2025 թվականի հունվարի 29-ից ի վեր ընթանում է 16-օրյա առցանց երեխաների պաշտպանության համաժողով։
«Մենք ոտքի ենք կանգնում։ Միասին մեր երեխաների անվտանգության համար։ Քանի որ երեխաների պաշտպանությունը անզիջելի է»
կարգախոսով կոնգրեսի թիմը հարցազրույցներ է վարում հայտնի բանախոսների հետ երեխաների պաշտպանության տարբեր թեմաների շուրջ։
Երկու նպատակով՝ երեխաներին պաշտպանելու և ծնողներին հզորացնելու համար։
Բարի գալուստ և շնորհակալություն մեզ միանալու համար։
Այս տեսանյութը բոլոր նրանց համար է, ովքեր ցանկանում են ներգրավվել երեխաների պաշտպանության գործում և մեր երեխաների ապագայում,
Խնդիրներ, որոնք երկար ժամանակ համարվել են արգելված կամ ճնշվել, այժմ բացահայտվում են։
Գիտե՞ք, որ միայն Գերմանիայում ամեն տարի ավելի քան 100 000 երեխա պարզապես անհետանում են։
... Երեխաների մոտ հոգեկան կամ ֆիզիկական հիվանդությունների թիվը արագորեն աճում է։ […]
Ժամանակն է կոտրել تابուները և սկսել մի շարժում, որը չի կարող կանգնեցվել։ […]
զգոն, պարզամիտ և քաջ ծնողների շարժում։
Մեր երեխաների, և, հետևաբար, ողջ մարդկության ապագան վտանգված է
Դժվար է զբաղվել նման խնդիրներով, ինչպիսիք են վաղաժամ սեռականացումը, երեխաների առևտուրը,
բուլինգը կամ երեխաների նկատմամբ բռնությունը։
Մարդկանց առևտուրը այժմ ավելի շատ եկամուտ է բերում, քան թմրանյութերի կամ զենքերի առևտուրը։
Դժվար բան է, չէ՞? Ամբողջ աշխարհում կեղծիքներն ու մանիպուլյացիան, և ինչո՞ւ է դա ամենը?
Հարցազրույցները համապատասխան եթերային օրվա ընթացքում 24 ժամ անվճար հասանելի են և առաջարկում են տարբեր
մոտեցումներ լուծումների համար տարբեր թեմաների ոլորտներում։
Կոնֆերանսի թիմի բարեհաճ թույլտվությամբ Kla.TV-ն կարող է ձեզ առաջարկել բացառիկ նախադիտում՝ հրապարակելով
հետևյալ հարցազրույցը բացառապես կոնֆերանսի ընթացքում:
Դոկտոր Մայքլ Նելսը թեմայով՝ «Լիթիումային ստությունը»։
Լիթիումը որպես հետքի տարր կարող է պաշտպանել Ալցհեյմերի հիվանդությունից, դեպրեսիայից և այլն։
Եվրոպայում այն արգելվել է որպես սննդային հավելում, սակայն թունավոր ալյումինը թույլատրվում է
երեխաների քաղցրավենիքներում – ինչն է այստեղ սխալ?
Բարի գալուստ, սիրելի դիտողներ, Երեխաների պաշտպանության կոնգրես։
Շատ լավ է, որ այս կարևոր թեմայի շուրջ կրկին մեզ հետ եք, որովհետև միասին մենք միավորված ենք մեր
երեխաների անվտանգության և պաշտպանության համար։
Այսօր ինձ հետ շատ յուրահատուկ մարդ կա։
Ես իսկապես պատիվ եմ զգում, որ նա ժամանակ հատկացրեց։
Նա ներկայումս գրում է նոր գիրք, և ժամանակը շատ սահմանափակ է։
Դոկտոր Մայքլ Նեհլս, ողջունում եմ։
Այո, բարև, տիկին Ֆեյստ։ Ես նույնպես ուրախ եմ, որ ինձ հրավիրել եք։
Ես նույնպես պատիվ եմ զգում, որովհետև հավատում եմ, որ այն, ինչի վրա դուք աշխատում եք, շատ, շատ կարևոր խնդիր է։
Եվ եթե ես կարողանամ նրան նպաստել, նույնիսկ մի փոքր, ապա ես շատ ուրախ եմ։
Այո, նրանց համար, ովքեր դեռ ձեզ չեն ճանաչում։
Դուք բժիշկ եք, մոլեկուլային գենետիկ և բեսթսելլեր հեղինակ։
Մյուս բաների թվում նրանք ինտենսիվորեն զբաղվում են ուղեղի գործառույթներով և մեր հոգեկան
առողջության վրա ժամանակակից ազդակների ազդեցություններով։
Դուք գրել եք «Ինդոկտրինացված ուղեղը», «Լիթիումային դավադրությունը»։
Եվ դուք, ըստ էության, բացահայտում եք, թե ինչպես են մանիպուլացվում մեր մտքերը և ինչ կարևոր դեր է այս
հետքի տարրը խաղում մեր մտավոր դիմացկունության մեջ։
Եվ այսօր կոնֆերանսում մեր քննարկման ընթացքում մենք կխոսենք այն մասին, թե ինչ են նշանակում այս եզրակացությունները մեր երեխաների
համար և ինչպես կարող ենք լավագույնս աջակցել նրանց զարգացմանը։
Շատ շնորհակալ եմ, որ այստեղ եք։
Այո, կրկին շատ շնորհակալ եմ հրավերի համար։
Այո, «Լիթիումային դավադրություն» գիրքը դեռ չի գրվել; ես այժմ դրա վրա աշխատում եմ։
Ես դա դեռ չեմ հրապարակել։
Այն նախատեսված է թողարկվելու 2025 թվականի մայիսի կեսերին։
Դա դեռ առջևում է մեզ համար, դրա համար կպահանջվի մի փոքր ժամանակ՝ մի քանի ամիս, բայց ես ինտենսիվ գրում եմ։
Գրքի հիմնական թեման այն է, որ ես փորձում եմ, կամ ավելի ճիշտ՝ վստահ եմ, որ կարող եմ ապացուցել, որ լիթիումը անհրաժեշտ
է։ Համապատասխան գլուխը արդեն գրված է, այն գրեթե 100 էջ է։
Եվ ինձ հաճախ են դասախոսությունների ժամանակ այս մասին հարցնում, քանի որ ես այս թեմայով բազմաթիվ դասախոսություններ եմ կարդացել։
Եվ ինձ միշտ հարցնում են՝ երեխաների մասին ի՞նչ։
Դա երեխաների համար նույնպես անհրաժեշտ է՞
Ես ասում եմ՝ լավ, դա այլ տեսակ չէ։
Ուստի դա անհրաժեշտ է։
Եվ, իրականում, հետաքրքիր է, որ երբ ասում եմ, որ C վիտամինը անհրաժեշտ է, ոչ ոք չի
մտածում նշել, որ դա վերաբերում է նաև երեխաներին։
Բայց լիթիումը նոր է՝ այն գաղափարը, որ այն կարող է լինել անհրաժեշտ, և, ինչպես ես այժմ
ապացուցում եմ գրքում, այն իսկապես անհրաժեշտ է։
Եվ դա նույնպես կնշանավորի հեղափոխություն, քանի որ այն չափազանց կարևոր է հոգեկան առողջության համար։
«Ռևոլյուցիա» բառը նաև «Լիթիումային հեղափոխություն» անվանումն է մի շարք դասախոսությունների, որոնք մենք նոր ենք պլանավորել։
Այսպիսով, մենք կայցելենք տասը խոշոր քաղաքներ… 2025 թվականի Զատիկի արձակուրդներից հետո, մոտավորապես ապրիլի
վերջին, և կհռչակենք այս լիթիումային հեղափոխությունը։
Այսպիսով, դա հիմնականում այդ օրն է, և հենց այդ օրերին, հուսով եմ, իմ գիրքը նույնպես այնտեղ
կլինի։ Մատներս խաչած եմ, որ ամեն ինչ լավ ստացվի։
Բայց խոսքն այն մասին է, որ ցույց տալ, թե լիթիումը կենսական է։
Եվ դա իսկապես այն տարրերից մեկն է, որը ստեղծվեց ստեղծումից անմիջապես հետո։
Այսպիսով, թե դուք հավատում եք Մեծ պայթյունին, թե ոչ, մի պահ աշխարհը, կարելի է ասել, ստեղծվել է։
Եվ ստեղծումից մի քանի րոպե անց ենթադրվում է, որ ֆիզիկապես լիթիումը ստեղծվել է և լցնում է ամբողջ տիեզերքը։
Դա մեր մարմնի մի քանի տարրերից մեկն է, որը չի գալիս աստղային փոշուց, այլ գոյություն է ունեցել սկզբից, անգամ աստղերից առաջ։
Եվ դա նույնպես կարևոր էր կյանքի ծագման համար։
Այսպիսով, նույնիսկ մինչև բջջային կյանքի ի հայտ գալը, երբ մենք դեռ խոսում ենք կոչված ՌՆԹ աշխարհի մասին, որտեղ գոյություն ունեին
հիմնականում նուկլեինաթթուներ, ինչպիսիք են ԴՆԹ-ն՝ մեր գենետիկ նյութը, գոյություն ուներ նաև ՌՆԹ, որը,
օրինակ, հայտնի է մեզ SARS-CoV-2-ից՝ ՌՆԹ վիրուսներից, որոնց գենետիկ նյութը կազմված է ՌՆԹ-ից։
Եվ ենթադրվում է, որ ՌՆԹ-ն եղել է տեղեկատվության սկզբնական միավորը՝ մոլեկուլների կրկնօրինակման համար տեղեկատվություն
կրողը, որը, կարելի է ասել, մի պահ դարձավ բջջային կյանքի հիմքը։
Եվ նույնիսկ ասվում է, որ լիթիումը այս գործում դեր է խաղացել։
Այդ պատճառով կյանքի սկզբից ի վեր դա եղել է անհրաժեշտ։
