16-დღიანი ონლაინ კონფერენცია ბავშვთა დაცვის საკითხებზე 2025 წლის 29 იანვრიდან მიმდინარეობს.
სლოგანით: "ჩვენ ვდგებით. ერთად ჩვენი შვილების უსაფრთხოებისთვის. რადგან ბავშვთა დაცვა არ ითვალისწინებს
კომპრომისს!", კონგრესის გუნდი ინტერვიუებს უწევს ცნობილ მომხსენებლებს ბავშვთა დაცვის სხვადასხვა თემაზე.
ორი მიზნით: ბავშვების დაცვა და მშობლების გაძლიერება.
კეთილი იყოს თქვენი მობრძანება და გმადლობთ, რომ შემოგვიერთდით.
ეს ვიდეო ყველასთვისაა, ვისაც სურს ჩაერთოს ბავშვთა დაცვასა და ჩვენი შვილების მომავლის შექმნაში,
საკითხები, რომლებიც დიდი ხნის განმავლობაში ტაბუდადებული ან ჩახშული იყო, ახლა სინათლეზე გამოდის.
იცოდით, რომ მხოლოდ გერმანიაში ყოველწლიურად 100,000-ზე მეტი ბავშვი უბრალოდ ქრება?
... ბავშვებში ფსიქიკური ან ფიზიკური დაავადებების რიცხვი სწრაფად იზრდება. […]
დროა, დავარღვიოთ ტაბუები და დავიწყოთ მოძრაობა, რომლის შეჩერებაც შეუძლებელია. […]
ფხიზელ, გონიერ და მამაც მშობელთა მოძრაობა.
საფრთხეში დგას ჩვენი შვილების, და, შესაბამისად, მთლიანად კაცობრიობის მომავალი
რთული საკითხების მოგვარება, როგორიცაა ადრეული სექსუალიზაცია, ბავშვთა ტრეფიკინგი, ბულინგი ან ბავშვზე ძალადობა, ადვილი არ არის.
ადამიანით ვაჭრობა (ტრეფიკინგი) ახლა ნარკოტიკებითა და იარაღით ვაჭრობაზე მეტ შემოსავალს გენერირებს.
მძიმე რამაა, არა? მთელი ეს სიცრუე და მანიპულაცია მსოფლიოში, და რისთვის?
ინტერვიუები ხელმისაწვდომია უფასოდ 24 საათის განმავლობაში შესაბამისი ეთერის დღეს და გვთავაზობს
გადაწყვეტის სხვადასხვა მიდგომებს სხვადასხვა სფეროში.
კონფერენციის გუნდის კეთილი ნებართვით, Kla.TV-ს შეუძლია შემოგთავაზოთ მცირე წინასწარი მიმოხილვა და კონფერენციის
მსვლელობისას ექსკლუზიურად გამოაქვეყნოს შემდეგი ინტერვიუ:
დოქტორი მაიკლ ნელსი თემაზე: "ლითიუმის ტყუილი".
როგორც კვალი ელემენტი, ლითიუმი შეიძლება იცავდეს ალცჰაიმერის, დეპრესიის და ა.შ.განსაწმენდად
ევროპაში ის საკვები დანამატის სახით აკრძალულია, თუმცა ტოქსიკური ალუმინის გამოყენება ბავშვთა
ტკბილეულში ნებადართულია – რა არის აქ არასწორი?
კეთილი იყოს თქვენი მობრძანება, ძვირფასო მაყურებლებო, ბავშვთა დაცვის კონგრესზე.
შესანიშნავია, რომ ამ მნიშვნელოვან თემაზე კვლავ ერთად ვართ, რადგან ჩვენი შვილების უსაფრთხოებისა და დაცვისთვის ერთიანი ვართ.
დღეს ჩემთან ძალიან განსაკუთრებული ადამიანია.
ნამდვილად პატივად მივიჩნევ, რომ მან დრო გამონახა.
ის ამჟამად ახალ წიგნს წერს და დრო ძალიან შეზღუდული აქვს.
დოქტორ მაიკლ ნელს, კეთილი იყოს თქვენი მობრძანება.
დიახ, გამარჯობა, ქალბატონო ფაისტ. მეც მოხარული ვარ, რომ მიმიწვიეთ.
მე ასევე პატივად მივიჩნევ, რადგან მჯერა, რომ საკითხი, რომელზეც თქვენ მუშაობთ, ძალიან, ძალიან მნიშვნელოვანია.
და თუ ამაში წვლილის შეტანა შემიძლია, თუნდაც მცირედით, ძალიან ბედნიერი ვარ.
დიახ, იმ მცირერიცხოვანი ადამიანებისთვის, რომლებმაც ჯერ არ იცნობენ თქვენ.
თქვენ ექიმი, მოლეკულური გენეტიკოსი და ბესტსელერების ავტორი ხართ.
სხვა საკითხებთან ერთად, ისინი ინტენსიურად არიან ჩართულნი ტვინის ფუნქციონირებასა და თანამედროვე გავლენების
ჩვენს ფსიქიკურ ჯანმრთელობაზე ზემოქმედების საკითხებში.
თქვენ დაწერეთ წიგნები "ინდოკტრინებული ტვინი", "ლითიუმის შეთქმულება".
და თქვენ, ფაქტობრივად, ამხელთ, თუ როგორ მანიპულირებენ ჩვენი აზროვნებით და რა გადამწყვეტ როლს
ასრულებს ეს კვალი ელემენტი ჩვენს ფსიქიკურ გამძლეობაში.
და დღევანდელი დისკუსია კონფერენციაზე ფოკუსირებული იქნება იმაზე, თუ რას ნიშნავს ეს შედეგები ჩვენი ბავშვებისთვის და
როგორ შეგვიძლია საუკეთესოდ დავეხმაროთ მათ განვითარებაში.
დიდი მადლობა, რომ აქ ხართ.
დიახ, კიდევ ერთხელ მადლობა მოწვევისთვის.
ასე რომ, დიახ, წიგნი "ლითიუმის შეთქმულება" ჯერ არ დაწერილა; ამჟამად მასზე ვმუშაობ.
ეს ჯერ არ გამომიქვეყნებია.
მისი გამოსვლა 2025 წლის მაისის შუა რიცხვებშია დაგეგმილი.
ეს ჯერ კიდევ წინ გველის, ცოტა დრო დასჭირდება, რამდენიმე თვე, მაგრამ მე ინტენსიურად ვწერ.
და წიგნის მთავარი თემა ისაა, რომ მე ვცდილობ, ან, უფრო სწორად, დარწმუნებული ვარ, რომ შემიძლია დავამტკიცო,
რომ ლითიუმი აუცილებელია. შესაბამისი თავი უკვე დაწერილია, ის თითქმის 100 გვერდს შეადგენს.
და ლექციებზე ამის შესახებ ხშირად მეკითხებიან, რადგან ამ თემაზე ბევრი ლექცია წამიკითხავს.
და მე ყოველთვის მეკითხებიან, ბავშვებზე რა?
მნიშვნელოვანია თუ არა ბავშვებისთვისაც?
მე ვამბობ, რომ სხვა სახეობას არ წარმოადგენს.
ასე რომ, ის აუცილებელია.
და, სინამდვილეში, საინტერესოა, რადგან როდესაც ვამბობ, რომ C ვიტამინი აუცილებელია, არავის
მოუვა აზრად დაამატოს: "დიახ, ბავშვებისთვისაც კი".
მაგრამ ლითიუმი ახალია, იდეა იმისა, რომ ის შეიძლება აუცილებელი იყოს და, როგორც ახლა წიგნში ვამტკიცებ, აუცილებელია.
და ეს რევოლუციასაც მოასწავებს, რადგან ის ფსიქიკური ჯანმრთელობისთვის წარმოუდგენლად მნიშვნელოვანია.
სიტყვა "რევოლუცია" ასევე არის ახლად დაგეგმილი ლექციების სერიის სახელწოდება — "ლითიუმის რევოლუცია".
ასე რომ, 2025 წლის სააღდგომო არდადეგების შემდეგ, დაახლოებით აპრილის ბოლოს, ჩვენ ათ დიდ ქალაქს
მოვინახულებთ და ამ ლითიუმის რევოლუციას დავაანონსებთ.
ეს, ძირითადად, ის დღეა. იმედია, ჩემი წიგნიც სწორედ ამ დღეებში იქნება. თითები გადავკარი, რომ ყველაფერი კარგად გამოვიდეს.
მაგრამ საქმე ისაა, რომ ლითიუმი აუცილებელია.
და ის მართლაც ერთ-ერთია იმ ელემენტთაგან, რომელიც შექმნიდან მალევე გაჩნდა.
ასე რომ, გჯერათ თუ არა დიდი აფეთქების, რაღაც მომენტში სამყარო, ასე ვთქვათ, შეიქმნა.
და შექმნიდან რამდენიმე წუთში, მიიჩნევა, რომ წმინდად ფიზიკურად წარმოიქმნა ლითიუმი და მთელ სამყაროს ჟღენთავს.
ის ჩვენს სხეულში არსებული იმ მცირერიცხოვან ელემენტთაგანია, რომელიც ვარსკვლავური მტვრისგან არ
წარმოიშვა, არამედ თავიდანვე არსებობდა, ვარსკვლავებამდეც კი.
და ის ასევე მნიშვნელოვანი იყო სიცოცხლის წარმოშობისთვის.
ასე რომ, უჯრედული სიცოცხლის გაჩენამდეც კი, როდესაც ჯერ კიდევ საუბრობენ ეგრეთ წოდებულ რნმ-ის სამყაროზე, სადაც არსებობდა ისეთი
ბირთვული მჟავები, როგორიცაა დნმ, ჩვენი გენეტიკური მასალა, ასევე არსებობდა რნმ, რომელიც, მაგალითად, ვიცით SARS-CoV-2-ისგან,
რნმ-ვირუსებისგან, რომელთა გენეტიკური მასალაც რნმ-ისგან შედგება.
და მიიჩნევა, რომ რნმ იყო ინფორმაციის თავდაპირველი ერთეული, ინფორმაციის მატარებელი მოლეკულების
რეპლიკაციისთვის, რომელიც, შემდგომში, რაღაც ეტაპზე, ასე ვთქვათ, უჯრედული სიცოცხლის საფუძველი გახდა.
ამბობენ, რომ ამაში ლითიუმსაც კი ჰქონდა როლი.
ამიტომ ის სიცოცხლის დასაწყისიდანვე აუცილებელი იყო.
და ყველაზე გიჟური ისაა, რომ ხალხი ამ არსებითობას ვერ აცნობიერებს.
