Людзі, застрахаваныя асобы і пацыенты павінны ведаць, што маніторынг лекаў у Германіі ў
дачыненні да гэтых вакцын цалкам спыніўся.
Такім чынам, гэта вышэйшая дзяржаўная ўлада, якая відавочна рэалізуе план: продажы вакцын не павінны парушацца.
Былы кіраўнік аддзела бяспекі лекаў Інстытута Паўля Эрліха, доктар Келер-Станіслаўскі, у верасні 2023 года прызнаўся
перад брандэнбургскім следчым камітэтам, што нямецкія ўлады былі цалкам перагружаны запісам шматлікіх пабочных эфектаў вакцын.
Kla.TV паведаміла . Аднак Інстытут Паўля Эрліха падазраюць, што яшчэ да пандэміі каранавіруса ён не выконваў свой абавязак па
даследаванні і рэгістрацыі шкоды ад вакцын у належнай ступені.
Доктар Клаус Хартман, які дзесяць гадоў працаваў у Інстытуце Паўля Эрліха ў Аддзеле бяспекі лекаў, пакінуў інстытут, бо быў
сведкам таго, як ён рэагаваў вельмі неадэкватна і занадта позна, калі шасцівалентную вакцыну падазравалі ў
адказнай за павелічэнне колькасці выпадкаў так званага «сіндрому раптоўнай смерці немаўлят».
У той час назіраўся ўражальны паказчык смяротнасці немаўлят ва ўзросце двух месяцаў — менавіта ў тым
узросце, калі праводзяцца першыя планавыя прышчэпкі.
Даследаванне, распрацаванае для вывучэння гэтай сувязі, было ў значнай ступені прафінансавана вытворцамі вакцын,
адказнымі за смерці, выкліканыя іх шасцікампанентнымі вакцынамі.
Такім чынам, даследаванне не выявіла ніякай карэляцыі.
Крытык вакцын і аўтар Вольфрам Клінгеле, які падрабязна вывучыў гэтае даследаванне, сцвярджае, што данымі маніпулявалі з
самага пачатку і яшчэ раз іх упрыгожылі ў канчатковай «ацэнцы».
У Германіі пабочныя эфекты ад вакцын рэгіструюцца з дапамогай так званай «сістэмы спантаннага інфармавання» пасля
таго, як вакцына была ўхвалена Інстытутам Паўля Эрліха.
Гэта азначае, што пацярпелыя асобы, урачы і фармацэўты павінны паведамляць пра непажаданыя рэакцыі на лекі ўладам.
У інтэрв'ю з Міхаэлем Лейтнерам у 2013 годзе Клаус Хартман сказаў, што насамрэч ужо дзесяцігоддзямі было вядома, што гэтая
сістэма спантанных запісаў не працавала, — аднак яе ўсё роўна выкарыстоўвалі, бо яна давала
падставу і далей падаваць вакцынацыю як простую.
Тады ён сказаў: «Калі вы не зафіксуеце ніякіх ускладненняў, вы можаце нахабна сцвярджаць, што іх няма, хоць у вашым распараджэнні
ёсць толькі дрэнныя інструменты, каб даведацца, ці ёсць яны».
Гэта тактыка, якая дагэтуль выдатна спрацоўвала.
У вас сістэма запісу, якая насамрэч не працуе, — а потым вы хваліце сябе за тое, што пабочных эфектаў так мала.
У іншым інтэрв'ю, якое транслявалася на ARD у 2018 годзе, Клаус Хартман сказаў, што існавала пастаянная падазрона ў тым,
што Інстытут Паўля Эрліха насамрэч не хацеў ведаць, ці былі якія-небудзь сур'ёзныя пабочныя эфекты ад вакцынацыі.
«Гэтая думка сапраўды прыходзіць на розум», — кажа доктар Соня Рейц, наша сённяшняя суразмоўца.
У наступным інтэрв'ю паслухайце яе ацэнку таго, як Інстытут Паўля Эрліха спраўляецца з цалкам
новым тыпам вакцыны, вядомай як «коранавакцына».
