Ջոն Օ'Լունի, հուղարկավորական կազմակերպիչ
Kla.TV-ի հարցազրույցը Ջոն Օ'Լունիի հետ
Մենք այստեղ ենք Ջոն Օ'Լունիի հետ։
Նա հուղարկավորական ծառայությունների կազմակերպիչ է և ղեկավարում է Միլթոն Քեյնսի ընտանեկան հուղարկավորական
տնօրինությունը այստեղ՝ Անգլիայի Միլթոն Քեյնս քաղաքում։
Ջոն, շատ շնորհակալ ենք, որ թույլ տվեցիք մեզ այստեղ լինել։
Ուրախությամբ։
Եկեք անմիջապես անցնենք կետին։
Ե՞րբ առաջին անգամ կասկածեցիք, որ համաճարակի ընթացքում տարօրինակ բաներ են տեղի ունենում?
Լավ, անկեղծ ասած, հենց սկզբից։
2019 թվականի նոյեմբերի վերջին, դեկեմբերի սկզբին ինձ մոտ եկավ մի ընտանիք։ Նրանք ասացին,
որ հարևան շրջանում ինչ-որ մեկին են կորցրել։
Եվ նրանք նեղսրտած էին, որ հիվանդանոցը թույլ չէր տալիս նրանց տեսնել իրենց սիրելիներին դիտասրահում։
Այդպես ասացի՝ «Մի անհանգստացիր, ես նրան անմիջապես կհավաքեմ», որովհետև, ակնհայտ պատճառներով, դա անպայման պետք է անել։
Երբ ես Նորթհեմփթոնի հիվանդանոցում էի այս մարդուն վերցնելու համար, հարցրի դիահերձարանի աշխատակիցներին. «Ինչու՞ չեք
տվել այս ընտանիքին հնարավորություն տեսնելու իրենց սիրելիին?»
Եվ սա սովորաբար այսպես է աշխատում՝ երբ մարդիկ մահանում են հիվանդանոցի բաժանմունքում,
նրանց տեղափոխում են հիվանդանոցի դիահերձարան։
Այնտեղ կա դիտասրահ, որը նման է մատուռի։ Մարդիկ կարող են մի փոքր ժամանակ անցկացնել այնտեղ՝
հանգուցյալի հետ, ով հանգիստ է գտել և այլևս չի տառապում։
Ես կարծում էի, որ նրանք, գուցե, սենյակը նորոգում կամ վերադասավորում են։ Բայց նա բացեց դուռը; նա ոչ մի բառ չասաց։
Եվ այս պահեստային սենյակում կար համաճարակային վրան։ Ես գնահատում եմ, որ սենյակը 2,50 x 4,50 մետր չափս ուներ։ Եվ այդ
համաճարակային վրանն գրեթե ամբողջությամբ լցրել էր սենյակը։
Ուրեմն ես նրան հարցրի, թե դրա համար ինչ է։ Ես արդեն կասկածում էի, որ դա նախատեսված է լրացուցիչ հզորություն ապահովելու համար։
Եվ նա ասաց, որ իրենց ասել էին, որ ինչ-որ սարսափելի բան է գալիս, առանց COVID անունը հիշատակելու։
Այնուամենայնիվ, դա իմ առաջին փորձն էր։ Դա 2019 թվականի դեկտեմբերի առաջին շաբաթն էր։ Ես կարող էի
ստուգել իմ գրքում՝ ձեզ ճշգրիտ ամսաթիվը տալու համար։
Այնուամենայնիվ, երկար պատմությունը կարճ ասած՝ հունվարին կորոնավիրուսը հայտնվեց լուրերում։ Ես ցնցված էի և,
որպես 50-ամյա հուղարկավորության կազմակերպիչ, անհանգստացած։
Ահա մի հիվանդություն՝ մեզ ասացին, որ Չինաստանում մարդիկ գետնին են ընկնում։ Մեզ ցույց տվեցին դրա տեսագրությունը։
Բորիս Ջոնսոնը ասաց, որ բոլորը ինչ-որ մեկին կորցնելու են։ Ես անհանգստացած էի։ Ես նախկին ծխող եմ։ Ես 50-ականների տարիքում եմ։
Ես միշտ ունեցել եմ շնչառական որոշ խնդիրներ և ասթմա ունեմ։ Ուստի անհանգստացած էի, քանի որ կհանդիպեի այդ մարդկանց հետ։
Եվ հաջորդ 12–16 շաբաթների ընթացքում ես աստիճանաբար սկսեցի տեսնել, որ պատմությունը այն չէր,
ինչ նրանք մեզ հեռուստացույցով ցույց էին տալիս։
Կային մի քանի բաներ։ Ամենակարևորներից մեկը այն էր, որ 2020 թվականի մարտին ես ստացա հեռախոսազանգ Ջոն անունով մի տղամարդուց։
Եվ նա ասաց. «Ես աշխատում եմ պետական ֆինանսավորմամբ ընկերությունում, այսինքն՝ նախարարական մակարդակում»:
Այս ընկերությունը պատկանել է կառավարության մի նախարարին։ Նա ասել է, որ իր գործը համաճարակի
արձագանքման շրջանակում զանգահարել բոլոր թաղման բյուրոներին։
Ես ասացի. «Լավ։ Ի՞նչ կցանկանայիք իմանալ։ Ուրախ եմ օգնել։» Նա ասաց. «Ես պետք է ձեզ մի քանի հարց տամ։»
Ես ամեն երկուշաբթի կզանգեմ քեզ և կհարցնեմ, թե քանի մարդ կարող ես ընդունել, ինչ է քո տարողունակությունը, ում ես
ընդունել, որտեղից են նրանք, և քանի մարդ է մահացել COVID-ից։
Ես ուրախ էի պատասխանել այդ հարցին։ Ինչու՞ չէի։
Ես ջանք գործադրեցի այս տեղեկությունները պարզելու համար, քանի որ գիտեի, որ նա երկուշաբթի կզանգի ինձ՝ յուրաքանչյուր
մահացածի մասին մանրամասն տեղեկություններ ստանալու համար։
Բայց արդյո՞ք դա ձեր որոշելիքն է։ Ունե՞ք դրա համար միջոցներ, օրինակ՝ ՊՇՌ թեստ։
Այո։ Դե, դա այն ժամանակն էր, երբ բժիշկները դադարեցին գալ, և մեզ ասացին, որ դա արվում է Ազգային
Առողջապահական Ծառայությունը (NHS) պաշտպանելու համար։
Ուստի անխուսափելիորեն ինձ կանչում էին, երբ մարդիկ մահանում էին։ Եվ նրանք ինձ ասում էին՝ մահը COVID-ից է, թե ոչ։
Նրանք ինձ պատմեցին բոլոր հանգամանքները, և ես պարզապես ակտիվորեն հարցրի։ Եվ երկուշաբթի զանգողը անմիջապես սկսեց ինձ ուղղորդել։
Եվ դրանով ես նկատի ունեի, որ ասացի նրան, թե տեղական ծերանոցից մեկին էի վերցրել։ Դա մեծ հաստատություն
է՝ գրեթե հարյուր մահճակալով։ Եվ այնտեղ բժիշկ չկար։
COVID-ի որևէ թեստ չէր անցկացվել։ Ուստի տղամարդը COVID-ից չէր մահացել։
Ես այնտեղի անձնակազմի հետ խոսեցի, որոնք հաստատեցին, որ նա վաղ փուլում գտնվող դեմենցիայի հիվանդ է։ Նա այնտեղ հինգ տարի էր։
Երբ ես հանդիպեցի ընտանիքի հետ, նրանք նույնպես հաստատեցին սա։ Եվ այս զանգահարողը անմիջապես
ասաց, որ պետք է նրան գրանցի որպես COVID-ով մահ։
Եվ ես մտածեցի ինքս ինձ հետ՝ ինչո՞ւ եմ այսքան մանրակրկիտ հետազոտում, երբ նրանք պարզապես ուզում են
կեղծել թվերը։ Նա դա արեց ամբողջ 2020 թվականի ընթացքում։
Եվ նա ասաց. «Լավ, ինձ ասացին, որ դա անեմ»: Որովհետև այնտեղ մի մարդ կար, որի ՊՇՌ թեստը դրական էր, որը
COVID-ից չի մահացել, բայց այնուամենայնիվ մահացել է։
Այդ պահից սկսած, այդ հաստատությունում մահացած յուրաքանչյուր մարդ դասակարգվեց որպես COVID-ով մահ։
Այս մեկ թեստի արդյունքի պատճառով՞
. Այո, նրանց հանձնարարել էին դա անել։ Նրանցից ոչ մեկը COVID-ից չի մահացել։
Սա նշանակում էր, որ բնական մահերի թվի աճ չի եղել, սակայն գրանցվել է COVID-ով մահացության զգալի թվով դեպքեր։
Ես 18 տարի է, որ գերեզմանափոր եմ, և կարող եմ ասել, որ 2020 թվականը միակ տարին էր, երբ ձմեռային գրիպից ոչ մի մահ չկար, ոչ մեկը։
Նրանցից յուրաքանչյուրը մահացել էր COVID-ից։
2020 թվականի վերջին, հոկտեմբերին, այս մարդը նորից զանգեց ինձ – ժամանակի ընթացքում ծանոթանում ես միմյանց հետ,
երբ ամեն երկուշաբթի մեկ րոպե կամ երկու զրուցում ես ինչ-որ մեկի հետ; ծանոթանում ես միմյանց հետ։
Նա ինձ բացահայտ խոստովանեց, որ ինքն էլ չի հասկանում, թե ինչու է այդ աշխատանքը կատարում, քանի որ
բոլորը նույնն էին ասում՝ COVID-ից մահվան դեպք չկա։
Հոկտեմբերի վերջում նա ասաց. «Ես այլևս չեմ զանգելու, Ջոն»: «Ինչու՞ ոչ», — հարցրի ես: Նա ասաց, որ դա անհրաժեշտ չէ:
Ուրեմն ինչո՞ւ դա այլևս անհրաժեշտ չէ 2020 թվականի հոկտեմբերին։ Որովհետև նրանք գիտեին։ Նրանք գիտեին։
Եվ, իմ կարծիքով, դոկտոր Ռայներ Ֆյուլմիխը դա հիանալի ձևակերպեց. «Վակցինաները երբեք գոյություն չեն ունեցել COVID-ի
պատճառով. COVID-ը գոյություն է ունեցել վակցինաների պատճառով.»
Այսպես նրանք ներկայացրին այնքան շատ COVID-ով մահեր, որ 2021-ին բոլորը ասում էին՝ «Փրկեք ինձ»։
Լավ, այո։
Եվ հենց նրանք ստացան այս պատվաստումները, մարդիկ անմիջապես սկսեցին մահանալ։ Այո, դա 300%-անոց աճ էր։
Այստեղ պատվաստումները սկսեցին հունվարի 6-ին, և մահացության մակարդակը կտրուկ աճեց։
Նրանք դա անվանեցին երկրորդ ալիք։ Բայց դա չէր, դա չէր։ Դա մարդիկ էին, որոնք պատվաստվել էին և գրեթե անմիջապես դրանից հետո մահացել։
Եվ նրանք դեռ դա կոչում են «երկարաժամկետ COVID»...
Ոչ, դա պատվաստանյութի վնասն է։ Այո, սա է վերջնական եզրակացությունը։ Եվ երբ նրանք տարիքային
խմբերով աշխատում էին, սկսեցին մի տեսակ խրախուսանքով։
Նրանք ասացին, որ պատվաստվել պետք է միայն ամենաանպաշտպան մարդիկ, միայն 70+, միայն 60+, հետո 50+, հետո 40+, հետո 30+, և այդպես
շարունակեցին ցուցակը ներքև իջեցնել – և մահերը ժամանակի առումով ամբողջությամբ համընկնում էին ցուցակում
հերթական պատվաստում ստանալու համար նախատեսված խմբի հետ։
Այս տարիքային խմբերը հենց այն խմբերն էին, որոնք այն ժամանակ Covid-ի կողմից տարված էին։
Բայց դա Covid-ը չէր, այլ պատվաստանյութի վնասն էր։ Եվ ես 2020 թվականի ողջ ընթացքում լվացում
էի ու հագցնում նրան, երբ ոչ ոք այլ չէր անում։
Ես հանեցի նրանց մարմինները մարմնափաթեթներից, լվացա, հագնվեցի, և ես երբեք դիմակ չեմ կրել, երբեք։
Այսինքն՝ դուք նկատել եք, որ մահացությունների թիվը աճում է ավելի ու ավելի երիտասարդ մարդկանց շրջանում, և որ դա ամբողջությամբ
համընկել է պլանավորված պատվաստումների ժամանակացույցի հետ՞
Այո, 100%-ով այո։ Նրանք գիտեն։ Իսկ հետո, 2021 թվականի սեպտեմբերին, ինձ զանգահարեց Մարկ Սեքսթոն անունով մի մարդ,
ով այստեղ՝ Միացյալ Թագավորությունում, թոշակառու ոստիկան է։
Ես բավականին բաց էի, հարցազրույցներ էի տալիս և զգուշացնում մարդկանց պատվաստվել, որովհետև
այդ երեխաները… նրանք մահացան պատվաստումից հետո։
Ունե՞ք որևէ պաշտոնական...? - Ոչ, նրանք երբեք չեն ընդունել։ Դա միշտ COVID-ով մահ էր կամ թրոմբոզ, և այլն։
Ես նկատի ունեմ՝ արդյոք երբևէ որևէ պաշտոնյա եկել է ու ասել՝ դադարեցրեք այս սխալ տեղեկատվությունը տարածելը?