Եվ ամենազավեշտալին այն է, որ մարդիկ չեն ճանաչում այս անհրաժեշտությունը։
Չնայած ակնհայտ ապացույցներին, միայն իմ գրքում ես գնահատել եմ հազար գիտական ուսումնասիրություն, որոնք
ապացուցում են դրա անհրաժեշտությունը, հատկապես ուղեղի համար։
Երբ նայում ես լիթիումի պակասից առաջացած բոլոր հիվանդություններին, ես այստեղ խոսում եմ էական լիթիումի մասին, ոչ թե թերապիայում
օգտագործվող տեսակի, դա իրականում խոչընդոտ է եղել ըմբռնման համար, քանի որ այդ դեպքում դու միայն այս թերապևտիկ միջոցի մասին ես
իմանում՝ հիմնականում այն, ինչ հայտնի է որպես բիփոլյար խանգարում։
Եվ կիրառվող դեղաչափերը, այսինքն՝ բժշկական դեղաչափերը, այնքան անհավանականորեն բարձր են, որ
դրանք, փաստորեն, արդեն թունավոր միջակայքում են։
Եվ հենց դրա համար լիթիումը հայտնի է միայն որպես թույն։
Բայց երբ տեսնում ես, թե ինչպես անգամ ամենափոքր քանակներն ու խմելու ջրում ամենափոքր տարբերությունները կարող են ազդեցություն
ունենալ՝ օրինակ, եթե բախտավոր ես ապրել այնպիսի վայրում, որտեղ խմելու ջրում մի փոքր ավելի շատ լիթիում կա, ապա
այնտեղ մեծացող երեխաները զգալիորեն ավելի քիչ հավանական է, որ երբևէ զարգացնեն հոգեկան հիվանդություն։
Եվ դա իսկապես տատանվում է նևրոզներից և անհանգստության խանգարումներից մինչև բիփոլյար խանգարում և շիզոֆրենիա։
Եվ այս բոլոր հիվանդությունների ընդհանուր առանցքը կոչվում է նյարդաբորբ։
Եվ այս նյարդաբորբը գրեթե բոլոր այս հիվանդություններում լայնորեն տարածված երևույթ է, որոնք, ըստ էության,
սկսվում են աուտիզմից և ավարտվում Ալցհեյմերի հիվանդությամբ՝ ընդգրկելով մարդու ամբողջ կյանքը։
Եվ բոլոր այն հիվանդությունները, որոնք ազդում են մեր հոգեկան առողջության վրա և, ի վերջո, մեր հոգեկան իմունային համակարգի վրա,
ինչպես ես այն անվանում եմ, այսինքն՝ մեր շրջակա միջավայրի հետ հարաբերվելու, զարգանալու և ինքնահետազոտվելու ունակության վրա։
Մտավոր իմունային համակարգը, երբ լիթիումի պակասի պատճառով կորցնում է իր ֆունկցիան, ես
այն անվանում եմ մտավոր իմունոդեֆիցիտի սինդրոմ։
Եվ դա, ըստ էության, ընդհանուր տերմին է ամբողջ մի շարք կլինիկական ախտորոշումների համար՝ աուտիզմից մինչև Ալցհեյմերի հիվանդություն։
Բայց ոչ միայն հստակ սահմանված հոգեբուժական կամ նյարդաբանական դեգեներատիվ հիվանդություններ, այլև
նյարդոզներ, անհանգստության համախտանիշներ, օրինակ՝ ԱՀԴՀ։
Չնայած այս հիվանդությունների այլ պատճառներ կան, լիթիումի պակասը զգալիորեն մեծացնում է դրանց զարգացման հավանականությունը։
Այնուամենայնիվ, դուք էլ, ինչպես ես, գիտեք, որ մեզ անհրաժեշտ է համակարգային մոտեցում, և այս
պահին լիթիումը չենք կարող դիտարկել որպես բուժում։
Դա կլիներ ամբողջովին աղետալի։ Մի քանի բժիշկներ արդեն ինձ դա են նշել։
Լիթիումը կարևոր է, և այն հատկապես հետաքրքիր է հենց այն պատճառով, որ դրա ըմբռնումը նոր է, և ես փորձում եմ դա փոխանցել աշխարհին։
Բայց լիթիումով առաջացող այս աշխուժ ուրախությունը չպետք է ծածկի այն փաստը, որ այն ոչ մի պանացեա չէ։
Դա պարզապես մեկ այլ թերություն է, որով տառապում են մարդիկ։
Եվ եթե դու իսկապես ուզում ես հասնել ողջամիտ արդյունքի, պետք է հաշվի առնես բոլոր թերությունները։
Եվ դրանք ոչ միայն սննդում են հանդիպում, այլև, իհարկե, կյանքի ողջ սպեկտրում՝ լինի դա սոցիալական
փոխգործակցություն, կյանքի իմաստ կամ ֆիզիկական ակտիվություն։
Այս բոլոր գործոնները դեր են խաղում, և նյարդաբորբի դեպքում ամեն ինչ կարևոր է։
Այո, կրկին վերադառնալով լիթիումին։
Լավ, ինչ է մտքիս գալիս... մտքիս է գալիս զարմանքի գաղափարը, երբ ասում ես, որ լիթիումը իսկապես... ... հատկապես երբ համակարգային
մոտեցում ես ցուցաբերում և ենթադրում, որ այն եղել է այս մոլորակի առաջին տարրերից մեկը, եթե դա փոխադրես,
կարող ես արդեն իսկ ըմբռնել... լավ, կյանքի և երեխայի զարգացման համար դրա նշանակությունը։
Քանի որ, ինչպես դու ասացիր, դա իսկապես անհրաժեշտ է։
Եվ հենց այստեղ է, որ այն տարբերվում է մյուս տարրերից, քանի որ, կարելի է ասել, առաջիններից մեկն է։
Դա, հիմնականում, նշանակում է, որ կարելի է ենթադրել, որ կոնֆերանսը նույնպես շատ է զբաղվում հղիությամբ և ծննդաբերությամբ։
Ինչ կարող ենք անել, որպեսզի ծննդաբերենք առողջ երեխաներ?
Սա նշանակում է, որ կարելի է ենթադրել, որ եթե կինը կամ ծնողները ցանկանում են հղիանալ և արդեն ընդունում են լիթիումը՝ օգտագործելով
այն այս հետքի քանակներով, այս շատ փոքր տիրույթում, ինչպես դուք եք ասում՝ ոչ թունավոր, այլապես շատ փոքր, ապա դա
կարող է օգտակար լինել երեխայի կամ չծնված երեխայի համար։
Կարո՞ղ եք դրա վերաբերյալ մեկնաբանություն տալ։
Այո, այն գործում է և ուղղակի, և անուղղակի։
Այսպիսով, իհարկե, դա կարևոր է երեխայի համար, քանի որ մենք դա գիտենք, և հենց դրա համար այն
այդքան կարևոր է մտավոր իմունային համակարգի համար։
Մտավոր իմունային համակարգը հիմնված է մեր ինքնակենսագրական հիշողության կենտրոնի ունակության վրա, ինչպես ես
մանրամասն նկարագրել եմ իմ մյուս դասախոսություններում և հարցազրույցներում, գրեթե բոլոր իմ գրքերում։
Եվ հիմա կրկին՝ դա հիմնված է հիպոկամպուսի՝ մեր ինքնակենսագրական հիշողության կենտրոնի, ամեն օր
նոր ուղեղային բջիջներ արտադրելու ունակության վրա։
Սա հիմնական մեխանիզմն է, որը պաշտպանում է մեզ Ալցհեյմերի հիվանդությունից, բայց նաև հնարավորություն է տալիս մեզ մտորելու,
ողջ կյանքի ընթացքում լավ հիշողություն ունենալու, դիմացկուն լինելու, ինչը շատ կարևոր է նաև երեխայի զարգացման համար, որպեսզի
սթրեսի դեպքում նյարդային տեղեկատվությունը այնքան արագ չձևավորվի։
Եվ, իհարկե, հետաքրքրասիրությունը, որը մեզ համար շատ կարևոր է՝ նախ և առաջ սովորելու և սովորելու ցանկություն ունենալու համար։
Եվ սա վերաբերում է մեր ողջ կյանքի ընթացքին՝ սկսած մանկությունից, բայց նաև որպես մեծահասակներ և, առաջին հերթին, որպես տարեցներ։
Եվ հիպոկամպուսի նոր բջիջներ արտադրելու այս կարողությունը, որը հայտնի է որպես նոր նյարդային բջիջների
բազմացում, նյարդային բջիջների բազմացում, պահանջում է այն, ինչը կոչվում է տելոմերազի ակտիվություն։
Սա նշանակում է, որ յուրաքանչյուր բջիջի բաժանման ժամանակ քրոմոսոմները մոլեկուլային
կենսաբանական մեխանիզմի արդյունքում մի փոքր կարճանում են։
Եվ երբ դրանք աստիճանաբար կորցնում են իրենց կարճությունը կամ, կարելի է ասել, իրենց երկարությունը, գալիս է մի
կետ, որը կոչվում է Հեֆլիգի նվազագույն կամ առավելագույն։
Սա նշանակում է, որ բջիջները ունեն մի տեսակ ներքին ժամացույց։
Եվ երբ բջիջները, կարելի է ասել, բավարար բաժանում են անցել, և ծայրերը այլևս անընդհատ չեն վերականգնվում, դա, կարելի
է ասել, նվազեցնում է բջիջային ցիկլերի թիվը և, ի վերջո, նվազեցնում է այդ բջիջների բազմացման ունակությունը։
