באַשלאָסן, וועלכן באַהאַנדלונג־קורס צו נעמען.
דאָס אַליין וואָלט אויסמעקן ביליאָנען אין ביוראָקראַטיע־ און אינפֿראַסטרוקטור־קאָסטן.
בשעת מען קען אין דער ערשטער פֿאַזע אָפּצאָלן די זעלבע פּרײַזן פֿאַר געזונטהייט־פֿאַרזיכערונג ווי פֿריִער,
זאָלן די אַדמיניסטראַטיווע געהאַלטן אין אָנהייב ווערן געהאַלטן אַזוי נידעריק ווי מעגלעך.
נאָר ווען אַ אַלגעמיינער רוגע־געבנדיקער איבערפֿלוס פֿון קראַנק־צאָלונג איז אָנגעזאַמלט
געוואָרן, זאָל מען העכערן די אַדמיניסטראַטיווע געהאַלטן.
עטלעכע זאַכן קען זײַן אַנדערש, אָבער דו פֿאַרשטייסט, דו מוזט עס ערשט דורכטראַכטן.
און דאַן שטײַגן די אַדמיניסטראַטיווע געהאַלטן נאָר אין פּראָפּאָרציע צו די איבערשאַסן
וואָס ווערן געשאַפֿן, ענלעך צו אַ באָנוס־סיסטעם.
עס וואָלט אויך געווען זייער נוצלעך, אַז, ווי אין אַלט־כינע, דאַקטאָרן אין דער נײַער געזונטהייט־סיסטעם זאָלן ווערן
באַצאָלט נאָר נאָך זיי האָבן דערגרייכט אמתדיק זעבאַרן הצלחה מיט זייער קונסט; אַנדערש קען יעדער ווערן דאַקטאָר.
די פֿרײַוויליקע אַדמיניסטראַציע וואָלט, כמובן, געווען די גלאַזור אויף דער קוכן. איך טראַכט נאָר הויך אויס.
דאָס וואָלט געהאַט דעם גרויסן פֿאָרטייל, אַז אַלץ וואָלט פֿון אָנהייב אָן פיל שנעלער פֿאַראַרבעט געוואָרן.
און יעדער אומפֿאַראַנטוואָרטלעכער געלט־פֿאַרשווענד און יעדער קריזיס־פּראָפֿיט וואָס מען האָט
געלאָבירט, וואָלט איבער נאַכט אויפֿהערן, גלייב עס.
וואָס גרעסער די איבערשאַסן, דעמאָלט ביליקער קען געזונטהייט־פֿאַרזיכערונג ווערן פֿאַר אַלעמען.
דאָס וואָלט מאָטיווירן יעדן צו אויסקלײַבן און געפֿינען דעם בעסטן וועג צו דער היילונג.
די פֿרײַוויליקע אַדמיניסטראַציע־מאַנשאַפֿט קען זיך פֿון צײַט צו צײַט טוישן, כּדי אַז אַזוי פֿיל באַטייליקטע ווי מעגלעך זאָלן
אַנטוויקלען אַ טיפֿער פֿאַרשטאַנד פֿון אונדזער געזונט־סיסטעם.
און איך ווייס אַז די נײַע פֿאָרעם פֿון אַדמיניסטראַציע וואָלט, כמובן, נאָך אַ פֿאָרעם פֿון קאָלעקטיווע שטראַף – אָבער איך גלייב
אַז זי וואָלט זײַן פיל מער גערעכט ווי די פֿריִערדיקע סיסטעם.
ווײַל איצט קענען אַלע האָמאָסעקסואַלן, לעזביאַנס, אַלע קוויר און אַנדערע LGBTIQ-ענטוזיאַסטן בויען און
פֿירן זייער אייגענעם געזונטהייט-סיסטעם צווישן זיך.
צוזאַמען מיט די טראַנססעקסואַלן און אַלע יענע וואָס ווײַזן אַזאַ גרויסן פֿרייד אין אומבאַגרענעצטער פֿרײַהייט,
וואָלטן זיי דאַן געקענט פֿאָרמירן זייער נוצלעכע און אומבאַמערקלעך בינדנדיקע קרײַזן פֿון דערפֿאַרונג.
