Ҷон О'Луни, дафнгар
Мусоҳибаи Kla.TV бо Ҷон О'Луни
Мо дар инҷо бо Ҷон О'Луни ҳастем.
Ӯ масъули дафн аст ва дар инҷо, дар Милтон-Кейнс, Англия, директори оилавии хизматрасонии дафн «Милтон-Кейнс» мебошад.
Ҷон, бисёр ташаккур, ки ба мо иҷозат додед, дар ин ҷо бошем!
Лутфан.
Биёед бевосита ба нуқтаи асосӣ гузарем.
Шумо аввалин бор кай гумон кардед, ки дар давраи пандемия чизҳои аҷиб рӯй дода истодаанд?
Хуб, росташро гӯям, аз аввалин лаҳза.
Дар охири ноябр ва аввали декабри соли 2019 як оила ба дидори ман омад. Онҳо гуфтанд,
ки дар ноҳияи ҳамсоя касеро аз даст додаанд.
Ва онҳо нороҳат шуданд, ки беморхона ба онҳо иҷозат намедод, то дар ҳуҷраи тамошои ҷасад аз наздиконашон дидан кунанд.
Пас ман гуфтам: «Ҳавотир нашавед, ман фавран онро мебардорам». Зеро, ба ҳар сурат,
барои сабабҳои возеҳ ин корро кардан муҳим аст.
Вақте ки ман дар беморхонаи Нортгемптон барои гирифтани ин шахс будам, аз кормандони морг пурсидам: «Чаро шумо
ин оиларо аз имкони дидани наздиконашон маҳрум кардед?»
Ва одатан ин тавр кор мекунад: вақте одамон дар палатаи беморхона мефавтанд, онҳоро ба морг-хонаи беморхона мебаранд.
Он ҷо як ҳуҷраи дидорбинии монанд ба капелла вуҷуд дорад. Одамон метавонанд муддате дар он ҷо бо марҳум, ки дар осоиштагӣ
истироҳат мекунад ва дигар азият намекашад, вақт гузаронанд.
Ва ман фикр кардам, ки онҳо шояд ҳуҷраро боз ороиш медиҳанд. Аммо ӯ дарро кушод; ҳеҷ сухан нагуфт.
Ва дар ин анбор як хаймаи эпидемиявӣ буд. Ман тахмин мезанам, ки андозаи он ҳуҷра 2,50 × 4,50 метр буд. Ва ин
хаймаи эпидемиявӣ қариб тамоми ҳуҷраро пур карда буд.
Пас ман аз ӯ пурсидам, ки он барои чӣ буд. Ман аллакай гумон мекардам, ки он барои
таъмин намудани иқтидори иловагӣ пешбинӣ шудааст.
Ва ӯ гуфт, ки ба онҳо гуфта буданд, ки чизе даҳшатнок меояд, бе он ки номи COVID-ро зикр кунанд.
Ба ҳар ҳол, ин аввалин таҷрибаи ман буд. Он ҳафтаи аввали декабри соли 2019 буд. Ман метавонистам китоби
худро тафтиш кунам, то санаи дақиқро ба шумо бигӯям.
Ба ҳар ҳол, то дароз накунам: дар январ хабарҳо дар бораи Корона пайдо шуданд. Ман сахт ҳайрон шудам ва ҳамчун
мудири маросими дафн дар синни 50-солагӣ нигарон будам.
Ин як беморӣ аст – ба мо гуфтанд, ки дар Чин ин одамон аз ҳуш афтода, мефавтанд. Ба мо наворҳои он нишон доданд.
Борис Ҷонсон гуфт, ки ҳар кас касеро аз даст медиҳад. Ман нигарон будам. Ман собиқ
тамокукаш ҳастам. Ман дар синни 50-солагӣ ҳастам.
Ман ҳамеша мушкилоти нафаскашӣ доштам ва инчунин астма дорам. Аз ин рӯ ман нигарон будам, зеро бо ин одамон дар тамос мешудам.
Ва дар тӯли 12 то 16 ҳафтаи оянда ман тадриҷан фаҳмидам, ки воқеият чист, ва он чизе
набуд, ки онҳо дар телевизион нишон медоданд.
Чанд чиз буд. Яке аз муҳимтарин чизҳо он буд, ки ман дар марти соли 2020 аз марде бо номи Ҷон занг гирифтам.
Ва ӯ гуфт: Ман дар як ширкати маблағгузоришудаи давлатӣ кор мекунам, бинобар ин дар сатҳи вазирӣ.
Яке аз вазирони ҳукумат соҳиби ин ширкат буд. Вай гуфт, ки вазифаи ӯ ин буд, ки дар доираи
посух ба пандемия ба ҳамаи хонаҳои дафн занг занад.
Ва ман гуфтам: «Хуб. Шумо чӣ мехоҳед бидонед? Ман хурсанд мешавам, ки кӯмак кунам.» Ӯ
гуфт: «Ман бояд аз шумо чанд савол бипурсам.»
Ман ҳар душанбе ба шумо занг мезанам ва мепурсам, ки шумо чанд нафарро қабул карда метавонед, иқтидори шумо
чанд аст, кӣҳоро қабул кардаед, онҳо аз куҷо омадаанд ва чанд нафар аз COVID фавтидаанд.
Ва ман хурсанд будам, ки ба он савол ҷавоб диҳам. Чаро ман хурсанд набошам?
Ва ман кӯшиш кардам, ки ин маълумотро ба даст орам, зеро медонистам, ки ӯ рӯзи душанбе ба ман занг мезанад, то
дар бораи ҳар як шахси фавтида маълумоти муфассал гирад.
Аммо оё ин ба шумо вобаста аст, ки инро муайян кунед? Оё шумо воситаҳое доред, ки инро муайян кунанд, масалан санҷиши ПЦР?
Бале. Хуб, он замон буд, ки духтурон дигар намеомаданд ва ба мо гуфтанд, ки ин барои ҳифзи NHS буд.
Пас, ногузир, вақте одамон мемурданд, маро даъват мекарданд. Ва ба ман мегуфтанд, ки оё ин марг аз COVID буд ё не.
Онҳо ба ман ҳамаи шароитро фаҳмониданд ва ман танҳо фаъолона пурсидам. Ва зангзанандаи
душанбе фавран ба роҳнамоӣ кардани ман шурӯъ кард.
Ва бо ин ман мехостам бигӯям, ки ба ӯ гуфта будам, ки ман касеро аз хонаи пиронсолони маҳаллӣ гирифтаам. Ин муассисаи калон
аст, ки қариб сад кат дорад. Ва дар он ҷо ҳеҷ духтур набуд.
Ҳеҷ гуна санҷиши COVID гузаронида нашуда буд. Пас он мард аз COVID фавтида набуд.
Ман бо кормандони он ҷо сӯҳбат кардам, ки онҳо тасдиқ карданд, ки ӯ бемори дар марҳилаи
ибтидоии деменсия буд. Ӯ дар он ҷо панҷ сол буд.
Вақте ки ман бо оила вохӯрдам, онҳо низ инро тасдиқ карданд. Ва ин зангзананда фавран гуфт, ки ӯро ҳамчун марги COVID сабт кунад.
Ва ман ба худ гуфтам: «Чаро ман ин қадар амиқ таҳқиқ мекунам, дар ҳоле ки онҳо танҳо мехоҳанд рақамҳоро сохтакорӣ
кунанд?» Ӯ ин корро дар тӯли тамоми соли 2020 анҷом медод.
Ва ӯ гуфт: «Хуб, ба ман гуфта буданд, ки ҳамин корро кунам». Зеро он ҷо марде буд, ки натиҷаи санҷиши ПЦР-аш мусбат
баромад, ки аз COVID нафавтида буд, вале ба ҳар ҳол фавтид.
Аз он лаҳза ба баъд, ҳар касе ки дар он муассиса мемурд, ҳамчун марги COVID тасниф карда мешуд.
Ба сабаби натиҷаи ҳамин як санҷиш?
Бале, ба онҳо дастур дода шуда буд, ки ин корро кунанд. Ҳеҷ кадоме аз онҳо аз COVID фавтида нест.
Ин маъно дошт, ки дар маргҳои муқаррарӣ афзоиш рух надодааст, аммо шумораи назарраси маргҳои вобаста ба COVID сабт шудааст.
Яъне, ман 18 сол боз дафнгар ҳастам ва метавонам ба шумо бигӯям, ки соли 2020 ягона соле буд, ки дар
он ҳатто як марг аз гриппи зимистонӣ ҳам рух надод.
Ҳар яке аз онҳо аз COVID фавтида буд.
Дар охири соли 2020, дар моҳи октябр, ин мард боз ба ман занг зад – шумо бо гузашти вақт якдигарро мешиносед, вақте
ки ҳар душанбе аз касе, ки бо ӯ як-ду дақиқа сӯҳбат мекунед, занг мегиред; шумо якдигарро мешиносед.
Ва ӯ ошкоро иқрор кард, ки намедонад, чаро ин корро мекунад, зеро ҳама ҳаминро мегуфтанд: маргу мир аз
COVID вуҷуд надорад. Ва ӯ инро ба ман ошкоро иқрор кард.
Ва дар охири октябр ӯ гуфт: «Ман дигар занг намезанам, Ҷон.» Ман пурсидам: «Чаро не?» Ӯ гуфт, ки ин зарур нест.
Пас чаро дар октябри соли 2020 дигар зарур нест? Зеро онҳо медонистанд! Онҳо медонистанд.
Ва ман фикр мекунам, ки доктор Райнер Фюлмих инро комилан дуруст гуфт: «Ваксинаҳо ҳеҷ гоҳ барои COVID
вуҷуд надоштанд. COVID барои ваксинаҳо вуҷуд дошт.»
Пас онҳо чунон зиёд маргҳои COVID-ро нишон доданд, ки то соли 2021 ҳама мегуфтанд: «Маро наҷот диҳед!»
Хуб, ҳа.
Ва ҳамон лаҳзае, ки онҳо ин ваксинаҳоро гирифтанд, одамон фавран фавтиданд. Бале, ин афзоиш 300% буд.
Онҳо дар ин ҷо аз 6 январ эмкунӣ шуруъ карданд – ва сатҳи марг ба таври назаррас афзуд.
Онҳо онро «мавҷи дуюм» номиданд. Аммо он набуд, он набуд. Онҳо одамоне буданд, ки эм
гирифта буданд ва қариб фавран пас аз он мурданд.
Ва онҳо ҳанӯз ҳам онро «Ковиди дарозмуддат» меноманд...
Не, ин зарари ваксина аст. Бале, ҳамин хулосаи ниҳоӣ аст. Ва ҳангоми кор дар гурӯҳҳои
синнусолӣ онҳо бо як навъ мукофот оғоз карданд.
Онҳо гуфтанд, ки танҳо осебпазиртарин одамон бояд эм карда шаванд, танҳо онҳое, ки аз 70-сола болоанд, танҳо онҳое, ки аз
60-сола болоанд, сипас онҳое, ки аз 50-сола болоанд, сипас онҳое, ки аз 40-сола болоанд, ва сипас онҳое, ки аз 30-сола болоанд, ва
онҳо рӯйхатро поён ба поён кор карданд – ва маргҳо комилан бо вақти гурӯҳи рӯйхат, ки дар
он замон бояд эм мегирифт, мувофиқат мекарданд.
Ин гурӯҳҳои синнусолӣ маҳз ҳамонҳое буданд, ки он замон аз Ковид гирифтор шуданд.
Аммо ин Ковид набуд, балки зарари ваксина буд. Ва ман дар тӯли соли 2020 ӯро мешустам ва либоспӯш
мекардам, вақте ки каси дигар ин корро намекард.
Ман онҳоро аз халтаҳои ҷасад берун овардам, шустам, либос пӯшондам ва ҳеҷ гоҳ ниқоб напӯшидаам, ҳеҷ гоҳ.
Пас шумо мегӯед, ки шумо афзоиши маргҳоро дар байни шахсони ҳарчи ҷавонтар мушоҳида кардаед ва ин
комилан бо ҷадвали пешбинишудаи эмгузаронӣ ҳамзамон буд?
Бале, сад дарсад бале! Онҳо медонанд. Ва сипас, дар сентябри соли 2021, марде бо номи Марк Секстон,
корманди собиқи пулис дар Британияи Кабир, ба ман занг зад.
Ман хеле ошкор будам, мусоҳибаҳо додам ва мардумро ҳушдор додам, ки эм гиранд, зеро ин
кӯдакон ... онҳо пас аз эмгузаронӣ мурданд.