Նրանք նույնիսկ մահանում են, քանի որ դա հանգեցնում է բջջային մեխանիզմների դիսռեգուլյացիայի։
Եվ տելոմերազը, քանի որ «տելոս» նշանակում է «ավարտ», իսկ «սմերոս»՝ «մասնիկ» և «ավարտի մասնիկներ», որոնք առկա են
մեր մարմնի համակարգում, այսինքն՝ տելոմերազում, և այն կարող է կրկին վերականգնել այդ ծայրերը։
Եվ մենք գիտենք, որ տելոմերազը ազդվում է լիթիումից։
Սա է պատճառը, որ, օրինակ, ուղեղում լիթիումի ամենաբարձր կոնցենտրացիան հանդիպում է հիպոկամպուսում։
Հիպոկամպուսը ուղեղի այն հատվածն է, որտեղ կուտակվում է լիթիումը։
Ինչու՞ Որովհետև այն ունի նյարդային բջիջների մի պաշար, որը պետք է անընդհատ բազմացնի, որպեսզի
մենք կարողանանք պահպանել մեր մտավոր կարողությունը։
Եվ այս մեխանիզմը, որի միջոցով բազմացող հյուսվածքը ունի բարձր տելոմերազային ակտիվություն, սակայն դրա պահպանման համար մեծ
քանակությամբ լիթիում է պահանջվում, չափահասների մոտ, օրինակ՝ հիպոկամպուսում, չի կիրառվում, սակայն երեխաների, աճող
երեխաների դեպքում այն գործում է ամբողջ օրգանիզմի մասշտաբով։
Այսպիսով, 20 տարի առաջ, 30 տարի առաջ արդեն պարզվել էր, որ լիթիումի կոնցենտրացիան ամենաբարձր է эмբրիոնում, ֆետուսում։
Լիթիումի կուտակում տեղի է ունենում։
Սա նշանակում է, որ օրգանիզմը գիտի, որ բջիջները այժմ պետք է անցնեն բազմաթիվ բաժանումների միջով, և եթե այս բջիջային
բաժանումը չաշխատեր, ոչ մի էմբրիոն չէր աճի մինչև երեխա դառնալը։
Օրինակ՝ կենդանիների վրա կատարվող փորձերի դեպքում, որոնք, կարելի է ասել, էթիկապես թույլատրելի են միայն այն
դեպքում, երբ դա արդարացված է, 30–40 տարի առաջ կենդանիների կերում լիթիումի քանակը պարզապես նվազեցրին։
Եվ երեխաները, որոնք... Լավ, այս փորձարկումները կատարվել են առնետների, մկների և այծերի վրա, և ծննդաբերությունները զգալիորեն
փոքր էին, իսկ ծնված ձագերը զգալիորեն փոքր էին, և նրանց առաջին տարին գոյատևելու հավանականությունը նվազել
էր 50, 60, որոշ դեպքերում 80 տոկոսով, 90 տոկոս՝ կախված լիթիումի քանակի նվազեցման չափից։
Այն զրոյի չկրճատվեց; տեխնիկապես դա անհնար էր, քանի որ լիթիումը փոքր քանակներով ամենուր է հանդիպում։
Բայց նվազումը այնքան ակնհայտ էր, որ այս ուսումնասիրությունը հանգեցրեց եզրակացության, որ դա անշուշտ անհրաժեշտ է։
Եվ չկա որևէ պատճառ ենթադրելու, որ մարդկանց մոտ այն դադարում է լինել անհրաժեշտ։
Սա նշանակում է, որ այն մարդու զարգացման համար նույնպես անհրաժեշտ է՝ և՛ արգանդում, և՛, իհարկե, երեխայի ծնվելուց հետո։
Ինչ է երկրորդ պատճառը, թե ինչու դա անհրաժեշտ է? Ես ասացի ուղղակի և անուղղակի, ուղղակի հենց հիմա… արգանդում, բայց նաև անուղղակի։
Իհարկե, հղի կնոջ համար, ով անհանգստանում է, թե արդյոք երեխայի և կարիերայի հետ կապված ամեն ինչ
լավ կանցնի, կյանքը կարող է մի փոքր այլ լինել։
Իհարկե, սա ամենը նոր է, և նոր բաներ նախաձեռնողաբար ու քաջությամբ փորձելու համար ձեզ անհրաժեշտ է առողջ մտավոր իմունային համակարգ։
Եվ եթե հիպոկամպում բջիջների բազմացման պակաս կա, լիթիումը միակ գործոնը չէ։
Ես գրել եմ ամբողջ գիրք, որը կոչվում է «Ալգեյի յուղի հեղափոխություն»։
Եթե օմեգա-3-ի պակաս ունեք, նույն խնդիրը կունենաք։
Այսպիսով, գոյություն չունի որևէ կենսական սնուցիչ, որի առանց նրա հիպոկամպուսը չի կարող գործել։
Բայց լիթիումը դրանցից մեկն է։ Եվ լիթիումը շատ հիմնարար է։
Եթե դա բացակայում է, ապա մենք ունենք մոլեկուլյար-կենսաբանական, ինչպես ասեմ, դիսֆունկցիա հիպոկամպում, որը մի կողմից նվազեցնում է
այս բջիջների բազմացումը, իսկ մյուս կողմից՝ մեծացնում նյարդաբորբը։
Մեկը, կարելի է ասել, արդեն նախաբորբոքային վիճակում է, և ցանկացած, նույնիսկ թեթևակի սթրեսային իրադարձություն առաջացնում է
գերբորբոքում, որը, իր հերթին, հանգեցնում է նյութերի արտազատմանը, որոնք, ցավոք, բոլորը
անցնում են պլացենտայով և հասնում աճող երեխային։
Եվ հետո, իհարկե, դա նաև ապահովում է, որ երեխայի ուղեղում բջիջների բազմացումը ճնշվի։
Սա նշանակում է, որ այստեղ երկու չարի շրջան կա, որոնք իրականում բավական հեշտ է կոտրել, կամ, ավելի
ճիշտ, կանխել՝ ապահովելով լիթիումի բավարար մատակարարում։
Իսկ բավարարը իրականում շատ չէ։
Իմ գրքում ես հիմա ներկայացրել եմ գնահատականներ՝ հիմնված ամբողջ հետազոտական տվյալների վրա։
Եվ ես ենթադրում եմ, որ մեկ միլլիգրամը, որը իրականում գրամի հազարերորդ մասն է, մաքուր
լիթիում լինելու դեպքում անգամ թեյի գդալում չի երևա։
Աչքով դժվար է տեսնել։ Ավելի քիչ է, քան աղի հատիկը։
Մեկ միլլիգրամը, հավանաբար, բավարար է։
Մենք գիտենք, որ միկրոգրամային քանակները, այսինքն՝ այդ չափի հազարերորդական մասը, բավարար են ազդեցություն առաջացնելու համար։
Օրինակ՝ եթե դուք խմեք ընդամենը մեկ լիտր խմելու ջուր, որում միկրոգրամներով մի քանի միավորով ավելի լիթիում
կա, քան մեկ այլ գյուղում, որտեղ, պատահաբար, խմելու ջրում, հավանաբար, մի փոքր պակաս լիթիում կա։
Տարբերությունը հսկայական է՝ դեպրեսիայից մինչև ADHD… Դուք դառնում եք մտավորապես անկայուն։ Երիտասարդների
շրջանում ագրեսիան, մինչև անգամ կյանքի տևողության վրա։
Տարբերությունը ընդամենը մի քանի միկրոգրամ է։
Դա նշանակում է, որ մենք իրականում խոսում ենք չափազանց փոքր քանակությունների մասին, որոնք կիլոմետրերով հեռու են։ Իրականում իմ
գրքում կա գրաֆիկ, որտեղ ես օգտագործում եմ լոգարիթմներ՝ ցույց տալու համար էական դոզայի և բոլորին
վախեցնող թերապևտիկ դոզայի միջև եղած հեռավորությունը։
Եվ մինչդեռ, կարելի է ասել, էական միջակայքը ընդամենը մի քանի սանտիմետր լայնություն ունի, դոզավորման միջակայքն է այն, որտեղ
մենք ամբողջությամբ գտնվում ենք, այո, ամեն ինչ կարգին է։ Սա է այն, ինչ մեզ պետք է։ Իսկ հետո թերապևտիկ միջակայքը քարտեզագրելու
համար ես իրականում երկու-երեք կիլոմետր աջ կողմում եմ։
Եվ քանի որ իմ գիրքը երեք կիլոմետր լայն չէ, ստիպված էի աշխատել լոգարիթմական կերպով, որպեսզի ամեն ինչ տեղավորվի մեկ գրաֆիկի վրա։
Դա նշանակում է, որ մենք մղոններով հեռու ենք թունավոր չափաբաժնից։
Եվ երեխայի համար դրա ազդեցությունները շատ, շատ, շատ օգտակար են։
Երբ դուք այդպես եք ասում, առաջինը, ինչ մտքին է գալիս, այն է, որ շատ քիչ մարդիկ գիտեն
բջիջների զարգացման կամ թե ինչ են իրականում բջիջները։
Միտոքոնդրիաները կարող են այս պահին նորաձև բառ լինել, սակայն վերջիվերջո գրեթե ոչ ոք չի հասկանում, թե ինչ է դա նշանակում։
Ոչ ոք նույնպես չի գիտակցում տելոմերազի մասին։
Սա իրականում կենսական գիտելիք է մեր կյանքի համար, այո, կենսական գիտելիք։
Այսինքն՝ սա լայնորեն հայտնի չէ, և, անշուշտ, ոչ էլ այն փաստը, որ, ինչպես դուք եք ասում, այն պարունակում է նաև այս էական հետքի
տարրերը, օրինակ, կամ, ինչպես դուք եք ասում, կենսական նյութեր։
Ինչն է դա խանգարում?