Օ, այո, ես մի քանի կողմերից ճնշման տակ էի։ Լավ, Միացյալ Թագավորությունում բոլոր հուղարկավորական
ծառայություններ մատուցողները լիցենզիայի կարիք չունեն։
Չկա որևէ օրենսդրություն։ Յուրաքանչյուր ոք կարող է բացել հոգեհանգստի տուն։ Շոկոլադի խանութ բացելը
ավելի դժվար է, քանի որ վաճառում ես սպառվող ապրանքներ։
Երբ ես այստեղ սկսեցի աշխատել, արդեն 10 տարի աշխատել էի Co-op Funeralcare-ում՝ մեծ թաղման
ընկերություններից մեկում, որպես դագաղագործ։
Եվ դա հրաշալի էր, մինչև բանկը փլուզվեց – նրանք ունեին կոոպերատիվ բանկ, որը փլուզվեց – և ես զգացի, որ ամեն ինչ փողի մասին է։
Ուստի ես ութ տարի առաջ սկսեցի իմ սեփական բիզնեսը։ Եվ հիշում եմ, որ երբ այն հիմնադրում էի,
մտածում էի, որ կստանամ լիցենզիա և սերտիֆիկատ։
Լիցենզիա չկա, ձեզ դրա կարիքը չկա, ցանկացած մեկը կարող է դա անել։ Բայց կան երկու գլխարկային կազմակերպություններ։
Մեկը կոչվում է NAFD (Ազգային թաղման տնօրենների ասոցիացիա, Բրիտանական թաղման տնօրենների մասնագիտական ասոցիացիա), իսկ մյուսը՝
SAIF (Ազգային միացյալ և անկախ թաղման տնօրենների հասարակություն, Բրիտանական թաղման տնօրենների
մասնագիտական ասոցիացիա), և ես SAIF-ի անդամ էի։
Նրանք կապվեցին ինձ հետ և ասացին, որ իմ կարծիքը արտահայտելով՝ ես նրանց վարկաբեկում եմ։
Դա երբ էր?
Դա 2020 թվականի վերջին էր։ Ես ասացի. «Վակցինացված մարդիկ մահանում են»։
Դուք պետք է տեղյակ լինեք այս մասին, քանի որ ունեք այլ թաղողներ, որոնք անդամներ են։
Բայց նրանք չէին ուզում լսել և վերջապես ինձ դուրս գցեցին, որովհետև ես լռել չէի ուզում։
Այսինքն՝ դուք արդեն մեկնաբանել եք պատվաստանյութերի ազդեցությունները 2020 թվականին՞
Ոչ, դա 2021 թվականի սկզբին էր։ Բայց ես բարձրաձայն ասում էի, որ COVID-ից մահեր չեն եղել։
Դա շատ դժվար է։ Մարդիկ շատ հեշտ են հավատում։
Այսինքն, օրինակ, եթե դուք գնաք հիվանդանոց և ձեզ ասեն, որ ձեր մայրը մահացել է COVID-ից, ինչո՞ւ չպետք է հավատաք դրան։
Ես շատ շուտ հասկացա, որ ամեն ինչ կրկնվում է այս նույն սխեմայով. մարդիկ գալիս էին ու ասում. «Ես կորցրեցի մորս COVID-ից»։
Լավ։ Ես գնացի, բերեցի նրա մորը, լվացա նրան, հագցրի նրան, և ինձ լավ էի զգում։ Ես երբեք արթնանալիս չեմ
զգացել ինձ հիվանդ կամ սրտխառնոց, չնայած մեզ ասել էին, որ դա մահացու է և պետք է դիմակ կրել։
Բայց նույն պատմությունը կրկնվում էր ամեն անգամ. ոչ ոք երբեք COVID-ով հիվանդանոց չէր
գնում. այնտեղ նրանք COVID-ով էին վարակվում։
Այսպիսով, նրանք ընդունվեցին միզուղիների վարակով կամ կրծքավանդակի վարակով կամ ընկնելու պատճառով։
Եվ հետո նրանց մոտ PCR թեստ անցկացրին՝ 45 ցիկլով։
Քարի Մուլիսը այս մասին շատ է խոսել։ Դա վերաբերում էր կեղծ դրական թեստերի ստացմանը։
Եվ հետո, չնայած որ նրանք ախտանիշներ չունեին, նրանց տեղափոխեցին COVID բաժանմունք։
Եվ նրանց լցրին ռեմդեսիվիրի և միդազոլամի նման դեղերով, սպանեցին նրանց, և հետո դա անվանեցին COVID-ով մահ։
Հենց այդպես։ Էնի Բուկաչեկը ԱՄՆ-ում առաջին բժիշկն է, որին ես գտա և ով մեզ պատմեց այն բոնուսային վճարումների մասին, որ
ստանում էիք հիվանդներին COVID-հիվանդների ցուցակում ընդգրկելու համար։ Արդյո՞ք դա այստեղ էլ տեղի ունեցավ։
Այո, իհարկե, անշուշտ։ Նրանք յուրաքանչյուր մարդու համար, որին միացնում էին շնչառական ապարատին, ստանում էին
շատ գումար, ինչը անխուսափելիորեն փքեցնում է թոքերը և չի օգնում։ Դա ոչնչացնում է թոքերը։
Ես գիտեմ, որ դեղագործական ընկերությունները հիվանդանոցներին առաջարկում էին բոլոր դեղագործական արտադրանքների
վրա մեծ զեղչեր, եթե նրանք իրենցից գներեն Ռեմդեսիվիրը։
Բժիշկներն ու հիվանդանոցի անձնակազմը մոտեցել են ինձ և ասել են ինձ սա։ Իմ բջջային
հեռախոսում կա 100 բուժքույրերի կոնտակտային տվյալները։
Ոմանք հեռախոսով լաց եղան, որովհետև գիտեին, թե ինչ էր կատարվում։ Նրանց մեծ մասը լքեց
բուժքույրության ոլորտը, որովհետև գիտեին, թե ինչ էր կատարվում։
Ինչ հետևանքներ կարող եք ակնկալել հիվանդի մոտ, եթե նրան տրամադրեք ռեմդեսիվիր?
Ես խստորեն խորհուրդ կտայի Google-ում որոնել ռեմդեսիվիրի կողմնակի ազդեցությունները – շատ լավ կայք է Drugs.com-ը – շնչառական
հուզումներ, կրծքավանդակի սեղմվածության զգացողություն, շնչառության դժվարություն, երիկամների
ֆունկցիայի խանգարում, լյարդի ֆունկցիայի խանգարում։
Եվ ես հիշում եմ, որ այս մարդկանց հավաքում էի դիակապոցներում։ Եվ այդ դիակապոցները կեսով լցված
էին էդեմայից առաջացած հյուսվածքային հեղուկով։
Ես դա երբեք չէի տեսել։ Եվ ես հիշում եմ, որ այդ ժամանակ մտածում էի՝ ինչն է դրա պատճառը։ Այս COVID-ը պետք է սարսափելի լինի։
Բայց դա ռեմդեսիվիրն էր։ Քանի որ ռեմդեսիվիրը քայքայում է երիկամները, մարմինը այլևս չի կարող հեղուկները մշակել։
Այսպիսով՝ դու լցվում ես ու խեղդվում, և դա քո «շնչառական հիվանդությունն» է։ Եվ երիկամային անբավարարության
վերջին փուլում դու խեղդվում ես։ Այսպիսով՝ դու երիկամային անբավարարությունից մահանում ես խեղդվելով։
Եվ հիվանդանոցը դա դասակարգում է որպես COVID։
Իհարկե, նրանք դրա համար ստանում են հազարավոր-հազարավոր ֆունտ։
Հաստատ։ Այո, դա հիասքանչ է։
Հենց այդպես, ես չէի կարողանում դրա համար բառ գտնել։
Այո, դա սարսափելի է։ Եվ դա տեղի ունեցավ այն ժամանակ, երբ կառավարությունը խրախուսում էր շատերին ամեն հինգշաբթի երեկոյան
իրենց դռան առջև կաթսաներ ու տապակներ զարկել NHS-ի համար, մինչդեռ նրանք մայրերին ու հայրերին սպանում էին
մահացու, սպանելու համար նախատեսված ուղեցույցների համաձայն։
Թավաներ, կաթսաներ և TikTok-ի պարային տեսանյութեր։ Այո, ճիշտն է։ Այդքան մարդաշատ էին։
Այսպիսով, 2021 թվականի սեպտեմբերի սկզբին Մարկ Սեքսթոնը զանգահարեց ինձ և հրավիրեց հանդիպման Վեստմինսթերում գտնվող
«Բըրդքեյջ Ուոք» կոչվող վայրում։ Դա հանդիպման առաջին սենյակն էր։
Ներկա էին մի քանի շատ հայտնի մարդիկ, որոնցից ոմանց ես ճանաչում էի, իսկ ոմանց մասին արդեն լսել էի՝ դոկտոր Թես
Լոուրի, պրոֆեսոր Դոլորես Քահիլ, պրոֆեսոր-դոկտոր Սուչարիտ Բհակդի, դոկտոր Սեմ Ուայթ, դոկտոր Ս. Ստեֆեն Ֆրոստ։
Այնտեղ էր փաստաբան Աննա դե Բյուսերետը։ Կային բարիսթեր Ֆրանցիս Հորը, մեկ այլ փաստաբան՝ Ֆիլիպ Հայլենդը,
և մի շարք այլ մարդիկ՝ ընդհանուր առմամբ մոտ 18 հոգի։
Նրանցից որոշները կարելի էր տեսնել սեղանի ծայրին գտնվող էկրանին։
Այս սեղանը, որը ես երբեք չեմ մոռանա, բավական հաստ էր՝ ամբողջությամբ ամուր օքի փայտից։ Ես երբեք նման
սեղանի մոտ չեմ նստել՝ իսկական շքեղություն, գիտե՞ս։
Հանդիպման նախագահը մի անձնավորություն էր՝ Սըր Գրեհեմ Բրեյդին ։
Այդ ժամանակ ես քաղաքականությամբ առանձնապես ծանոթ չէի, հավանաբար ոչ ավելի, քան միջին քաղաքացին։ Բայց նա
կոչված 1922 թվականի հանձնաժողովի ներկայացուցիչն էր։
Սա բարձր պաշտոններ զբաղեցնող պատգամավորների մի խումբ է, որոնք նստում են սև սենյակում, թաքնված ստվերներում, և
ընտրում ու պաշտոնանկ են անում վարչապետներ, ինչպիսիք են Բորիս Ջոնսոնը, Լիզ Թրասը և Ռիշի Սունակը։
Նրանք որոշում են, թե երբ է հեռանալու ժամանակը և ում աշխատանքի ընդունել։ Ուստի ոչ ոք նրանցից բարձր
պաշտոնի չի եղել, քանի որ նա այս հանձնաժողովի նախագահն էր։
Այսպիսով, նա այս հանձնաժողովի ղեկավարն է, և նա լսեց այն, ինչ մենք ունեինք ասելու, և մեզանից յուրաքանչյուրին տրվեց
հինգից տասը րոպե։ Ես էլ ասացի այն, ինչ գիտեի մինչև այդ պահը, այն է՝ որ COVID-ից մահվան դեպք չի եղել։
Նրանց կոչում էին COVID-ով մահեր, և հենց սկսեցին պատվաստել նրանց, մարդիկ սկսեցին գետնին ընկնել ու մահանալ, և ես գրեթե չէի
կարողանում հավատալ իմ ականջներին, երբ լսեցի, թե ինչ էին կանխատեսում սեղանի շուրջ նստած այդ
գիտնականները, բժիշկները և բժշկական մասնագետները։
Նրանք ասացին, որ քաղցկեղի դեպքերի թիվը կտրուկ կաճի։
Նույնը վերաբերում է սրտի հիվանդություններին և արյան թրոմբներին. նրանք մանրամասնորեն բացատրեցին մեխանիզմները, ներկայացրին Սըր
Գրեհեմին A4 ֆորմատի բազմաթիվ էջերից բաղկացած ապացույցներ, և նա բացահայտ ընդունեց, որ սա իր պարտականությունների
շրջանակից դուրս է և ինքը չի կարող դա կանխել. ես նստած էի այնտեղ՝ անհավատ, որովհետև ինձ հրավիրել էին այս հանդիպմանը։
Ես ունեցել էի այն հսկայական զգացումը, որ, մինչև ես անգամ մտնելը սենյակ, վերջապես ինչ-որ մեկը լսում էր ինձ։
Տեսեք, ես 18 տարի է, որ հուղարկավորության կազմակերպիչ եմ։
Ես հաջողությամբ վարում եմ բիզնես։ Ես ունեմ շատ լավ համբավ։ Իմ հաշիվները կարգին են։ Ինչու՞ պետք է ես վտանգեմ այս ամենը։
Ինչո՞ւ պետք է ես դա ռիսկի տակ դնեմ այն ժամանակ, երբ մեզ ասում են, որ համաճարակ կա։
Ահա մի դագաղագործ, որը պնդում է, թե նման բան գոյություն չունի… Հենց դա էլ տեղի ունեցավ։
Եվ նա (այսինքն՝ սըր Գրահեմ Բրեյդին) բացահայտ խոստովանեց. «Դա իմ աշխատավարձային կարգից շատ բարձր է, ես դա չեմ կարող կանգնեցնել.»
