2025eko urtarrilaren 29tik aurrera 16 eguneko haurren babeserako konferentzia linean egiten ari da.
Leloarekin: "Altxatzen gara. Elkarrekin gure haurren segurtasunerako. Izan ere, haurren babesa ez baita
negoziagarria!" kongresu-taldeak haurren babesari buruzko hainbat gaiei buruz hizlari ospetsuak elkarrizketatzen ditu.
Bi helburu ditu: haurrak babestea eta gurasoak ahalduntzea.
Ongi etorri, eta eskerrik asko gurekin bat egiteagatik.
Bideo hau haurren babeserako eta gure seme-alaben etorkizunerako inplikatu nahi duten guztientzat da,
Denbora luzez tabu izan diren edo zapaldu diren arazoak orain argira ateratzen ari dira.
Badakizu Alemanian bakarrik, urtero 100.000 haur baino gehiago desagertzen direla?
... Haurren gaixotasun mental edo fisikoen kopurua azkar handitzen ari da. […]
Tabuak hausteko eta gelditu ezin den mugimendu bat hasteko garaia da. […]
Arretatsu, buru argiko eta ausartak diren gurasoen mugimendua.
Ez gutxiagorako, gure seme-alaben etorkizuna, eta, beraz, gizateriaren osorena, jokoan dago
Ez da erraza goiztiar sexualizazioa, haurren trafikoa, jazarpena edo haurren abusua bezalako gai zailak kudeatzea.
Giza trafikoak orain droga edo arma trafikoak baino diru-sarrera gehiago sortzen ditu.
Zaila da, ezta? Munduko gezur eta manipulazio guztiak, eta zergatik hori guztia?
Elkarrizketak doan eskuragarri daude emisio egunean bertan 24 orduz, eta gai-eremu desberdinetan
soluzioetarako hurbilketa ezberdinak eskaintzen dituzte.
Apur bat ulertzeko, Kla.TVri konferentzia-taldeak baimen esklusiboa eman dio konferentziaren
bitartean honako elkarrizketa hau zuretzako argitaratzeko:
Dr Michael Nehls gai honi buruz: "Litioaren gezurra".
Litioa elementu trazako gisa Alzheimerra, depresioa eta abarretatik babestu dezake.
Europan elikagai-osagarri gisa debekatuta dago, baina haurrentzako gozokietan aluminio
toxikoa baimenduta dago – zer gaizki doa hemen?
Ongi etorri, ikusle maiteak, Haurren Babeserako Kongresura.
Gai garrantzitsu honetan berriro hemen izatea bikaina da, izan ere, elkarrekin batera gure
seme-alaben segurtasunaren eta babesaren alde batuta gaude.
Gaur, oso pertsona berezi bat daukat nirekin.
Benetan ohore handia sentitzen dut berak denbora hartu izanagatik.
Une honetan liburu berri bat idazten ari da eta denbora oso mugatua du.
Dr Michael Nehls, ongi etorri.
Bai, kaixo, Feist andre. Ni ere pozten naiz gonbidatu ninduzulako.
Ni ere ohorez beteta sentitzen naiz, uste dudalako lanean ari zareten gaia oso, oso garrantzitsua dela.
Eta horretan, nahiz eta apur bat bakarrik, ekarpen bat egin dezakedanean, oso pozik nago.
Bai, oraindik ez zaituzten ezagutzen gutxi batzuentzat.
Zu medikua, genetista molekularra eta salmenta oneneko egilea zara.
Besteak beste, burmuinaren funtzionamenduan eta gure osasun mentalean eragiten duten gaur egungo eraginek
sortzen dituzten ondorioetan modu intentsiboan dihardute.
Zuk "The Indoctrinated Brain" eta "The Lithium Conspiracy" liburuak idatzi zenituen.
Eta, oinarrizkoan, agerian uzten duzu nola manipulatzen den gure pentsamendua eta zein funtsezko papera duen
elementu arrasto honek gure erresilientzia mentalean.
Eta gaurko konferentzian izango dugun eztabaidan, aurkikuntza hauek gure seme-alabei zer esan nahi dieten eta nola
lagundu diezaiekegun haien garapenean ondoen aztertuko dugu.
Eskerrik asko hemen egoteagatik.
Bai, berriro ere eskerrik asko gonbidapenagatik.
Beraz, bai, "Lithiumaren Kontspirazioa" izeneko liburua oraindik ez da idatzi; une honetan horretan ari naiz lanean.
Oraindik ez dut hori argitaratu.
2025eko maiatzaren erdialdean kaleratzea aurreikusita dago.
Hori oraindik gure aurretik dago, denbora pixka bat beharko du, hilabete batzuk, baina intentsiboki idazten ari naiz.
Eta liburuaren gai nagusia da nik saiatzen ari naizela, edo hobeto esanda ziur nagoela litioa ezinbestekoa dela frogatu
dezakedala – egia esan, jada frogatu dudala. Dagokion kapituluak jada idatzita daude; ia ehun orrialde
ditu eta azaltzen du zergatik den litioa ezinbestekoa.
Eta sarritan galdetzen didate hori hitzaldietan, gai honi buruz hitzaldi asko eman ditudalako.
Eta beti galdetzen didate: haurrei buruz zer?
Haurrentzat ere ezinbestekoa al da?
Esaten dut, ba, ez dela espezie desberdin bat.
Beraz, ezinbestekoa da.
Eta benetan interesgarria da, izan ere, nik C bitamina ezinbestekoa dela esaten dudanean, inork ez luke
pentsatuko gehitu behar: "bai, baita haurrentzat ere."
Baina litioa berria besterik ez da; funtsezkoa izan daitekeen ideia, eta, liburuan orain frogatzen dudanez, funtsezkoa dela.
Eta iraultza bat ere iragarriko du, osasun mentalerako hain garrantzitsua delako.
'Revoluzio' hitza baita 'Lithium Revolution' izeneko hitzaldi-sorta baten izena
ere, zeina oraintxe planifikatu duguna.
Beraz, 2025eko Pazko oporren ondoren, apirilaren amaieran, hamar hiri nagusi bisitatuko ditugu eta litio-iraultza hau iragarri.
Hori da, oinarrizkoan, eguna; egun horiek izango dira nire liburua ere han egongo den egunak, eta
gurutzeak eginda, dena ondo aterako dela espero dut.
Baina litioa ezinbestekoa dela erakustea da kontua.
Eta benetan sorkuntzaren ondoren laster sortu ziren elementuetako bat da.
Beraz, Big Bang-ean sinesten duzun ala ez, noizbait mundua sortu zen, esateko moduan.
Eta sortu eta minutu gutxira, uste da, huts-hutsik fisikoki, litioa sortu zela eta unibertso osoan zehar hedatuta dagoela.
Gure gorputzetan dauden elementu gutxi batzuetako bat da, izar-hautsetik ez datorrena, baina, egiaz,
hasieratik existitu duena, izarrak baino lehenagotik.
Eta bizitzaren agerpenarako ere garrantzitsua izan zen.
Beraz, bizitza zelularra agertu baino lehen ere, RNA mundu deitutakoan, non oinarrizkoak ziren gure material genetikoa den
DNA bezalako azido nukleikoak, baita RNA ere bazegoen; RNA hori SARS-CoV-2tik edo RNA birusei esker ezagutzen
dugu, izan ere, haien material genetikoa RNAz osatuta dago.
Eta suposatzen da RNA informazioaren jatorrizko unitatea eta molekulen erreplikaziorako
informazio-eramailea zela, eta, ondoren, noizbait, zelula-bizitzarako oinarria bihurtu zela, hala esateko.