Ուրեմն ինչու՞ այս գիտելիքը մատչելի չէ։
Վերջիվերջո, հատկապես երբ խոսքը լիթիումի մասին է, դա կնշանակեր հսկայական թեթևացում և
հսկայական առողջական օգուտներ ողջ մարդկության համար։
Այո, անշուշտ։ Իմ նկատի ունեմ՝ պարոն Շելլենբերգը, մանկաբույժ Քրիստիան Շելլենբերգը, ով, ամենայն հավանականությամբ, նույնպես
կհայտնվի համաժողովում ձեզ հետ, կարելի է ասել, որպես փորձագետ։
Իմ շատ լավ ընկերներից մեկը, ով երեխաների վրա նույնպես լիթիում է կիրառում, ասում է, որ տեսած ազդեցությունները անհավանական են։
Եվ նա այստեղ լիթիումը որպես թերապևտիկ միջոց չի կիրառում, նա պարզապես փորձում է լրացնել պակասը։
Եվ միայն դա բավական է հսկայական արդյունքների հասնելու համար։
Եվ մենք երկուսս էլ համաձայն ենք, որ դա ոչ միայն կարևոր է ներկայում վարքային խնդիրներ ցուցաբերող երեխաների
համար, այլև բոլորի համար կյանք փոխող է, այդ թվում նրանց համար, ովքեր դեռ որևէ խնդիր չեն ցուցաբերում։
Նա նաև ունի մի շատ գեղեցիկ առակ, որը, իհարկե, նրա թույլտվությամբ, ես այժմ ներառել եմ գրքում։
Նա ասում է... Դա նման է հեծանիվ վարելուն, որի անվադողը փչացած է, կամ, ավելի ճիշտ, գրեթե փչացած։
Դու պրակտիկ ես… Այդպես ես ապրում կյանքի միջով, բայց դու պարզապես… Դա մի փոքր ավելի հոգնեցուցիչ է։ Եվ դա աշխատում է։
Լավ, այո, բայց խնդիրը նրանում է, որ եթե որևէ տեղ փոս կա, դուք ձեր հեծանվով ընկնում եք դրա մեջ, և ես ինքս դա գիտեմ, որովհետև շատ եմ
հեծանիվ քշում, և այդ ժամանակ ստանում եք այն, ինչ կոչվում է «snake bite», որովհետև այն
հարվածում է անիվի եզրին։ Ապա անիվը փչանում է։
Վատագույն դեպքում կարող ես անգամ գլորվել ու գլուխդ հարվածել։
Այսինքն՝ եթե դու դա պատկերացնես որպես մետաֆոր, հանկարծ կյանքումդ գալիս է մի պահ, մի իրադարձություն, երբ այլևս
չես կարող շարունակել՝ փչացած անվադողով, երբ սթրեսը դառնում է չափազանց մեծ և դու կոտրվում ես։
Դուք ապա զարգացնում եք անհանգստության համախտանիշ, զարգացնում եք դեպրեսիա կամ նույնիսկ, եթե, մետաֆորիկ
իմաստով ասած, ընկնեք, հետտրավմատիկ սթրեսային խանգարում։
Եվ հենց դրա համար կյանքի ընթացքում այս պակասներով ապրելը անշուշտ առողջ չէ, նույնիսկ եթե դեռ ծանր հիվանդ չեք և,
կարելի է ասել, դեռ բժշկի չեք դիմել։ Ես հավատում եմ, որ դրանից յուրաքանչյուր երեխա կշահի։
Բնականաբար, եթե այն ապրում է զրկվածության վիճակում։
Բայց դա շատ, շատ հավանական է, եթե դուք չեք ապրում Անդեսի լեռներում՝ Չիլիի կամ Արգենտինայի հյուսիսում, որտեղ մարդը օրական
իսկապես սպառում է չորս, հինգ, մինչև տասը միլիգրամ լիթիում, ինչը զգալիորեն գերազանցում է անհրաժեշտ քանակը, քանի որ դա
հրաբխային շրջան է և լիթիումը դեռ չի լվացվել Երկրի միլիոնավոր կամ միլիարդավոր տարիների պատմության ընթացքում։
Բայց, օրինակ, Եվրոպայի նման տարածաշրջաններում գրեթե չկան լիթիումով հարուստ շրջաններ, եթե, օրինակ, չհաշվես Տեներեֆը, որը,
իմ կարծիքով, անգամ չի կարելի համարել Եվրոպայի մաս։ Կանարյան կղզիներում լիթիումի մակարդակը սննդում և
խմելու ջրում շատ բարձր է հրաբխային ակտիվության պատճառով։
Այո։
Դուք նշեցիք դիմացկունությունը և հիմա հղում արեցիք այս մետաֆորին, առանց նշելու, որ, ինչպես դուք նաև ասացիք, լիթիումը ամեն ինչի
պանացեա է։ Կարո՞ղ ենք պատկերացնել, որ երբ մենք ընդունում ենք լիթիում, ի թիվս այլոց – օրինակ, դուք նաև նշեցիք օմեգա-3-ը – կան
նաև այլ գործոններ, բայց երբ մենք այն ընդունում ենք, դա բարելավում է մեր ունակությունը հաղթահարելու խոչընդոտներն ու խնդիրները և,
ինչպես դուք նոր նշեցիք, օրինակ՝ հետտրավմատիկ սթրեսային խանգարումը, այնպես որ նույնիսկ շատ, շատ դժվար իրավիճակներում կամ
դրանց հետևանքներում, երբ հայտնվում ենք դրանց մեջ, լիթիումը, ի թիվս այլ բաների, իսկապես հիմք է ստեղծում, որը թույլ է
տալիս մեզ ավելի լավ դիմակայել ամեն ինչին, կյանքի փոթորիկներին։
Այո, անշուշտ։ Լիթիումը իսկապես… Ես նոր եմ ավարտել մի գլուխ և լիթիումը կոչել եմ հետքի տարրերի մեջ վագուս նյարդը։
Պրինցիպալ առումով մեր ամբողջ համակարգը որոշ չափով ճնշված է լիթիումով։
Բայց գերակտիվ համակարգ է, և ոչ միայն այժմ հոգեբանական ոլորտում, այլև մոլեկուլային մակարդակում։
Այսպիսով, մեր բջիջներում գտնվող ազդանշող մոլեկուլները, որոնք լիթիումով կարգավորվում են, երբ դրանք գերակտիվ են, հենց այդ
մոլեկուլներն են, որոնք ես նաև անվանում եմ լիթիումային թիրախներ, այսինքն՝ լիթիումի թիրախային մոլեկուլներ։ Թիրախը
նպատակն է, և լիթիումը ճանաչում է այդ թիրախները, փոխազդում է դրանց հետ և փոխում դրանց ֆունկցիան։
Եվ երբ լիթիումը բացակայում է, դրանք դառնում են գերակտիվ։
Եվ երբ դրանք գերակտիվ են, դրանք առաջացնում են, օրինակ, նյարդաբորբ՝ աստիճանաբար տարածվող բորբոքում ամբողջ մարմնի, այդ
թվում ուղեղի, մեջ, սակայն ի վերջո՝ ամբողջ մարմնի տարածքով։
Եվ այս թիրախների նեյրոբորբոքային կամ գերակտիվությունը, նշեմ դրանցից մեկը՝ GSK3-ը, անվանումը նշանակություն չունի, բայց երբ
GSK3-ը գերակտիվ է, այն, հավանաբար, իր գերակտիվ վիճակում հանդիսանում է բոլոր
ապրելակերպային հիվանդությունների կենտրոնական մոլեկուլը։
Դրա համար այն նույնպես դեղագործական արդյունաբերության հիմնական թիրախն է։
Բայց հիմա նրանք չեն ուզում լիթիումով թիրախին կրակել, որովհետև այն չափազանց էժան է և չի կարող արտոնագրվել։
Նրանք ուզում են այս թիրախին կրակել իրենց կախարդական փամփուշտներով։
Մոգական փամփուշտները իրականում բարձր արդյունավետ դեղամիջոցների համար օգտագործվող տերմին են։
Այդ առումով դրանք այնքան հաջողակ են, որ, թեև ներկայումս դրանցից շատերը ոչինչ չեն բուժում (բուժում են միայն մի քանիսը),
մարքեթինգային առումով ապահովում են ամենաբարձր վաճառքները։
Սրանք մոգական փամփուշտներ են, և դրանք նախատեսված են կրակելու այս լիթիումային թիրախների վրա։
Եվ դեղագործական արդյունաբերության հիմնական թիրախները բոլորը գտնվում են այս նյութափոխանակության կամ
այս ազդանշման ուղու մեջ, որը վերահսկվում է լիթիումով։
Եվ այս ազդանշման ուղին լիթիում չլինելու դեպքում հանգեցնում է բոլոր տեսակի քրոնիկական և կենսակերպային
հիվանդությունների, սակայն միայն լիթիումի պակասի դեպքում։
Սա նշանակում է, որ լիթիումի պակասը լուծվելուց հետո թիրախները կորցնում են իրենց
նշանակությունը դեղագործական արդյունաբերության համար։
Եվ սա մեկն է այն բացատրություններից, թե ինչու լիթիում A-ն չի ճանաչվում որպես կենսական հետքի տարր։
Եվ ավելի վատն այն է, որ, օրինակ, Եվրոպայում այն անգամ թույլատրված չէ վաճառել որպես սննդային հավելում։
Դուք կարող եք այն ներմուծել, բայց պաշտոնապես վաճառել չեք կարող։
ԵՄ ցուցումների համաձայն՝ լիթիումը որպես սննդային հավելում շուկայարկելը արգելվում է։
Սա չի նշանակում, որ որոշ մարդիկ դա չեն անում։
Այսինքն՝ ինձ պետք չեն 100 կամ 1000 պատասխաններ, որոնցում գրված կլինի՝ «Պարոն Նեհլս, ես դա գտել եմ ինտերնետում»:
Դա պաշտոնապես թույլատրվում է, բայց ես դրա մասին տեսանյութ եմ պատրաստել։
Ի դեպ, կարող եք այն նաև դիտել իմ ալիքում։
Այս հարցերում մասնագիտացած փաստաբանի հետ։
Եվ նա ասաց, որ սկզբունքորեն այնտեղ սև շուկա է ձևավորվել։ Եվ դա ուղղակի աղետալի է։
Սա վերահսկողությունից դուրս սև շուկա է, որը այժմ գործնականում ներկայացնում է լիթիումը։