Եվ ես այնտեղ մտա՝ մտածելով, որ վերջապես ինչ-որ մեկը ինձ կլսի։
Եվ երբ ես դուրս եկա, հասկացա, որ սա դիտավորյալ օրակարգ է, և սըր Գրահամը՝ հանդիպումը տևեց ժամը 14:00-ից մինչև մոտ 15:30; կարծում
եմ՝ մոտ մեկ ժամ ու կես; և նա դեռ այնտեղ էր ժամը 16:00-ին, քանի որ խոսքերի լրջությունն էր պահանջում, և այնտեղ կային մի
քանի բժշկական մասնագետներ, որոնք գիտեին, թե ով է մահանալու։
Նրանք շատ-շատ ոգևորված էին, հատկապես Սուչարիտ Բհակդին։ Նա բավականին ոգևորված էր, որովհետև գիտեր,
թե ինչ էր պատահելու, և հենց դա էլ տեղի ունեցավ։
Ես կարծում եմ, որ մահացության մակարդակը մոտավորապես 20–25%-ի է, իսկ որոշ վայրերում նույնիսկ ավելի բարձր է, ինչը, բնականաբար,
կախված է նրանից, թե որ խմբաքանակներն են որտեղ օգտագործվել։
Նրանք տարբեր շրջաններում մարդկանց սպանում են տարբեր աստիճաններով։ Ագենդա 2030-ը շատ իրական է։ Եվ ես երբեք դրան չեմ հավատացել։
Ես երբեք դավադրության տեսաբան չեմ եղել։ Ես պարզապես մասնագիտությամբ դագաղագործ եմ։
Ես նստած էի սեղանի մոտ և լսեցի, թե ինչ ասաց սըր Գրահամը։ Նա բացահայտ ընդունեց, որ դա իր պարտականությունների
շրջանակից դուրս է և ինքը չի կարող դա կանգնեցնել։
Որպես հուղարկավորական ծառայող՝ դուք նաև դիակապիչ եք; դա աշխատանքի մի մասն է։
Ես կարող եմ դիակի պահպանում (եմբալմինգ) կատարել։ Ես ամբողջ դրույքով աշխատող դիակի
պահպանող եմ վարձել, որը դա ինձ համար է անում։
Երբ սկսեցի, իհարկե, աշխատակիցներ չունեի և ամեն ինչ ինքս էի անում։ Ժամանակի ընթացքում վարձեցի մեկին, որ դա ինձ համար աներ։
Բայց ես անընդհատ գալիս ու գնում եմ։ Ես աշխատում եմ նրա հետ և նրա շուրջը։
Եվ երբ նկատեցիք, որ ինչ-որ բան տարօրինակ է?
Բացատրեք էմբալմավորման գործընթացի ընթացակարգը՝ հիմնվելով ձեր հայտնաբերածի վրա։
Լավ։ Կան երկու տեսակի մահ։ Կա անսպասելի մահ, որը տեղի է ունենում անակնկալ, և կանխատեսելի մահ։
Երկուսի միջև տարբերությունն, օրինակ, այն է, երբ քեզ մոտ վերջին փուլի քաղցկեղ է և դու գիտես, որ մահանալու ես։
Այն սկսվում է կանխատեսումով, և ի վերջո մարդը օրեցօր ավելի է հիվանդանում և պահանջում է պալիատիվ խնամք։ Սա կանխատեսելի մահ է։
Մյուս կողմից, եթե ինչ-որ մեկին մեքենան հարվածի կամ լավ առողջության մեջ հանկարծակի մահանա, սա
անսպասելի մահ է, ինչը նշանակում է, որ կկանչեն քրոներ։
Այնուհետև դին տեղափոխում են պաթոլոգիայի բաժին, որը սովորաբար կից է հիվանդանոցին, որտեղ կատարում են այն, ինչը կոչվում է աուտոպսիա։
Սա նշանակում է, որ նրանք քեզ կտրում են մեջտեղից, հեռացնում են կրծքոսկորը, հանում են բոլոր օրգանները,
ուսումնասիրում դրանք, պատրաստում բլոկներ և սլայդներ, և անցկացնում թեստեր ու թոքսիկոլոգիական հետազոտություններ։
Եվ երբ նրանք ավարտեն, նրանք օրգանները դնում են պլաստիկ տոպրակի մեջ։ Տոպրակը կրկին ներս է դրվում, և քեզ կարում են։
Երբ նրանց անհրաժեշտ է քննություն անցկացնել գլխի վրա, նրանք մեջքի երկայնքով կտրում են, բարձրացնում են գլխամաշկը,
շրջապատով կտրում են, մեջքի վրա V-աձև կտրում են, որպեսզի հետո ճիշտ տեղավորեն գլխամաշկը և հանեն ուղեղը։
Եվ ուղեղը սովորաբար հետ է դրվում որովայնի խոռոչում, որովհետև հակառակ դեպքում այն կթափվի։ Այսպես է այն գործում։
Եվ հետո դուք ամբողջությամբ արյունահոսում եք՞
Այո, աուտոպսիայի համար դա անհրաժեշտ է, որովհետև քեզ պարզապես կտրատում են կտորների։
Արյունատար անոթները ինչ-որ բանով լցված են՞
Ոչ։ Ահա թե ինչպես ենք մենք դրան հանդիպել։
Էմբալմավորման գործընթացում կան երկու տեսակի էմբալմավորում, որոնք կատարյալ համընկնում են աուտոպսիայի
գործի կամ այն, ինչ մենք անվանում ենք «պարզ դեպք»։
Պարզ դեպքը մահ է, որը կանխատեսելի է, որի դեպքում չի կատարվում դիակի հետմահու քննություն և դիակը հիմնականում անփոփոխ է։
Սա ներառում է շրջանառական համակարգը։ Մենք օգտագործում ենք այս շրջանառական համակարգը էմբալմավորման ընթացքում։
Այսպիսով, մենք վզկապի գծից ներքև կտրվածք ենք անում կարոտիդային զարկերակի վրա, L-աձև մի
խողովակ միացնում պոմպին և զարկերակը կտրում կեսին։
Մենք ներդնում ենք L-աձև նոզլը, կապում ենք այն, միացնում պոմպը և ֆորմալդեհիդը պոմպում ենք մարմնի մեջ՝ այն պահպանելու համար։
Հեղուկը նույնպես վարդագույն է և վերականգնում է մարդկանց գույնը, որպեսզի նրանք այլևս սարսափելի չթվան, այլ իսկապես լավ։
Իհարկե, դուք դա չեք կարող անել դիակի զննության ընթացքում, քանի որ դրանք կտրատված են։
Այո։ Շրջանառական համակարգը ամբողջությամբ կտրատված և վնասված է։ Ուստի եթե ես այնտեղ պոմպով լցնեի,
այն կթափվեր ամենուր, քանի որ ամեն ինչ կտրված է։
Բայց այդ դեպքում դուք քաշում եք թելերը և բացում այն խոռոչը, որտեղ դատաբժիշկը կատարել է աուտոպսիան։
Դուք հանում եք օրգանները պարունակող պարկը, թողնելով դատարկ խոռոչ, որը դատարկ լինելու պատճառով հեշտ է տեսնել
ներսից, և կարող եք ձեռքով թիրախավորել կտրած զարկերակները։
Օրինակ, յուրաքանչյուր ոտքում կա ֆեմորալ զարկերակ՝ գլխավոր զարկերակը, և դուք կարող եք այն տեսնել
այնտեղ։ Այն նման է կտրած խողովակի։ Այն շատ պարզ երևում է։
Դուք կարող եք թիրախավորել դրանք և լցնել դրանց մեջ հեղուկ, և երբ հեղուկը հոսում է ներքև, կարող եք
տեսնել, թե ինչպես մատները վարդագույն են դառնում։
Այս կերպ դուք կիմանաք, որ հեղուկը գտնվում է այնտեղ, որտեղ պետք է լինի։ Այնուհետև անցեք հաջորդ ոտքին,
լվացեք և կրկնեք գործընթացը յուրաքանչյուր վերջույթի համար։
Երբ մենք դա արեցինք, մեզ մոտ կար երիտասարդ 30-ամյա տղամարդ։ Նա շատ լավ մարզավիճակում էր։
Մենք բոլորս մի անգամ 30 տարեկան ենք եղել։ Նա իր գագաթնակետին էր։
Եվ մեզ հարցրին, քանի որ նա երիտասարդ էր և ուներ ընկերների լայն շրջանակ՝ «Կարո՞ղ եք նրան էմբալմավորել?»
Շատ մարդիկ ուզում են նրան տեսնել։ Իհարկե։ Մենք նրան բացեցինք։ Նրան աուտոպսիա էին արել։ Եվ նրա զարկերակները ամբողջովին փակված էին։
Այսպիսով, իմ դիակի դիմահարդարը վերցրեց իր պինցետը խցանումը հանելու համար, և նա քաշեց, քաշեց, քաշեց, և դուրս եկավ
ամբողջությամբ սպիտակ, մանրաթելային, կաղամարի նման սպիտակ, մանրաթելային թրոմբ, որը ձգվում էր ամբողջ ոտքի երկայնքով՝ վերին
մասից մինչև ոտկապ, և քանի որ անոթները ոտկապի ուղղությամբ գնալով ավելի ու ավելի նեղանում են, մեծ թրոմբը հանելը խնդիր
չէ, քանի որ այն մեծ, երկար, կոնաձև, կլորաձև կառուցվածք է։
Եթե այն մյուս ուղղությամբ քաշեիր, դա հնարավոր չէր լինի, բայց կարող ես այն վեր քաշել, և հենց այդ պահին առաջին անգամ
նկատեցինք այն, և այս երիտասարդ տղայից մոտ կես ֆունտ ստացանք։
Ես կարող եմ ցույց տալ լուսանկարները և, եթե ցանկանաք, դրանք ձեզ հասանելի դարձնել։
Դա, իհարկե, բավական անհանգստացնող է… Լավ, ես 18 տարի է, որ գերեզմանափոր եմ։
Այդ պահին անցել էր 14 կամ 15 տարի։ Ես յոթ տարի աշխատել էի դատաբժշկի մոտ դիակներ դուրս բերելով։
Ուրեմն ես շատ փորձ ունեմ մարդկանց արտաքինի և ներքին վիճակի վերաբերյալ, որովհետև փողոցից եմ հավաքել նրանց
մարմնի մասերը, երբ նրանց կրակել են կամ բեռնատարը վրաերթի է ենթարկել։ Ես գիտեմ, թե ինչն է նորմալ և ինչն է ոչ։
Եվ գուցե ես չգիտեմ լատինական տերմինը յուրաքանչյուր նյարդի ու մանրաթելի համար, բայց մարմնի կառուցվածքը լավ գիտեմ։
Իմ դիակապիչը վկայագրված է Բրիտանական դիակապիչների ինստիտուտի կողմից; նա գրանցված է BIE-ում։
Եվ նա արդեն 25 տարի է, ինչ այսպես է անում։ Նա նույնպես երբեք նման բան չէր տեսել։ Ուստի ես արդեն
2021 թվականի կեսերին գիտեի, թե ինչ էր տեղի ունեցել։
Ուստի ես իմ տեղական դատաբժշկին էլեկտրոնային նամակ ուղարկեցի՝ հույս ունենալով գտնել տվյալների հետք։
Եվ ես նրան ասացի. «Լսիր, մենք այստեղ այս երիտասարդին ունեինք, մենք նրան քեզնից էինք վերցրել։ Գիտեմ, որ
նրան աուտոպսիա են արել, և դու ես այն իրականացրել։»
Մենք դրանում գտանք շատ անսովոր սպիտակ մանրաթելային կույտեր։ Գիտեմ, որ դու դրանք տեսել ես, քանի որ դրանք ստացար մեզանից առաջ։
Մենք նմուշներ ենք վերցրել։ Կուզե՞ք այս նմուշները։ ... Դա ի՞նչ է։
Ես այս էլփոստին պատասխան չստացա, ինչը շատ անսովոր էր։ Սովորաբար մեկ ժամվա ընթացքում պատասխան էի ստանում։
Չեմ հետաքրքրվում։ Հենց այդպես։ Չորս օր անց ստացա զանգ գրասենյակի աշխատակցուհիներից մեկից։
Այս կանայք գրասենյակային աշխատողներ են։ Նրանք չեն աշխատում մահացածի հետ, չեն նայում ֆիզիկականին, նրանց
պետք է նայել թվերին և հասկանալ, որ ինչ-որ բան սխալ է։
Թե նրանց ասել են, որ դա COVID է, և նրանք հավատացել են դրան, ես չգիտեմ, բայց...