Eta litioak ere esaten da rola jokatu zuela honetan.
Beraz, bizitzaren hasieratik funtsezkoa izan da.
Eta bitxia da jendeak ez duela funtsezko hau aitortzen.
Argi dauden ebidentziak gorabehera, nire liburuan bakarrik mila ikerketa zientifiko inguru estimatu ditut, bere
ezinbestekotasuna frogatzen dutenak, batez ere garunerako.
Eta litio-eskasiak eragindako gaixotasun guztiak ikusten dituzunean, hemen litio esentzialaz ari naiz, ez terapiarako
erabiltzen denaz, benetan oztopo bat izan da ulertzeko, izan ere, orduan litioarekin egindako terapia-neurri honetaz bakarrik
dakizu, batez ere bipolar nahastea deitzen zaiona tratatzeko.
Eta erabiltzen diren dosiak, medikuntzako dosiak, hain handiak dira ezen ia-ia toxikotasun-mailan dauden.
Eta horregatik litioa toxina gisa bakarrik ezagutzen da.
Baina ikusten duzunean nola eragin dezaketen edateko uraren kantitate txikienek eta desberdintasun txikienek ere – adibidez,
zortea baduzu eta edateko uran litio apur bat gehiago dagoen leku batean bizi bazara, han hazten diren haurrek askoz
aukera gutxiago dute noizbait gaixotasun mental bat garatzeko.
Eta hori benetan neurosietatik eta antsietate-nahasmenduetatik bipolar nahasmendura eta eskizofreniara arte doa.
Eta gaixotasun hauen guztien komuna deritzona neuroinflamazioa deitzen den zerbait da.
Eta neuroinflamazio hau fenomeno zabaldua da, ia gaixotasun hau guztietan agertzen dena; autismoatik
Alzheimerra artekoak barne hartzen ditu, eta, funtsean, gizakiaren bizitza-ziklo osoa estaltzen du.
Eta gaixotasun hauek guztiak gure osasun mentala eta, azken batean, nire deitura den 'sistema immunologiko
mentala' kaltetzen dute; hau da, ingurunearekin moldatzeko, garatzeko eta hausnartzeko dugun gaitasuna.
Sistema immunologiko mentala—lithium-eskasiagatik bere funtzioa galtzen duenean, hori
izendatzen dut immunodefizientzia mentala sindromea.
Eta hori, oinarrizkoan, autismoatik Alzheimerra arteko klinika-diagnostiko sorta zabalerako termino kolektiboa da.
Baina ez dira soilik argi eta garbi psikiatrikoak edo neurodegeneratiboak diren gaixotasunak, baita
neurosiak, antsietate-sindromeak, esaterako, edo TDAH ere.
Ez da gaixotasun hauek beste kausarik dituztenik, baina litio-eskasiak nabarmen
handitzen du haiek garatzeko probabilitatea.
Hala ere, zuk eta nik bezain ondo dakigu sistema-mailako ikuspegi bat behar dugula, eta une
honetan litioa sendabide gisa hartzea ez dela egokia.
Hori erabat hondamendikoa litzateke. Zenbait medikuk jada hori niri adierazi didate.
Litioa garrantzitsua da, eta bereziki interesgarria da, hain zuzen ere bere ulermenean berria
delako, eta hori munduari helarazten saiatzen ari naiz.
Baina litioak dakarren euforia biziki honek ezin du ezkutatu panazea bat ez dela.
Jendeak pairatzen duen beste gabezia bat besterik ez da.
Eta benetan eragin arrazoizko bat lortu nahi baduzu, akats guztiak aztertu behar dituzu.
Eta hauek ez dira elikagaietan bakarrik aurkitzen; jakina, bizitzaren espektro osoan ere aurkitzen
dira, gizarte-elkarrekintza izan, bizitzaren zentzua izan, edo… jarduera fisikoa izan.
Gauza hauek guztiak papera dute eta dena garrantzitsua da neuroinflamazioari dagokionean.
Bai, berriro ere litioari bueltatuz.
Ba, burura etortzen zaidana... harritasunaren kontzeptua da, litioak benetan... diozunean ... batez ere sistemikoki pentsatzen
duzunean eta elementu hau planetako lehenetako bat zela suposatzen duzunean, hori transferitzen duzunean,
oinarrizko mailan jada ulertzen duzu... ba, bizitzarako eta haur baten garapenerako duen garrantzia.
Zeren, zuk esan zenuen bezala, benetan ezinbestekoa baita.
Eta horixe da beste elementuetatik desberdintzen duen arrazoia, izan ere, lehenengotako bat baita, nolabait esateko.
Horrek esan nahi du, oinarrizkoan, suposatu daitekeela, konferentzia hau ere oso-osoan
haurdunaldiari eta erditzei buruzkoa delako.
Zer egin dezakegu haur osasuntsuak jaiotzea bermatzeko?
Honek esan nahi du pentsa litekeela emakume batek edo gurasoek haurdun geratu nahi badute eta dagoeneko litioa hartzen ari
badira, kantitate arrastoetan kontsumituz, tarte oso txiki honetan, zuk diozun bezala ez dela toxikoa,
benetan oso txikia, eta hori haurrarentzat edo jaio ez den haurrarentzat onuragarria izan daitekeela.
Hori komentatu al dezakezu?
Bai, zuzenean zein zeharka funtzionatzen du.
Beraz, noski, garrantzitsua da haurrarentzat, hori dakigulako, eta horregatik da hain
garrantzitsua sistema immunologiko mentalerako.
Sistem immunologiko mentala gure autobiografia-memoriaren zentroaren gaitasunean oinarritzen da, nire beste
hitzaldi eta elkarrizketa batzuetan eta nire ia liburu guztietan xehetasunez azaldu dudan bezala.
Eta orain berriro, hipokampusaren, gure autobiografiko oroimenaren zentroaren, egunero
garun-zelula berriak sortzeko gaitasunean oinarritzen da.
Hau da Alzheimeretik babesten gaituen oinarrizko mekanismoa, baina baita hausnartzeko gaitasuna ematen diguna, bizitza osoan
zehar memoria ona izateko, erresiliente izateko, eta hori oso garrantzitsua da haurren garapenerako ere, estresa
jasaten dugunean neuroinformazioa hain azkar garatu ez dezagun.
Eta, noski, jakin-mina, guretzako oso garrantzitsua baita ikasteko eta, lehenik eta behin, ikasi nahi izateko.
Eta hau gure bizitza osoan zehar aplikatzen da, haurtzarotik hasita, baita helduaroan
ere eta, batez ere, adineko pertsonen kasuan.
Eta hipokampusaren zelula berriak sortzeko gaitasun honek, neronen zelula berrien ugalketa edo neronen zelulen biderketa
deitzen zaiona, telomerasa-jarduera izeneko zerbait behar du.
Honek esan nahi du zelula bakoitzak zatitzen den bakoitzean kromosomak molekula-biologiko mekanismo
baten ondorioz pixka bat laburrago bihurtzen direla.
Eta pixkanaka beren laburtasuna edo, esan dezagun, beren luzera galtzen dutenean, Heflig-en
minimo edo maximo izeneko puntu bat iristen da.
Honek esan nahi du zelulek barne-erloju mota bat dutela.
Eta zelulek, esateko moduan, nahikoa zatiketa jasan dutenean eta muturrak etengabe konpondu gabe daudenean, horrek,
esateko moduan, zelula-ziklo kopurua murrizten du eta, azkenik, zelula horien ugaltzeko gaitasuna gutxitzen du.