Добры вечар, доктаৰ Райц. Вы ўжо былі тут раней і выказалі значнае незадавальненне працай Інстытута
Паўля Эрліха. Што вы можаце расказаць нам пра гэта?
Так, гэта вельмі важная праблема, таму што насельніцтва спадзяецца на гэты інстытут, які павінен быць гарантам бяспекі
лекаў у Германіі, і ён звычайна таксама адказвае за ўхваленне вакцын і кантроль за бяспекай лекавых сродкаў і вакцын.
Так, тут асабліва захапляльна з нашымі новымі вакцынамі супраць каранавіруса, якія толькі што былі ўведзены.
І вось цяпер, у 2021 годзе, мы правялі гэтую, скажам так, масавую кампанію па вакцынацыі.
Я мяркую, што ў 2021 годзе было ўведзена 130 мільёнаў доз.
Гэта азначае, што большасць людзей прайшлі вакцынацыю двойчы, а некаторыя — тройчы. На
сённяшні дзень ужо ўведзена 192 мільёны доз.
І цяпер гэтая вакцына атрымала адабрэнне ЕМА, Еўрапейскага агенцтва па леках, з якім PEI вельмі цесна супрацоўнічае.
Тым не менш, PEI мае задачу сачыць за бяспекай лекаў у Германіі.
І цяпер мы выяўляем, што Інстытут Паўля Эрліха не прасачыў за шматлікімі паказчыкамі небяспечнага характару гэтых рэчываў.
Былі паказанні прафесараў, што ў гэтых рэчывах былі дамешкі, як бачныя, так і бачныя
пад мікраскопам, з доказамі і пацвярджэннямі.
І PEI сказаў: «Нас гэта не цікавіць, мы абапіраемся на інфармацыю ад вытворцы і самі яе не даследуем».
Было некалькі груп прафесараў. Я ведаю, што прафесар Буркхардт напісаў у Інстытут Паўля Эрліха 21 сакавіка,
што былі дамешкі, што існавала падазрэнне на дамешкі.
Інстытут Паўля Эрліха праігнараваў гэта і проста нічога не зрабіў.
Тады іншыя прафесары заўважылі, што ў гэтых вакцынных растворах былі вельмі розныя афарбоўкі.
Яны напісалі, што там таксама было выяўлена, або ў «Берлінер Цайтунг» была апублікавана артыкула.
Інстытут Паўля Эрліха атрымлівае гэты ліст і нічога не робіць, яму нагадваюць, і ён нічога не робіць.
І не праводзіць ніякіх расследаванняў або праверак.
Яны хацелі бачыць рэцэнзаваныя апублікаваныя даследаванні, а не проста сцвярджаць, што гэта такая сур'ёзная падазрона,
тым больш што ўсе гэтыя рэчывы... надзвычай слаба даследаваны.
Рэчыва, якое выраблялася для масавага выкарыстання, цалкам адрозніваецца ад таго, якое
выкарыстоўвалася ў даследаванні для атрымання дазволу.
Тым больш прычын, чаму Інстытут Паўля Эрліха павінен быў прыкласці ўсе намаганні, каб старанна даследаваць пабочныя эфекты.
У ноч першай ін'екцыі падчас дазвольнага выпрабавання памерлі восем чалавек, пра што большасць не ведае,
бо яны проста не згадваюцца ў дазвольным выпрабаванні.
Гэта таксама можна назваць маніпуляцыяй.
Яны ўключылі ў даследаванне толькі тых пацыентаў, якія таксама атрымалі другую вакцынацыю.
Такім чынам, больш за 1200 чалавек прапаў без вестак; яны так і не атрымалі другую дозу. Восем чалавек памерлі.
Так што я проста хачу сказаць, што, ведаючы гэтую інфармацыю — Інстытут Паўля Эрліха ведаў пра гэтыя рэчы — яны
павінны былі неадкладна ўвесці цалкам іншую сістэму маніторынгу.
Нам трэба ўважліва прыгледзецца да медыцынскай практыкі: як у практыцы змяняецца захваральнасць?
Колькі пабочных эфектаў узнікае? Праз актыўнае дапытванне.