Դա ձեր գրասենյակն էր՞
Ոչ, դա քննիչի գրասենյակն էր, և նա ասաց. «Օ, բարև, Ջոն, սա վերաբերում է այն էլեկտրոնային
նամակին, որը դու ուղարկել էիր մի քանի օր առաջ»։
Ես խոսեցի պաթոլոգի հետ, և նա ասաց, որ ասեմ ձեզ՝ չանհանգստանաք։ Մեռնելուց հետո մարդկանց մեջ նման բաների աճը լրիվ նորմալ է։
Մահվանից հետո որոշ մարդկանց զարկերակները լցվում են ռետինով։
Ես տեսա այս փաստարկը մեկնաբանությունների բաժնում, որը մոտավորապես այսպիսին էր. «Օ՛, անհեթեթություն է, դա լրիվ նորմալ է»։
Այո, թրոմբների տարբեր տեսակներ կան։ Բայց ես դրանք նախկինում կտեսնեի։
Ես միայն կհայտնեի մտահոգություններ այն մասին, ինչ երբեք չեմ տեսել։
Դուք 18 տարի է, որ սա անում եք։
Դա անգամ սպեկտրի այն տարբերակը չէր, որը ես կսպասեի տեսնել, և ես ունեմ տարբեր նմուշներ։
Ես քեզ ցույց կտամ, կարող ես նայել։ Իմ BIE-ում գրանցված դագաղողն էլ հենց նույնն ասաց։ Նա ասաց.
«Ես երբեք նման բան չեմ տեսել։ Դա սարսափելի է։»
Այսինքն՝ դուք միանշանակ կարող եք ասել, որ ձեր կարիերայի վաղ շրջանում՝ ձեր կարիերայի ընթացքում, երբեք չեք...
Ոչ երբեք! Ես երբեք ոչինչ չեմ տեսել, որ նույնիսկ մոտավորապես նման լինի այս բաներին!
Եվ հետո այս գործերը պարզապես գալիս են։
Այո, անընդհատ։ Եվ հիմա դա առօրյա կյանքի մի մասն է։ Մենք դա մարդկանց մոտ անընդհատ հանդիպում ենք։
Բայց այն, ինչ հիմա նկատում եմ, պայմանավորված է նրանով, որ ես խոսել եմ։ Գիտեմ, որ դատաբժիշկը գիտի, որ ես խոսել եմ, և
կասկածում եմ, որ նրանք մաքրում են դիակները, նախքան դրանք ինձ հանձնելը, սակայն միայն աուտոպսիայի դեպքերում։
Ուստի նրանք դա չեն կարող անել այն մարդու հետ, որի վրա դիակի զննություն չեն անցկացրել։
Այսպիսով, ես այլևս չեմ գտնում այս թրոմբները աուտոպսիայի դեպքերում։
Եթե ես քեզ սեղանին պառկեցնեի և քո մարմինը զննելու լինեի, դա շատ պարզ կառուցվածք կլիներ։
Մարդու մարմինը շատ պարզ է։ Ձեր յուրաքանչյուր ոտքում և ձեր յուրաքանչյուր ձեռքում կա մեկ գլխավոր զարկերակ։
Մի փոքր պրակտիկայով դրանք շատ հեշտ է մաքրել, և դուք արագ կդառնաք դրա մեջ արդյունավետ։
Եվ ես գիտեմ, որ նրանք դա անում են, քանի որ մենք այլևս չենք գտնում այն աուտոպսիայի դեպքերում։
Բայց սովորական դեպքերում մենք այն գտնում ենք։
Եվ ահա բացատրությունը բոլոր նրանց համար, ովքեր անգամ ամենափոքր կապ ունեն ինժեներության հետ
կամ կարող են պատկերացնել ֆիզիկական հասկացություն։
Պատկերացրեք, որ բացում եք զարկերակը, տեղադրում պոմպ և ճնշման տակ հեղուկ եք ներարկում դրա մեջ։
Եվ երբ դուք այնուհետև հանում եք նոզելը, մի պահ ստեղծվում է հակաճնշում։
Եվ այն կարոտիդային զարկերակից այս թրոմբները սպագետիի պես դուրս է թքում։
Դրանք թրոմբներ են՝ կարոտիդային զարկերակի չափի, քանի որ աճում են այն անոթի չափին, որտեղ գտնվում են։
Ես կապի մեջ եմ եղել տարբեր մարդկանց հետ։ Գիտեմ, թե ինչ է դա։ Դա մեխանիզմն է, որը օգտագործվում է անոթների վերականգնման համար։
Եվ նրանք գենային թերապիայով հափշտակել են այն և ամբողջ արագությամբ են վարում, որպեսզի սպիային հյուսվածք
ձևավորվի, և այն աճում է ու աճում, մինչև որ խցանվի։
Եվ հետո ի՞նչ է լինում։ Դու սրտի կաթված ես ստանում։ Կամ ինսուլտ ես ստանում։ Կամ պարզվում է, որ ունես թոքերի քաղցկեղ,
որովհետև շնչահեղձ ես լինում, քանի որ թոքերը լցված են դրանով։
Բայց դա ընդհանրապես այդպես չէ։ Դրանք այս սպիտակ թրոմբներն են։ Ձեր մարմինն գենային թերապիայի միջոցով ստիպված է դրանք արտադրել։
Լավ։ Այսպիսով, հնարավոր է հակազդող արձագանք։ Թվում է, թե այս սարդանման թրոմբները նույնքան մեծ են, որքան զարկերակները ինքնին։
Լրիվ չափսը չէ։ Որովհետև երբ դրա մասին մտածում ես, ապրելու համար մեզ անհրաժեշտ է արյան շրջանառություն։
Օրինակ, եթե ձեր արյան ճնշումը բարձրանում է և շնչառությունը դժվարանում է, մեծ հավանականություն կա, որ այս
զանգվածը ձեր ներսում աճում է և նեղացնում է ձեր զարկերակները։
Բայց դու դեռ կենդանի ես։
Այո, ճիշտն է։ Եվ երբ հասնում է այն պահին, երբ այլևս չես կարող պահպանել կյանքը, ապա տեղի է ունենում ինսուլտ։
Այո, ճիշտն է։ ... Ես կարծում էի, որ դա կհաստատի այն տեսությունը, թե «դրանք աճում են քո մահից հետո»։
Բայց ոչ, կարող ես ապրել՝ այս բույսերը քո մեջ աճում են։
Լսեք, մեզ ասացին, որ բժիշկները այլևս չեն մասնակցում մահվան դեպքերին, քանի որ պետք է պաշտպանեն Ազգային առողջապահական
ծառայությունը (NHS) և ապահովեն բժիշկների անվտանգությունը։
Սա նշանակում էր, որ երբ խնամքի տանը ինչ-որ մեկը մահանում էր, նրանք զանգահարում էին բժշկին, ով
հետո զանգահարում էր դագաղագործին՝ գալ և վերցնել դին։
Ես կես ժամում արդեն տեղում էի։ Ես հաճախ հանդիպում էի ընտանիքի հետ և ասում էի. «Գիտեմ, որ սա դժվար զրույց է։ Շաբաթավերջն է։»
Ես կտանեմ քո մորը տուն։ Պետք է՞ քո մորը էմբալմացնեմ, որպեսզի նա կատարյալ վիճակում լինի։
Շատ հաճախ նրանք համաձայնում էին։ Ուստի ես մեկ ժամվա ընթացքում, մահվանից հետո, դիակը էմբալմավորում էի։
Եթե նրանք վարակիչ լինեին, ես կվարակվեի COVID-ով և կմեռնեի։
Եթե դրանք միայն մահից հետո աճեին, ապա անշուշտ մեկ ժամվա ընթացքում մահվան պահից հետո չէին լցվի այս սպիտակ կտորներով։
Քո մարմնում ոչինչ չի աճում, երբ դու մեռնում ես։
Ոչինչ։ քայքայում, սունկ, գուցե որոշ սունկային սպորներ կարող են աճել, երբ սկսես քայքայվել, և
մենք վերադառնում ենք հողին, որտեղից եկել ենք։
Սա բնական գործընթաց է։ Ձեր զարկերակներում սպիտակ «ռետինը» բնական գործընթաց չէ։ Եվ մինչև
պատվաստանյութի ներդրումը ես երբեք նման բան չեմ տեսել։
Մինչև 2021 թվականի կեսերը դա չի լինի։ Իսկ հիմա ես պատկանում եմ դագաղագործների և մումիֆիկացուցիչների մի խմբի, և նրանց թիվը
օրեցօր ավելանում է, և բոլորն ասում են, որ տեսնում են ճիշտ նույնը։
Ռիչարդ Հիրշմանը և շատ, շատ ուրիշներ։ Դուք հրապարակայնացաք։
Այո։ Ես կարող եմ ձեզ տրամադրել էլփոստային անունների ցուցակ։ Այն շարունակաբար աճում է։
Դուք Անգլիայում առաջինն էիք՞
Ես, հավանաբար, աշխարհում առաջիններից մեկն էի։ Աշխարհում։
Ինչու՞ էր դա։ Կարծում եմ՝ դա այն պատճառով էր, որ ես այն տեսա։
Եթե տեսնես ինչ-որ բան, ես, հավանաբար, այն կնկարագրեի այսպես։
Պատկերացրեք, որ դուք կանգնած եք ճանապարհի մեջտեղում գտնվող բլրի առջև, խոսում եք մարդկանց հետ, որոնք մեջքով են
դեպի այդ բլուրը, և տեսնում եք, որ ձեր ուղղությամբ գլորվում է վերահսկողությունից դուրս աղբատար մեքենա։
Դու՞ կանգնած ես ու լուռ մնում, մինչև այն գա, հետո պարզապես ճանապարհը ազատում ես, թե՞ ասում ես՝
սպասեք, ինչո՞ւ է աղբահանության մեքենան այստեղ։
Ես այստեղ տեսնում եմ իսկական, պատմական չափերի հանցագործություն, և մարդիկ մահանում են՝ լցված անբնական,
սարդաձև ուռուցքներով։ Ես երբեք դրանք նախկինում չեմ տեսել։
Երբ ես խոսեցի, ավելի ու ավելի շատ մարդիկ են արտահայտում նման տեսակետներ։ Սա զանգվածային
հիստերիա՞ է, թե՞ իսկապես ինչ-որ բան կա դրա մեջ։
Եվ ավելի անհանգստացնող է ոչ թե այն փաստը, որ ես գտնում եմ այս հանգույցները, այլ նրանց արձագանքը,
ովքեր իրականում վարձատրվում են մեզ պաշտպանելու համար։
Նրանք անտեսում են այն և անտարբեր են, չնայած ես կարող եմ ցույց տալ նրանց անթիվ փորձանոթներ և ապացույցներ,
ֆիզիկական ապացույցներ, որոնց մասին նրանք անգամ չեն ուզում խոսել։
Սա արտացոլվում է նաև ավելորդ մահացության ցուցանիշներում։ 14 տարեկանից ցածրների շրջանում այն աճել է մոտ 30%-ով։
Դա անհերքելի է, և այդ մարդիկ դեռևս վարվում են այնպես, կարծես դա գոյություն չունի։
Մինչդեռ բոլոր արդյունաբերական երկրներում, որտեղ այս ավելորդ մահացությունը տեղի է ունենում, մենք տեսնում ենք
աննախադեպ թվով երիտասարդ, առողջ տղամարդկանց այլ երկրներից։
Նրանք մեզ փոխարինում են երկրի սահմաններից դուրս գտնվող տղամարդկանցով։
Ամերիկայում միլիոնավոր մարդիկ կան – միլիոնավոր մարդիկ հոսում են Ամերիկա։ Նույնն է տեղի ունենում Եվրոպայում։
Ինչու՞ է այդպես։ Ի՞նչ է կատարվում։ Ոչ ոք չի ուզում դրա մասին խոսել։ Ոչ, ոչ։
Դա, իհարկե, մտահոգիչ է։ Լավ, ես երկու տարբերակ ունեմ։
Կամ ես լուռ եմ մնում ու շարունակում իմ գործերով, կամ բարձրացնում եմ ձայնս, որովհետև իսկապես ուզում եմ ապագա իմ
երեխաների համար և հասկանում եմ, թե ինչ է այստեղ կատարվում։
Եվ ես խոսել եմ մարդկանց աճող թվով։
Ես հավատում եմ, որ ավելի ու ավելի շատ մարդիկ դա այդպես են տեսնում։ Ի՞նչ ենք մենք դրա հետ կապված անելու։
Քանի որ այստեղ չունենք Երկրորդ փոփոխություն , ոչ ոք զենք չունի։
Մենք ի՞նչ այլ բան կարող ենք անել, եթե ոչ մերժել համաձայնելը և նրանցից դառնալով հեռանալ։ Կարծում եմ՝ հենց այդպես էլ կլինի։
Այսինքն՝ այն մարդիկ, որոնք պարզապես մերժում են այն, մինչդեռ ապացույցները կուտակվում են և դառնում ավելի ու
ավելի հիմնավոր… արդյոք նրանք ինքնախաբեության մեջ են՞
Կամ միգուցե նրանցից ոմանք իսկապես այդքան չար են՝ լիովին գիտակցելով, թե ինչ է կատարվում։
Կան տարբեր մարդիկ՝ տարբեր հետաքրքրություններով։
Փողը միշտ եղել է նման վարքի հիմնական պատճառը։
Ձեզ պատկերացում տալու համար՝ բժիշկները այստեղ ստանում էին 10 ֆունտ ստերլինգ յուրաքանչյուր պատվաստման համար, մինչև օրական
առավելագույնը 100 պատվաստում, նախքան դրանց վրա հարկեր գանձվեին։