Оё шумо ягон маълумоти расмӣ доред...? - Не, онҳо ҳеҷ гоҳ инро эътироф накарданд. Он ҳамеша марги COVID ё тромбоз ва ғайра буд.
Яъне, оё ягон мақомдор ҳеҷ гоҳ омада гуфтааст, ки паҳн кардани ин маълумоти бардурӯғро бас кунед?
О, ҳа, ман аз чанд тараф зери фишор будам. Хуб, дар ин Шоҳигарии Муттаҳида ҳамаи дафнгарҳо ба иҷозатнома ниёз надоранд.
Қонунгузорӣ вуҷуд надорад. Ҳар кас метавонад хонаи дафн кушояд. Кушодани мағозаи шириниҳо душвортар
аст, зеро шумо ашёеро мефурӯшед, ки истеъмол мешаванд.
Вақте ки ман дар ин ҷо оғоз кардам, аллакай 10 сол дар Co-op Funeralcare, яке аз ширкатҳои
калони маросими дафн, ҳамчун дафнгар кор карда будам.
Ва ҳамааш хуб буд, то он даме ки бонк фурӯ рафт – онҳо бонки кооперативӣ доштанд ва он фурӯ рафт
– ва ман ҳис кардам, ки ҳамааш дар бораи пул аст.
Ман ҳашт сол пеш тиҷорати худро оғоз кардам. Ва ёд дорам, ки ҳангоми таъсиси он фикр
мекардам, ки иҷозатнома ва сертификат мегирам.
Иҷозатнома вуҷуд надорад, ба он ниёз нест, ҳар кас метавонад ин корро анҷом диҳад. Аммо ду созмони умумиҷамъӣ вуҷуд доранд.
Яке NAFD ном дорад ва дигараш SAIF , ва ман узви SAIF будам.
Онҳо бо ман тамос гирифтанд ва гуфтанд, ки ман бо баён кардани назари худ онҳоро бадном мекунам.
Ин кай буд?
Ин ба охири соли 2020 рост меомад. Ман гуфтам: «Одамоне, ки эм шудаанд, мемиранд.»
Шумо бояд аз ин огоҳ бошед, зеро шумо аъзои дигари масъулини дафн доред.
Аммо онҳо намехостанд гӯш кунанд ва ниҳоят маро берун карданд, зеро ман хомӯш намешудам.
Пас шумо аллакай дар бораи таъсири ваксинҳо дар соли 2020 шарҳ дода будед?
Не, он дар аввали соли 2021 буд. Аммо ман ошкоро мегуфтам, ки марги марбут ба COVID вуҷуд надорад.
Ин хеле душвор аст. Одамон хеле боваркунандаанд.
Пас, масалан, агар шумо ба беморхона равед ва ба шумо гӯянд, ки модаратон аз COVID
фавтидааст, чаро шумо набояд ба ин бовар кунед?
Ман хеле зуд фаҳмидам, ки ҳама чиз ба ҳамин тарз такрор мешавад: мардум меомаданд ва
мегуфтанд: «Ман модарамро ба COVID аз даст додам.»
Хуб. Ман рафтам, модарашро овардам, ӯро шустам, либоспӯшонам кардам ва худро хуб ҳис мекардам. Ман ҳеҷ гоҳ
бемор ё дилбеҳузур бедор нашудам, гарчанде ба мо гуфта буданд, ки он марговар аст ва мо бояд ниқоб пӯшем.
Аммо ҳамон ҳодиса ҳар дафъа такрор мешуд: ҳеҷ кас ҳеҷ гоҳ бо COVID ба беморхона нарафта
буд. Онҳо дар он ҷо ба COVID гирифтор мешуданд.
Пас онҳо бо сирояти роҳи пешоб, сирояти сина ё аз сабаби афтидан ба беморхона омаданд. Ва
сипас онҳоро бо санҷиши ПЦР дар 45 цикл санҷиданд.
Кари Муллис дар ин бора ба таври васеъ сухан гуфт. Ин дар бораи гирифтани натиҷаҳои мусбати бардурӯғ дар санҷишҳо буд.
Ва сипас, гарчанде ки онҳо аломат надоштанд, онҳоро ба шуъбаи COVID бурданд.
Ва онҳоро пур аз доруҳое монанди ремдесивир ва мидазолам карданд, онҳоро куштанд ва сипас онро марги COVID номиданд.
Дуруст. Энни Букачек аввалин духтурест, ки ман дар ИМА ёфтам ва дар бораи пардохтҳои бонусе, ки шумо барои
сабти беморон ҳамчун беморони COVID мегирифтед, ба мо нақл кард. Оё ин дар ин ҷо низ рух дод?
Бале, албатта, комилан! Онҳо барои ҳар нафаре, ки ба вентилятори сунъӣ мегузоштанд, маблағи зиёде мегирифтанд, ки ногузир шушҳоро
васеъ мекунад ва ҳеҷ кумак намекунад. Ин шушҳоро вайрон мекунад.
Ман медонам, ки ширкатҳои дорусозӣ ба бемористонҳо дар ҳамаи маҳсулоти доруворӣ тахфифҳои калон пешниҳод
мекарданд, агар онҳо Ремдесивирро аз онҳо мехариданд.
Духтурон ва кормандони беморхона ба ман муроҷиат карда, ҳаминро гуфтанд. Ман дар телефони
мобилиам маълумоти тамосии 100 ҳамшираи шафқатро дорам.
Баъзеҳо дар телефон гиристанд, зеро медонистанд, ки чӣ мегузашт. Аксари онҳо касби ҳамшираиро
тарк карданд, зеро медонистанд, ки чӣ рӯй медод!
Агар ба бемор ремдесивир диҳед, кадом оқибатҳоро метавонед интизор шавед?
Ман қатъиян тавсия медиҳам, ки дар Google таъсироти паҳлӯии ремдесивирро ҷустуҷӯ кунед – як вебсайти хеле хуб
Drugs.com аст – нафаскашии садодор, тангшавии сина, душвории нафаскашӣ, дисфунксияи гурда, дисфунксияи ҷигар.
Ва ман ба ёд дорам, ки ин одамонро дар халтаҳои ҷасадӣ мебардоштам. Ва ин халтаҳои
ҷасадӣ ним пур аз моеъи бофтагӣ аз одама буданд.
Ман ҳеҷ гоҳ инро намедидам. Ва ман ба ёд дорам, ки он вақт фикр мекардам: Сабаби ин чист? Ин COVID бояд даҳшатнок бошад.
Аммо он ремдесивир буд. Зеро ремдесивир гурдаҳоро вайрон мекунад, то ки бадан дигар натавонад моеъҳоро коркард кунад.
Пас шумо пур мешавед ва ғарқ мешавед, ва ин «бемории нафаскашӣ»-и шумо аст. Ва дар марҳилаи ниҳоии нокомии гурдаҳо шумо
ғарқ мешавед. Пас шумо аз нокомии гурдаҳо бо ғарқшавӣ мефавтед.
Ва бемористон онро ҳамчун COVID тасниф мекунад.
Албатта, онҳо барои ин ҳазорҳо-ҳазорҳо фунт мегиранд.
Албатта. Бале, ин даҳшатнок аст!
Дуруст, ман наметавонистам барои он калимае ёд кунам.
Бале, ин даҳшатнок аст. Ва ин дар замоне рӯй дод, ки ҳукумат мардумро ташвиқ мекард, ки ҳар панҷшанбе шом дар назди дари
хонаҳояшон зарфҳо ва табақҳоро мезананд барои маъракаи NHS дар Шоҳигарии Муттаҳида дар давраи Корона 2020, дар ҳоле
ки онҳо мувофиқи дастурҳои марговар, ки барои куштан тарҳрезӣ шудаанд, модарон ва падаронро мекуштанд.
Дегҳо, табақҳо ва видеоҳои рақси TikTok. Бале, дақиқ. Онҳо ҳамин қадар серодам буданд.
Пас Марк Секстон аввали сентябри соли 2021 ба ман занг зад ва маро ба вохӯрӣ дар маконе бо номи «Бёрдкейҷ Уок»
дар Вестминстер даъват кард. Он ҳуҷраи вохӯрии якум буд.
Баъзе шахсиятҳои хеле машҳур ҳузур доштанд, ки баъзеи онҳоро ман мешинохтам ва аз баъзеи дигар аллакай шунида будам:
доктор Тесс Лоури, профессор Долорес Кахилл, профессор доктор Сучарит Бхакди, доктор Сэм Уайт, доктор С. Стивен Фрост.
Адвокати соликситорӣ Анна де Буиссере дар он ҷо буд. Дар он ҷо адвокати барристер Франсис Ҳор, як
соликситори дигар бо номи Филип Ҳайланд ва чанд нафари дигар буданд; дар маҷмӯъ тақрибан 18 нафар.
Баъзеи онҳоро дар экран дар охири миз дидан мумкин буд.
Ин мизро ман ҳеҷ гоҳ фаромӯш намекунам: он хеле ғафс ва аз дуби сахт сохта шуда буд. Ман ҳеҷ гоҳ дар
мизе мисли он нанишастаам: воқеан шукӯҳмандӣ, медонӣ?
Ва раиси ҷаласа шахсе буд бо номи сэр Грэм Брэди .
Дар он замон ман махсусан бо сиёсат ошно набудам, эҳтимол на бештар аз шаҳрванди миёна. Аммо ӯ
намояндаи он чизе буд, ки онро «Комиссияи 1922» меномиданд.
Ин гурӯҳест аз вакилони баландпоя, ки дар як ҳуҷраи сиёҳ дар пасманзари сояҳо нишаста, сарвазиронро мисли Борис
Ҷонсон, Лиз Трас ва Риши Сунак таъин ва барканор мекунанд.
Онҳо қарор медиҳанд, ки кай вақт рафтан аст ва кӣро ба кор гиранд. Пас касе болотар аз ӯ
дар мақом нест, зеро ӯ раиси ин кумита буд.
Пас ӯ раиси ин кумита аст, ва ба он чи мо гуфтем гӯш кард, ва ба ҳар кадомамон панҷ то даҳ дақиқа вақт дод. Ва
ман он чиро, ки то он замон медонистам, гуфтам, яъне то он замон ҳеҷ кас аз COVID фавтида набуд.
Онҳо онҳоро маргҳои COVID меномиданд, ва ҳамон лаҳзае, ки оғоз карданд онҳоро эмгузаронӣ кунанд, мардум сар ба замин афтода
мемурданд, ва ман қариб бовар карда наметавонистам он чиро, ки ин олимон, духтурон ва мутахассисони тиб, ки
дар гирду атрофи миз нишаста буданд, пешгӯӣ мекарданд.
Онҳо гуфтанд, ки шумораи ҳолатҳои саратониро ба таври назаррас афзоиш хоҳад ёфт.
Ҳамин ҳолат ба бемориҳои дил ва лахтаҳои хун низ дахл дорад – онҳо ба механизмҳо ворид шуда, сабаби онро шарҳ доданд ва ба Сэр
Грэм миқдори зиёди варақҳои A4-ро бо далелҳо пешниҳод карданд, ва ӯ ошкоро иқрор шуд, ки ин аз сатҳи маоши ӯ хеле болотар аст ва ӯ
наметавонад онро пешгирӣ кунад, ва ман онҷо нишаста будам, наметавонистам бовар кунам,
зеро маро ба ин вохӯрӣ даъват карда буданд.
Ман ин ҳисси беандозаро доштам, ки ҳатто пеш аз он ки вориди ҳуҷра шавам, ниҳоят касе ба ман гӯш медод.
Мебинед, ман 18 сол боз мудири маросими дафн ҳастам.
Ман тиҷорати муваффақеро роҳбарӣ мекунам. Ман обрӯи хеле хуб дорам. Ҳисобҳоям дар
тартибанд. Чаро ман бояд ҳамаи инро дар хатар гузорам?
Чаро ман бояд дар замоне, ки ба мо мегӯянд, ки пандемия вуҷуд дорад, ин хатарро ба дӯш гирам?
Аҳ, як қабркан ҳаст, ки даъво мекунад, ки чизе ба номи... вуҷуд надорад. Ин дақиқ ҳамин чизест, ки рӯй дод.
Ва ӯ (яъне сэр Грэм Брэйди) ошкоро иқрор кард: «Ин аз сатҳи маоши ман хеле болотар аст, ман наметавонам онро
боздорам.» Ва ман онҷо даромадам ва фикр мекардам, ки ниҳоят касе ба ман гӯш хоҳад кард.