אונדזערע הײַנטיקע געזונטהייט־פֿאַרזיכערונג־סיסטעמען, וואָס האָבן שטענדיק אַלעמען צוזאַמענגעשטעלט, וואָלטן
געמוזט גאָר אויסנעמען אַלע טעסט־גרופּעס, לפחות צײַטווייליק; דאָס וואָלט געווען דער פֿאָרויסזעצונג.
עס זאָל אין געזעץ פֿאַרשרײַבן ווערן, אַז אין דער דאָזיקער צײַט איז יעדער אַנגריף פֿון די וואָס
טיילן נישט די זעלבע מיינונגען אומדערגרייכבאַר.
די מינימום גרייס פֿון 1,000–2,000 גלײַכגעשטימטע מענטשן – דאָס איז נאָר אַ ערשטע פֿאָרשלאָג – מוז אויך אין געזעץ
באַשטימט ווערן ווי אַ פֿאַרפֿליכטונג, אַזוי אַז קיינער זאָל זיך נישט פּלוצלינג גאָר אַליין געפֿינען.
און איך קען אייך פֿאַרזיכערן פֿון דעקאַדעס געזעלשאַפֿטלעכער אַרבעט אַז דאָס וואָלט געווען דער גאַנץ גרונטלעכסטער און
שנעלסטער וועג צו פֿירן אונדזער געזעלשאַפֿט צו בעסער געזונט.
יעדער פריערדיקער צווינג זיך אונטערצוגעבן צו לעגיטימע דאָקטוירים און גרויסע פארמאַ וועט
אין דער טעסט־פֿאַזע גאָר אויפגעהויבן ווערן.
אין דער צײַט זאָל יעדער מענטש האָבן דאָס גאַראַנטירטע רעכט צו באַקומען די געזונטהייט־באַהאַנדלונג לויט זײַן אויסוואַל.
די אויסנעם זאָל בכלל נישט זײַן קיין פּראָבלעם צווישן גלײַכגעזעלטע מענטשן.
ווער עס וויל ווייטער פאַרלאָזן זיך אויף ביג פארמאַ, איז באַגריסט צו ווייטער טרינקען פֿון דעם מקור.
אָבער די וואָס באַשטיין אויף נאַטירלעכע היילונג־מעטאָדן און רעמעדיעס, זאָלן דעם וועג צוזאַמען מיט זייערע גלײַכע גיין.
אבער יעדער זיך־אויסגעקליבענער קלאַן וואָלט דאַן, כמובן, אויך געמוזט זײַן פאַראַנטוואָרטלעך פֿאַר זייערע
געזונטהייט־ און מעדיצינישע קאָסטן ביזן לעצטן פּעני.
איך מיין אַז אַזאַ רעאָרגאַניזאַציע פֿון דער געזונטהייט־זאָרג־סיסטעם וואָלט גאָר גענוג זײַן פֿאַר
דער ציל־געשטעלטער בילדונג פֿון דער גאַנצער מענטשלעכער משפּחה פֿאַר אַן אָנהייב־צײַט פֿון איין ביז דרײַ יאָר.
דאַן וואָלט עס געווען צײַט פֿאַר אַ ערשטן אָפֿיציעלן אָפּשאַץ און אַ אָביעקטיוון פֿאַרגלײַך פֿון אַלע
גרופּעס, כּדי אַז די געזונטסטע גרופּע קען ווערן אַנטדעקט.
דאָס איז דער מיט די נידריקסטע געזונטהייט־קאָסטן.
די גרופּע זאָל דעמאָלט באַקומען פּאָליטישע אויטאָריטעט איבער די אַנטוויקלונג פֿון דער גאַנצער
געזונטהייט־סיסטעם, למשל דורך פֿאַרגרעסערטע שטימרעכטן, אאז״וו.
דאַן, סוף־כּל־סוף, וועלן די וואָס האָבן די מערסטע צו פאָרשלאָגן אין פּראַקטיק ווידער האָבן אַ וואָרט.
ליידער, אָבער, ווי שוין דערמאָנט, איז דער גאַנץ אומקערט נאָך אלץ דער פאַל.