მკაფიო მტკიცებულებების მიუხედავად, მხოლოდ ჩემს წიგნში მე შევაფასე ათასი სამეცნიერო კვლევა, რომლებიც
ამტკიცებენ მის აუცილებლობას, განსაკუთრებით ტვინისთვის.
და როდესაც ლითიუმის დეფიციტით გამოწვეულ ყველა დაავადებას უყურებთ, მე აქ მნიშვნელოვან, ანუ არსებით ლითიუმზე ვსაუბრობ და არა იმ
სახეობაზე, რომელიც თერაპიისთვის გამოიყენება, ეს, ფაქტობრივად, ხელს უშლიდა ამ საკითხის გააზრებას, რადგან მაშინ
ლითიუმის შესახებ მხოლოდ ამ თერაპიულ მეთოდს იცნობდით, ძირითადად იმისთვის, რაც ბიპოლარულ აშლილობად არის ცნობილი.
და გამოყენებული დოზები, სამკურნალო დოზები, იმდენად წარმოუდგენლად მაღალია, რომ ისინი, ფაქტობრივად, უკვე ტოქსიკურ დიაპაზონშია.
და სწორედ ამიტომ არის ლითიუმი ცნობილი მხოლოდ, როგორც ტოქსინი.
მაგრამ როდესაც ხედავთ, თუ რა გავლენას ახდენს სასმელ წყალში არსებული უმცირესი რაოდენობები და უმცირესი განსხვავებებიც კი —
მაგალითად, თუ გაგიმართლათ და ცხოვრობთ ისეთ ადგილას, სადაც სასმელ წყალში ლითიუმი ოდნავ მეტია, იქ გაზრდილ
ბავშვებს მომავალში ფსიქიკური დაავადების განვითარების მნიშვნელოვნად ნაკლები ალბათობა აქვთ.
და ეს მართლაც მოიცავს ნეიროზებიდან და შფოთვითი აშლილობებიდან დაწყებული, ბიპოლარული აშლილობითა და შიზოფრენიით დამთავრებული.
და ყველა ამ დაავადების საერთო მახასიათებელია რაღაც, რასაც ნეიროანთება ეწოდება.
და ეს ნეიროანთება ფართოდ გავრცელებული ფენომენია, რომელიც, ფაქტობრივად, ყველა ამ დაავადებას ახასიათებს, დაწყებული
აუტიზმით, დამთავრებული ალცჰაიმერით, და რომელიც, არსებითად, მთელ ადამიანის სიცოცხლის ხანგრძლივობას მოიცავს.
და ყველა ეს დაავადება, რომელიც ჩვენს ფსიქიკურ ჯანმრთელობასა და, საბოლოო ჯამში, ჩემ მიერ მოხსენიებულ ფსიქიკურ
იმუნურ სისტემას აზიანებს, ანუ ჩვენს უნარს, გავუმკლავდეთ გარემოს, განვითარდეთ და ვიაზროვნოთ.
ფსიქიკური იმუნური სისტემა — როდესაც ის ლითიუმის დეფიციტის გამო ფუნქციას კარგავს, მე
ამას ფსიქიკური იმუნოდეფიციტის სინდრომს ვუწოდებ.
და ეს, ფაქტობრივად, კოლექტიური ტერმინია კლინიკური დიაგნოზების მთელი რიგისთვის, აუტიზმიდან ალცჰაიმერის დაავადებამდე.
მაგრამ არა მხოლოდ აშკარა ფსიქიატრიული ან ნეიროდეგენერაციული დაავადებები, არამედ ნევროზები, შფოთვის სინდრომები,
მაგალითად, ან ყურადღების დეფიციტისა და ჰიპერაქტიურობის დარღვევა.
ეს იმას არ ნიშნავს, რომ ამ დაავადებებს სხვა გამომწვევი მიზეზები არ აქვთ, მაგრამ ლითიუმის დეფიციტი
მათ განვითარების ალბათობას მნიშვნელოვნად ზრდის.
თუმცა, შენც ისევე კარგად იცი, როგორც მე, რომ სისტემური მიდგომა გვჭირდება და ამ ეტაპზე ლითიუმი განკურნებად არ უნდა მივიჩნიოთ.
ეს აბსოლუტურად კატასტროფული იქნებოდა. რამდენიმე ექიმმა ეს უკვე მიმითითა.
ლითიუმი მნიშვნელოვანია და ის განსაკუთრებით საინტერესოა სწორედ იმიტომ, რომ მისი გაგება
ახალია, რისი გაზიარებაც მსოფლიოსთვის ვცდილობ.
მაგრამ ლითიუმთან დაკავშირებული ეს ხალისიანი ეიფორია არ უნდა მალავდეს იმ ფაქტს, რომ ის პანაცეა არ არის.
ეს უბრალოდ კიდევ ერთი დეფიციტია, რომლითაც ადამიანები იტანჯებიან.
და თუ ნამდვილად გსურთ მისაღწევი ეფექტის მიღწევა, ყველა ნაკლოვანების გათვალისწინება მოგიწევთ.
და ისინი მხოლოდ საკვებში არ გვხვდებიან, არამედ, რა თქმა უნდა, მთელ სიცოცხლის სპექტრში, იქნება ეს სოციალური
ურთიერთქმედება, სიცოცხლის აზრი თუ ფიზიკური აქტივობა.
ყველა ეს ფაქტორი თავის როლს ასრულებს და ნეიროანთების შემთხვევაში ყველაფერი რელევანტურია.
დიახ, კვლავ ლითიუმს ვუბრუნდებით.
ხოდა, რაც მახსენდება... პატივისცემის კონცეფცია მახსენდება, იმ თვალსაზრისით, რომ როდესაც ამბობთ, რომ ლითიუმი ნამდვილად... ...
განსაკუთრებით მაშინ, როდესაც სისტემურად ფიქრობთ და ვარაუდობთ, რომ ის ამ პლანეტაზე ერთ-ერთი პირველი ელემენტი იყო, როდესაც ამას
გადაიტანთ, თქვენ უკვე შეგიძლიათ შეიგრძნოთ... ის, თუ რა მნიშვნელობა აქვს ამას სიცოცხლისთვის და ბავშვის განვითარებისთვის.
რადგან, როგორც თქვი, ეს მართლაც აუცილებელია.
და სწორედ ამაში განსხვავდება ის სხვა ელემენტებისგან, რადგან, ასე ვთქვათ, ერთ-ერთი პირველია.
ეს, ძირითადად, ნიშნავს, რომ შეიძლება ვივარაუდოთ, რომ კონფერენცია ასევე დიდ ყურადღებას უთმობს ორსულობასა და მშობიარობას.
რა შეგვიძლია გავაკეთოთ, რომ ჯანმრთელი შვილები შეგვეძინოს?
ეს ნიშნავს, რომ შეიძლება ვივარაუდოთ, რომ თუ ქალს ან მშობლებს სურთ დაორსულება და ისინი უკვე იღებენ ლითიუმს, მოიხმარენ მას ამ
კვალისებურ რაოდენობებში, თქვენი თქმით, ამ ძალიან მცირე დიაპაზონში, რომელიც არატოქსიკურია, არამედ მართლაც მცირეა, რომ ეს შეიძლება
სასარგებლო იყოს ბავშვისთვის ან ჯერ არდაბადებული შვილისთვის.
შეგიძლიათ ამაზე კომენტარი გააკეთოთ?
დიახ, ის მუშაობს როგორც პირდაპირ, ასევე ირიბად.
ასე რომ, რა თქმა უნდა, ეს მნიშვნელოვანია ბავშვისთვის, რადგან ჩვენ ეს ვიცით, და სწორედ ამიტომ არის ის
ასე მნიშვნელოვანი მენტალური იმუნური სისტემისთვის.
ფსიქიკური იმუნური სისტემა ეფუძნება ჩვენი ავტობიოგრაფიული მეხსიერების ცენტრის უნარს, როგორც ეს დეტალურად აღვწერე
სხვა ლექციებსა და ინტერვიუებში და თითქმის ყველა ჩემს წიგნში.
და კიდევ ერთხელ, ეს ეფუძნება ჰიპოკამპის, ჩვენი ავტობიოგრაფიული მეხსიერების ცენტრის, უნარს,
ყოველდღიურად წარმოქმნას ახალი ტვინის უჯრედები.
ეს არის ძირითადი მექანიზმი, რომელიც გვიცავს ალცჰაიმერისგან, მაგრამ ასევე გვაძლევს აზროვნების უნარს, კარგი მეხსიერების
შენარჩუნების შესაძლებლობას მთელი ცხოვრების განმავლობაში, ვიყოთ მდგრადები, რაც ძალიან მნიშვნელოვანია ბავშვის განვითარებისთვისაც,
რათა სტრესის დროს ნეიროინფორმაცია ასე სწრაფად არ დაგროვდეს.
და, რა თქმა უნდა, ცნობისმოყვარეობა, რომელიც ძალიან მნიშვნელოვანია იმისთვის, რომ, უპირველეს
ყოვლისა, ვისწავლოთ და სწავლის სურვილი გვქონდეს.
და ეს ეხება მთელ ჩვენს ცხოვრებას, დაწყებული ბავშვობიდან, ასევე ზრდასრულ ასაკში და, უპირველეს ყოვლისა, ხანდაზმულობისას.
და ჰიპოკამპის ეს უნარი, შექმნას ახალი უჯრედები, რომელიც ცნობილია, როგორც ახალი ნერვული უჯრედების პროლიფერაცია, ნერვული უჯრედების
გამრავლება, მოითხოვს რაღაცას, რასაც ტელომერაზის აქტივობა ეწოდება.
ეს ნიშნავს, რომ ყოველ ჯერზე, როდესაც უჯრედის გაყოფა ხდება, ქრომოსომები
მოლეკულურ-ბიოლოგიური მექანიზმის შედეგად ოდნავ გართულდება.
და როდესაც ისინი თანდათან კარგავენ თავიანთ მოკლეობას, ან, ასე ვთქვათ, სიგრძეს, დგება მომენტი,
რომელსაც ჰეფლიგის მინიმუმი ან მაქსიმუმი ეწოდება.
ეს ნიშნავს, რომ უჯრედებს ერთგვარი შიდა საათი აქვთ.
და როდესაც უჯრედები, ასე ვთქვათ, საკმარისად გაიყვნენ და ბოლოები მუდმივად აღარ აღდგება, ეს ამცირებს უჯრედული ციკლების რაოდენობას
და, საბოლოო ჯამში, ამცირებს ამ უჯრედების გამრავლების უნარს.
ისინი კვდებიან კიდეც, რადგან ეს უჯრედული მექანიზმების დისრეგულაციას იწვევს.
და ტელომერაზა, რადგან ტელოს ნიშნავს დასასრულს, ხოლო სმეროს — ნაწილს და ბოლო ნაწილაკებს, რომლებიც ჩვენი სხეულის სისტემაშია,
ანუ ტელომერაზას, და მას შეუძლია ამ ბოლოების კვლავ აღდგენა.