Hildako ere egiten dira, izan ere horrek zelulen mekanismoen deserregulazioa eragiten duelako.
Eta telomerasa, telos hitzak amaiera esan nahi duelako eta smerosek zati eta amaiera partikulek gure gorputzaren
sisteman daudela adierazten duelako; hau da, telomerasa, eta honek amaiera horiek berriro konpon ditzake.
Eta badakigu telomerasa litioak eraginda dagoela.
Hori dela eta, adibidez, garunean litioaren kontzentrazio handiena hipokampusean aurkitzen da.
Ipocampo garunaren litioa pilatzen duen eremua da.
Zergatik? Nerbio-zelulen multzo bat duelako, etengabe ugaltzen jarraitu behar duena gure gaitasun mentala mantentzeko.
Eta mekanismo honek, non ehun ugaltzaileek telomerasa-jarduera handia duten baina hori mantentzeko litio asko behar duten, ez du
helduetan aplikatzen, adibidez hipokampusean; baina haurrengan, hazten ari diren haurrengan, organismo osoari aplikatzen zaio.
Beraz, 20 urte lehenago, 30 urte lehenago, jada ezarrita zegoen litioaren kontzentrazioa enbrioian eta fetusean dela handiena.
Litioaren metaketa gertatzen da.
Honek esan nahi du gorputzak badakiela zelulek orain zelula-banaketa ugari egin behar dutela, eta
ez litzateke ume bihurtuko inongo enbrioirik, zelula-banaketa hori ez balitz funtzionatuko.
Adibidez, animalien esperimentuetan – etikoki bakarrik animaliekin egin daitezkeenak, justifikagarriak
direlako, nolabait esateko – 30 edo 40 urte lehenago, animalien elikagaian dagoen litio-kopurua soilik murriztu zuten.
Eta umeek... Bada, kumeekin egin zen, saguekin, sagu txikiekin eta ahuntzekin, eta kumeak nabarmen txikiagoak izan ziren, eta
jaiotako umeak ere nabarmen txikiagoak izan ziren, eta bizitzako lehen urtean bizirauteko probabilitatea %50,
%60, kasu batzuetan %80 murriztu zen, 90eko ehunekoa, litioaren kopurua zenbat murriztu zen arabera.
Ez zen zeroetara murriztu; teknikoki, hori ezinezkoa zen, litioa nonahi dagoelako kantitate txikitan.
Baina murrizketa hain nabarmena izan zen ezen ikerketa honek ondorioztatu zuelako ezinbestekoa dela.
Eta ez dago inolako arrazoirik pentsatzeko gizakietan funtsezkoa izateari utziko dionik.
Honek esan nahi du gizakiaren garapenerako ere ezinbestekoa dela, bai umetokian, bai, noski, haurra jaio ondoren.
Zergatik da ezinbestekoa bigarren arrazoia? Zuzenean eta zeharka esan dut, zuzenean oraintxe... Uteruan, baina zeharka ere bai.
Jakina, haurdun dagoen emakume batek, haurrarekin eta karrera-aldaketekin lotutako
kezkekin, bizitza pixka bat bestelakoa izan daiteke.
Jakina, hau guztia berria da, eta gauza berriak ekimenez eta ausardiaz bizitzeko, osasuntsu
dagoen sistema immunologiko mental bat behar duzu.
Eta hipokampoko ugalketa falta badago, litioa ez da jokoan dagoen bakarra.
Algen Olio Iraultza izeneko liburu oso bat idatzi dut.
Omega-3 faltako bazaizu, arazo bera izango duzu.
Beraz, ez dago hipokampusak gabe egin dezakeen nutriente esentzialik.
Baina litioa horietako bat da. Eta litioa oso oinarrizkoa da.
Hori falta bada, molekula-biologiko disfuntzio bat dugu hipokampan, nola esango nuke, disfuntzio bat,
zeinak alde batetik zelula horien ugalketa murrizten duen eta bestetik neuroinflamazioa handitzen duen.
Bat, esateko moduan, jada aurreinflamatorioa da, eta estres pixka bat eragiten duen edozein gertakari hiperinflamazioa eragiten du;
horrek, aldi berean, substantzia batzuk askatzea eragiten du, eta, zoritxarrez, guztiak plazentaren
bidez hazten ari den haurrarengana pasatzen dira.
Eta, noski, horrek haurraren garunean zelulen ugalketa ere inhibitzen dela bermatzen du.
Honek esan nahi du hemen bi zirkulu gaizto ditugula, eta, egiaz, nahiko erraz apaitu daitezkeela, edo, hobeto
esanda, litio-hornikuntza egokia bermatuz saihestu daitezkeela.
Eta nahikoa benetan ez da asko.
Nire liburuan, orain ikerketa osoak iradokitzen duena oinarri hartuta egin ditudan estimazioak aurkeztu ditut.
Eta uste dut miligramo bat, benetan gramoko mila zatiko bat dena, litio purua balitz
koilaratxo batean ikusezina izango litzatekeela.
Begiz ikustea zaila da. Gatza-ale baten antzekoa baino gutxiago.
Miligramo bat seguruenik nahikoa da.
Mikrogramo-kopuruak, hau da, kopuru horren mila zatikoak, gorputzean oreka-galera eragiteko nahikoa direla dakigu.
Adibidez, litio-kantitate pixka bat gehiago duen herri bateko litro bat edateko ura edaten baduzu, herri
horretan edateko urak litio-maila apur bat txikiagoa duen beste herri bateko urarekin alderatuta.
Desberdintasuna izugarria da, depresiotik ADHDra... Horrek buruko egonkortasunik gabe uzten zaitu.
Gazteen arteko oldarkortasuna, bizitza-itxaropeneraino.
Mikrogramo gutxi batzuen arteko aldea besterik ez.
Horrek esan nahi du benetan kilometro askora dauden kopuru minimoez ari garela. Egiazki, nire liburuan grafiko bat daukat,
non logaritmoak erabiliz oinarrizko dosiaren eta denek beldurtzen duten dosi terapeutikoaren arteko distantzia irudikatzen dudan.
Eta oinarrizko tartea, esateko moduan, zentimetro gutxi batzuetara mugatuta dagoen arren, dosifikazio-tartea da guztiz
sartuta gauden tartea; bai, dena ondo dago. Hori da behar duguna. Terapeutikoko tartea zehazteko
orduan, benetan bi edo hiru kilometro eskuinaldera nago.
Eta nire liburua ez delako hiru kilometro zabal, logaritmikoan lan egin behar izan nuen dena grafiko bakarrean sartzeko.
Horrek esan nahi du dosi toxiko batetik oso urrun gaudela.
Eta haurrarentzako ondorioak oso, oso, oso onuragarriak dira.
Horrela esaten duzunean, burura etortzen zaidan lehenengo gauza da benetan oso gutxik dakitela
zelulen garapenari buruz edo zelulek zer diren ere.
Mitokondrioak une honetan modako hitz bat izan daitezke, baina azken finean ia inork ez daki zer esan nahi duen.
Inork ere ez daki telomerasaari buruz.
Hau, egiaz, gure bizitzarako ezinbesteko ezagutza da, bai, ezinbesteko ezagutza.
Beraz, oinarrizkoan, hau ez da zabalki ezaguna, eta, zalantzarik gabe, ez da jakina, zuk diozun bezala, oinarrizko
arrasto-elementu hauek ere badituela, adibidez, edo, zuk diozun bezala, substantzia bizigarriak.
Zer oztopatzen du hori?
Beraz, zergatik ez dago ezagutza hau eskuragarri?