Եվ դու անընդհատ մեկ ոտքդ բանտում ես։
Այսինքն՝ եթե ինչ-որ բան, նա նույնիսկ ասաց ինձ, որ եթե ես, օրինակ, Միացյալ Նահանգներում լինեի, որը միակ երկիրն է,
որի մասին գիտեմ, որ այնտեղ դա պաշտոնապես ազատ վաճառվում է։
Եթե ես իմ ամբողջ ընտանիքի համար մեծածախ պատվեր կատարեմ, ապա ես գործնականում դիլեր եմ։
Այո, որովհետև դա սև շուկա է, դա ապօրինի է։
Եվ դա իսկապես խելագարություն է, որ մի բան, որը օգտակար է ուղեղի համար, իրականում կենսական
նշանակություն ունի ուղեղի առողջության համար։
Չի ճանաչվում ոչ միայն որպես անհրաժեշտ, այլև իրականում արգելվում է։
Դրա համար էլ գիրքը կոչվում է «Լիթիումային դավադրություն»։
Եվ ավելի նենգ է այն, որ, օրինակ, ալյումինը թույլատրվում է որպես սննդային հավելում, չնայած որ այն թունավոր է ուղեղի համար։
Այո, լավ, դա նույնպես երեխաներին տրվող բոլոր այս պատվաստանյութերի մի մասն է։
Այսպիսով, պատվաստանյութերի ավելի քան 50 տոկոսը պարունակում է ալյումին, և այն հայտնվում է ուղեղում։
Եվ ալյումինը ուղեղում առաջացնում է նյարդաբորբ։
Այսպիսով, թույլատրվում են նյարդաբորոչություն առաջացնող հետքի տարրերը։
Ես կարծում եմ, որ հատկապես երեխաների քաղցրավենիքներում կա տասներկու E թվանշաններ։
Նրանք պարունակում են ալյումին։
Ալյումինը առկա է բոլոր այն սրինջներում, որոնք շուկայարկվում են որպես պատվաստանյութեր։
Եվ դա ամենը թույլատրվում է։
Բայց էական հետքի տարրը, որը կարելի է համարել, այսպես ասած, առնվազն հակաթույն, դեռ չի
ճանաչվում որպես այդպիսին և նույնիսկ արգելված է։
Եվ դա ուղղակի խելագարություն է, բայց դա նաև ցույց է տալիս, որ դրա ետևում պետք է կանգնած լինի մի խաբուսիկ ուժային կառույց, որը
շահագրգռված է ապահովելու, որ, լավ, ես նկատի ունեմ, տրամաբանական է՝ մի արդյունաբերություն, որը ծաղկում է մարդկանց հիվանդ լինելու
հաշվին, բնականաբար ունի բոլոր միջոցներն ու շահերը, ինչպես նաև ֆինանսական ռեսուրսները, քաղաքական
ազդեցությունը և, իհարկե, լրատվամիջոցների ազդեցությունը, որպեսզի նման բան իրականում չբացահայտվի։
Եվ այն զրույցը, որը մենք այստեղ հիմա վարում ենք, հավանաբար չի ընդգրկվի որևէ հիմնական լրատվամիջոցի կողմից;
Գերմանիայում ոչ ARD-ն, ոչ ZDF-ն ինձ հետ նման զրույց չեն վարում։
Դա անհնար կլիներ։ Ես անգամ չեմ կարող պատկերացնել դա։
Գոյություն ունի «Յոթ շերտ խորությամբ» կոչվող մեթոդ, որը ենթադրում է յոթ շերտ խորանալը։ Եվ դա շատ հետաքրքիր է։
Ամեն ինչ, ինչ դու ասում ես, ըստ էության, նույնն է՝ հետազոտությունները շարունակվում են։
Այսպիսով, օրինակ, իմ բժիշկը ինձ նշանակում է դեղորայք։
Ինչու՞ են ինձ սա նշանակում։ Դուք միշտ հարցնում եք՝ «Ինչու՞»։ Ինչու՞ են ինձ սա նշանակում։
Դրա ետևում ի՞նչ կա։ Դրա ետևում ի՞նչ կա։
Եվ, կարծես, երբ դու խոսում ես այս բոլոր բաների մասին, ինքնաբերաբար մտնում ես մոլեկուլային մակարդակի մեջ։
Դուք նաև նշել եք ազդանշանային մոլեկուլների մասին, որոնց շնորհիվ մենք, փաստորեն, սովորել ենք միշտ ամեն ինչի համար արտաքինը նայել։
Եվ չափսով և ամեն ինչով, ինչ մեծ է, ինչ հզոր է, ինչ մեզ ցուցադրվում է գովազդում, հենց դա պետք է օգնի։
Բայց եկեք տեսնենք, թե ինչ կա դրա հետևում, և դրա հետևում, և դրա հետևում։
Եվ երբ անցնում ես փոքր տիրույթ, հետաքրքիր է, որ մտնում ես նաև իրական տիրույթ՝ միլլիգրամների մեջ։
Լավ, իսկապես մոլեկուլային մակարդակում է, երբ ասում ես, որ լիթիումի աղի այդքան փոքր մի հատիկը շատ օգտակար կլինի խմելու ջրում։
Այո, դա անհավանական է։
Այսինքն՝ այն, ինչ դու հիմա ասացիր յոթ շերտերի մասին… Ես այդ տերմինին ծանոթ չեմ, բայց այն շատ լավ համընկնում է իմ սեփական
պատմության հետ, որովհետև իմ առաջին գրած գիրքը՝ «Մեթուսելայի ռազմավարությունը», հենց դրա մասին է. հիմնական թեման
այն է, որ երբեք չպետք է դադարեցնել «ինչու» հարցը տալը։
Այսպիսով, սա այս գրքի կենտրոնական թեման է՝ և հոգեբանական, և փիլիսոփայական առումով։
Եվ հետո ես ինքս ինձ հարցրի՝ ինչու լիթիում, քանի որ լիթիումը հանդիպեցի Ալցհեյմերի հետազոտություններում, և բիփոլյար
խանգարումով մարդիկ վեց անգամ ավելի բարձր ռիսկ ունեն Ալցհեյմեր զարգացնելու, եթե նրանց չեն բուժում լիթիումով։
Լիթիումով բուժումը չի փոխում հիվանդության ընթացքը, քանի որ դա ընդամենը բուժում է, ոչ թե թերապիա, սակայն Ալցհեյմերի
զարգացման հավանականությունը վերադառնում է նորմալ մակարդակի՝ չնայած դա առողջ չէ, այլ բնակչության միջին մակարդակին։
Եվ մի պահ պարզվեց, որ նույն ազդեցությունը կարելի է ստանալ դոզայի ընդամենը հազարերորդ մասով։
Եվ հետո հանկարծ մենք խոսում էինք միկրոդոզացված լիթիումից։
Եվ այսպես ես հանդիպեցի լիթիումին, ապա ինքս ինձ հարցրի՝ ինչու՞
Այո, ուրեմն ինչու՞ դա թույլատրված չէ, ինչու՞ այն չի ավելացվում խմելու ջրին։
Քանի որ խմելու ջրում, եթե բախտավոր եմ ապրել այնպիսի վայրում, որտեղ ջրում լիթիումը ավելի շատ է (և այստեղ
իսկապես խոսքը միկրո քանակների մասին է), ապա իմ Ալցհայմերի հիվանդության և դեպրեսիայի ռիսկը նվազում է։
Եվ ինչու՞ դա հնարավոր չէ։
Ուրեմն ինչու՞։ Իսկ հետո ինչու՞ է դա արգելված։
Եվ, ինչպես ասացի, «ինչու» հարցը ինձ իսկապես հետ տարավ մինչև Մեծ պայթյունը, կյանքի սկիզբը։
Եվ դա այս ճանապարհորդությունը, որը ես հիմա անցել եմ իմ գրքի միջոցով, դարձնում է անչափ հուզիչ։
Բայց հետո, կարելի է, ասես, ամեն ինչ վերակառուցել սկզբից մինչև վերջ և ստեղծել ինքդ քեզ համար նոր աշխարհ։
Այսպիսով, երբ դուք խորը ներթափանցել եք մինչև ամենասկիզբը, կարելի է ասել, մինչև այն պահը, երբ «ինչու» հարցը այլևս իմաստ
չունի, քանի որ այլևս չես կարող այն ավելի խորը հարցնել, որովհետև հաջորդ հարցը կլիներ՝ ինչու՞ գոյություն ունի տիեզերքը։
Բայց հետո այլևս չեմ կարող պատասխան տալ, սակայն դու կարող ես շրջվել ու ասել՝ լավ, հիմնվելով դրա վրա, հիմա ես ինձ
համար նոր աշխարհ եմ կառուցելու, որը պարունակում է լիթիում։
Եվ երբ ես պատկերացնում եմ այս աշխարհը, ես տեսնում եմ բժշկության հեղափոխություն, բայց նաև
տեսնում եմ մարդկային փոխգործակցության հեղափոխություն։
2024 թվականի ապրիլին ես Շվեյցարիայի արտաքին գործերի նախարարության կողմից հրավիրվել էի մասնակցելու մեծ համաժողովի, որին մասնակցում
էին ավելի քան 100 երկրների 1500-ից ավելի ներկայացուցիչներ։
Եվ ես պետք է 15 րոպեում գլխավոր զեկուցումն անեի և պատասխանեի այն հարցին, թե ինչ է
անհրաժեշտ ուղեղին, որպեսզի այն կարողանա խաղաղ մտածել։
Դա խաղաղության համաժողով էր, և ես պետք է դրան պատասխանեի 15 րոպեում։
Ես, իհարկե, բացատրեցի մտավոր իմունային համակարգը, և վերջին պատկերում ցույց տվեցի, որ լիթիումը խաղաղ մտածողության բանալին է։
Քանի որ հենց դա է մեզ թույլ տալիս հակամարտությունների ժամանակ մի փոքր ավելի հանգիստ լինել և մտածված արձագանքել։
Խաղաղությունը պատերազմի բացակայությունը չէ, այլ խաղաղ մտածելու կարողությունն է, հակամարտությունները տանելու, դրանց
մասին քննարկելու, մյուսի դիրքորոշումը ընդունելու, այլ կերպ ասած՝ սեփական տեսանկյունը փոխելու ունակություն։
Եվ ես այս ամենը ամփոփում եմ «մտավոր իմունային համակարգ» տերմինի ներքո։
Եվ լիթիումը հենց մտավոր իմունային համակարգի հիմնական մոլեկուլն է, ինչը այն դարձնում է առավել խաբուսիկ, որ մեզանից այն զրկվում է։