Ва вақте ки ман берун омадам, фаҳмидам, ки ин барномаи ҳадафмандона буд, ва сэр Грэм – вохӯрӣ аз соати 14:00 то тақрибан
15:30 идома дошт; ба назарам, мо тақрибан як соату ним вақт доштем – ва ӯ то соати 16:00 онҷо монд, зеро масъалаҳое, ки
баррасӣ мешуданд, хеле ҷиддӣ буданд, ва дар онҷо чанд нафар мутахассисони тиббӣ буданд, ки медонистанд, ки кӣ мемирад.
Онҳо хеле, хеле ҳаяҷонзада буданд, махсусан Сучарит Бхакди. Ӯ хеле ҳаяҷонзада буд, зеро медонист,
ки чӣ рӯй хоҳад дод, ва ҳамин тавр дақиқ рӯй дод.
Ман бовар дорам, ки сатҳи фавт тақрибан 20–25%-ро ташкил медиҳад ва дар баъзе ҷойҳо ҳатто баландтар аст, албатта
вобаста ба он, ки дар куҷо кадом партияҳо истифода шудаанд.
Онҳо дар минтақаҳои гуногун одамонро дар дараҷаҳои гуногун мекушанд. Агендаи 2030 хеле
воқеист. Ва ман ҳеҷ гоҳ ба он бовар надоштам.
Ман ҳеҷ гоҳ тарафдори назарияҳои табаддулот набудам. Ман танҳо ба касб моргдорам.
Ман дар назди миз нишаста будам ва шунидам, ки Сэр Грэм чӣ гуфт. Ӯ ошкоро эътироф кард, ки ин аз сатҳи
маоши ӯ болотар аст ва ӯ наметавонад онро боздорад.
Ҳамчун дафнгар, шумо инчунин эмбалмер ҳастед; ин қисми кори шумост.
Ман метавонам мумиёкунӣ анҷом диҳам. Ман як мумиёкунандаи пурвақтро киро кардаам, ки ин корро барои ман мекунад.
Вақте ки ман оғоз кардам, албатта ҳеҷ корманд надоштам ва ҳама корҳоро худам мекардам. Бо гузашти вақт ман
касеро киро кардам, то ин корро барои ман анҷом диҳад.
Аммо ман ҳамеша меоям ва меравам. Ман бо ӯ ва дар атрофи ӯ кор мекунам.
Ва кай шумо пай бурдед, ки чизе ғайриоддӣ аст?
Раванди мумиёкуниро бо назардошти он чизе, ки шумо кашф кардаед, шарҳ диҳед.
Хуб. Ду навъи марг вуҷуд дорад. Марги ногаҳонӣ, ки ғайричашмдошт рух медиҳад, ва марги интизоршуда.
Фарқи байни ин ду, масалан, дар он аст, ки шумо саратони марҳилаи охирин доред ва медонед, ки хоҳед мурд.
Он бо пешгӯии беморӣ оғоз меёбад ва дар ниҳоят бемор рӯз ба рӯз бештар бемор шуда, ниёз ба парастории
паллиативӣ пайдо мекунад. Ин марги пешбинишуда аст.
Агар, баръакс, касеро мошин пахш кунад ё дар ҳолати комилан солим ногаҳон аз дунё даргузарад, ин марги ногаҳонӣ
аст, ки маънои онро дорад, ки корнор даъват карда мешавад.
Баъд ҷасад ба шӯъбаи патология, ки одатан ба беморхона замима шудааст, бурда мешавад, ки дар он ҷо
амалиеро, ки онро аутопсия меноманд, анҷом медиҳанд.
Ин маънои онро дорад, ки онҳо шуморо аз миён бурида мекушоянд, устухони синаатонро мебароранд, ҳамаи узвҳои шуморо берун
меоранд, онҳоро меомӯзанд, блокҳо ва слайдҳо омода мекунанд ва санҷишҳо ва ташхисҳои токсикологиро мегузаронанд.
Ва вақте ки онҳо корро тамом мекунанд, узвҳоро дар халтаи пластикӣ мегузоранд. Халтаро боз ба дарун мегузоранд ва туро дӯзанд.
Вақте ки онҳо бояд сарро тафтиш кунанд, онҳо дар қафо буриш мезананд, пӯсти сарро мебардоранд, атрофи онро пурра
мебуранд, дар қафо шакли V мебуранд, то баъдтар пӯсти сарро дуруст ҷойгир кунанд ва мағзро хориҷ мекунанд.
Ва мағз одатан ба қафаси шикам баргардонида мешавад, зеро дар акси ҳол он меҷӯшад. Ҳамин тавр кор мекунад.
Ва пас шумо то марг хун мерезед?
Бале, барои автопсия ин зарур аст, зеро шуморо ба пораҳо бурида мекунанд.
Оё рагҳои хун бо чизе пур шудаанд?
Не. Ин тавр мо ба он рӯ ба рӯ шудем:
Дар раванди бальзамкунӣ ду намуди бальзамкунӣ вуҷуд дорад ва онҳо комилан бо парвандаи автопсия ё он чизе, ки
мо онро «парвандаи возеҳ» меномем, мувофиқат мекунанд.
Мавриди возеҳ ҳолатест, ки марги интизоршуда рух медиҳад, дар он ташхиси пас аз марг
гузаронида намешавад ва ҷасад аслан дахлнопазир мемонад.
Ин системаи гардиши хунро дар бар мегирад. Мо ҳангоми мумиёкунӣ аз ин системаи гардиши хун истифода мебарем.
Пас мо дар зери хатти якаи гардан буриш мезанем, то ба артерияи каротидӣ расем, як мундштукчаи шакли L-ро
ба насос мепайвандем ва артерияро то нимаш мебурем.
Мо соплои шаклдодаи L-ро ворид мекунем, онро маҳкам мекунем, насосро фурӯзон карда,
формальдегидро ба бадан мепошем, то онро ҳифз кунем.
Ин моеъ низ гулобӣ аст ва ранги одамонро бармегардонад, бинобар ин онҳо дигар даҳшатнок ба
назар намерасанд, балки воқеан зебо менамоянд.
Албатта, шумо наметавонед инро ҳангоми аутопсия анҷом диҳед, зеро онҳоро пора-пора кардаанд.
Бале. Ва системаи гардиши хун пурра пора-пора ва осебдида аст. Пас, агар ман онро дар он ҷо пумп кунам, он
дар ҳама ҷо рехта мешавад, зеро ҳама чиз бурида шудааст.
Аммо дар он сурат шумо риштаҳоро мекашед ва холигиеро мекушоед, ки коронер дар он ҷо аутопсия гузаронида буд.
Шумо халтаи дорои узвҳоро берун меоред, дар натиҷа як холии холӣ мемонад, ки аз сабаби холӣ буданаш ба осонӣ дида мешавад,
ва шумо метавонед артерияҳои буридашударо бо даст пайдо кунед.
Масалан, дар ҳар по як артерияи феморалӣ, яъне артерияи асосӣ, вуҷуд дорад ва шумо онро дар он ҷо
мебинед. Он мисли найчаи буридашуда аст. Он хеле равшан аст.
Шумо метавонед онҳоро ҳадаф қарор диҳед ва моеъро ба онҳо резед, ва ҳангоми поён рафтани
моеъ мебинед, ки ангуштони по гулобӣ мешаванд.
Бо ин роҳ шумо медонед, ки моеъ дар ҷое аст, ки бояд бошад. Сипас ба пойи дигар гузаред, онро
бишӯед ва ин равандро барои ҳар як узв такрор кунед.
Вақте ки мо ин корро кардем, мо як марди ҷавони 30-сола доштем. Ӯ дар ҳолати хеле хуб буд.
Мо ҳама як вақт 30-сола будем! Ӯ дар авҷи қуввааш буд.
Ва аз мо пурсиданд, зеро ӯ ҷавон буд ва доираи васеи дӯстонаш дошт: «Шумо метавонед ӯро бальзам кунед?»
Бисёре аз одамон мехоҳанд ӯро бубинанд. Албатта. Мо ӯро кушодем. Барояш аутопсия гузаронида
буданд. Ва артерияҳояш комилан баста буданд.
Пас мумиёгари ман пинсеташро гирифт, то монеаро берун кашад, ва ӯ кашид ва кашид ва кашид, ва берун омад як порчаи сафеди пурра,
нахдор, хӯлаи сафеди нахдор, ки ба кальмар монанд буд ва тамоми дарозии пойро, аз қисми болоӣ то банди по, фаро мегирифт. Ва
азбаски рагҳо ҳарчӣ ба поёнтар, ба сӯи банди по, мераванд, тангтар мешаванд, берун кашидани як хӯлаи калон ҳеҷ мушкилӣ надорад,
зеро он сохтори калон, дароз, конусшакл ва монанди клин аст.
Агар шумо онро ба самти дигар мекашидед, ин ғайриимкон мешуд, аммо шумо метавонед онро боло кашед, ва ҳамин
лаҳзае буд, ки мо бори аввал онро мушоҳида кардем, ва аз ин писарбача тақрибан ним фунт гирифтем.
Ман метавонам аксҳоро ба шумо нишон диҳам ва агар хоҳед, онҳоро дар ихтиёри шумо қарор диҳам.
Албатта, ин хеле нооромикунанда аст... Хуб, ман 18 сол боз дафнгар ҳастам.
Дар он замон 14 ё 15 сол сипарӣ шуда буд. Ман ҳафт сол барои корнор дар барқарорсозии ҷасадҳо кор карда будам.
Ман таҷрибаи зиёде дорам дар бораи он ки одамон аз дарун ва берун чӣ гунаанд, зеро ман узвҳои бадани онҳоро аз кӯча бардоштаам,
вақте ки онҳо тир хӯрда буданд ё аз тарафи мошини боркаш пахш шуда буданд. Ман медонам, ки чӣ муқаррарӣ аст ва чӣ не.
Ва шояд ман истилоҳи лотинӣ барои ҳар як асаб ва нахро намедонам, аммо бо сохти бадан хуб ошно ҳастам.
Тамомангари ман аз ҷониби Институти Бритониёи тамомангарон сертификатсия шудааст; ӯ дар BIE сабт шудааст.
Ва ӯ ин корро аллакай 25 сол боз анҷом медиҳад. Ӯ низ ҳеҷ гоҳ чизе монанди инро надида буд. Пас ман аллакай
дар миёнаҳои соли 2021 медонистам, ки чӣ рӯй дода буд.
Пас ман ба коронери маҳаллии худ почтаи электронӣ фиристодам, умед доштам, ки роҳи пайгирии маълумотро пайдо кунам.
Ва ман ба ӯ гуфтам: «Гӯш кун, мо ин ҷавонро инҷо доштем, мо ӯро аз шумо гирифтем. Ман медонам, ки ӯро
автопсия карданд ва шумо ин автопсияро анҷом додед.»
Мо дар он бисёр кӯчаҳои нахҳои сафеди воқеан ғайриоддиро ёфтем. Ман медонам, ки шумо онҳоро дидаед, зеро онро пеш аз мо гирифтед.
Мо намунаҳо гирифтем. Оё шумо мехоҳед ин намунаҳоро дошта бошед? ... Ин чист?
Ман ба ин почтаи электронӣ ҷавоб нагирифтам, ки ин хеле ғайриоддӣ буд. Одатан дар давоми як соат ҷавоб мегирифтам.
Ман шавқ надорам. Дуруст. Чор рӯз пас ман аз яке аз коргарони офис занг гирифтам.
Ин занон кормандони идораанд. Онҳо бо марҳум кор намекунанд, ба ҷисди ӯ назар намекунанд; онҳо бояд ба
рақамҳо назар карда фаҳманд, ки чизе нодуруст аст.
Оё ба онҳо гуфтаанд, ки ин COVID аст ва онҳо бовар кардаанд, ман намедонам, вале...
Оё он офиси шумо буд?
Не, ин аз тарафи коронер буд, ва ӯ гуфт: «Оҳ, салом, Ҷон, ин дар бораи он почтаи
электронӣ аст, ки ту чанд рӯз пеш фиристода будӣ.»
Ман бо патолог сӯҳбат кардам ва ӯ ба ман гуфт, ки ба шумо бигӯям, хавотир нашавед. Ин комилан муқаррарӣ
аст, ки чунин чизҳо пас аз марг дар одамон мерӯянд.
Пас аз марг, артерияҳои баъзе одамон бо резина пур мешаванд.