Azken finean, batez ere litiotaz hitz egiten duzunean, gizateria osoarentzat arintze
izugarria eta osasun-onura izugarriak ekarriko lituzke.
Bai, noski. Esan nahi dudana da Schellenberg jauna, Christian Schellenberg, pediatra bat dela, eta ziurrenik zurekin
batera konferentzian aditu gisa agertuko dela, esateko moduan.
Nire lagun oso on batek, haurrei ere litioa erabiltzen diena, dio ikusten dituen efektuak harrigarriak direla.
Eta hemen litioa ez du neurri terapeutiko gisa hartzen; gabezia konpontzen saiatzen ari da soilik.
Eta hori bakarrik nahikoa da efektu izugarriak lortzeko.
Eta biok ados gaude ez dela garrantzitsua soilik jokabide-arazoak dituzten haurrentzat, baizik eta denontzat bizitza aldatzen
duena, oraindik arazorik erakusten ez duten haurrak barne.
Halaber, parabola eder bat du, eta, noski, bere baimenarekin, orain liburuan sartu dut.
Esaten du... Gurpileko airea hustuta duen bizikleta bat gidatzea bezalakoa da, edo hobeto esanda, ia hustuta duen gurpil batekin.
Praktikoa zara... Horrela bizitzen zara, baina zuk... apur bat nekatzenagoa da. Eta funtzionatzen du.
Bai, baina arazoa da nonbait zulo bat badagoela, bizikletan bertan sartzen zarela, eta nik neuk dakit hori, asko
bizikletatzen naizelako, eta orduan "snake bite" deitzen zaiona gertatzen zaizu, errimaren
kontra jotzean. Orduan gurpila hutsik geratzen da.
Kasurik okerrenean, agian eroriko zara eta burua jo dezakezu.
Beraz, oinarrizkoena da hau metafora gisa hartzea: bat-batean, zure bizitzan gertatzen den une edo ekitaldi batean,
ezin duzula gurpil lauso batekin aurrera egin, estresa gehiegizkoa bihurtzen da eta hautsi egiten zara.
Ondoren antsietate-sindrome bat garatzen duzu, depresioa garatzen duzu edo, metaforikoki esanda, erortzen
bazara, trauma osteko estres nahasmendua ere garatzen duzu.
Eta horregatik, zalantzarik gabe ez da osasungarria bizitza hauekin bizitzea, nahiz eta oraindik ez zauden larri
gaixorik eta, esan genezakeen bezala, medikuarengana joan ez izan. Uste dut haur guztiek horretatik onura aterako luketela.
Jakina, pobrezian bizi bada.
Baina hori oso, oso litekeena da Andeetan, Txileko iparraldean edo Argentinako iparraldean bizi ez bazara; han egunean lau, bost
edo hamar miligramo litio kontsumitzen baitira, eta hori beharrezkoa den kopuruak baino askoz gehiago da, eremu
bolkanikoa delako eta litioa oraindik ez delako garbitu Lurraren historiako milioika edo miliardo urteetan.
Baina, adibidez, Europako eskualdeetan ia ez dago litioz aberats diren eremurik, salbu eta, adibidez, Tenerife kontuan hartzen
baduzu, eta ez nago ziur hori Europako zati gisa har daitekeenik. Kanariako Uharteetan, elikagaietan eta edateko uraren ondoren,
litio-maila oso altuak daude, izan ere, bolkanikoak baitira.
Bai.
Erresilientzia aipatu zenuen eta orain metafora honetara jo duzu, litioa dena konpontzeko panazea dela esan gabe, zuk ere esan
zenuen bezala. Litioa hartzean, besteak beste – adibidez omega-3 ere aipatu zenuen – beste faktore batzuk daudela irudika al
dezakegu, baina hartzen dugunean, oztopo eta arazoei aurre egiteko gaitasuna hobetzen duela, eta, zure azken aipamenaren
arabera, esaterako, trauma osteko estres nahasmendua arintzen laguntzen duela; beraz, egoera oso, oso zailetan edo haien
ondorioetan aurkitzen garenean, litioak, beste hainbat gauzaren artean, oinarri sendo bat eskaintzen du,
bizitzaren ekaitzekin hobeto aurre egiteko aukera ematen diguna?
Bai, noski. Litium benetan... Kapitulua amaitu berri dut eta litiuma aztarna-elementuen artean nerbio vagua deitzen diot.
Printzipioz, gure sistema osoa nolabait litioz apur bat moteltuta dago.
Baina sistema hiperaktibo bat, eta ez bakarrik orain psikologikoki, baizik eta molekular mailara arte.
Beraz, molekula hauek, gure zeluleko seinaleztapen-molekulak, litioak hiperaktibo daudenean erregulatzen ditu; molekula hauek
dira, nik litio-helburuak deitzen dizkiedanak, hau da, litiorako helburu-molekulak. Helburuak helburua esan nahi du,
eta litioak helburu horiek ezagutzen ditu, haiekin elkarreragiten du eta haien funtzioa aldatzen du.
Eta litiorik ez dagoenean, hiperaktibo bihurtzen dira.
Eta hiperaktiboak direnean, adibidez, neuroinflamazioa eragiten dute, gorputz osoan zehar, garuna barne, pixkanaka
hedatzen den hantura, baina azken batean gorputz osoan zehar.
Eta helburu horien neuroinflamazioa edo hiperaktibitatea – horietako bat aipatuko dut, GSK3 izenekoa; izenak ez du
garrantzirik – baina GSK3 hiperaktiboa denean, bizimodu-gaixotasun guztientzat bere egoera
hiperaktiboan molekula zentralena dela dirudi.
Hori dela eta, farmazia-industriaren helburu nagusia ere bada.
Baina orain ez dute litioarekin helburua tiro egin nahi, litioa oso merkea delako eta ezin delako patenteatu.
Haiek helburu honi beren balaz magikoekin tiro egin nahi diote.
Magic bullets, egiaz, oso eraginkorrak diren medikamentuetarako terminoa da.
Hain arrakastatsu dira, ezen oraindik ez baitute ezer sendatzen – eta hori gutxik bakarrik lortzen dute –, baizik eta
marketinari dagokionez salmenta handienak sortzen dituztelako.
Hauek dira bala magikoak, eta bala magiko hauek litiozko helburu horiei tiro egiteko asmoa dute.
Eta farmazia-industriaren helburu nagusiak guztiak metabolismo honetan edo litioak kontrolatutako seinale-bide honetan daude.
Eta litiorik gabe, seinale-bide honek gaixotasun kroniko mota guztietara, bizimodu-gaixotasun guztietara
eramaten du, baina litio-eskasiaren kasuan bakarrik.
Honek esan nahi du litio-eskasia konpondu ondoren, helburuek garrantzia galduko dutela farmazia-industriarentzat.
Eta hori da litio A ez dela elementu arrasto funtsezko gisa onartzen denaren azalpenetako bat.
Eta okerragoa dena, adibidez, Europan elikadura-osagarri gisa saltzea ere ez dago baimenduta.
Beraz, inportatu dezakezu, baina ezin duzu ofizialki saldu.
EBko zuzentarauen arabera, litioa elikadura-osagarri gisa merkaturatzea debekatuta dago.
Hori ez da esan nahi pertsona batzuek hori egiten ez dutenik.
Beraz, ez dut 100 gutunik edo 1.000 erantzunik behar, "Nehls jauna, interneten aurkitu nuen" esaten dutenik.
Ofizialki baimenduta dago, baina nik bideo bat egin nuen.
Bide batez, nire kanalean ere ikusi dezakezu.