და ჩვენ ვიცით, რომ ტელომერაზაზე ლითიუმი მოქმედებს.
სწორედ ამიტომ, მაგალითად, ტვინში ლითიუმის უმაღლესი კონცენტრაცია ჰიპოკამპუსში გვხვდება.
ჰიპოკამპი ტვინის ის რეგიონია, რომელიც ლითიუმს აგროვებს.
რატომ? იმიტომ, რომ მას აქვს ნერვული უჯრედების რეზერვი, რომელიც მუდმივად უნდა მრავლდებოდეს,
რათა ჩვენი გონებრივი შესაძლებლობები შევინარჩუნოთ.
და ეს მექანიზმი, რომლის მიხედვითაც გამრავლების პროცესში მყოფ ქსოვილს ტელომერაზას მაღალი აქტივობა აქვს, მაგრამ მისი
შენარჩუნებისთვის ასევე დიდი რაოდენობით ლითიუმი სჭირდება, არ ვრცელდება ზრდასრულებში, მაგალითად, ჰიპოკამპუსში, მაგრამ ის
მოქმედებს ბავშვებში, მზარდ ბავშვებსა და მთლიანად ორგანიზმში.
ასე რომ, 20 წლის წინ, 30 წლის წინ უკვე დადგინდა, რომ ლითიუმის კონცენტრაცია ყველაზე მაღალია ემბრიონში, ნაყოფში.
ლითიუმის დაგროვება ხდება.
ეს ნიშნავს, რომ ორგანიზმს იცის, რომ უჯრედებმა ახლა ინტენსიური გაყოფა უნდა განიცადონ, და ემბრიონი ბავშვად ვერ
გადაიქცეოდა, ეს უჯრედული გაყოფა რომ არ ფუნქციონირებდეს.
მაგალითად, ცხოველებზე ჩატარებულ ექსპერიმენტებში – რომლებიც, ასე ვთქვათ, ეთიკურად მხოლოდ იმ ცხოველებზე შეიძლება
ჩატარდეს, სადაც ეს გამართლებულია – 30 ან 40 წლის წინ ცხოველების საკვებში ლითიუმის რაოდენობა უბრალოდ შეამცირეს.
და შთამომავლობას... კარგით, ეს კვლევა ჩატარდა თაგვებზე, მღრღნელებსა და თხებზე, და შთამომავლობა მნიშვნელოვნად მცირე იყო,
ახალშობილებიც მნიშვნელოვნად მცირე ზომის იყვნენ, ხოლო მათი პირველ წელს გადარჩენის ალბათობა შემცირდა 50, 60, ზოგიერთ
შემთხვევაში კი 80 პროცენტით, 90 პროცენტი, იმის მიხედვით, თუ რამდენად შემცირდა ლითიუმის რაოდენობა.
ის ნულამდე არ დაყვანილა; ტექნიკურად ეს შეუძლებელი იყო, რადგან ლითიუმი ყველგანაა მცირე რაოდენობით.
მაგრამ შემცირება იმდენად აშკარა იყო, რომ ამ კვლევამ იმ დასკვნამდე მიიყვანა, რომ ის ნათლად აუცილებელია.
და არ არსებობს აბსოლუტურად არანაირი მიზეზი იმის დასაჯერებლად, რომ ადამიანებში ის თავის არსებით მნიშვნელობას კარგავს.
ეს ნიშნავს, რომ ის ასევე აუცილებელია ადამიანის განვითარებისთვის, როგორც დედის მუცლადყოფნის
პერიოდში, ასევე, რა თქმა უნდა, ბავშვის დაბადების შემდეგ.
რა არის მეორე მიზეზი, რის გამოც ის აუცილებელია? მე ვთქვი პირდაპირ და ირიბად, პირდაპირ ახლახან... საშვილოსნოში, მაგრამ ირიბადაც.
რადგან, რა თქმა უნდა, ორსული ქალისთვის, ბავშვთან დაკავშირებული წუხილითა და კარიერული
ცვლილებებით, ცხოვრება შეიძლება ცოტა განსხვავებული იყოს.
რა თქმა უნდა, ეს ყველაფერი ახალია და იმისთვის, რომ ახალი გამოცდილება პროაქტიულად და გამბედავად
შეიძინოთ, ჯანსაღი მენტალური იმუნური სისტემა გჭირდებათ.
და თუ ჰიპოკამპში პროლიფერაცია არ არის, ლითიუმი ერთადერთი მოქმედი ფაქტორი არ არის.
მე დავწერე მთელი წიგნი სათაურით "ფუნქგუსის ზეთის რევოლუცია".
თუ ომეგა-3-ის დეფიციტი გაქვთ, იგივე პრობლემა შეგექმნებათ.
ასე რომ, არ არსებობს არცერთი აუცილებელი საკვები ნივთიერება, რომლის გარეშეც ჰიპოკამპუსს შეუძლია არსებობა.
მაგრამ ლითიუმი ერთ-ერთია მათგან. და ლითიუმი ძალიან ფუნდამენტურია.
თუ ეს აკლია, მაშინ ჩვენ გვაქვს მოლეკულურ-ბიოლოგიური, როგორ ვთქვათ, დისფუნქცია ჰიპოკამპუსში, რომელიც, ერთი მხრივ, ამცირებს ამ
უჯრედების პროლიფერაციას, ხოლო მეორე მხრივ, ზრდის ნეიროანთებას.
ერთი, ასე ვთქვათ, უკვე წინაგანპირობებულია ანთებით და ნებისმიერი, თუნდაც მცირედით სტრესული მოვლენა იწვევს ჰიპერანთებას, რაც, თავის
მხრივ, განაპირობებს ისეთი ნივთიერებების გამოყოფას, რომლებიც, სამწუხაროდ, ყველა პლაცენტის გავლით მზარდ ბავშვამდე აღწევს.
და შემდეგ, რა თქმა უნდა, ის ასევე უზრუნველყოფს, რომ ბავშვის ტვინში უჯრედების პროლიფერაცია დათრგუნული იყოს.
ეს ნიშნავს, რომ აქ ორი მანკიერი წრე გვაქვს, რომელთა გარღვევაც სინამდვილეში საკმაოდ მარტივია, ან, უფრო
სწორად, რომელთა თავიდან აცილებაც ლითიუმის ადეკვატური მიწოდების უზრუნველყოფითაა შესაძლებელი.
და საკმარისი, სინამდვილეში, ბევრი არ არის.
ჩემს წიგნში ახლა მოვიყვანე შეფასებები იმის საფუძველზე, რასაც კვლევების მთელი მასალა მიუთითებს.
და ვვარაუდობ, რომ ერთი მილიგრამი, რომელიც სინამდვილეში გრამის ათასედია, სუფთა ლითიუმის
შემთხვევაში ჩაის კოვზზე თითქმის არც კი იქნებოდა ხილული.
შიშველი თვალით ძნელი დასანახია. მარცვალი მარილისაზე ნაკლები.
ერთი მილიგრამი, ალბათ, საკმარისია.
ჩვენ ვიცით, რომ მიკროგრამული რაოდენობა, ანუ ამ რაოდენობის ათასი წილი, საკმარისია ეფექტის გამოსაწვევად. მაგალითად, თუ თქვენ დალევთ
მხოლოდ ერთ ლიტრ სასმელ წყალს, რომელიც რამდენიმე მიკროგრამით მეტ ლითიუმს შეიცავს, ვიდრე სხვა სოფელში, სადაც,
შემთხვევით, სასმელ წყალში, შესაძლოა, ცოტათი ნაკლები ლითიუმია.
განსხვავება უზარმაზარია, დეპრესიიდან დაწყებული ADHD-თი დამთავრებული... ეს გონებრივად არასტაბილურს გხდის.
აგრესია ახალგაზრდებში, სიცოცხლის ხანგრძლივობამდეც კი.
მხოლოდ რამდენიმე მიკროგრამის სხვაობაა.
ეს ნიშნავს, რომ სინამდვილეში ჩვენ საუბრობთ მინიმალურ რაოდენობებზე, რომლებიც კილომეტრებით არიან დაშორებული.
სინამდვილეში, ჩემს წიგნში მაქვს გრაფიკი, რომელშიც ლოგარითმებს ვიყენებ, რათა დავხატო მანძილი არსებით
დოზასა და თერაპიულ დოზას შორის, რომლისაც ყველას ეშინია.
და მაშინ, როცა, ასე ვთქვათ, არსებითი დიაპაზონი სულ რამდენიმე სანტიმეტრზეა გაშლილი, დოზირების დიაპაზონში კი ჩვენ სრულიად
ვსწორდებით, დიახ, ყველაფერი რიგზეა. სწორედ ეს გვჭირდება. შემდეგ კი, თერაპიული დიაპაზონის
ასანიშნად, მე ნამდვილად ორი-სამი კილომეტრით მარჯვნივ ვარ.
და რადგან ჩემი წიგნი სამი კილომეტრის სიგანის არ არის, ლოგარითმულად მომიწია მუშაობა, რომ ყველაფერი ერთ გრაფიკზე დამეტია.
ეს ნიშნავს, რომ ტოქსიკურ დოზამდე მილებით ვართ დაშორებული.
და ეფექტი ბავშვისთვის ძალიან, ძალიან, ძალიან სასარგებლოა.
როდესაც ასე ამბობთ, პირველი, რაც მახსენდება, ისაა, რომ ძალიან ცოტას თუ სმენია უჯრედის განვითარების
შესახებ ან იმის შესახებ, თუ რა არის სინამდვილეში უჯრედი.
მითოქონდრია არის ტერმინი, რომელიც ამჟამად საკმაოდ პოპულარულია, მაგრამ, საბოლოო ჯამში, ძნელად თუ ვინმეს
შეუძლია წარმოიდგინოს, რას ნიშნავს ის სინამდვილეში.
ტელომერაზის შესახებაც არავინ იცის.
ეს სინამდვილეში სასიცოცხლოდ მნიშვნელოვანი ცოდნაა ჩვენი ცხოვრებისთვის, დიახ, სასიცოცხლოდ მნიშვნელოვანი ცოდნა.
ასე რომ, ძირითადად, ეს ფართოდ ცნობილი არ არის, და, რა თქმა უნდა, არც ის ფაქტი, რომ, როგორც თქვენ ამბობთ, ის ასევე
შეიცავს ამ აუცილებელ კვალი ელემენტებს, მაგალითად, ან, როგორც თქვენ ამბობთ, სასიცოცხლო ნივთიერებებს.
რა უშლის ხელს ამას?
მაშ, რატომ არ არის ეს ცოდნა ხელმისაწვდომი?