Այսինքն՝ օրական £1,000 հարկերից ազատ, շաբաթական £5,000 հարկերից ազատ։
Այսպիսով, նրանք ձգտում էին այս գումարին։ Նրանց պրակտիկաները վճարվում էին բոնուսներով։
Այսպիսով, եթե նրանք հասան իրենց հիվանդների 60%-ին, նրանք ստացան մեծ բոնուսային վճարում։ Եթե
նրանք հասան 70%-ին, նրանք ստացան ևս մեկ բոնուս։
Դեղագործական ընկերությունները նշանակալի զեղչեր են առաջարկում դեղամիջոցների վրա, երբ
դրանք ներառում են մிடազոլամը և ռեմդեսիվիրը։
Եվ այս մարդիկ, իհարկե, պարզապես հետևում են կառավարության ցուցումներին։ Նրանք անում են այն, ինչ նրանց ասում են։
Մտածումն այսպիսին է՝ համաճարակ է ընթանում, մենք հնարավորություն ունենք շատ գումար վաստակելու, ուրեմն ինչու՞ չպետք է դա անենք։
Լավ, գուցե Աստծո վախից՞
Լավ, այո, բայց չեմ կարծում, որ նրանք դա ավելի շուտ նկատեցին։ Ես հավատում եմ, որ մարդկանց մեծամասնությունը բնույթով բարի է։
Մի՛ սխալ մի՛ հասկացեք, այստեղ նույնպես գալիս են մարդիկ կյանքի բոլոր ոլորտներից։
Ախմախները մեռնում են, անասունները մեռնում են, բռնաբարողները մեռնում են, մարդասպանները մեռնում
են, լավ մարդիկ մեռնում են, վատ մարդիկ մեռնում են։
Բայց մեր մեծամասնությունը հիմնարարորեն բարի է։
Ուստի, ես կարծում եմ, որ շատ դժվար է մարդկանց համոզել, որ հասարակության այն մարդիկ, որոնց մենք ամենից շատ
վստահում ենք, իրականում կազմակերպում են բնակչության կրճատումը։
Նվազեցո՞ւմ, այո՞
Այո։ Դա այդպես է։ Եվ Ագենդա 2030-ը շատ, շատ իրական է։
Ես այստեղ ունեի բժիշկներ, որոնք բացահայտորեն ինձ դա ընդունեցին՝ ոչ մեկը, ոչ երկուսը, այլ տասներկու ընդհանուր պրակտիկայի բժիշկներ,
որոնք եկել էին այստեղ դիակի այրման թղթեր լրացնելու համար։
Եվ նրանք իսկապես կանգնել էին այն այնտեղ գտնվող սարքի մոտ և լրացրել դրանք, և նրանց հետ խոսելու տարբեր
եղանակներ կան – ես հարցրի նրանց, թե նկատե՞լ են արդյոք պատվաստված մարդկանց շրջանում մահացության մակարդակի աճ։
Եվ նրանք բոլորը նույն տեսքն ունեն։ Եվ այդ տեսքը համընդհանուր է։ Նրանք այդպես են նայում, որովհետև, ինչպես գիտեք, սարսափած են։
Եվ հետո նրանք նայում են հատակին։ Յուրաքանչյուրը ճիշտ նույն հայացքով, որովհետև նրանք գիտեն։ Նրանք գիտեն։
Եվ հետո դու տուն ես գնում և նորից լավ ես քնում՞
Այո, իհարկե, և հետո նրանք շնորհակալություն են հայտնում ինձ և ասում են, որ հաճելի էր ինձ տեսնել։
Նրանք վերցնում են չեքը և դուրս են գալիս դռնից, կարծես եղանակի մասին էինք խոսել։
Վերջինը այստեղ ընդհանուր պրակտիկ բժիշկն էր։ Նա հարցրեց. «Շատ զբաղված ես եղել՞»
Ես ասացի. «Այո, իհարկե զբաղված եմ։ Մեզ մոտ շատ պատվաստված մարդիկ են մահանում, չէ՞?»
Նա ասաց. «Այո, այո, ինչ սարսափելի աշխարհ է»: Դա նրա պատասխանը էր. աշխարհը սարսափելի է։ Բայց սա այն
սարսափելի աշխարհն է, որը նրանք են հնարավոր դարձնում։
Չափազանց ուշ է։ Այս մարդիկ արդեն պատվաստված են։ Նրանք ժամացույցով պայթուցիչներ են, հասկանո՞ւմ ես։
Ասվում է, որ նրանցից որոշները սկզբնական փուլում ստացել են պլացեբոներ։ Եվ այս ամենի նպատակը
նրանց պատվաստանյութի կողմնակիցներ դարձնելն էր։
Թույլ տվեք բացատրել։ Եթե դուք պատվաստվեիք և ստանայիք պլացեբո, ինչ կողմնակի ազդեցություններ կզգայիք։
Զրո։ Ոչինչ։ Ուրեմն դու գնում ես տուն և բոլորին պատմում, թե որքան հրաշալի էր։
Լավ է։ Այո։ Նայիր ինձ, ես առողջ եմ։
… և քեզ չի հետաքրքրում հաջորդը ստանալը … և հաջորդը, և հաջորդը, և ամեն անգամ, երբ խաղում ես ռուսական ռուլետկա, կտտացնում ես! Քանի՞
անգամ կարող ես դա անել, մինչև ստանաս մահացու կրակոց, մինչև ստանաս ուռուցք առաջացնող սրինգը կամ այն, որը քաղցկեղ է առաջացնում:
Վեստմինսթերում կայացած հանդիպման ժամանակ ամբողջ գործընթացը մանրամասն բացատրվեց։
Քաղցկեղի մասին ասելիքն այն է, որ այն անընդհատ աճում է մեր բոլոր մարմիններում, և մեր իմունային համակարգը՝ մեր T բջիջները, այն
վերահսկողության տակ են պահում։ Աստծո պարգևած T բջիջները, որոնք տեղաշարժվում են մարմնի մեջ, նկատում են՝ «Ահա քաղցկեղային բջիջ», և
ոչնչացնում են այն։ Այս գենային թերապիան՝ քանի որ սա պատվաստանյութեր չեն, այլ
գենային թերապիա է, ճնշում է այդ արձագանքը։
Դրա համար է, որ մենք ունենք այդքան շատ 4-րդ աստիճանի քաղցկեղով հիվանդներ։
Քանի որ մեր քաղցկեղի դեմ պայքարող բջիջները անջատված են։
Այո, քաղցկեղը աճում է անկառավարելիորեն։ Դրա դեմ պայքարելու համար T-բջիջներ չկան, քանի որ դրանք վերացվել են։
Քաղցկեղի հետ կապված իրավիճակը Covid-ի պատվաստանյութից առաջ այլ էր, և այդպես էլ է, ինչը ես
նույնիսկ այստեղ՝ հուղարկավորական բյուրոյում եմ նկատել։
Իմ նման փոքր թաղման տանը… Լավ, իսկ մեծ թաղման տանը մարդիկ այնքան շատ են, որ իմ աշխատանքը կլիներ ֆոնում և միայն թաղման օրը։
Այսպիսով, ես ընտանիքի հետ միայն հուղարկավորության օրը կհանդիպեի։ Բայց այստեղ ես ամեն ինչ անում եմ։
Առաջին զանգը, որը ստանում եմ, արցունքոտ հարազատից է. «Ես կորցրել եմ մայրս»։
Այսպիսով, ես կնոջս հետ մեքենայով գնում եմ տուն, վերցնում նրան, և անմիջապես սկսում եմ հարաբերություններ կառուցել։
Ես տեսնում եմ, որ այստեղ կան այսքան քարտեր և նամակներ։
Այո՛։ Ես դրանք այնտեղ կախում եմ, որպեսզի մարդիկ վստահություն ձեռք բերեն։
Ես գիտեմ, թե ինչ եմ անում։ Ինձ հարկավոր չէ ինքս ինձ գովաբանել։
Ես գիտեմ, թե որքան դժվար է մեկի համար այստեղ թողնել իր մորը, հորը կամ երեխային։
Դրա համար եմ այս գրառումները կախել, որովհետև գիտեմ, որ նրանք դրանք կկարդան և հետո ավելի
հանգիստ կզգան իրենց մորը կամ հորը ինձ մոտ թողնելիս։
Ես այս գրասենյակում շատ ժամանակ եմ անցկացնում՝ մտածելով, թե ինչ կարող եմ անել ուրիշների համար։
Դրա համար ես բարձրացրի ձայնս։ Ես դա ինքս ինձ համար չեմ արել, գիտես։
Ես լսում եմ, որ մարդիկ ինձ ասում են. «Մենք քեզ ելույթի վճար կվճարենք»։
Ես ոչ ոքիից գումար չեմ ուզում դրա համար։ Քանի՞ գումար խնդրեցի ես քեզնից։
Ես դա չեմ ուզում։ Ես ճանապարհորդել եմ հարյուրավոր կիլոմետր մարդկանց առջև խոսելու
համար՝ դրա համար վճարել եմ իմ սեփական գրպանից։
Հակառակ դեպքում դա արյունալի փողի նման է։ Խնդիրը փողի մեջ չէ, և ես պատրաստ եմ վտանգել իմ վիզը, որպեսզի
զգուշացնեմ բոլորին այն մասին, թե ինչ են նրանք անում։
Քանի որ ես չեմ ուզում, որ մարդիկ մահանան։ Ես ուրախանում եմ այն ծեր տղամարդկանց ու ծեր կանանց համար, ովքեր
ապրել են լիարժեք կյանք և թողել են տևական ժառանգություն։
Ես չեմ ուզում, որ 30-ականների և 40-ականների տարիքի մարդիկ, որոնք թողնում են երկու- և երեքամյա
երեխաների, և հենց դա եմ ես այժմ պարբերաբար տեսնում։
Վերադառնալով քաղցկեղի խնդրին՝ ինչպես ասացի, ես ընտանիքի հետ հարաբերություններ եմ կառուցում, քանի որ կինս և ես նրանց
ողջ ընթացքում ուղեկցում ենք, անգամ հուղարկավորության օրը։
Այսպիսով, դու նրանց հետ ծանոթանում ես և հարցնում. «Քո մոր հետ ի՞նչ պատահեց?»
Եվ նրանք ասում են. «Օ՛, նա քաղցկեղ ուներ»: Ես էլ ասում եմ. «Լավ, ի՞նչ պատահեց?»
Եվ հետո նրանք ինձ պատմում են քաղցկեղի պատմությունը, որը սովորաբար երկու, հինգ կամ տասը տարվա
պատմություն էր, իսկ հիմա դա 16 շաբաթ կամ 12 շաբաթ է։
Սա կատակ չէ՞, չէ՞:
Այո։ Եվ ես չեմ խոսում սովորական 60-70 տարեկանների մասին։
Նրանք 30-, 40- և 50-ամյա մարդիկ են։ Մարդիկ, որոնք սովորաբար քաղցկեղից չեն մահանում,
այժմ մահանում են շատ ավելի կարճ ժամանակում։
Այո։ Եվ դա լավ փաստագրված է։
Այն ամբողջ աշխարհում այնքան լավ փաստագրված է, որ նրանք մշտապես թաքցնում են թվերը։ Նրանք դրանք վերաձևակերպում են։
Այստեղ Մեծ Բրիտանիայում դրանք կոչվում են ONS տվյալներ՝ Ազգային վիճակագրության գրասենյակ, և նրանք դրանք
ձևակերպում են նորից՝ թվերը մթերելու համար, որովհետև գիտեն։
Նրանք դա գիտեն, սուտ են ասում, վկաներին վախեցնում և կասկածում են նրանց։
Իսկ ինչո՞ւ ենք մենք դեռևս այս մասին խոսում։ Եթե միայն ես լինեի, ով դրա մասին խոսում է,
կնայեի ինքս ինձ և կհարցնեի՝ «Կոնսպիրոլոգիա՞ եմ»։
Սա դավադրություն չէ։ Իրոք, չէ։ Կան բազմաթիվ, մեծ հարգանք վայելող մարդիկ, որոնք ինձանից շատ ավելի խելացի են և վերջապես բացահայտ
խոսում են դրա մասին ու ընդունում, որ գոյություն ունի խնդիր։
Բայց ես այն տեսա։ Ինչո՞ւ ես այն ավելի վաղ տեսա։ Ոչ թե այն պատճառով, որ ես առանձնապես խելացի եմ։
Ես գերեզմանափոր եմ։ Ուստի գիտեմ, թե ում եմ դնում դագաղներում։
Ես գիտեմ, թե սովորաբար ով կմահանա, և գիտեմ, թե քանի հոգի, երբ և ինչ տարիքում, որովհետև այս գործով շատ երկար ժամանակ եմ զբաղվում։
Այսպիսով, այս օրինաչափության մեջ փոփոխություն է տեղի ունեցել, և ես դրա ապացույցները ֆիզիկապես տեսնում եմ, ապա ինձ հրավիրում են
քաղաքական գործիչների հետ հանդիպումների, որոնք բացահայտ ընդունում են, որ սա իրենց պատասխանատվության
ոլորտից շատ վեր է և նրանք չեն կարող դա կանգնեցնել։
Սարսափելի է։ Եվ դա պատմության մեջ կմնա որպես պատմական չափերի հանցագործություն։
Սա սարսափելի հանցագործություն է, և ես զգում եմ թե՛ սարսափ, թե՛ մեծ պատիվ, որ եղել եմ առաջիններից մեկը, ով բարձրաձայնեց,
որովհետև հուսով եմ, որ շատ մարդկանց փրկել եմ։ Կտեսնենք։ Կտեսնենք։
Ո՞վ էր այն քաղաքական գործիչը, որը արտաքսվել է երկրից?