Ман ин баҳсро дар бахши шарҳҳо дидам, ки тақрибан чунин буд: «Оҳ, беасос аст, ин комилан муқаррарӣ аст.»
Бале, намудҳои гуногуни лахтаҳои хун ҳастанд. Аммо ман онҳоро қаблан мебинам.
Ман танҳо дар бораи чизе, ки ҳеҷ гоҳ надидаам, нигаронӣ изҳор мекунам.
Шумо 18 сол боз ин корро мекунед!
Ин ҳатто як навъи спектр набуд, ки ман интизор будам, ва ман намунаҳои гуногун дорам.
Ман онро ба ту нишон медиҳам, ту метавонӣ як назар андозӣ. Тамоман ҳаминро табиби бальзамии ман, ки дар
BIE сабт шудааст, гуфт. Ӯ гуфт: «Ман ҳеҷ гоҳ чизе монанди инро надидаам. Ин даҳшатнок аст.»
Пас шумо метавонед бе ягон шак гӯед, ки дар ибтидои касби худ – дар касби худ, шумо ҳеҷ гоҳ...
Ҳеҷ гоҳ! Ман ҳеҷ гоҳ чизеро, ҳатто аз дур ба ин монанд, надидаам!
Ва пас ин парвандаҳо танҳо ворид мешаванд.
Бале, ҳамеша. Ва ҳоло он ҷузъи ҳаёти ҳаррӯза аст. Мо онро ҳамеша дар одамон меёбем.
Аммо он чизе, ки ман ҳоло мебинам, натиҷаи он аст, ки ман ошкоро сухан гуфтам. Ман медонам, ки коронер медонад, ки ман ошкоро
сухан гуфтам, ва ман гумон мекунам, ки онҳо пеш аз он ки ҷасадҳоро ба ман супоранд, онҳоро тоза
мекунанд, вале танҳо дар парвандаҳои автопсия.
Пас онҳо наметавонанд ин корро бо касе анҷом диҳанд, ки ба ӯ автопсия нагузаронидаанд.
Пас ман дигар дар парвандаҳои аутопсия ин лахтаҳоро намеёбам.
Агар ман туро рӯи миз мегузоштам ва баданатро тафтиш мекардам, он сохтори хеле оддӣ мебуд.
Бадани инсон хеле сода аст. Дар ҳар як по ва дар ҳар як даст шумо як артерияи асосӣ доред.
Бо каме тамрин онҳоро тоза кардан хеле осон аст ва шумо зуд дар ин кор самаранок мешавед.
Ва ман медонам, ки онҳо ин корро мекунанд, зеро мо дигар онро дар парвандаҳои аутопсия
намеёбем. Аммо дар парвандаҳои муқаррарӣ мо онро меёбем.
Ва ин аст шарҳ барои ҳар касе, ки ҳатто каме бо муҳандисӣ алоқаманд аст ё метавонад як мафҳуми физикиро тасаввур кунад.
Тасаввур кунед, ки артерияро мебуред, насосро ворид мекунед ва моеъро бо фишор ба он меандозед.
Ва вақте ки шумо мундштукчаро мекашед, як лаҳза фишори баръакс ба вуҷуд меояд.
Ва он ин лахтаҳоро аз артерияи каротидӣ мисли спагетти мепартояд.
Онҳо тромбҳое ҳастанд, ки андозаи артерияи каротидиро доранд, зеро онҳо то андозаи раг, ки дар он ҷойгиранд, меафзоянд.
Ман бо одамони гуногун тамос гирифтаам. Ман медонам, ки он чист. Ин механизми аст, ки барои барқарорсозии рагҳо истифода мешавад.
Ва онҳо онро бо ин терапияи генӣ ғасб карда, бо тамоми суръат идора мекунанд, то бофтаи доғнок ташаккул
ёбад ва он меафзояд ва меафзояд, то даме ки баста шавад.
Ва пас чӣ мешавад? Шумо гирифтори сактаи қалб мешавед. Ё шумо сактаи мағз мегиред. Ё мефаҳмед, ки саратани шуш доред,
зеро нафаскашии шумо душвор мешавад, зеро шушатон пур аз он аст.
Аммо ин умуман нест. Ин лахтаҳои сафеданд. Ҷисми шумо бо терапияи генӣ маҷбур мешавад, ки онҳоро истеҳсол кунад.
Хуб. Пас, эҳтимолан вокуниши манфӣ. Ба назар мерасад, ки ин лахтаҳои монанди кальмар ба андозаи худи артерияҳо ҳастанд.
На дар андозаи пурра. Зеро вақте ки шумо дар ин бора фикр мекунед, мо барои зинда мондан ба гардиши хун ниёз дорем.
Масалан, агар фишори хунатон баланд шавад ва нафаскашӣ бароятон душвор гардад, эҳтимолияти зиёд вуҷуд дорад, ки ин модда
дар дохили шумо афзоиш ёфта, рагҳои хунатонро танг мекунад.
Аммо шумо ҳанӯз зинда ҳастед.
Бале, дақиқ. Ва вақте ки ба дараҷае мерасад, ки дигар наметавонӣ ҳаётро нигоҳ дорӣ, пас сактаи мағзӣ мегирӣ.
Бале, дақиқ. ... Ман фикр мекардам, ки ин назарияро дастгирӣ мекунад, ки «онҳо пас аз маргат мерӯянд». Аммо не, ту
метавонӣ бо ин чизҳое, ки дар дарунат мерӯянд, зинда бимонӣ.
Гӯш кунед, ба мо гуфтанд, ки духтурон дигар ба ҳолатҳои марг ҳозир намешаванд, зеро онҳо бояд Хадамоти миллии тандурустиро
(NHS) ҳифз кунанд ва амнияти духтуронро таъмин намоянд.
Ин маъно дошт, ки вақте дар хонаи пиронсолон касе мемурд, онҳо ба духтур занг мезаданд ва духтур баъд ба
мортакаш занг мезад, то биёяд ва ҷасадро бурда равад.
Ман дар давоми ним соат ба ҷойи ҳодиса расидам. Ман аксар вақт бо оила вохӯрдам ва гуфтам:
«Медонам, ки ин сӯҳбат душвор аст. Ин охири ҳафта аст.»
Ман модаратонро ба хона мебарам. Оё бояд модаратонро эмбальм кунам, то ки ӯ дар ҳолати комил бошад?
Дар аксари ҳолатҳо онҳо розӣ мешуданд. Пас ман дар давоми як соат пас аз марги онҳо мурдаҳоро тақбиҳ мекардам.
Агар онҳо сирояткунанда мебуданд, ман ба COVID гирифтор мешудам ва мемурдам.
Агар онҳо танҳо пас аз марг афзоиш меёфтанд, дар давоми як соат пас аз марги онҳо бо ин тӯчаҳои сафед пур намешуданд.
Вақте ки шумо мефавтед, дар баданатон ҳеҷ чиз намеафзояд.
Ҳеҷ чиз! Пӯсидагӣ, қолаб, шояд баъзе спораҳои қолаб ҳангоми пӯсида шудан рушд кунанд ва мо ба хок бармегардем, аз он ҷо омадаем.
Ин раванди табиӣ аст. Резини сафед дар рагҳои шумо раванди табиӣ нест! Ва ман ҳеҷ гоҳ чунин
чизеро пеш аз ворид шудани ваксина надида будам!
То тақрибан миёнаҳои соли 2021 не. Ва ҳоло ман узви гурӯҳи дафн ва мумиёкунандагон ҳастам, ва мо ҳаррӯза бештар
мешавем, ки ҳамаамон мегӯем, дақиқ ҳамин чизро мебинем.
Ричард Ҳиршман ва бисёр, бисёр дигарон. Шумо ба омма эълон кардед.
Бале. Ман метавонам рӯйхати почтаи электронӣ бо номҳоро ба шумо диҳам. Ин шумора меафзояд.
Оё шумо аввалин дар Англия будед?
Ман эҳтимолан яке аз аввалинҳо дар ҷаҳон будам. Дар ҷаҳон.
Чаро ин тавр буд? Ман фикр мекунам, ки ин ба хотири он буд, ки ман онро дидам.
Агар шумо чизеро бинед, ман шояд онро чунин тавсиф кунам:
Тасаввур кунед, ки шумо дар назди теппае, ки дар миёнаи роҳ қарор дорад, истодаед ва бо одамоне, ки пушташон ба
он теппа аст, сӯҳбат мекунед, ва мебинед, ки як мошини партовкашии бе назорат ба сӯи шумо меояд.
Шумо танҳо меистед ва то омадани он чизе намегӯед, сипас танҳо аз роҳаш канор мешавед, ё мегӯед: «Сабр кунед,
ин мошини ҷамъоварии партовҳо дар он ҷо чӣ кор мекунад?!»
Ман дар ин ҷо ҷинояти воқеии таърихиро мебинам ва одамон пур аз донаҳои монанди кальмар, ки ғайритабиӣ
ҳастанд, мефавтанд. Ман онҳоро ҳеҷ гоҳ қаблан надида будам.
Аз замоне ки ман ошкоро изҳор кардаам, одамони бештар ва бештар андешаҳои шабеҳро баён мекунанд. Оё ин
истерияи оммавӣ аст ё воқеан чизе дар ин бора вуҷуд дорад?
Ва он чизе, ки ҳатто аз ин бештар ташвишовар аст, вокуниши онҳое мебошад, ки дар асл барои ҳифзи мо маош мегиранд.
Онҳо онро рад мекунанд ва нодида мегиранд, гарчанде ки ман метавонам ба онҳо бепоён пробиркаҳо ва
пораҳои далелҳои физикӣ нишон диҳам, ки онҳо ҳатто намехоҳанд дар бораи онҳо сӯҳбат кунанд.
Ин низ дар рақамҳои фавти изофӣ инъикос ёфтааст. Дар байни онҳое, ки синнашон то 14-сола аст, он тақрибан 30% афзудааст.
Инро рад кардан ғайриимкон аст, ва ин одамон ҳанӯз ҳам рафтор мекунанд, гӯё ки ҳеҷ кадоме аз ин вуҷуд надорад.
Дар ҳамин ҳол, дар ҳамаи кишварҳои саноатишуда, ки дар онҳо ин фавти зиёдатӣ рух медиҳад, мо шумораи
беназири мардони ҷавону солим аз кишварҳои дигарро мебинем.
Онҳо моро бо мардоне, ки аз хориҷи кишвар ҳастанд, иваз мекунанд.
Дар Амрико миллионҳо нафар ҳастанд – миллионҳо нафар ба Амрико ҷамъ меоянд. Дар Аврупо низ ҳамин ҳодиса рух медиҳад.
Чаро чунин аст? Чӣ рӯй медиҳад? Ҳеҷ кас намехоҳад дар бораи он сӯҳбат кунад. Не, не.
Албатта, ин нигаронкунанда аст. Хуб, ман ду имконот дорам.
Ё ман чизе намегӯям ва ба кори худ идома медиҳам, ё садоямро баланд мекунам, зеро ман воқеан барои фарзандонам
оянда мехоҳам ва мефаҳмам, ки дар ин ҷо чӣ мегузарад.
Ва ман бо шумораи афзояндаи одамон сӯҳбат кардаам.
Ман бовар дорам, ки рӯз ба рӯз одамони бештар инро ҳамин тавр мебинанд. Мо дар ин бора чӣ кор мекунем?
Зеро дар ин ҷо мо Ислоҳи Дуюмро надорем . Ҳеҷ кас силоҳ надорад.
Мо дигар чӣ кор карда метавонистем, ҷуз он ки розӣ нашавем ва ба онҳо пушт кунем? Ман
фикр мекунам, ки ҳамин корро дақиқ хоҳем кард.
Пас, онҳое, ки онро беасос рад мекунанд, дар ҳоле ки далелҳо ҷамъ шуда, рӯз ба рӯз бовариноктар
мешаванд... Оё ин одамон худро фиреб медиҳанд?
Ё оё баъзеи онҳо воқеан ҳам он қадар баданд – дар ҳоле ки хуб медонанд, ки чӣ рӯй медиҳад?
Одамони гуногун ҳастанд, ки манфиатҳои гуногун доранд.
Пул ҳамеша сабаби асосии чунин рафтор будааст.
Барои он ки тасаввур кунед: духтурон дар инҷо барои ҳар эмгузаронӣ 10 фунт стерлинг мегирифтанд, то ҳадди аксар 100
эмгузаронӣ дар як рӯз, пеш аз он ки ба он андоз баста шавад.