Հիմա ինձ մեկ հարց էլ կա, և, կարելի է ասել, այն այս պահին շատ նորաձև է։
Ամենուրեք լսում ես ծանր մետաղների մասին, ծանր մետաղներով թունավորման մասին, և եթե մի փոքր ուշադիր նայես ու զգոն լինես,
անմիջապես կհասկանաս, որ մեզ թունավորում են ամենատարբեր մակարդակներում՝ ոչ միայն
ֆիզիկապես, այլև մտավորապես, ինչպես դու նոր բացատրեցիր։
Եվ ինչ դեր կարող է... կարող է՞ լիթիումը նույնպես այստեղ խաղալ։
Ես չեմ ուզում ասել «դետոքսիկացիա», որովհետև դա հիմա շատ նորաձև է, այլ ավելի ճիշտ կլինի ասել, որ օրգանիզմում ծանր
մետաղները նվազում են կամ կորցնում են իրենց արդյունավետությունը։
Երկուսն էլ։ Կան ուսումնասիրություններ, որոնք, օրինակ, ցույց են տալիս, որ սնդի արտազատումը մեծանում է լիթիում նշանակելիս։
Շատ ծանր մետաղներ, ինչպես նաև պլաստիկը և այլն, խոչընդոտում են հիպոկամպում նեյրոգենեզին, այսինքն՝ նոր ուղեղային բջիջների
ձևավորմանը, ինչը պարալիզացնում է մեր մտավոր իմունային համակարգը։
Այս առումով նեյրոբորբոքումն է առանցքային, և լիթիումը այստեղ օգնում է։
Կան նաև այլ նյութեր, ուստի ցանկացած բան, որը խանգարում է մտավոր գործունեությանը, այսինքն՝
մտավոր իմունային համակարգին, խնդիր է առաջացնում։
Եվ ես ձեզ կբերեմ օրինակ, ոչ թե լիթիումի համատեքստից, այլ իմ «Ալգեյի յուղի հեղափոխություն» գրքից։
Հետաքրքիր է, որ ես պարզեցի, որ ինուիտները, որոնք հիմնականում ձուկ են ուտում, բնականաբար շատ ծանր մետաղներ
են ընդունում, քանի որ դրանք առկա են ձկնատեսակներում։
Եվ այդպես ես ուսումնասիրեցի Ալցհեյմերի հիվանդության հավանականությունը, քանի որ ծանր
մետաղները առաջացնում են Ալցհեյմերի հիվանդություն։
Բայց ձկներում հանդիպող կենսական հետքի տարրերի և կենսական նյութերի պակասը նույնպես առաջացնում է Ալցհեյմերի հիվանդություն։
Ինչպե՞ս են դրանք միմյանց դեմ գործում։
Այսպիսով, ի՞նչ է լինում հիմա, եթե ես օգտագործեմ մի բան, որը կենսական նյութերի առումով անհրաժեշտ է, բայց
միևնույն ժամանակ օգտագործեմ մի բան, որը վնասակար է ինձ համար։
Եվ զարմանալի է, որ կենսական նյութերը հաղթում են։
Սա նշանակում է, որ ինուիտները, որոնք Ալցհեյմերի ամենացածր ռիսկն ունեն՝ այսինքն՝ մահանում են քիչ կամ առանց Ալցհեյմերի, հետաքրքիր
է, որ նրանց ուղեղում ծանր մետաղների կոնցենտրացիան ամենաբարձրն է։
Բայց նրանք Ալցհեյմերի հիվանդություն չեն զարգացրել, քանի որ նրանց ուղեղում կենսական նյութերի կոնցենտրացիան նույնպես ամենաբարձրն է։
Սա նշանակում է, որ մեր մարմինը, կարելի է ասել, չի կարող փոխհատուցել պակասությունները։
Բայց եթե մենք ինքներս փոխհատուցենք այս պակասները խելամիտ սննդակարգի միջոցով, ապա շատ ավելի հանդուրժող
կլինենք ոչ միայն արտաքին վտանգների, պատերազմի ու խաղաղության, քննարկումների և սոցիալական լարվածության հանդեպ։
Մենք նաև ավելի հանդուրժող ենք թունանյութերի նկատմամբ։
Դա չի նշանակում, որ տոքսինները լավ են, և դա ընդհանրապես խնդիր չէ։
Բայց, իհարկե, ավելի լավ կլիներ, եթե չլինեին թունավոր նյութեր, միայն կենսական նյութեր։
Բայց երկուսի համադրությունը, և իմ նոր գրքում ես դա, կարելի է ասել, անվանում եմ հոմեոստազի
պահպանություն, հենց դա է թեման՝ ուժերի հավասարակշռությունը։
Եվ ես ունեմ երկու օրենք։ Առաջին գլուխը ես կոչում եմ «Բնական օրենքները մտավոր իմունային համակարգի առնչությամբ» օրենք։
Եվ այս բնության օրենքներն են նվազագույնի օրենքը և առավելագույնի օրենքը։
Մաքսիմումը, կարելի է ասել, այն առավելագույն քանակն է, որը ես կարող եմ ընդունել մինչև այն իսկապես վատ
ազդեցություն ունենա ինձ վրա։ Մյուս խոսքով՝ տոքսինների առումով։
Սա, իհարկե, ներառում է ծանր մետաղներ, բայց նաև շաքար և ալկոհոլ։ Ես ամեն ինչում կարող եմ չափն անցնել։
Այսպիսով, մի պահ ամեն ինչ թույն է դառնում։ Իհարկե, լիթիումը նույնպես։
Մյուս կողմից՝ նվազագույնի օրենքը։ Ուրեմն, առողջ լինելու համար ինձ առնվազն ի՞նչ է անհրաժեշտ։
Ամեն ինչ կենսական նյութերի մասին է։
Բայց ոչ միայն դա, այլև շարժում, սոցիալական շփումներ և այլն։
Եվ նվազագույնի օրենքի և առավելագույնի օրենքի միջև գոյություն ունի հոմեոստազ։
Բայց որքան ավելի շատ կենսական նյութեր ունեմ, այնքան ավելի շատ կարող եմ դիմանալ։
Այսպիսով ուժերի հավասարակշռությունը պահպանվում է, այլ ոչ թե այն ժամանակ, երբ կենսական նյութերը պակաս են։
Դա այն ժամանակ է, երբ ես մեքենա ունեմ։ Ես կարող եմ այն գերաբեռնել, ինչը մեքենայի համար լավ չէ։
Բայց եթե կենսական նյութը բացակայում է, ապա այն ընդհանրապես չի աշխատում։
Այո, գուցե հենց այդպես կարելի է պատկերացնել։
Ուրեմն ես կարող եմ պարզապես ավելի շատ տանել։
Ես կարող եմ իմ կյանքում ավելի շատ բան կրել։
Ես կարող եմ ավելի շատ վերցնել։
Բայց նվազագույնը երկուսի առաջատար օրենքն է։
Դա շատ ոգևորիչ նորություն է, որը դուք կիսում եք։
Քանի որ այն, ինչ մենք հաճախ ենք լսում, դա… Լավ, այս ծանր մետաղների դետոքսիկացիան կամ թունավորումը։ Դա այնքան…
Սա ներկայումս ընտանիքներում տարածվում է։ Ընտանիքները կամ ծնողները երբեմն հեշտությամբ պանիկայի են ենթարկվում կամ անհանգստանում են։
Եվ հիմա բոլորը, կամ գոնե շատերը, ձգտում են դետոքս, դետոքս, դետոքս։
Բայց շատ բան կարող է սխալ գնալ։
Այո, դուք կարող եք նաև դուրս լվանալ բազմաթիվ կենսական նյութեր։ Եվ այդպես դուք հասնում եք հենց հակառակ արդյունքի։
Դրա համար ես դրանից այնքան էլ մեծ երկրպագու չեմ։
Մյուսը նույնպես… Թույլ տվեք ձեզ օրինակ բերել այս հավասարակշռությունից՝ իմ
վերջին գրքի՝ «Ինդոկտրինացված ուղեղ» թեմայից։
Գործը նրանում է, որ, սկզբունքորեն, վիրուսը, որը նախագծված է որպես կենսաբանական զենք, միևնույն ժամանակ ներարկվում է
որպես mRNA, որը, սկզբունքորեն, պարունակում է կենսաբանական զենքի բաղադրիչ՝ փոփոխող շփիչ սպիտակուցը։
Եվ այս փոփոխված սպայք-պրոտեինը ուղեղում ակտիվացնում է նյարդաբորբը։
Եվ դա նյարդաթունավոր է հիպոկամպուսի համար։
Եվ հետո մարդիկ անընդհատ ինձ հարցնում էին՝ լավ, արդյոք պատվաստանյութը վտանգավոր է, թե՞ դա վիրուսն է։
Ես ասում եմ՝ ոչ, վիրուսը ոչ միայն վտանգավոր է, այլև վտանգավոր է հենց այն պատճառով, որ հենց դա է պարունակում։
Բայց այո, վատ է՞, եթե դու դա ստանաս։
Ես ասում եմ՝ ոչ, ես էլ եմ կովիդով հիվանդացել, գրեթե վստահ եմ։
Ես նույնպես փորձարկել եմ այն՝ հակամարմինները բարձրացնելով ու նվազեցնելով, և նաև հստակության համար, որպեսզի կարողանամ ասել
իշխանություններին. «Տեսեք, ես լավ պատրաստված եմ հաջորդ վարակին»:
Բայց ես միշտ ասել եմ, որ հիմա չեմ վախենում, որ դա կազդի իմ ուղեղի վրա։
Քանի որ, որքան ես գիտեմ, ես ապահովում եմ, որ իմ ուղեղը ճիշտ աշխատի՝ ընդունելով կենսական սնուցիչներ։
Միգուցե դեռ ինչ-որ բան պակասում է, բայց այն, ինչ ես համարում եմ անհրաժեշտ, լավ նկարագրված
է իմ գրքերում։ Եվ մենք էլ դրանով ենք ապրում։
Եվ հենց դրա համար ասացի, որ չեմ վախենում COVID-ով վարակվելուց տևական վնաս կրելուց։
Այնուամենայնիվ, եթե ինչ-որ բան պակասի, եթե իմ իմունային համակարգն ու հոգեկան առողջությունն արդեն խախտված են, եթե արդեն
ունեմ նյարդաբորբ, օրինակ՝ լիթիումի պակասի պատճառով, ապա, բնականաբար, մեծ ռիսկ կա, որ նման ինֆեկցիան ինձ կհարվածի։
Եվ ոչ միայն սուր ձևով՝ երբ վարակվում եմ և տառապում դրանից մեկ-երկու շաբաթ, այլ այն, որ իրականում զարգացնում