ბოლოს და ბოლოს, განსაკუთრებით როდესაც ლითიუმს ახსენებთ, ეს მთელი კაცობრიობისთვის უდიდეს
შვებასა და უდიდეს ჯანმრთელობის სარგებელს ნიშნავს.
დიახ, აბსოლუტურად. მე ვგულისხმობ, ბატონი შელენბერგი, ის პედიატრია, კრისტიან შელენბერგი, რომელიც, სავარაუდოდ, ასევე წარდგება
კონფერენციაზე თქვენთან ერთად, ასე ვთქვათ, ექსპერტის სახით.
ჩემი ძალიან კარგი მეგობარი, რომელიც ბავშვებზეც იყენებს ლითიუმს, ამბობს, რომ ეფექტები, რომლებსაც ხედავს, დაუჯერებელია.
და ის აქ ლითიუმს თერაპიული მიზნით არ იღებს, ის უბრალოდ დეფიციტის შევსებას ცდილობს.
და მხოლოდ ესეც საკმარისია უდიდესი შედეგების მისაღწევად.
და ორივე თანხმდებით, რომ ეს მნიშვნელოვანია არა მხოლოდ იმ ბავშვებისთვის, რომლებსაც ამჟამად ქცევითი პრობლემები აქვთ,
არამედ ყველასთვის, მათ შორის იმ ბავშვებისთვისაც, რომლებსაც ჯერ პრობლემები არ გამოუვლენიათ, და ეს მათ ცხოვრებას ცვლის.
მას ასევე აქვს ასეთი ლამაზი პარაბოლა, რომელიც ახლა, რა თქმა უნდა, მისი ნებართვით, წიგნში ჩავრთე.
ის ამბობს... ეს იგივეა, რომ ველოსიპედით დადიხარ გასკვნილი საბურავით, ან, უფრო სწორად, თითქმის გასკვნილით.
პრაქტიკული ხარ... ცხოვრებას ასე უმკლავდები, მაგრამ უბრალოდ... ეს ცოტა უფრო დამღლელია. და მუშაობს.
ჰო, კი, მაგრამ პრობლემა ისაა, რომ თუ სადმე ორმოა, ველოსიპედით შიგ ჩავარდები, და მე ეს საკუთარ თავზე ვიცი, რადგან
ბევრს დავდივარ ველოსიპედით, და მაშინ ისე ერტყმის დისკს, როგორც გველის ნაკბენი, და საბურავი ჰაერს უშვებს.
საზღვარგარეთ, ყველაზე ცუდ შემთხვევაში, შეიძლება წაიქცეთ კიდეც და თავი დაიზიანოთ.
ასე რომ, ძირითადად, თუ ამას მეტაფორად წარმოიდგენთ, უცებ დგება მომენტი, თქვენს ცხოვრებაში ხდება რაღაც მოვლენა,
როდესაც ბრტყელ საბურავზე მეტად ვეღარ მიდიხართ, როდესაც სტრესი იმდენად დიდი ხდება, რომ ინგრევით.
შემდეგ თქვენში ვითარდება შფოთვის სინდრომი, ვითარდება დეპრესია ან, თუ, მეტაფორულად რომ
ვთქვათ, დაეცით, — პოსტტრავმული სტრესული აშლილობა.
და სწორედ ამიტომ, ნამდვილად არ არის ჯანსაღი, ასეთი დეფიციტებით იცხოვრო, თუნდაც ჯერ მწვავედ არ გტკიოდეს და, ასე ვთქვათ, ექიმთან
არ მივსულხარ. მჯერა, რომ ეს ყველა ბავშვისთვის სასარგებლო იქნება.
რა თქმა უნდა, იმ შემთხვევაში, თუ ის გაჭირვებაში ცხოვრობს.
მაგრამ ეს ძალიან, ძალიან სავარაუდოა, თუ ანდებში, ჩილეს ჩრდილოეთში ან არგენტინის ჩრდილოეთში არ ცხოვრობთ, სადაც დღეში ნამდვილად ოთხ,
ხუთ, ათ მილიგრამამდე ლითიუმს მოიხმართ, რაც მნიშვნელოვნად მეტია აუცილებელ რაოდენობაზე, რადგან ეს ვულკანური ზონაა და
მილიონობით ან მილიარდობით წლის განმავლობაში დედამიწის ისტორიის მანძილზე ლითიუმი იქ ჯერ არ გამორეცხილა.
მაგრამ ისეთ რეგიონში, როგორიცაა, მაგალითად, ევროპა, ლითონით მდიდარი ტერიტორიები თითქმის არ არსებობს, თუ, მაგალითად, ტენერიფეს
არ ჩავთვლით, რომელიც, დარწმუნებული არ ვარ, ევროპის ნაწილადაც კი ითვლება. კანარის კუნძულებზე, ვულკანური აქტივობის
გამო, საკვებ და სასმელ წყალში ლითონის დონე ძალიან მაღალია.
დიახ.
თქვენ ახსენეთ გამძლეობა და ახლა ამ მეტაფორას მიმართეთ, თუმცა არ უთქვამთ, როგორც თავადვე აღნიშნეთ, რომ ლითიუმი ყველაფრის
სამკურნალო საშუალებაა. შეგვიძლია წარმოვიდგინოთ, რომ როდესაც ვიღებთ ლითიუმს, სხვა ფაქტორებიც არსებობს, სხვათა შორის –
მაგალითად, თქვენ ასევე ახსენეთ ომეგა-3, – მაგრამ როდესაც მას ვიღებთ, ის აუმჯობესებს ჩვენს უნარს, გავუმკლავდეთ დაბრკოლებებსა და
პრობლემებს და ასევე, როგორც ახლახან ახსენეთ, მაგალითად, პოსტტრავმულ სტრესულ აშლილობას, ასე რომ, ძალიან, ძალიან რთულ
სიტუაციებში ან მათ შედეგებში, როდესაც მათში აღმოვჩნდებით, ლითიუმი ნამდვილად ქმნის საფუძველს, რომელიც, სხვა
ფაქტორებთან ერთად, საშუალებას გვაძლევს, უკეთ გავუმკლავდეთ ყველაფერს, ცხოვრებისეულ ქარიშხლებს?
დიახ, აბსოლუტურად. ლითიუმი ნამდვილად... ახლახან დავასრულე თავი და მიკროელემენტებს შორის ლითიუმს ვაგის ნერვს ვუწოდე.
პრინციპში, ჩვენი მთელი სისტემა ლითიუმით გარკვეულწილად დათრგუნულია.
მაგრამ ჰიპერაქტიური სისტემა, და არა მხოლოდ ახლა ფსიქოლოგიურ სფეროში, არამედ მოლეკულურ დონემდე.
ასე რომ, მოლეკულები, სიგნალიზაციის მოლეკულები ჩვენს უჯრედებში, რომლებიც ლითიუმით რეგულირდება, როდესაც ისინი ჰიპერაქტიურები
არიან, სწორედ ის მოლეკულებია, რომლებსაც მე ასევე ვუწოდებ ლითიუმის სამიზნეებს, ანუ ლითიუმის სამიზნე მოლეკულებს.
სამიზნე მიზანს ნიშნავს, და ლითიუმი ამოიცნობს ამ სამიზნეებს, ურთიერთქმედებს მათთან და ცვლის მათ ფუნქციას.
ლითიუმის არარსებობისას კი ისინი ჰიპერაქტიურები ხდებიან.
და როდესაც ისინი ჰიპერაქტიურები ხდებიან, იწვევენ, მაგალითად, ნეიროანთებას — ანთებას, რომელიც თანდათან ვრცელდება მთელ
სხეულზე, მათ შორის ტვინზე, მაგრამ საბოლოოდ მთელ ორგანიზმზე.
და ამ სამიზნეების ნეიროანთება ან ჰიპერაქტივობა — დავასახელებ ერთ-ერთს, სახელად GSK3, სახელი არ არის მნიშვნელოვანი, მაგრამ
როდესაც GSK3 ჰიპერაქტიურია, ის, სავარაუდოდ, ცენტრალური მოლეკულაა თავის ჰიპერაქტიურ მდგომარეობაში
ყველა ცხოვრების წესით გამოწვეული დაავადებისთვის.
სწორედ ამიტომ, ის ფარმაცევტული ინდუსტრიის მთავარი სამიზნეცაა.
მაგრამ ახლა მათ არ სურთ მიზანში ლითიუმით ისროლონ, რადგან ის ძალიან იაფია და მისი დაპატენტება შეუძლებელია.
ისინი ამ სამიზნეში თავიანთი ჯადოსნური ტყვიებით ისროლონ.
ჯადოსნური ტყვიები, სინამდვილეში, მაღალეფექტური წამლების აღმნიშვნელი ტერმინია.
წარმატებული იმ გაგებით, რომ ისინი აუცილებლად არ ნიშნავს, რომ ახლავე იკურნებიან, რაც მათ უმრავლესობას არ ეხება, არამედ იმით,
რომ მარკეტინგის თვალსაზრისით ყველაზე მაღალი გაყიდვები აქვთ.
ეს არის ჯადოსნური ტყვიები და ეს ჯადოსნური ტყვიები განკუთვნილია ამ ლითიუმის სამიზნეებზე გასაშვებად.
და ფარმაცევტული ინდუსტრიის მთავარი სამიზნეები სწორედ ამ მეტაბოლიზმში ან
სიგნალიზაციის ამ გზაშია, რომელსაც ლითიუმი აკონტროლებს.
და ეს სიგნალირების გზა ლითიუმის გარეშე იწვევს ყველა სახის ქრონიკულ და ცხოვრების წესთან დაკავშირებულ
დაავადებებს, მაგრამ მხოლოდ ლითიუმის დეფიციტის შემთხვევაში.
ეს ნიშნავს, რომ ლითიუმის დეფიციტის მოგვარების შემდეგ, ეს სამიზნეები ფარმაცევტული ინდუსტრიისთვის მნიშვნელობას დაკარგავს.
და ეს არის ერთ-ერთი ახსნა იმისა, თუ რატომ არ არის ლითიუმ A აღიარებული, როგორც აუცილებელი კვალი ელემენტი.
და რაც უფრო უარესია, ევროპაში, მაგალითად, მისი საკვები დანამატის სახით გაყიდვაც კი არ არის ნებადართული.
ასე რომ, შეგიძლიათ იმპორტი, მაგრამ ოფიციალურად ვერ გაყიდით.
ევროკავშირის დირექტივების თანახმად, ლითიუმის საკვები დანამატის სახით ბაზარზე გატანა აკრძალულია.
ეს იმას არ ნიშნავს, რომ ზოგიერთი ადამიანი ამას არ აკეთებს.