Пас, дар як рӯз 1000 фунт стерлинг бе андоз, дар як ҳафта 5000 фунт стерлинг бе андоз.
Пас онҳо ба ҳамин маблағ талош мекарданд. Фаъолияти онҳо бо бонусҳо пардохт мешуд.
Пас, агар онҳо ба сатҳи 60%-и беморони худ расида бошанд, онҳо пардохти бонуси калон мегирифтанд. Агар
онҳо ба 70% расида бошанд, боз як бонус мегирифтанд.
Ширкатҳои дорусозӣ ҳангоми харидани доруҳое, ба монанди мидазолам ва ремдесивир, тахфифҳои назаррасро пешниҳод мекунанд.
Ва ин одамон, албатта, танҳо роҳнамоиҳои ҳукуматро пайравӣ мекунанд. Онҳо ҳамон кореро мекунанд, ки ба онҳо гуфта мешавад.
Фикр ин аст, ки пандемия ҷараён дорад ва мо имкони ба даст овардани пули зиёдро дорем, пас чаро набояд?
Хуб, шояд аз тарси Худо?
Хуб, ҳа, аммо ман фикр намекунам, ки онҳо онро зудтар дарк карда бошанд. Ман бовар дорам, ки аксари одамон аз табиат нек ҳастанд.
Хато нафаҳмед, одамон аз тамоми табақаҳои ҳаёт низ ба ин ҷо меоянд:
Идиотҳо мемиранд, лаънатӣҳо мемиранд, таҷовузгарон мемиранд, қатлкунандагон мемиранд,
одамони нек мемиранд, одамони бад мемиранд.
Аммо аксарияти бузурги мо аслан нек ҳастем.
Аз ин рӯ, ман фикр мекунам, ки хеле душвор аст мардумро бовар кунондан, ки он афроде дар ҷомеа, ки мо бештар ба
онҳо эътимод дорем, дар асл коҳиши аҳолиро ташкил мекунанд.
Коҳиш, ҳа?
Бале. Ҳамин тавр аст. Ва Агендаи 2030 хеле, хеле воқеӣ аст.
Ман дар ин ҷо духтуроне доштам, ки ба ман ошкоро эътироф карданд – як гурӯҳ духтурон, на як, на ду, балки даҳ духтури
умумӣ, ки барои пур кардани варақаҳои сӯхтан омада буданд.
Ва онҳо воқеан назди он мошин дар он тараф истода, онҳоро пур карданд, ва роҳҳои гуногуни муошират бо онҳо вуҷуд
доранд – ман аз онҳо пурсидам, ки оё онҳо афзоиши сатҳи фавт дар байни шахсони эмшударо мушоҳида кардаанд.
Ва ҳамаи онҳо якхела менамоянд. Ва он намуди зоҳирӣ умумиҷаҳонӣ аст. Онҳо чунин менамоянд,
зеро онҳо аз он ки шумо медонед, даҳшатзадаанд.
Ва сипас онҳо ба замин менигаранд. Ҳар кадоме бо ҳамон як нигоҳ, зеро онҳо медонанд! Онҳо медонанд!
Ва сипас шумо ба хона меравед ва боз хуб мехобед?
Бале, албатта, ва сипас онҳо ба ман ташаккур мекунанд ва мегӯянд, ки дидани маро хуб буд.
Онҳо чек мегиранд ва аз дар берун мешаванд, гӯё ки мо дар бораи ҳаво сӯҳбат карда будем.
Охиринаш табиби умумӣ буд, ки инҷо буд. Вай пурсид: «Шумо серкор будед?»
Ва ман гуфтам: «Бале, албатта ман серкор ҳастам! Охир теъдоди зиёди одамони эмшуда мефавтанд, не?»
Ӯ гуфт: «Бале, бале, чӣ ҷаҳони даҳшатнок!» Ин ҷавоби ӯ буд: ҷаҳон воқеан даҳшатнок аст. Аммо ин
ҷаҳони даҳшатнок аст, ки онҳо онро имконпазир мекунанд.
Аллакай дер шуд! Ин одамон ҳоло эм шудаанд. Онҳо бомбаҳои таркандаи муҳлатдор ҳастанд, мефаҳмӣ?
Гуфта шудааст, ки баъзеи онҳо дар марҳилаи ибтидоӣ плацебо гирифта буданд. Ва идеяи ин кор он буд,
ки онҳоро ҳамчун тарафдорони ваксина ҷалб кунанд.
Бигзор шарҳ диҳам. Агар шумо эм гирифта, плацебо мегирифтед, кадом таъсироти тарафро эҳсос мекардед?
Сифр. Ҳеҷ. Пас ту ба хона меравӣ ва ба ҳама мегӯӣ, ки он чӣ қадар аҷоиб буд.
Хуб аст. Бале. Ба ман нигаред, ман солим ҳастам.
… ва ба ту фарқ надорад, ки навбатии онро мегирӣ … ва навбатии дигар, ва навбатии дигар, ва ҳар дафъа, ки рулеткаи русӣ мебозӣ,
клик! Чанд бор метавонӣ ин корро такрор кунӣ, пеш аз он ки тирчаи марговар ба ту расад, пеш аз он ки шприцеро гирӣ, ки дар бадан
ғуншакл мекунад, ё он шприцеро, ки саратониро ба вуҷуд меорад?
Дар ҷаласа дар Вестминстер тамоми раванд ба таври муфассал шарҳ дода шуд.
Дар бораи саратон ин аст, ки он ҳамеша дар тамоми баданҳои мо афзоиш меёбад ва системаи масунияти мо, яъне ҳуҷайраҳои T-и мо,
онро зери назорат нигоҳ медоранд. Ҳуҷайраҳои T, ки Худо додааст ва дар тамоми бадан ҳаракат мекунанд, мебинанд: «Оҳ, ин ҳуҷайраи
саратон аст», ва онро мекушанд. Ин терапияи генӣ — зеро инҳо ваксина нестанд, балки терапияи генӣ — ин посухро қатъ мекунад.
Зеро ҳамин аст, ки мо ин қадар одамонро бо саратони дараҷаи 4 дорем.
Зеро ҳуҷайраҳои мубориза бо саратони мо хомӯш карда шудаанд.
Бале, саратон бе назорат меафзояд. Ҳеҷ ҳуҷайраҳои T барои мубориза бо он вуҷуд надоранд, зеро онҳо нест карда шудаанд.
Ҳолати саратони то инъекцияи Covid дигар буд, ва ҳамин тавр аст, чунки ман ҳатто дар ин хонаи маросимӣ низ инро мушоҳида кардам.
Дар як хонаи хурди дафн, мисли ман... Хуб, дар як хонаи бузурги дафн одамони зиёде ҳастанд, ки
кори ман дар пасзамин ва дар рӯзи дафн мегузарад.
Пас ман танҳо дар рӯзи дафн бо оила вохӯрӣ мекардам. Аммо дар ин ҷо ман ҳама корро мекунам.
Аввалин занги телефонӣ, ки ман мегирам, аз хешованди ашкбор аст: ман модарамро аз даст додаам.
Пас ман бо ҳамсарам ба он хона меравам, мо ӯро мебардорем ва ман фавран муносибатҳоро бунёд мекунам.
Ман мебинам, ҳамаи ин кортҳо ва мактубҳо дар ин ҷо.
Бале! Ман онҳоро он ҷо овезон мекунам, то мардум эътимод пайдо кунанд.
Ман медонам, ки чӣ кор мекунам. Ман набояд худро ситоиш кунам.
Ман медонам, ки барои касе чӣ қадар душвор аст, ки модар, падар ё фарзандашро дар ин ҷо бимонад.
Барои ҳамин ман ин ёддоштҳоро мегузорам, зеро медонам, ки шумо онҳоро мехонед ва пас аз он дар бораи мондани
модаратон ё падаратон назди ман худро беҳтар ҳис мекунед.
Ман дар ин идора вақти зиёдеро сарф мекунам, то фикр кунам, ки барои дигарон чӣ кор карда метавонам.
Барои ҳамин ман овозамро баланд кардам. Ман ин корро барои худ накардам, медонӣ.
Ман мешунавам, ки мардум ба ман мегӯянд: «Мо ба шумо ҳаққи суханронӣ медиҳем.»
Ман барои ин ҳеҷ пул аз касе намехоҳам. Ман аз ту чанд пул хоста будам?
Ман инро намехоҳам. Ман садҳо километр роҳ тай кардам, то дар назди мардум сухан гӯям –
ман барои ин аз ҷайби худ пул сарф кардам.
Дар акси ҳол, он мисли пули хун менамояд. Ин дар бораи пул нест, ва ман омодаам гарданамро ба хатар
гузорам, то ҳамаро дар бораи он чи онҳо мекунанд огоҳ кунам.
Зеро ман намехоҳам, ки одамон бимиранд. Ман аз пиронсолон ва пиразанон, ки зиндагии пурсаодат
доштанд ва мероси пойдор боқӣ гузоштанд, хушҳолам.
Ман намехоҳам, ки одамони дар синни 30 ва 40-солагӣ бошанд ва ду ва се сола кӯдаконро паси сар
гузоранд, ва ҳамин чизест, ки ман ҳоло мунтазам мебинам.
Баргашта ба масъалаи саратон: чунон ки гуфтам, ман бо оила муносибат барқарор мекунам, зеро ман ва ҳамсарам онҳоро
дар тӯли тамоми раванд, ҳатто дар рӯзи дафн ҳамроҳӣ мекунем.
Пас шумо онҳоро мешиносед ва мепурсед: «Бо модаратон чӣ шуд?»
Ва онҳо мегӯянд: «Оҳ, ӯ саратон дошт». Ва ман мегӯям: «Хуб, чӣ шуд?»
Ва сипас онҳо ба ман ҳикояи саратонро нақл мекунанд, ва қаблан он ҳикоя ду, панҷ ё
даҳсола буд, ва ҳоло он 16 ҳафта ё 12 ҳафта аст.
Ин шӯхӣ нест, не?
Бале. Ва ман дар бораи пиронсолони маъмулӣ, 60 ва 70-сола, гап намезанам.
Онҳо 30-, 40- ва 50-солаанд! Одамоне, ки одатан аз саратон намемиранд, ҳоло дар як қисмати кӯтоҳи вақт мемиранд.
Бале. Ва он хуб ҳуҷҷатгузорӣ шудааст.
Ин дар саросари ҷаҳон он қадар хуб ҳуҷҷатгузорӣ шудааст, ки онҳо ҳамеша рақамҳоро пинҳон мекунанд. Онҳо онҳоро бозгӯ мекунанд.
Инҷо дар Британияи Кабир онҳоро маълумоти ONS меноманд; Офиси миллии омор, ва онҳо рақамҳоро бозгӯ
мекунанд, то онҳоро пинҳон кунанд, зеро медонанд.
Онҳо медонанд, ва дурӯғ мегӯянд, шоҳидонро таҳдид мекунанд ва ба онҳо шубҳа меандозанд.
Ва чаро мо ҳанӯз дар ин бора сӯҳбат мекунем? Агар ман ягона касе мебудам, ки дар ин бора сӯҳбат мекардам, ба худ менигаристам
ва мепурсидам: Оё ман як назарияпардози табаддулот ҳастам?
Ин як фитна нест! Не. Одамони зиёде ҳастанд, ки хеле эҳтиром доранд ва аз ман хеле донотаранд, ки ниҳоят дар ин бора ошкоро
ҳарф мезананд ва эътироф мекунанд, ки мушкилот вуҷуд дорад.
Аммо ман онро дидам. Чаро ман онро пештар дидам? Не аз он сабаб, ки ман махсусан зирак ҳастам.
Ман дафнгар ҳастам. Пас медонам, ки кӣ дар тобутҳо мегузорам.
Ман медонам, ки одатан кӣ мемирад ва медонам, ки чанд нафар, кай ва дар кадом синну сол
мемиранд, зеро ман ин корро хеле тӯлонӣ анҷом додаам.
Пас дар ин намуна тағйирот рух медиҳад ва ман далелҳоро ба таври ҷисмонӣ мебинам, ва сипас маро ба мулоқотҳо бо сиёсатмадорон
даъват мекунанд, ки ошкоро эътироф мекунанд, ки ин аз сатҳи маоши онҳо хеле болотар аст ва онҳо наметавонанд онро боздоранд.
Ин даҳшатовар аст. Ва он дар таърих ҳамчун ҷинояти таърихан бузург сабт хоҳад шуд!