եմ երկարաժամկետ Covid, քրոնիկ հոգնածություն կամ, որպես երեխա, ամենատարբեր խնդիրներ, այդ թվում՝ աուտիզմ։
Աուտիզմը, վերջիվերջո, նյարդաբորբի հետևանք է, հատկապես հիպոկամպի զարգացման խոցելի փուլում,
այսինքն՝ կյանքի առաջին և երկրորդ տարիներին։
Հիպոկամպուսը լիովին հասունանում է։
Եթե այս փուլում ձեզ մոտ զարգանա ծանր նյարդաբորբ, ապա չափազանց մեծ հավանականություն կա, որ կզարգացնեք աուտիզմ՝ հիպոկամպի ֆունկցիայի
խանգարում, որը կարող է պահպանվել ողջ կյանքի ընթացքում։
Եվ, ինչպես գիտենք, գլխավոր խթանիչներից մեկը, օրինակ, ալյումին պարունակող ներարկումներն են։
Ուստի դուք պետք է խուսափեք դրանցից՝ առավելագույնի օրենքով։
Մյուս կողմից, գոյություն ունի դրույթ, որ նեյրոբորբոքումը ընդհանրապես չի առաջանում։
Նվազագույնի օրենքը, այսինքն՝ լիթիումը, ինչպես նաև ջրային օմեգա-3 ճարպաթթուները, որոնք ես միայն նշում եմ,
քանի որ ձկնային հարուստ դիետան այնքան էլ լավ գաղափար չէ։
Եվ ջրային օմեգա-3 ճարպաթթուների միակ, միակ խելամիտ աղբյուրը, եթե ձկնամթերքը ընտրանք չէ, ալգեյի յուղային արտադրանքներն են։
Երբ այսպես եք հաղորդում՝ ամբողջ ձեր գիտելիքներով, ես գրեթե կասեի, որ դպրոցում պետք է լիներ առարկա՝ NEHLS անվամբ։
Ոչ, այնտեղ պետք է գրված լինի «տեսակին համապատասխան կենսակերպ»։
Այո, բայց, ցավոք, այս խնդրի բարդությունը հազվադեպ է ներկայացվում այնպես, ինչպես դուք հիմա նկարագրում եք։
Այո, լավ, իմ կինը հենց երեկ Deutschlandfunk-ում ինձ ծեծեց մինչև մահ, չգիտեմ ճիշտ որտեղ։
Բայց ես կարծում եմ, որ դա ինչ-որ ռադիոկայան էր, գուցե Deutschlandfunk կամ նման մի բան։
Այն վերաբերում էր Քենեդիին՝ Ռոբերտ Ֆ. Քենեդիին, ով առաջադրվել է Առողջապահության նախարարի պաշտոնում, ուստի մենք դեռևս
ձայնագրում ենք այն, մինչ նա ստանա այդ պաշտոնը, կարելի է ասել, եթե ստանա այն, եթե ստանա այնտեղ խորհրդարանի հավանությունը։
Բայց նրան այդ ժամանակ շառլատան անվանեցին, քանի որ նա պնդում էր, որ առողջ սնվելը կարևոր է։
Այսինքն՝ եթե պնդում ես, որ առողջ սնվելը կարևոր է, ապա դու կոնսպիրոլոգիական տեսաբան ես,
և ես դա չափազանց անհեթեթ եմ համարում, այո։
Այնուամենայնիվ, իմ կինը կարծում է, որ, ըստ իր լսածի, այն գրված է ինչ-որ տեսակի արհեստական բանականության կողմից։
Այո, սակայն հիմա, երբ դուք դա նշում եք, Գերմանիայի հանրային լրատվամիջոցներում այս մասին ներկայումս կա զեկույց։
Որտեղ իրականում պնդվում է, որ սննդային հավելումների, հետքի տարրերի, վիտամինների և այլնի մասին բոլոր այս խոսակցությունները
անհեթեթություն են, քանի որ օրգանիզմին դրանցից այնքան քիչ է անհրաժեշտ, որ նույնիսկ… – այն իրականում
նշված էր զեկույցում – օրինակ՝ C վիտամինի դեպքում չիպսերում առկա C վիտամինը լիովին բավարար է։
Այսպիսով, դուք կարող եք վստահորեն ասել. «Ես հրաժարվում եմ ամեն ինչից, այդ թվում՝ մրգերից և
բանջարեղենից։ Դա ընդհանրապես ապացուցված չէ։»
Պարզապես ուտիր չիպսեր, և կստանաս քո օրական C վիտամինի չափաբաժինը։
Այո, այո, դա այնքան էլ անհավանական չէ։
Ես մի քանի տարի ապրել եմ Միացյալ Նահանգներում, երկու անգամ՝ իմ ընտանիքիս հետ, նույնիսկ մի քանի տարի։
Այսպիսով, մենք երկու անգամ տեղափոխվեցինք ԱՄՆ, վերադարձանք, և հետո կրկին վերադարձանք։
Այնուամենայնիվ, նրանք նույնպես դպրոցում էին։
Եվ իսկապես այնտեղ կար սննդի պիրամիդը։
Ես երբեք չեմ մոռանա, երբ իմ երեխաները տուն եկան սննդային պիրամիդի նկարով։
Այսպիսով, պիրամիդը՝ ինչը կարևոր է, ինչը ոչ այնքան կարևոր։ Իսկ դրա կողքին հեմբերգեր կար։
Եվ սլաքներով համբուրգերը նույնպես ցույց տվեց, որ, կարելի է ասել, ամեն ինչ ծածկված է։
Այսպիսով, օրական մեկ համբուրգեր ուտելը, կարելի է ասել, բավարար կլիներ վերջին բժշկական
գիտության համաձայն պատշաճ սննդակարգ պահպանելու համար։
Ինչքան ես գիտեմ, սնուցումն ու կրթությունն էլ Մակդոնալդսի և ընկերության ձեռքում են։
Այսպիսով, ԱՄՆ-ում ամեն ինչ ֆինանսավորվում է մեծ կազմակերպությունների, կորպորացիաների կողմից։
Բայց վերջիվերջո այստեղ մեծ տարբերություն չկա, քանի որ նրանք նույնպես քաղաքականության
և առողջապահության վրա ազդեցություն ունեն։
Եվ իմ նոր գրքում մանրամասն նկարագրում եմ, թե ինչպես ծագեց այս խառնաշփոթը։
Այսպիսով, կարելի է ասել, որ տեսակին համապատասխան կենսակերպը հանվել է ուսումնական ծրագրից, անգամ բժշկական կրթությունից։
Ինչու նվազագույնի օրենքը այստեղ չի կիրառվում։
Կյանքի հիմնարար օրենքը գտնվում է բժշկության մեջ …, սակայն բժշկության մեջ այն չեն դասավանդում։
Դա անհնար է պատկերացնել։
Դա… ես նկատի ունեմ, յուրաքանչյուր ավտոմեքենայի մեխանիկ, առանց անհարգալից լինելու, գիտի, որ
երբ մեքենան փչանում է, դրա մի քանի պատճառ կա։
Բայց բժշկական ուսուցման ընթացքում, կարելի է ասել, երբ մեքենան կանգ է առնում, երբ ինձ ախտորոշում
են դեպրեսիա, միակ տարբերակը հակադեպրեսանտներն են։
Սիստեմային հարցեր չկան։ Այո, ինչու՞ զարգացավ դեպրեսիան։
Ինչու՞ այն զարգացրեց երեխաներին՝ ATHS։ Ինչու՞ է առաջանում աուտիզմը։
Եվ միայն այն ժամանակից ի վեր, երբ սկսեցին տալ այս ոչ մի դեպքում անհրաժեշտ մանկական հիվանդությունների դեմ պատվաստումները։
Եվ հենց դրա համար խնդիրը նրանում է, որ մենք պետք է հարցնենք «ինչու» հարցը։
Եվ գուցե հիմա մենք մի քանի «ինչու» հարցերի պատասխանել ենք բավական լավ։
Շատ շնորհակալ եմ։
Այո, դա… լավ, դուք անդրադարձել եք այնքան շատ բաների, որ դա իրականում մանրամասնորեն ամբողջովին նոր ոլորտ է։
Դա նաև այն է, որտեղ շատ ծնողներ շատ հուսահատված են։
Ինչու՞ գոյություն ունի աուտիզմը։ Ինչու՞ գոյություն ունի ADHD-ը և այլն։
Դա, իհարկե, այս քննարկման շրջանակներից դուրս է։
Բայց ես կարող եմ ձեզ հրավիրել։
Ինչպես A-ն, իհարկե, իմ նոր գիրքը կտրամադրի պատասխանները։
Բայց ես, կարելի է ասել, ոչ ոքի չեմ կարող ստիպել, և չեմ ուզում, որ որևէ մեկը ստիպված լինի գնել իմ գիրքը։ Փոխարենը ես
ուզում եմ… ուզում եմ մարդկանց կրթել բոլոր մակարդակներում։
Իհարկե, այս թեմայով կան նաև հարցազրույցներ։ Վերջերս ես պատասխանեցի հարցերի աուտիզմի
կոնֆերանսում, և շուտով դա կհայտնվի իմ ալիքում։
Այնուամենայնիվ, կոնֆերանսի նախօրեին ես շատ ժամանակ անցկացրի ինքս ինձ պատրաստելով՝ ուսումնասիրելով աուտիզմի կանխարգելման և
բուժման համակարգային մոտեցումը, և հետո մի քանի էջանոց փաստաթղթում ամփոփեցի բոլոր գիտական ուսումնասիրությունները։
Եվ դուք կարող եք գտնել այս ամենը իմ կայքում։
Պարզապես այցելեք իմ կայք՝ www.michael-nehls.de, և «Info» բաժնում կգտնեք այս թեմաների վերաբերյալ բոլոր անհրաժեշտ
տեղեկությունները, ինչպես նաև համապատասխան աջակցությունը։
Դա նշանակում է, որ դուք հիմա պարտավոր չեք գնել ինձնից գիրք. բավական է պարզապես նայել և մի քանի գաղափար ստանալ։
Ունեմ մեկ վերջին կարճ հարց։
Դու ինքդ հայր ես, ունես բոլոր գիտելիքները, բոլոր ըմբռնումները։
Եվ եթե հիմա կարող եք մեզ ասել երեք ամենակարևոր կետերը, քանի որ ավելի վաղ ասել եք, որ մենք նույնպես դրանցով ենք ապրում։
Որոնք են երեք ամենակարևոր կետերը, որոնք, ձեր կարծիքով, անհրաժեշտ են մեզ համար որպես ընտանիք և մեր երեխաների համար։
Մենք դա ամբողջությամբ բացառում ենք, կամ այդպես ենք ապրում, կամ դա առաջացնում ենք, կամ դա խթանում ենք։ Դու դրան ինչ կասեիր?