ასე რომ, არ მჭირდება 100 ან 1000 პასუხი, სადაც ეწერება: "ბატონო ნელს, ეს ინტერნეტში ვიპოვე".
ეს ოფიციალურად ნებადართულია, მაგრამ მე ამაზე ვიდეო გადავიღე.
სხვათა შორის, მისი ნახვა ჩემს არხზეც შეგიძლიათ.
იურისტთან, რომელიც ამ საკითხებზე სპეციალიზდება.
და მან თქვა, რომ, პრინციპში, იქ შავი ბაზარი ჩამოყალიბდა. და ეს უბრალოდ კატასტროფულია.
ეს არის უკონტროლო შავი ბაზარი, რომელიც ახლა პრაქტიკულად ლითიუმს წარმოადგენს.
და შენ მუდმივად ციხის ზღურბლზე დგახარ.
ასე რომ, პირიქით, მან კი მითხრა, რომ, მაგალითად, აშშ-ში ყოფნის შემთხვევაში, რომელიც ერთადერთი ქვეყანაა, რაც
ვიცი, სადაც მისი ოფიციალურად და თავისუფლად გაყიდვა შეიძლება.
თუ მთელი ჩემი ოჯახისთვის ერთიანად ვუკვეთავ, მაშინ პრაქტიკულად დილერი ვარ.
დიახ, რადგან ეს შავი ბაზარია, ის უკანონოა.
და აი, რა არის აბსოლუტურად გიჟური: ის, რაც ტვინისთვის სასარგებლოა, აუცილებელია მისი ჯანმრთელობისთვის.
ის არა მხოლოდ არსებითად არ ითვლება, არამედ ფაქტობრივად აკრძალულია.
სწორედ ამიტომ ეწოდება წიგნს "ლითიუმის შეთქმულება".
და რაც კიდევ უფრო perfidious-ია, ის არის, რომ ალუმინი, მაგალითად, დაშვებულია, როგორც საკვები
დანამატი, მიუხედავად იმისა, რომ ტვინისთვის ტოქსიკურია.
დიახ, ეს ასევე იმ ვაქცინაციების ნაწილია, რომლებსაც ბავშვებს უკეთებენ.
ასე რომ, ვაქცინების 50 პროცენტზე მეტი შეიცავს ალუმინს, რომელიც ტვინში ხვდება.
და ალუმინი ტვინში ნეიროანთებას იწვევს.
ასე რომ, ნეიროანთების გამომწვევი კვალი ელემენტები დაშვებულია.
ვფიქრობ, ათამდე E-ნომერია, განსაკუთრებით ბავშვთა ტკბილეულში.
ისინი შეიცავენ ალუმინს.
ალუმინი არის ყველა შპრიცში, რომლებიც ვაქცინაციისთვის გამოიყენება.
და ეს ყველაფერი ნებადართულია.
მაგრამ არსებითი კვალი ელემენტი, რომელიც, ასე ვთქვათ, სულ მცირე, ანტიდოტი იქნებოდა, ჯერ კიდევ არ არის
აღიარებული, როგორც ასეთი და მისი გამოყენება აკრძალულიც კია.
და ეს აბსოლუტურად გიჟურია, მაგრამ ამავდროულად აჩვენებს, თუ რაოდენ perfidious (თვალთმაქცი) ძალაუფლების სტრუქტურა უნდა იდგეს ამის
უკან, რომელსაც აწყობს, რომ, მოკლედ, ლოგიკურია, ინდუსტრიას, რომელიც ხალხის ავადმყოფობაზე იზრდება, ბუნებრივად აქვს ყველა
საშუალება და ინტერესი, ასევე ფინანსური რესურსები, პოლიტიკური გავლენა და, რა თქმა უნდა, მედიის გავლენა, რათა
უზრუნველყოს, რომ მსგავსი რამ საზოგადოებისთვის ცნობილი არ გახდეს.
და საუბარი, რომელსაც ჩვენ ახლა აქ ვაწარმოებთ, სავარაუდოდ, არცერთი ძირითადი მედიასაშუალება არ გააშუქებს;
გერმანიაში არც ARD და არც ZDF არ გამართავს ჩემთან ასეთ საუბარს.
ეს შეუძლებელი იქნებოდა. ვერც კი წარმომიდგენია.
არსებობს მეთოდი, სახელად "შვიდი დონის სიღრმეში", რომელიც შვიდი დონის სიღრმეში ჩასვლას გულისხმობს. და ეს ძალიან საინტერესოა.
ყოველივე, რასაც ამბობთ, ძირითადად იმ ფაქტამდე დადის, რომ კვლევა გრძელდება.
მაშ ასე, მაგალითად, ჩემი ექიმი მე წამალს მინიშნავს.
რატომ მენიშნავენ ამას? ასე რომ, თქვენ ყოველთვის კითხულობთ, რატომ? რატომ მენიშნავენ ამას?
რა დგას ამის უკან? რა დგას ამის უკან?
და ასე, როგორც ჩემთვის ჩანს, როდესაც ყველა ამ საკითხზე საუბრობ, ავტომატურად გადადიხარ ამ მოლეკულურ დონეზე.
თქვენ ასევე ახსენეთ სიგნალის მოლეკულები და ის, რომ ჩვენ, ფაქტობრივად, ისე ვართ პირობითად
ჩამოყალიბებულნი, რომ ყველაფრისთვის ყოველთვის გარეთ ვეძებოთ.
და ზომაში და ყველაფერში, რაც დიდია, რაც ძლიერია, რაც რეკლამაში გვიჩვენეს, სწორედ ის უნდა გვეხმარებოდეს.
მაგრამ მოდით ვნახოთ, რა დგას ამის უკან, და ამის უკან, და ამის უკან.
და თქვენ ხვდებით მცირე დიაპაზონში, საინტერესოა, რომ რეალურშიც, მილლიგრამების დიაპაზონში.
ნამდვილად, მოლეკულურ დონეზეა საუბარი, როდესაც ამბობთ, რომ ლითიუმის მარილის ასეთი მცირე
მარცვალი სასმელ წყალში ძალიან სასარგებლო იქნებოდა.
დიახ, ეს დაუჯერებელია.
ჰოდა, რაც ახლახან თქვით შვიდი ფენის შესახებ... ეს ტერმინი არ ვიცი, მაგრამ ის ძალიან კარგად ერგება ჩემს საკუთარ ისტორიას,
რადგან ჩემი პირველივე წიგნი, რომელიც კი ოდესმე დამიწერია, "მეთუშელახის სტრატეგია", ფაქტობრივად, სწორედ ამის შესახებ არის;
მისი მთავარი თემაა, რომ არასდროს უნდა შეწყვიტო კითხვა "რატომ".
ასე რომ, ეს არის ამ წიგნის ცენტრალური თემა, როგორც ფსიქოლოგიური, ასევე ფილოსოფიური თვალსაზრისით.
და შემდეგ საკუთარ თავს ვკითხე, რატომ ლითიუმი, რადგან ლითიუმს ალცჰაიმერის კვლევისას წავაწყდი, ვინაიდან ბიპოლარული აშლილობის
მქონე ადამიანებს ექვსჯერ უფრო მაღალი რისკი აქვთ, განუვითარდეთ ალცჰაიმერი, თუ მათ ლითიუმით არ უტარდებათ მკურნალობა.
ლითიუმით მკურნალობა არ ცვლის დაავადების პროცესს, რადგან ეს მკურნალობაა და არა თერაპია, მაგრამ ალცჰაიმერის განვითარების
ალბათობა ნორმალურ დონეს უბრუნდება. თუმცა, ეს ჯანსაღი მდგომარეობა არ არის, არამედ მოსახლეობაში არსებულ საშუალო ნორმალურ დონეს.
და გარკვეულ ეტაპზე აღმოაჩინეს, რომ იგივე ეფექტის მიღწევა დოზის მხოლოდ მეათასედით იყო შესაძლებელი.
და მაშინ უცებ ლითიუმის მიკროდოზირებაზე ვსაუბრობდით.
ასე აღმოვაჩინე ლითიუმი, შემდეგ კი საკუთარ თავს ვკითხე: რატომ?
დიახ, მაშ რატომ არ არის ნებადართული, რატომ არ ემატება სასმელ წყალს?
რადგან სასმელ წყალში ვიცით, რომ თუ გამიმართლებს და ისეთ ადგილას ვცხოვრობ, სადაც ის უფრო მდიდარია ლითიუმით, და აქ
ნამდვილად მიკრო რაოდენობებზეა საუბარი, მაშინ მაქვს ალცჰაიმერის დაავადების უფრო დაბალი რისკი, დეპრესიის უფრო დაბალი რისკი.
და რატომ არ არის ეს შესაძლებელი?
მაშ, რატომ? და მერე, რატომ არის აკრძალული?
და კითხვა, თუ რატომ, როგორც ვთქვი, სინამდვილეში დიდი აფეთქების, ანუ სიცოცხლის დასაწყისისკენ მიმაბრუნა.
და ეს ჩემს ახლანდელ მოგზაურობას, რომელიც ჩემი წიგნის მეშვეობით დავიწყე, წარმოუდგენლად ამაღელვებელს ხდის.
მაგრამ შემდეგ შეგიძლია, ასე ვთქვათ, მთელი ეს რამ თავიდან ბოლომდე ააშენო და საკუთარი თავისთვის ახალი სამყარო შექმნა.
ასე რომ, როდესაც, ასე ვთქვათ, ბოლომდე ჩაიხედე სათავეში, სანამ კითხვა "რატომ" აზრს დაკარგავს, რადგან მას უფრო ღრმად ვეღარ
დასვამ, რადგან შემდეგი კითხვა იქნება: რატომ არსებობს სამყარო?
მაგრამ მაშინ პასუხს ვეღარ მოგცემ, თუმცა შეგიძლია შემობრუნდე და თქვა: კარგი, ამაზე დაყრდნობით ახლა საკუთარ
თავს ახალ სამყაროს შევქმნი, რომელიც ლითიუმს შეიცავს.
და როდესაც ამ სამყაროს წარმოვიდგენ, ვხედავ რევოლუციას მედიცინაში, მაგრამ ასევე ვხედავ რევოლუციას ადამიანურ ურთიერთობებში.
2024 წლის აპრილში, შვეიცარიის საგარეო საქმეთა სამინისტრომ დამიწვია კონფერენციაზე დასასწრებად, რომელშიც 100-ზე
მეტი ქვეყნის 1500-ზე მეტი წარმომადგენელი მონაწილეობდა.
და მე უნდა წამეკითხა მთავარი ლექცია და 15 წუთში მეპასუხა კითხვაზე, თუ რა სჭირდება ტვინს, რომ მშვიდად იაზროვნოს.
ეს მშვიდობის კონფერენცია იყო და ამაზე პასუხი 15 წუთში უნდა გამეცა.