Ин ҷинояти даҳшатнок аст ва ман ҳам даҳшатзадаам ва ҳам худро хеле сарфароз мешуморам, ки дар қатори
аввалинҳо будам, ки фарёд задам, зеро умедворам, ки бисёре аз одамонро наҷот додаам. Мебинем. Мебинем.
Кадом сиёсатмадор аз кишвар ихроҷ шуд?
Эндрю Бриджен.
Бале, шумо бо ӯ сӯҳбат кардед?
Бале, бисёр вақт. Ӯ хуб аст. Бале, ӯ медонад, ки чӣ мегузарад. Ӯ медонад, ки ҳамааш дар бораи чӣ аст. Ӯ
медонад. Ва онҳо ӯро паст заданд ва дам хомӯш карданд.
Яке аз вазирони баландпоя, ки ӯро ба сиёсат шинос карда буд, ҳатто ӯро таҳқир кард ва гуфт: «Ҳар чи хоҳӣ бигӯ. Ту ба
зудӣ аз саратон мемирӣ.» Бале, воқеан ӯ ба ӯ ҳаминро гуфт.
Чизе, ки маро бештар ноумед мекунад, ин аст, ки мо ҳама гумон мекунем, ки фикрҳоямон
хеле ба ҳам монанданд, аммо дар асл чунин нест.
Шумо чунин фикр мекунед?
Бале, бале. Ман ба таври аҷибе фикр мекардам, ки мисли ҳама ҳастам: ҷаноби миёна, вале ман албатта
чунин нестам. Ман комилан дигар хел сохта шудаам.
Он чизе, ки дар ин ҷо рӯй медиҳад, ба ҳамаи хонаҳои дафн дахл дорад. Чаро ман ягона касе ҳастам, ки нигаронӣ мекунад?
Ман дидаам, ки чанд нафари дигар мухтасаран ба чашми мардум омадаанд. Ман бо бисёре аз онҳо, ки
махфӣ ба ман муроҷиат кардаанд, сӯҳбат кардаам.
Аммо чанд нафар воқеан дар бораи он ошкоро ҳарф мезананд? На бисёр, ва ин маро ноумед мекунад, зеро онҳо
медонанд, ки чӣ мегузарад. Ин танҳо дар ин ҷо нест.
Оё шумо ҳангоми суҳбат бо онҳо дар хусусӣ хиҷолат мекашед?
Онҳо метарсанд, ҳа. Онҳо хеле, хеле метарсанд.
Ва ин барои онҳо низ каме шармовар аст.
Маҳз ҳамин аст.
Агар ман аз шумо мепурсидам, ки то чанд вақт метавонед ҷинояти даҳшатнокро пинҳон нигоҳ доред, то пеш аз он ки дар
он ҷиноят ҳамдаст шавед, то чанд вақт метавонед далели қобили қабул дошта бошед, ҳатто дар зери фишор?
Оё шумо метавонед сирро як моҳ, се моҳ, шаш моҳ, як сол, 18 моҳ, ду сол ё се сол нигоҳ доред, пеш аз он ки ҳамдаст шавед?
Ва агар шумо пардохт гиред, шумо дар ин ҷиноят ҳамдаст ҳастед. Кадом муддат метавонад қобили қабул дониста шавад?
Метавонед бигӯед: «Ман фикр мекардам, ки шояд кори худро аз даст диҳам, ман метарсидам»?
Хуб, тарс: то чор сол? Тарс то он даме ки 5 000 нафар мурдаанд, то 10 000 нафар мурдаанд? Ин то куҷо мерасад?
То миёнаҳои соли 2020 ман медонистам, ки ба мо дурӯғ мегӯянд. Ман намедонистам, чаро. Бо гузашти вақт ин рӯшантар мешуд.
Ва пас, албатта, ман шабакаи аълои иттилоотӣ дорам, ки онро аз одамоне мегирам, ки маро ҳангоми суханронӣ дидаанд.
Ва ман бо одамоне вохӯрдам, ки ҳеҷ гоҳ фикр намекардам, ки бо онҳо сӯҳбат хоҳам кард.
Алекс Ҷонс, Роберт Кеннеди-младший ва ғайра, сиёсатмадорон, полис ва низомӣ: чаро онҳо бо ман машғул шуданд?
Ман воқеан намедонам. Ман фикр мекунам, ки онҳо ба он чи ман мегӯям гӯш медиҳанд ва назари ман бебаҳс аст.
Ман дар хатти пеш ҳастам. Ман дидам ва ҳанӯз ҳам мебинам, ки кӣ мемирад ва аз чӣ мемирад, ва дар даруни ин
одамон чӣ ҳаст, ва ин бебаҳс аст, ва онҳо медонанд, ки ман дар он чи мегӯям, самимӣ ҳастам.
Ростқавлӣ аз одамон нур мепошад. Шумо метавонед фаҳмед, ки касе ростқавл ва содиқ аст, ва мефаҳмед, ки касе нест,
зеро мо ҳама ҳамчун инсонҳо ин сифатро дар даруни худ дорем.
Ман бовар дорам, ки ҳамчун инсон шумо панҷ ё шаш бор бо одамон вохӯрӣ мекунед ва сипас аллакай дар бораи онҳо назари
худро ташаккул дода, метавонед фаҳмед, ки касе беэътимод аст.
Вақте ки мо ба сиёсатмадорон гӯш мекунем, мебинем, ки онҳо рост намегӯянд. Онҳо дурӯғ мегӯянд. Ва ҳамин сабаб аст...
Имрӯз ҳақиқат он қадар камёб аст, ки фаҳмидани он, ки касе воқеан рост мегӯяд, хеле осон аст, ва ман бовар дорам,
ки ҳамин сабаб аст, ки мардум ба ман таваҷҷӯҳ кардаанд.
Дар ҳеҷ ҷиҳат дар бораи ман чизе махсус нест.
Ман танҳо хеле ростқавл ва бетарафам ва аз он чӣ онҳо метавонанд бо ман кунанд, наметарсам.
Ман наметарсам, зеро онҳо аллакай ҳамаи моро мекушанд.
Дуруст, дуруст.
Оқибатҳои хомӯшӣ нигоҳ кардан хеле ҷиддитар аст нисбат ба рӯбарӯ шудан бо ин сатанистҳо, ин шайтонҳо ва муқобила бо онҳо.
Зеро вақте ки шумо ин корро мекунед, шумо худро тавоно месозед, ва ҳамон лаҳзае ки бо он одамоне рӯбарӯ мешавед, ки
медонанд шумо медонед, ки онҳо чӣ кор мекунанд, онҳо таслим мешаванд. Онҳо мисли гуле дар офтоб хамида мешаванд.
Бале, ман инро бевосита аз сар гузаронидам. Ман дар шуъбаи беморони COVID будам ва дидам, ки онҳо одамонро мекуштанд.
Боз як бор такрор кунед.
Ман дар шуъбаи беморони COVID будам ва дидам, ки онҳо фаъолона одамонро мекуштанд.
Пас, ин протоколи ба ном «марг», бо доруҳои нодуруст ва ремдесивир ва...
Бале, ман онро дидам! Одамон танҳо бояд... Ва мушкилот дақиқ дар ҳамин ҷост.
Дар ҳар сурат, онҳо дар ин ҷо як амалиёти хеле муҳими психологӣ (psyop) анҷом доданд.
Хуб, ном...
Дар ин ҷо ин дору бо номҳои гуногуни бренд фурӯхта мешавад.
Ман бовар дорам, ки Веклури® яке аз онҳо аст ва ремдесивир баробарии бритониёии он мебошад.
Хуб. Оё мидазолам ҳам нест?
Мидазолам седатив аст. Аз ин рӯ он асосан дар хонаҳои парасторӣ истифода мешавад.
Одатан дар хонаҳои пиронсолон ду гурӯҳи одамон ҳастанд:
Шахсони доимӣ маъюби ҷисмонӣ, ки наметавонанд аз худ нигоҳубин кунанд, ва шахсони ҷисман хеле қавӣ, ки маъюби ақлӣ доранд.
Рӯзҳои бастани чунин одамон ба катҳояшон тамом шуданд. Албатта, албатта.
Ин бо роҳи кимиёвӣ бо доруҳое мисли мидазолам анҷом дода мешавад.
Мидазолам инчунин дар яке аз коктейлҳои доругие, ки ҳангоми иҷрои ҷазои марг татбиқ мешаванд, ҳамчун яке аз чор ё панҷ
дору дар тазриқи ҳалокатбор истифода мешавад ва он седативӣ аст.
Дар ин хонаҳои пиронсолон миқдорҳои муайян истифода мешаванд, ва дар инҷо, дар Шоҳигарии Муттаҳида, ки мо NHS,
яъне низоми миллии тандурустӣ дорем, қисми зиёди он бо маблағҳои давлатӣ пардохт карда мешавад.
Аз ин рӯ, он бояд дар интернет нашр карда шавад. Барои ин маблағҳои давлатӣ ҳисобҳо мавҷуданд.
Шумо метавонед дархост барои нашр пешниҳод кунед ва масъулият таъмин карда мешавад.
Дар солҳои 2020 ва 2021 мидзоламом 300 то 1000 фоиз бештар истифода шуд. Хуб. Ва ҳамааш тамом шуд.
Ин хеле баҳсбарангез аст!
Ман дигар наметавонистам ба худ дар оина нигоҳ кунам, зеро медонистам, ки дар марги
кӯдакон ва одамони бегуноҳ ҳамдаст будам.
Хуб, шумо медонед, ман аксар рӯзҳо дуо мекунам, одатан ҳангоми сафар ба кор дар мошин, ва ман
воқеан эҳсос мекунам, ки Ӯ маро роҳнамоӣ мекунад.
Ва ин маънои онро надорад, ки ман як девонаи динӣ ҳастам.
Ин танҳо маънои онро дорад, ки ман дӯст медорам бо компаси ахлоқӣ зиндагӣ кунам ва бо одамон ба тавре рафтор кунам, ки, ба бовари
ман, Ӯ-ро пос медорад, ва кӯшиш мекунам ин заминро каме беҳтар аз он ҳолате тарк кунам, ки ҳангоми омаданам ба ҷаҳон буд.
Аъло. Бале. Ҷон О'Лӯни, барои ин мусоҳиба бисёр ташаккур! Ин барои ман лаззат буд.
Ман ҳам. Ташаккур. Ташаккур барои гӯш кардан.
Дар Британия ҳама корҳоро воқеан коронер анҷом медиҳад.
Ва вақте, масалан, аз ман хоҳиш мекунанд, ки тромбҳои сафеди хунро – ман намунаҳо дорам, ки метавонам ба шумо нишон диҳам –
барои таҳлил фиристам, ҷое нест, ки онҳоро фиристода тавонам.
Ин аз он сабаб аст, ки ҳамаи лабораторияҳо аз ҷониби ҳукумат идора мешаванд.
Лабораторияҳои хусусӣ вуҷуд надоранд, чун дар Амрико.
Барои таҳлили намунаҳое, ки шумо ҷамъ овардед?
Бале. Пас ман бисёр ин гуруҳчаҳои сафеди нахдор дорам, ки аз артерияҳои одамони
фавтида, инсонҳои мурда, берун кашидаам. Бале...
Оё барои мо қобили қабул аст, ки инро бубинем?
Бале. Бале, албатта. Бале. Ман метавонам онҳоро бигирам. Хуб.
Пас, ҳар кадоме аз ин шишаҳо як нафарро ифода мекунад.
Ҷиддӣ? Бале.
Ҳоло ман ба ин менигарам ва он қариб ҳамон аст, ки дар видео буд, ҷуз он ки дар видео сурх аст.
Бале. Вақте онҳоро аввалин бор мебароранд, сурханд. Аммо вақте онҳоро мешӯяд, зери онҳо сафеданд. Онҳоро
дар формалин, ки он формалдегид аст, нигоҳ медоранд.
Агар дар онҳо осори хун бошад, онҳоро дар формальдегид месӯзонанд ва сиёҳ мешаванд.
Аз ин рӯ, намунаҳои сафедтарин ҳамонҳоянд, ки ҳангоми ҷойгир кардани онҳо дар маҳлул тозатарин буданд.
Онҳое, ки каме сиёҳӣ доранд, боқимондаҳои хун мебошанд, зеро онҳо, албатта, аз артерияҳо меоянд,
ва шумо мебинед, ки ҳамаи онҳо тақрибан якхелаанд.
Ин аз он сабаб аст, ки онҳо ҳама аз артерияҳои каротидӣ, махсусан дар гардан, гирифта шудаанд.