Այսինքն՝ առաջին անգամը մնացեք լիովին հանգիստ։
Այսպիսով, ամեն դեպքում մի՛ ընկեք այն թակարդը, թե ամեն ինչ պետք է կատարյալ լինի։
Ամբողջությամբ անկեղծ լինելու համար, ես դա միայն մոտ 20 կամ 22 տարի առաջ հասկացա։
Բժշկական ուսումն ավարտելուց հետո ինձ 10–15 տարի պահանջվեց, որպեսզի սկսեմ հասկանալ, թե ինչպես է ինձ,
կարելի է ասել, ինդոկտրինացվել, և որ պետք է ամբողջությամբ վերակառուցեմ իմ բժշկագիտության ընկալումը։
Եվ այդ ընթացքում իմ երեխաներն էլ մեծացան և հասան դեռահասության տարիքին։
Դա նշանակում է, որ մենք այսօր չենք կիրառել այն ամենը, ինչ գիտեմ։
Եվ եթե ես թոռներ ունենայի, հավանաբար ավելի լավ կվարվեի կամ գոնե ավելի լավ խորհուրդ կտայի։
Բայց ինձ դա պետք չէ, որովհետև այդ ընթացքում իմ երեխաներն էլ իմ հետ միասին սովորել են, թե ինչն է կարևոր։
Բայց քանի որ հիմա գիտեմ, իհարկե, եթե ամեն ինչ կատարյալ չանես, դա չի նշանակում, որ անխուսափելիորեն աղետալի կլինի, և հակառակը՝
ամեն ինչ կատարյալ անելու փորձը կարող է նույնիսկ աղետալի լինել։
Դա նույնպես բավականին լարված է, որովհետև շուտով հայտնվում ես մի վիճակում՝ ինչպե՞ս էր դրա անունը, ոչ նորմորեքսիա, կա
դրա համար մի բառ, ոչ անորեքսիա, բայց այս… երբ փորձում ես կատարյալ դարձնել քո սննդակարգն ու վարքագիծը։
Եվ հետո կյանքը այլևս հաճելի չէ։
Եվ դա, իրականում, կյանքի ամենակարևորն է՝ որ այն զվարճալի լինի, այո, որ դուք հնարավորինս շատ հաճույք ստանաք։
Եվ երբ ինչ-որ վատ բան պատահի, դու պարզապես հաղթահարում ես այն, սովորում դրանից և կրկին գտնում ուրախությունը։
Եվ հենց դրա համար շատ կարևոր է հանգիստ մնալ, իսկապես շատ կարևոր է, ես նկատի ունեմ իսկապես, իսկապես կարևոր է։
Այնուհետև կան մի քանի բաներ, որոնք անփոխարինելի են և որոնք դուք պարզապես չեք կարող ստանալ սովորական սննդից։
Իհարկե, դրանք մեր սեղանին են, և ես անընդհատ խոսում եմ օմեգա-3-ի, D վիտամինի և լիթիումի մասին։
Եվ այդ դեպքում դուք իրականում բավական լավ ապահովված եք, եթե, իհարկե, հիմա… ձեր սննդակարգից կախված,
դեռ կարող է լինել սելենիումի և ցինկի պակաս, իհարկե։
Բայց այդպես են պարզապես իրերը։
Եվ, իհարկե, գերիշխող է այն, ինչ ես անվանում եմ Մեթուսաղելայի ռազմավարություն, ինչը նշանակում է, որ ես
գիտեմ, որ սնուցումը մեզ համար միակ կարևոր գործոնը չէ։
Դուք նաև պետք է հաշվի առնեք սոցիալական փոխազդեցությունը՝ թե ինչպես են մարդիկ վերաբերվում միմյանց…
Բայց սա ավելի հեշտ է, երբ ձեր մեջ ոչ մի թերություն չկա, քանի որ ձեր փոխգործակցության մեջ դուք պարզապես ավելի հանգիստ եք։
Երբ մեկը ունի այլ կարծիք, դու անմիջապես չես լարվում։
Եվ դա նշանակում է, որ սոցիալական փոխգործակցությունը չափազանց կարևոր է՝ դուք պետք է անդրադառնաք
խնդիրներին, քննարկեք դրանք և պարզապես անտես չեք անի դրանք։
Եվ այո, մենք բոլորս մի փոքր սպորտով ենք զբաղվում և փորձում ենք ֆիզիկապես ակտիվ մնալ։
Եվ քանի որ աշխարհը այդքան հիվանդ է, և մենք ուզում ենք, որ այն մի փոքր ավելի լավ լինի, բնականաբար ունենք կյանքի նպատակ։
Եվ նույնպես շատ կարևոր է միշտ ունենալ ինչ-որ բան անելու։
Շատ շնորհակալ եմ։
Ուրեմն, շնորհակալություն, որ մեզ հետ տարաք ձեր հուզիչ ճանապարհորդության մեջ, ինչպես
ինքներդ ասացիք, և այստեղ շատ բան բացատրեցիք։
Շատ շնորհակալ եմ ձեր ժամանակի համար։
Այո, շնորհակալություն։
Ես նկատի ունեմ այն կոնֆերանսը, որը դու կազմակերպում ես։
Պետք է ընդունեմ, որ երբ դրա մասին լսեցի, անմիջապես համաձայնեցի, չնայած որ ներկայումս
մերժում եմ ամեն ինչ, քանի որ պետք է գրեմ գիրքը։
Բայց ես առավելագույն հարգանք ունեմ այն բանի հանդեպ, ինչ դուք անում եք, և հույս ունեմ, որ իմ
բաժանորդների միջոցով մենք նույնպես կհրապարակենք այն իմ կայքում։
Որպեսզի հնարավորինս շատ մարդիկ ասեն՝ «Այո, ես կգնամ այնտեղ, կպատմեմ դրա մասին
ուրիշներին», և հուսով ենք, որ ամբողջ աշխարհը ձեզ կդիտի։
Շատ շնորհակալ եմ, իսկապես։
Եվ լավագույն բարեմաղթանքներ ձեր կնոջը, հատկապես այսօր։
Շատ շնորհակալություն։
Շնորհակալություն։
Երբ փոթորիկը բուռն է մեր շուրջը և կասկածներ են ծագում, մենք ամուր բռնում ենք և կյանքում ուժ ենք գտնում։
Մենք շնչում ենք հույս, կառուցում սիրո կամուրջներ, ձևավորում ապագան, աշխարհ առանց պատերազմների։
Մենք գրում ենք դեղատոմսեր, և դրանց վրա գրված է՝ կյանք, սեր, ազատություն, դա է ամենակարևորը։
Դա կարելի է անել միայն միասին, որպես թիմ։
Լավ հոգիները կախարդական կերպով ձգվում են միմյանց կողմը։
Դա հնարավոր է միայն միասին, որպես թիմ։
Սիրով ու խաղաղությամբ, ձեռք ձեռքի
Երբ աշխարհը մարտահրավեր է նետում մեզ, մենք կանգնում ենք քաջությամբ մեր սրտերում և հավատքով դրա մեջ։
Ստվերներում գտնվող լույսերը ցույց են տալիս մեզ աշխարհը փոխելու ճանապարհը; դրա համար երբեք ուշ չէ։
Կախարդական արարածները բուժում են տառապանքը։
Հիմա և միշտ միասին, մենք բոլորս պատրաստ ենք։
Մենք գրում ենք դեղատոմսեր, և դրանց վրա գրված է՝ կյանք, սեր, ազատություն՝ դա է ամենակարևորը։
Մենք դա կարող ենք անել միայն միասին, որպես թիմ։
Լավ հոգիները կախարդական կերպով ձգվում են միմյանց կողմը։
Դա հնարավոր է միայն միասին, որպես թիմ։
Սիրով ու խաղաղությամբ, ձեռք ձեռքի