რა თქმა უნდა, ავხსენი ფსიქიკური იმუნური სისტემა და შემდეგ, საბოლოო სურათზე ასევე ვაჩვენე,
რომ ლითიუმი მშვიდი აზროვნების მთავარი მოლეკულაა.
რადგან სწორედ ეს გვაძლევს საშუალებას, დავფიქრდეთ და კონფლიქტების დროს ცოტა უფრო მშვიდები ვიყოთ.
მშვიდობა ომის არარსებობა კი არ არის, არამედ მშვიდად ფიქრის, კონფლიქტების ატანის, მათზე დისკუსიის, სხვისი პოზიციის გაზიარების,
სხვა სიტყვებით რომ ვთქვათ, საკუთარი ხედვის შეცვლის უნარია.
და მე ამ ყველაფერს ვაჯამებ ტერმინით "ფსიქიკური იმუნური სისტემა".
ლითიუმი კი სწორედ გონებრივი იმუნური სისტემის მთავარი მოლეკულაა, რაც კიდევ უფრო perfidious-ს ხდის იმას, რომ მას ჩვენგან იტოვებენ.
ახლა კიდევ ერთი კითხვა მაქვს და, ვიტყოდი, რომ ამჟამად ძალიან აქტუალურია.
ასე რომ, ყველგან ისმენთ მძიმე მეტალების, მძიმე მეტალებით მოწამვლის შესახებ და, თუ გარშემო მიმოიხედავთ და ცოტათი ფხიზლად
იქნებით, მაშინ ავტომატურად აცნობიერებთ – უბრალოდ ხედავთ, რომ ჩვენ ყოველგვარი დონეზე გვაწამებენ, არა მხოლოდ
ფიზიკურად, არამედ მენტალურადაც, როგორც ახლახან აგიხსენით.
და რა როლის... რა როლის შესრულება შეუძლია აქ ლითიუმს?
არ მინდა ვთქვა დეტოქსიკაცია, რადგან ეს ახლა ძალიან მოდურია, არამედ ის, რომ ორგანიზმში მძიმე
მეტალები მცირდება ან კარგავს თავის ეფექტურობას.
ორივე. არსებობს კვლევები, რომლებიც, მაგალითად, აჩვენებს, რომ ვერცხლისწყლის გამოყოფა იზრდება ლითიუმის მიღებისას.
მძიმე მეტალების უმეტესობა, ისევე როგორც პლასტმასი და ა.შ., აფერხებს ჰიპოკამპუსში ნეიროგენეზს, ანუ
ტვინის ახალი უჯრედების ფორმირებას, რაც პარალიზებას უწყობს ჩვენს გონებრივ იმუნურ სისტემას.
ამ თვალსაზრისით, ნეიროანთება მთავარია და ლითიუმი აქ ეხმარება.
ასევე არსებობს სხვა ნივთიერებები, ამიტომ ყველაფერი, რაც ასუსტებს გონებრივ წარმადობას, ანუ გონებრივ იმუნურ სისტემას, პრობლემურია.
და მაგალითს მოგიყვანთ, არა ლითიუმის კონტექსტიდან, არამედ ჩემი წიგნიდან "ფუნქგების ზეთის რევოლუცია".
საინტერესოა, რომ აღმოვაჩინე, ინუიტები, რომლებიც ძირითადად თევზს იკვებებიან, ბუნებრივად იღებენ
ბევრ მძიმე მეტალს, რადგან ისინი თევზშია შემცველი.
და ამიტომ გამოვიკვლიე ალცჰაიმერის დაავადების ალბათობა, რადგან მძიმე მეტალები იწვევს ალცჰაიმერს.
მაგრამ თევზში არსებული აუცილებელი კვალი ელემენტებისა და სასიცოცხლოდ მნიშვნელოვანი ნივთიერებების
ნაკლებობა ასევე იწვევს ალცჰაიმერის დაავადებას.
მაშ, როგორ მუშაობს ის ერთმანეთის წინააღმდეგ?
მაშ, რა ხდება ახლა, თუ მე ვიღებ რაღაცას, რაც სასიცოცხლოდ მნიშვნელოვანი ნივთიერებებით აუცილებელია,
მაგრამ, ამავდროულად, ვიღებ რაღაცას, რაც ჩემთვის საზიანოა?
და საოცარი ისაა, რომ სასიცოცხლო ნივთიერებები იმარჯვებენ.
ეს ნიშნავს, რომ ინუიტებს, რომლებსაც ალცჰაიმერის დაავადების ყველაზე დაბალი რისკი აქვთ, ანუ რომლებიც იშვიათად ან
სულაც არ კვდებიან ამ დაავადებით, საინტერესოა, რომ ტვინში მძიმე მეტალების ყველაზე მაღალი კონცენტრაცია აღენიშნებათ.
მაგრამ მათ ალცჰაიმერის დაავადება არ განუვითარდათ, რადგან მათ ტვინში სასიცოცხლოდ
მნიშვნელოვანი ნივთიერებების ყველაზე მაღალი კონცენტრაციაა.
ეს ნიშნავს, რომ ჩვენი სხეული, ასე ვთქვათ, ვერ ახერხებს დეფიციტის კომპენსირებას.
მაგრამ თუ ამ ნაკლოვანებებს თავად შევავსებთ გონივრული კვების მეშვეობით, მაშინ ბევრად უფრო შემწყნარებლები
ვართ არა მხოლოდ გარე საფრთხეების, ომისა და მშვიდობის, დისკუსიების, სოციალური სტრესის მიმართ.
ჩვენ ასევე უფრო მდგრადები ვართ ტოქსინების მიმართ.
ეს არ ნიშნავს, რომ ტოქსინები კარგია, და ეს სულაც არ არის პრობლემა.
მაგრამ, რა თქმა უნდა, კიდევ უკეთესი იქნებოდა, ტოქსინები საერთოდ არ გვქონდეს და მხოლოდ სასიცოცხლო ნივთიერებები.
მაგრამ ორივეს კომბინაცია, რომელსაც ჩემს ახალ წიგნში, ასე ვთქვათ, ჰომეოსტაზის შენარჩუნებას ვუწოდებ — ეს არის თემა, ძალთა ბალანსი.
და მე მაქვს ორი კანონი. პირველ თავს ვუწოდებ "ბუნების კანონები გონებრივი იმუნური სისტემის მიმართ".
და ბუნების ეს კანონებია მინიმუმის კანონი და მაქსიმუმის კანონი.
მაქსიმუმი არის, ასე ვთქვათ, მაქსიმალური რაოდენობა, რომლის მიღებაც შემიძლია, სანამ ის ნამდვილად ცუდად იმოქმედებს
ჩემზე. სხვა სიტყვებით რომ ვთქვათ, ტოქსინების თვალსაზრისით.
ეს, რა თქმა უნდა, მოიცავს მძიმე მეტალებს, მაგრამ ასევე შაქარსა და ალკოჰოლს. მე ყველაფრის გადაჭარბება შემიძლია.
ასე რომ, რაღაც მომენტში ყველაფერი შხამი ხდება. ლითიუმიც, რა თქმა უნდა.
და მეორე მხრივ, მინიმუმის კანონი. მაშ, რა მჭირდება სულ მცირე ჯანმრთელობისთვის?
ყველაფერი სასიცოცხლო ნივთიერებებზეა.
მაგრამ არა მხოლოდ ეს, არამედ მოძრაობაც, სოციალური კონტაქტები და ა.შ.
და მინიმალურისა და მაქსიმალურის კანონებს შორის ჰომეოსტაზია.
რაც უფრო მეტი სასიცოცხლოდ მნიშვნელოვანი ნივთიერება მაქვს, მით უფრო მეტს ვუძლებ.
ასე რომ, ძალთა ბალანსი ნარჩუნდება, და არა მაშინ, როდესაც სასიცოცხლო ნივთიერებების დეფიციტია.
მაშინ, როცა მანქანა მყავს. შემიძლია გადავტვირთო, რაც მანქანისთვის კარგი არ არის.
მაგრამ თუ სასიცოცხლოდ მნიშვნელოვანი ნივთიერება აკლია, მაშინ ის უბრალოდ საერთოდ არ მუშაობს.
დიახ, ალბათ ასე წარმოიდგენდით.
ასე რომ, მე უბრალოდ მეტის ატანა შემიძლია.
მე ჩემს ცხოვრებაში უფრო მეტის ტარება შემიძლია.
მე მეტის ატანა შემიძლია.
მაგრამ მინიმუმი ამ ორთაგან წამყვანი კანონია.
ეს ძალიან გამამხნევებელი ამბავია, რომელსაც გვიზიარებთ.
რადგან ბევრს ვისმენთ იმის შესახებ, რომ... ეს მძიმე მეტალები და დეტოქსიკაცია ან მოწამვლა. ეს ისეთი...
ეს ამჟამად ოჯახებში ვრცელდება. და ოჯახები ან მშობლები ზოგჯერ ადვილად პანიკაში ვარდებიან ან შფოთავენ და ღელავენ.
და ახლა ყველა, ან ყოველ შემთხვევაში ბევრი, დეტოქსს, დეტოქსს, დეტოქსს ცდილობს.
მაგრამ ბევრი რამ შეიძლება არასწორად წავიდეს.
დიახ, ასევე შეგიძლიათ გამოირეცხოთ მრავალი სასიცოცხლოდ მნიშვნელოვანი ნივთიერება. და ამით ზუსტად საპირისპიროს მიაღწევთ.
სწორედ ამიტომ არ ვარ მისი დიდი მოყვარული.
მეორეც... მოდით, ამ ბალანსის მაგალითი მოგიყვანოთ ჩემი უახლესი წიგნის, "ინდოკრინირებული ტვინი", თემატიკიდან.
საქმე ისაა, რომ, პრინციპში, ვირუსი, რომელიც ბიოლოგიური იარაღის სახით შეიქმნა, მაგრამ ამავდროულად მარკირებულია
როგორც mRNA, რომელიც, თავის მხრივ, შეიცავს ბიოლოგიური იარაღის კომპონენტს — შპიკის ცილას, რომელიც მას ცვლის.
და ეს მოდიფიცირებული შპიკის ცილა ტვინში ნეიროანთებას ააქტიურებს.
და ეს ნეიროტოქსიკურია ჰიპოკამპუსისთვის.
და მერე ხალხი გამუდმებით მეკითხებოდა, აცრაა საშიში თუ ვირუსი?
მე ვამბობ, არა, ვირუსი არ არის უბრალოდ საშიში, არამედ ის საშიშია სწორედ იმის გამო, რაც მასშია.
მაგრამ დიახ, ცუდია, თუ ეს დაგემართება?
არა, მეც მქონდა კოვიდი, თითქმის დარწმუნებული ვარ.