Gai hauetan espezializatutako abokatu batekin.
Eta esan zuen, printzipioz, han merkatu beltz bat garatu dela. Eta hori, besterik gabe, hondamendikoa da.
Kontrolik gabeko merkatu beltz bat da, eta orain praktikan litioa ordezkatzen du.
Eta etengabe oin bat kartzelan duzu.
Beraz, zerbait bada, are esan zidan Estatu Batuetan nengoela, adibidez, nik dakidala bakarra den
herrialdea, non ofizialki eta askatasunez sal daitekeen.
Nire familia osoarentzat kantitate handiko eskaera bat egiten badut, ia saltzaile bat naiz.
Bai, merkatu beltza delako, ilegal da.
Eta hori da erabat zoroa: garunerako osasungarria den zerbaitek, egiazki, garunaren osasunerako ezinbestekoa dela.
Ez da soilik funtsezko gisa onartzen, baizik eta, gainera, debekatuta dago.
Hori dela eta, liburuari "Litioaren Kontspirazioa" deitzen zaio.
Eta are perfidiosoagoa dena da aluminioa, adibidez, dieta-osagarri gisa baimenduta dagoela, nahiz eta garunarentzat toxikoa izan.
Bai, ba, haurrei ematen zaizkien txerto guztien zati bat ere bada.
Beraz, txertoen %50 baino gehiagok aluminioa dute, eta hori garunera heltzen da.
Eta aluminioak garunean neuroinflamazioa eragiten du.
Beraz, neuroinflamazioa eragiten duten elementu trazak baimenduta daude.
Uste dut hamabi E zenbaki daudela, batez ere haurrentzako gozogintzan.
Haiek aluminioa dute.
Aluminioa dago txerto gisa merkaturatzen diren xiringa guztietan.
Eta hori guztia baimenduta dago.
Baina funtsezko arrasto-elementu hori, antidotoa izango litzatekeen hori, behintzat, oraindik ez
da horrela onartuta eta gainera debekatuta dago.
Eta hori erabat zoroa da, baina baita erakusten du atzean nolako botere-egitura perfidiosoa egon behar den; izan ere, interesatzen
zaio hori ziurtatzea, eta, ba, logikoa da: jendea gaixorik egotean oinarrituta hazten den industria batek bitarteko guztiak,
interesak, baita baliabide finantzarioak, eragin politikoa eta, noski, hedabideen eragina ere
ditu, halako zerbait benetan ezagutu ez dadin.
Eta hemen orain dugun elkarrizketa ziurrenik ez da hedabide nagusiek estaliko; Alemaniako ARDek edo
ZDFek ez dute nirekin halako elkarrizketarik egingo.
Hori ezinezkoa litzateke. Ezinezkoa zait hori irudikatzea ere.
Seven Layers Deep izeneko metodo bat dago, zazpi geruza sakonera joatea dakarrena. Eta hori oso interesgarria da.
Esaten ari zaren guztia, oinarrizkoan, ikerketa oraindik martxan dagoela esatera mugatzen da.
Beraz, adibidez, nire medikuak sendagai bat agintzen dit.
Zergatik preskribatzen didate hau? Beraz, beti galdetzen duzu: zergatik? Zergatik preskribatzen didate hau?
Zer dago horren atzean? Zer dago horren atzean?
Eta, beraz, niri iruditzen zait gauza hauei guztiei buruz hitz egiten duzunean,
automatikoki maila molekular horretan sartzen zarela.
Zuk ere aipatu zenituen seinale-molekulak, eta egia da beti kanpora begiratzera baldintzatu gaituztela gauza guztietarako.
Eta tamaina eta handia den, indartsua den eta iragarkietan erakusten zaigun guztia lagundu behar digu.
Baina ikus dezagun zer dagoen horren atzean, eta horren atzean, eta horren atzean.
Eta tarte txikira sartzen zara, bitxia bada ere, benetako tarte horretara ere, miligramoetara.
Beno, benetan molekular mailan dago, litio-gatzaren hain tamaina txikiko ale batek edateko uran oso
erabilgarria izango litzatekeela esaten duzunean.
Bai, sinestezina da.
Beraz, zazpi geruzari buruz oraintxe esan duzuna... Ez naiz termino horrekin ohituta, baina nire istorioarekin oso ondo bat
dator, izan ere, inoiz idatzi nuen lehen liburua, "The Methuselah Strategy", oinarrizkoan horretaz ari baita; gai nagusia
da inoiz ez duzula "zergatik" galdera egiteari utzi behar.
Beraz, hori da liburu honen gai nagusia, bai psikologikoki bai filosofikoki.
Eta orduan neure buruari galdetu nion zergatik litioa, Alzheimer gaixotasunaren ikerketan litioarekin topo egin nuelako, eta
bipolar nahasmendua duten pertsonek sei aldiz arrisku handiagoa dutelako Alzheimerra garatzeko, litioarekin tratatu ezean.
Eta litiozko tratamenduak ez du gaixotasunaren prozesua aldatzen, tratamendua baita, ez terapia; baina Alzheimerra garatzeko
probabilitatea maila normaletara itzultzen da, nahiz eta osasungarria ez izan,
biztanleriaren batez besteko maila normalera.
Eta noizbait ohartu ziren efektu bera dosiaren milaren batekin bakarrik lor zitekeela.
Eta bat-batean litio mikrodosatuez ari ginen hitz egiten.
Eta horrela topatu nuen litioa, eta gero neure buruari galdetu nion: zergatik?
Bai, beraz, zergatik ez da baimenduta, zergatik ez da edateko urari gehitzen?
Ur edangarrian, badakigu litio gehiago duen leku batean bizitzeko zortea badut, eta hemen benetan
mikro-kantitateez ari garela, Alzheimeraren arrisku txikiagoa eta depresioaren arrisku txikiagoa ditudala.
Eta zergatik ez da hori posible?
Beraz, zergatik? Eta gero, zergatik dago debekatuta?
Eta, esan bezala, zergatik galdetzeko galderak Big Bang-era, benetan bizitzaren hasierara, eraman ninduen.
Eta horrek nire liburuan orain egin dudan bidaia izugarri zirraragarria bihurtzen du.
Baina orduan, esateko moduan, dena oinarriztik berriro eraiki dezakezu eta zuretzako mundu berri bat sortu.
Beraz, hasieraren muinera arte sakon iritsi zarenean, 'zergatik' galderak ez du zentzurik, ezin baituzu
sakonago galdetu; izan ere, hurrengo galdera izango litzateke: zergatik existitzen da unibertsoa?
Baina orduan ezin dut gehiago erantzunik eman, baina zuk buelta eman eta esan dezakezu: ondo, horretan oinarrituta,
orain niretzat litioz osatutako mundu berri bat eraikiko dut.
Eta mundu hau irudikatzen dudanean, medikuntzan iraultza bat ikusten dut, baina giza
elkarreraginaren iraultza bat ere ikusten dut.
2024ko apirilean, Suitzako Kanpo Gaietarako Ministerioak gonbidatu ninduen 100 herrialde baino gehiagotako 1.500 ordezkari
baino gehiagok parte hartu zuten konferentzia handi batera.
Eta nik gako-hitzaldia eman behar nuen eta 15 minututan galderari erantzun: zer behar du garunak bakean pentsatzeko gai izateko?
Bake-konferentzia bat zen, eta hori 15 minututan erantzun behar nuen.
Noski, azaldu nuen sistema immunologiko mentala, eta, azken irudian, litioa pentsamendu
baketsurako gako molekula dela erakutsi nuen.