אגב, יעדער געזונטהייט־ אָדער געזעלשאַפֿטלעכער אַרבעטער אין דער גאַנצער וועלט קען דאָס באַשטעטיקן, אויב ער האָט
זײַן אַרבעט געטאָן מיט אָפֿענע אויגן און מיט וואַכע חושן.
איך מוז איצט אָנהייבן מײַן אַראָפּגאַנג:
צו ראַטעווען אונדזער וועלט פֿון דער דרייענדיקער, בייז־פּלאַנירטער גאַנצער אויסנעמונג, דאַרפֿן מיר איצט קאָמפּעטענטע ספּעשאַליסטן
פֿון אַלע לעבנסגעביטן, וואָס זענען דערמאָנט אין דער רעדע.
דו ווייסט, איך האָב שוין אין מײַן ערשטן אַדרעס צום פֿאָלק, וואָס שטייט אויפֿן הינטערן בלאַט,
גערופֿן אײַך, די געניטע אַרבעטער, אַקטיוו צו קעגנשטעלן.
אָבער הונדערטער טויזנטער פֿירערנדיקע עקספּערטן בלײַבן שטיל וועגן דעם גלאבאַלן שווינדל, כאָטש זיי קענען פּונקט זען וואָס פּאַסירט.
למשל, ווען עס קומט צו דעם קאָוויד־פֿאַרפּלאָנטער, בלײַבן אומצאָליקע דאָקטוירים, אָבער אויך
וויסנשאַפֿטלער, פֿינאַנץ־עקספּערטן, עפּידעמיאָלאָגן, כעמיקער, פֿיזיקער, אאַז״וו שטיל.
אָבער אומצאָליקע זיכערהייט־כוחות אין אַלע דערמאָנטע געביטן, פּאָליציי־אָפֿיצירן, קרימינאָלאָגן, פּראָקוראָרן,
ריכטער און אַנדערע געזעץ־עקספּערטן בלײַבן אויך שטיל.
אַלע בלײַבן שטיל. זיי בלײַבן שטיל אין דער הינטערגרונט.
כאָטש זיי מיט זייערע אייגענע אויגן שטענדיק זעען דעם גענאָציד און די וואַקסנדיקע פּלינדערונג פֿון דעם פֿאָלק.
און איך זאָג צו אײַך, רעפּרעזענטאַנטן פֿון געזעץ: מיט דעם אויפֿפֿירן פֿאַרדעקט איר מאַסן־מערדער
קעגן אײַער בעסערער שיקול־דעת. איר פאַרדעקט מענטשן־מערדער, פֿאַרניכטער פֿון דער וועלט!
איך זאָג אײַך: טראַכט נישט אַז איר וועט אַנטלויפֿן פֿון אַ גערעכטן אורטייל, אויב איר וועט ווײַטער אויף דעם אופֿן פאָרזעצן!
קיינער ווייסט בעסער ווי דו וואָס עס מיינט צו ווערן פאַרכאַפּט אין די ראָדן פֿון גערעכטיקייט!
אָבער ביז הײַנט האָט איר פשוט געשטאַנען און צוגעקוקט, און האָט אפילו גענומען שריט צו פֿאַרזיכערן, אַז מען יאָגט
שוין נישט נאָך די געכאַפּטע אָנצינדערס און באַשטראָפֿט זיי, נאָר די וואָס האָבן געמאָלדן דעם פֿײַער.
איר פֿאַרפֿאָלגט שטענדיק די וואָס, גאַנץ ריכטיק און מיט דער סכּנה פֿון זייערע אייגענע לעבנס,
האָבן געמאָלדן די דאָזיקע מאָרד־פּײַערמאַכער!
דאָס איז ענלעך צום פאַל פֿון שטערן־אַדוואָקאַט ריינער פֿולמיך. דער אַרעסט, די באַהאַנדלונג
פֿון אים, שטינקט פֿון אומגערעכטיקייט ביזן הימל!
איך בעט אײַך, קאָמפּעטענטע פּראָפֿעסיאָנאַלן פֿון אַלע מינים, סוף־כּל־סוף אויפֿצושטיין און
אָפֿן ווײַזן אײַערע קאָלירן. צוזאַמען מיט אונדז.