მე ისიც გამოვცადე, ანტისხეულების დონის მატებითა და კლებით, და ასევე, სრული დარწმუნებისთვის, რომ ხელისუფლებას ვუთხრა:
"ნახეთ, მე მომდევნო ინფექციისთვის იდეალურად ვარ მომზადებული".
მაგრამ მე ყოველთვის ვამბობდი, რომ არ მეშინია, რომ ის ახლა ჩემს ტვინზე იმოქმედებს.
იმიტომ, რომ, რამდენადაც ვიცი, სასიცოცხლოდ მნიშვნელოვანი ნუტრიენტების მიღებით ვიზრუნებ,
რომ ჩემი ტვინი გამართულად ფუნქციონირებდეს.
შესაძლოა, ჯერ კიდევ რაღაც აკლია, მაგრამ ის, რაც აუცილებლად მიმაჩნია, ჩემს წიგნებში
კარგად არის აღწერილი. ჩვენც ამით ვცხოვრობთ.
და სწორედ ამიტომ ვთქვი, რომ არ მეშინია COVID-ინფექციით გამოწვეული ხანგრძლივი ზიანის.
თუმცა, თუ რამე აკლია, თუ ჩემი იმუნური სისტემა და ფსიქიკური ჯანმრთელობა უკვე დაქვეითებულია, თუ უკვე მაქვს ნეიროანთება,
მაგალითად, ლითიუმის დეფიციტის გამო, მაშინ, რა თქმა უნდა, არსებობს მაღალი რისკი, რომ ასეთი ინფექცია გამანადგურებს.
და არა მხოლოდ მწვავე ფორმით, იმ გაგებით, რომ ინფექცია მემართება და ერთი-ორი კვირით ვცოდავ, არამედ იმით, რომ
ფაქტობრივად ვვითარებ ლონგ კოვიდს, ქრონიკულ დაღლილობას, ან, ბავშვობაში, ყოველგვარ პრობლემას, მათ შორის აუტიზმს.
ავტიზმი, საბოლოო ჯამში, ნეიროანთების შედეგია, განსაკუთრებით ჰიპოკამპის განვითარების მოწყვლად ფაზაში,
ანუ სიცოცხლის პირველი და მეორე წლის განმავლობაში.
ჰიპოკამპი სრულად მწიფდება.
თუ ამ ეტაპზე მძიმე ნეიროანთება განვითარდება, არსებობს უკიდურესად მაღალი ალბათობა, რომ ცხოვრების ამ ეტაპზე
განვითარდეს აუტიზმი, ანუ ჰიპოკამპის დისფუნქცია, რომელიც შემდგომ შეიძლება მთელი ცხოვრება გაგრძელდეს.
და ერთ-ერთი მთავარი გამომწვევი, მაგალითად, ცნობილია, რომ არის ალუმინის შემცველი ინექციები.
ამიტომ უნდა მოერიდოთ მათ, მაქსიმუმის კანონი.
მეორე მხრივ, არსებობს მოსაზრება, რომ ნეიროანთება საერთოდ არ ხდება.
მინიმუმის კანონი, ანუ ლითიუმი, მაგრამ ასევე წყლის ომეგა-3 ცხიმოვანი მჟავები, რასაც მხოლოდ იმიტომ
ვხსენებ, რომ თევზით მდიდარი დიეტა არც ისე კარგი იდეაა.
და წყლის ომეგა-3 ცხიმოვანი მჟავების ერთადერთი, ერთადერთი გონივრული წყარო, თუ თევზის პროდუქტები არ არის
შესაძლებლობაში, არის წყალმცენარეების ზეთის პროდუქტები.
ასე რომ, როდესაც ამგვარად საუბრობთ, ყველაფერზე, რაც იცით, თითქმის ვიტყოდი, რომ სკოლაში
სინამდვილეში უნდა არსებობდეს საგანი სახელწოდებით NEHLS.
არა, უნდა ეწეროს "სახეობრივად შესაფერისი ცხოვრების წესი".
დიახ, მაგრამ სამწუხაროდ, ამის სირთულე იშვიათად იუწყება, როგორც ახლახან თქვით, სწორედ ამიტომ.
დიახ, მოკლედ, ჩემმა ცოლმა ეს გუშინ Deutschlandfunk-ზე მოისმინა, გამომეჭეჭყა, ზუსტად არ ვიცი სად.
მაგრამ მგონი, ეს რაღაც რადიოსადგური იყო, ალბათ Deutschlandfunk ან რამე მსგავსი.
ეს ეხებოდა კენედის, რობერტ ფ. კენედის, რომელიც ჯანდაცვის მდივნად არის ნომინირებული. ასე რომ, ჩვენ მას ჯერ კიდევ ვიწერთ, სანამ,
ასე ვთქვათ, ამ თანამდებობას დაიკავებს, თუკი მას დაამტკიცებენ.
მაგრამ მას მაშინ შარლატანად მოიხსენიეს, რადგან ამტკიცებდა, რომ ჯანსაღი კვება მნიშვნელოვანი იყო.
ანუ, თუ ამბობ, რომ ჯანსაღი კვება მნიშვნელოვანია, კონსპირაციის თეორეტიკოსი ხარ, და მე
ეს, დიახ, უკიდურესად აღმაშფოთებლად მიმაჩნია.
თუმცა ჩემი ცოლის აზრით, იმის მიხედვით, რაც მოუსმენია, ის რაღაც ტიპის ხელოვნურმა ინტელექტმა დაწერა.
დიახ, თუმცა, ახლა რომ ახსენეთ, ამჟამად გერმანიის საზოგადოებრივ მედიაში ამის შესახებ რეპორტაჟია.
სადაც სინამდვილეში ამტკიცებენ, რომ საკვები დანამატების, მიკროელემენტების, ვიტამინებისა და ა.შ. შესახებ მთელი ეს საუბრები
სინამდვილეში სისულელეა, რადგან ორგანიზმს მათი იმდენად მცირე რაოდენობა სჭირდება, რომ... – ეს სინამდვილეში
ანგარიშში იყო ნახსენები – ასე რომ, მაგალითად, C ვიტამინი, რომელიც ჩიფსებში გვხვდება, სრულიად საკმარისია.
მაშ, შეგიძლიათ თავდაჯერებულად თქვათ: "მე ყველაფერ დანარჩენზე ვთქვამ უარს, მათ შორის ხილსა
და ბოსტნეულზე. ეს სულაც არ არის დამტკიცებული".
უბრალოდ მიირთვით ჩიფსები და მიიღებთ C ვიტამინის დღიურ დოზას.
დიახ, დიახ, ეს არც ისე დაუჯერებელია.
მე შეერთებულ შტატებში რამდენიმე წელი ვიცხოვრე, ორჯერ ჩემს ოჯახთან ერთად, თუნდაც რამდენიმე წელი.
ასე რომ, ორჯერ გადავედით აშშ-ში, დავბრუნდით, და ისევ დავბრუნდით.
ყოველ შემთხვევაში, ისინიც სკოლაში იყვნენ.
და მართლაც იქ იყო საკვების პირამიდა.
და არასდროს დამავიწყდება, როდესაც ჩემი შვილები სახლში საკვების პირამიდის ნახატით დაბრუნდნენ.
მაშ ასე, პირამიდა: რა არის მნიშვნელოვანი და რა — არც ისე. მის გვერდით კი ჰამბურგერი იდო.
ხოლო ჰამბურგერი ისრებით ასევე მიუთითებდა, რომ, ასე ვთქვათ, ყველაფერი დაფარულია.
ასე რომ, ყოველდღიურად ჰამბურგერის ჭამა, ასე ვთქვათ, საკმარისი იქნებოდა უახლესი სამედიცინო
მეცნიერების მიხედვით ადეკვატური დიეტის შესანარჩუნებლად.
და რამდენადაც მე ვიცი, კვება და განათლებაც მაკდონალდსისა და კომპანიის ხელშია.
ასე რომ, ყველაფერი დაფინანსებულია დიდი ორგანიზაციების, კორპორაციების მიერ, ყველაფერი აშშ-ში.
მაგრამ საბოლოო ჯამში, აქ ბევრად განსხვავებული არაფერია, რადგან მათ ასევე აქვთ გავლენა პოლიტიკასა და ჯანდაცვაზე.
და ჩემს ახალ წიგნში დეტალურად აღვწერ, თუ როგორ მოხდა ეს ქაოსი.
ასე რომ, ასე ვთქვათ, სახეობისთვის შესაფერისი ცხოვრების წესი სასწავლო პროგრამიდან ამოიღეს, სამედიცინო მომზადების ჩათვლითაც კი.
რატომ არ ვრცელდება აქ მინიმუმის კანონი.
სიცოცხლის ფუნდამენტური კანონი მედიცინაშია... მაგრამ მას მედიცინაში არ ასწავლიან.
წარმოუდგენელია.
ეს... ანუ, ყველა ავტომექანიკოსმა, უხამსობის გარეშე, იცის, რომ როცა მანქანა ფუჭდება, ამას უამრავი მიზეზი აქვს.
მაგრამ სამედიცინო მკურნალობისას, ასე ვთქვათ, როდესაც დეპრესიის დიაგნოზს მისვამენ, ერთადერთი ვარიანტი ანტიდეპრესანტებია.
სისტემური კითხვები არ არსებობს: დიახ, რატომ განვითარდა დეპრესია?
რატომ განვითარდა ბავშვებში ATHS? რატომ ჩნდება აუტიზმი?
და მხოლოდ მას შემდეგ, რაც გაკეთდა ეს აცრები ბავშვობის დაავადებების წინააღმდეგ, რომლებიც სულაც არ არის საჭირო.
და სწორედ ამიტომ არის საკითხი ის, რომ ჩვენ უნდა დავსვათ კითხვა "რატომ".
და ალბათ ახლა რამდენიმე "რატომ" კითხვას საკმაოდ კარგად ვუპასუხეთ.
მართლაც, ძალიან გმადლობთ.
დიახ, ესე იგი... თქვენ უამრავ საკითხს შეეხეთ, ეს სინამდვილეში დეტალურად განხილვისას სრულიად ახალი სფეროა.
სწორედ აქ არის ბევრი მშობელი ძალიან სასოწარკვეთილი.
რატომ არსებობს აუტიზმი? რატომ არსებობს ADHD და ა.შ.?
ეს, რა თქმა უნდა, ამ განხილვის ფარგლებს სცდება.
მაგრამ, შესაძლოა, შეგძლოთ თქვენი მოწვევა.
რა თქმა უნდა, ჩემი ახალი წიგნი, A-ს მსგავსად, პასუხებს გასცემს.