Такім чынам, не выпадкова правяраючы, хто пра што паведамляе, а актыўна задаючы пытанні.
Але іншы момант у тым, што яны фактычна займаліся пэўнай маніпуляцыяй данымі, калі выключылі
гэтых васьмі чалавек з даследавання ўхвалення.
Гэта быў не Інстытут Паўля Эрліха, а непасрэдна Pfizer, г.зн. вытворцы.
І вытворца Pfizer добра вядомы гэтым; на яго ўжо тры разы падавалі ў суд у Амерыцы, і за маніпуляцыі ў даследаваннях
па ўхваленні былі прысуджаны мільярды ў якасці кампенсацыі.
Такім чынам, калі мы падпісваем кантракты з «Пфайзер», мы робім гэта не з невядомай кампаніяй з выдатнай
рэпутацыяй, а з кампаніяй, якая неаднаразова была прызнана вінаватай у злачыннай дзейнасці.
Гэта робіць яшчэ больш важным уважліва разгледзець новую тэхналогію, якая абяцае два мільярды
прыбытку – які, у рэшце рэшт, быў аплачаны палітыкамі – але таксама нясе неверагодныя рызыкі.
Спадарыня Келлер-Станіслаўскі з Інстытута Паўля Эрліха паведаміла пра больш чым дзесяць падазроных смерцяў 10 студзеня 2021
года, усяго праз 14 дзён пасля пачатку кампаніі па вакцынацыі.
А з чэрвеня 2021 года мы назіраем рэзкі рост смяротнасці ў агульнай статыстыцы, якая працягвае расці і
робіць рэзкі скачок непасрэдна пасля ўвядзення бустара.
З восені 2021 года гэтая лічба зноў значна вырасце.
І з таго часу да канца 2022 года ў нас налічваецца больш за 120 000 невытлумачальных дадатковых смерцяў.
120 000, з якіх, паводле вызначэння нас, медыцынскай асацыяцыі, не менш за 100 000 трэба аднесці на долю
вакцынацыі, бо іншага тлумачэння для гэтага ў нас няма.
І ў такой сітуацыі – гэтыя лічбы — лічбы Destatis , афіцыйныя даныя — Інстытута Паўля Эрліха, RKI, кожны павінен сказаць, што
нам трэба неадкладна разабрацца, што адбываецца, і прасачыць за любой інфармацыяй, якая магла
б пацвердзіць або неяк абгрунтаваць падазрэнне.
І адбываецца менавіта наадварот.
Людзям робяць заспакаяльныя заявы, сітуацыю прыменшваюць, і кажуць, што гэтыя смерці раптам
вінаватыя змены клімату, хоць спёкі і не было.
Такім чынам, мы апынуліся ў вельмі сумнеўнай сітуацыі.
Сітуацыя таксама выклікае сумневы, бо наш міністр аховы здароўя насамрэч вельмі добра інфармаваны пра тое, што там адбываецца.
І што ён не павялічыў фінансаванне для гэтай установы.
Тое, што ён працягваў працаўладкаваць там адзінаццаць чалавек і не наняў больш людзей для апрацоўкі
шматлікіх паведамленняў пра пабочныя эфекты і смерці.
Тое ж самае адбылося і ў ЕМА, дзе аб'ём даных выбухнуў, і яны не паспяваюць за ім.
Не праводзіцца расследаванне таго, што менавіта адбываецца.
І часта вы нават не атрымліваеце пацвярджэння, што паведамілі пра пабочны эфект вакцыны.
Гэта азначае, што ёсць падставы меркаваць, што вы насамрэч не хочаце ведаць, што насамрэч адбываецца з гэтай вакцынацыяй.
Так, такая думка можа прыйсці ў галаву. Я не магу яе абвергнуць.
Ну, я не магу гэта абгрунтаваць, не магу даказаць, але гэта амаль відавочна.
Калі вы потым атрымаеце адказ на свой запыт прыкладна з такімі словамі: што гэта было зафіксавана ў Даніі, Амерыцы і таксама ў
Германіі ў юрыдычнай фірме, якая прадстаўляе вялікую колькасць людзей, што пацярпелі ад вакцын, што 15 працэнтаў
партый адказваюць за 95 працэнтаў сур'ёзных пабочных эфектаў.