Էնդրյու Բրիջեն։
Այո՞, դու նրա հետ խոսե՞լ ես։
Այո, հաճախ։ Նա լավն է։ Այո, նա գիտի, թե ինչ է կատարվում։ Նա գիտի, թե ինչի մասին է ամեն ինչ։
Նա գիտի։ Եվ նրանք նրան նսեմացրին ու լռեցրին։
Նրան քաղաքականություն մտցրած ավագ նախարարներից մեկը նույնիսկ վիրավորեց նրան՝ ասելով. «Ինչ ուզում ես ասա.
շուտով քաղցկեղից կմեռնես»: Այո, նա իսկապես նրան այդպես ասաց։
Ինձ ամենաշատը հիասթափեցնում է այն, որ մենք բոլորս ենթադրում ենք, թե մեր մտածելակերպը շատ նման է, սակայն իրականում այդպես չէ։
Դուք այդպես եք կարծում՞
Այո, այո։ Ինչ-որ կերպ կարծում էի, որ ես բոլորի պես եմ՝ պարզ միջին մարդ, բայց ես հաստատ այդպիսին չեմ։ Ես ամբողջովին այլ կտորից եմ։
Այստեղ տեղի ունեցողը վերաբերում է բոլոր թաղման տներին։ Ինչու՞ միայն ես եմ արտահայտում մտահոգություն։
Ես տեսել եմ, որ մի քանիսը կարճ ժամանակով հայտնվել են հանրության ուշադրության կենտրոնում։ Ես խոսել
եմ նրանցից շատերի հետ, ովքեր ինձ անձամբ են դիմել։
Բայց իրականում քանի՞ մարդ է բացահայտ խոսում դրա մասին։ Շատ քիչ են, և դա ինձ հիասթափեցնում է, որովհետև
նրանք գիտեն, թե ինչ է կատարվում։ Սա միայն այստեղ չէ։
Արդյո՞ք ամաչում եք, երբ նրանց հետ մասնավոր զրուցում եք?
Նրանք վախեցած են, այո։ Նրանք շատ, շատ վախեցած են։
Եվ նրանց համար էլ դա մի քիչ ամաչեցուցիչ է։
. Դա հենց դա է։
Եթե ես քեզ հարցնեի, թե որքան ժամանակ կարող ես թաքցնել մի սարսափելի հանցագործություն՝ մինչև դառնալ այդ հանցագործության հանցակից,
որքան ժամանակ կունենայիր ընդունելի արդարացում, անգամ ճնշման տակ։
Կպահե՞ք գաղտնիքը մեկ ամիս, երեք ամիս, վեց ամիս, մեկ տարի, տասնութ ամիս, երկու տարի, երեք տարի՝ մինչև դառնալը հանցակից։
Եթե դուք ստանում եք վճարում, դուք այս հանցագործության մեջ մեղսակից եք։ Որքա՞ն տևողություն կարելի է համարել ընդունելի։
Կարո՞ղ ես ասել՝ «Ես կարծում էի, որ կարող եմ կորցնել իմ աշխատանքը, ես վախենում էի»։
Լավ, վախ՝ չորս տարի՞ Վախ՝ մինչև 5 000 մարդ մեռնի, մինչև 10 000 մեռնի՞ Որքան հեռու կգնա սա?
2020 թվականի կեսերին ես հասկացա, որ մեզ ստում են։ Չգիտեի, թե ինչու։ Ժամանակի ընթացքում դա ավելի ու ավելի պարզ դարձավ։
Եվ հետո, իհարկե, ես ունեմ ֆանտաստիկ տեղեկատվական ցանց, որը ստանում եմ նրանցից, ովքեր լսել են իմ ելույթը։
Եվ ես հանդիպեցի մարդկանց, որոնց հետ երբեք չէի պատկերացնում, որ կխոսեմ։
Ալեքս Ջոնսը, Ռոբերտ Քենեդի կրտսերը և այլն, քաղաքական գործիչներ, ոստիկանություն և զինված ուժեր՝ ինչո՞ւ նրանք ինձ հետ խառնվեցին։
Ես իսկապես չգիտեմ։ Կարծում եմ՝ նրանք լսում են, ինչ ես ասում եմ, և իմ տեսակետը անվիճելի է։
Ես գտնվում եմ առաջնագծում։ Ես տեսել եմ և դեռևս տեսնում եմ, թե ովքեր են մահանում և ինչից, և ինչ կա այս մարդկանց ներսում,
և դա աներկբա է, և նրանք գիտեն, որ ես անկեղծ եմ ասածիս մեջ։
Անկեղծությունը ճառագում է մարդկանցից։ Դուք կարող եք նկատել, երբ ինչ-որ մեկը անկեղծ և ազնիվ է, և երբ նրանք այդպիսին չեն, քանի
որ որպես մարդիկ մենք բոլորս ունենք այս հատկությունը մեր մեջ։
Ես հավատում եմ, որ որպես մարդ դու մարդկանց հետ հինգ-վեց հանդիպում ես ունենում, և արդեն ձևավորում ես նրանց մասին
կարծիք ու կարող ես ասել՝ արդյոք ինչ-որ մեկը անկեղծ չէ։
Երբ մենք լսում ենք քաղաքական գործիչներին, տեսնում ենք, որ նրանք անկեղծ չեն։ Նրանք ստում են։ Եվ հենց դրա համար…
Ճշմարտությունը այսօր այնքան հազվադեպ է, որ շատ հեշտ է ճանաչել, երբ ինչ-որ մեկը իսկապես ճշմարտություն է ասում, և ես
հավատում եմ, որ հենց դրա համար են մարդիկ ինձ հետաքրքրվել։
Ինձ հետ ոչ մի առանձնահատուկ բան չկա։
Ես պարզապես շատ ազնիվ և օբյեկտիվ եմ, և չեմ վախենում, թե նրանք ինձ հետ ինչ կարող են անել։
Ես չեմ վախենում, որովհետև նրանք արդեն մեզ բոլորիս սպանում են։
Լավ, լավ։
Չխոսելու հետևանքները շատ ավելի լուրջ են, քան այս սատանիստների, այս դևերի դեմ կանգնելը և նրանց դիմադրելը։
Քանի որ երբ դու դա անում ես, դու ինքդ քեզ ուժ ես տալիս, և հենց որ դու դիմակայես նրանց, ովքեր գիտեն, որ դու
գիտես, թե ինչ են նրանք անում, նրանք թուլանում են։ Նրանք թառամում են ինչպես ծաղիկը արևի տակ։
Այո, ես դա անձամբ եմ ապրել։ Ես գտնվում էի COVID բաժանմունքում և տեսա, թե ինչպես էին նրանք մարդկանց սպանում։
Կրկնիր դա։
. Ես գտնվում էի COVID բաժանմունքում և տեսա, թե ինչպես նրանք ակտիվորեն սպանում էին մարդկանց։
Այսպես կոչված մահվան պրոտոկոլը՝ սխալ դեղորայքներով, ռեմդեսիվիրով և…
Այո, ես տեսա դա! Մարդիկ պարզապես պետք է... Եվ հենց այստեղ է խնդիրը։
Ինչևէ, նրանք այստեղ իրականացրին իսկապես կարևոր հոգեբանական պատերազմական օպերացիա։
Լավ, անունը…
Այստեղ դեղը վաճառվում է տարբեր ապրանքանիշերի ներքո։
Ես կարծում եմ, որ Վեկլյուրին® դրանցից մեկն է, իսկ ռեմդեսիվիրը՝ դրա բրիտանական համարժեքը։
Լավ։ Մի՞թե միջազոլամը չկա։
Միդազոլամը հանգստացուցիչ միջոց է։ Այդ պատճառով այն հիմնականում օգտագործվում է խնամքի տներում։
Ծերանոցներում սովորաբար կան երկու խումբ մարդիկ:
Քրոնիկ ֆիզիկական հաշմանդամ մարդիկ, որոնք չեն կարող հոգ տանել իրենց մասին, և մտավոր հաշմանդամ, սակայն ֆիզիկապես շատ ուժեղ մարդիկ։
Այդպիսի մարդկանց մահճակալներին կապելու օրերը ավարտվել են։ Իհարկե, իհարկե։
Սա կատարվում է քիմիական եղանակով՝ օգտագործելով նման դեղեր, ինչպիսիք են միդազոլամը։
Միդազոլամը նույնպես ներառված է մահապատժի համար կիրառվող դեղամիջոցների կոկտեյլներից մեկում՝ մահացու
ներարկման համար օգտագործվող չորս կամ հինգ դեղամիջոցներից մեկը, և այն հանդիսանում է հանգստացուցիչ։
Այս խնամքի տներում օգտագործվում են որոշակի քանակություններ, և այստեղ՝ Միացյալ Թագավորությունում, որտեղ
ունենք Ազգային Առողջապահական Ծառայություն (NHS), դրա մեծ մասը վճարվում է պետական միջոցներով։
Այդ պատճառով այն պետք է հրապարակվի առցանց։ Այս հանրային միջոցների համար կան հաշիվներ։
Դուք կարող եք ներկայացնել հրապարակման հարցում, և կտրամադրվի հաշվետվողականություն։
2020 և 2021 թվականներին միջազոլամի օգտագործումը աճել է 300-ից մինչև 1000 տոկոսով։ Լավ։ Եվ այն ամբողջությամբ սպառվել է։
Դա շատ վիճահարույց է!
Ես այլևս չէի կարող հայելու մեջ ինքս ինձ նայել, գիտակցելով, որ երեխաների և անմեղ մարդկանց մահերին մասնակից եմ եղել։
Գիտես, ես գրեթե ամեն օր աղոթում եմ, սովորաբար մեքենայով աշխատանքի գնալիս, և իսկապես զգում եմ, որ Նա ինձ առաջնորդում է։
Եվ դա չի նշանակում, որ ես ինչ-որ կրոնական խելագար եմ։
Դա պարզապես նշանակում է, որ ես սիրում եմ ապրել բարոյական կողմնացույցով և մարդկանց վերաբերվել այնպես, ինչպես,
ըստ իս, կհարգեր Նրան, և փորձում եմ այս աշխարհը թողնել մի փոքր ավելի լավ, քան այն էր, երբ ես եկա աշխարհ։
Հիանալի է։ Այո։ Ջոն Օ'Լունի, շատ շնորհակալ եմ այս հարցազրույցի համար։ Իմ հաճույքն էր։
Ես էլ։ Շնորհակալություն։ Շնորհակալություն, որ լսեցիք։
Մեծ Բրիտանիայում ամեն ինչ իրականում կատարվում է քորոների կողմից։
Եվ երբ ինձ, օրինակ, խնդրում են ուղարկել սպիտակ արյան թրոմբերը՝ վերլուծության համար (ունեմ նմուշներ,
որոնք կարող եմ ձեզ ցույց տալ), դրանք ուղարկելու տեղ չկա։
Սա այն պատճառով է, որ բոլոր լաբորատորիաները կառավարության ենթակայության տակ են։
Ամերիկայում լինելու պես մասնավոր լաբորատորիաներ չկան։
Ձեր հավաքած նմուշները վերլուծելու համար՞
Այո։ Ուրեմն ես ունեմ շատ այդպիսի սպիտակ մանրաթելային կույտեր, որոնք ես հանել եմ մահացած մարդկանց՝ մարդկային զարկերակներից։ Այո…
Արդյո՞ք մեզ համար ընդունելի կլիներ դա տեսնել?