მაგრამ, ასე ვთქვათ, ვერავის ვაიძულებ და არც მინდა, ვინმეს ჩემი წიგნის ყიდვა ვაიძულო. ამის
ნაცვლად, მინდა... მინდა, ხალხი ყველა დონეზე გავანათლო.
რა თქმა უნდა, ამ თემაზე ინტერვიუებიც არსებობს. ცოტა ხნის წინ აუტიზმის კონფერენციაზე კითხვებს
ვუპასუხე და ეს მალე ჩემს არხზე გამოქვეყნდება.
თუმცა, კონფერენციის წინ, მე დიდი დრო დავხარჯე აუტიზმის პრევენციისა და მკურნალობის სისტემური მიდგომის კვლევაზე და შემდეგ
ყველა სამეცნიერო კვლევა რამდენიმე გვერდიან დოკუმენტში შევაჯამე.
და ამ ყველაფერს ჩემს ვებსაიტზე იპოვით.
უბრალოდ ეწვიეთ ჩემს ვებსაიტს, www.michael-nehls.de, შემდეგ "ინფორმაციის" (Info) განყოფილებაში იპოვით ყველა
საჭირო ინფორმაციას ამ თემებზე, ასევე შესაბამის მხარდაჭერას.
ეს ნიშნავს, რომ ახლა ჩემგან წიგნის ყიდვა არ გიწევთ; საკმარისია, უბრალოდ გადახედოთ და რამდენიმე იდეა აიღოთ.
მაქვს ერთი ბოლო მოკლე კითხვა.
შენ თავად ხარ მამა, შენ გაქვს მთელი ცოდნა, მთელი სიღრმისეული გაგება.
და ახლა თუ შეგიძლიათ, გვითხრათ სამი ყველაზე მნიშვნელოვანი პუნქტი, რადგან ადრე თქვით, რომ ჩვენც მათ მიხედვით ვცხოვრობთ.
რომელ სამ უმნიშვნელოვანეს საკითხს გამოარჩევდით, რომელიც აუცილებელია ჩვენთვის, როგორც ოჯახისთვის, და ჩვენი შვილებისთვის?
ჩვენ ამას სრულიად უგულებელვყოფთ, ან ასე ვცხოვრობთ, ან ამას ვახდენთ, ან ამას ვუწყობთ ხელს. რას იტყოდით ამაზე?
ასე რომ, პირველ ჯერზე, დარჩი სრულიად მოდუნებული.
ასე რომ, ნებისმიერ შემთხვევაში, არ ჩავარდეთ იმ მახეში, რომ ყველაფერი იდეალური უნდა იყოს.
სრულიად გულწრფელად რომ ვთქვა, ეს მხოლოდ 20 ან 22 წლის წინ გავაცნობიერე.
სამედიცინო განათლების მიღებიდან 10-15 წელი დამჭირდა იმის გასაცნობიერებლად, თუ როგორ მომხდარა ჩემი, ასე
ვთქვათ, ინდოკრინაცია და რომ მედიცინის შესახებ ჩემი წარმოდგენების სრულიად თავიდან აგება უნდა მომხდარიყო.
და ამ დროის განმავლობაში ჩემი შვილებიც გაიზარდნენ და თინეიჯერობის ასაკს მიაღწიეს.
ეს ნიშნავს, რომ დღეს ცოდნილ ყველაფერს არ გამოვიყენეთ.
და შვილიშვილები რომ მყავდეს, ალბათ უკეთ გავართმევდი თავს, ან სულ მცირე, უკეთეს რჩევას მივცემდი.
მაგრამ მე ეს არ მჭირდება, რადგან ამასობაში ჩემმა შვილებმაც ისწავლეს, რა არის მნიშვნელოვანი, ჩემთან ერთად.
მაგრამ რადგან ახლა ვიცი, რომ რა თქმა უნდა, კატასტროფული არ არის, თუ ყველაფერს იდეალურად არ აკეთებ, და პირიქით, შეიძლება
კატასტროფულიც კი იყოს, თუ ყველაფრის იდეალურად გაკეთებას შეეცდები.
ესეც საკმაოდ სტრესულია, რადგან მალევე აღმოჩნდები მდგომარეობაში, რომელსაც ახლა რა ერქვა, ნორმორექსია არა, არსებობს
ამისთვის სპეციალური სიტყვა, ანორექსია არა, მაგრამ ეს... – როცა ცდილობ, დიეტასა და ქცევაში ყველაფერი სრულყოფილი გქონდეს.
და მაშინ ცხოვრება აღარ არის სასიამოვნო.
და ეს სინამდვილეში ცხოვრებაში ყველაზე მნიშვნელოვანი რამაა, რომ ის სახალისო იყოს, დიახ, რომ მაქსიმალურად ისიამოვნო.
და როცა რამე ცუდი ხდება, უბრალოდ ამას უმკლავდები, მისგან იღებ გამოცდილებას და სიხარულს ხელახლა პოულობ.
და სწორედ ამიტომ ძალიან მნიშვნელოვანია, რომ მშვიდად იყოთ, ძალიან მნიშვნელოვანია, ანუ მართლა, ძალიან, ძალიან მნიშვნელოვანია.
შემდეგ არსებობს რამდენიმე რამ, რაც აბსოლუტურად აუცილებელია და რისი მიღებაც ჩვეულებრივი საკვებიდან უბრალოდ შეუძლებელია.
რა თქმა უნდა, ისინი ჩვენს სუფრაზეა და მე გამუდმებით ვსაუბრობ ომეგა-3-ზე, D ვიტამინსა და ლითიუმზე.
და შემდეგ თქვენ ფაქტობრივად საკმაოდ კარგად ხართ უზრუნველყოფილი, თუ, რა თქმა უნდა, ახლა... თქვენი კვების
რაციონის მიხედვით, შესაძლოა, კვლავ გქონდეთ სელენის დეფიციტი, რკინის დეფიციტი, რა თქმა უნდა.
უბრალოდ ასეთია ცხოვრება.
და, რა თქმა უნდა, იმარჯვებს ის, რასაც მე მეფუტჰელემის სტრატეგიას ვუწოდებ, რაც იმას ნიშნავს, რომ ვიცი,
კვება არ არის ერთადერთი, რაც ჩვენთვის მნიშვნელოვანია.
ასევე უნდა გაითვალისწინოთ სოციალური ურთიერთქმედება, ეპყრობიან ადამიანები ერთმანეთს...
მაგრამ ეს უფრო მარტივდება, როდესაც არანაირი ნაკლი არ გაქვთ, რადგან ერთმანეთთან ურთიერთობისას უბრალოდ უფრო თავისუფლები ხართ.
იმის გამო, რომ ვინმეს განსხვავებული აზრი აქვს, ადამიანი დაუყოვნებლივ არ იძაბება.
და ეს ნიშნავს, რომ სოციალური ურთიერთქმედება უკიდურესად მნიშვნელოვანია, რომ თქვენ პრობლემებს
შეეჭიდოთ, განიხილოთ და უბრალოდ არ დააიგნოროთ.
და დიახ, ჩვენ ყველანი ცოტას ვვარჯიშობთ და ვცდილობთ, ფიზიკურად აქტიურები ვიყოთ.
და რადგან სამყარო ასე ავად არის და ჩვენ გვინდა, რომ ის ცოტათი უკეთესი იყოს, ბუნებრივია, რომ ცხოვრებაში მიზანი გვაქვს.
და ასევე ძალიან მნიშვნელოვანია, რომ ყოველთვის რამე გქონდეს გასაკეთებელი.
მართლაც, ძალიან გმადლობთ.
ასე რომ, გმადლობთ, რომ თქვენს ამ საინტერესო მოგზაურობაში ჩაგვათრიეთ, როგორც თავად თქვით, და აქ ამდენი რამ აგვიხსენით.
დიდი მადლობა თქვენი დროისთვის.
დიახ, მადლობა.
მე ვგულისხმობ კონფერენციას, რომელსაც თქვენ აწყობთ.
უნდა ვაღიარო, როდესაც ამის შესახებ გავიგე, მაშინვე დავთანხმდი, მიუხედავად იმისა, რომ ამჟამად
ყველაფერ სხვაზე უარს ვამბობ, რადგან წიგნი უნდა დავწერო.
მაგრამ მე უდიდეს პატივს გცემთ იმისთვის, რასაც აკეთებთ, და იმედი მაქვს, რომ ჩემი
გამომწერების მეშვეობით მას ჩემს საიტზეც გამოვაქვეყნებთ.
რომ რაც შეიძლება მეტი ადამიანი დაგვიდასტურდეს, რომ ამბობს: "დიახ, წავალ", "სხვებსაც
მოვუყვები" და, იმედია, მთელი მსოფლიო დაგაკვირდებათ.
მადლობა, მართლაც ძალიან.
და საუკეთესო მისალმებები თქვენი მეუღლისადმი, განსაკუთრებით დღეს.
დიდი მადლობა
მადლობა.
როცა ქარიშხალი გვიტევს და ეჭვები გვიჩნდება, მტკიცედ ვიჭერთ და სიცოცხლეში ძალას ვპოულობთ.
ჩვენ ვსუნთქავთ იმედს, ვშენებთ სიყვარულის ხიდებს, ვქმნით მომავალს, სამყაროს ომების გარეშე.
ჩვენ ვწერთ რეცეპტებს და მათზე აწერია: სიცოცხლე, სიყვარული, თავისუფლება, მხოლოდ ესაა მნიშვნელოვანი.
ეს მხოლოდ ერთად, როგორც გუნდს, შეგვიძლია.
კეთილი სულები ჯადოსნურად იზიდავენ ერთმანეთს.
ეს მხოლოდ ერთად, როგორც გუნდს, შეუძლია.
სიყვარულსა და მშვიდობაში, ხელიხელჩაკიდებულნი.
როდესაც სამყარო გვწვევს, ჩვენ ვდგებით თამამად, გულში სიმამაცითა და მასში რწმენით.
ჩრდილებში მოციმციმე სინათლე გვიჩვენებს, როგორ შევცვალოთ სამყარო; ამისთვის არასდროსაა გვიან.
ჯადოსნური არსებები განკურნავენ ტანჯვას.
ერთად ახლა და ყოველთვის, ჩვენ ყველანი მზად ვართ.
ჩვენ ვწერთ რეცეპტებს და მათზე აწერია: სიცოცხლე, სიყვარული, თავისუფლება – მხოლოდ ესაა მნიშვნელოვანი.
ჩვენ ამას მხოლოდ ერთად, როგორც გუნდმა, შევძლებთ.
კეთილი სულები ჯადოსნურად იზიდავენ ერთმანეთს.
ეს მხოლოდ ერთად, როგორც გუნდს, შეუძლია.
სიყვარულსა და მშვიდობაში, ხელიხელჩაკიდებულნი.