Што азначае, што партыі розныя.
Калі партыя адрозніваецца, яе трэба неадкладна зняць з рынку.
А калі паступае запыт у Інстытут Паўля Эрліха, што тады адбываецца?
Ёсць розніца паміж партыямі. Вы гэта бачыце?
Потым яны кажуць, што мы не можам звязаць нумары партый з пабочнымі эфектамі, хоць іх і трэба ўводзіць у
кожную форму , інакш табліца даных увогуле не працуе, калі толькі вы не раздрукавалі яе загадзя.
Але большасць гэтага асвятляецца ў інтэрнэце, таму ад гэтага нікуды не дзецца.
Вы не можаце паведаміць нічога, калі не ўвялі нумар партыі.
У гэтым дачыненні такая заява можа разглядацца толькі як заява для абароны.
А потым яны кажуць: А як наконт праверкі на забруджванне?
Былі прыкметы: канцэрагеннае забруджванне ДНК, забруджванне іншымі рэчывамі, плазмідамі —
усё канцэрагеннае, патэнцыйна канцэрагеннае.
А потым Інстытут Паўля Эрліха кажа: «Не, мы тут не праводзім партыйнае тэсціраванне».
Мы спадзяёмся на інфармацыю вытворцы, што з вытворчасцю ўсё ў парадку.
Тады мне таксама не трэба ніякага кантролю за лекамі. Гэта абсурд.
Так.
Навошта праводзіць маніторынг, калі ён проста сцвярджае, што вытворца так сказаў, а мы верым таму, што кажа вытворца?
Гэта неверагодна. У Інстытуце Паўля Эрліха праводзіцца візуальны агляд.
Гэта значыць, вы на яго паглядаеце — я не бачу, каб там што-небудзь плавала — і
гэта ўся праверка якасці, якая адбываецца.
Гэта дымная заслона. Гэты інстытут існуе для забеспячэння бяспекі лекаў у Германіі ў складзе вышэйшага органа аховы здароўя.
А Закон аб леках сцвярджае, што калі рэчыва не мае абяцанага эфекту, яго трэба зняць з рынку.
Калі ў рэчыва больш пабочных эфектаў, чым было абяцана ў даследаванні, якое дазволіла яго
выкарыстанне, яно павінна быць знята з рынку.
Усё гэта даступна тут.
Яшчэ адзін пункт, які можа быць важным па гэтай тэме.
Інстытут Паўля Эрліха працуе над аўтарызацыяй. Яны ведаюць, што трэба прадаставіць для аўтарызацыі.
Для таго, каб вакцына была зацверджана, кожны павінен прадставіць сертыфікат бяспекі, які пацвярджае, што яна не выкліча рак.
Пладына не парушана.
А ў выпадку генетычна эфектыўных рэчываў — а менавіта з імі мы маем справу, нават калі іх
называюць вакцынамі — яны не прыносяць шкоды іншым.
Таму што генетычны матэрыял потым таксама можа быць выдыхнуты і нанесці шкоду іншым людзям.
Ніводзін з гэтых трох даследаванняў па бяспецы не былі даступныя ні ЕМА, ні Інстытуту Паўля Эрліха.
А ці атрымлівалі вы калі-небудзь прэс-рэліз ад Інстытута Паўля Эрліха, у якім гаварылася:
Інстытут Паўля Эрліха трэці раз папярэдзіў вытворцаў, каб яны прадставілі даследаванні. Яны не выканалі патрабаванне.
Вось чаму ліцэнзія цяпер проста анулюецца.
Ці атрымалі вы гэту прэс-рэліз? Не.
Ці чакалі б вы гэтага? Так, вядома. Дык дзе гэтае прэс-рэліз?
У Германіі ніхто не адказвае за бяспеку лекаў. Гэта Пацемкинская вёска.
Гэта Інстытут Паўля Эрліха.
Так, вельмі дзякуй за гэтую ацэнку. Гэта вельмі прасвятляе, вельмі дзякуй.