Այո։ Այո, իհարկե։ Այո։ Կարող եմ դրանք ստանալ։ Լավ։
Այսպիսով, յուրաքանչյուր այս փոքրիկ շիշը ներկայացնում է մեկ մարդու։
Ճիշտ՞ Այո։
Հիմա ես նայում եմ սրան, և դա գրեթե նույնն է, ինչ տեսանյութում, բացի նրանից, որ տեսանյութում այն կարմիր է։
Այո։ Սկզբում դրանք կարմիր են։ Բայց երբ լվանում ես, ներքևից սպիտակ են։ Դրանք պահվում են ֆորմալինում, որը ֆորմալդեհիդ է։
Եթե դրանց վրա արյան հետքեր լինեն, դրանք ֆորմալդեհիդում այրվում են և սևանում։
Այդ պատճառով ամենա սպիտակ նմուշները այն նմուշներն են, որոնք լուծույթում դնելու ժամանակ ամենա մաքուրն էին։
Սև երանգ ունեցող մնացորդները արյան մնացորդներ են, քանի որ դրանք ակնհայտորեն զարկերակներից են գալիս, և
դուք կնկատեք, որ դրանք բոլորը գրեթե նույն չափի են։
Սա այն պատճառով է, որ դրանք բոլորը վերցված են եղել պարանոցի կարոտիդային զարկերակներից։
Այս դեպքերից ոչ մեկի վրա աուտոպսիա չէր կատարվել, ուստի մենք էմբալմումը կատարեցինք
բացառապես կարոտիդային զարկերակի վրա հիմնվելով։
Ինչպես ասացի, երբ պոմպը ներդրվում և հանվում է, ստեղծվում է հակաճնշում, և դա «արտամղվում է» զարկերակներից։
Այսպիսով, սրանք զարկերակներ չեն։ Սա այն է, ինչ կային զարկերակներում։
Եվ պատվաստումից առաջ երբեք նման բան չե՞ք տեսել։
երբեք! երբեք! Եվ ես ունեմ BIA-ում գրանցված դիակազարդող, ով 25 տարի է դիակազարդում է և նույնպես երբեք դա չի տեսել,
ինչպես նաև անթիվ բժիշկներ ու դիակազարդողներ, որոնց հետ խոսել եմ։
Հիմա ինձ ամեն շաբաթ հրավիրում են հանդիպումների՝ վիրտուալ հանդիպումների, որոնցում մասնակցում են մինչև 100 փորձագետ։ Բոլորը
հիմա դա տեսնում են։ Ցավոք, շատերի համար դա արդեն ուշ կլինի։
Այս իրերը մի տեսակ… միայն ես եմ՞, թե դրանք տարօրինակ ու սարսափելի չեն՞ թվում։ Նայեք դրան։
Դա իսկապես ճիշտ է։ Երբ այն հանում ես զարկերակներից, դա շատ սարսափելի է։ Երբ գիտես, թե որտեղից է գալիս… այո, անշուշտ։
Ես նկատի ունեմ, երբ նայում ենք դրան, կարծես այն կիսակենդան է։
Լավ, ես դրա հետ մի քանի փորձարկումներ եմ անցկացրել։ Մենք փորձեցինք դրա միջով լարում հաղորդել, բայց այն չի աշխատում։
Մենք նաև փորձեցինք մագնիս օգտագործել՝ պարզելու համար, թե արդյոք այն մագնիսական է, սակայն դա որևէ ազդեցություն չունեցավ։
Բայց ազդեցությունը ակնհայտ է՝ զարկերակները խցանում են։
Լավ, լավ։
Ես միացել եմ մի խումբ մարդկանց, որոնք… կարելի է ասել՝ փորձագետներ են, և ես չեմ կարող շատ մանրամասնել։
Այնուամենայնիվ, նրանք կասկածում են, որ այս պատվաստանյութերում կիրառված գենային թերապիաները ակտիվացրել են
օրգանիզմի սպիային հյուսվածք արտադրելու ունակությունը։
Եվ սա սպիային հյուսվածք է՝ վնասված անոթները վերականգնելու համար առաջացած մանրաթելեր։
Բայց նրանք այն դարձնում են օվերդրայվ։ Ուստի այն ոչ միայն վերականգնում է անոթը, այլ
շարունակում է աճել մինչև այն փակի անոթը։
Այսպիսով նրանք օգտվեցին մարմնի բնական գործընթացից և այն անցկացրին թուրբո ռեժիմի մեջ՝ մարդկանց սպանելու նպատակով։
Եվ ինչպիսի՞ն է այս մահը, երբ զարկերակը խցանված է։ Ի՞նչ է տեղի ունենում այդ դեպքում։
Դու սրտի կաթված ես ստանում։ Դու ինսուլտ ես ստանում։ Սրանք մահվան սովորական պատճառներ են։
Եվ նայեք սրտի կաթվածների, ինսուլտների և արյան թրոմբների չափազանց մեծ թվին։
Այո, իհարկե։ Իհարկե։
Վերջերս ինձ զանգահարեց իմ տարիքի մի ընկեր՝ առողջ, ակտիվ, ուժեղ՝ ինչպես եզը, և ասաց. «Այո, շնչառությունս կարճ է, խնդիրներ
եմ ունեցել։ Վերջապես գնացի բժշկի, և նրանք իմ ոտքում հայտնաբերեցին երկար թրոմբներ»։ Եվ նա ստացավ բոլոր բուստերները։
Այո, այո։ Եվ դրանք սովորական թրոմբներ չեն։
Այսպիսով, դուք չեք կարող դրանցից ազատվել հեպարինով և նման դեղերով։
Սա ամբողջովին այլ բանաձև է։ Դա չի աշխատի։
Ձեզ վիրահատություն է անհրաժեշտ։
Ես տեսել եմ, թե ինչպես դրանք հանում են կենդանի հիվանդներից։ Ես ստացել եմ դրանց տեսագրությունները։
Դոկտոր Ռիչարդ Հիրշմանը ձեզ ավելի շատ կպատմի այս մասին, երբ դուք նրա հետ խոսեք։
Նա համագործակցեց վիրաբույժի հետ։ Նա ակտիվորեն հանել է դրանք կենդանի հիվանդներից, այսինքն՝ պատվաստված մարդկանցից։
Այսպիսով, դա մի տեսակ առողջապահության մեջ ամենավատ պահպանված գաղտնիքն է։ Այո, նրանք բոլորը գիտեն։ Նրանք բոլորը գիտեն…
Դուք բոլորը գիտեք դա։
Այո, նրանք դա անում են։ Ես կասեի, որ նրանց 90 տոկոսը դա անում է։
Կարծում եմ, որ լավ ցուցանիշ է այն, որ վերջերս հրապարակվեցին COVID-ի բուստեր պատվաստումների տվյալները, և
NHS-ի աշխատակիցների 71%-ը մերժել է բուստեր պատվաստումը։
Այսինքն՝ մենք խոսում ենք առնվազն տասից յոթի մասին։ Դու գիտես, որ չպետք է պատվաստվես։
Դա ասում է ամեն ինչ, ինչ պետք է իմանաս, չէ՞?
Կարծում եմ, որ մոտ 30%-ը, հավանաբար, գրասենյակային աշխատողներ, մաքրողներ և այլն են։
Դուք չգիտեք պատվաստվածների կլինիկական արդյունքները։ Բայց NHS-ի աշխատակիցների 71%-ը…
... մերժել են խթանիչ պատվաստումը։
Այո, նրանք մերժեցին այն։
որովհետև նրանք գիտեն։
Այո, իհարկե նրանք գիտեն! Ես նրանց հենց այստեղ կանգնեցրել էի։
Հիմա ես ձեզ ցույց կտամ իմ հեռախոսը։ Իհարկե, իրավական պատճառներով ես չեմ կարող հրապարակել այս անուններն ու հասցեները։
Բայց ես նաև խնդրեցի բուժքույրերին կապվել ինձ հետ, երբ տեսա այն, ինչ տեսա։
Սա՞ նրանց ցուցակն է, ովքեր կապ են հաստատել ձեզ հետ այս հարցի վերաբերյալ։
Այո։ Այո՛։ Ինչպես ասացի, մահանում են պատվաստվածները։
Ես ունեցել եմ բուժքույրեր, որոնք հեռախոսով լացել են։
Օրինակ, նրանցից ոմանք ինձ ասացին, որ բաժանմունքում 12 հիվանդ կար, որոնց թևերում արյան թրոմբներ կային։
Սրանք թվեր են, որոնք պարզապես… անհնար են։ Ստատիստիկորեն անհնար է, եթե միայն պատվաստումը դա չի առաջացրել։ Բայց ավելի
մտահոգիչ է նրանց արձագանքը, ովքեր վճարվում են մեզ պաշտպանելու համար։ Նրանք գիտեն դա, նրանք գիտեն դա։
Ես ունեի բժիշկներ, որոնք հենց այս դիրքում կանգնած էին։ Նրանք բացահայտ խոստովանում են դա։ Ես ունեի մեկ այլ
բժիշկ, որը նույնպես այնտեղ կանգնած էր։ Նա բացահայտ խոստովանում է դա։ Եվ նրանք սարսափում են։
Եվ հետո նրանք բոլորը նույն տեսքն ունեն, նայում են հատակին և ասում են՝ Բոլորը գիտեն։
Եվ «բոլորը» ասելով՝ նրանք նկատի ունեն, որ բոլոր բժիշկները դա գիտեն։
Ուրեմն նրանք ձեզ կդնեն ներարկումներ, որոնք ինքնուրույն չեն դնի։ Այո, որովհետև ստիպված են, որովհետև դա նրանց աշխատանքն է։
Գիտես, իմ որդին 13 տարեկան է, գրեթե 14, և երկու տարի է, ինչ հաճախում է տեղական միջնակարգ դպրոց։
Երկու տարի առաջ նա սկսեց միջնակարգ դպրոցը։ Եվ ես դպրոցին գրել էի որպես նախազգուշական միջոց։
Ես նրանց էլեկտրոնային նամակ ուղարկեցի, որտեղ գրել էի. «Գիտեմ, որ դուք ունեք պատվաստման քաղաքականություն։ Մի՛ դիպչեք իմ երեխային!»
Որպեսզի նրանք տեղեկացված լինեն, քանի որ ես ներկա չեմ։ Իսկ իմ որդին, կարծեմ, ընդամենը 11 տարեկան էր, երբ այնտեղ դպրոց սկսեց։
Եվ նրանք չեն պատասխանել իմ էլեկտրոնային նամակին։
Ինչևէ, կարծում եմ, որ ինձ զանգեցին չորս օր անց։
Եվ նա ինձ ասաց. «Բարև, ես Սառա եմ և Հեյզլի դպրոցի պատվաստումների բուժքույրն եմ»:
Միլթոն Քեյնսի Հեյզլի դպրոցը սա ձայնագրելու համար։
Այդպես ես ասացի «Բարև» և ժամանակ հատկացրի նրան բացատրելու, թե ինչ էի տեսել որպես դագաղագործ՝ ինչպես էին
մահանում պատվաստվածները և ինչ հանդիպումներ էի ունեցել։
Ես կարծում էի, որ նա ինձ մի փոքր տարօրինակ կհամարի։ Բայց նա ասաց. «Այո, ես գիտեմ ռիսկերը։» Ես ասացի. «Լավ։»
Ես ասացի. «Սառա, կարող ես ասել՝ ինքդ երեխաներ ունե՞ս»: Նա ասաց. «Այո, երկուսն ունեմ»: Կարծում եմ՝ նրանք 10 և 8 տարեկան էին։
Ես հարցրի. «Դուք կպատվաստե՞ք ձեր երեխաներին»: Նա ասաց. «Օ՛, ոչ»: Ես ասացի. «Լավ»:
Ես ասացի. «Դու գիտես ռիսկերը։ Դու ունես երկու սեփական երեխա, որոնց դու չէիր պատվաստի, բայց իմ երեխային կպատվաստեիր՞»
Նա ասաց. «Այո, դա իմ աշխատանքն է»: Նրանք ուղղակի խելագար են։
Այս մարդիկ խելագար են, նրանք խելագար են՝ որովհետև դա նրանց աշխատանքն է։
Նրանք դրա մեջ ոչ մի սխալ չեն տեսնում։ Դա նրանց աշխատանքն է։
Եվ սա մի ընդհանուր թեման է, որը ես անընդհատ լսում եմ։ Լավ, նրանք դա գիտեն, բայց դա նրանց աշխատանքն է։
Եվ ոչ միայն նա դա գիտի, այլ նրա համար դա բնական է։
Լավ, նա չէր թույլատրի, որ դա անեն իր սեփական երեխաների հետ, բայց թույլ կտար, որ դա անեն քո երեխաների հետ,
և հետո բարեհամբույր ժպիտով նրանց այնտեղ դասեր կտար։
Երիտասարդների համար ամենավտանգավոր պատվաստումներից մեկը HPV պատվաստումն է, ճիշտ չէ՞? Թող պատմեմ ձեզ մի պատմություն։
Ես հանդիպեցի Վեստմինսթերում այն կնոջը, որը ներգրավված էր այս պատվաստանյութի մշակման մեջ։ Նա քսանների
տարիքում էր և խորհրդատվություն էր տալիս կառավարությանը, հա՞։
Ես նրան հարցրի, թե ինչպե՞ս ստացվեց, որ նա այժմ կանգնած է մեր կողմում որպես ենթադրյալ «կոնսպիրոլոգիա»։
Այսպիսով նա ինձ պատմեց պատմությունը՝ նա ներգրավված էր HPV պատվաստանյութի մշակման մեջ։
Երբ այն մոտենում էր ավարտին, նա հասկացավ, որ, թեև այն միայն նվազագույն պաշտպանություն կտրամադրի արգանդի վզիկի քաղցկեղի
դեմ, որի համար էլ այն մշակվել էր, այն նախատեսված էր երիտասարդ աղջիկների համար և արգանդի վզիկի քաղցկեղի դեմ պայքարելու համար։
Բայց մեկ տոկոսը բավական է պիտակ ստանալու համար՝ այն նշելու որպես քաղցկեղի դեղամիջոց։
Նույնը վերաբերում է ստատիններին , որոնց օգուտը ընդամենը մեկ տոկոս է, սակայն դա բավական է։
Պարզապես, կարճ ասած, չէ՞ որ HPV պատվաստանյութը վերաբերում է միայն սեռական առումով ակտիվ աղջիկներին։
Այո, ճիշտ է։
Այո, ճիշտն է։
Այսինքն՝ դու դա տալիս ես 12-13 տարեկան աղջիկներին։
Ամեն դեպքում, նա ասաց, որ չնայած այն որոշակի պաշտպանություն է ապահովում արգանդի վզիկի քաղցկեղի
դեմ, այն խախտում է արգանդի վզիկի ամբողջականությունը։
Եվ դա կնշանակեր, որ այս աղջիկները կարող են հղիանալ, սակայն երբ երեխան աճում է և մտնում է հղիության երկրորդ կամ երրորդ եռամսյակը,
և քաշը ճնշում է ստորին հատվածը, ծննդաբերական վզիկը կպայթի։
Որպեսզի նրանք, ըստ էության, անպտուղ դառնային։
Այո, նրանք կորցնելու էին երեխային։ Այդ պատճառով նա գնաց իր ղեկավարների մոտ և բացատրեց դա։
Եվ նրա ղեկավարը ասաց՝ «Փսսս, փսսս»։ Բայց նա խելացի աղջիկ է։ Նա աղմուկ չբարձրացրեց, պարզապես հեռացավ։
Այնուհետև նա օպտիմալացրեց պատվաստանյութը, որպեսզի այն շատ ավելի լավ պաշտպանություն ապահովեր
քաղցկեղի դեմ և ընդհանրապես չվնասեր արգանդի վզիկը։
Եվ հետո նա վերադարձավ իր ղեկավարի մոտ ոչ թե խնդրով, այլ լուծմամբ, որովհետև ղեկավարները չեն
սիրում խնդիրներ, նրանք ուզում են լուծումներ։
Եվ նրանք անմիջապես ազատեցին նրան. «Մաքրիր քո սեղանը!»