Zeren hori da zehazki gatazkak sortzen direnean hausnartzeko eta pixka bat lasaiago egoteko aukera ematen diguna.
Bakea ez da gerra eza, baizik eta bakean pentsatzeko gaitasuna, gatazkak jasateko, gatazkak eztabaidatzeko, beste
pertsonaren ikuspuntua hartzeko, beste era batera esanda, norberaren ikuspegia aldatzeko gaitasuna.
Eta hau guztia 'sistema immunologiko mentala' izenpean laburbiltzen dut.
Eta litioa da zehazki sistema immunologiko mentalerako molekula gakoa, eta hori guretzat
ukatu izana are perfidiosoagoa bihurtzen du.
Orain galdera bat gehiago daukat, eta, esango nuke, une honetan oso modan dagoela.
Beraz, nonahi entzuten duzu metalez astunen berri, metalez astunen pozoitzeaz, eta, ba, inguruan begiratu eta pixka bat adi
bazaude, berehala konturatzen zara – argi ikusten duzu maila guztietan pozoitzen ari garela, ez bakarrik
fisikoki, baita mentalki ere, zuk oraintxe azaldu duzun bezala.
Eta zer papera... litioak ere hemen papera jokatu dezake?
Ez dut desintoxikazioa esan nahi, orain hain modan dagoelako, baizik eta gorputzean dauden metalez
astunek murriztu edo euren eraginkortasuna galdu daitezen.
Biak. Adibidez, ikerketek erakusten dute merkurioaren kanporatzea handitzen dela litioa ematen denean.
Metalez astunen gehienek, baita plastikoa eta antzekoek ere, hipokampoko neurogenesia, hau da, garuneko
zelula berrien sorrera, oztopatzen dute, eta horrek gure sistema immunologiko mentala paralizatzen du.
Hori kontuan hartuta, neuroinflamazioa da gakoa, eta litioak hemen laguntzen du.
Beste substantzia batzuk ere badaude, beraz, buruko errendimendua, hau da, buruko
immunitate-sistema ahultzen duen edozein gauza arazoa da.
Eta adibide bat emango dizut, ez litioaren testuingurutik, baizik eta nire The Algae Oil Revolution liburutik.
Bitxia da, baina jakin nuen arraina nagusiki jaten duten Inuitek naturalki metalez astun
asko kontsumitzen dituztela, arrainetan baitaude.
Eta, beraz, Alzheimerra izateko probabilitatea ikertu nuen, metalez astunek Alzheimerra eragiten dutelako.
Baina arrainetan aurkitzen diren funtsezko arrasto-elementu eta substantzia bizien
gabeziak ere Alzheimer gaixotasuna eragiten du.
Beraz, nola funtzionatzen dute elkarren aurka?
Beraz, zer gertatzen da orain, bizitzarako ezinbestekoak diren mantenugaietan funtsezkoa den zerbait
kontsumitzen badut, baina aldi berean niretzat kaltegarria den zerbait ere kontsumitzen badut?
Eta harrigarria da substantzia biziek irabazten ari direla.
Honek esan nahi du Alzheimer gaixotasunaren arrisku txikiena duten pertsonak, hau da, Alzheimer gutxirekin edo
gabe hiltzen diren Inuitek, bitxikeriaz, burmuinean metal astunen kontzentrazio handienak dituztela.
Baina Alzheimerrik ez dute garatu, izan ere, garunean substantzia bizien kontzentrazio handiena ere badute.
Honek esan nahi du gure gorputzak ezin duela, esateko moduan, gabeziak konpentsatu.
Baina gabe hauek geuk dieta zentzuzko baten bidez konpentsatzen baditugu, askoz tolerantagoak izango gara, ez
bakarrik kanpoko arriskuen, gerra eta bakearen, eztabaiden eta gizarte-estresaren aurrean.
Gainera, toxinei ere erresistenteagoak gara.
Horrek ez du esan nahi toxinak onak direnik, eta hori batere ez da arazoa.
Baina, noski, toxinik gabe eta substantzia bizigarriak soilik izatea are hobea litzateke.
Baina biek osatutako konbinazioa, eta nire liburu berrian homeostasia mantentzea deitzen
diodana, hain zuzen, hori da gaia: indarren oreka.
Eta bi lege ditut. Lehen kapituluari "Naturaren legeak sistema immunologiko mentalarekin lotuta" legea deitzen diot.
Eta naturaren lege hauek gutxienekoaren legea eta gehienekoaren legea dira.
Muga maximoa, esateko moduan, kontsumitu dezaketena da, benetan nigan kalte egiteko hasi arte. Beraz, toxinen aldetik.
Honek metal astunak barne hartzen ditu, noski, baina baita azukrea eta alkohola ere. Dena gehiegi egin dezaket.
Beraz, gauza guztiak noizbait pozoitsu bihurtzen dira. Litioa ere, noski.
Eta bestalde, gutxienekoaren legea. Beraz, osasuntsu egoteko gutxienez zer behar dut?
Dena substantzia bizien inguruan da.
Baina hori bakarrik ez, baita mugimendua, gizarte-harremanak eta abar ere.
Minimoaren legearen eta maximoaren legearen artean homeostasia dago.
Baina substantzia bizigarri gehiago ditudanean, orduan eta gehiago jasateko gai naiz.
Beraz, indar-oreka mantentzen da, substantzia bizigarriak falta direnean baino.
Orduan dut auto bat. Gainkargatu dezaket, eta hori ez da autoarentzat ona.
Baina substantzia funtsezko bat falta bada, ez du batere funtzionatzen.
Bai, agian hori da horri begiratzeko modu bat.
Beraz, errazago jasan dezaket gehiago.
Nire bizitzan gehiago eramaten dut neurekin.
Gehiago jasan dezaket.
Baina gutxienekoa da bien lege nagusia.
Partekatzen ari zaren albistea oso animagarria da.
Zeren eta askotan entzuten duguna da... Ba, metalez astun hauek eta desintoxikazioa edo pozoitzea. Hori hain da...
Hau une honetan familietan sartzen ari da. Eta familiak edo gurasoak batzuetan erraz
panikatzen edo antsietatuta edo kezkatuta geratzen dira.
Eta orain denek, edo behintzat jende askok, detox, detox, detox egitera gogotsu daude.
Baina gauza asko gaizki joan daitezke.
Bai, horrek hainbat substantzia funtsezko ere kanporatu ditzake. Eta orduan, zehazki kontrakoa lortu duzu.
Hori dela eta, ez naiz benetan horren zalea.
Beste gauza bat ere bada... Utzi oreka honen adibide bat ematen, nire azken liburuaren, Indoctrinated Brain-en, gaiaren arabera.
Gakoa da, printzipioz, birusa arma biologiko gisa diseinatu zutela, baina aldi berean mRNA gisa ere administratu
dutela; mRNA horrek, printzipioz, arma biologikoaren osagaia den, hura moldatzen duen espikaren proteina darama.
Eta proteina spikearen aldaera honek garunean neuroinflamazioa aktibatzen du.
Eta hori hipokamporako neurotoxikoa da.
Eta gero jendeak etengabe galdetzen zidan: ba, txertoa arriskutsua al da, edo birusa?
Ez dut uste birusa arriskutsua denik bakarrik; baizik eta arriskutsua ere bada,
izan ere, zehazki hori baita bertan dagoena.
Baina bai, txarra al da hori jasotzea?
Esaten dut, ez, nik ere izan dut Covid, nahiko ziur nago.
Nik ere probatu dut, antigorputzak gorantz eta beherantz erabiliz, eta ziurtasunagatik ere, agintariei
esateko: begira, hurrengo infekziorako ondo prestatuta nago.