Дар ҳеҷ яке аз ин ҳолатҳо ташхиси постморталӣ гузаронида нашуда буд, бинобар ин мо мумиёкуниро
танҳо бар асоси артерияи каротидӣ анҷом додем.
Чуноне ки гуфтам, вақте ки насос ворид ва берун карда мешавад, фишори муқобил ба вуҷуд
меояд ва ин аз артерияҳо «бароварда мешавад».
Пас инҳо артерияҳо нестанд. Ин чизест, ки дар артерияҳо буд.
Ва шумо ҳеҷ гоҳ пеш аз эмгузаронӣ чизе монанди инро надида будед?
Ҳеҷ гоҳ! Ҳеҷ гоҳ! Ва ман як эмбалмери сабтиномшудаи BIA дорам, ки 25 сол боз ба эмбалминг машғул аст ва ҳеҷ гоҳ
инро надидааст, инчунин шумораи бепоёни дигар духтурон ва эмбалмерҳое, ки ман бо онҳо сӯҳбат кардаам.
Ҳоло маро ҳар ҳафта ба вохӯриҳои виртуалӣ даъват мекунанд, ки дар онҳо то 100 коршинос ширкат мекунанд. Ҳоло ҳама онро
мебинанд. Мутаассифона, барои бисёриҳо хеле дер хоҳад шуд.
Оё ин ашё як навъ... Фақат ман ҳастам ё он аҷиб ва даҳшатовар менамояд? Ба он нигаред.
Ин воқеан дуруст аст. Вақте ки онро аз артерияҳо мекашед, он хеле даҳшатовар аст. Вақте ки медонед, аз куҷо меояд... ҳа, бешубҳа.
Яъне, вақте ки мо ба он менигарем, гӯё он ним зинда аст.
Хуб, ман бо он чанд санҷиш гузаронидам. Мо кӯшиш кардем, ки шиддатро тавассути он гузаронем, аммо он кор намекунад.
Мо инчунин кӯшиш кардем, ки магнит истифода барем, то бубинем, ки оё он магнитӣ аст, аммо ин ҳеҷ таъсир надошт.
Аммо таъсир равшан аст, ки артерияҳо баста мешаванд.
Дуруст, дуруст.
Ман бо гурӯҳе одамон ҳамроҳ шудаам, ки… метавон гуфт, мутахассис ҳастанд, ва ман наметавонам ба тафсилоти зиёд равам.
Аммо онҳо гумон мекунанд, ки терапияҳои генетикӣ, ки дар ин ваксинҳо истифода шудаанд, қобилияти бадани
онҳоро барои истеҳсоли бофтаи доғӣ фаъол кардаанд.
Ва ин бофтаи доғӣ аст: нахҳое, ки барои барқарорсозии рагҳои осебдида тавлид мешаванд.
Аммо онҳо онро ба овердрайв мебаранд. Пас он на танҳо рагҳоро таъмир мекунад. Он то он даме афзоиш меёбад, ки рагҳоро мебандад.
Пас онҳо аз раванди табиии бадан истифода карда, онро ба режими турбо гузоштанд, бо ҳадафи куштани одамон.
Ва вақте ки раг баста мешавад, ин марг чӣ гуна менамояд? Он вақт чӣ мешавад?
Шумо сактаи қалб доред. Шумо сактаи мағз доред. Инҳо сабабҳои маъмулии марг мебошанд.
Ва ба шумораи аз ҳад зиёди сактаҳои қалбӣ, сактаҳои мағзӣ ва лахтаҳои хун нигаред.
Бале, албатта. Албатта!
Дар рӯзҳои охир дӯсте, ки ҳамсоли ман аст, ба ман занг зад; марди солим, фаъол, қавӣ – мисли гов қавӣ – ва гуфт: «Бале, нафаскашиам
кӯтоҳ шудааст, мушкилот дорам. Ниҳоят ба духтур рафтам ва дар поям ин тромбҳои дарозро ёфтанд.» Ва ӯ ҳамаи бустерҳоро гирифт.
Бале, бале. Ва онҳо тромбҳои маъмулӣ нестанд.
Пас шумо наметавонед онҳоро бо гепарин ва доруҳои монанди он аз байн баред.
Ин формула комилан дигар аст. Он кор намекунад.
Шумо бояд ҷарроҳӣ шавед.
Ман дидаам, ки онҳоро аз беморони зинда хориҷ мекунанд. Ман видеоҳо дар ин бора гирифтаам.
Доктор Ричард Ҳиршман ҳангоми сӯҳбат бо ӯ дар ин бора бештар ба шумо хоҳад гуфт.
Ӯ бо як ҷарроҳ ҳамкорӣ кард. Ӯ фаъолона онҳоро аз беморони зинда, яъне аз шахсони эмшуда, берун мекашид.
Пас, ин чизе монанди бадтарин сирри нигоҳдоришуда дар соҳаи тандурустӣ аст. Бале, онҳо ҳама медонанд. Ҳама медонанд...
Шумо ҳама онро медонед.
Бале, онҳо мекунанд. Ман мегӯям, ки 90 фоизи онҳо мекунанд.
Ба назари ман, нишондиҳандаи хуб ин аст, ки ахиран рақамҳо оид ба эмгузаронии такмилдиҳандаи COVID нашр шуданд ва
71%-и кормандони NHS эмгузаронии такмилдиҳандаро рад карданд.
Пас мо дар бораи ҳадди ақал 7 аз 10 гап мезанем. Шумо медонед, ки набояд эм гиред.
Ин ҳама чизеро, ки бояд бидонӣ, мегӯяд, не?
Ман тахмин мекунам, ки 30% эҳтимолан кормандони идора, тозакунандагон ва ғайра ҳастанд.
Шумо натиҷаҳои клиникии онҳое, ки эм шудаанд, намедонед. Аммо 71% кормандони NHS...
... аз эмгузаронии такмилдиҳанда даст кашиданд.
Бале, онҳо онро рад карданд.
Зеро онҳо медонанд.
Бале, албатта, онҳо медонанд! Ман онҳоро ҳамин ҷо истонда будам.
Ҳоло ман ба шумо телефони худро нишон медиҳам. Албатта, аз сабаби сабабҳои ҳуқуқӣ ман
наметавонам ин номҳо ва суроғаҳоро нашр кунам.
Аммо ман ҳам аз ҳамшираҳо хоҳиш кардам, ки вақте ман он чиро, ки дидам, дидам, бо ман тамос гиранд.
Оё ин рӯйхати онҳое аст, ки дар бораи ин масъала бо шумо тамос гирифтаанд?
Бале. Бале! Тавре ки гуфтам, ҳаминҳое ҳастанд, ки эм шудаанд ва мемиранд.
Ман ҳамшираҳои шафқат доштам, ки дар телефон гиристанд.
Баъзеи онҳо, масалан, ба ман гуфтанд, ки дар шуъба 12 бемор доштанд, ки дар дастҳояшон лахтаҳои хун доштанд.
Ин рақамҳо оддӣ... Ин ғайриимкон аст. Аз ҷиҳати оморӣ ғайриимкон аст, агар эмгузаронӣ онро ба вуҷуд наоварда бошад. Аммо он
чи боз ҳам нигаронкунандатар аст, вокуниши онҳое аст, ки барои ҳифзи мо маош мегиранд. Онҳо медонанд, онҳо медонанд!
Ман духтуроне доштам, ки дақиқ дар ҳамин мавқеъ истода буданд. Онҳо инро ошкоро эътироф мекунанд. Ман боз як
духтур доштам, ки он ҷо истода буд. Онҳо инро ошкоро эътироф мекунанд. Ва онҳо ба ҳайрат афтодаанд.
Ва сипас ҳамаашон якхела менигаранд, ба замин менигаранд ва мегӯянд: Ҳама медонанд.
Ва бо истилоҳи «ҳама» онҳо мефаҳмонанд, ки ҳамаи духтурон инро медонанд.
Пас онҳо ба шумо тазриқҳое медиҳанд, ки ба худ намедиҳанд. Бале, зеро маҷбуранд, зеро ин кори онҳо аст.
Медонӣ, писари ман 13-сола аст, қариб 14-сола мешавад, ва ӯ ду сол боз дар мактаби миёнаи маҳаллӣ таҳсил мекунад.
Ду сол пеш ӯ мактаби миёнаро шурӯъ кард. Ва ман ҳамчун чораҳои эҳтиётӣ ба мактаб мактуб навиштам.
Ман ба онҳо почтаи электронӣ фиристодам ва навиштам: «Ман медонам, ки шумо сиёсати эмгузариро доред. Ба кӯдакам даст назанед!»
То ки онҳо огоҳ шаванд, зеро ман ҳузур надорам. Ва писари ман, ба назарам, ҳамагӣ 11-сола
буд, вақте ки дар он ҷо ба мактаб шурӯъ кард.
Ва онҳо ба почтаи электронии ман ҷавоб надоданд.
Ба ҳар ҳол, ман фикр мекунам, ки чор рӯз пас ба ман занг заданд.
Ва ӯ ба ман гуфт: «Салом, номи ман Сара аст ва ман ҳамшираи эмкунӣ дар мактаби Ҳейзли ҳастам.»
Мактаби Ҳейзли дар Милтон-Кейнс, то инро сабт кунад.
Пас ман гуфтам «Салом». Ва ман вақт ҷудо кардам, то ба ӯ фаҳмонам, ки ҳамчун дафнгар чӣ дида будам, чӣ гуна одамони
эмшуда мемурданд ва бо кадом рӯйдодҳо рӯ ба рӯ шуда будам.
Ва ман фикр мекардам, ки ӯ фикр мекунад, ки ман каме аҷиб ҳастам. Аммо ӯ гуфт: «Бале,
ман хатарҳоро медонам.» Ва ман гуфтам: «Хуб.»
Ман гуфтам: «Пас, Сара, метавонед ба ман бигӯед, ки оё шумо худатон фарзанд доред?» Ӯ гуфт: «Бале, ман ду
фарзанд дорам.» Ман фикр мекунам, ки онҳо 10 ва 8 сола буданд.
Ман пурсидам: «Ва оё шумо фарзандонатонро эм мегузаронед?» Ӯ гуфт: «О, не.» Ман гуфтам: «Хуб.»
Ман гуфтам: «Пас шумо хатарҳоро медонед. Шумо ду фарзанди худатон доред, ки онҳоро эм
намекардед, аммо фарзандони маро эм мекардед?»
Ӯ гуфт: «Бале, ин кори ман аст.» Онҳо комилан девонаанд.
Ин одамон девонаанд, девонаанд – зеро ин кори онҳо аст.
Онҳо дар ин ҳеҷ чизи нодуруст намебинанд. Ин кори онҳост.
Ва ин мавзӯи маъмулиест, ки ман такрор ба такрор мешунавам. Хуб, онҳо медонанд, аммо ин кори онҳост.
Ва на танҳо ӯ инро медонад, балки барои ӯ ин як чизи табиӣ аст.
Хуб, ӯ намегузошт, ки онҳо ин корро бо фарзандони худаш кунанд, аммо мегузошт, ки бо фарзандони ту кунанд, ва сипас бо
меҳрубонӣ табассум мекард ва онҳо дар он ҷо дарс мегирифтанд.
Яке аз хатарноктарин эмгузариҳо барои ҷавонон эмгузарии HPV аст, дуруст? Бигзор ба шумо як ҳикоя нақл кунам.
Ман дар Вестминстер бо он зан вохӯрдам, ки дар таҳияи ин ваксина иштирок дошт. Ӯ дар синни
бистсолагӣ буд ва ба ҳукумат машварат медод, хуб?
Ва ман аз ӯ пурсидам, ки чӣ гуна шуд, ки ҳоло ӯ ҳамчун як «теоретиكيи табаддулот» дар тарафи мо истодааст.
Пас ӯ ба ман ҳикояро нақл кард: ӯ дар таҳияи ваксинаи HPV иштирок карда буд.
Вақте ки он ба анҷом наздик мешуд, ӯ дарк кард, ки ҳарчанд он танҳо ҳимояи ҳадди ақалро бар зидди саратани гардани бачадон, ки
барои ҳамин таҳия шуда буд, фароҳам меовард, он барои духтарони ҷавон ва мубориза бо саратани гардани бачадон пешбинӣ шуда буд.
Аммо як фоиз кофист, то ин тамғаро гирифта, онро ҳамчун табобати саратон нишон диҳанд.
Ҳамин ба статитинҳо низ дахл дорад, ки танҳо як фоиз манфиат доранд, аммо ин кофист.