Դրոշմի տակ՝ «Մենք մարդկանց սպանելու ենք, այնպես որ մեր ճանապարհին մի կանգնեք»
Այսպիսին է սկզբունքը։
Մեկ մեռած երեխա «Մեծ Ֆարմային» արժե 40 000 ֆունտ ստերլինգ, քանի որ նրանք հանում են այդ երեխաների օրգանները։
Այսինքն՝ դուք «հավաքում» եք լյարդը՝ նոր լյարդային դեղեր մշակելու համար։
Դուք ինչպես եք կարծում, որ պատրաստում են լյարդի, երիկամի կամ սրտի դեղերը?
Նրանք դրանք պատրաստում են հղիության ընդհատված պտուղներից՝ MV-ներ։ Այո, հենց դրա համար են դրանք։
HPV պատվաստանյութը, հետևաբար, մշակվել է թվերը ցածր պահելու և «Մեծ Ֆարմա»-ի համար մեռած երեխաների պահանջարկը բավարարելու նպատակով։
Այո՛, այո՛։ Երբ դեռ աշխատում էի Co-op Funeral Care-ում որպես դագաղագործ (Մեծ Բրիտանիայի ամենամեծ թաղման ծառայություն
մատուցող), ես իրականացրի այն, ինչը կոչվում է «baby run»։
Ես ստիպված էի գնալ Օքսֆորդի Ջոն Ռեդքլիֆի հիվանդանոց ։ Ես այնտեղ գնում էի ամսական մեկ անգամ և վերցնում էի մեկից մինչև չորս երեխա։
Նրանք միշտ եղել են չորսից վեց ամսական տարիքի միջակայքում։ Այսինքն՝ նրանք վաղաժամ ծնված երեխաներ էին։
Եվ ակնհայտ էր, թե ինչու նրանք մահացան, քանի որ նրանց թոքերը դեռևս չէին զարգացել։
Բայց նրանցից յուրաքանչյուրը ամբողջությամբ դիահերձվել էր, որովհետև նրանք հավաքում են
երեխաների օրգանները, և հենց դրա համար է ամենը։
Հիմա նրանք HPV պատվաստանյութը տղաների համար նույնպես առաջարկում են։
Ես երբեք չեմ տեսել տղայի, որի մոտ լինի արգանդի վզիկ։
Այո, դա նշանակում է՝ «Ընկերներ, ոչ մի դեպքում մի թույլ տվեք, որ ձեր երեխաները պատվաստվեն»:
Ես դա ստացա այն կնոջից, որը ներգրավված էր այս պատվաստանյութերի մշակման մեջ։ Ուրեմն՝ մի՛ արա դա։ Մի՛ արա դա։
Այսինքն՝ դուք դեմ եք պատվաստումներին՞
Լավ, եթե դուք հավատում եք էվոլյուցիայի տեսությանը, ապա մենք տարիների ընթացքում էվոլյուցիա ենք ապրել։
Մենք ունենք Աստծո կողմից տրված իմունային համակարգ, որը պաշտպանում է մեզ ամեն ինչից։
Ինչու՞ մեզ պետք են այս բոլոր պատվաստանյութերը, հատկապես երբ դրանց կողմնակի ազդեցությունները ապացուցված են։
Նայեք աուտիզմի մակարդակին։ Արդյունաբերական երկրներում այն համընկնում է պատվաստումների մակարդակի հետ։
Ուրեմն ինչո՞ւ կցանկանայիք ձեր երեխային նման բան տալ։
Կարող եմ ձեզ ասել այսպես՝ իմ երեխան այլևս երբեք պատվաստվելու չէ։
Ես այլևս երբեք պատվաստանյութ չեմ ստանա։ Ես ամեն ինչով եմ հիվանդացել, այդ թվում՝
COVID-ով, ամեն ինչով։ Ես «կոնսպիրոլոգ» չեմ։
Ես պատվաստվել էի թոքաբորբի դեմ, երբ հայտարարվեց COVID-ը, որովհետև չէի ուզում թոքաբորբով հիվանդանալ և մահանալ։
Քանի որ նրանք ասացին, որ հակառակ դեպքում դա քեզ կսպանի։
Դուք նույնպես գրիպի դեմ պատվաստվե՞լ եք։
. Ես նախկինում դրանք ստացել էի, բայց այլևս ոչ։
Վերջին անգամը իրականում խոզի գրիպի դեմ էր, և ես շատ, շատ վատ էի զգում։
Նրանք շուկայում ներկայացրին խոզի գրիպի պատվաստանյութը, ես պատվաստվեցի և գրեթե մահացա։
Ես իսկապես, իսկապես հիվանդ էի։ Ուստի ոչ, այսուհետ այլևս պատվաստումներ չեմ ստանալու։
Եվ նրանք դեռևս ինձ տեքստային հաղորդագրություններ են ուղարկում՝ «Ցանկանո՞ւմ եք գրիպի դեմ
պատվաստում ստանալ?» – բայց գիտեք ինչ, ես չեմ պատվաստվելու։
Ես ունեմ մի ընկեր, որը որոշեց, որ ինքը, իր կինը և իր երեխաները պատվաստված չլինեն, երբ խոզի գրիպի
պատվաստանյութին նման արձագանք ունեցավ։ Նա գրեթե մահացավ։
Ես այն ժամանակ իսկապես դժբախտ էի, իսկապես դժբախտ էի, այո։
Եվ հենց դրա համար նրանք հանեցին այս պատվաստանյութը շուկայից։
Հուսալի աղբյուրների համաձայն, սա փոքր փորձնական վարժանք էր։
Ես դա կարող եմ պատկերացնել։
Այո, իհարկե։ Մի՛ պատվաստեք ձեր երեխաներին, ընդհանրապես ոչ, զրո։ Ոչ, ոչ մեկը։
Ես նորից մի փորձ ունեցա։ Ես գնացի տեղական դեղատուն՝ մեջքի խնդրի համար դեղեր վերցնելու։
Եվ ներս մտավ մի կին, որը վզնոց էր կրում։ Նրա հետ էր մի տարեց պարոն, որը նրա հայրը չէր։
Նա ակնհայտորեն քաղաքային աշխատակից էր, իսկ նա տառապում էր վաղաժամ դեմենցիայից։ Նա նրա խնամակալն էր։
Նա ներս մտավ և հայտարարեց. «Ես եկել եմ Թոմի գրիպի դեմ պատվաստանյութ ստանալու համար։»
Ինչևէ, նա այնտեղ նստած էր ապշած, Աստված նրան օրհնի, իսկ նա հեռացավ ու թողեց նրան մենակ։ Ի՜նչ «հիանալի» խնամող։
Ինչևէ, վիզիս մազերն էլ կանգնեցին, և ես մոտեցա նրան ու ասացի:
Լսեք, ես Ջոնն եմ։ Ես տեղացի դագաղագործ եմ, հուսով եմ՝ ձեզ դա չի խանգարի։ Բայց չկարողացա չլսել, թե ինչ ասացիք։
Ես տեսել եմ, որ շատ մարդիկ դրանից մահացել են։
Եվ կրկին ես կարծում էի, որ նա կզարմանա ու սարսափի։ Բայց նա ասաց. «Այո, ես գիտեմ ռիսկերը։»
Ես մտածեցի՝ «լավ», և հարցրի՝ «Ինչո՞ւ ես ուզում, որ նա դա ստանա?» Նա ասաց, որ դա իր աշխատանքն է։
Գիտես, երբ դու այս մարդկանց պես ես, քեզ չի հետաքրքրում։ Նրանց լավ են վճարում մարդկանց թունավորելու համար։
Եվ նրանք բավականաչափ գիտեն, որ ինքնուրույն պատվաստվեն։ Մեր մեջ ապրում են շատ տարբեր մարդիկ։
Եվ ամենավատ սխալը, որ կարող ենք թույլ տալ, դա է հավատալ, որ այս մարդիկ մեզ նման են, որ նրանք ունեն
բարոյական խիղճ ու բարոյական կողմնացույց և չեն վնասի ձեզ։
Նրանք դա անում են, որովհետև դա նրանց աշխատանքն է։ Նրանց չի հետաքրքրում։ Դա փողի մասին է։ Դա թղթային փողի մասին է։
Հետաքրքիր է՝ արդյոք այս «այդ իմ գործն է» ինստինկտիվ արձագանքին պատասխանը չպետք է լինի… դեմքին հարված։
Լավ, դա ասվել է Նյուրնբերգում։
Բոլոր այս մարդիկ հարցրին. «Ինչու՞ արեցիք դա?» «Քանի որ մեզ հրամայել էին դա անել, և քանի
որ դա մեր աշխատանքն էր»: Դա արդարացում չէ։
Ոչ։ Ոչ։ Սա մարդկանց փրկելու մասին է։
Ճշմարտությունն է, որը մեզ ազատ կդարձնի, որովհետև երբ մարդիկ իմանում են ճշմարտությունը,
նրանք մեջք են դարձնում բոլոր այդ մարդկանց։
Դա բավական է։
Այո։ Եվ մենք պետք է նրանցից դառնանք ու վերադառնանք արմատական համայնքին , որտեղ բոլորը միմյանց ճանաչում են՝ նա
ջրատարների վարպետն է, նա չիպսերի խանութի սեփականատերն է, նա հուղարկավորական ծառայությունների տերն է, նա մազահարդարողն է։
Եվ մեզ այս մարդիկ պետք չեն։ Նրանք մեզ են պետք։
Մենք նրանց ուժն ենք։ Մեր առանց ի՞նչ ունեն նրանք։ Ոչինչ։
Եվ մեզ հարկավոր չէ անցկացնել այն թվային բանկային համակարգով՝ դագաղագործին և սանտեխնիկին վճարելու համար։
Դե, հենց դրա համար են ուզում մեզ ստրկացնել։ Դա սարսափելի ստրկություն է։
Գիտես, երբ մարդիկ այնտեղ գնում են – և նրանք դա կրկին արեցին։ Դա շատ խելացի է; պարզ է՝ բիպ, բիպ, բիպ…
Սպասեք, մինչև սպառեք ձեր ածխածնի հետքը, և հետո ձեր քարտը կարգելափակվի։
Այո։ Կամ դուք ինչ-որ բանի դեմ արտահայտվել եք։
Այո։ Այո, իհարկե, սոցիալական վարկային համակարգը։
Գիտեք, Չինաստանում մարդկանց փակել են իրենց սեփական տներից դուրս։ Եթե ունեք էլեկտրոնային դռան կողպեք և խոսեք ոչ ձեր հերթին կամ
քայլեք փողոցով սխալ ուղղությամբ, կարող են փակել ձեր սեփական տան դուռը։ Մարդիկ պետք է արթնանան և հասկանան սա, մինչ դա պատահի։
Անիմաստ է սպասել, մինչև որ մենք արդեն ստրկացած լինենք, նախքան փորձենք արձագանքել։
Այո՛։ Ուրեմն լքեք այս համակարգը և վճարեք կանխիկ, մարդի՛կ։
Այո, վճարեք կանխիկ, 100%-ով! Հենց այդպես, այո։ Ուրախ եմ ծանոթանալու քեզ հետ, Դեն։
Այո, նույնպես, Ջոն։ Շատ շնորհակալ եմ։