Baina beti esan dut orain nire garunean eragingo duenik beldurrik ez dudala.
Nire ustez, funtsezko mantenugaiak hartuta nire garuna behar bezala funtzionatzen duela ziurtatzen dut.
Agian oraindik zerbait falta da, baina beharrezkoa dela uste dudana nire liburuetan ondo
azaldua dago. Eta guk ere horrela bizi gara.
Eta horregatik esan nuen ez naizela beldurtzen COVID infekzio batek kalte iraunkor iraunkorrak eragitea.
Hala ere, zerbait falta bada, nire immunitate-sistema eta osasun mentala jada kaltetuta badaude, eta adibidez
litio-eskasiagatik neuroinflamazioa badut, noski, infekzio horrek niregan erabat gaindituko nauela arrisku handia dago.
Eta ez bakarrik akutuki, hau da, kutsatu eta agian astebete edo bi sufritzeaz, baizik eta benetan Covid luzeko
sintomak, neke kronikoa edo, haurtzaroan, autismoa barne, hainbat arazo garatzen ditudala.
Autismoa, azken batean, neuroinflamazioaren ondorioa da, batez ere hipokamparen garapeneko ahul
fasean, hau da, bizitzako lehen eta bigarren urteetan.
Ipocampusa heldutasun osoa lortzen du.
Fase honetan neuroinflamazio larria garatzen baduzu, bizitzako fase honetan autismoa garatzeko probabilitate
izugarri handia dago, hau da, hipokampoko disfuntzio bat, eta hori zure bizitza osorako iraun dezake.
Eta, adibidez, eragile nagusietako bat aluminioa duten injekzioak direla jakina da.
Beraz, saihestu behar dituzu, gehieneko legea.
Bestalde, badago xedapen bat, neuroinflamazioa batere ez gertatzea aurreikusten duena.
Gutxienekoaren legea, hau da, litioa, baina baita ur-eko omega-3 gantz-azidoak ere; azken hauek
aipatzen ditut arrainzaleen dieta ez delako hain ona.
Eta ur-eko omega-3 gantz-azidoen iturri bakarra eta zentzuzkoena, arrain-produktuak
aukerarik ez badira, alga-olioko produktuak dira.
Beraz, halako moduan jakin duzun guztia kontuan hartuta txosten bat egiten duzunean, ia esango nuke eskolan
NEHLS izeneko ikasgai bat egon beharko litzatekeela.
Ez, "espezieentzako egokia den bizimodua" jarri beharko litzateke.
Bai, baina zoritxarrez, gai honen konplexutasuna ia inoiz ez da zure orain deskribatzen ari zaren moduan jakinarazten.
Bai, bueno, nire emazteak atzo entzun zuen Deutschlandfunk-en, hil arte jo ninduen, ez dakit zehazki non.
Baina uste dut irrati-estazio bat zela, agian Deutschlandfunk edo antzeko zerbait.
Kennedyri buruzkoa zen, Robert F. Kennedyri, Osasun idazkari izendatu dutena; beraz, oraindik grabatzen ari gara,
lan hori hartu aurretik, esateko moduan, baldin eta lortzen badu, han Parlamentuaren onespena jasoz gero.
Baina orduan karikaturista deitu zioten, osasuntsu jatea garrantzitsua zela aldarrikatzeagatik.
Beraz, osasuntsu jatea garrantzitsua dela diozunean konspirazio-teorilaria zara, eta
hori oso eskandalagarria iruditzen zait, bai.
Hala ere, nire emazteak uste du, entzun duenaren arabera, nolabaiteko adimen artifizial batek idatzia zuela.
Bai, nahiz eta orain hori aipatu duzun, Alemaniako hedabide publikoetan une honetan horri buruzko txosten bat dago.
Non egiazki dioten dieta-osagarri, elementu trazagarri, bitamin eta abarrei buruzko hitz guztiak hutsalak direla, gorputzak
hainbeste behar dituelako ezen … – egiazki txostenean aipatu zena – beraz, adibidez, C
bitamina txipsetan aurkitzen duzuna guztiz nahikoa da.
Beraz, lasai esan dezakezu: "Gainerako guztia uzten dut, baita fruta eta barazkiak ere. Ez da batere frogatu."
Jan txipsak soilik, eta eguneroko C bitamina-dosiari heltzeko nahikoa izango duzu.
Bai, bai, hori ez da hain urrunekoa.
Estatu Batuetan urte batzuk bizi izan nintzen, bi aldiz nire familiarekin, baita urte batzuk ere.
Beraz, AEBetara bi aldiz aldatu ginen, berriro etxera itzuli ginen, eta berriro ere itzuli ginen.
Edonola ere, eskolan ere zeuden.
Eta egiazki elikadura-piramidea zegoen.
Eta inoiz ez dut ahaztuko nire seme-alabek janari piramide baten marrazki batekin etxera etorri zirenean.
Beraz, piramidean, zer den garrantzitsua eta zer ez den hain garrantzitsua. Eta haren ondoan hanburgesa bat zegoen.
Eta gezekin egindako hanburgesak ere erakutsi zuen, esateko moduan, dena estalita dagoela.
Beraz, egunero hanburgesa bat jateak nahikoa litzateke, esateko moduan, medikuntza modernoaren
estandarrak betetzen dituen dieta bat mantentzeko.
Eta nire ustez, nutrizioa eta hezkuntza ere McDonald's eta konpainiaren esku daude.
Beraz, dena finantzatzen dute AEBetako erakunde handiek eta korporazioek.
Baina azken finean hemen ez da hainbeste desberdina, izan ere, haiek ere politikaren eta osasunaren alorretan eragina dute.
Eta nire liburu berrian, adibidez, xehetasun handiz azaltzen dut nola gertatu zen astinaldi hau.
Beraz, nolabait esateko, espezieentzako egokia den bizimodua hezkuntza-programatik kendu dute, baita mediku-prestakuntzan ere.
Zergatik ez den hemen gutxieneko legea aplikatzen.
Bizitzaren oinarrizko legea medikuntzan aurkitzen da ... medikuntzan ez da irakasten.
Irudikatzea ezinezkoa da.
Hori... esan nahi dudana da, auto-mekaniko guztiek, errespetu gabe izan gabe, badakite auto bat
hondatzen denean horren atzean arrazoi gutxi batzuk daudela.
Baina mediku-prestakuntzan, autoa gelditu denean, esateko moduan, depresioa diagnostikatzen
didatenean, aukera bakarra antidepresiboak dira.
Ez dago galdera sistemikorik: Bai, zergatik garatu zen depresioa?
Zergatik garatu ziren haurrak – ATHS? Zergatik gertatzen da autismoa?
Eta bakarrik haur-gaixotasunen aurkako injekzio hauek, batere beharrezkoak ez direnak, eman direnetik.
Eta horregatik da arazoa, 'zergatik' galdera egin behar dugula.
Eta agian orain zenbait "zergatik" galderari nahiko ondo erantzun diegu.
Benetan eskerrik asko.
Bai, hori... ba, hainbeste gauza ukitu dituzunez, zehatz-mehatz aztertuta eremu berri bat osatzen du.
Hori ere da guraso askok oso desesperatuta dauden lekua.
Zergatik existitzen da autismoa? Zergatik existitzen da TDAH, eta abar?
Hori, noski, eztabaida honen esparrutik kanpo dago.
Baina agian gonbidatu ahal izango zaitut.
A moduan, noski, nire liburu berriak erantzunak emango ditu.