Фақат кӯтоҳ, оё ваксинаи HPV танҳо барои духтарони ҷинсӣ фаъол муҳим аст?
Бале, дуруст аст.
Бале, дақиқ.
Пас шумо онро ба духтарони 12–13-сола медиҳед.
Дар ҳар сурат, ӯ гуфт, ки гарчанде он то андозае аз саратони гардани бачадон муҳофизат мекунад,
он якпорчагии гардани бачадонро халалдор месозад.
Ва ин маънои онро дорад, ки ин духтарон метавонанд ҳомиладор шаванд, аммо ҳангоми рушди кӯдак ва ворид
шудан ба триместри дуюм ё сеюми ҳомиладорӣ ва фишори вазн ба поён, гардани бачадон мешиканад.
То онҳо аслан нотавонони таваллуд шаванд.
Бале, онҳо кӯдакро аз даст медоданд. Пас ӯ ба сардоронаш муроҷиат карда, инро фаҳмонд.
Ва сарвари ӯ гуфт: «Псст, псст!» Аммо ӯ духтари зирак аст. Ӯ ҳеҷ шӯру ғавғо накард, танҳо рафта буд.
Сипас ӯ ваксинаро оптимизатсия кард, то ки он муҳофизати зидди саратонро хеле беҳтар таъмин
кунад ва ба гардани бачадон ҳеҷ зарар нарасонад.
Ва сипас ӯ ба назди сарвари худ баргашт, на бо мушкилот, балки бо ҳалли он, зеро сарварон мушкилотро
дӯст намедоранд, онҳо ҳалли масъалаҳоро мехоҳанд.
Ва онҳо фавран ӯро аз кор ронданд: «Мизатро холӣ кун!»
Зери шиор: «Мо омадаем, ки одамонро бикушем, пас дар роҳи мо монеъ нашавед!»
Пас, он чунин кор мекунад:
Барои ширкатҳои бузурги дорусозӣ кӯдаки мурда 40 000 фунт стерлинг арзиш дорад, зеро онҳо узвҳои ин кӯдаконро ҷамъ меоранд.
Пас шумо ҷигарро «ҷамъоварӣ» мекунед, то доруҳои нави ҷигарро таҳия кунед.
Шумо чӣ гуна фикр мекунед, ки онҳо доруҳои ҷигар, гурда ё дилро чӣ гуна месозанд?
Онҳоро аз фетусҳои абортшуда месозанд; MVҳо. Бале, ҳамин барои ҳамин аст.
Аз ин рӯ, ваксинаи HPV таҳия шуд, то шумораҳоро кам нигоҳ дорад ва талабот ба кӯдакони мурда
барои ширкатҳои бузурги дорусозиро қонеъ созад.
Бале! Бале! Вақте ки ман ҳанӯз ҳамчун дафнгар дар Co-op Funeral Care (бузургтарин провайдери хизматрасонии дафн
дар Шоҳигарии Муттаҳида) кор мекардам, ман кореро анҷом медодам, ки онро «baby run» меноманд.
Ман маҷбур будам ба беморхонаи Ҷон Радклифф дар Оксфорд (як беморхонаи калони таълимӣ дар Оксфорд, Англия) равам. Ман
ҳар моҳ як бор онҷо меомадам ва аз як то чор кӯдак мегирифтам.
Онҳо ҳамеша синнашон аз чор то шаш моҳ буд. Пас онҳо кӯдакони пешазмуҳлат буданд.
Ва равшан буд, ки чаро онҳо мурданд, зеро шушҳояшон ҳанӯз инкишоф наёфта буданд.
Аммо ҳар яке аз онҳо пурра автопсия шуда буд, зеро онҳо узвҳои кӯдаконро ҷамъ мекунанд ва ҳамин ҳадафи асосӣ аст.
Ҳоло онҳо ин ваксинаи HPV-ро барои писарон низ пешниҳод мекунанд.
Ман ҳеҷ гоҳ писареро бо гардани бачадон надидаам.
Бале, ин маънои онро дорад: «Дӯстони азиз, нагузоред, ки фарзандонатон дар ҳеҷ шароит эм карда шаванд!»
Ва ман инро аз он зан гирифтам, ки дар таҳияи ин ваксинҳо иштирок дошт. Пас: ин корро накун. Ин корро накун!
Пас шумо бар зидди ҳар гуна эмгузаронӣ ҳастед?
Хуб, агар шумо ба назарияи эволютсия бовар дошта бошед, мо дар тӯли чанд сол инкишоф ёфтаем.
Мо системаи масунияте дорем, ки Худо додааст ва моро аз ҳама чизҳо муҳофизат мекунад.
Чаро мо ба ҳамаи ин ваксинҳо ниёз дорем, махсусан вақте ки таъсири манфии онҳо исбот шудааст?
Ба сатҳи аутизм нигаред. Дар кишварҳои саноатӣ он бо сатҳи эмгузаронӣ ҳамбастагӣ дорад.
Пас чаро шумо мехоҳед ба фарзандатон чизе монанди ин диҳед?
Ман метавонам ба шумо инро бигӯям: фарзанди ман дигар ҳеҷ гоҳ эм намешавад.
Ман дигар ҳеҷ гоҳ эм намешавам. Ман ҳама чизро гирифтаам, аз ҷумла COVID-ро ҳам, ҳама чизро. Ман «теоретиكيи томошабозӣ» нестам.
Ман ҳангоми эълон шудани COVID бар зидди пневмония эм гирифтам, зеро намехостам ба пневмония гирифтор шуда бимирам.
Зеро онҳо гуфтанд, ки дар акси ҳол он туро мекушад.
Оё шумо низ тазрикаи грипп гирифтаед?
Ман қаблан онҳоро гирифта будам, аммо дигар не.
Охирин бор воқеан бар зидди гриппи хук буд ва ман воқеан хеле бемор будам.
Онҳо ваксинаи гриппи хукро ба бозор оварданд, ман эм гирифтам ва қариб мурдам.
Ман воқеан, воқеан бемор будам. Пас не, аз ин ба баъд дигар ҳеҷ гуна эмгузаронӣ намекунам.
Ва онҳо ҳанӯз ҳам ба ман паёмҳои матнӣ мефиристанд ва мепурсанд: «Мехоҳед эм аз грипп гиред?» – Аммо медонед, ман онро намегирам!
Ман як дӯст дорам, ки пас аз он ки ба ваксинаи гриппи хук вокуниши шабеҳ дошт, қарор дод, ки худаш,
ҳамсараш ва фарзандонашро эм накунад. Ӯ қариб мурд.
Ман он вақт воқеан хеле ғамгин будам, воқеан хеле ғамгин, ҳа.
Ва ҳамин сабаб буд, ки онҳо ин ваксинаро аз бозор бардоштанд!
Ба гуфтаи манбаъҳои боэътимод, ин як тамрини хурд буд.
Ман инро тасаввур карда метавонам.
Бале, албатта. Кӯдаконатонро ҳеҷ гоҳ, ҳеҷ қадар, сифр эм накунед. Не, ҳеҷ кадоме.
Ман боз як таҷриба доштам. Ман ба дорухонаи маҳаллӣ рафтам, то барои мушкили пуштам чанд дору бигирам.
Ва як зан бо тасмаи гарданбанд ворид шуд. Ӯ бо худ як марди пир дошт, ки падари ӯ набуд.
Ӯ равшан корманди шаҳрдорӣ буд ва ӯ аз деменсияи барвақтӣ ранҷ мекашид. Ӯ парастораш буд.
Ӯ ворид шуд ва эълон кард: «Ман барои эм кардани грипп ба Том омадаам.»
Ба ҳар ҳол, ӯ онҷо нишаста, саргардон монд, Худо ӯро баракат диҳад, ва ӯ рафт ва ӯро танҳо гузошт. Чӣ «аъло» парастор!
Дар ҳар сурат, мӯйҳои пушти гарданам ба поён истоданд ва ман назди ӯ рафтам ва гуфтам:
Гӯш кун, номи ман Ҷон аст. Ман дафнгар дар ҳамин ҷоям, умедворам, шуморо ин халал намедиҳад. Аммо ман
натавонистам худдорӣ кунам ва суханҳое, ки шумо гуфтед, шунидам.
Ман дидаам, ки бисёре аз одамон аз он мурданд.
Ва боз ман фикр кардам, ки ӯ шок ва даҳшатзада мешавад. Аммо ӯ гуфт: «Бале, ман хатарҳоро медонам.»
Ва ман фикр кардам: «Хуб», ва пурсидам: «Чаро ту мехоҳӣ, ки ӯ онро гирад?» Ӯ гуфт, ки ин кори ӯ аст.
Ту медонӣ, вақте ки ту мисли ин одамон мешавӣ, ба ту фарқ надорад. Онҳо барои заҳролуд кардани одамон хуб маош мегиранд.
Ва онҳо ба андозае медонанд, ки худашон эм нагиранд. Дар миёни мо одамони хеле гуногун зиндагӣ мекунанд.
Ва бадтарин хатое, ки мо карда метавонем, ин аст, ки бовар кунем, ки ин одамон мисли мо ҳастанд, ки онҳо дорои виҷдони
ахлоқӣ ва компаси ахлоқӣ мебошанд ва ба шумо зарар намерасонанд.
Онҳо ин корро мекунанд, зеро ин вазифаи онҳо аст. Онҳо ба ин аҳамият намедиҳанд. Ин дар
бораи пул аст. Ин дар бораи пули коғазӣ аст.
Ман ҳайронам, ки оё посух ба ин вокуниши автоматӣ — «ин кори ман аст» — набояд зарбаи мушт ба бинӣ бошад.
Хуб, ин дар Нюрнберг гуфта шуд.
Ҳамаи ин одамон пурсиданд: «Чаро шумо ин корро кардед?» «Зеро ба мо фармон дода буданд
ва ин кори мо буд.» Ин ҳеҷ гуна баҳона нест.
Не. Не. Ин дар бораи наҷоти одамон аст.
Ин ҳақиқат аст, ки моро озод хоҳад кард, зеро вақте мардум ҳақиқатро мефаҳманд, онҳо аз ҳамаи ин одамон рӯ мегардонанд.
Ҳамин бас аст.
Бале. Ва мо бояд аз онҳо рӯ гардонем ва ба ҷомеаи поёнӣ (ташаббуси сиёсӣ ё иҷтимоӣе, ки аз поёни аҳолӣ сарчашма мегирад)
баргардем, ки дар он ҷо ҳама якдигарро мешиносанд: ӯ сантехник аст, ӯ соҳиби мағозаи чипс аст, ӯ дафнгар аст, ӯ оростагар аст.
Ва мо ба ин одамон ниёз надорем. Онҳо ба мо ниёз доранд.
Мо қудрати онҳо ҳастем. Бе мо онҳо чӣ доранд? Ҳеҷ!
Ва мо набояд онро тавассути низоми бонкии рақамӣ гузаронем, то ба қабркан ва сантехник пардохт кунем.
Хуб, ба ҳамин сабаб онҳо мехоҳанд моро ғулом кунанд. Ин ғуломии даҳшатнок аст.
Ту медонӣ, вақте одамон ба он ҷо мераванд – ва онҳо боз ин корро карданд. Ин хеле зирак аст; оддӣ: бип, бип, бип...
Мунтазир шавед, то изи карбонии худро пурра истифода баред, ва сипас корти шумо баста мешавад.
Бале. Ё шумо бар зидди чизе изҳори назар кардаед.
Бале. Бале, албатта, системаи кредити иҷтимоӣ.
Медонӣ, дар Чин онҳоро аз хонаҳои худашон берун мебанданд. Агар дар хонаи шумо қулфи электронӣ насб карда бошанд ва шумо бе
навбат сухан гӯед ё дар кӯча ба самти нодуруст роҳ равед, метавонанд шуморо аз хонаи худатон берун кунанд! Одамон бояд
ҳушёр шаванд ва пеш аз он ки ин рӯй диҳад, инро дарк кунанд!
Бефоида аст то замоне ки мо аллакай ғулом шуда бошем мунтазир мондан ва сипас кӯшиш кардан ба вокуниш!
Дуруст аст. Пас ин системаро тарк кунед ва бо пули нақд пардохт кунед, дӯстони азиз!
Бале, бо пули нақд пардохт кунед, 100%! Дуруст, ҳа. Хушҳолам, ки бо ту шинос шудам, Дэн.
Бале, ҳамин тавр, Ҷон. Ташаккур бисёр.