עפֿנט אײַערע אייגענע קאַנאַלן אָדער רעדט אויף Kla.TV אָדער אַנדערע פֿרײַע בילדונג־מעדיע. אָבער רעדט!
ווער עס האָט דערקענט און פֿאַרשטאַנען די אומגערעכטיקייט און גענאָציד פֿון וואַקסינאַציע, און נאָך שטענדיק געהאָרט די
סטאַזי-ווייזע באַפֿעלן פֿון די ערנסטע קרימינאַלן, איז אומקערלעך אַ מיטשולדיקער און שותף אין פשע פֿון דער מאָרדערדיקער באַנדע.
טראַכט נישט אַז דו וועסט נאָך האַלטן קיין פּאָזיציע אין דער נײַער וועלט – ווען זי סוף־כּל־סוף דורכברעכט זיך – אויב
דו רעדסט נישט איצט, אין דער מערסטער סכּנהדיקער שעה פֿון דער מענטשלעכער געשיכטע, נאָר בלײַבסט שטיל.
אַזוי, פֿאַרבינדט זיך מיט אַלע אויפֿריכטיקע און מוטיקע מענטשן אין דער ריפט און קעמפֿט צוזאַמען מיט אונדז ביז מיר האָבן אויפֿגעשטעלט
די נײַע וועלט אין אַלע 12 לעבנסגעביטן וואָס דאָ דערמאָנט זענען.
ווען דער זיג איז דערגרייכט, וועט זיכער זײַן אַ גערעכטער חשבון מיט אַלע פחדנים פֿון דער הײַנטיקער צײַט, וואָס פֿון ריין
אייגעננוץ און זעלבסט־באַשיצן האָבן געבליבן שטיל וועגן דעם בייזן שפּיל, אָדער וואָס פֿאַר וועלכע סיבה פשוט געבליבן פּאַסיוו.
און וואָס איז דער ערגסטער פֿון אַלע: פחדנים וואָס זענען געוואָרן אַקטיווע מיטשולדיקע פֿון דער סטאַזי, באַרימטע יאָ־מענטשן וואָס,
אין זייערע אייגענע אויגן, האָבן נאָר געטאָן זייער אַרבעט, ווײַל זיי האָבן געמוזט – דו הערסט דאָס איבעראַל –
אויב זיי האָבן נישט געוואָלט ריזיקירן קיין שום חסרונות.
איך זאָג דיר, דו זאָלסט בעסער נישט ריזיקירן די נאַכטיילן וואָס דערוואַרטן דיר אין דער נײַער וועלט.
למשל, צענדליקער טויזנטער דאָקטוירים און מעדשוועסטער האָבן פּשוט ווײַטער געגעבן די דאָזיקע לאַנג־דיסקעדיטירטע קאָוויד
טויט־אינזשעקציעס צו מענטשן – כאָטש זיי האָבן געוווּסט און ווייסן פּונקט וואָס זיי האָבן געטאָן און טוען נאָך אַלץ.
און דערפֿאַר זאָרגן זיי באַוווּסט פֿאַר זיך און פֿאַר זייערע קינדער.
ביטע באַזעצט זיך צו אונדזערע מסקנאדיקע בראָדקאַסטן פֿאַר מער אינפֿאָרמאַציע.
איך זאָג: אין נאָמען פֿון גאָט בעט איך יעדן איינציקן פֿון מײַנע הערער, און בפרט ווידער אַמאָל אַלע פאַכמענטשן און די
גאַנצע קריסטלעכע קהילה, אַלע רעליגיעס: שטייט איצט מיט מוט און באַשלאָסנקייט אין די רייען פֿון די פֿרײַע אויפקלערונגער.
ווען איר וואָלט פֿון אָנהייב אָן מיט אונדז מוטיק אײַערע שטימען אויפֿגעהויבן, וואָלטן מיר מסתּמא שוין לאַנג צוריק געוווּנען.
איך בין איוואָ סאַסעק, וואָס שטייט פֿאַר גאָט זינט 1977.