Baina ezin dut inor behartu, esateko moduan, eta ez dut nahi inor nire liburua erostera behartzea. Horren
ordez, nahi dut... nahi dut maila guztietako jendea hezi.
Jakina, gai honi buruzko elkarrizketak ere badaude. Duela gutxi autismoari buruzko konferentzian galderak
erantzun nituen, eta laster nire kanalean eskuragarri egongo da.
Hala ere, konferentziara bidean, denbora asko eman nuen neure burua prestatzen, autismoaren prebentzio eta tratamendurako
ikuspegi sistemikoa aztertuz, eta gero ikerketa zientifiko guztiak hainbat orrialdeko dokumentu batean laburbildu nituen.
Eta hori guztia nire webgunean aurki dezakezu.
Beraz, joan besterik gabe nire webgunera, www.michael-nehls.de, eta ondoren 'Info' atalean aurkituko duzu gai horiei buruzko
informazio garrantzitsu guztia, baita beharrezko laguntza ere.
Horrek esan nahi du ez duzula orain nire liburu bat erosi behar; nahikoa da begirada bat ematea eta ideia batzuk hartzea.
Azken galdera labur bat daukat.
Zuk zeuk aita zara, eta badituzu ezagutza guztiak eta ikuspegi guztiak.
Eta orain hiru puntu garrantzitsuenak azaldu ahal badiguzu, lehenago esan zenuelako guk ere horien arabera bizi garela.
Zein dira, zure ustez, gure familiarako eta gure seme-alabentzat ezinbestekoak diren hiru puntu garrantzitsuenak?
Hori guztiz baztertzen dugu, edo horrela bizi gara, edo hori eragiten dugu, edo hori sustatzen dugu. Zer esango zenuke?
Beraz, lehenengoan, erabat lasai egon.
Beraz, edozein kasutan, ez erori dena perfektua izan behar dela pentsatzeko tranpan.
Egia esan, hori duela 20 edo 22 urte inguru bakarrik konturatu nintzen.
Medikuntza ikasketak amaitu ondoren, 10 eta 15 urte behar izan nituen, nolabait esateko, nola indoktrinatu
ninduten ulertzen hasteko eta medikuntzari buruzko nire ulermena erabat berreraiki behar nuela konturatzeko.
Eta garai hartan, nire seme-alabak ere hazi egin ziren, nerabezaroa lortuz.
Horrek esan nahi du gaur egun dakidana guztia ez genuela aplikatu.
Eta bilobak banitu, ziurrenik hobeto egingo nuke, edo behintzat aholku hobeak emango nituzke.
Baina hori ez dut behar, bitartean nire seme-alabek ere nirekin batera zer den garrantzitsua ikasi dutelako.
Baina orain hori dakidanez, jakina da ez dela erabat hilgarria dena perfektuki ez baduzu egiten; alderantziz, dena
perfektuki egin nahi izateak ere hilgarria izan daiteke.
Hori ere oso estresagarria da, azkar amaitzen zarelako – nola deitzen zaion berriro, ez normorexia, badago hitz bat
horretarako, ez anorexia, baina hau... – non zure dietan eta jokabidean dena perfektua izan dadin saiatzen zaren.
Eta orduan bizitza ez da gehiago atsegina.
Eta hori da, egiazki, bizitzan garrantzitsuena: dibertigarria izatea, bai, eta ahalik eta gehien gozatu ahal izatea.
Eta zerbait txar gertatzen denean, gainditzen duzu, bertatik ikasten duzu eta berriro poza aurkitzen duzu.
Eta horregatik da benetan garrantzitsua lasai egotea, benetan garrantzitsua, esan
nahi dudana da benetan, benetan garrantzitsua.
Ondoren, badaude gauza batzuk erabat ezinbestekoak direnak eta ezin dituzunak janari arruntetik lortu.
Jakina, gure mahai gainean daude, eta nik omega-3, D bitamina eta litioari buruz etengabe hitz egiten jarraitzen dut.
Eta orduan benetan nahiko ondo hornituta zaude; jakina, orain… zure dietaren arabera, oraindik
selenio-eskasia eta zinka-eskasia izan ditzakezu, noski.
Baina gauzak horrela dira.
Eta, noski, nagusi dena nik Metuselah estrategia deitzen dudana da, eta horrek esan nahi du badakit
nutrizioa ez dela guretzat garrantzitsua den bakarra.
Gizarte-elkarrekintza ere kontuan hartu behar duzu, jendeak elkar nola tratatzen duen ... .
Baina hau errazagoa da akatsik ez duzunean, elkarrekin dituzuzen harremanetan lasaiago zaudelako.
Norbaidaren iritzi desberdin bat duenean, ez zara berehala estresatzen.
Eta horrek esan nahi du gizarte-elkarrekintza oso garrantzitsua dela: arazoei aurre
egin, haiei buruz eztabaidatu eta ez itxiarazi.
Eta bai, denok pixka bat kirol egiten dugu eta fisikoki aktibo egoten saiatzen gara.
Eta mundua hain gaixorik dagoenez eta pixka bat hobea izan dadin nahi dugunez, naturalki bizitzan helburu bat dugu.
Eta, gainera, oso garrantzitsua da beti zerbait egiteko izatea.
Benetan eskerrik asko.
Beraz, eskerrik asko zure bidaia zirraragarri honetan gurekin batera eramateagatik, zuk zeuk esan
zenuen bezala, eta hemen hainbeste azaldu izanagatik.
Eskerrik asko zure denboragatik.
Bai, eskerrik asko.
Esan nahi dudana da antolatzen ari zaren konferentzia.
Egia esan, hori entzun nuenean berehala ados nengoen, nahiz eta orain beste gauza guztiak
baztertzen ari naizen liburua idatzi behar dudalako.
Baina egiten ari zarenarekiko errespetu handiena dut, eta espero dut nire harpidetuen
bitartez guk ere nire webgunean argitaratuko dugula.
Helburua da ahalik eta jende gehienek esatea: "Bai, han joango naiz, bestei kontatuko
diet" eta, espero dugu, mundu osoak zaintzea.
Eskerrik asko benetan.
Eta zure emazteari agur beroak, batez ere gaur.
Eskerrik asko asko.
Eskerrik asko.
Ekaitzak gure inguruan gogor jotzen duenean eta zalantzak agertzen direnean, sendo
eusten diogu eta bizitzan indarra aurkitzen dugu.
Itxaropena arnasten dugu, maitasun zubiak eraikitzen ditugu, etorkizuna moldatzen dugu, gerrarik gabeko mundu bat.
Errezetak idazten ditugu, eta horietan honela jartzen du: bizitza, maitasuna, askatasuna, hori da garrantzitsua den guztia.
Hori bakarrik taldean egin daiteke.
Arima onak magikoki elkar erakartzen dira.
Hori bakarrik taldean egin daiteke.
Maitasunean eta bakean, eskuz esku.
Munduak erronka egiten digunean, bihotzetan ausardiaz eta horretan sinetsita altxatzen gara.
Itzalen argiek mundua aldatzeko bidea erakusten digute; horretarako inoiz ez da berandu.
Izaki magikoek sufrimendua sendatzen dute.
Orain eta betirako elkarrekin, denok prest gaude.
Errezetak idazten ditugu, eta horietan honela dio: Bizitza, maitasuna, askatasuna – hori da garrantzitsua den guztia.
Elkarrekin bakarrik egin dezakegu, talde gisa.
Arima onak magikoki elkar erakartzen dira.
Hori bakarrik taldean egin daiteke.
Maitasunean eta bakean, eskuz esku.